ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ                                          

                                                 Υπόθεση Αρ. 76/2021

                                             

   17 Φεβρουαρίου, 2026

 

[Φ. ΚΑΜΕΝΟΣ, ΔΔΔ.]

 

Αναφορικά με το Άρθρο/τα Άρθρα (α) 1Α, 20, 28, 29, 35 και 146 του Συντάγματος

 

          

1.           Χαρίκλεια Σκρίμπα

2.           Αντρέας Μουγιάρης

Αιτητές

Και

 

ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, μέσω

Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας

 

         

Καθ’ ων η Αίτηση

.........

 

 

Ελένη Λοϊζίδου για Ανδρέας Σ. Αγγελίδης δ.ε.π.ε,  δικηγόροι για Αιτητές

Μαρία Κυπριανού, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α’ για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για τους Καθ' ων η αίτηση

                                               

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

 

Φ. Καμένος, ΔΔΔ.: Οι Αιτητές είναι κάτοχοι διαφόρων ακαδημαϊκών τίτλων σπουδών, περιλαμβανομένων πτυχίων από Ιταλικά Πανεπιστήμια. Αμφότεροι Αιτητές στο παρελθόν αιτήθηκαν στους Καθ’ ων η αίτηση εγγραφή τους, μεταξύ άλλων, στους πίνακες διοριστέων καθηγητών ισπανικής γλώσσας και οι αιτήσεις τους απερρίφθησαν.

 

Με επιστολή των δικηγόρων τους ημερ. 29.09.2020 απηύθυναν νεότερο αίτημα να εγγραφούν στον πίνακα διοριστέων καθηγητών ισπανικής γλώσσας υποβάλλοντας, για έκαστο εκ των Αιτητών, συγκεκριμένες πληροφορίες. Κατόπιν της εν λόγω επιστολής, οι Καθ’ ων η αίτηση επικοινωνήσαν άμεσα με τις αρμόδιες εκπαιδευτικές αρχές της Ιταλίας ως χώρα απονομής των τίτλων σπουδών, μέσω του συστήματος ΙΜΙ, υποβάλλοντας, αναφορικά με έκαστο εκ των Αιτητών[1], το ερώτημα (σε ελεύθερη μετάφραση από την αγγλική):

 

 «Τι επάγγελμα μπορεί να ακολουθήσει στην επικράτειά σας;[2] 

 

Οι ιταλικές αρχές απάντησαν στους Καθ’ ων η αίτηση τα ακόλουθα[3]: (Σε ελεύθερη μετάφραση στην ελληνική από το μεταφρασμένο στην αγγλική απόσπασμα[4]):

 

 «Με βάση τα εξετασθέντα έγγραφα, (η/ο έκαστος εκ των εδώ αιτητών), δεν έχει δικαίωμα άσκησης του επαγγέλματος του καθηγητή. Το πτυχίο ξένων γλωσσών και πολιτισμών δεν αποτελεί επαρκές προσόν για τη διδασκαλία ξένων γλωσσών στη μέση εκπαίδευση, καθώς δε διαθέτει το προσόν διδασκαλίας που αποκτάται με την επιτυχή ολοκλήρωση δημόσιων εξετάσεων ή μαθήματος κατάρτισης».

 

Η ως άνω επικοινωνία του ΙΜΙ τέθηκε στη συνεδρία των Καθ΄ ων η αίτηση ημερ. 11.11.2020, οι οποίοι αποφάσισαν ότι κανένας από τους Αιτητές δεν κατέχει όλα τα απαιτούμενα ακαδημαϊκά προσόντα για να εργαστεί ως καθηγητής Ισπανικών στην Ιταλία και με επιστολή ημερ. 18.11.2020 με αποτέλεσμα το αίτημα των αιτητών για εγγραφή στον πίνακα διοριστέων καθηγητών ισπανικής γλώσσας να απορριφθεί και πληροφόρησαν συναφώς τον δικηγόρο των Αιτητών. Την πράξη αυτή οι Αιτητές προσβάλλουν με την παρούσα προσφυγή τους.

 

Με την αγόρευση των ευπαίδευτων συνηγόρων των Αιτητών εγείρεται σειρά λόγων ακύρωσης. Δε θα εκθέσω το σύνολό τους καθότι θεωρώ ότι ο ισχυρισμός, ο οποίος αναπτύσσεται στα πλαίσια του πρώτου λόγου ακύρωσης, περί ανεπαρκούς έρευνας, είναι βάσιμος και εμφανής από όσα εκτέθηκαν στα γεγονότα, παρά τις περί του αντιθέτου υποβολές της ευπαίδευτης συνηγόρου των Καθ’ ων η αίτηση.

 

Αυτό καθότι από την απάντηση των ιταλικών αρχών δε προκύπτει σαφής άρνηση ότι οι Αιτητές κατέχουν τα ακαδημαϊκά προσόντα να εργαστούν ως καθηγητές μέσης εκπαίδευσης στην Ιταλία γενικώς αλλά (προκύπτει) ότι προκειμένου να δυνηθούν να το πράξουν θα έπρεπε να ολοκληρώσουν το προσόν διδασκαλίας που αποκτάται με την επιτυχή ολοκλήρωση δημόσιων εξετάσεων ή μαθήματος κατάρτισης. Η αναφορά αυτή έχριζε θεωρώ περαιτέρω διευκρίνισης/διερεύνησης καθότι, ως και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Αιτητών υποβάλλουν, δε φαίνεται να αφορούσε την επάρκεια των ακαδημαϊκών τίτλων σπουδών καθαυτών, ως την ανέγνωσαν οι Καθ’ ων η αίτηση και πληροφόρησαν τους Αιτητές στην προσβαλλόμενη, αλλά ότι θα ήταν απαραίτητη και η ολοκλήρωση ενός προγράμματος κατάρτισης (ή δημοσίων εξετάσεων) κάτι δηλαδή ενδεχομένως αντίστοιχου με το πρόγραμμα προϋπηρεσιακής κατάρτισης που απαιτείται στη Δημοκρατία, ώστε να δύναται κάποιος να διοριστεί στην εκπαιδευτική υπηρεσία στη Δημοκρατία [βλ. άρθρο 28Γ του περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμου του 1969 (Ν. 10/1969, ως τροποποιήθηκε)].

 

Δεδομένου ότι δε ζητήθηκε περαιτέρω διευκρίνιση ούτε το ζήτημα αυτό διερευνήθηκε ώστε να γίνει αντιληπτό τι ακριβώς εννοούσε η πιο πάνω, μάλλον σιβυλλική, υπό το φως και της ως άνω πρόνοιας του Ν. 10/1969 αναφορά των ιταλικών αρχών, θεωρώ καθιστά την προσβαλλόμενη προϊόν ελλειμματικής διερεύνησης και ακυρωτέα για τον λόγο αυτό.

 

Η εξέταση των λοιπών λόγων ακύρωσης παρέλκει. Η προσφυγή  επιτυγχάνει και η προσβαλλόμενη ακυρώνεται. Τα έξοδα επιδικάζονται σε συνολικό ποσό 1.800 ευρώ πλέον ΦΠΑ υπέρ των Αιτητών.

 

 

Φ. Καμένος, ΔΔΔ