ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Αρ. Υπόθεσης: 600/2021
27 Μαρτίου, 2026
[ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
ANSAR ΑLΙ
Αιτητής,
-και-
Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω Υπουργού Εσωτερικών και Διευθύντριας του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευση
Καθ’ ων η Αίτηση
Χρ. Π. Χριστοδουλίδης, δικηγόρος για τον Αιτητή.
Κυρ. Παπαδοπούλου (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, δικηγόρο για τους Καθ' ων η Αίτηση.
___________________
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.: Ο αιτητής με την προσφυγή του ζητά απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου ότι η αρνητική απάντηση των Καθ’ ων η Αίτηση ημερομηνίας 27.5.2021 και με την οποία απορρίφθηκε αιτηση του ημερ 27.2.2021 με την οποία ο αιτητής ζητούσε έγκριση του Τμήματος για καταχώρηση αιτησης για δελτίο διαμονής βάση του άρθρου 26.2.α του Νόμου 7(1)/2007 είναι άκυρη και στερείται εννόμων αποτελεσμάτων.
Ως καταγράφεται στην Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση και προκύπτει από τα έγγραφα του διοικητικού φακέλου, τα σχετικά με την επίδικη υπόθεση γεγονότα έχουν ως ακολούθως.
Ο Αιτητής, είναι υπήκοος Πακιστάν ο οποίος αφίχθηκε στην Δημοκρατία από παράνομο σημείο εισόδου περί το 2015. Όπως φαίνεται από τα εκτενή γεγονότα στην Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση, ο αιτητής προέβη σε σειρά ενεργειών μέσω και του δικηγόρου του προσπαθώντας να διατηρήσει την παρουσία του το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας προβάλλοντας αίτημα εγγραφής του ως μέλος οικογένειας Ευρωπαίου πολίτη, ενώ τα στοιχεία του από 10/10/2020 βρίσκονταν στον κατάλογο «Stop List» με σκοπό την απομάκρυνση του από τη Δημοκρατία.
Στις 11/11/2015, ο αιτητής υπέβαλε αίτηση πολιτικού ασύλου την οποία απέσυρε στις 26/01/2016, επειδή στις 15/12/2015 παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο στο Δημαρχείο Λευκωσίας, με ευρωπαία υπήκοο από την Ρουμανία. Στις 30.7.2018 αποστάλθηκε επιστολή από τους Καθ' ων η Αίτηση προς τον αιτητή ότι ο γαμος του είναι εικονικός και ο δικηγόρος του αιτητή υπέβαλε ιεραρχική προσφυγή κατά της απόφασης αυτής στις 26.8.2018, η οποία μετά από εξέταση του αρμόδιου τμήματος απορρίφθηκε στις 28/05/2020.
Στις 27.2.2021 αποστάληκε νέα επιστολή προς τους Καθ' ων η Αίτηση με την οποία ο αιτητής μέσω και του δικηγόρου του ζητούσε έγκριση του Τμήματος για καταχώρηση αιτησης για δελτίο διαμονής βάση του άρθρου 26.2.α του Νόμου 7(1)/2007. Οι Καθ' ων η Αίτηση απάντησαν με επιστολή ημερομηνίας 27.5.2021, όπου τον ενημέρωσαν ότι και αυτή απορρίφθηκε για τους ίδιους λόγους που είχε απορριφθεί και η προηγούμενη. Η απόφαση αυτή αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας υπόθεσης.
Μέσω της αγόρευσης του δικηγόρου του, η πλευρά του αιτητή προβάλλει διάφορους, γενικούς ισχυρισμούς, περί έλλειψης δέουσας έρευνας, αφού δεν έτυχε εξέτασης το οικογενειακό του καθεστώς, όπως και άλλες παρανομίες της διοίκησης μέχρι και την έκδοση της προσβαλλόμενης πράξης. Αντίθετες είναι οι θέσεις της δικηγόρου της Δημοκρατίας, η οποία μέσω της εκτενούς της γραπτής αγόρευσης απαντά επί της ουσίας των θέσεων του δικηγόρου του αιτητή.
Το Δικαστήριο δεν θα επεκταθεί επί των γραπτών αγορεύσεων και των θέσεων που προωθούνται εκατέρωθεν, αφού κατά τις διευκρινήσεις η κα. Παπαδοπούλου προέβη σε δήλωση στο Δικαστήριο, παραπέμποντας σε σειρά εγγράφων στον διοικητικό φάκελο, όπου φαίνεται πως ο αιτητής, συμμετέχοντας στο πρόγραμμα επιστροφής και λαμβάνοντας χρηματικό ποσό, αποχώρησε οικειοθελώς από το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 29/09/2023.
Ως υποδεικνύει ρητώς προς το Δικαστήριο κατά τις διευκρινήσεις η πλευρά της Νομικής Υπηρεσίας, ο αιτητής έχει απωλέσει το έννομο του συμφέρον στην προώθηση της παρούσας υπόθεσης. Σχετικά έχει παραπέμψει το Δικαστήριο στον διοικητικό φάκελο με Αρ. 16-00267, Ερυθρόν 181, 201 επόμενα, του Τόμου Β, όπου φαίνεται ότι αιτητής εντάχθηκε στο πρόγραμμα εθελούσιας αποχώρησης και από 29/09/2023 είναι εκτός Κύπρου.
Η εξέταση του κατά πόσο έχει εκλείψει το έννομο συμφέρον του αιτητή προς προώθηση αμφότερων των προσφυγών, ένεκα εν προκειμένω της οικειοθελούς αναχώρησης του από τη Δημοκρατία με την ταυτόχρονη είσπραξη σχετικού χρηματικού ποσού προς επαναπατρισμό του, επιβάλλεται εκ της νομολογίας και σε κάθε περίπτωση εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το Αναθεωρητικό Δικαστήριο σε όλα τα στάδια της δίκης, μέχρι και την έκδοση της απόφασης του.
Ο αιτητής εκπροσωπήθηκε μέχρι το στάδιο των Διευκρινήσεων από συγκεκριμένο δικηγορικό γραφείο του οποίου η εκπρόσωπος, όταν της υποδείχθηκε ότι ο αιτητής αποχώρησε οικειοθελώς από το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, εντούτοις επέλεξε να προωθήσει μέχρι τέλος την παρούσα υπόθεση, υιοθετώντας το περιεχόμενο των γραπτών τους αγορεύσεων.
Σε κάθε περίπτωση, τα ουσιαστικά δεδομένα προκύπτουν αβίαστα μέσα από τα έγγραφα του Διοικητικού φακέλου και ειδικότερα ως Ερυθρόν 182, από «Υπεύθυνη Δήλωση Οικειοθελούς Αναχώρησης» αναφορικά με τον αιτητή, την οποία πιστοποιεί ενυπογράφως η Λειτουργός Μετανάστευσης το όνομα της οποίας αναγράφεται ευκρινώς στο σχετικό έγγραφο και όπου επιβεβαιώνεται ότι αυτός αποχώρησε οικειοθελώς από το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 29/09/2023.
Πανομοιότυπο επακριβώς ζήτημα εξετάστηκε από το παρόν Δικαστήριο στις Συν. Υποθέσεις Αρ. 1040/25 & 1102/2025 όπου εκδόθηκε απόφαση ημερομηνίας 27/01/2026, στην οποία έγινε και εκτενής αναφορά σε σχετική απόφαση από τον Πρόεδρο του Διοικητικού Δικαστηρίου Φ. Κωμοδρόμο στην υπόθεση Α.Κ ν. Δημοκρατία, Υπόθεση αρ.1423/21, ημερομηνίας 11/3/2024, τα κριθέντα της οποίας τυγχάνουν πλήρους εφαρμογής και στην υπό κρίση υπόθεση:
«Υπό το φως των πιο πάνω, η ύπαρξη του απαιτούμενου εννόμου συμφέροντος του αιτητή εξετάζεται αμέσως κατωτέρω.
Ως έχει ήδη λεχθεί, αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι ο αιτητής από 17.3.2023, αναχώρησε από τη Δημοκρατία και επαναπατρίστηκε αφού μάλιστα εισέπραξε προς τούτο το χρηματικό ποσό των €1000. Αυτό προκύπτει αβίαστα και από τον διοικητικό φάκελο (βλ. σελιδώσεις 85 και 84).
Συνεπώς, προκύπτει πράγματι ζήτημα έλλειψης της απαιτούμενης νομιμοποίησης του αιτητή, εφόσον, δεδομένης της υπό του αιτητή οικειοθελούς αναχώρησης και επιστροφής στη χώρα του, η υπ' αυτού συνέχιση προώθησης της παρούσας προσφυγής κατά της απόρριψης του αιτήματος για έκδοση δελτίου διαμονής στη Δημοκρατία, στερείται ερείσματος και τίθεται ευθέως ζήτημα εννόμου συμφέροντος: αφενός, ο αιτητής αναχώρησε από τη Δημοκρατία και επέστρεψε στη χώρα του, έχοντας εισπράξει προς τούτο το ποσό των €1000 και, αφετέρου, η προσφυγή του, που συνεχίζει να εκκρεμεί, στρέφεται κατά της υπό των καθ' ων η αίτηση ληφθείσας απόφασης απόρριψης του αιτήματός του για έκδοση δελτίου διαμονής στη Δημοκρατία. Είναι σαφές ότι αυτή η συμπεριφορά του αιτητή, συνιστά παραβίαση της αρχής του ανεπίτρεπτου της ταυτόχρονης επιδοκιμασίας και αποδοκιμασίας, μιας συμπεριφοράς, την οποία η ημεδαπή νομολογία, πάγια και διαχρονικά, θεωρεί ανεπίτρεπτη και η οποία επάγεται την έλλειψη του απαιτούμενου εννόμου συμφέροντος ενός αιτητή προς προώθηση της προσφυγής του δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος (Άννα Ηλία ν. Δημοκρατίας, ΕΔΔ αρ. 43/2017, ημερ. 10.10.2023, Γρουτίδης ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. 169/14, ημερ. 1.11.2021), ECLI:CY:AD:2021:C493, ECLI:CY:AD:2021:C493. Εκτενής ανάλυση του υπό αναφορά θέματος έγινε στην απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην Περσεφόνη Κρασίδου ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. 174/2011, ημερ. 2.6.2017 (βλ. και Δημοκρατία v. China Wanbao Engineering Corporation (2000) 3 A.A.Δ. 406, Καπακιώτης και Παπαέλληνας Λτδ v. Δημοκρατίας, Α.Ε. 91/2011, ημερ. 21.12.2016, καθώς και τις αποφάσεις του παρόντος Δικαστηρίου στην P.R. ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 871/2021, ημερ. 2.2.2024 και V.M. v. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 315/2020, ημερ. 15.2.2023).
Ως εκ των πιο πάνω, και κατ' εφαρμογή του δόγματος του απαράδεκτου της ταυτόχρονης επιδοκιμασίας και αποδοκιμασίας, όπως πράττει εν προκειμένω ο αιτητής, κρίνω ότι αυτός στερείται του απαιτούμενου εννόμου συμφέροντος προς προώθηση της υπό κρίση προσφυγής, η οποία, συνακόλουθα, υπόκειται σε απόρριψη.[..]Εν προκειμένω, ο αιτητής στερείται εννόμου συμφέροντος να συνεχίζει να προωθεί οποιονδήποτε από τους προβαλλόμενους λόγους ακύρωσης, εφόσον, δια της ανεπιφύλακτης και ελεύθερης απόφασης αναχώρησης του από τη Δημοκρατία και επιστροφής στη χώρα του, αυτός απέκοψε τον ειδικό δεσμό, conditio sine qua non, της ίδιας της έννοιας του εννόμου συμφέροντος, μεταξύ αυτού και μιας νόμιμης κατάστασης, δυνάμει του οποίου θα μπορούσε να αναμένει να αντλήσει ωφέλεια (βλ. The Onisi, ανωτέρω και την απόφαση του Δικαστηρίου τούτου στην CYBARCO LTD-S.K. EUROMARKET LTD-MEKEL LTD AQWISE JV ν. Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών, Υποθ. Αρ. 272/2015, ημερ. 31.1.2019, όπου εξετάστηκε παρόμοιο ζήτημα και ακολουθήθηκε η ίδια προσέγγιση). Στο σύγγραμμα του Επαμεινώνδα Σπηλιωτόπουλου «Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου», 5η έκδοση, σελ. 433 παρ. 458 και 459 αναφέρονται τα εξής για το θέμα:
«458. Το έννομο συμφέρον που υπάρχει κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης πράξης ή την άσκηση της αίτησης ακυρώσεως εκλείπει, παύει να υπάρχει, από αντικειμενικούς λόγους, εάν διακόπηκε ο νομικός δεσμός που συνδέει τον αιτούντα με την προσβαλλόμενη πράξη (ΣΕ 2473/1970), όπως όταν ο αιτών έχασε, μετά την έκδοση της πράξης, την ιδιότητα με την οποία είχε υποστεί τη βλάβη (ΣΕ 1757/2005), καθώς και με αποδοχή της πράξης από τον αιτούντα (Δ/μα 18/1989, άρθρο 29). Η αποδοχή μπορεί να είναι ρητή, δηλαδή, να προκύπτει από σχετική δήλωση του αιτούντος, ή σιωπηρή, δηλαδή, να συνάγεται από συμπεριφορά του, η οποία δεν αφήνει αμφιβολία για την έννοια της».
Επαναλαμβάνοντας το σκεπτικό της ως άνω απόφασης κρίνω ότι, η διαπιστωθείσα συμπεριφορά του αιτητή συνιστά παραβίαση της αρχής του ανεπίτρεπτου της ταυτόχρονης επιδοκιμασίας και αποδοκιμασίας, ενώ συνεπάγεται και έλλειψη του απαιτούμενου εννόμου συμφέροντος ενός αιτητή προς προώθηση της προσφυγής του δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος.
Η ανωτέρω διαπίστωση περί εξάλειψης του εννόμου συμφέροντος του αιτητή, απολήγει καταλυτική και σφραγίζει την τύχη της παρούσας προσφυγής η οποία και απορρίπτεται.
Επιδικάζονται έξοδα ύψους 1600 Ευρώ, υπέρ των Καθ’ ων η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή.
Λ. Ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο