ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Υπόθεση Αρ. 642/2021
27 Μαρτίου, 2026
[ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Δ.Δ.Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
Deger Οzgϋr Deniz,
δια της μητέρας του και φυσικής του κηδεμόνα Sϋreyya Celmen
Αιτητής,
και
Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω 1. Υπουργικού Συμβουλίου, 2. Υπουργού Εσωτερικών
Καθ' ων η Αίτηση
__________________
Ν. Χαραλαμπίδου (κα), για ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ ΔΕΠΕ, δικηγόροι για τον Αιτητή.
Σ. Π. Πλατής, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Καθ’ ων η αίτηση.
___________________
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Δ.Δ.Δ. : Με την υπό κρίση προσφυγή, ο ανήλικος αιτητής, διά της μητέρας και φυσικής του κηδεμόνα, αιτείται την πιο κάτω θεραπεία:
«Δήλωση ή/ και απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου, ότι η συνεχιζόμενη παράλειψη των Καθ' ων η Αίτηση να εξετάσουν την αίτηση εγγραφής του ως Κύπριου πολίτη η οποία υποβλήθηκε στις 6/9/2018 και να τον απαντήσουν είναι άκυρη και/ή όπως διατάξει την λήψη της οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας των Καθ’ ων η Αίτηση προς εξέταση και έκδοση απόφασης επί της αίτησης του Αιτητή.»
Ως καταγράφεται στην Ένσταση των Καθ’ ων η αίτηση και προκύπτει αντίστοιχα από τα έγγραφα των δύο διοικητικών φακέλων οι οποίοι έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο, τα γεγονότα έχουν ως εξής;
O Αιτητής γεννήθηκε στις 16/12/2015, στον Στρόβολο στην επαρχία Λευκωσίας. H μητέρα του αιτητή είναι Κύπρια πολίτιδα η οποία ανήκει στην τουρκοκυπριακή κοινότητα, η οποία γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 12/09/1981 και o πατέρας του είναι Τούρκος υπήκοος, ενώ ο αδελφός του, o οποίος γεννήθηκε στην Άγκυρα στις 20/10/2010 απέκτησε την Κυπριακή υπηκοότητα το έτος 2011.
Η μητέρα και φυσική κηδεμόνας του Αιτητή, υπέβαλε αίτηση για εγγραφή του ανήλικου τέκνου της ως Κύπριου πολίτη στις 6/9/2018. Μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας προσφυγής στις 24/06/2021, με την οποία προσβάλλεται παράλειψη οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας, ο Αιτητής και η μητέρα του δεν είχαν λάβει οποιαδήποτε απάντηση σε σχέση με την αίτηση τους.
Όπως γίνεται παραδεκτό από αμφότερα τα μέρη, στις 11/4/2022, περί τους δέκα μήνες μετά την επίδοση της προσφυγής, ο Αιτητής παρέλαβε, διά της δικηγόρου του επιστολή των Καθ’ ων η αίτηση (Παράρτημα 4 στην Ένσταση), σύμφωνα με την οποία ο Αιτητής δικαιούται να εγγραφεί ως Κύπριος πολίτης επειδή πληροί τα κριτήρια που έθεσε το Υπουργικό Συμβούλιο. Ωστόσο, όπως καταγράφεται ρητώς στην εν λόγω επιστολή, η αίτησή του δεν μπορεί να προωθηθεί αλλά θα τεθεί σε λίστα αναμονής και θα τεθεί ενώπιον του Υπουργικού Συμβουλίου μόλις ο Υπουργός Εσωτερικών το διατάξει.
Προτού προχωρήσω στην ανάλυση των προβαλλομένων εκ μέρους του αιτητή λόγων προς επιτυχία της παρούσας προσφυγής, θα πρέπει να τύχουν εξέτασης οι προδικαστικές ενστάσεις που προβάλλονται από τους Καθ' ων η Αίτηση. Συγκεκριμένα, οι Καθ' ων η Αίτηση εγείρουν καταρχήν προδικαστική ένσταση ως προς το ότι, η προσβαλλόμενη παράλειψη της διοίκησης δεν είναι εκτελεστή και δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο αναθεώρησης εφόσον η λήψη θετικής ενέργειας δεν επιβάλλεται από το νόμο. Ακόμα, με αναφορά στην επιστολή των Καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 11/4/2022, ο κ.Πλατής προβάλλει προδικαστική ένσταση ότι η προσφυγή έχει πλέον καταστεί άνευ αντικειμένου. Ως τρίτη προδικαστική ένσταση των Καθ’ ων η αίτηση, προβάλλεται ότι το αίτημα βρίσκεται υπό εξέταση, άρα η προσφυγή είναι πρόωρη και ο αιτητής δεν έχει έννομο συμφέρον να προσβάλλει την παράλειψη καθότι δεν έχει αποδείξει οποιαδήποτε βλάβη, ενώ ακόμα ότι δεν έχει παρέλθει, υπό τα γεγονότα και τις περιστάσεις της υπόθεσης ο εύλογος χρόνος για εξέταση της αίτησης.
Όπως εύστοχα εντοπίζει η κα.Χαραλαμπίδου, παρόμοιες προδικαστικές ενστάσεις σε προσφυγές ίδιας φύσεως έτυχαν απόρριψης από το Διοικητικό Δικαστήριο. Σημειώνω συγκεκριμένα ότι, αντίστοιχα προδικαστικά ζητήματα εξετάστηκαν και απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο στην απόφαση ημερομηνίας 25/9/2023 στην Υπόθεση υπ’αρ. 72/2022 S. A. Ε. Μ. Ν. Z. v. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, όπου ο Φ.Κωμοδρόμος, Π.Δ.Δ. ανέφερε τα ακόλουθα:
«Ως προς την πρώτη προδικαστική, με την οποία προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η προσφυγή είναι πρόωρη, καθότι δεν έχει ληφθεί ακόμη απόφαση επί της αίτησης, είναι αρκετό να επισημανθεί ότι αντικείμενο της υπό κρίση προσφυγής δεν είναι οποιαδήποτε εκτελεστή διοικητική πράξη, αλλά η παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας της Διοίκησης να εκδώσει εκτελεστή διοικητική πράξη, σε σχέση με το αίτημα του αιτητή, εντός ευλόγου χρόνου (βλ. και την απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου στην A.E., ανήλικη, δια του πατρός της S.E. και της μητρός της R.G., σαν νομίμων αντιπροσώπων της ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 113/2017, ημερ. 31.5.2018, όπου ακολουθήθηκε η ίδια προσέγγιση).
Σε περιπτώσεις διακριτικής ευχέρειας της Διοίκησης, δεν υπάρχει οφειλόμενη ενέργεια προς έκδοση θετικής απόφασης, π.χ. ως εν προκειμένω, για εγγραφή του αιτητή ως πολίτη της Δημοκρατίας. Σε αυτές όμως τις περιπτώσεις, η Διοίκηση οφείλει να ασκήσει τις αρμοδιότητές της εντός ευλόγου χρόνου, εκδίδοντας απόφαση. Στην απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου στην ΚΟΣΑΡΕΒΑ ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 1453/2015, ημερ. 7.6.2016, λέχθηκαν τα ακόλουθα επί του υπό συζήτηση θέματος, τα οποία τυγχάνουν εφαρμογής και εν προκειμένω:
«Ως εκ των ανωτέρω, η επίδικη στην προσφυγή αίτηση, που υποβλήθηκε από την αιτήτρια για πολιτογράφησή της ως Κύπριας, δεν εμπίπτει στην εμβέλεια του άρθρου 29 του Συντάγματος, ούτε βεβαίως του άρθρου 36 του Νόμου 158(Ι)/99. Η διοίκηση έχει διακριτική ευχέρεια να εκδώσει θετική ή αρνητική απόφαση στην αίτηση αυτή και η υποχρέωσή της, ως μόνη οφειλόμενη ενέργεια (για την οποία δυνατόν να σημειωθεί παράλειψη), είναι, πρώτον να ασκήσει αυτή την αρμοδιότητα και δεύτερον να την ασκήσει εντός εύλογου χρόνου. Σχετικά είναι τα άρθρα 8-11 του περί Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου (Ν. 158(Ι)/1999). Ειδικότερα για το θέμα του εύλογου χρόνου, μέσα στον οποίο η διοίκηση οφείλει να ασκεί τις αρμοδιότητές της, σχετικό είναι το άρθρο 10 του περί Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου (Ν. 158(Ι)/1999), στο οποίο επίσης εύστοχα αναφέρθηκε η ευπαίδευτη Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, σύμφωνα με το οποίο το διοικητικό όργανο πρέπει να ασκεί την αρμοδιότητά του μέσα σε εύλογο χρόνο. Το εύλογο δε του χρόνου αυτού κρίνεται πάντοτε από τις εκάστοτε περιστάσεις, (σύμφωνα με το άρθρο 10, «εξαρτάται από τις εκάστοτε ειδικές συνθήκες»).
Αξίζει πιστεύω, σε συνέχεια των ανωτέρω, να συμπληρώσω, ότι οι διοικούμενοι δεν μένουν χωρίς θεραπεία, όταν η διοίκηση παραλείπει να ασκήσει τις αποφασιστικές της αρμοδιότητές εντός εύλογου χρόνου, για την έκδοση είτε θετικής είτε αρνητικής απόφασης, δυνάμει τέτοιας αίτησης, στην οποία παρέχεται διακριτική ευχέρεια στη διοίκηση εκ του νόμου ως προς το αποτέλεσμα. Σε τέτοια περίπτωση δύναται ο διοικούμενος να καταχωρίσει προσφυγή κατά παράλειψης οφειλόμενης ενέργειας, βάσει του άρθρου 146 του Συντάγματος αιτούμενος την άρση της παράλειψης άσκησης των αρμοδιοτήτων του διοικητικού οργάνου εντός εύλογου χρόνου. Σε τέτοια προσφυγή βέβαια, ελέγχονται από το Δικαστήριο οι ειδικές περιστάσεις που περιβάλλουν τα γεγονότα της αίτησης, σε συνάρτηση με τις απαιτήσεις του νομοθέτη, για την κρίση του Δικαστηρίου, ως προς την παρέλευση ή όχι του εύλογου χρόνου.».
Περαιτέρω, και σε άμεση συνάφεια με τα πιο πάνω, όσον αφορά στον ισχυρισμό ότι δεν παρήλθε ο εύλογος χρόνος, από την καταχώρηση της αίτησης, για απάντηση και, άρα, δεν υφίσταται παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας, επισημαίνονται τα εξής: βεβαίως, ως έχει αμέσως πιο πάνω αναφερθεί, αντικείμενο της υπό κρίση προσφυγής είναι η κατ' ισχυρισμό παράλειψη των καθ' ων η αίτηση να εξετάσουν και αποφασίσουν επί της αίτησης του αιτητή, ημερομηνίας 11.12.2006 για απόκτηση της Κυπριακής υπηκοότητας. Είναι σαφές πως, το αν παρήλθε ή όχι ο εύλογος χρόνος, δεν αποτελεί ζήτημα που εξετάζεται προδικαστικά, αλλά είναι η ουσία της υπεράσπισης των καθ' ων η αίτηση σε σχέση με την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην έκδοση της απόφασης και, εν τέλει, η ουσία της όλης υπόθεσης. Αυτό που ουσιαστικά ζητείται από την πλευρά του αιτητή είναι όπως το Δικαστήριο ελέγξει τις συνθήκες και τα γεγονότα της υπόθεσης σε σχέση πάντα με την αίτηση του αιτητή, ούτως ώστε αυτό να αποφασίσει κατά πόσον, υπό τις περιστάσεις, έχει ή όχι παρέλθει το εύλογο χρονικό διάστημα, εντός του οποίου οφείλει η Διοίκηση να δράσει, απορρίπτοντας ή εγκρίνοντας την υποβληθείσα αίτηση. Και προκειμένου να ασκηθεί ο συγκεκριμένος δικαστικός έλεγχος, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει την ουσία της υπόθεσης και να προβεί σε εξέταση των όσων προβάλλει η πλευρά των καθ' ων η αίτηση, στη βάση βεβαίως του συνόλου των ενώπιον του στοιχείων.»
Όπως αναφέρθηκε και στην A. Ε., ΑΝΗΛΙΚΗ, ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΤΗΣ S.E. ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΤΗΣ R. G. v. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ κ.α., Υπόθεση Αρ. 113/2017, 31/5/2018 : «Η πρώτη και τελευταία προδικαστική ένσταση είναι συναφείς και θα εξεταστούν μαζί. Ως προς αυτές θα πρέπει να αναφέρω, ότι το αν παρήλθε ή όχι o εύλογος χρόνος δεν αποτελεί ζήτημα που εξετάζεται προδικαστικά, αλλά είναι η ουσία της υπεράσπισης των καθ' ων η αίτηση σε σχέση με την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην έκδοση της απόφασης. Το ζήτημα θα εξεταστεί στην συνέχεια υπό αυτή την σκοπιά, ως υπεράσπιση στην μη έκδοση μέχρι σήμερα της απόφασης, αν αυτό συνιστά παράλειψη οφειλόμενης ενέργειάς λόγω της μη παρέλευσης του ευλόγου χρόνου. Οι προδικαστικές ενστάσεις απορρίπτονται.»
Ακόμα, το Διοικητικό Δικαστήριο στην Υπόθεση υπ’αριθμό 72/2022 (ανωτέρω), εξέτασε και απέρριψε επίσης την αντίστοιχη θέση των Καθ’ ων η αίτηση ότι, η απάντηση η οποία δόθηκε από το Τμήμα προς τον εκεί αιτητή εκκρεμούσης της προσφυγής, κατέστησε την εκδίκαση της άνευ αντικειμένου. Ομοίως και στη παρούσα περίπτωση, ανατρέχοντας στο περιεχόμενο της επιστολής των Καθ’ ων η αίτηση ημερ. 11/4/2022 (ανωτέρω), με την οποία η δικηγόρος του αιτητή ενημερώθηκε από το Υπουργείο Εσωτερικών, ότι ο πελάτης της δικαιούται να εγγραφεί ως Κύπριος πολίτης επειδή πληροί τα κριτήρια που έθεσε το Υπουργικό Συμβούλιο, αλλά η αίτησή του δεν μπορεί να προωθηθεί αλλά θα τεθεί σε λίστα αναμονής και θα τεθεί ενώπιον του Υπουργικού Συμβουλίου μόλις ο Υπουργός Εσωτερικών το διατάξει, προβάλλεται η ίδια θέση από τον εκπρόσωπο της Νομικής Υπηρεσίας, ότι δηλαδή η προσφυγή είναι πλέον άνευ αντικειμένου. Έχοντας εξετάσει την εν λόγω επιστολή και υπό το φως της σχετικής επί του θέματος νομολογίας, κρίνω ότι αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αίρει την παράλειψη απάντησης, με αποτέλεσμα το αντικείμενο της προσφυγής να μην έχει εκλείψει. Και τούτο διότι, με την υπό αναφορά επιστολή, δεν απαντάται επί της ουσίας το αίτημα του αιτητή, ούτε και μπορεί να λεχθεί ότι η δι' αυτής δοθείσα προς τον αιτητή απάντηση, αποτελεί σαφή ικανοποίηση του αιτήματός του. Περιέχει, ουσιαστικά ενημέρωση των Καθ' ων η αίτηση προς την πλευρά του αιτητή αναφορικά με το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η εξέταση του αιτήματός του, χωρίς οποιαδήποτε περαιτέρω ενημέρωση, πέραν του ότι ο αιτητής θα πρέπει να συνεχίσει να αναμένει την ικανοποίηση του αιτήματος του σε άγνωστο χρόνο, όταν ο Υπουργός Εσωτερικών αποφασίσει να το θέσει ενώπιον του Υπουργικού Συμβουλίου.
Εξετάζοντας τις προδικαστικές ενστάσεις, υπό το φως και της προαναφερθείσας απόφασης με το σκεπτικό της οποίας συμφωνώ και υιοθετώ για τους σκοπούς της παρούσας, δεν μπορώ παρά να τις απορρίψω στο σύνολο τους και να προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της προσφυγής.
Μελετώντας στη συνέχεια τις αντίστοιχες αγορεύσεις των διαδίκων, οφείλω να σημειώσω και εγώ, όπως εύστοχα παρατηρεί η κα.Χαραλαμπίδου, πως στην γραπτή αγόρευση των Καθ’ ων η αίτηση γίνονται κάποιες άσχετες αναφορές από τον ευπαίδευτο εκπρόσωπο της Νομικής Υπηρεσίας οι οποίες περιπλέκουν τα γεγονότα που συνοδεύουν την επίδικη αίτηση. Ειδικότερα, προβάλλεται ως δικαιολογία του χρόνου που μεσολάβησε ότι, «στο Τμήμα εκκρεμεί μεγάλος αριθμός αιτήσεων από φερόμενους Τ/Κ (άτομα αραβικής υπηκοότητας, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι είναι απόγονοι Τουρκοκύπριων πολιτών) για να λάβουν εγγραφή ως πολίτες της Δημοκρατίας». Ωστόσο, εξετάζοντας το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων που έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο, διαπιστώνω πως η παρούσα ουδόλως αφορά μια τέτοια περίπτωση, ώστε να χρειάζεται ενδελεχής έρευνα και συνεργασία με τις προξενικές αρχές της Κ.Δ. σε αραβικές χώρες όπως στην Ιορδανία, ως ο ισχυρισμός του κ.Πλατή, αφού εδώ ο αιτητής είναι υιός Τουρκοκύπριας υπηκόου της Κ.Δ. που γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 12/09/1981, ο ίδιος ο αιτητής γεννήθηκε στο Στρόβολο στις 16/12/2015, ενώ ο μεγαλύτερος αδελφός του ο οποίος γεννήθηκε στην Άγκυρα στις 20/10/2010 είναι επίσης κάτοχος της Κυπριακής υπηκοότητας από τις 2/08/2011.
Το επίδικο ζήτημα είναι ξεκάθαρο και προκύπτει από την αιτούμενη θεραπεία στη προσφυγή, τουτέστιν είναι η παράλειψη των Καθ' ων η Αίτηση να εξετάσουν την αίτηση εγγραφής του αιτητή ως Κύπριου πολίτη η οποία υποβλήθηκε στις 6/9/2018 και να του απαντήσουν επί του αιτήματος, τουλάχιστον μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας δύο έτη και δέκα μήνες αργότερα. Ο αιτητής, όπως προκύπτει από τα γεγονότα, μέσω της μητέρας και της δικηγόρου τους προέβη σε σειρά ενεργειών με αποκορύφωμά τη παρούσα προσφυγή στο αρμόδιο Δικαστήριο στις 24/06/2021. Δέκα μήνες μετά την καταχώρηση της προσφυγής, έλαβε μέσω της δικηγόρου του την προαναφερθείσα επιστολή η οποία, ως επεξηγήθηκε ανωτέρω, δεν αποτελεί απάντηση στο αίτημα του αιτητή να αποκτήσει την Κυπριακή υπηκοότητα.
Σχετικά είναι τα όσα ανέφερε ο Πρόεδρος του Διοικητικού Δικαστηρίου στην αναφερθείσα απόφαση ημερομηνίας 25/9/2023, όπου το Δικαστήριο αποφάνθηκε τα ακόλουθα επί του αντίστοιχου ζητήματος, τα οποία επαναλαμβάνω για τους σκοπούς της παρούσας:
«Την ίδια προσέγγιση επί του υπό συζήτηση θέματος, ακολούθησε το παρόν Δικαστήριο στην Παπανικολάου κ.α. ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 545/2018, ημερ. 15.12.2022, αλλά και προηγουμένως, το Ανώτατο Δικαστήριο στην Στέλλα Σωτηρίου κ.α. ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 1964/2012, ημερ. 13.5.2015, ECLI:CY:AD:2015:D330, ECLI:CY:AD:2015:D330, από την οποία και έχω αντλήσει καθοδήγηση, και στην οποία, με αναφορά και στην Κακαρή ν. Οργανισμός Κυπριακής Γαλακτοκομικής Βιομηχανίας, Υποθ. Αρ. 1212/2003, ημερ. 20.1.2005, λέχθηκαν συναφώς τα εξής:
«Όπως έχω προγενέστερα σημειώσει, η παράλειψη εξέτασης του υποβληθέντος αιτήματος των αιτητριών και η απουσία απάντησης, ήταν το αντικείμενο της προσφυγής. Με την απάντηση και τη γνωστοποίηση του σταδίου στο οποίο βρίσκεται το αίτημα, το αντικείμενο της προσφυγής έχει εκλείψει; Η απάντηση είναι αρνητική. Η απαντητική επιστολή δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι άρει την παράλειψη απάντησης. Με την επιστολή αυτή δεν απορρίπτεται το αίτημα αλλά, είναι απλώς πληροφοριακού περιεχομένου.
Γνωστοποιήθηκε στις αιτήτριες ως προς το στάδιο στο οποίο βρισκόταν το αίτημα τους και δεν απαντούσε επί της ουσίας σε αυτό, σύμφωνα με το Άρθρο 29 του Συντάγματος. Διαπιστώνεται συναφώς παραβίαση του πιο πάνω Άρθρου καθώς και παραβίαση των αρχών της χρηστής διοίκησης.
Όπως αναφέρεται στην Υπ. Αρ. 1212/2003, Κακαρή ν. Οργανισμού Κυπριακής Γαλακτοκομικής Βιομηχανίας, ημερ. 20 Ιανουαρίου 2005:
"Εδώ η απάντηση που έδωσαν οι καθών η αίτηση με την επιστολή τους ημερ. 26/7/02 δεν αποτελούσε σαφή απόρριψη του αιτήματος της αιτήτριας ούτως ώστε να θεωρείτο ότι η παράλειψη είχε αρθεί. (Βλ. Δημοτική Επιτροπή Αγ. Δομετίου ν. Χριστόφορος Α. Χριστοφόρου κ.α. (1994) 3 Α.Α.Δ. 434 και Ανδρόνικος Μ. Κασάπης κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ. 43). Ήταν μάλλον πληροφοριακού χαρακτήρα η οποία δεν υπέκειτο σε αναθεώρηση με προσφυγή. Επομένως οι καθών η αίτηση είχαν υποχρέωση να απαντήσουν στα αιτήματα της αιτήτριας που ακολούθησαν με τις προαναφερθείσες επιστολές. Θεωρώ λοιπόν ότι υπήρχε παράλειψη με την έννοια του Άρθρου 29 του Συντάγματος όπως υπήρχε και στην προαναφερθείσα υπόθεση Αλέξη Τρύφωνος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας.».
Ως εκ των πιο πάνω, διαπιστώνεται παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι επί δεκαέξι και πλέον έτη, παραλείπουν να εξετάσουν ουσιαστικά και να αποφανθούν επί του υποβληθέντος αιτήματος του αιτητή.»
Σύμφωνα με το σύγγραμμα Κυπριακό Διοικητικό Δίκαιο Γενικό Μέρος του Καθηγητή Κώστα Παρασκευά, Εκδόσεις Νομική Βιβλιοθήκη, Αθήνα, σελ. 199: «Η παράλειψη οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας δεν έχει εξωτερική εμφάνιση, δεν εκδηλώνεται στον εξωτερικό κόσμο με κίνηση, ή άλλη μορφή δράσης, αλλά συνίσταται σε αδράνεια, για την ακρίβεια αποχή από ενέργεια. Στο πεδίο του διοικητικού δικαίου νομικά σημαντική παράλειψη υφίσταται όταν η διοίκηση αδρανώντας παραβιάζει νόμιμη υποχρέωσή της προς ορισμένη ενέργεια. Έτσι η παράλειψη δεν είναι απλώς απραξία, η αδράνεια της Διοίκησης, αλλά η μη τέλεση συγκεκριμένη ενέργειας για την οποία υπάρχει υποχρέωση από το νόμο.»
Εξετάζοντας τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, ως προκύπτουν από το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων που κατατέθηκαν ως Τεκμήριο στη διαδικασία, το παρόν Δικαστήριο διαπιστώνει πως η διοίκηση έχει παραλείψει να ασκήσει την αρμοδιότητά της να εξετάσει εντός εύλογου χρονικού διαστήματος το αίτημα του αιτητή να εγγραφεί ως Κύπριος πολίτης, για το οποίο μάλιστα γίνεται παραδοχή μέσω της επιστολής του Υπουργείου Εσωτερικών ημερομηνίας 11/4/2022, ότι πληροί τις προϋποθέσεις της σχετικής νομοθεσίας και τα κριτήρια που έθεσε το Υπουργικό Συμβούλιο να τύχει έγκρισης.
Κατά συνέπεια, η προσφυγή επιτυγχάνει. Η παράλειψη των καθ' ων η αίτηση να απαντήσουν στο προεκτεθέν αίτημα του αιτητή, κηρύσσεται άκυρη με βάση το Άρθρο 146.4(γ) του Συντάγματος και ό,τι έχει παραληφθεί, δέον όπως εκτελεστεί.
Επιδικάζονται €1800 έξοδα υπέρ του αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση, πλεόν Φ.Π.Α..
Λ. Ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο