ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση αρ. 784/2023)
30 Μαρτίου 2026
[ΚΕΛΕΠΕΣΙΗ, Δ.Δ.Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
Αιτήτρια,
και
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
Καθ’ ου η αίτηση
––––––––––––––––––––––––––––––––
Κασσάνδρα Κουπαρή, δικηγόρος για την αιτήτρια.
Ρ. Χαραλάμπους (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, δικηγόρος για τον καθ’ ου η αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΚΕΛΕΠΕΣΙΗ, Δ.Δ.Δ.: Με την παρούσα Προσφυγή, η αιτήτρια στρέφεται κατά της νομιμότητας της απόφασης του καθ’ ου η αίτηση με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση που υπέβαλε για απόκτηση της κυπριακής υπηκοότητας με πολιτογράφηση και η οποία κοινοποιήθηκε στην αιτήτρια με επιστολή ημερομηνίας 17.3.2023.
Ως προκύπτει από τα γεγονότα της ένστασης και το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων, η αιτήτρια, υπήκοος Ρωσίας, αφίχθηκε στις 23.3.2011 στη Δημοκρατία με άδεια εισόδου για να εργαστεί σε συγκεκριμένο τουριστικό γραφείο. Στην αιτήτρια παραχωρήθηκε σχετική άδεια προσωρινής διαμονής και εργασίας μέχρι τις 1.4.2012 η ισχύς της οποίας τύγχανε διαδοχικής ανανέωσης στη βάση του ίδιου καθεστώτος μέχρι και τις 23.3.2015. Σημειώνεται ότι στις 7.6.2012 η αιτήτρια τέλεσε πολιτικό γάμο με Ρώσο υπήκοο, γάμο από τον οποίο απέκτησε δυο τέκνα.
Στις 25.6.2015 παραχωρήθηκε στην αιτήτρια προσωρινή άδεια διαμονής στη Δημοκρατία ως επισκέπτη μέχρι τις 2.6.2016, η ισχύς της οποίας έτυχε διαδοχικής ανανέωσης μέχρι και τις 19.4.2025.
Στις 9.7.2019 η αιτήτρια υπέβαλε αίτηση για απόκτηση της κυπριακής υπηκοότητας με πολιτογράφηση.
Η πιο πάνω αίτηση της αιτήτριας για πολιτογράφηση εξετάστηκε και απορρίφθηκε από τον Υπουργό Εσωτερικών στις 13.12.2022, ο οποίος υιοθέτησε την απορριπτική εισήγηση της λειτουργού εξέτασης, η οποία περιλαμβάνετο σε σχετική έκθεση που ετοιμάστηκε, μετά από προσωπική συνέντευξη της αιτήτριας και αφού προηγουμένως, είχαν ληφθεί πληροφορίες από την ΚΥΠ, την Αστυνομία και την Interpol.
Η απορριπτική απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών κοινοποιήθηκε στην αιτήτρια με επιστολή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης ημερομηνίας 17.3.2023 με το ακόλουθο περιεχόμενο:
«Έχω οδηγίες να αναφερθώ στην αίτησή σας ημερ. 9/07/2019 για απόκτηση της κυπριακής υπηκοότητας με πολιτογράφηση και να σας πληροφορήσω ότι μετά από δέουσα έρευνα η αίτησή σας τέθηκε ενώπιον του Υπουργού Εσωτερικών και εξετάσθηκε με τη δέουσα προσοχή αλλά δεν κατέστη δυνατό να εγκριθεί καθότι δεν έχει διαπιστωθεί πέραν πάσης αμφιβολίας η πρόθεσή σας να παραμείνετε στη Δημοκρατία σε περίπτωση χορήγησης πιστοποιητικού πολιτογράφησης όπως καθορίζεται από την παράγραφο 1 (δ) του Τρίτου Πίνακα του άρθρου 111 του Περί Αρχείου Πληθυσμού Νόμου Ν.141(1)/2002, αφού η έρευνα του Τμήματος κατέδειξε ότι δεν έχετε περιουσιακά στοιχεία στη Δημοκρατία. Επιπλέον, δεν έχετε επαρκείς πόρους για τη διαβίωσή σας στη Δημοκρατία και ως εκ τούτου, υπάρχει κίνδυνος να καταστείτε βάρος στα δημόσια οικονομικά.»
Κατά της νομιμότητας της απορριπτικής απόφασης του καθ΄ου η αίτηση η αιτήτρια καταχώρησε την παρούσα Προσφυγή.
Προς ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης προβάλλεται από την πλευρά της αιτήτριας ότι η επίδικη απόφαση είναι προϊόν πλάνης, μη δέουσας έρευνας, ελλιπούς αιτιολογίας και κακοπιστίας. Αποτελεί κύρια θέση της αιτήτριας επί της οποίας εδράζονται οι πιο πάνω ισχυρισμοί ότι είναι αδικαιολόγητο ο καθ΄ου η αίτηση να ισχυρίζεται ότι η αιτήτρια δήθεν δεν έχει επαρκείς πόρους διαβίωσης αφού με βάση τα ερυθρά 9 έως 23 και 27 έως 30 φαίνεται ότι «ο λογαριασμός της αιτήτριας καθ΄ όλους τους μήνες κατά το έτος 2022 είναι τουλάχιστόν πέριξ τα 3000 ευρώ και ο λογαριασμός του συζύγου της από τα ερυθρά 24 έως 27 είναι τουλάχιστον πέριξ τις 7000 ευρώ». Περαιτέρω η πλευρά της αιτήτριας διατείνεται ότι δεν υφίσταται καν αιτιολόγηση για το λόγο που δεν λήφθηκαν υπόψη τα εισοδήματα του συζύγου της καθώς και ότι δεν συνιστά νομοθετικό προαπαιτούμενο η αιτήτρια να έχει περιουσιακά στοιχεία στη Δημοκρατία.
Αντίθετα η πλευρά του καθ’ ου η αίτηση υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καθόλα νόμιμη, δεόντως αιτιολογημένη καθώς και ότι λήφθηκε μετά από δέουσα έρευνα και ορθή ενάσκηση της διακριτικής εξουσίας του Υπουργού Εσωτερικών χωρίς να έχει εμφιλοχωρήσει ουδεμία πλάνη κατά τη λήψη της. Επισημαίνει δε, η πλευρά του καθ’ ου η αίτηση ότι η πολιτογράφηση αποτελεί εξουσία η όποια ανάγεται στην κυριαρχική φύση του κράτους και ότι η διακριτική ευχέρεια του Υπουργού Εσωτερικών είναι η ευρύτερη δυνατή, με μόνο περιορισμό την καλή πίστη και το Δικαστήριο δύσκολα επεμβαίνει στην άσκηση τέτοιας εξουσίας. Επί της ουσίας αποτελεί θέση της ευπαίδευτης συνηγόρου ότι, στην προκειμένη περίπτωση, η προσβαλλόμενη απορριπτική απόφαση στηρίζεται σε δυο επάλληλες αιτιολογίες ήτοι πρώτον ότι η αιτήτρια δεν κατείχε περιουσιακά στοιχεία στη Δημοκρατία-για την οποία ως ισχυρίζεται η αιτήτρια ουδέν αντέτεινε-και δεύτερον ότι δεν διαθέτει επαρκείς πόρους για τη διαβίωση της στη Δημοκρατία, λόγοι απόρριψης οι οποίοι, ως εισηγείται, με παραπομπή σε συγκεκριμένα στοιχεία υποστηρίζονται πλήρως απο το περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης. Επί τούτου και μεταξύ άλλων υποβάλλεται ότι ήταν η ίδια η αιτήτρια που κατά τη διάρκεια της συνέντευξης της δήλωσε ότι δεν εργάζεται, ότι δεν γνωρίζει τα εισοδήματα του συζύγου της, και ότι την βοηθά οικονομικά η αδελφή της καθώς και ότι δεν έχει ακίνητη ιδιοκτησία αλλά ούτε και επενδύσεις στη Δημοκρατία που να της αποφέρουν εισοδήματα.
Σημειώνεται ότι σχετική προδικαστική ένσταση η οποία είχε εγερθεί με τη γραπτή αγόρευση του καθ΄ου η αίτηση αποσύρθηκε κατά τις διευκρινήσεις.
Έχω εξετάσει με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων σε συνάρτηση με το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων της υπόθεσης.
Κατά πάγια και διαχρονική νομολογία, το ζήτημα της πολιτογράφησης άπτεται των κυριαρχικών δικαιωμάτων του κράτους και επομένως η διοίκηση διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια κατά την εξέταση των αιτημάτων, με μόνο περιορισμό να ενεργεί με καλή πίστη (EDA HANCER v. Δημοκρατίας (Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ.116/20, ημερομηνίας 10/4/25) Mohamad v. Δημοκρατίας (2010) 3 Α.Α.Δ. 18) ISSAE. EALYATIM v. Δημοκρατίας (2016) 3 Α.Α.Δ. 496) Δημοκρατία κ.α. ν. Ζ.Μ. (2011) 3 Α.Α.Δ.20). Ακόμα δε και η πλήρωση των τυπικών προϋποθέσεων για πολιτογράφηση δεν συνεπάγεται δίχως άλλο ότι ο αιτητής δικαιούται αυτόματα πιστοποιητικό πολιτογράφησης αφού η πλήρωση των τυπικών προσόντων παρέχει μόνο το δικαίωμα για υποβολή αίτησης για πολιτογράφηση και όχι δικαίωμα έγκρισης τέτοιας αίτησης και απόκτησης άνευ ετέρου της κυπριακής ιθαγένειας (Ήρωα ν. Δημοκρατίας (2005) 3 Α.Α.Δ. 307) Reyes και Δημοκρατίας (Αναθεωρητική Έφεση αρ. 181/12, ημερομηνίας 24/10/18).Αντίθετη δε προσέγγιση θα ήταν ασύμβατη με την έννοια κυριαρχίας του κράτους (VARSIK MKRTCHYAN v. Δημοκρατίας (Έφεση κατά απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου αρ.18/17, ημερομηνίας 27/9/23).
Σχετικά είναι τα όσα προβλέπονται στο άρθρο 111 του περί Αρχείου Πληθυσμού Νόμου 2002 (Ν.141(Ι)/2002), ως αυτό αποτελούσε το εφαρμοστέο νομοθετικό καθεστώς που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο, ως εδώ ενδιαφέρουν:
«Ο Υπουργός, όταν υποβληθεί σ' αυτόν αίτηση κατά τον καθορισμένο τύπο και τρόπο από οποιοδήποτε αλλοδαπό ενήλικα και με πλήρη ικανότητα, ο οποίος ικανοποιεί τον Υπουργό ότι κατέχει τα προσόντα για πολιτογράφηση σύμφωνα με τις διατάξεις του Τρίτου Πίνακα, δύναται να χορηγήσει σ' αυτόν πιστοποιητικό πολιτογράφησης.»
Περαιτέρω και έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομολογιακά δοσμένες αρχές που διέπουν το υπό εξέταση ζήτημα, διαπιστώνω ότι οι ισχυρισμοί της αιτήτριας, όπως αυτοί αναπτύχθηκαν στη γραπτή της αγόρευση και καταγράφηκαν ανωτέρω και οι οποίοι είναι συναφείς και αλληλένδετοι, δεν ευσταθούν και ως εκ τούτου απορρίπτονται σωρευτικώς και στην ολότητα τους.
Ειδικότερα όπως προκύπτει από το έντυπο που συμπληρώθηκε κατά την προσωπική συνέντευξη της αιτήτριας (ερυθρά 43-37 Τεκμηρίου 4), η αιτήτρια, μεταξύ άλλων, δήλωσε ότι κατέχει το καθεστως του επισκέπτη στη Δημοκρατία, ότι διαμένει σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα με μηνιαίο ενοίκιο ύψους €470 καθώς και ότι η ίδια δεν εργάζεται αφού η προηγούμενη της απασχόληση διήρκησε από το 2011 έως το 2014, ότι λαμβάνει χρήματα από το εξωτερικό, ότι διατηρεί κατάθεση σε συγκεκριμένη τράπεζα καθώς και ότι δεν γνωρίζει τα εισοδήματα του συζύγου της. Περαιτέρω δήλωσε ότι δεν διαθέτει ακίνητη ιδιοκτησία ούτε και επενδύσεις στη Δημοκρατία.
Εν προκειμένω όλες οι ανωτέρω καταγραφές και τα ενώπιον του καθ΄ου η αίτηση δεδομένα επιβεβαιώνουν με τρόπο αναντίλεκτο ότι υπήρξε επαρκές έρεισμα για την απορριπτική κατάληξη της αίτησης της αιτήτριας. Ειδικότερα, τα όσα επεξηγούνται με επάρκεια στην έκθεση της αρμόδιας λειτουργού εξέτασης (ερυθρά 153-148 Τεκμηρίου 4) η οποία εξετάζοντας όλα τα δεδομένα της περίπτωσης της αιτήτριας, υπέβαλε απορριπτική εισήγηση προς τον Υπουργό, υποστηρίζονται πλήρως από τα έγγραφα που περιλαμβάνονται στο διοικητικό φάκελο της υπόθεσης και δη από τα όσα η ίδια η αιτήτρια δήλωσε κατά τη προσωπική της συνέντευξη, καταδεικνύοντας επακριβώς και με σαφήνεια τους λόγους για τους οποίους δεν μπορούσε να τύχει έγκρισης η αίτηση της αιτήτριας. Εν προκειμένω, κρίνεται σκόπιμο να παρατεθούν αυτούσια τα όσα η αρμόδια λειτουργός καταληκτικά κατέγραψε στην απορριπτική της εισήγηση:
«Η αιτήτρια δεν εργάζεται. Την βοηθά οικονομικά η αδερφή της και ο σύζυγος της (ερ.31-9). Να σημειωθεί ότι τα λεφτά που υπάρχουν στο λογαριασμό του συζύγου της (ερ.24) φαίνεται να του τα στέλνει ο πατέρας του. Το ζευγάρι δεν διαθέτει δικούς του πόρους συντήρησης επαρκείς για τη διαβίωση του στη Δημοκρατία. Επιπλέον δεν έχει περιουσιακά στοιχεία στη Δημοκρατία. Με βάση τα πιο πάνω η πρόθεση της για μόνιμη παραμονή στη Δημοκρατία αμφισβητείται».
Δεν εντοπίζω οτιδήποτε μεμπτό ούτε και βεβαίως οτιδήποτε να παραγνωρίστηκε.
Η δε θέση της αιτήτριας ότι είναι εσφαλμένη η διαπίστωση του καθ΄ου η αίτηση περί μη ύπαρξης επαρκών πόρων για τη διαβίωση της αιτήτριας στη Δημοκρατία επειδή δήθεν η ίδια διαθέτει τραπεζική κατάθεση ύψους €3000 όπως και ο σύζυγος της τραπεζική κατάθεση ύψους €7000, ουδόλως ευσταθεί.
Καταρχάς οφείλει να επισημανθεί ότι το γεγονός της ύπαρξης συγκεκριμένων τραπεζικών καταθέσεων, το οποίο ειρήσθω εν παρόδω ουδόλως συνιστά στοιχείο το οποίο αποδεικνύει, δίχως άλλο, την ύπαρξη σταθερών τακτικών και επαρκών πόρων διαβίωσης, ουδόλως δύναται να αναιρέσει τη διαπίστωση της λειτουργού εξέτασης «ότι το ζευγάρι δεν διαθέτει δικούς του πόρους συντήρησης επαρκείς για τη διαβίωση του». Ως ήδη υπομνήσθηκε η ίδια η αιτήτρια κατά την προσωπική της συνέντευξη δήλωσε ότι δεν εργάζεται καθώς και ότι λαμβάνει χρήματα από το εξωτερικό. Τούτο δε άλλωστε αποτυπώνεται ρητώς και στην έκθεση της λειτουργού, η οποία επεσήμανε ότι την αιτήτρια βοηθά οικονομικά η αδελφή της, γεγονός το οποίο ανέγραψε και πάλι η λειτουργός στα πλαίσια της καταγραφής των εργασιακών/οικονομικών δεσμών της αιτήτριας με αναφορά σε συγκεκριμένη επιστολή της αδελφής της αιτήτριας. Πράγματι τα όσα καταγράφονται στο σημείωμα της λειτουργού επιβεβαιώνονται με τρόπο αναντίλεκτο από την επιστολή που απέστειλε η ίδια η αδελφή της αιτήτριας, Iuliia Pakhomkina, προς το Τμήμα Μετανάστευσης ημερομηνίας 3.4.2022 (ερυθρό 31 Τεκμηρίου 4) -ερυθρό στο οποίο παραπέμπει και η ίδια η λειτουργός- και δια της οποίας η αδελφή της αιτήτριας δηλώνει ότι παρέχει οικονομική υποστήριξη τόσο προς την αιτήτρια όσο και στην οικογένεια της ήτοι στο σύζυγο και στα παιδιά της καθώς και ότι, ως αυτολεξεί αναφέρεται, αναλαμβάνει προσωπικά την κάλυψη όλων των εξόδων ήτοι την πληρωμή του ενοικίου, τη διατροφή, τα προσωπικά έξοδα και τα έξοδα ασφάλισης.
Τα πιο πάνω άλλωστε επιβεβαιώνονται ευθέως και από το ίδιο το αντίγραφο του τραπεζικού λογαριασμού της αιτήτριας, το οποίο ήταν ενώπιον του καθ΄ου η αίτηση (ερυθρά 23-10 Τεκμηρίου 4) και από το οποίο προκύπτει ότι το διαθέσιμο ποσό το οποίο επικαλείται η αιτήτρια, προέρχεται από τραπεζικά εμβάσματα της αδελφής της αιτήτριας.
Ούτε και όμως διαπιστώνεται πλάνη, ως η αιτήτρια εσφαλμένα διατείνεται, περί του ότι δεν λήφθηκε υπόψη η τραπεζική κατάθεση του συζύγου της ύψους €7000, αφού ως υποδείχθηκε ανωτέρω, η αρμόδια λειτουργός αν και διενήργησε ρητή μνεία στον τραπεζικό λογαριασμό του συζύγου της αιτήτριας, ώστε ξεκάθαρα να προκύπτει ότι αυτό αποτέλεσε δεδομένο που σαφώς λήφθηκε υπόψη, εντούτοις ρητώς κατέγραψε ότι τα χρήματα αυτά αποστάληκαν από τον πατέρα του συζύγου της αιτήτριας, κάτι που επιβεβαιώνεται ευθέως και από τον ίδιο τον τραπεζικό λογαριασμό του συζύγου της αιτήτριας, αντίγραφο του οποίου περιλαμβάνεται στο διοικητικό φάκελο και ήταν ενώπιον του καθ΄ου η αίτηση (ερυθρά 26-24 Τεκμηρίου 4).
Περαιτέρω και σχέση με την έτερη αναφορά της αιτήτριας ότι δεν υφίσταται καν αιτιολόγηση για το λόγο που δεν λήφθηκαν υπόψη τα εισοδήματα του συζύγου της, κρίνω ότι η αιτήτρια αδίκως παραπονείται. Πρώτο διότι δεν φαίνεται να υποβλήθηκαν εκ μέρους της αιτήτριας οποιασδήποτε στοιχεία και αποδεικτικά που να καταδεικνύουν τα εισοδήματα του συζύγου της. Δεύτερο διότι ως αναντίλεκτα προκύπτει από το έντυπο προσωπικής συνέντευξης, ήταν η ίδια η αιτήτρια, που ερωτώμενη από τη λειτουργό αναφορικά με το ποια είναι τα εισοδήματα του συζύγου της από την εργασιακή του απασχόληση, δήλωσε ευκρινώς ότι «δεν γνωρίζει τα εισοδήματα του».
Συνεπώς ουδέν τέθηκε, ως η υποχρέωση της αιτήτριας, που να μπορεί να καταδείξει οποιοδήποτε συγκεκριμένο σφάλμα και να κλονίσει ως πεπλανημένη τη διαπίστωση του καθ΄ου η αίτηση ότι η αιτήτρια δεν διαθέτει επαρκείς πόρους για τη διαβίωση της στη Δημοκρατία (Αρχή Τηλεπικοινωνίων Κύπρου v Επιτροπή Προστασίας Ανταγωνισμού κ.α (Έφεση κατά απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ. 60/2016, ημερομηνίας 6/9/23) Καττιμέρη v Δημοκρατία (Έφεση Κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ. 65/2019, ημερομηνίας 22 Νοεμβρίου 2023).
Ούτε όμως και η μοναδική αναφορά της αιτήτριας ότι «δεν υπάρχει οποιαδήποτε πρόνοια εντός της Νομοθεσίας ότι πρέπει να έχει περιουσιακά στοιχεία η αιτήτρια ώστε να μην απορριφθεί » με σκοπό να καταδείξει ως εσφαλμένη την έτερη αυτοτελή διαπίστωση του καθ΄ ου η αίτηση, ήτοι ότι η αιτήτρια δεν διαθέτει περιουσιακά στοιχεία στη Δημοκρατία, ευσταθεί. (Unitex Trading Co Ltd v Κυπριακής Δημοκρατίας (1992) 4(Β) ΑΑΔ 1338, 1349-1354, GES και Δημοκρατία (Αν. Έφεση αρ. 135/14, ημερ.7/6/21), ECLI:CY:AD:2021:C237 Δήμος Γεροσκήπου ν Primetel Co Ltd, AE 42/12, ημ. 6.7.18). Αρκεί δε να σημειωθεί ότι η εισήγηση αυτή παραβλέπει ότι τα περιουσιακά στοιχεία του εκάστοτε αιτητή στη Δημοκρατία συνιστούν δεδομένα που εύλογα επιτρέπεται να συνεκτιμώνται κατά τη λήψη απόφασης για πολιτογράφηση καθότι καταδεικνύουν την οικονομική κατάσταση και τους εκάστοτε δεσμούς του αιτούντος με τη Δημοκρατία(Reyes και Κυπριακής Δημοκρατίας (Αναθεωρητική Έφεση αρ. 181/12, ημερομηνίας 24/10/18). Στην προκειμένη περίπτωση είναι παραδεκτό και ουδόλως αμφισβητείται, στη βάση και της δήλωσης της ίδιας της αιτήτριας κατά την προσωπική της συνέντευξη, ότι αιτήτρια δεν διαθέτει οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία και επένδυση, η οποία δύναται να της αποφέρει εισοδήματα αλλά ούτε και οποιαδήποτε άλλα περιουσιακά στοιχεία στη Δημοκρατία.
Καθοριστικότερο δε όλων παραμένει -και είναι αυτό που παραβλέπουν όλες οι εισηγήσεις της αιτήτριας- ότι το όλο ζήτημα έγκειται στο αποκλειστικό έργο συνεκτίμησης και στάθμισης των στοιχείων τα οποία ήταν ενώπιον του Υπουργού, ο οποίος και τούτο δεν πρέπει να λησμονείται, ασκεί την ευρεία διακριτική εξουσία του ως έκφανση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Δημοκρατίας να ελέγχει ποιοι διακινούνται και διαμένουν στο έδαφος της, εξουσία η οποία υπενθυμίζεται ασκείται με μόνο περιορισμό την ανάγκη επίδειξης καλής πίστης (Mahmout El Husseini El Sayed El Wan El Dib v Δημοκρατία (Ε.Δ.Δ αρ.124/21, ημερ. 10/12/25) .
Επί της ουσίας, δεν εντοπίζω οτιδήποτε μεμπτό στην επίδικη κρίση και οι αιτιάσεις της αιτήτριας ότι η προσβαλλόμενη απόφαση φέρει ελλιπή αιτιολογία καθώς και ότι λήφθηκε υπό πλάνη και χωρίς δέουσα έρευνα είναι ολωσδιόλου αβάσιμες. Τουναντίον αυτό που διαπιστώνεται είναι ότι εξετάστηκαν και λήφθηκαν υπόψη όλα τα ουσιώδη δεδομένα και ότι διενεργήθηκε η απαιτούμενη υπό τις περιστάσεις έρευνα αναφορικά με την αίτηση της αιτήτριας. Τα όσα δε η αιτήτρια παραθέτει ουδόλως αντικρούουν τα όσα αδιαμφισβήτητα νομίμως καταγράφονται στο σημείωμα της λειτουργού, το οποίο αποτέλεσε το έρεισμα για τη λήψη της απόφασης του Υπουργού και το περιεχόμενο του οποίου σαφώς και αρρήκτως συνδεδεμένο με τη ληφθείσα απόφαση και τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου, συμπληρώνει την αιτιολογία αφού καταδεικνύει αναμφίβολα και αναντίλεκτα τους λόγους που οδήγησαν στη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης (Vassiliou v. Republic (1982)3 C.L.R.220, Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959 σελ. 185) Ηλιόπουλος ν. ΑΗΚ (2000) 3 Α.Α.Δ. 438).
Ούτε όμως-και παρά τις αντίθετες αιτιάσεις της αιτήτριας- δεν εντοπίζω οποιαδήποτε κατάχρηση ή κακοπιστία στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Υπουργού. Τουναντίον και στη βάση των όσων έχουν λεχθεί ανωτέρω, καταλήγω ότι ο Υπουργός Εσωτερικών άσκησε, ως η υποχρέωση του, την ευρύτατη διακριτική του εξουσία με καλή πίστη και η απόφαση του για απόρριψη της αίτησης της αιτήτριας ήταν εύλογα επιτρεπτή υπό το φως, των ενώπιον του, στοιχείων. Το Δικαστήριο και με δεδομένο ότι ουδεμία πλάνη ή κακοπιστία έχει καταδειχθεί δεν μπορεί να επέμβει και να αμφισβητήσει την απορριπτική κρίση της διοίκησης, η οποία κατά πάγια νομολογία, αναγνωρίζεται ως προς τα άλλα να είναι απόλυτη (Alyatim ν. Δημοκρατίας (2016) 3 Α.Α.Δ. 496) Rahimzadeh ν. Δημοκρατίας (Ε.Δ.Δ. 119/2020, ημερ. 25.2.2025) Arakelian ν. Δημοκρατίας (Ε.Δ.Δ. 130/2020, ημερ. 10.3.2025).
Συνεπώς η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καθόλα νόμιμη και ουδείς λόγος ακύρωσης στοιχειοθετείται. Κατά συνέπεια, η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται. Επιδικάζονται €1.500 έξοδα εναντίον της αιτήτριας και υπέρ του καθ’ ου η αίτηση.
Κελεπέσιη, Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο