ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Υπόθεση Αρ. 1518/2021
30 Μαρτίου, 2026
[ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
AHMAD ATRCHI, από το Ιράν
Αιτητής,
και
Κυπριακή Δημοκρατίας, μέσω
1. Υπουργού Εσωτερικών
2. Διευθυντή Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης
Καθ' ων η Αίτηση
__________________
Κ. Ποταμίτου (κα), για Ανδρέας Κ. Καρεκλά και Συνεργάτες, δικηγόροι Αιτητή.
Ν. Νικολάου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, δικηγόρο των Καθ' ων η αίτηση.
___________________
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ : Με την υπό κρίση προσφυγή, ο Αιτητής στρέφεται ενάντια στην απόφαση των Καθ’ ων η αίτηση, γνώση της οποίας έλαβε με επιστολή ημερομηνίας 6.10.2021 με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση του ημερομηνίας 24.08.2018 για απόκτηση της ιδιότητας του πολίτη της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω πολιτογράφησης.
Ως καταγράφεται στην Ένσταση των Καθ’ ων η αίτηση και προκύπτει αντίστοιχα από τα σχετικά έγγραφα του διοικητικού φακέλου, τα γεγονότα έχουν ως εξής.
Ο αιτητής είναι υπήκοος Ιράν με ημερομηνία γέννησης 29/01/1970 και αφίχθηκε στη Δημοκρατία στις 09/05/1994 με άδεια επισκέπτη. Στη συνέχεια στις 05/04/2002 τέλεσε πολιτικό γάμο στο Δημαρχείο Αγίου Αθανασίου με υπήκοο Ουκρανίας, ο οποίος ένα χρόνο αργότερα, στις 19/06/2002, λύθηκε με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού.
Ο αιτητής συνέχισε να παραμένει παράνομα στη Δημοκρατία μέχρι την 21/02/2005, ημερομηνία στην οποία υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας, με αποτέλεσμα να του παραχωρηθεί από την Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων στις 22/09/2008 το καθεστώς του αναγνωρισμένου πολιτικού πρόσφυγα. Ως εκ τούτου, ο αιτητής συνέχισε να παραμένει και να εργάζεται στη Δημοκρατία αρχικά ως αιτητής ασύλου και μετέπειτα υπό καθεστώς διεθνούς προστασίας βάσει, των σχετικών αδειών που εκδόθηκαν, με την τελευταία να έχει ισχύ μέχρι και την 14/06/2024.
Στις 14/5/2010, ο αιτητής τέλεσε νέο πολιτικό γάμο στο Δημαρχείο της Κατεχόμενης Λύσης στη Λάρνακα με υπήκοο Μολδαβίας.
Στις 24/04/2018 ο αιτητής υπέβαλε σχετική αίτηση για απόκτηση Κυπριακής Υπηκοότητας με Πολιτογράφηση. Το αρμόδιο Τμήμα εξετάζοντας όλα τα στοιχεία που είχε ενώπιον του και κατόπιν ενδελεχούς έρευνας που διεξήγαγε, συμπεριλαμβανομένης και της συνέντευξης στην οποίαν υπεβλήθη ο αιτητής στις 26.10.2020, απέρριψε την αίτηση του.
Συνεπεία τούτου, ο Διευθυντής Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης με επιστολή του ημερ. 06/10/2021, ενημέρωσε τον αιτητή ότι η σχετική αίτηση του απορρίφθηκε από τον Υπουργό Εσωτερικών, καθότι στο παρελθόν παρέμεινε στη Δημοκρατία για μεγάλη χρονική διάρκεια παράνομα και συγκεκριμένα από το 1994 μέχρι και το 2005. Η απόφαση αυτή αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.
Ο αιτητής, στο δικόγραφο της προσφυγής του προβάλει συνοπτικά διάφορους λόγους ακύρωσης, συμπεριλαμβανομένων ισχυρισμών περί έλλειψης δέουσας έρευνας και πλάνης περί τα πράγματα και/ή το νόμο, ενώ στα πλαίσια της γραπτής του αγόρευσης, προωθεί τους εξής λόγους ακύρωσης:
1. H απόφαση των Καθ' ων η αίτηση παραβιάζει την αρχή της φυσικής δικαιοσύνης και/ή της χρηστής διοίκησης.
2. H απόφαση των Καθ' ων η αίτηση στηρίζεται σε πλάνη περί το Νόμο και/ή σε πλάνη περί τα πράγματα και/ή είναι προϊόν ανεπαρκούς έρευνας και/ή δέουσας έρευνας.
3. Η απόφαση των Καθ' ων η αίτηση λήφθηκε καθ’ υπέρβαση της διακριτικής ευχέρειας της διοίκησης.
4. Η απόφαση των Καθ’ ων η αίτηση ελήφθη καθ' υπέρβαση και/ή κατάχρηση εξουσίας.
Αντίθετα, η πλευρά των Καθ’ ων η Αίτηση απαντά ότι, η προσβαλλόμενη με την παρούσα Προσφυγή απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών είναι ορθή, νόμιμη, δεόντως αιτιολογημένη, λήφθηκε, δε, σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους Νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας, τις γενικές αρχές του διοικητικού δικαίου, μετά από δέουσα έρευνα και ορθή ενάσκηση της διακριτικής του εξουσίας, αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα ουσιώδη στοιχεία, γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. Είναι επίσης, η θέση της ευπαίδευτης δικηγόρου της Νομικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας η οποία χειρίστηκε την υπόθεση ότι, οι οποιοιδήποτε ισχυρισμοί του αιτητή στην παρούσα υπόθεση δεν στοιχειοθετούσαν οιοδήποτε λόγο ακυρότητας και δεν αποσείουν το βάρος απόδειξης που είναι στους ώμους του.
Το Δικαστήριο, πριν την εξέταση των ισχυρισμών που προωθούνται σημειώνει ότι όλοι οι ισχυρισμοί κρίνονται αποκλειστικά με βάση τα πραγματικά γεγονότα τα οποία προκύπτουν από το διοικητικό φάκελο της υπόθεσης, ο οποίος αποτελεί τη μόνη αποδεκτή μαρτυρία ενώπιον του. Περαιτέρω, με αναφορά στα γεγονότα τα οποία προκύπτουν από το διοικητικό φάκελο της αίτησης, προκύπτει σειρά γεγονότων τα οποία έτυχαν αξιολόγησης από τους Καθ' ων η αίτηση ούτως ώστε να καταλήξουν στην απόρριψη της αίτησης του.
Εξετάζοντας καταρχήν τη θέση του αιτητή ότι, η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε συνεπεία έλλειψης επαρκούς έρευνας με αποτέλεσμα να υπάρχει πλάνη περί τα πράγματα, το Δικαστήριο τονίζει τη ευρεία διακριτική ευχέρεια εκ μέρους του Υπουργού Εσωτερικών να παραχωρεί, σε αλλοδαπό ενήλικα, όταν ο τελευταίος κατέχει τα προσόντα πολιτογράφησης, πιστοποιητικό πολιτογράφησης ως προβλέπεται από τις πρόνοιες του περί Αρχείου Πληθυσμού Νόμου (Ν.141(Ι)/2002).
Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο εξετάζοντας το νομικό πλαίσιο το οποίο διέπει την πολιτογράφηση αλλοδαπού ως πολίτη της Κυπριακής Δημοκρατίας, σημειώνει ότι ο περί Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης Νόμος, (Ν. 141(Ι)/2002) παρέχει στον Υπουργό Εσωτερικών τη διακριτική εξουσία να αποδεχθεί το αίτημα για πολιτογράφηση διατηρώντας ευρεία διακριτική ευχέρεια στο συγκεκριμένο ζήτημα, κάτι που επιβεβαιώνεται και από τη διαχρονική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. ISSA E.E.ALYATIM ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. 33/11, ημερ. 25.10.2016 και στην Amer v. Δημοκρατίας (2011) 3 Α.Α.Δ. 66, επίσης MOJTABA E.G. MEIDAN ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 1644/2010, ημερ. 15.10.2013). Όπως έχει δε κατ΄ επανάληψη τονιστεί μέσα από τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το ζήτημα της πολιτογράφησης άπτεται των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Δημοκρατίας να επιλέγει τους πολίτες της και επομένως το ακυρωτικό Δικαστήριο δύσκολα επεμβαίνει στην άσκηση τέτοιας εξουσίας (βλ. Tulin Sabahatin Veysel κ.ά ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 184/2008, ημερ. 6.7.2010 και Boulatnikova v. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 1082/2005, ημερ. 31.5.2007). Όπως δε λέχθηκε χαρακτηριστικά στην Yousife Mohamad v. Κυπριακής Δημοκρατίας κ.α. (2010) 3 Α.Α.Δ. 18, «η πολιτογράφηση είναι μία εξουσία η οποία ανάγεται στην κυρίαρχη φύση του κράτους το οποίο και μπορεί να παραχωρήσει υπηκοότητα σε πρόσωπα τα οποία επιθυμεί με μόνο περιορισμό της την ανάγκη επίδειξης καλής πίστης».
Περαιτέρω, ως είναι παγίως αναγνωρισμένο, το αναθεωρητικό Δικαστήριο δεν ασχολείται με τη διαπίστωση πρωτογενών γεγονότων, αλλά εστιάζει την προσοχή του στο κατά πόσον η διεξαχθείσα έρευνα ήταν επαρκής (βλ. Καμηλάρης ν. Δημοκρατίας (1991) 4 Α.Α.Δ. 725 και Δημοκρατία ν. C.Kassinos Cosntruction Ltd (1990) 3(Ε) Α.Α.Δ. 3835). Ούτε, ακόμα, το Δικαστήριο, υποκαθιστά την Διοίκηση στην αναζήτηση και στάθμιση των στοιχείων που οδήγησαν στη λήψη της σχετικής απόφασης (LORD SHERATONS REPRODUCTIONS LTD ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. 187/12, ημερ. 28.3.2019, ECLI:CY:AD:2019:C112, ECLI:CY:AD:2019:C112).
Έχω μελετήσει ενδελεχώς τον διοικητικό φάκελο, ο οποίος περιλαμβάνει όλα τα έγγραφα της σχετικής διαδικασίας, όπως τα έχω συνοπτικά καταγράψει στα γεγονότα της υπόθεσης ανωτέρω και θα συμφωνήσω πλήρως με τα όσα υποστηρίζονται από τους Καθ’ ων η Αίτηση. Οι Καθ' ων η αίτηση, εντός της διακριτικής ευχέρειας που δίδει ο Νόμος στη διοίκηση, ενήργησαν καλόπιστα και αφού διενήργησαν τη δέουσα έρευνα, εκτίμησαν τα δεδομένα τα οποία αφορούν την περίπτωση του Αιτητή και αιτιολόγησαν πλήρως την απόφασή τους, ενώ η αιτιολογία εν προκειμένω συμπληρώνεται και από τα στοιχεία του οικείου διοικητικού φακέλου. Συνεπώς ορθά κατέληξαν στην απόρριψη της αίτησης του Αιτητή να αποκτήσει την κυπριακή υπηκοότητα (βλ. Θεοδωρίδου ν. Δημοκρατίας (1984) 3 Α.Α.Δ. 146, Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου Κ.α. ν. Δημοκρατίας (1990) 3 Α.Α.Δ. 1171 και Διογένους ν. Δημοκρατίας (1999) 4 Α.Α.Δ., 371).
Εν προκειμένω, από τον φάκελο της υπόθεσης, δεν φαίνεται να υπάρχει πλάνη περί τα πράγματα. Η Διοίκηση σταθμίζει και αξιολογεί στοιχεία και γεγονότα που παρουσιάζονται ενώπιον της για κρίση. Η δε έρευνα θεωρείται επαρκής εφόσον επεκτείνεται στη διερεύνηση κάθε σχετικού και ουσιώδους γεγονότος, που παρέχει τη βάση για εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων (LORD SHERATONS REPRODUCTIONS, ανωτέρω, Motorways Ltd ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 447, Χαράλαμπος Κύπρου Χωματένος ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. Αρ. 102/09, 14.3.2013 και Logicom Public Ltd v. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών κ.α., Α.Ε. Αρ. 153/09, 14.1.2014). Συνεπώς το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποδεχτεί ως βάσιμα τα όσα υποστηρίζει μέσω της γραπτής του αγόρευσης προσβάλλοντας τη νομιμότητα της απόρριψης του αιτήματος του Αιτητή, ότι δεν είχαν ληφθεί υπόψη ουσιαστικά γεγονότα που τον αφορούν.
Συνεπώς, αποφασίζοντας επί του ζητήματος που εγείρει ο αιτητής, για ύπαρξη πλάνης περί τα πράγματα και έλλειψη δέουσας έρευνας για την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, σε αντιδιαστολή με τη θέση των Καθ’ ων η αίτηση η οποία παραπέμπει στο φάκελο, επιβεβαιώνω τη διαπίστωση της διοίκησης ότι αυτός ήταν παράνομα διαμένοντας για σειρά ετών στο έδαφος της Δημοκρατίας και συγκεκριμένα από το 1994 μέχρι και το 2005, οπότε έλαβε το καθεστώς Διεθνούς Προστασίας. Αυτός ακριβώς ήταν και ο λόγος απόρριψης της αίτησης του αιτητή ημερ. 24/04/2018 για απόκτηση της κυπριακής υπηκοότητας με πολιτογράφηση. Προκύπτει από τα γεγονότα ότι, οι Καθ' ων η Αίτηση, μετά από διερεύνηση των δεδομένων της υπόθεσης και λήψη υπόψιν όλων των σχετικών στοιχείων κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, η πολιτογράφηση του αιτητή δεν ήτο προς εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, αφού ως διαπιστώθηκε, η σχέση του με την Κύπρο είναι εργασιακή και το καθεστώς που κατέχει είναι ικανοποιητικό για το σκοπό αυτό.
Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, οι ισχυρισμοί του αιτητή ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν προέβησαν στη δέουσα έρευνα και πως υπήρχε εκ μέρους του οργάνου πλάνη περί τα πράγματα, ουδόλως ευσταθούν. Ως εκ τούτης της διαπίστωσης ο κύριος ισχυρισμός του αιτητή απορρίπτεται από το Δικαστήριο ως αβάσιμος.
Τέλος, εξετάζοντας σωρευτικά και τους υπόλοιπους τρεις ισχυρισμούς του δικηγόρου του αιτητή, αναφορικά με παραβίαση της αρχής της φυσικής δικαιοσύνης και/ή της χρηστής διοίκησης και ότι, η απόφαση των Καθ' ων η αίτηση λήφθηκε καθ’ υπέρβαση της διακριτικής ευχέρειας της διοίκησης και καθ' υπέρβαση και/ή κατάχρηση εξουσίας, ομοίως καταλήγω ότι ούτε αυτοί ευσταθούν.
Ως έχω αναφερθεί και ανωτέρω, έχει πολλάκις νομολογηθεί η ευρεία διακριτική ευχέρεια της διοίκησης σε θέματα πολιτογράφησης και ότι εφόσον η διακριτική ευχέρεια του διοικητικού οργανου ασκήθηκε εντός πλαισίων καλής πίστης, το Δικαστήριο δεν δύναται να επέμβει αμφισβητώντας την απόφαση της Διοίκησης.
Υπό το φως των περιστατικών της υπόθεσης τα οποία προκύπτουν από τον διοικητικό φάκελο και έχουν εξεταστεί από το Δικαστήριο, έχω διαπιστώσει ότι η επίδικη απόφαση των Καθ’ ων η Αίτηση ήταν σύμφωνη με τις διατάξεις της σχετικής νομοθεσίας και εντός των ορίων της διακριτικής τους ευχέρειας. Ως εκ τούτου, κρίνεται εύλογα επιτρεπτή και ως τέτοια δεν παρέχει περιθώρια επέμβασης προς ακύρωση της από το Δικαστήριο.
Συνοψίζοντας τα πιο πάνω, καταλήγω ότι, στην παρούσα υπόθεση, ουδείς εκ των προβαλλόμενων λόγων ακύρωσης μπορεί να επιτύχει και ουδόλως ανατράπηκε από τον αιτητή το τεκμήριο νομιμότητας της προσβαλλόμενης πράξης. Ως συνέπεια της διαπίστωσης μου αυτής, η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.
Η προσφυγή απορρίπτεται, με έξοδα 1800 Ευρώ υπέρ των Καθ’ ων η αίτηση και εναντίον του Αιτητή.
Λ. Ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο