ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(Υπόθεση Αρ. 68/2022)

 

25 Φεβρουαρίου 2026

 

[ΜΙΧΑΗΛ, Δ/στης Δ.Δ.]

 

 

JEHAD ABU ZENAD, ΩΣ ΦΥΣΙΚΟΣ ΚΗΔΕΜΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΝΗΛΙΚΟΥ ΥΙΟΥ ΤΟΥ ADHAD JEHAD ABU ZENAD

 

Αιτητής

 

ν.

 

1.   ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

2.   ΑΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ

 

Καθ’ ων η Αίτηση

…………………………

Μ. Χατζηχρυσάνθου (κα) για Κλεόπα και Παρασκευά Δ.Ε.Π.Ε., για τον αιτητή.

 

Ν. Νικολάου (κα) για Γενικό Εισαγγελέα, για τους καθ’ ων η αίτηση.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

ΜΙΧΑΗΛ, Δ.Δ.Δ.: Ο αιτητής με την υπό κρίση προσφυγή στρέφεται κατά της παράλειψης των καθ’ ων η αίτηση να απαντήσουν στο αίτημα του αιτητή ημερομηνίας 29.3.2012 για παραχώρηση Κυπριακής υπηκοότητας δυνάμει καταγωγής.

 

Ο αιτητής απέκτησε την Κυπριακή υπηκοότητα με εγγραφή στις 23.3.2005 λόγω καταγωγής δηλώνοντας απόγονος της Ayshe Emirzade Abuzanad η οποία γεννήθηκε στην Κύπρο το 1918. Το 2012 υπέβαλε αίτηση εκ μέρους του ανήλικου γιού του στη βάση των ίδιων δεδομένων. Με επιστολή ημερομηνίας 4.10.2013 οι καθ’ ων η αίτηση ζήτησαν από τον αιτητή να προσκομίσει έγγραφο από το ληξιαρχείο της Παλαιστίνης που να επιβεβαιώνει τη συγγένεια με το πρόσωπο που δηλώθηκε ως πρόγονος. Στις 4.6.2014 ο αιτητής υπέβαλε μέσω των δικηγόρων του κάποιο έγγραφο το οποίο, όμως, οι καθ’ ων η αίτηση έκριναν ότι χρήζει περαιτέρω διερεύνησης. Με επιστολή ημερομηνίας 21.2.2023 πληροφορήθηκε σχετικά ο αιτητής.

 

Οι λόγοι ακύρωσης που προβάλλει ο αιτητής συνοψίζονται σε παρέλευση του εύλογου χρόνου κατά παράβαση του Άρθρου 10 του περί Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου, Ν. 158(Ι)/1999 (στο εξής ο «Νομος»), παράλειψη άσκησης διακριτικής εξουσίας και παραβίαση των αρχών της χρηστής διοίκησης και της καλής πίστης.

 

Η θέση των καθ’ ων η αίτηση όπως αναπτύσσεται στη γραπτή τους αγόρευση είναι ότι δεν υπάρχει στην υπό κρίση υπόθεση παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας εφόσον, ως εισηγούνται, ο αιτητής δεν είναι δικαιούχος της υπηκοότητας. Οι εισηγήσεις αυτές, όμως, άπτονται κυρίως του βάσιμου ή μη του αιτήματος και όχι του κατά πόσο οφείλει η διοίκηση να εξετάσει και απαντήσει επί του αιτήματος που υποβλήθηκε. Η αίτηση που υποβλήθηκε προκύπτει ως λογική συνέπεια της προηγούμενης αίτησης και παραχώρησης της υπηκοότητας στον πατέρα του ανήλικου αιτητή. Συνεπώς, δεν πρόκειται για ένα άτοπο και εκτός της προβλεπόμενης διαδικασίας αίτημα που θα μπορούσε η διοίκηση να αγνοήσει αλλά για αίτημα που οφείλει να εξετάσει άρα το γεγονός ότι δεν το εξετάζει ισοδυναμεί με παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας.

 

Ο χρόνος εντός του οποίου απαιτεί το Άρθρο 10 του Νόμου να ενεργεί η διοίκηση είναι ο εύλογος. Ο εύλογος χρόνος κρίνεται υπό τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Στην υπό κρίση υπόθεση, το αίτημα υποβλήθηκε το 2012, η συμπληρωματική διευκρίνιση το 2014 και έκτοτε – δώδεκα χρόνια μετά – το ζήτημα δεν εξετάστηκε για να καταλήξει είτε προς τη μία είτε προς την άλλη κατεύθυνση. Ούτε εντόπισα οτιδήποτε στον διοικητικό φάκελο που να καταδεικνύει τις συνεχιζόμενες έρευνες της διοίκησης που θα μπορούσαν, ίσως, να αποτελέσουν αιτιολογία για αυτή την υπέρμετρη και καθόλου εύλογη καθυστέρηση στην εξέταση του αιτήματος του αιτητή.

 

Για τους πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι η προσφυγή επιτυγχάνει και οι καθ’ ων η αίτηση διατάσσονται όπως εξετάσουν άμεσα την αίτηση του αιτητή. Επιδικάζονται €2.000 πλέον Φ.Π.Α. υπέρ του αιτητή και εναντίον των καθ’ ων η αίτηση.

 

Ε. ΜΙΧΑΗΛ, Δ.Δ.Δ.

 

 

 

 

 

---

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο