VICTORIA CALENTIONAC ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ κ.α., Υπόθεση αρ. 1759/2023, 22/4/2026
print
Τίτλος:
VICTORIA CALENTIONAC ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ κ.α., Υπόθεση αρ. 1759/2023, 22/4/2026

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ  

   (Υπόθεση αρ. 1759/2023(iJ))

22 Απριλίου 2026

[ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ AΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

 

VICTORIA CALENTIONAC

Αιτήτρια,

v.

 

ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ

1. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

2. ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ

Καθ’ ων η αίτηση.

……………………………

Σοφία Θεμιστοκλέους, για την αιτήτρια.

Ραφαέλα Χαραλάμπους, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση.

Α Π Ο Φ Α Σ Η

ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.: Αντικείμενο της υπό εκδίκαση προσφυγής, συνιστά η νομιμότητα της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση, με την οποία η αίτηση που υπέβαλε η αιτήτρια για απόκτηση της κυπριακής υπηκοότητας με εγγραφή, ως σύζυγος Κύπριου πολίτη, κατόπιν διαδικασίας επανεξέτασης, μετά την έκδοση της ακυρωτικής απόφασης στα πλαίσια της υπόθ. αρ. 1110/23 Calentionac ν. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 24.2.2023, απερρίφθη εκ νέου, ως η εν λόγω απόφαση της γνωστοποιήθηκε με την επιστολή ημερομηνίας 14.8.2023.

 

  Η αιτήτρια κατάγεται από την Μολδαβία. Αφίχθηκε στη Δημοκρατία στις 8.3.2009 με άδεια προσωρινής παραμονής για σκοπούς εργασίας. Στις 6.11.2012, τέλεσε γάμο με Κύπριο πολίτη και η παραμονή της στη Δημοκρατία ανανεώθηκε μέχρι και τις 30.5.2026, ως σύζυγος Κύπριου πολίτη.

 

  Στις 8.3.2018, υπέβαλε αίτηση για απόκτηση της Κυπριακής υπηκοότητας με εγγραφή, η οποία ωστόσο απερρίφθη λόγω παράνομης εισόδου και παραμονής στη Δημοκρατία, όπως αυτό της γνωστοποιήθηκε με την επιστολή ημερομηνίας 29.9.2020. Όπως της αναφέρθηκε:-

«[...] δηλαδή είχατε παράνομη είσοδο και παραμονή στη Δημοκρατία. Διαμένατε στη Δημοκρατία χωρίς άδεια παραμονής για μεγάλο χρονικό διάστημα (από 14/05/2014 μέχρι 04/05/2016)».

 

 

  Την νομιμότητα της εν λόγω διοικητικής απόφασης, προσέβαλε η αιτήτρια με την προσφυγή με αρ. 1110/2020, Calentionac (ανωτέρω). Όπως κρίθηκε, δεν εντοπίστηκαν στον φάκελο, στοιχεία για σαφή και κατατοπιστική αναφορά για τις κατά καιρούς αφίξεις και αναχωρήσεις της αιτήτριας από τη Δημοκρατία, σε σχέση με τα έτη 2009 – 2018, ενώ κρίθηκε πως, μεταγενέστερη επιστολή της διοίκησης, ημερομηνίας 22.3.2021, στην οποία γίνεται ουσιαστικά απάλειψη του χρονικού διαστήματος «(από 14/05/2014 μέχρι 04/05/2016)», δεν συνιστούσε ανάκληση της απόφασης ημερομηνίας 29.9.2020. Καταληκτική κρίση του Δικαστηρίου, υπήρξε το αναιτιολόγητο της διοικητικής απόφασης, αφού υπήρξε γενικός και αόριστος προσδιορισμός της χρονικής περιόδου παράνομης εισόδου και παραμονής της αιτήτριας στη Δημοκρατία, προσδιορισμός που δεν ήταν αποτέλεσμα δέουσας διερεύνησης.

 

  Μετά την έκδοση της ακυρωτικής απόφασης, στάλθηκε εκ μέρους του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, επιστολή ημερομηνίας 30.5.2023 προς τον Διοικητή της ΚΥΠ, ζητώντας περαιτέρω πληροφορίες για την παράνομη είσοδο ή παραμονή της αιτήτριας στη Δημοκρατία. Η ΚΥΠ, με έγγραφο ημερομηνίας 3.7.2023, γνωστοποίησε πως υπάρχει αναφορά στον φάκελο 5.12.004/22«Α» για παράνομη είσοδο της αιτήτριας στη Δημοκρατία (σελίδωση 153, Τεκμηρίου 2).

 

  Στις σελιδώσεις 155-154 του ίδιου Τεκμηρίου, παρουσιάζεται Πίνακας στον οποίο γίνεται καταγραφή των χρονικών περιόδων νόμιμης και παράνομης παραμονής της αιτήτριας, τον οποίο και παραθέτω:-

 

                «ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ

Ημ/νία                              Ημ/νία                                           Ημέρες

Άφιξης                               Αναχώρησης

08/03/2015 3 έτη πριν

08/03/2015                          18/04/2015                                     41

02/05/2015                          08/01/2016                                     251

29/01/2016                          03/01/2017                                     340

17/01/2017                          17/07/2017                                     181

04/08/2017                           08/03/2018 Μ125                           126

 

 

 

         Σύνολο Παραμονής                     2 Years, 9 Months, 29 Days

 

                ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ

ΑΠΟ                                     ΜΕΧΡΙ                                       ΗΜΕΡΕΣ

27/05/2009 ερ. 42/Ι               04/06/2009 ερ. 58/Ι                                8

08/05/2010 ερ. 97/Ι               15/06/2010 ερ. 112/Ι                        38

26/05/2011 ερ. 115/Ι              22/07/2011 ερ. 129/Ι                        57

                                                                                                      0

 

 

         Σύνολο Παράνομς Παραμονής                   0 Years, 3 Months, 13 Days»

 

 

  Ετοιμάστηκε σημείωμα ημερομηνίας 12.7.2023 από Λειτουργό, το οποίο υπεβλήθη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με απορριπτική εισήγηση, λόγω παράνομης εισόδου και παραμονής στη Δημοκρατία, βάσει των σελιδώσεων αρ. 155 και 153, του Τεκμηρίου 2. Ο Υπουργός Εσωτερικών ενέκρινε την υποβληθείσα εισήγηση την 1.8.2023 και στις 14.8.2023, γνωστοποιήθηκαν στην αιτήτρια τα εξής:-

 

«Έχω οδηγίες να αναφερθώ στην αίτησή σας ημερ. 08/03/2018, σχετικά με το πιο πάνω θέμα και να σας πληροφορήσω ότι το αίτημα για επανεξέταση της αίτησής σας τέθηκε ενώπιον του Υπουργού Εσωτερικών και εξετάστηκε με τη δέουσα προσοχή, αλλά δυστυχώς απορρίφθηκε βάσει της 2ης επιφύλαξης του άρθρου 110(2) του περί Αρχείου Πληθυσμού Νόμου Ν. 141(Ι)/2002, λόγω της παράνομης εισόδου και παραμονής στη Δημοκρατία».

 

  Η νομιμότητα της πιο πάνω διοικητικής απόφασης, αποτελεί το αντικείμενο της υπό κρίση προσφυγής.

 

  Αποτελεί θέση της ευπαιδεύτου συνηγόρου της αιτήτριας πως οι καθ’ ων η αίτηση παρέλειψαν να ερευνήσουν όλες τις πτυχές της υπόθεσης, οδηγούμενοι σε πλάνη ως προς τα γεγονότα. Κατά τους ισχυρισμούς της, η αναφορά περί παράνομης εισόδου στη Δημοκρατία είναι λανθασμένη, αφού από τις 30.5.2016 η ίδια είχε άδεια παραμονής, δεν παρουσιάζεται κανένα έγγραφο που να επιβεβαιώνει την αναφορά της ΚΥΠ περί παράνομης εισόδου στις 26.8.2017, γεγονός που καθιστά αναξιόπιστη την εν λόγω αναφορά, σύμφωνα με τις αφιξοαναχωρήσεις από και προς το αεροδρόμιο της Λάρνακας. Εισηγείται πως το Παράρτημα 6 της Ένστασης, αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη της διοίκησης, προκειμένου να καλυφθεί το κενό που δημιουργήθηκε από την ακυρωτική απόφαση. Υποβάλλει η αιτήτρια πως η αναφορά περί ύπαρξης παράνομης παραμονής στη Δημοκρατία, τις χρονικές περιόδους 27.5.2009 – 4.6.2009, 8.5.2010 – 15.6.2010 και 26.5.2011 – 22.7.2011, είναι ανεδαφική, αφού οποιαδήποτε καθυστέρηση στην υποβολή αιτήσεων για ανανέωση των αδειών παραμονής της, οφείλετο στον απαιτούμενο έλεγχο και σφράγιση συμβολαίου εργοδότησης, που πρέπει να προηγηθεί από το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, πριν την υποβολή αίτησης για έκδοση άδειας παραμονής. Κατά τις εισηγήσεις, η ολιγοήμερη καθυστέρηση στην υποβολή αιτήσεων για ανανέωση της άδειας παραμονής της, δεν οφειλόταν στην ίδια, αλλά στη γραφειοκρατία, και σε τρίτα πρόσωπα. 

  Κατά δεύτερον, η αιτήτρια διατείνεται πως με την επίδικη απόφαση, παραβιάζεται το δεδικασμένο που απορρέει από την ακυρωτική απόφαση, εισηγούμενη πως υπήρξε παράβαση των αρχών της χρηστής διοίκησης.

 

  Η ευπαίδευτη συνήγορος της Δημοκρατίας, επανέλαβε την πάγια νομολογία της ευρείας διακριτικής ευχέρειας του Υπουργού Εσωτερικών να αποδώσει υπηκοότητα σε αλλοδαπά πρόσωπα, με μόνο περιορισμό της επίδειξης καλής πίστης. Υπέβαλε πως κατά την επανεξέταση, η διοίκηση θεράπευσε το κενό που είχε διαπιστωθεί και μετά από επανέλεγχο, διαφάνηκε πως οι πληροφορίες της ΚΥΠ πως η αιτήτρια εισήλθε στη Δημοκρατία στις 26.8.2017 από το παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου, πληροφορίες απόρρητες, δικαιολογούσαν πλήρως την απορριπτική κατάληξη. Πρόσθετος λόγος, αποτέλεσε η παράνομη παραμονή της για συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα τα οποία περιέχονται εντός του διοικητικού φακέλου.

 

  Οι σχετικές νομοθετικές διατάξεις για τη δυνατότητα του Υπουργού Εσωτερικών να εγγράψει, ως πολίτη της Δημοκρατίας, οποιοδήποτε πρόσωπο, παρατίθενται ως ακολούθως:-

 «110.—(1) […]

(2) Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου (4), ο Υπουργός μπορεί, όταν υποβληθεί αίτηση κατά τον καθορισμένο τρόπο και δοθεί διαβεβαίωση πίστεως στη Δημοκρατία στον τύπο ο οποίος καθορίζεται στο Δεύτερο Πίνακα, να μεριμνήσει για

την εγγραφή ως πολίτη της Δημοκρατίας, οιουδήποτε προσώπου, που είναι ενήλικο και πλήρους ικανότητας πρόσωπο και που ικανοποιεί τον Υπουργό ότι—

 

(α) Είναι ο/η σύζυγος ή ο χήρος ή η χήρα πολίτη της Δημοκρατίας ή, ήταν ο/η σύζυγος προσώπου το οποίο, αν δεν είχε αποβιώσει, θα είχε καταστεί ή θα είχε δικαίωμα να καταστεί πολίτης της Δημοκρατίας·

(β) διαμένει με το/τη σύζυγο του στην Κύπρο για χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των τριών χρόνων·

(γ) είναι καλού χαρακτήρα· και

(δ) προτίθεται να εξακολουθήσει να διαμένει στη Δημοκρατία ή, ανάλογα με την περίπτωση, να διατελεί στη δημόσια υπηρεσία της Δημοκρατίας ή στην εκπαιδευτική υπηρεσία της Δημοκρατίας ή στην Αστυνομική Δύναμη της Δημοκρατίας και μετά την εγγραφή του ως πολίτη της Δημοκρατίας:

Νοείται ότι […]

Νοείται περαιτέρω ότι οι διατάξεις του παρόντος εδαφίου δεν εφαρμόζονται στις περιπτώσεις που ο αλλοδαπός εισέρχεται ή παραμένει παράνομα στη Δημοκρατία:

 

Νοείται έτι περαιτέρω ότι, ο Υπουργός δύναται να εξαιρέσει από την εφαρμογή των διατάξεων της πιο πάνω επιφύλαξης αλλοδαπό/ή σύζυγο Κύπριου πολίτη που παρέμενε παράνομα στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές: […]»[1]

 

    Όπως λέχθηκε, η παρούσα διαδικασία, συνιστά διαδικασία επανεξέτασης μετά την έκδοση ακυρωτικής απόφασης, λόγω διαπίστωσης ελλιπούς αιτιολόγησης και ελλιπούς προσδιορισμού της περιόδου παράνομης εισόδου και παραμονής στο έδαφος της Δημοκρατίας.

 

  Κατά την επανεξέταση, ζητήθηκε εκ νέου από την ΚΥΠ προσδιορισμός των ημερομηνιών παράνομης εισόδου. Η απάντηση της ΚΥΠ, περιέχεται στη σελίδωση 153 του Τεκμηρίου 2 και περιλαμβάνεται στο σημείωμα που τέθηκε ενώπιον του Υπουργού, με προσδιορισμό, τόσο της εν λόγω ημερομηνίας, ήτοι 26.8.2017, όσο και του σημείου εισόδου της αιτήτριας στο έδαφος της Δημοκρατίας, από το παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου, ήτοι από σημείο μη ελεγχόμενο από την Δημοκρατία.

 

  Αυτός ήταν ο πρώτος λόγος για τον οποίο έτυχε απόρριψης η αίτηση. Επ΄αυτού, η αιτήτρια ισχυρίζεται πως ουδέν έγγραφο παρουσιάστηκε από την διοίκηση προς επιβεβαίωση της αναφοράς της ΚΥΠ, γεγονός που καθιστά αναξιόπιστη την εν λόγω αναφορά της.

 

  Δεν συμφωνώ με την εν λόγω εισήγηση. Εξάλλου, δεν τέθηκε οτιδήποτε εκ μέρους της αιτήτριας προκειμένου να στηρίξει εισήγηση περί του αντιθέτου, ήτοι ότι δηλαδή δεν εισήλθε στη Δημοκρατία από το παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου. Το βάρος απόδειξης, δεν βαρύνει τους ώμους της διοίκησης προκειμένου να αποδείξει πληροφορίες που πηγάζουν από την επίσημη κρατική Υπηρεσιών Πληροφοριών. Η διοίκηση δεν έλαβε υπόψη της, αδιευκρίνιστης και άγνωστης πηγής, γενικές πληροφορίες, αλλά συνέλεξε επίσημες πληροφορίες από το αρμόδιο εθνικό όργανο, ήτοι την ΚΥΠ, η οποία είναι η εθνική υπηρεσία πληροφοριών της Δημοκρατίας, υπεύθυνη, μεταξύ άλλων, για την συλλογή και ανάλυση πληροφοριών.

 

  Με την λήψη αυτών των δεδομένων, τα οποία διαβαθμίζονται σε ξεχωριστό διοικητικό φάκελο ως «Απόρρητα» (σελίδωση 153, Τεκμήριο 2), δεν απαιτείτο οποιαδήποτε άλλη διερεύνηση, ούτε προσκόμιση άλλου εγγράφου προς περαιτέρω επιβεβαίωση των αναφορών της ΚΥΠ, αφού κάτι τέτοιο, θα αντέβαινε στην φύση και λειτουργία της εν λόγω Υπηρεσίας. Η θέση συνεπώς της αιτήτριας, απορρίπτεται. Αυτή και μόνον η πληροφόρηση, αρκεί για εφαρμογή των διατάξεων της δεύτερης επιφύλαξης του άρθρου 110(2) του Νόμου και δεν τίθεται θέμα διακριτικής ευχέρειας του Υπουργού Εσωτερικών ως προς την εξέταση της αίτησης, παρά μόνον δέσμια αρμοδιότητα για την απόρριψή της.

 

  Τα πιο πάνω, αποτέλεσαν την μία πτυχή της απορριπτικής εισήγησης και κατάληξης, εν τέλει, του Υπουργού Εσωτερικών επί της υποβληθείσας αιτήσεως.

  Υπήρχε και δεύτερος λόγος απόρριψης, αυτός της παράνομης παραμονής, που όπως κρίθηκε στην ακυρωτική απόφαση, αυτή η περίοδος, δεν είχε προσδιοριστεί.

 

  Κατά την επανεξέταση, εντοπίζω στις σελιδώσεις 156 – 154 του Τεκμηρίου 2, και ιδίως στη σελίδωση 155 του εν λόγω Τεκμηρίου, συγκεκριμένο προσδιορισμό των χρονικών περιόδων παράνομης παραμονής της αιτήτριας στη Δημοκρατία, με παραπομπή σε σελιδώσεις του διοικητικού φακέλου (Τεκμηρίου 3). Ο εν λόγω προσδιορισμός έχει παρατεθεί αυτούσιος στον Πίνακα ανωτέρω και περιλαμβάνει τις εξής χρονικές περιόδους: (α) 27.5.2009 – 4.6.2009, (β) 8.5.2010 – 15.6.2010 και (γ) 26.5.2011 – 22.7.2011, ήτοι συνολικό χρονικό διάστημα 3 μηνών και 13 ημερών.

 

  Η αιτήτρια, δεν αρνείται πως κατά τις πιο πάνω χρονικές περιόδους, δεν υπήρχε σε ισχύ άδεια παραμονής. Υποστηρίζει, όμως, πως αυτές προέκυψαν όχι από δική της υπαιτιότητα, αλλά λόγω γραφειοκρατίας και καθυστέρησης του Υπουργείου Εργασίας να ελέγξει και να σφραγίσει τα συμβόλαια εργοδότησης που ήταν αναγκαία για την υποβολή αίτησης για παραχώρηση άδειας παραμονής.

 

  Η έκδοση και ανανέωση άδειας παραμονής αλλοδαπού προσώπου στη Δημοκρατία, βαρύνει αποκλειστικά το ίδιο. Οφείλει να μεριμνά έγκαιρα για την εξασφάλιση της ανανέωσης και να υποβάλλει εμπροθέσμως την απαιτούμενη αίτηση, χωρίς χρονοτριβές. Εν προκειμένω, αποτελεί γεγονός πως η αιτήτρια, από τις 27.5.2009 που είχε λήξει η άδεια παραμονής της, προχώρησε στις 4.6.2009 σε υποβολή νέας αίτησης, ενώ το συμβόλαιο εργασίας της, είχε εγκριθεί στις 7.5.2009. Ομοίως, ενώ επόμενη άδεια παραμονής της είχε λήξει στις 8.5.2010, υπέβαλε αίτηση για ανανέωση στις 15.6.2010, ενώ όφειλε να μεριμνήσει για έγκαιρη ανανέωση, της σύμβασης εργασίας της, η οποία είχε ισχύ 18.11.2009 – 7.5.2010. Η υποχρέωση της αιτήτριας να προβεί σε έγκαιρη ανανέωση των συμβάσεων εργασίας της, ήταν ακόμα πιο απαραίτητη, λαμβανομένου υπόψη πως με τη λήξη των συμβάσεων αυτών, τόσο η ίδια, ως εργαζόμενη, όσο και ο εργοδότης της, καθίστανται παράνομοι.

 

  Βάσει των πιο πάνω, αποτελεί γεγονός πως η αιτήτρια, είχε αφενός, παράνομη είσοδο στη Δημοκρατία στις 26.8.2017, από μη ελεγχόμενο από την Δημοκρατία σημείο (παράνομο αεροδρόμιο Τύμπου) και αφετέρου, παράνομη παραμονή κατά συγκεκριμένες και καταγραφόμενες χρονικές περιόδους, ως αυτό προκύπτει από τον διοικητικό φάκελο.

 

  Δεν εντοπίζω να υπήρξε οποιαδήποτε παράβαση του δεδικασμένου που απορρέει από την ακυρωτική απόφαση. Αντιθέτως, υπήρξε συμμόρφωση, με συγκεκριμένο προσδιορισμό των χρονικών περιόδων, τόσο της παράνομης εισόδου, όσο και της παράνομης παραμονής.

 

  Θα μπορούσαν, ενδεχομένως, οι εν λόγω χρονικές περίοδοι να καταγράφονταν ρητώς στην προσβαλλόμενη διοικητική απόφαση και να δοθούν περισσότερες πληροφορίες. Εντούτοις, αυτός ο υπολογισμός και προσδιορισμός, περιέχεται εντός του διοικητικού φακέλου και συγκεκριμένα, εντοπίζεται εντός των σελιδώσεων 156 – 153 του Τεκμηρίου 2, γεγονός που συμπληρώνει την αιτιολογία της επίδικης διοικητικής αποφάσεως, από τα στοιχεία του φακέλου.

 

  Σε κάθε περίπτωση, η προσβαλλόμενη απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, ενσωματώνει τις θέσεις που εκφράστηκαν στο σημείωμα ημερομηνίας 12.7.2023, το οποίο και αποτελεί μέρος του διοικητικού φακέλου (Λάμπρου v. Δημοκρατίας κ.ά. (2009) 3 Α.Α.Δ. 79).

 

  Ο Υπουργός Εσωτερικών μπορεί, σύμφωνα με το άρθρο 110(2) του Ν.141(Ι)/2002, να μεριμνήσει για εγγραφή ως πολίτη της Δημοκρατίας, οιουδήποτε ενήλικου προσώπου ο οποίος ικανοποιεί συγκριμένες προϋποθέσεις. Από τα πιο πάνω, είναι φανερό πως η αιτήτρια δεν πληροί τις απαιτήσεις του Νόμου, αφού εισήλθε παράνομα στη Δημοκρατία σε παρελθόντα χρόνο, ενώ διέμενε και παράνομα, για συγκεκριμένα καθορισμένες χρονικές περιόδους.

 

  Δεδομένου πως, η πολιτογράφηση, συνιστά μία εξουσία που ανάγεται στην κυρίαρχη φύση του κράτους, το οποίο μπορεί να παραχωρήσει υπηκοότητα σε πρόσωπα τα οποία επιθυμεί, με μόνο περιορισμό την ανάγκη επίδειξης καλής πίστης, κρίνεται πως η απορριπτική κατάληξη υπήρξε εύλογη και σύμφωνη με τις διατάξεις της δεύτερης επιφύλαξης του άρθρου 110(2) του σχετικού Νόμου (Yousife Mohamad ν. Δημοκρατίας (2010) 3 Α.Α.Δ. 18, Δημοκρατία ν. Ζ.Μ. (2011) 3Α Α.Α.Δ. 20, Ε.Δ.Δ. 18/2017, Mkrtchyan ν. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 27.9.2023, Ε.Δ.Δ. 124/21 Mahmout El Husseini El Sayed El Wan El Dib ν. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 10.12.2025).

 

   Στη βάση όλων των πιο πάνω, καταλήγω πως η διοίκηση διεξήγαγε δέουσα έρευνα, αφού έλαβε υπόψη της, όλα τα ενώπιον της στοιχεία και ορθά και νόμιμα απέρριψε την υποβληθείσα αίτηση, εντός των πλαισίων της καλής πίστης και της χρηστής διοίκησης.

 

  Η προσφυγή απορρίπτεται με €1.800 έξοδα εναντίον της αιτήτριας. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, δυνάμει του Άρθρου 146.4(α) του Συντάγματος.     

 

 

 

         Γαβριήλ, Δ.Δ.Δ.

-



[1] Η έμφαση προστέθηκε από το Δικαστήριο.


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο