
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση αρ. 638/2020)
24 Φεβρουαρίου 2025
[ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ AΡΘΡΑ 25, 28, 29 ΚΑΙ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
P.I. KING’S TAXI LIMITED
Αιτήτρια
v.
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΑΔΕΙΩΝ
Καθ’ ων η αίτηση.
……………………………
Ειρένα Σ. Δρυμιώτου, για την αιτήτρια.
Αλεξία Καλησπέρα, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση.
Αντώνης Φ. Παπαγεωργίου, για το ενδιαφερόμενο μέρος.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.: Με την υπό εκδίκαση προσφυγή, η αιτήτρια αξιώνει από το Δικαστήριο την εξής θεραπεία:-
«Διακήρυξη του Δικαστηρίου ότι η διοικητική πράξη και/ή απόφαση των Καθ’ ων η Αίτηση ημερομηνίας 04.05.2020, η οποία γνωστοποιήθηκε στους Αιτητές με επιστολή των Καθ’ ων η Αίτηση ημερομηνίας 14.05.2020, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Παράρτημα Α, και με την οποία στα πλαίσια εξέτασης των υπό των G & P Thalassines Spilies Limited Ιεραρχικών Προσφυγών υπ’ αριθμό 3/2019, 4/2019 και 5/2019, οι Καθ’ ων η Αίτηση αποφάσισαν ότι, η απόφαση της αρμόδιας αρχής Αρχής Αδειών με την οποία εγκρίθηκε η χορήγηση στους Αιτητές και/ή στο αστικό ταξί των Αιτητών Άδειας Οδικής Χρήσης Αστικού Ταξί για Μεταφορά Εμποδιζομένων Ατόμων με έδρα την Αστική Τροχαία Περιοχή Πάφου ακυρώνεται και ότι εγκρίνεται η χορήγηση της εν λόγω Άδειας Οδικής Χρήσης, αντί στους Αιτητές και/ή στη θέση των Αιτητών, στο Ενδιαφερόμενο Μέρος G & P Thalassines Spilies Limited, είναι εξ υπαρχής άκυρη και/ή παράνομη και/ή στερείται οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος».
Η Αρχή Αδειών, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 5(3) του περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμου, Ν. 9/82, ως αυτός ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο, με σχετική προκήρυξη ημερομηνίας 20.2.2018, ανακοίνωσε την αποδοχή αιτήσεων για τη χορήγηση νέων αδειών οδικής χρήσης (στο εξής «ΑΟΧ») αστικών ταξί, προς εξυπηρέτηση αποκλειστικά και μόνον εμποδιζόμενων ατόμων, με ή χωρίς τους συνοδούς τους, για πέντε οχήματα σε σχέση με την αστική τροχαία περιοχή Λευκωσίας, για τρία οχήματα σε σχέση με την αστική τροχαία περιοχή Αμμοχώστου, για τρία οχήματα αναφορικά με την αστική τροχαία περιοχή Λάρνακας, για τέσσερα για την αστική τροχαία περιοχή Λεμεσού, για δύο οχήματα για την αστική τροχαία περιοχή Πάφου και για τρία οχήματα σε σχέση με στην αστική τροχαία περιοχή Χρυσοχούς.
Στην σχετική προκήρυξη, τέθηκαν οι προδιαγραφές των οχημάτων, μαζί με σχετικά κριτήρια τα οποία θα ελάμβανε υπόψη η Αρχή Αδειών για την χορήγηση των ΑΟΧ. Τα κριτήρια αυτά αφορούσαν, συνοπτικά, στο ποινικό μητρώο των αιτητών, στην επάρκειά τους για την άσκηση του επαγγέλματος του ιδιοκτήτη / οδηγού αστικού ταξί, στην προσωπική και οικογενειακή τους κατάσταση, ενώ απαιτείτο κι η προσκόμιση, μαζί με την αίτηση αριθμού πιστοποιητικών που τέθηκαν επακριβώς στην προκήρυξη. Στην παράγραφο 2.2.3 της προκήρυξης, αναφερόταν πως «Η κατοχή από τον αιτητή σχετικού πιστοποιητικού παροχής / γνώσεων Πρώτων Βοηθειών και/ή συναφών γνώσεων θα αποτελέσει πλεονέκτημα». Τελευταία ημερομηνία υποβολής των αιτήσεων, ορίστηκε η 23.3.2018.
Για την αστική τροχαία περιοχή Πάφου, υπέβαλαν εμπρόθεσμα αίτηση, μεταξύ άλλων, τόσο η αιτήτρια εταιρεία P.I. King’s Taxi Limited, όσο και το ενδιαφερόμενο μέρος εταιρεία G.& P. Thalassines Spilies Limited.
Ακολούθησε η συνεδρία της Αρχής Αδειών, ημερομηνίας 30.4.2018, κατά την ακρόαση της οποίας κλήθηκαν να παραστούν και όλοι οι υποβάλλοντες αιτήσεις, όπως επίσης και ο Ελεγκτής Μεταφορών, του Τμήματος Οδικών Μεταφορών. Η Αρχή Αδειών, κατά τη συνεδρία της ημερομηνίας 2.5.2018, αποφάσισε, σε σχέση με την αστική τροχαία περιοχή Πάφου, που εδώ ενδιαφέρει, την χορήγηση των δύο νέων ΑΟΧ στην αιτήτρια και σε ένα τρίτο πρόσωπο, χωρίς να δώσει τους λόγους της προτίμησής της.
Τόσο η αιτήτρια, όσο και το ενδιαφερόμενο μέρος, ενημερώθηκαν για την εν λόγω απόφαση, με επιστολή ημερομηνίας 13.6.2018.
Κατά της πιο πάνω απόφασης της Αρχής Αδειών, το ενδιαφερόμενο μέρος (και ακόμα ένα τρίτο φυσικό πρόσωπο), άσκησε την Ιεραρχική Προσφυγή με αρ. 18/2018, ημερομηνίας 28.6.2018, για την υποβολή της οποίας ενημερώθηκε η αιτήτρια με επιστολή ημερομηνίας 28.6.2018.
Με την απόφαση στις συνεκδ. Ιεραρχικές Προσφυγές με αρ. 17/2018, 18/2018, 20/2018 και 24/2018, ημερομηνίας 22.11.2018, η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών, έκρινε την απόφαση της Αρχής Αδειών, αναιτιολόγητη.
Όπως ανέφερε στην σελίδα 13 της απόφασής της:-
«Την εξουσία όμως επί του προκειμένου την έχει η Αρχή Αδειών. Προς τούτο, η Αρχή Αδειών εντέλλεται να ερευνήσει άμεσα και να αξιολογήσει κατά πόσο δικαιολογείται (με βάση και τις θέσεις και τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας) η χορήγηση νέας άδειας οδικής χρήσης αστικού ταξί για μεταφορά εμποδιζόμενων προσώπων και σε περίπτωση θετικής απάντησης να χορηγηθεί με τον όρο να περιοριστεί η ισχύς της μόνο στα γεωγραφικά όρια του Δήμου Πέγειας».
Το ζήτημα τέθηκε εκ νέου ενώπιον της Αρχής Αδειών, προς επανεξέταση. Η Αρχή Αδειών, κατά τη συνεδρία της ημερομηνίας 12.1.2019, ανέφερε τα εξής:-
«[…]Όσον αφορά την Πέγεια και κατά πόσον αξιολογείται η χορήγηση νέας ΑΟΧ, υπάρχει σχετικό διάταγμα του Υπουργού ημερ. 12/03/1993 στο οποίο αναφέρεται ότι η Πέγεια όπως και άλλες κοινότητες είναι αστική τροχαία περιοχή Πάφου. Ως εκ τούτου οι ανάγκες καλύπτονται από τα αστικά ταξί της Πάφου.
Επισυνάπτεται ως Παράρτημα Α αντίγραφο του διατάγματος του Υπουργού Συγκοινωνιών και Έργων ημερ. 12/03/1993.
Ακολούθως, αποφασίστηκε να ακολουθηθούν οι συστάσεις της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών και να σταλούν επιστολές στους δικαιωθέντες στις οποίες να επεξηγούνται οι λόγοι για τους οποίους απορρίφθηκαν οι αιτήσεις τους. Να τονιστεί δε ότι η Αρχή Αδειών θεωρεί το επάγγελμα του οδηγού ταξί για ΑμεΑ περισσότερο σαν λειτούργημα παρά σαν απλή εργασία και επίσης ότι ελήφθη σοβαρά υπόψιν η μη κατοχή πιστοποιητικού Πρώτων Βοηθειών από τους ίδιους, σε σύγκριση με αυτούς που επιλέγηκαν. Συγκεκριμένα, έχουν δοθεί δύο άδειες για την επαρχία Πάφου, στον κ. Μ[..] Μ[…] και στην εταιρεία Ρ.Ι. Kings Taxi Ltd.
Οι επιτυχόντες και τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν τα πιο κάτω προσόντα:
Ρ.Ι. Kings Taxi Ltd
Ιδιοκτήτης είναι ο κ. Π[…] Ι[…] και εργάζεται με τον υιό του Χ[…] Σ[…]. Έχουν και οι δύο δίπλωμα Α' Βοηθειών και μεγάλη εμπειρία στην εξυπηρέτηση ατόμων με αναπηρίες. Έχουν μετατρέψει το όχημα που κατέχουν σε ταξί για ΑμεΑ με δικά τους έξοδα. Από την συνέντευξη φαίνονται πολύ έμπειροι οδηγοί για ΑμεΑ και παθιασμένοι με τη δουλειά. Εξυπηρετούν, ήδη, πολλές κλινικές και άτομα με αναπηρία στην Πάφο.
Γ[…] Κ[…], Διευθυντής G & Ρ Thalassines Spilies
Δεν έχει πιστοποιητικό Α' Βοηθειών. Είναι εταιρεία με τέσσερεις άδειες αστικών ταξί και 8 minibuses. Εξυπηρετεί το Coral Beach για ανάπηρους με τα minibuses. Σε ερώτηση ποια θα είναι η βάση του ταξί απάντησε στην περιοχή του Coral Bay, ενώ σε άλλη ερώτηση κατά πόσον αιτήθηκε την άδεια για το ξενοδοχείο, απάντησε καταφατικά. Δεν έχει πείσει με την παρουσίασή του και δεν γνωρίζει εάν τα ταξί για ΑμεΑ χρησιμοποιούν ταξίμετρο.
[…]
Αποφασίστηκε επίσης να σταλεί επιστολή στο ΤΟΜ στην οποία να ζητείται η διεξαγωγή έρευνας κατά πόσον στα τρία ταξί για ΑμεΑ που ήδη παραχωρήθηκαν άδειες, εξυπηρετούν τους σκοπούς για τους οποίους τους παραχωρήθηκαν και να επανέλθει το θέμα ξανά στην Αρχή Αδειών για επανεξέταση».
Για την εν λόγω απόφαση της Αρχής Αδειών, ενημερώθηκε τόσο η αιτήτρια, όσο και το ενδιαφερόμενο μέρος, με επιστολή ημερομηνίας 16.1.2019.
Το ενδιαφερόμενο μέρος, άσκησε εκ νέου, στις 30.1.2019, τρεις Ιεραρχικές Προσφυγές. Με την Ιεραρχική Προσφυγή με αρ. 3/2019, προσέβαλλε την απόφαση της Αρχής Αδειών να χορηγήσει τη μία ΑΟΧ στην αιτήτρια, με την προσφυγή με αρ. 5/2019 προσέβαλλε την απόφαση μη χορήγησης στην ίδια ΑΟΧ, ενώ με την προσφυγή με αρ. 4/2019, προσέβαλε την απόφαση της Αρχής Αδειών για την χορήγηση ΑΟΧ σε τρίτο πρόσωπο (της δεύτερης άδειας που δόθηκε για την αστική τροχαία περιοχή Πάφου).
Με επιστολή ημερομηνίας 19.12.2019 η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών ενημέρωσε, τόσο την αιτήτρια, όσο και το ενδιαφερόμενο μέρος για την ακρόαση των Ιεραρχικών Προσφυγών, ακρόαση η οποία έλαβε χώρα στις 16.1.2020 και στην οποία παρουσιάστηκαν τόσο η εδώ αιτήτρια (εκεί ενδιαφερόμενο μέρος), όσο και το εδώ ενδιαφερόμενο μέρος (εκεί προσφεύγουσα), προς ανάπτυξη των θέσεών τους.
Η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών, στα πλαίσια εκδίκασης των Ιεραρχικών Προσφυγών με αρ. 3/2019, 4/2019 και 5/2019, με την απόφαση της ημερομηνίας 4.5.2020, αποφάσισε την ακύρωση της απόφασης της Αρχής Αδειών με την οποία χορηγήθηκε ΑΟΧ στην εδώ αιτήτρια, την χορήγηση ΑΟΧ στο εδώ ενδιαφερόμενο μέρος (εκεί προσφεύγουσα) και επικύρωση της απόφασης χορήγησης ΑΟΧ, στο τρίτο πρόσωπο.
Κρίνεται σκόπιμη η αυτούσια μεταφορά αποσπάσματος από την εν λόγω απόφαση:-
«Η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών αποφάσισε να εξετάσει εξυπαρχής την παρούσα Ιεραρχική Προσφυγή κάνοντας χρήση των εξουσιών που της παρέχονται από το Νόμο αλλά και από τη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
Έχουμε μελετήσει επισταμένως τους διοικητικούς φακέλους της υπόθεσης και έχουμε διαπιστώσει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση της Αρχής Αδειών στερείται και πάλι ουσιαστικής αιτιολογίας. Και αυτό παρά το γεγονός ότι οι υποθέσεις είχαν παραπεμφθεί ενώπιον της με προηγούμενη απόφαση της παρούσης Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών για τον λόγο αυτό.
Προς τούτο δεν έχουμε άλλη επιλογή από του να προχωρήσουμε να εξετάσουμε εμείς την υπόθεση εξαρχής και σταθμίζοντας όλους ανεξαιρέτως τους παράγοντας [sic] και αξιολογώντας όλα τα ενώπιον μας δεδομένα να εκδώσουμε τελική απόφαση.
Οι παρούσες προσφυγές αφορούν την παραχώρηση άδειας οδικής χρήσης για την μεταφορά εμποδιζομένων ατόμων. Τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις έχουν τεθεί από την Αρχή Αδειών ως επίσης και το ζήτημα των ενδεχόμενων πλεονεκτημάτων των αιτούντων όπως το είναι [sic] παραδείγματος χάριν κάτοχοι διπλώματος πρώτων Βοηθειών.
Είναι εκ των ων ουκ άνευ ότι η παρούσα υπόθεση πρέπει να προσεγγιστεί με την δέουσα σοβαρότητα και να εξεταστούν οι υποψήφιοι σε συνάρτηση όμως με τις ιδιαιτερότητες, την προστασία, ασφάλεια και συνεπώς το συμφέρον και τις ανάγκες της κατηγορίας των συμπολιτών μας που θα κληθούν οι επιτυχόντες να ικανοποιήσουν.
Δεν νοείται σε ένα σύγχρονο κράτος δικαίου να μην εξεταστεί και η τελευταία παράμετρος πριν την χορήγηση τέτοιας φύσης άδεις [sic] οδικής χρήσης.
Σεβόμαστε πλήρως και έχουμε κατά νου την αρχή της ισότητας και την αρχή του δικαιώματος καθενός στην ίση απόκτηση κέρδους.
Όμως στην παρούσα υπόθεση είμαστε υποχρεωμένοι να εξετάσουμε πρώτα και κύρια το ποιος υποψήφιος δύναται να καλύψει στον υπέρτατο βαθμό τις ανάγκες μεταφοράς των εμποδιζόμενων ατόμων , την ασφάλεια τους κατά την μεταφορά τους, τις συνθήκες μεταφοράς τους , τον βαθμό ετοιμότητας στην εξυπηρέτηση τους αλλά και τον πλήρη και απόλυτο σεβασμό από μέρους των κατέχοντων την άδεια των προσωπικών τους δεδομένων και περιστάσεων.
Έχουμε αξιολογήσει τους ισχυρισμούς και τις θέσεις του Δικηγόρου των Προσφευγοντων, ολα τα τεκμήρια που προσκομίστηκαν τόσο στην παρούσα διαδικασία όσο και στην διαδικασία που έλαβε χώραν στις Ιεραρχικές Προσφυγές με αρ. 17/18, 18/18 και 20.18) και το σύνολο του Διοικητικού Φακέλου και υπό τις περιστάσεις καταλήγουμε στα εξής ευρήματα:
Α. Οι Προσφεύγοντες είναι εταιρεία η οποία δραστηριοποιείται στον χώρο των μεταφορών και έχει ως έδρα της τον Δήμο Πέγειας. Πρόκειται για μεγάλη εταιρεία με μεγάλο στόλο και ευρεία δραστηριότητα στην περιοχή .
Β. Στο Δήμο Πέγειας εκτός από τους μόνιμους κατοίκους (μεγάλο μέρος των οποίων προέρχονται από το εξωτερικό οι οποίοι επέλεξαν να διαμένουν μόνιμα στην Πάφο ) υπάρχει και μεγάλος αριθμός τουριστών.
Γ. Στο πληθυσμό αυτό (μόνιμο και επισκέπτες) υπάρχει μεγάλος αριθμός εμποδιζομένων προσώπων για τα οποία απαιτείται η χρήση ειδικά διαρρυθμισμένων οχημάτων με Βάση συγκεκριμένα πρότυπα.
Δ. Οι Προσφεύγοντες διαπίστωσαν το γεγονός και αποτάθηκαν στην αρμόδια αρχή ήτοι την Αρχή Αδειών υποβάλλοντας σχετικές αναφορές και αιτήματα για την χορήγηση άδειας οδικής χρήσης αστικού ταξί για μεταφορά εμποδιζομένων ατόμων στην Πέγεια.
Ε. Στην βάση αυτή η Αρχή Αδειών αποφάσισε να προκηρύξει τέτοιας φύσης άδειες στην Αστική Τροχαία Περιοχή Πάφου.
Στ. Η εταιρεία των Προσφευγόντων είναι ισχυρή και μπορεί να ανταποκριθεί στις μεγάλες και ιδιαίτερες ανάγκες των εμποδιζόμενων προσώπων.
Ζ. Οι Προσφεύγοντες ήδη έχουν εξεύρει και έχουν προβεί σε κάθε αναγκαία ενέργεια ώστε να είναι στην κατοχή τους τέτοιο όχημα που να πληροί τις προδιαγραφές και προϋποθέσεις που τάχθηκαν από την αρμόδια αρχή.
Η. Ο Δήμος Πέγειας καίτοι ξεχωριστός Δήμος από αυτόν της Πάφου εμπίπτει στην αστική τροχαία περιοχή Πάφου με σχετικό Υπουργικό Διάταγμα ημερομηνίας 12.3.1993.
Θ. Ο Δήμος Πέγειας έχει μεγάλη και άμεση ανάγκη από ειδικά διαρρυθμισμένο όχημα σε σχέση με την μεταφορά και εξυπηρέτηση του επιβατικού κοινού δηλαδή εμποδιζόμενων προσώπων κατά τρόπο ανεξάρτητο από τον Δήμο Πάφου.
Επιπλέον και, σε συνέχεια του σκεπτικού μας στην εκδοθείσα την 30.4.2020 απόφαση μας στις Ι.Π 6/2019 , 7/2019 και 8/2019 καταγράφουμε πως από την έρευνα μας ως ανεξάρτητη αρχή , από την μελέτη των διοικητικών φακέλων που έχουμε ενώπιον μας , τα όσα έχουν λεχθεί ενώπιον της Αρχής Αδειών εξαρχής και κυρίως στα όσα έχουν λεχθεί ενώπιον μας κατά το στάδιο της ακρόασης όλων των υποθέσεων, προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι δεν μπορεί κάποιος επαγγελματίας στον χώρο των μεταφορών να αφοσιωθεί μόνο στην μεταφορά και εξυπηρέτηση των εμποδιζομένων ατόμων.
Η χορήγηση τέτοιας άδειας θα δώσει την ευκαιρία και την δυνατότητα στον κατέχοντα να εξυπηρετεί κατά τρόπο άμεσο και ανεξάρτητο τις ανάγκες μιας κατηγορίας συνανθρώπων μας που αν και μειοψηφία στην κατηγορία του επιβατικού κοινού επιβάλλεται να έχει προτεραιότητας [sic] και να τυγχάνει αξιοπρεπούς και ασφαλούς μετακίνησης.
Είναι η θέση μας ότι υπό τις περιστάσεις και με βάση όλα τα ανωτέρω οι Προσφεύγοντες δικαιούνται μας εκ των 2 αδειών αστικής τροχαίας περιοχής Πάφου.
Καταρχήν η χορήγηση μιας άδειας σε πρόσωπο που εδρεύει στον Δήμο Πάφου και μιας άδειας που εδρεύει στον Δήμο Πέγειας εδράζεται στην αρχή τη Ισότητας. Είναι η θέση μας ότι ουσιαστικά με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται η άμεση και ταχεία ικανοποίηση του επιβατικού κοινού και στους 2 Δήμους. Το επιβατικό κοινό στον Δήμο Πέγειας δηλαδή δεν θα εξαρτάται ούτε και θα αναμένει από ταξί που εδρεύει και κινείται στον Δήμο Πάφου να προσεγγίσει τον Δήμο Πέγειας αλλά αντιθέτως χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα περιοριστούν ή ότι δεν δύνανται να εξυπηρετήσουν οποιαδήποτε περίπτωση στα όρια της αστικής περιοχής τροχαίας Πάφου.
Όπως είπαμε άλλωστε και ανωτέρω δεχόμαστε πλήρως τις αυξημένες ανάγκες και του Δήμου Πέγειας ο οποίος μέχρι στιγμής δεν έχει καμία τέτοια άδεια στα Δημοτικά Όρια του σε αντίθεση με την Πάφο. Δεν μας διαφεύγει δε και το γεγονός ότι είναι οι Προσφεύγοντες που διαπίστωσαν το κενό στην εξυπηρέτηση αυτής της κατηγορίας του επιβατικού κοινού και είναι μέσω των δικών τους ενεργειών που προκηρύχθηκαν οι άδειες.
Στην βάση αυτή και με δεδομένη την κατάληξη μας ότι οι Προσφεύγοντες πληρούν τις αναγκαίες προϋποθέσεις και τα τεκμήρια ώστε να λάβουν την μια εκ των δύο αδειών προχωρούμε να εξετάσουμε ποιο από τα Ενδιαφερόμενα Μέρη πληροί ή υπερτερεί του άλλου ώστε να μην ακυρωθεί η δοθείσα προς αυτόν άδεια οδικής χρήσης .
Εξετάζοντας το σύνολο της ενώπιον μας μαρτυρίας κρίνουμε ότι η Αρχή Αδειών δεν θα έπρεπε να χορηγήσει την σχετική άδεια στην εταιρεία P.I.Kings Taxi Ltd.
Διαπιστώνουμε ότι το εν λόγω Ενδιαφερόμενο Μέρος είναι ήδη κάτοχος μιας άδειας οδικής χρήσης (60954/12) για την μεταφορά εμποδιζόμενων ατόμων την οποία άδεια είχε αγοράσει περί τον μήνα Ιούνιο του έτους 2016.
Έκτοτε την έχει θέση [sic] σε λειτουργία και εξυπηρετεί τις ανάγκες του επιβατικού κοινού και των αναγκών της δικής του πελατείας. Η αναφορά του σε σχέση με την κάλυψη αναγκών μαθητών δεν έχει ιδιαίτερη σημασία ενόψει του ότι όπως διαφάνηκε η εξυπηρέτηση αυτή αφορά πολύ μικρό αριθμό μαθητών και για πολύ λίγες και σύντομες μεταφορές από και προς τα σχολεία τους εντός του Δήμου Πάφου. Συνεπώς έχει όλη την ευχέρεια στον υπόλοιπο χρόνο που του απομένει να θέτει το ταξί του στην υπηρεσία του επιβατικού κοινού.
Παράλληλα μας έχει, προκαλέσει εντύπωση ότι και τις δύο φορές που το εν λόγω πρόσωπο παρουσιάστηκε ενώπιον μας αναφέρθηκε σε μηχανικά προβλήματα που παρουσιάζει το όχημα το οποίο κατέχει την υφιστάμενη άδεια οδικής χρήσης. Θα αναμενόταν να λάβει άμεσα μέτρα προς οριστική επίλυση των όποιων προβλημάτων παρουσιάζει το εν λόγω όχημα ώστε να είναι σε θέση να παρέχει άριστες υπηρεσίες στους πελάτες του και όχι να προβάλλει τα μηχανικά προβλήματα αυτά ως λόγο που να δικαιολογεί την χορήγηση σε αυτόν και 2ης άδειας.
Ούτως ή άλλως κρίνουμε ότι η παροχή 2ης άδειας θα ήταν το έσχατο μέτρο και μόνο εάν ουδείς εκ των λοιπών αιτούντων δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για να λάβει την άδεια.
[…]
Στην βάση όλων των ανωτέρω οι παρούσες προσφυγές επιτυγχάνουν, η δε απόφαση της Αρχής Αδειών με την οποία χορηγήθηκε άδειας [sic] οδικής χρήσης για την μεταφορά εμποδιζόμενων ατόμων στο αστικό ταξί της εταιρείας Ρ.Ι Kings Ltd ακυρώνεται.
Με την παρούσα εγκρίνεται η χορήγηση της μιας άδειας οδικής χρήσης στους Προσφεύγοντες η δε απόφαση της Αρχής Αδειών σε σχέση με τον κ. […] επικυρώνεται».[1]
Η νομιμότητα της προαναφερθείσας αποφάσεως, συνιστά το αντικείμενο της υπό εκδίκαση προσφυγής.
Προς ακύρωση της προσβαλλόμενης διοικητικής απόφασης, η ευπαίδευτη συνήγορος της αιτήτριας, υποστήριξε πως πεπλανημένα, η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών ακύρωσε την χορήγηση μίας ΑΟΧ προς την ίδια, δεδομένης της υπεροχής της έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους σε ό,τι αφορά τα κριτήρια και τα προσόντα για την κατοχή της συγκεκριμένης άδειας για μεταφορά εμποδιζόμενων ατόμων. Τούτο, κυρίως, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος πως το ενδιαφερόμενο μέρος δεν έχει καμία προηγούμενη πείρα, ενώ δεν είχε προσκομιστεί κατά τον ουσιώδη χρόνο βεβαίωση γνώσης Πρώτων Βοηθειών. Κατά τον ισχυρισμό, τα έγγραφα τα οποία παρουσιάζει το ενδιαφερόμενο μέρος, είναι μεταγενέστερα της αιτήσεως και δεν υπήρχαν κατά τον χρόνο χορήγησης της άδειας.
Προβάλλεται η θέση πως η αιτήτρια δεν ενημερώθηκε, ούτε και της γνωστοποιήθηκαν οι εναντίον της καταχωρισθείσες Ιεραρχικές Προσφυγές και συνεπώς δεν της δόθηκε το δικαίωμα εκπροσώπησης από δικηγόρο κατά την ενώπιον της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών διαδικασία, αλλά ούτε το δικαίωμα να ακουστεί και να εκφέρει τις δικές της θέσεις.
Πρόσθετος λόγος ακύρωσης που προωθείται εκ μέρους της αιτήτριας, άπτεται της θέσης πως το ενδιαφερόμενο μέρος ευνοήθηκε καταχρηστικά, λόγω του ότι λήφθηκε αυθαίρετα υπόψη το γεγονός ότι εδρεύει εντός του Δήμου Πέγειας, κατά παράβαση των όρων της προκήρυξης, καθώς και του Διατάγματος του Υπουργού Μεταφορών, Κ.Δ.Π. 47/93, βάσει του οποίου ο Δήμος Πέγειας, εμπίπτει στην Αστική Τροχαία Περιοχή Πάφου.
Τέλος, διατείνεται η αιτήτρια πως η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται επαρκούς αιτιολογίας, δέουσας έρευνας και πως αυτή ελήφθη υπό καθεστώς πλάνης και κατάχρησης εξουσίας.
Η προσέγγιση της ευπαιδεύτου συνηγόρου της Δημοκρατίας, υπήρξε υποστηρικτική της νομιμότητας της προσβαλλόμενης διοικητικής αποφάσεως. Υπέβαλε πως η Αναθεωρητική Αρχή, στη βάση των εξουσιών που της αποδίδονται εκ του σχετικού Νόμου, ορθά αποφάσισε την εξ υπαρχής εξέταση της χορήγησης των δύο ΑΟΧ για τον Δήμο Πάφου και πως η απόφαση να δοθεί η μία άδεια προς το ενδιαφερόμενο μέρος, βασίζεται στην αρχή της ισότητας. Υποστήριξε περαιτέρω, πως στην προσβαλλόμενη δίδεται επαρκής αιτιολογία και πως ελήφθη μετά από δέουσα έρευνα.
Όμοια υπήρξε η θέση και του ευπαιδεύτου συνηγόρου που εμφανίστηκε στη διαδικασία για το ενδιαφερόμενο μέρος. Όπως αναφέρει στη γραπτή του αγόρευση, το γεγονός πως τρεις από τους υπαλλήλους της εταιρείας / ενδιαφερόμενου μέρους είχαν εκπαιδευτεί στο θέμα της παροχής Πρώτων Βοηθειών, αποτελούσε ένα πολύ σημαντικό παράγοντα που θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη από τους καθ’ ων η αίτηση, όπως αυτό προκαθορίστηκε στην προκήρυξη της Αρχής Αδειών. Υπέβαλε πως το γεγονός ότι η αιτήτρια ήταν ήδη κάτοχος μίας ΑΟΧ για εμποδιζόμενα άτομα, η απόφαση να της δοθεί και δεύτερη, συνιστούσε παράβαση της αρχής της ισότητας, τη στιγμή που το ενδιαφερόμενο μέρος αποτελεί την μόνη επιχείρηση που εδρεύει στο Δήμο Πέγειας και που θα μπορούσε αποκλειστικά να εξυπηρετήσει τα πολλά άτομα που έχουν κινητικά προβλήματα, που βρίσκονται σ’ εκείνη την περιοχή.
Έχω μελετήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς, σε συνάρτηση με τα ενώπιον μου γεγονότα και έγγραφα, λαμβάνοντας υπόψη και τις σχετικές νομοθετικές διατάξεις που ορίζουν την αρμοδιότητα της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών, όσο και τους όρους της προκήρυξης των σχετικών ΑΟΧ.
Αρχίζοντας από τον εξέταση του ισχυρισμού της αιτήτριας πως δεν κλήθηκε να εμφανιστεί και να ακουστεί κατά την ενώπιον της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών διαδικασία, διαπιστώνω, από το περιεχόμενο των ενώπιον μου εγγράφων, πως η θέση αυτή, δεν ευσταθεί.
Με επιστολή ημερομηνίας 19.12.2019 (ερυθρό 11, Τεκμήριο 1), η αιτήτρια κλήθηκε να παραστεί κατά την ακρόαση της Ιεραρχικής Προσφυγής με αρ. 3/2019 που υπεβλήθη εκ μέρους του ενδιαφερόμενου μέρους, συνεδρία ημερομηνίας 16.1.2020. Εξάλλου, προκύπτει από την επιστολή της αιτήτριας ημερομηνίας 3.10.2019 (ερυθρά 7-3 Τεκμηρίου 1), προς την Αναθεωρητική Αρχή Αδειών, πως η ίδια γνώριζε για την εκκρεμότητά της, εξ’ ου και πληροφόρησε για την αγορά άλλου κατάλληλου οχήματος.
Συνεπώς, ο ισχυρισμός απορρίπτεται, ως αβάσιμος.
Προχωρώ στην εξέταση των έτερων λόγων ακύρωσης που προωθήθηκαν.
Όπως έχω αναφέρει, η Αρχή Αδειών, προέβη σε προκήρυξη των όρων, προδιαγραφών και προσόντων για την χορήγηση δύο ΑΟΧ, σε σχέση με την αστική τροχαία περιοχή Πάφου, που εδώ ενδιαφέρει. Ανάμεσα στα προσόντα των αιτητών, τα οποία καθόριζαν και την επάρκεια τους προς άσκηση του επαγγέλματος του οδηγού ταξί, κυρίως σε αυτή την κατηγορία των εμποδιζομένων ατόμων, τέθηκε ως πλεονέκτημα η «κατοχή από τον αιτητή σχετικού πιστοποιητικού παροχής / γνώσεων Πρώτων Βοηθειών και/ή συναφών γνώσεων».
Αποτελεί γεγονός, υποστηριζόμενο από το περιεχόμενο των εγγράφων της Ένστασης, πως ο κ. Π[…] Γ[…], εκ μέρους της αιτήτριας, είχε προσκομίσει κατά την ενώπιον της Αρχής Αδειών συνεδρία, ημερομηνίας 30.4.2018, Πιστοποιητικό Εκπαίδευσης για την επιτυχή ολοκλήρωση του εκπαιδευτικού προγράμματος «Βασικές Πρώτες Βοήθειες στην Εργασία – Πρωτοβάθμια Φροντίδα (ΚΑΡΠΑ)», με ημερομηνία έκδοσης του πιστοποιητικού, την 22.4.2018.
Αποτελεί επίσης γεγονός, υποστηριζόμενο από το περιεχόμενο των εγγράφων της Ένστασης και κυρίως από τα πρακτικά συνεδρίας της Αρχής Αδειών, ημερομηνίας 30.4.2018, πως ο κ. Γ[…] Κ[…], εκ μέρους του ενδιαφερόμενου μέρους, δεν κατείχε κατ’ εκείνο το χρόνο τέτοιο πιστοποιητικό εκπαίδευσης. Όπως ο ίδιος δήλωσε, «Δεν έχουμε προσκομίσει βεβαίωση πρώτων βοηθειών, αλλά θα πάμε δύο άτομα στο St. John για να κάνουμε τα μαθήματα».
Ομοίως κι οι αναφορές της Αρχής Αδειών κατά τη συνεδρία της ημερομηνίας 12.1.2019, μετά την επιτυχή κατάληξη των Ιεραρχικών Προσφυγών με αρ. 18/2018 κ.ά., με τις οποίες διατάχθηκε η Αρχή Αδειών να δώσει αιτιολογία στην απόφασή της, τις οποίες έχω παραθέσει αυτούσιες πιο πάνω.
Ανατρέχοντας στην προσβαλλόμενη διοικητική απόφαση, ημερομηνίας 4.5.2020, προκύπτει πως η Αναθεωρητική Αρχή αποφάσισε πρώτα την χορήγηση της μίας ΑΟΧ στο ενδιαφερόμενο μέρος. Ακολούθησε σύγκριση μεταξύ της αιτήτριας και ενός τρίτου προσώπου αναφορικά με την δεύτερη ΑΟΧ, που απέληξε στην ακύρωση της χορήγησής της στην αιτήτρια κι επικύρωσή της στο τρίτο πρόσωπο, απόφαση που δεν προσβάλλεται.
Προχωρώντας να εξετάσω τη νομιμότητα της απόφασης χορήγησης της μίας ΑΟΧ προς το ενδιαφερόμενο μέρος και την συνακόλουθη ακύρωση της ΑΟΧ από την αιτήτρια, διαπιστώνω πως η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών, οδηγήθηκε σε πλάνη, εφαρμόζοντας, αφενός, εξωγενή κριτήρια, και αφετέρου, παραγνωρίζοντας τα κριτήρια της ίδιας της προκήρυξης και του πλεονεκτήματος που αναφέρεται σ’ αυτήν.
Αρχίζοντας από την απόφαση χορήγησης της μίας ΑΟΧ προς το ενδιαφερόμενο μέρος, διαπιστώνω πως εφαλτήριο αυτής της κατάληξης, υπήρξε το γεγονός της έδρας του ενδιαφερόμενου μέρους και της εξυπηρέτησης που θα λαμβάνει ο Δήμος Πέγειας. Αναλώθηκε μεγάλο μέρος της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής, σε παράθεση της εξυπηρέτησης που θα λαμβάνουν οι κάτοικοι του Δήμου Πέγειας, στον οποίο υπάρχουν αυξημένες ανάγκες εμποδιζόμενων ατόμων και στην άμεση εξυπηρέτηση που θα μπορούν να λαμβάνουν από το ενδιαφερόμενο μέρος, που έχει την έδρα του στο Δήμο Πέγειας.
Κατά την κρίση μου, η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών, προέβη σε εφαρμογή και λήψη υπόψη εξωγενών στοιχείων και εξωγενών κριτηρίων, αφού ανήγαγε, ουσιαστικά, σε πλεονέκτημα και μάλιστα αποκλειστικό, την έδρα του αιτητή, εν προκειμένου, στον Δήμου Πέγειας.
Και τούτο, κατά παραγνώριση της Κ.Δ.Π. 47/1993, ήτοι της Γνωστοποίησης του Υπουργού Συγκοινωνιών και Έργων, βάσει της οποίας ολόκληρη η κατοικημένη περιοχή της κοινότητας Πέγειας και του Αγίου Γεωργίου Πέγειας, εμπίπτει εντός της αστικής τροχαίας περιοχής Πάφου. Εξάλλου, η ίδια η προκήρυξη των ΑΟΧ της Αρχής Αδειών, δεν ανακοίνωνε τη δυνατότητα χορήγησης ΑΟΧ ξεχωριστά στο Δήμο Πέγειας, αλλά την χορήγηση δύο αδειών, εντός του Δήμου Πάφου.
Η απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών, να προσδώσει αποκλειστικό, ουσιαστικά, πλεονέκτημα στο ενδιαφερόμενο μέρος, στηριζόμενη στις αυξημένες ανάγκες του Δήμου Πέγειας, για τον οποίο Δήμο δεν προκηρύχθηκε ξεχωριστή παραχώρηση αδειών, κρίνεται ως αυθαίρετη, εκτός των όρων της ίδιας της προκήρυξης, αλλά και δοθείσα κατ’ άνισο τρόπο, εφαρμόζοντας εξωγενή δεδομένα.
Πέραν της πιο πάνω κατάληξης, διαπιστώνω και δεύτερο σφάλμα της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών, σε σχέση με την απόφαση ακύρωσης της ΑΟΧ που χορηγήθηκε από την Αρχή Αδειών προς την αιτήτρια.
Ενώ τέθηκε ως πλεονέκτημα στους όρους της προκήρυξης των νέων αδειών, η κατοχή από τον εκάστοτε αιτητή πιστοποιητικού παροχής / γνώσεων Πρώτων Βοηθειών και/ή συναφών γνώσεων, εντούτοις αυτή η πτυχή ουδέποτε εξετάστηκε. Τίποτε δεν αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ως προς την κατοχή του πλεονεκτήματος σε σχέση με την αιτήτρια, ενώ δεν υπήρξε ούτε και αναφορά, αλλά ούτε και διερεύνηση για την κατοχή ή όχι πλεονεκτήματος εκ μέρους του ενδιαφερόμενου μέρους.
Πιστοποιητικό για “Cardiopulmonary Resuscitation (CPR) & Automated External Defibrillator (AED)” ημερομηνίας 8.2.2019, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Ένσταση που καταχώρησε το ενδιαφερόμενο μέρος, για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας.
Περιοριζόμενη μόνον στην αναφορά πως το εν λόγω πιστοποιητικό είναι μεταγενέστερο της προκήρυξης των αδειών και της εξέτασης των αιτήσεων από την Αρχή Αδειών, κατά ένα έτος, και μεταγενέστερο της καταχώρησης των υπό εξέταση Ιεραρχικών Προσφυγών 3/2019 κ.ά., κατά ένα μήνα, διαπιστώνω πως αυτό ουδόλως αναφέρθηκε από την Αναθεωρητική Αρχή Αδειών, ούτε και εξετάστηκε, είτε η κατοχή του, είτε η συνάφειά του με το ζητούμενο της προκήρυξης, εις αντιδιαστολή με την κατοχή εκ μέρους της αιτήτριας του πλεονεκτήματος, επακριβώς, σημειώνεται, επί αντικειμένου των Πρώτων Βοηθειών.
Δεν παραγνωρίζω τις πρόνοιες του άρθρου 4Α(5) του Ν. 9/82, ως αυτός ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο, πως η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών, κατά τη λήψη μιας από τις αποφάσεις που αναφέρονται στις παραγράφους (δ) και (ε) του εδαφίου (4) του ίδιου άρθρου, ήτοι για την δυνατότητα έκδοσης νέας απόφασης προς αντικατάσταση της προσβληθείσας και δυνατότητας παραπομπής της υπόθεσης στην Αρχή Αδειών, μπορεί να λάβει υπόψη και γεγονότα μεταγενέστερα της έκδοσης της απόφασης της Αρχής Αδειών.
Εντούτοις, η εξέταση της κατοχής ή όχι του πλεονεκτήματος που αναφέρθηκε ρητά στην ίδια την προκήρυξη των ΑΟΧ, δεν αποτελεί απλώς «γεγονός», αλλά στοιχείο σύγκρισης, για σκοπούς επιλογής του καταλληλότερου προσώπου που θα είναι σε θέση να παρέχει τις, ιδιαίτερες αυτές, υπηρεσίες, σε εμποδιζόμενα άτομα και το οποίο θα έπρεπε να υπάρχει κατά τον χρόνο εξέτασης των υποβληθεισών αιτήσεων από την ίδια την Αρχή Αδειών, στον ουσιώδη τότε χρόνο. Η προσκόμιση τους, κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία, παραμένει άνευ σημασίας και σπουδαιότητας, ενώ τέτοια ενέργεια, συνιστά και αλλοίωση των στοιχείων του φακέλου της διοίκησης.
Για τους πιο πάνω λόγους, καταλήγω πως η προσβαλλόμενη απόφαση ελήφθη στη βάση εξωγενών κριτηρίων και ως τέτοια, θα πρέπει να ακυρωθεί.
Υπό το φως των ανωτέρω, η προσφυγή επιτυγχάνει και η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται, βάσει του Άρθρου 146.4(β) του Συντάγματος. Επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον των καθ’ ων η αίτηση €2.000 πλέον Φ.Π.Α.
Γαβριήλ, Δ.Δ.Δ.
[1] Η έμφαση προστέθηκε από το Δικαστήριο.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο