ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση αρ.1987/2022)
(i-Justice)
10 Μαρτίου 2026
[ΚΕΛΕΠΕΣΙΗ, Δ.Δ.Δ.]
ΑΚΙΝΗΤΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΡΑΝΤΩΚΗ ΛΤΔ
Αιτητές,
και
1.ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΚΟΥ ΚΥΠΡΟΥ
2.ΕΠΑΡΧΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Καθ’ ων η αίτηση
––––––––––––––––––––––––––––––––
Θ. Παπαθεοδώρου, για Σ. Σαμψών & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, δικηγόροι για τους αιτητές.
Α. Χρίστου (κα), για Ιωαννίδης Δημητρίου ΔΕΠΕ, δικηγόροι για τη καθ΄ης η αίτηση αρ.1.
Θ. Πιπερή (κα), Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας, δικηγόρος για τον καθ’ ου η αίτηση αρ.2.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΚΕΛΕΠΕΣΙΗ, Δ.Δ.Δ.: Με την παρούσα Προσφυγή οι αιτητές επιζητούν την ακόλουθη θεραπεία:
«Α. Δήλωση και/ή Διάταγμα και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να κηρύσσεται άκυρη και στερημένη οποιουδήποτε αποτελέσματος ολόκληρη η απόφαση και/ή η πράξη των καθ' ων η αίτηση, που εκδόθηκε κατά ή περί τις 16.08.2022 (Παράρτημα Α) και κοινοποιήθηκε στους Αιτητές με επιστολή της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου ημερ. 23.08.2022 (Παράρτημα Β), βάσει της οποίας ο Έπαρχος Λευκωσίας παραχώρησε τη συγκατάθεση του για τοποθέτηση ηλεκτρικού δικτύου ως αναφέρεται στο Παράρτημα Β, στο τεμάχιο με αριθμό 1335, Φ/Σχ.29/05, στο Ακάκι στην επαρχία Λευκωσία, ιδιοκτησίας των Αιτητών, που είναι καλυμμένο με οικοδομές».
Τα ουσιώδη γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση έχουν, εν συντομία, ως ακολούθως:
Στην Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου υποβλήθηκε αίτηση από τρίτο πρόσωπο για ηλεκτροδότηση υπόστεγου χώρου στάθμευσης-φύλαξης μηχανημάτων, χώρος ο οποίος βρίσκεται εντός του τεμαχίου 382, Φ/Σχ.29/05 στο Ακάκι καθώς και αίτηση από το ίδιο πρόσωπο για μετακίνηση δικτύου Μέσης Τάσης (δικτύου και δύο πασσάλων από το τεμάχιο 382).
Η Αρχή εκπόνησε σχετική μελέτη ημερομηνίας 28.4.2022 για επέκταση, αναβάθμιση και τροποποίηση του εναέριου δικτύου Μέσης και Χαμηλής Τάσης στην περιοχή, ώστε να καταστεί δυνατή η ηλεκτροδότηση του εν λόγω υποστατικού.
Αποτελεί δε παραδεκτό γεγονός, το οποίο άλλωστε προκύπτει ρητώς και από τη σχετική μελέτη, ότι το έργο της επίδικης γραμμής επηρεάζει το τεμάχιο αρ.1335, Φ/Σχ, 29/05, στο Ακάκι, ιδιοκτησίας των αιτητών.
Με επιστολή ημερομηνίας 25.5.2022, η Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου ενημέρωσε τους αιτητές για την προτιθέμενη επέκταση του ηλεκτρικού δικτύου και την εγκατάσταση της επίδικης γραμμής στο τεμάχιο τους και ζήτησε τη συγκατάθεση τους βάσει του άρθρου 31 του περί Ηλεκτρισμού Νόμου Κεφ. 170, ως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο.
Οι αιτητές με επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 21.6.2022 υπέβαλαν ένσταση και αρνήθηκαν να παρέχουν τη συγκατάθεση τους για την τοποθέτηση της επίδικης γραμμής ηλεκτρικού δικτύου στο τεμάχιο τους.
Λόγω της άρνησης των αιτητών να παραχωρήσουν την εκζητούμενη συγκατάθεση εντός της υπό του Νόμου προβλεπόμενης προθεσμίας, η Αρχή, δυνάμει των εξουσιών που της παρέχει το άρθρου 31 του Κεφ. 170, ζήτησε με επιστολή της ημερομηνίας 22.7.2022 τη συγκατάθεση του Επάρχου Λευκωσίας για την εγκατάσταση της προτεινόμενης ηλεκτρικής γραμμής.
Τελικώς, στις 16.8.2022, ο Έπαρχος Λευκωσίας, παραχώρησε την αιτούμενη συγκατάθεση του για εκτέλεση των εργασιών από την Αρχή. Για την πιο πάνω εξέλιξη οι αιτητές ενημερωθήκαν σχετικώς με επιστολή της ΑΗΚ ημερομηνίας 23.8.2022.
Οι αιτητές αντέδρασαν και καταχωρήσαν την υπό κρίση Προσφυγή.
Με τη γραπτή της αγόρευση και προς ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης η πλευρά των αιτητών ήγειρε αριθμό λόγων ακύρωσης, μεταξύ των οποίων και ότι η δοθείσα συγκατάθεση του Επάρχου Λευκωσίας είναι παράνομη και πάσχουσα και τούτο διότι δεν διεξήχθη, κατά παράβαση του άρθρου 31(1) του Κεφ. 170, οποιαδήποτε διαβούλευση μεταξύ του Επάρχου και της Τοπικής Αρχής πριν από την παραχώρηση της εν λόγω συγκατάθεσης.
Στις 27.1.2026 και ενόσω εκκρεμούσε η καταχώρηση γραπτών αγορεύσεων εκ μέρους των καθ΄ων η αίτηση, η πλευρά του καθ΄ου η αίτηση αρ.2 με έγγραφη ειδοποίηση ίδιας ημερομηνίας πληροφόρησε το Δικαστήριο για την πρόθεση της να υποβάλει δήλωση, μέσω της οποίας θα συναινούσε στην ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης στο μετρό που αυτή θα αφορούσε, ως σημειώθηκε, την παράβαση των διατάξεων του άρθρου 31(1) του Κεφ. 170.
Κατά τη δικάσιμο της 2.2.2026 που ακολούθησε η κα Πιπερή δήλωσε ότι δεν θα υποστηρίξει τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης πράξης καθότι, ως αναγνωρίζεται και από τον ίδιο τον Έπαρχο, δεν έλαβε χώρα σχετική διαβούλευση του Επάρχου με την Τοπική Αρχή, ως αυτή οφείλετο σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 31 του Κεφ. 170. Η πλευρά της καθ΄ης η αίτηση αρ.1 δήλωσε με τη σειρά της ότι δεν επιθυμεί να προβεί στην καταχώρηση γραπτής αγόρευσης προς υποστήριξη της νομιμότητας της προσβαλλομένης πράξης και ότι συμφωνεί με την ακύρωση της για το συγκεκριμένο όμως λόγο που ανέφερε η κα Πιπερή και η υπόθεση ορίστηκε για Διευκρινήσεις.
Κατά το στάδιο των διευκρινήσεων εκατέρωθεν οι πλευρές των καθ΄ων η αίτηση επανέλαβαν την αρχική τους δήλωση ενώ περαιτέρω δηλώθηκε από την πλευρά του καθ΄ου η αίτηση αρ.2 και την πλευρά των αιτητών ότι τα έξοδα της διαδικασίας είχαν συμφωνηθεί στο ποσό των €900 υπέρ των αιτητών. Η πλευρά της καθ΄ης η αίτηση αρ.1 δήλωσε ωστόσο ότι τα έξοδα αυτά θα πρέπει να βαρύνουν την πλευρά του καθ΄ου η αίτηση αρ. 2 και όχι την Αρχή.
Καταρχάς οφείλει να επισημανθεί ότι κατά πάγια νομολογία το Δικαστήριο δεν δεσμεύεται από την εκάστοτε δήλωση και/ή στάση των συνήγορων των καθ΄ων η αίτηση να μην υποστηρίξουν τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης διοικητικής απόφασης αλλά οφείλει ένεκα της φύσης της Προσφυγής και του εξεταστικού χαρακτήρα της διαδικασίας να προβεί και αφού καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα, τόσο επί των νομικών ζητημάτων, όσο και επί των γεγονότων, στην έκδοση απόφασης επί της νομιμότητας της επίδικης απόφασης, ακόμα και αν οι δύο πλευρές συμφωνούν στην ακύρωση της πράξης (Δημοκρατία v Ευσταθίου (Ε.Δ.Δ αρ. 50/22, ημερομηνίας 18/2/26) (Μιχαήλ ν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (1991) 4 Γ Α.Α.Δ. 1756) Republic v. Alpan (Takis Bros) Ltd (1986)3 C.L.R.1820)Stavros Makris Ltd v. Republic) (1984) 3 C.L.R. 539).
Έχοντας εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου που κατατέθηκε, κρίνω ότι η Προσφυγή πρέπει να έχει επιτυχή κατάληξη.
Ειδικότερα, στο άρθρο 31(1) του περί Ηλεκτρισμού Νόμου Κεφ. 170, προβλέπονται τα ακόλουθα:
«31.—(1) Οι ανάδοχοι δύνανται να τοποθετήσουν οποιαδήποτε ηλεκτρική γραµµή είτε πάνω είτε κάτω από το έδαφος διαµέσου οποιασδήποτε γης, άλλης από γη καλυµµένη µε οικοδοµές. νοείται ότι πριν από την τοποθέτηση οποιασδήποτε τέτοιας γραµµής διαµέσου οποιασδήποτε γης οι ανάδοχοι επιδίδουν στον ιδιοκτήτη και κάτοχο της γης, ή αν ο ιδιοκτήτης και κάτοχος δεν είναι γνωστοί, αναρτούν στη γη µέσω πίνακα ειδοποιήσεων, ειδοποίηση περί της πρόθεσής τους µαζί µε περιγραφή των γραµµών που υπάρχει πρόθεση να τοποθετηθούν και αν εντός δεκατεσσάρων ηµερών µετά την επίδοση ή ανάρτηση της ειδοποίησης ο ιδιοκτήτης και κάτοχος παραλείψουν να δώσουν τη συγκατάθεσή τους ή αν επισυνάψουν στη συγκατάθεσή τους οποιουσδήποτε όρους ή προϋποθέσεις στους οποίους οι ανάδοχοι ενίστανται, ο Έπαρχος αφού προηγουµένως διαβουλευθεί µε την αρµόδια αρχή τοπικής διοίκησης δύναται να δώσει τη συγκατάθεσή του για την τοποθέτηση τέτοιων γραµµών, είτε άνευ όρων ή υπό τέτοιους όρους και προϋποθέσεις όπως θεωρεί δίκαιο.»
(η έμφαση προστέθηκε)
Εν προκειμένω, δεν έχω εντοπίσει στο διοικητικό φάκελο οποιοδήποτε έγγραφο που να δεικνύει ή έστω να υποδηλεί ότι έχει πράγματι διενεργηθεί οποιαδήποτε διαβούλευση του Επάρχου με την αρμόδια τοπική αρχή. Τούτη όμως η παράλειψη δεν συνάδει, ως ορθά εισηγούνται οι αιτητές και ως εντίμως αναγνώρισε η συνήγορος του καθ΄ου η αίτηση αρ.2 με την προβλεπόμενη από το άρθρο 31(1) του Κεφ.170 διαδικασία, δια του οποίου ρητώς απαιτείται ο Έπαρχος και προτού χορηγήσει τη ζητηθείσα συγκατάθεση του για την τοποθέτηση των ηλεκτρικών γραμμών να διαβουλευθεί με την αρμόδια αρχή τοπικής διοίκησης (Lordos United Plastics Public LTD και 1.Αρχής Ηλεκτρισμού κ.α (Υπόθεση αρ. 604/18, ημερ. 31/3/23) Θεονίτσα Μιχαήλ κ.α. ν. Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου (Συνεκδ. Υποθ. Αρ. 1546/2009 και 1547/2009, ημερ. 7.11.2012) Β.Γ.Α και 1.Αρχής Ηλεκτρισμού κ.α (Υπόθεση αρ.933/19,ημερ. 8/11/22)
Συνεπώς προκύπτει πράγματι ζήτημα παραβίασης, υπό αυτή την πτυχή, των προνοιών του άρθρου 31(1) του Κεφ. 170, πλημμέλεια που επηρεάζει τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης, καθιστώντας αχρείαστη την εξέταση οποιουδήποτε άλλου ζητήματος.
Κατά συνέπεια και στη βάση όλων όσων έχουν επεξηγηθεί, η Προσφυγή επιτυγχάνει και η επίδικη απόφαση ακυρώνεται. Επιδικάζονται έξοδα ύψους €900 πλέον Φ.Π.Α υπέρ των αιτητών και εναντίον του καθ’ ου η αίτηση αρ.2. Καμία διαταγή για έξοδα σε σχέση με την καθ΄ης η αίτηση αρ.1.
Κελεπέσιη, Δ.Δ.Δ.