ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Αίτηση Νομικής Αρωγής αρ. 5/26)
24 Απριλίου 2026
[ΚΕΛΕΠΕΣΙΗ, Δ.Δ.Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΝΟΜΟ ΤΟΥ 2002 Ν.165(Ι)/2002 ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΑΡ.1 ΤΟΥ 2003
ΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ:
BEHNOOSH SALEHI
Αιτήτρια
–––––––––––––––––––––––––––
Η αιτήτρια εμφανίζεται προσωπικά.
(Βαχάν Αϊνετζιάν μεταφραστής παρών για πιστή μετάφραση από Ελληνικά στα Αγγλικά και αντίστροφα)
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΚΕΛΕΠΕΣΙΗ, Δ.Δ.Δ.: Με την παρούσα αίτηση, η αιτήτρια ζητεί από το Δικαστήριο όπως της παραχωρηθεί το ευεργέτημα της Νομικής Αρωγής, ώστε να δυνηθεί να διορίσει νέο δικηγόρο, προκειμένου να τύχει νομικής εκπροσώπησης προς συνέχιση της Προσφυγής αρ.1515/24 που έχει ήδη καταχωρήσει στις 15.11.2024 στο Διοικητικό Δικαστήριο και η οποία τέθηκε ενώπιον μου, ως μέρος του συνόλου των υποθέσεων που μου ανατέθηκαν.
Σύμφωνα δε με το αιτητικό της εν λόγω Προσφυγής και τα γεγονότα αυτής αλλά και ως προκύπτει και από την ίδια την προσβαλλόμενη απόφαση η οποία επισυνάπτεται ως Παράρτημα Α, η Προσφυγή της αιτήτριας στρέφεται κατά της νομιμότητας της απόφασης της Υπηρεσίας Διαχείρισης Επιδομάτων Προνοίας ημερομηνίας 2.9.2024 δια της οποίας απορρίφθηκε το υποβληθέν αιτήμα της για καταβολή αναδρομικών δικαιωμάτων Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος.
Σημειώνεται ότι η αιτήτρια εκπροσωπείτο αρχικώς στην Προσφυγή αρ.1515/24 από δικηγόρο, ο οποίος κατόπιν αιτήματος του και σχετικής άδειας που δόθηκε από το παρόν Δικαστήριο στις 5.3.2026, αποσύρθηκε από τη νομική εκπροσώπηση της.
Παρεμβάλλεται ότι στις 8.4.2026 η αιτήτρια στα πλαίσια της Προσφυγής της απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα δια του οποίου εξέθετε τις προσωπικές της περιστάσεις και ζητούσε από το Δικαστήριο όπως παραχωρηθεί εύλογο χρονικό περιθώριο προκειμένου να εξεύρει νέο δικηγόρο ενώ ταυτόχρονα εξέφραζε και την επιθυμία της για υποβολή αίτησης για νομική αρωγή.
Ως δε καταγράφει αυτούσια στην υπό κρίση αίτηση της, η αιτήτρια δια αυτής, επιδιώκει όπως εξασφαλίσει νομική εκπροσώπηση καθότι ο δικηγόρος της έχει αποχωρήσει και η ίδια δεν διαθέτει τα οικονομικά μέσα για να καταβάλει την αμοιβή νέου δικηγόρου.
Αναφέρεται δε στην αιτήση της αιτήτριας προς υποστήριξη του αιτήματος της ότι η ίδια είναι διαζευγμένη και ότι ζει με τον υιό της, ο οποίος ειναι φοιτητής ιατρικής με μερική απασχόληση ως φροντιστής καθώς και ότι πληρώνουν ενοίκιο που ανέρχεται στο ποσό των €550.
Κατά την ακρόαση της αίτησης, η αιτήτρια ερωτηθείς υπό του Δικαστηρίου εάν επιθυμεί να αναφέρει οτιδήποτε, ανέφερε, μέσω του υιού της, ότι δεν υπάρχει κάποιος στο οικείο τους περιβάλλον που να γνωρίζει καλά νομικά για να χειριστεί την υπόθεση ώστε να υπάρξει ισότητα των όπλων και ότι το προηγούμενο δικηγορικό γραφείο απαιτεί να του καταβληθεί ποσό ύψους €700.
Ο περί Νομικής Αρωγής Νόμος του 2002, Ν.165(Ι)/2002, καθορίζει με σαφήνεια τις περιπτώσεις στις οποίες είναι δυνατή η παραχώρηση δωρεάν νομικής αρωγής. Ως ρητώς προνοείται στο άρθρο 3 του Νόμου: «Παρέχεται δωρεάν νοµική αρωγή στις διαδικασίες που αναφέρονται στα άρθρα 4, 4Α, 5, 6, 6Α, 6Β, 6Γ, 6∆, 6Ε και 6ΣΤ, στην έκταση και υπό τους όρους που διαλαµβάνονται στον παρόντα Νόµο». Οι διαδικασίες αυτές αφορούν ρητώς σε ποινικές διαδικασίες, διαδικασίες σε ποινικές και πολιτικές διαδικασίες για παραβίαση ανθρώπινων δικαιωμάτων, διαδικασίες ενώπιον Οικογενειακού Δικαστηρίου, διαδικασίες σχετικά µε διασυνοριακή διαφορά και διαδικασία αναφορικά με πώληση ενυπόθηκου ακινήτου. Νομική αρωγή δύναται να χορηγηθεί υπό τις ρητές προϋποθέσεις του Νόμου και σε πολίτες της Ένωσης και στα µέλη των οικογενειών τους, σε θύµατα εµπορίας ανθρώπων και σε παιδιά-θύµατα άγρας για σεξουαλικούς σκοπούς, παιδικής πορνογραφίας, σεξουαλικής εκµετάλλευσης ή/και σεξουαλικής κακοποίησης, σε παρανόµως παραµένοντες υπηκόους τρίτης χώρας, σε αιτητές και δικαιούχους διεθνούς προστασίας.
Καθίσταται φανερό ότι η περίπτωση της αιτήτριας δεν καλύπτεται υπό τις πρόνοιες του Νόμου, δεδομένου ότι πρόκειται για καθόλα διοικητική διαφορά και ως διαδικασία στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου, εκφεύγει των υπό του Νόμου προβλεπόμενων περιπτώσεων. Ούτε και βεβαίως, σύμφωνα με την πάγια νομολογία, η περίπτωση της αιτήτριας μπορεί να κριθεί ότι, ως διαδικασία αναθεωρητικού ελέγχου στα πλαίσια του άρθρου 146 του Συντάγματος, εμπίπτει στην έννοια της πολιτικής διαδικασίας.
Αναφορικά με την εισήγηση ότι ουδείς γνωρίζει καλά νομικά για να χειριστεί την υπόθεση ώστε να υπάρξει ισότητα των όπλων, οφείλει να επισημανθεί ότι το δικαίωμα πρόσβασης της αιτήτριας στο Δικαστήριο έχει διασφαλιστεί καθώς και ότι το δικόγραφο της Προσφυγής έχει κατατεθεί από το δικηγόρο που την εκπροσωπούσε και στο οποίο με επάρκεια, ως παρατηρώ, εγείρεται πληθώρα λόγων ακύρωσης. Είναι επί τη βάσει αυτών των λόγων ακύρωσης και των όποιων προβληθέντων επιχειρημάτων σε συνάρτηση με αυτούς που το Δικαστήριο θα εξετάσει τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης υπό το φως πάντοτε του διοικητικού φακέλου της υπόθεσης. Σημειώνεται δε ότι σε περιπτώσεις όπου ο αιτητής δεν αντιπροσωπεύεται από δικηγόρο, το Δικαστήριο ενδείκνυται να επιδεικνύει την απαιτούμενη επιείκεια στο τρόπο με τον οποίο προωθούνται τα επιχειρήματα του προσφεύγοντος. Εξού και σε τέτοιες περιπτώσεις απαλείφεται - συμφώνως με τα προνοούμενα στον Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962- ακόμη και η υποχρέωση για αιτιολόγηση των νομικών σημείων της Προσφυγής. Άλλωστε, ως παρατηρώ, η παρούσα αίτηση έτυχε επαρκούς χειρισμού κατά την προφορική ακρόαση ώστε, υπό τις πιο πάνω συνθήκες, να μην διαφαίνεται να προκύπτει οποιαδήποτε πολυπλοκότητα στη συνέχιση και περάτωση της Προσφυγής δεδομένης και της μη πολυπλοκότητας των σχετικών νομοθετικών διατάξεων που διέπουν το ζήτημα.
Απόλυτα σχετικά είναι τα όσα λέχθηκαν στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Αίτηση Νομικής Αρωγής αρ.35/14, Χαράλαμπος Νικόλας, ημερομηνία 12/1/2015 με αναφορά στο δεσμευτικό λόγο της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου Μαραγκός (2004) 3 Α.Α.Δ. 569. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα:
«Ο Νόμος καθορίζει με σαφήνεια το σύνολο των περιπτώσεων για τις οποίες είναι δυνατή η παραχώρηση δωρεάν νομικής αρωγής. Σύμφωνα με το άρθρο 3 «Παρέχεται δωρεάν νομική αρωγή στις διαδικασίες που αναφέρονται στα άρθρα 4, 5, 6, 6Α, 6Β, 6Γ, 6Δ και 6Ε, στην έκταση και υπό τους όρους που διαλαμβάνονται στον παρόντα Νόμο.» Η περίπτωση του Αιτητή δεν εντάσσεται στα πιο πάνω άρθρα, αφού ως διαδικασία δημοσίου δικαίου εκφεύγει των περιπτώσεων που καλύπτονται από τις πρόνοιες του Νόμου προς το σκοπό παροχής νομικής αρωγής. Η νομολογία είναι ευθυγραμμισμένη επί του προκειμένου. Στην απόφαση Μαραγκός (2004) 3 ΑΑΔ 569, όπου εξετάστηκε η δυνατότητα χορήγησης νομικής αρωγής σε διαδικασία προσφυγής βάσει του ΄Αρθρου 146 του Συντάγματος, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, απορρίπτοντας την αίτηση, αποφάσισε ότι ο έλεγχος της άρνησης διορισμού στη Δημόσια Υπηρεσία, ως καθαρά δημοσίου δικαίου, δεν μπορεί να ταξινομηθεί ως πολιτική διαδικασία για την οποία προβλέπεται δυνατότητα χορήγησης νομικής αρωγής.
Ούτε και η προσέγγιση του Αιτητή που περιστρέφεται γύρω από τη θέση ότι τυχόν μη παροχή σε αυτόν της αιτούμενης αρωγής θα συνιστούσε προσβολή των δικαιωμάτων του στη βάση του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, έχει περιθώρια επιτυχίας. Η υπό αναφορά Σύμβαση δεν δημιουργεί υποχρέωση παροχής αρωγής σε όλες τις αστικές διαφορές. Η άρνηση παροχής του υπό εξέταση ευεργετήματος σε αστικές υποθέσεις εξετάζεται υπό το φως της παραγράφου 1 του πιο πάνω άρθρου, ήτοι στα πλαίσια του δικαιώματος πρόσβασης στα Δικαστήρια και διασφαλίζεται ότι ο κάθε διάδικος απολαμβάνει πραγματικού δικαιώματος πρόσβασης κατά τρόπο που δεν αντιβαίνει στο άρθρο 6, παράγραφος 1[..].
Το δικαίωμα πρόσβασης του Αιτητή στο Δικαστήριο έχει διασφαλισθεί και ικανοποιηθεί. Όπως προκύπτει μέσα από το φάκελο της προσφυγής 1096/10 τα δικόγραφα έχουν καταχωρηθεί και ο Αιτητής με επάρκεια, λεπτομερώς και εκτεταμένα ανέπτυξε τις θέσεις του. Ας σημειωθεί ότι κατά επαρκή επίσης τρόπο προώθησε το υπό εξέταση αίτημά του για παροχή δωρεάν νομικής αρωγής, παραπέμποντας σε σχετική νομολογία και στα κρίσιμα προς κατάληξη δεδομένα. Υπό τις συνθήκες αυτές δεν εντοπίζεται πλέον οποιαδήποτε πολυπλοκότητα στη συνέχιση και περάτωση της υπόθεσης. Τέτοιας μορφής που θα μπορούσε να οδηγήσει σε παραβίαση πλέον του δικαιώματος του Αιτητή για πρόσβασή του στη δικαιοσύνη. ».
(η έμφαση προστέθηκε)
Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Αίτηση για νομική αρωγή αρ. 1/2022, Πιερίδη, (Ε.Δ.Δ. αρ.159/21, ημερομηνίας 11/5/2022) το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση υιοθέτησε τα λεχθέντα των αποφάσεων Μαραγκός (ανωτέρω) και Νικόλα (ανωτέρω) επιβεβαιώνοντας την ευθυγραμμισμένη επί του θέματος νομολογία. Ως δε μεταξύ άλλων λέχθηκε: «και δεν είναι επιβεβλημένο για το κράτος να εξασφαλίσει, δημοσία δαπάνη, πλήρη ισότητα των όπλων, νοουμένου ότι η κάθε πλευρά έχει την ευκαιρία να παρουσιάσει την υπόθεση της χωρίς να τίθεται σε μειονεκτική θέση», ως εν προκειμένω και για τους λόγους που επεξηγήθηκαν ανωτέρω, διαπιστώθηκε.
Επί του ζητήματος απόλυτα σχετικά είναι και τα όσα λεχθήκαν στην Αίτηση Νομικής Αρωγής αρ.4/22 Μάρθα Θεμιστοκλέους, ημερομηνίας 22/6/22, στην οποία η εκεί αιτήτρια επιζητούσε την παροχή νομικής αρωγής προκειμένου να καταχωρήσει Προσφυγή κατά της νομιμότητας της απόφασης δια της οποίας κρίθηκε ως μη δικαιούχος επιδόματος βαριάς κινητικής αναπηρίας. Το Δικαστήριο επαναλαμβάνοντας τις πάγιες νομολογιακές αρχές επί του θέματος έκρινε απορριπτέα την ενώπιον του αίτηση.
Στη βάση των ανωτέρω, είναι σαφές ότι η υπό κρίση αίτηση δεν εμπίπτει στις απαιτούμενες εκ του Νόμου προϋποθέσεις ώστε να καθίσταται επιτρεπτή η δωρεάν παροχή νομικής αρωγής. Η αίτηση απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα.
Κελεπέσιη, Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο