ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση Αρ. 189/2026(Κ))
30 Μαρτίου, 2026
[ΜΙΧΑΗΛ, Δ/στης Δ.Δ.]
MANAMENDRA DON UDAYA KUMARA CHULANANDA
Αιτητής,
v.
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΥΦΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
Καθ’ vn η Αίτηση.
…………………………
Α. Ξυψιτή (κα), για τον αιτητή.
Φ. Χριστοφίδης για Γενικό Εισαγγελέα, για τους καθ’ ων η αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΜΙΧΑΗΛ, Δ.Δ.Δ.: Με την υπό κρίση προσφυγή ο αιτητής ζητά την ακύρωση της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 16.2.2026 με την οποία κηρύττεται απαγορευμένος μετανάστης και των διαταγμάτων απέλασης και κράτησης ιδίας ημερομηνίας.
Σύμφωνα με τα γεγονότα ως καταγράφονται στην ένσταση των καθ’ ων η αίτηση, ο αιτητής έφτασε στη χώρα την 1.7.2025 με άδεια εργασίας ως εργάτης. Στις 16.2.2026 ο αιτητής συνελήφθη για παράνομη παραμονή και εναντίον του εκδόθηκαν οι προσβαλλόμενες αποφάσεις αφού ως ενημέρωσε ο εργοδότης του αιτητή την ίδια μέρα τη διοίκηση, ουδέποτε παρουσιάστηκε στην εργασία του.
Οι λόγοι ακύρωσης που προβάλλει ο αιτητής συνοψίζονται σε παραβίαση του δικαιώματος του αιτητή σε προηγούμενη ακρόαση, πραγματική και νομική πλάνη και έλλειψη δέουσας έρευνας και αιτιολογίας. Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, ο αιτητής καταχώρησε συμπληρωματική γραπτή αγόρευση μέσω της οποίας εισηγείται ότι ο καθ’ ου η αίτηση ενήργησε καθ’ υπέρβαση εξουσίας επειδή κατά τον χρόνο έκδοσης των προσβαλλόμενων αποφάσεων, ο αιτητής κατείχε άδεια παραμονής.
Αρχίζοντας από την τελευταία εισήγηση του αιτητή, πράγματι του παραχωρήθηκε άδεια παραμονής για να εργαστεί ως εργάτης σε συγκεκριμένο εργοδότη. Στην ίδια την άδεια καταγράφονται οι εξής όροι (βλ. Τεκμήριο 1, έγγραφο 49):
«Η ισχύς της άδειας τερματίζεται και αυτή θεωρείται άκυρη, εάν:
[…]
β. ο/η κάτοχος παύσει να απασχολείται όπως περιγράφεται σε αυτήν»
Όπως εξηγεί ο συνήγορος των καθ’ ων η αίτηση, ο Κανονισμός 11(3) των περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Κανονισμών, Κ.Δ.Π. 242/1972 προνοεί ότι:
«(3) Άδεια απασχολήσεως παύει πάραυτα να ισχύη και λογίζεται ακυρωθείσα εάν ο κάτοχος αυτής παραλείπη να αναλάβη την απασχόλησιν εν σχέσει προς ήν εξεδόθη η άδεια ή αναλαβών την τοιαύτην απασχόλησιν παραλείπει να συνεχίση με την αυτήν απασχόλησιν ή τον αυτόν εργοδότην.»
Συνεπώς, τόσο στους Κανονισμούς όσο και στην άδεια που εκδόθηκε προς τον αιτητή προνοείται ότι η εν λόγω άδεια είναι άρρηκτα συνδεδεμένη όχι μόνο με συγκεκριμένη εργασία αλλά και στον καθορισμένο εργοδότη. Εφόσον ο αιτητής ουδέποτε εργάστηκε στον εργοδότη αυτό, η άδειά του τερματίστηκε άμεσα στις 16.2.2026 όταν έλαβε γνώση η διοίκηση από τον εργοδότη ότι ο αιτητής δεν τήρησε τους όρους της άδειας που του παραχωρήθηκε με αποτέλεσμα ο αιτητής να βρίσκεται παράνομα στη χώρα.
Ως αναφέρεται σε σημείωμα της Αστυνομίας προς τους καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 16.2.2026:
«3. Ερωτηθείς ο αλλοδαπός αρνείται να αναφέρει τον τόπο διαμονής του. Επίσης ο αλλοδαπός αρνείται να συνεργαστεί με τις αρχές για τον επαναπατρισμό του ακόμα και αν του παραχωρηθεί χρηματικό κίνητρο. Η άρνηση του να συνεργαστεί με τις αρχές, δηλώνουν ότι υπάρχει κίνδυνος διαφυγής.»
Στην επιστολή ημερομηνίας 16.2.2026 με την οποία ενημερώνεται ο αιτητής ότι θεωρείται απαγορευμένος μετανάστης αναφέρονται τα πιο κάτω:
«You are hereby informed that you are a prohibited immigrant, by virtue of paragraphs (K), section 1, Article 6, of the Aliens and Immigration Laws (1952-2025), because of your illegal residence since 16/02/2026, when you abandoned your place of residence and work. Please also note that your residence permit in the Republic is hereby cancelled.
Consequently, I have proceeded with the issuing of deportation and detention orders dated 16/02/2026, against you. A copy of these orders is hereby attached.»
Εφόσον οι καθ’ ων η αίτηση ενημερώθηκαν στις 16.2.2026 ότι ο αιτητής ουδέποτε παρουσιάστηκε στον εργοδότη του και εφόσον – ως εξηγήθηκε πιο πάνω – αυτόματα ακυρώνεται η ισχύς της άδειας που κατείχε, ο αιτητής θεωρείτο απαγορευμένος μετανάστης στη βάση του Άρθρου 6(1)(κ) του περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου, Κεφ. 105 με δικαίωμα έκδοσης διατάγματος απέλασης σύμφωνα με το Άρθρο 14 και κράτησης εάν κρίνεται σκόπιμο.
Στο διάταγμα κράτησης καταγράφεται η εξής αιτιολογία:
«Και επειδή θεώρησα ότι είναι αναγκαίο η/ο Manamendrea Don Udaya Kumara Chulananda, παραμείνει υπό κράτηση μέχρις ότου απελαθεί, καθότι διαπιστώθηκε ότι υπάρχει κίνδυνος διαφυγής, (Άρθρο 18ΠΣΤ(1)(α) του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεων Νόμου). Δεδομένου ότι είναι αρνητική/ος στον επαναπατρισμό της/του, δεν υπάρχει περιθώριο εναλλακτικών της κράτησης μέτρων.»
Στη βάση των πιο πάνω, θεωρώ ότι οι καθ’ ων η αίτηση ενήργησαν νόμιμα. Ο αιτητής διέμενε παράνομα στη χώρα ουσιαστικά από τη μέρα της άφιξής του εφόσον ουδέποτε παρουσιάστηκε στην εργασία για την οποία του παραχωρήθηκε άδεια. Επιπρόσθετα, ο ίδιος αρνήθηκε να δηλώσει τον τόπο διαμονής τους και δήλωσε ότι δεν επιθυμεί να επιστρέψει στη χώρα του. Συνεπώς, η κρίση της διοίκησης ότι υπάρχει κίνδυνος διαφυγής εκτός εάν τεθεί υπό κράτηση, είναι εύλογη.
Ούτε η εισήγηση για παραβίαση του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης ευσταθεί. Όπως διευκρινίστηκε στην Παντελούρης κ.α. ν. Δημοκρατίας (1991) 3 Α.Α.Δ. 78:
«(…) το δικαίωμα του διοικουμένου να ακούεται πριν από την έκδοση μιας διοικητικής πράξεως που τον αφορά υπάρχει στις περιπτώσεις που το προβλέπει ο Νόμος ή όταν η επίδικη διοικητική πράξη αποτελεί στην ουσία επιβολή ποινής ή κυρώσεως ή όταν είναι τιμωρητικής ή πειθαρχικής φύσεως.»
Τα γεγονότα στην υπό κρίση υπόθεση δεν εμπίπτουν σε καμία από τις πιο πάνω κατηγορίες. Τα μέτρα που λαμβάνονται σε πρόσωπα που παραμένουν στη χώρα παράνομα δεν συνιστούν ούτε κύρωση, ούτε ποινή αλλά εφαρμογή του νόμου.
Για τους πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται και οι προσβαλλόμενες αποφάσεις επικυρώνονται. Επιδικάζονται €2000 έξοδα υπέρ των καθ’ ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή.
Ε. ΜΙΧΑΗΛ, Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο