ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση αρ. 1163/2023)
5 Φεβρουαρίου 2026
[ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ AΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
ΠΙΕΡΗ ΠΙΕΡΗ
Αιτητή,
v.
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΑΜΥΝΑΣ
Καθ’ ων η αίτηση.
……………………………
Κατερίνα Χατζηθεοδώρου, για τον αιτητή.
Θάσος Χατζηλούκας, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.: Αντικείμενο της υπό κρίση προσφυγής, συνιστά η νομιμότητα της απόφασης του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Άμυνας ημερομηνίας 18.5.2023, με την οποία κοινοποιήθηκε στον αιτητή η ημερομηνία της υποχρεωτικής του αφυπηρέτησης από τον Στρατό της Δημοκρατίας, ήτοι κατά το 55ο έτος της ηλικίας του, καθορισθείσα ως η 1η Νοεμβρίου του 2023, κατ΄εφαρμογή των διατάξεων του Κανονισμού 43(1)(δ) των περί Στρατού της Δημοκρατίας (Διορισμοί, Ιεραρχία, Προαγωγές και Αφυπηρετήσεις Αξιωματικών) Κανονισμών του 2016, Κ.Δ.Π. 351/2016, αντί κατά το 63ο έτος της ηλικίας του, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κανονισμού 43(4)(iv) αυτών.
Ο αιτητής, με ημερομηνία γέννησης την 1.10.1968, είναι μόνιμος Αξιωματικός της Αεροπορίας του Στρατού της Δημοκρατίας. Κατά το έτος 1997 προκηρύχθηκαν κενές θέσεις Αξιωματικών στο Στρατό της Δημοκρατίας για πρόσληψη επιστημονικού προσωπικού διαφόρων ειδικοτήτων, για την κάλυψη αναγκών της Εθνικής Φρουράς, μεταξύ των οποίων και θέσεις Ηλεκτρονικών Μηχανικών. Ως απόφοιτος Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος, στην ειδικότητα Μηχανικού (Ηλεκτρονικού – Ηλεκτρολόγου), διορίστηκε στο Στρατό της Δημοκρατίας, μετά από σχετικό διαγωνισμό, στον βαθμό του Ανθυπολοχαγού, από 12.1.1998. Από την εν λόγω ημερομηνία, αποσπάστηκε για υπηρεσία στην Εθνική Φρουρά. Στις 31.12.2001, προάχθηκε στο βαθμό του Υποσμηναγού, στις 31.12.2004, στο βαθμό του Σμηναγού και στις 24.12.2014, στο βαθμό του Επισμηναγού (αντίστοιχος βαθμός του Ταγματάρχη).
Όπως αναφέρεται επίσης στα γεγονότα της αίτησης ακυρώσεως, με τον διορισμό του, εντάχθηκε στην Επετηρίδα των Μηχανικών της Αεροπορίας και αποσπάστηκε στην Εθνική Φρουρά. Τέσσερα χρόνια μετά, αφαιρέθηκε από την Επετηρίδα των Μηχανικών της Αεροπορίας και εντάχθηκε στην Επετηρίδα του Σώματος της Αεροπορίας.
Στην Ένσταση, επεξηγούνται οι λόγοι που οδήγησαν το Υπουργείο Άμυνας στην τροποποίηση των σχετικών νομοθεσιών για εκσυγχρονισμό του τρόπου λειτουργίας του Στρατού της Δημοκρατίας και την έκδοση των εδώ εφαρμοζόμενων κανονιστικών διατάξεων των περί του Στρατού της Δημοκρατίας (Διορισμοί, Ιεραρχία, Προαγωγές και Αφυπηρετήσεις Αξιωματικών) Κανονισμών του 2016, Κ.Δ.Π. 351/2016, ως ίσχυαν μέχρι τον εδώ ουσιώδη χρόνο. Στην Ένσταση, γίνεται αναφορά στις πρόνοιες του υπομνήματος (Παράρτημα 6 της Ένστασης) που κατατέθηκε στην Επιτροπή Άμυνας της Βουλής, στο οποίο τονίστηκε πως κρίθηκε απαραίτητη, ανάμεσα σε άλλα, η αναπροσαρμογή των υφιστάμενων ορίων ηλικίας υποχρεωτικής αφυπηρέτησης των Αξιωματικών στην ανώτατη ιεραρχία της Δύναμης, σε συνάρτηση με τα καθήκοντα που αυτοί εκτελούν, αναλόγως της ειδικότητάς τους, στη βάση των υπηρεσιακών και επιχειρησιακών αναγκών της Εθνικής Φρουράς.
Σύμφωνα με το εν λόγω υπόμνημα, τα όρια ηλικίας υποχρεωτικής αφυπηρέτησης, διαφοροποιούνται, αφενός, σε σχέση με Αξιωματικούς που έχουν την ευθύνη της διοίκησης και οργάνωσης των μάχιμων στρατιωτικών τμημάτων του στρατεύματος, αφετέρου, σε σχέση με Αξιωματικούς που σύμφωνα με την ειδικότητά τους, εκτελούν γραφειακά καθήκοντα, παρέχοντας υπηρεσίες υποστήριξης προς εκπλήρωση της αποστολής της Εθνικής Φρουράς.
Στις 18.5.2023, του γνωστοποιήθηκε η εδώ προσβαλλόμενη διοικητική απόφαση, το περιεχόμενο της οποίας μεταφέρω αυτούσιο:-
«Έχω οδηγίες να αναφερθώ στο πιο πάνω θέμα και να σας πληροφορήσω ότι, με βάση τις πρόνοιες του Κανονισμού 43 των περί Στρατού της Δημοκρατίας (Διορισμοί, Ιεραρχία, Προαγωγές και Αφυπηρετήσεις) Κανονισμών του 2016 έως (Αρ. 2) του 2022, τον Οκτώβριο του τρέχοντος έτος συμπληρώνετε την ηλικία υποχρεωτικής αφυπηρέτησης σας από το Στρατό της Δημοκρατίας.
2. Συναφώς πληροφορείστε περαιτέρω ότι η ημερομηνία αφυπηρέτησής σας, με βάση τις διατάξεις του άρθρου 12(6) των περί Συντάξεων Νόμων του 1997 έως (Αρ. 2) του 2012, είναι η 1η Νοεμβρίου 2023. […]»
Προβάλλεται από την ευπαίδευτη συνήγορο του αιτητή, ο ισχυρισμός πως η επίδικη απόφαση στηρίζεται στις διατάξεις του Κανονισμού 43(1)(δ) της Κ.Δ.Π. 351/2016, ο οποίος έρχεται σε αντίθεση και/ή παραβιάζει τις διατάξεις του Άρθρου 28 του Συντάγματος και την κατοχυρωμένη σε αυτό, αρχή της ισότητας. Όπως αναφέρει, συμφωνεί πως το κριτήριο για την ένταξη Αξιωματικών στην Επετηρίδα των «επιχειρησιακών» Αξιωματικών ή Αξιωματικών που ασκούν γραφειακά καθήκοντα, είναι αποκλειστικά τα καθήκοντα που αυτοί εκτελούν και όχι η προέλευσή τους, συνεχίζοντας πως για την ένταξη στην Επετηρίδα των «επιχειρησιακών» θα πρέπει οι Αξιωματικοί να έχουν τις γνώσεις και την εκπαίδευση για την άσκηση αυτών των καθηκόντων.
Ο αιτητής υποστηρίζει πως θα έπρεπε να ενταχθεί στην κατηγορία των Αξιωματικών που εκτελούν κυρίως γραφειακά καθήκοντα και συνεπώς να έχει το ίδιο όριο ηλικίας με τους Αξιωματικούς των Κοινών Σωμάτων και τούτο, αφού δεν φοίτησε σε οποιαδήποτε Στρατιωτική Σχολή και συνεπώς, δεν έχει το υπόβαθρο και τις γνώσεις για να ενταχθεί στη διοίκηση και οργάνωση των μάχιμων στρατιωτικών μονάδων, παρά μόνον, θα μπορούσε να ασκεί κυρίως γραφειακά καθήκοντα.
Αποτέλεσε επίσης θέση του αιτητή πως οι καθ’ ων η αίτηση έχουν παραθέσει επιλεκτικά, στην Ένσταση, συγκεκριμένα καθήκοντα που εκτελούσε ο αιτητής, χωρίς να προσδιορίζονται κατά πόσον αυτά αφορούσαν στην οργάνωση και διοίκηση των μάχιμων στρατιωτικών μονάδων. Προς τούτο, έγινε παραπομπή στις Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας, υπόθ. αρ. 450/2017, ημερομηνίας 26.10.2020 και στην Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας, υπόθ. αρ. 489/2017, ημερομηνίας 22.9.2021, στις οποίες κρίθηκε πως δεν προηγήθηκε έρευνα, ούτε και δόθηκε η δέουσα αιτιολογία για την κατάταξή τους, ως επιχειρησιακών και την επιλογή εφαρμογής των διατάξεων του Κανονισμού 43(1)(δ) για την αφυπηρέτησή τους σε νεότερη ηλικία.
Αντίθετη υπήρξε η προσέγγιση του ευπαιδεύτου συνηγόρου της Δημοκρατίας. Επαναλαμβάνοντας το περιεχόμενο της Ένστασης, αποτέλεσε θέση του πως στις διατάξεις των σχετικών Κανονισμών, περιέχεται εύλογος διαχωρισμός των Αξιωματικών σε επιχειρησιακούς και σε αυτούς που εκτελούν γραφειακά καθήκοντα, με κριτήριο ένταξης, σε κάθε τέτοια Επετηρίδα, τα καθήκοντα που οι εν λόγω Αξιωματικοί εκτελούν, διαχωρισμός που δικαιολογεί και την διαφορετική μεταχείριση τους, σε σχέση με την ηλικία αφυπηρέτησης. Εν πάση περιπτώσει, υποστήριξε πως αυτό που στην ουσία επιδιώκει ο αιτητής, είναι την επέκταση και διεύρυνση της εφαρμογής του Κανονισμού 43(4)(iv) και στην περίπτωσή του, έτσι ώστε το όριο ηλικίας της υποχρεωτικής του αφυπηρέτησης να είναι το 63ο έτος, όπως για τους Αξιωματικούς των Κοινών Σωμάτων, κάτι που δεν είναι δυνατόν, αφού το Δικαστήριο δεν νομοθετεί, με αναφορά στην Dias United Publishing Co Ltd v. Δημοκρατίας (1996) 3 Α.Α.Δ. 550. Τέλος, υποστήριξε πως η απόφαση του Υπουργού Άμυνας για αφυπηρέτηση του αιτητή στο 55ο έτος της ηλικίας του, υπήρξε δέσμια, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του Κανονισμού 43(1)(δ) και συναφώς, δεν απαιτείται αιτιολογία.
Έχοντας μελετήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς, κρίνεται σημαντικό να τονιστούν οι σχετικές νομοθετικές και κανονιστικές πρόνοιες που διέπουν την επίδικη περίπτωση. Στα άρθρα 8 και 9 του περί Στρατού της Δημοκρατίας Νόμου, Ν. 36(Ι)/2016 αναφέρεται πως ο Στρατός συντίθεται από τρεις Κλάδους, τον Στρατό Ξηράς, το Ναυτικό και την Αεροπορία, καθώς και τα Κοινά Σώματα.
Κατά το άρθρο 76 του Νόμου, τέθηκαν σε ισχύ οι περί Στρατού της Δημοκρατίας (Διορισμοί, Ιεραρχία, Προαγωγές και Αφυπηρετήσεις Αξιωματικών) Κανονισμοί, Κ.Δ.Π. 351/2016. Στις διατάξεις του Κανονισμού 16, αναφέρεται η τήρηση ξεχωριστών Επετηρίδων κατά Κλάδο (Στρατού Ξηράς, Ναυτικού, Αεροπορίας) και χωριστές Επετηρίδες για τους Αξιωματικούς κάθε Κοινού Σώματος (στα οποία περιλαμβάνονται το Υγειονομικό, Αμυντικής Διπλωματίας, Πληροφορικής – Μηχανογράφησης, Στρατολογικού, Οικονομικού, Δικαστικού, Μουσικού).
Ο αιτητής τοποθετήθηκε στην Επετηρίδα Αξιωματικών Σώματος της Αεροπορίας, γεγονός που δεν αμφισβητείται από τον ίδιο. Αυτό που αμφισβητείται είναι η διαφοροποίηση που γίνεται στις διατάξεις του Κανονισμού 43, σε σχέση με το όριο ηλικίας αφυπηρέτησης Αξιωματικών του ίδιου βαθμού, υποβάλλοντας την θέση πως παραβιάζεται η αρχή της ισότητας, ισχυρισμός που προβάλλεται ιδιαίτερα, σε συνάρτηση με την θέση πως ο ίδιος, έπρεπε να ενταχθεί στην κατηγορία των Αξιωματικών που εκτελούν κυρίως γραφειακά καθήκοντα και όχι στους επιχειρησιακούς, αφού δεν φοίτησε σε καμία στρατιωτική σχολή, αλλά ούτε έχει και το υπόβαθρο, τις γνώσεις και τις εμπειρίες για να του ανατεθεί η διοίκηση και η οργάνωση των μάχιμων στρατιωτικών μονάδων.
Όπως επεξηγήθηκε στην Ένσταση που καταχωρίστηκε από την Δημοκρατία, στους σχετικούς Κανονισμούς Κ.Δ.Π. 351/2016, επήλθε αναπροσαρμογή των υφιστάμενων ορίων ηλικίας υποχρεωτικής αφυπηρέτησης των Αξιωματικών, με κριτήριο την ειδικότητα τους, όπως επιβάλλουν οι υπηρεσιακές και επιχειρησιακές ανάγκες της Εθνικής Φρουράς και διαχωρισμό των Αξιωματικών που εκτελούν αποκλειστικά γραφειακά καθήκοντα, παρέχοντας υπηρεσίες υποστήριξης προς εκπλήρωση της αποστολής της Εθνικής Φρουράς, από τους «επιχειρησιακούς» Αξιωματικούς, αυτούς δηλαδή που έχουν την ευθύνη της διοίκησης και της οργάνωσης των στρατιωτικών τμημάτων του στρατεύματος.
Για την δεύτερη αυτή κατηγορία, κρίθηκε επιβεβλημένη η υποχρεωτική αφυπηρέτηση σε νεαρότερη ηλικία, αφού απαιτείται ικανότητα από πλευράς σωματικής, ψυχικής και πνευματικής κατάστασης, παράμετροι συνδεδεμένοι με την ηλικία, ενώ για την πρώτη κατηγορία Αξιωματικών που εκτελούν αποκλειστικά γραφειακά καθήκοντα, το όριο ηλικίας υποχρεωτικής αφυπηρέτησης είναι, συγκριτικά, αυξημένο. Οι δύο προαναφερόμενες κατηγορίες Αξιωματικών (επιχειρησιακών και ασκούντων αποκλειστικά γραφειακά καθήκοντα), περιλαμβάνονται στις διατάξεις του Κανονισμού 43, στον οποίο περιέχονται και οι σχετικές ηλικιακές διαφοροποιήσεις.
Δεν εντοπίζω, μέσα από τις θέσεις που παρατίθενται στην γραπτή του αγόρευση, ο αιτητής να διαφωνεί σε σχέση με το εύλογο της ηλικιακής διαφοροποίησης, έτσι ώστε να τίθεται ζήτημα παράβασης της αρχής της ισότητας, αλλά η βασική του θέση είναι πως ο ίδιος εκτελούσε κυρίως γραφειακά καθήκοντα, και συνεπώς, έπρεπε να ενταχθεί στις πρόνοιες του Κανονισμού 43(4)(α).
Ως προς το πρώτο ζήτημα, όπως αυτό επεξηγήθηκε ανωτέρω, είναι σαφές ότι δεν υπάρχει ανισότητα ή παράβαση της αρχής της ισότητας, αφού ο Κανονισμός 43 καθορίζει το όριο της ηλικίας υποχρεωτικής αφυπηρέτησης, παρέχοντας εύλογη διαφοροποίηση σε σχέση με Αξιωματικούς που εκτελούν συγκεκριμένου είδους καθήκοντα, όπως αυτά αναφέρονται στο εδάφιο (4) αυτού. Η ρύθμιση που γίνεται στον Κανονισμό 43, αφορά δύο διαφορετικές κατηγορίες Αξιωματικών, διαφοροποίηση που έγκειται στη βάση των καθηκόντων που αυτοί εκτελούν (γενικά επιχειρησιακά, έναντι υποστηρικτικών, διοικητικών, γραφειακών), η σκοπιμότητα της οποίας δεν ελέγχεται, αφού δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο δικαστικού ελέγχου, παρά μόνον το εύλογο της διαφοροποίησης.
Εξάλλου, για να μπορέσει να υποστηριχθεί παράβαση της αρχής της ισότητας, επιβάλλεται η ομοιογένεια των αντικειμένων και υποκειμένων του δικαίου, αποκλείοντας την εξίσωση μεταξύ των ανόμοιων και την διάκριση μεταξύ των ομοίων, που δεν είναι η περίπτωση, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω (Apostolides and Others v. Republic (1982) 3 C.L.R. 928, Σεργίδης ν. Δημοκρατίας (1991) 1 Α.Α.Δ. 119, Θεοχαρίδης v. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ. 63, Ζίζιρου κ.ά. v. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ. 631, Δημοκρατία ν. Κωνσταντίνου (2002) 3 Α.Α.Δ. 534).
Ως προς το δεύτερο ζήτημα που τίθεται από τον αιτητή, πως ο ίδιος εκτελούσε κυρίως γραφειακά καθήκοντα και έπρεπε, ως εκ τούτου, να ενταχθεί στις διατάξεις του Κανονισμού 43(4)(α), με ηλικία υποχρεωτικής αφυπηρέτησης το 63ο έτος της ηλικίας του, συμφωνώ, καταρχήν, με την θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου της Δημοκρατίας πως το Δικαστήριο, δεν δικαιούται να διευρύνει θετικά μία νομοθετική διάταξη, ούτε και να την τροποποιεί, έτσι ώστε να δημιουργείται ουσιαστικά ένα νέο νομοθέτημα (Dias United Publishing Co Ltd (ανωτέρω)).
Πέραν τούτου, ο ίδιος συμφωνεί πως κριτήριο για τον καθορισμό του ορίου ηλικίας υποχρεωτικής αφυπηρέτησης, αποτελούν τα καθήκοντα που ο εκάστοτε Αξιωματικός εκτελεί και ως προς τούτο, υπήρξε η θέση του πως, δεν φοίτησε σε οποιαδήποτε στρατιωτική σχολή, έτσι ώστε να έχει το υπόβαθρο και τις στρατιωτικές γνώσεις που απαιτούνται για την διοίκηση και οργάνωση των μάχιμων στρατιωτικών μονάδων, προκειμένου να χαρακτηριστεί ως επιχειρησιακός. Θέση του είναι, πως εκτελεί κυρίως γραφειακά καθήκοντα και πως γίνεται από τους καθ’ ων η αίτηση επιλεκτική παράθεση των καθηκόντων που αυτός εκτελούσε.
Στη διαδικασία, κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 1 και 2, ο προσωπικός φάκελος του αιτητή και ο φάκελος του Υπουργείου Άμυνας, στον οποίο περιέχονται τα έγγραφα που έχουν επισυναφθεί στην Ένσταση. Στο Παράρτημα 8 της Ένστασης και αντίστοιχα ερυθρά 28 - 23 του Τεκμηρίου 2, περιλαμβάνονται τα Γενικά στοιχεία που αφορούν τον αιτητή, όπως προσωπικά, οικογενειακά και στρατιωτικά στοιχεία, καθώς επίσης και τα Ειδικά στοιχεία, στα οποία περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, οι στρατιωτικές του εκπαιδεύσεις και σχολές, η πανεπιστημιακή του μόρφωση, οι μονάδες που υπηρέτησε, οι υπηρεσίες του σε Επιτελεία, σε Διοικήσεις, η γενική εντύπωση κατά τα εκτελεσθέντα καθήκοντα.
Καταρχήν, σε συμφωνία με τις θέσεις του ευπαιδεύτου συνηγόρου της Δημοκρατίας, ο αιτητής φοίτησε στη Σχολή Διοίκησης – Επιτελών Αεροπορίας («ΣΙ.ΔΕ.ΕΠ.»), παρόλο που ο ίδιος αναφέρει στην γραπτή του αγόρευση πως δεν φοίτησε σε καμία στρατιωτική σχολή και πρόσθετα, εκπαιδεύθηκε στους S-300, όπως και ακολούθησαν κι άλλες εκπαιδεύσεις για τη νέα Επιχειρησιακή Σχεδίαση, για την ασφάλεια πτήσεων κ.λ.π. (ερυθρό 28, Τεκμηρίου 2).
Ο αιτητής, ουδέν ανέφερε για αυτά στην απαντητική του αγόρευση. Η μόνη αμφισβήτηση που τέθηκε, εις απάντηση στις θέσεις της Δημοκρατίας και στο Παράρτημα 8 της Ένστασης, είναι πως αυτά τα καθήκοντα, δεν έχουν ως κύριο σκοπό και αποστολή την διοίκηση και την οργάνωση των μάχιμων στρατιωτικών τμημάτων, αλλά ως κύριο σκοπό και αποστολή την υποστήριξη της αποστολής της Εθνικής Φρουράς.
Από το Παράρτημα 8 της Ένστασης, στο οποίο καταγράφονται, μεταξύ άλλων, οι εκπαιδεύσεις και τα καθήκοντα που ασκούσε από το έτος 1998 έως το 2023, προκύπτει το εύλογο της κατάταξης του, ως επιχειρησιακού. Οι στρατιωτικές του εκπαιδεύσεις, σε συνάρτηση με καθήκοντα υποστήριξης επιχειρήσεων, Διοίκησης Σμήνους Συντήρησης και Υποστήριξης, ως Επιτελής σε τρέχουσες επιχειρήσεις και ασκήσεις και αντιθέτως, απουσία καταγραφής άσκησης γραφειακών καθηκόντων, για τα οποία εν πάση περιπτώσει δεν έγινε καμία υπόδειξη, ούτε και από τον ίδιο τον αιτητή, οδηγούν στο εύλογο της κατάταξής του, ως επιχειρησιακού και όχι ως ασκών γραφειακά καθήκοντα.
Εξάλλου, η εκτίμηση της διοίκησης, σε τεχνικά θέματα είναι ανέλεγκτη και ανεπίδεκτη δικαστικής παρέμβασης, εκτός εάν αποδειχθεί πλάνη περί πράγματα ή υπέρβαση των ορίων της διακριτικής ευχέρειας της διοίκησης, που δεν είναι η περίπτωση, για τους προαναφερθέντες λόγους (Stavrinou v. Republic (1986) 3(B) C.L.R. 1195, Πιερίδη ν. Δημοκρατία κ.α. (2007) 3 Α.Α.Δ. 543, Λάμπρου ν. Δημοκρατίας (2009) 3 Α.Α.Δ. 79, A.E. 34/2015 C & V Kriticos Suppliers Ltd v. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών, ημερομηνίας 15.11.2021).
Η παράθεση και αναφορά των καθηκόντων που ο αιτητής εκτελούσε από το 1998 – 2023, συνιστά διαφοροποιητικό στοιχείο, σε σχέση με την κρίση μου στην Κωνσταντίνου (ανωτέρω), την οποία επικαλέστηκε η ευπαίδευτη συνήγορος του αιτητή, όπως και στην Χριστοδούλου (ανωτέρω), στις οποίες κανένα στοιχείο παρουσιάστηκε εντός των διοικητικών φακέλων, μήτε της Ένστασης, σε σχέση με τα καθήκοντα που οι εκεί αιτητές εκτελούσαν, στη βάση των οποίων θα μπορούσε ευλόγως να υποστηριχθεί η κατάταξη του ως επιχειρησιακού.
Η αιτιολογία για την κατάταξή του στις πρόνοιες του Κανονισμού 43(1)(δ) και την αφυπηρέτηση του στο 55ο έτος της ηλικίας του, μπορεί να μην περιέχεται στο σώμα της διοικητικής απόφασης, αλλά αυτή μπορεί να εξαχθεί από έγγραφα που περιέχονται εντός του διοικητικού φακέλου, ανάλυση και αναφορά έγινε πιο πάνω (Δημοκρατία ν. Σταύρου (1993) 3 Α.Α.Δ. 71, Ε.Δ.Δ. 38/2016 Σκυλλουριώτη ν. Δήμου Λευκωσίας, ημερομηνίας 1.7.2022, Α.Ε. 37/2016 Πέτρου ν. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 6.6.2023).
Για όλους τους πιο πάνω λόγους, οι ισχυρισμοί του αιτητή απορρίπτονται.
Η προσφυγή απορρίπτεται με €2.000 έξοδα εναντίον του αιτητή και υπέρ των καθ’ ων η αίτηση, η δε προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, δυνάμει του Άρθρου 146.4(α) του Συντάγματος.
Γαβριήλ, Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο