ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση αρ. 280/2026(K))
21 Μαΐου 2026
[ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ/στής Δ.Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ AΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
SHEIKH MUHAMMAD TAHIR
Αιτητής,
v.
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
1. ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
2. ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ
Καθ’ ων η αίτηση.
……………………………
Ανδρέας Τσαγγαρίδης, για τον αιτητή.
Ανδρέας Φιλίππου, Δικηγόρος, για τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.: Ο αιτητής άσκησε την υπό εκδίκαση προσφυγή, με την οποία προσβάλλει τη νομιμότητα της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση, ημερομηνίας 21.1.2026, να τον κηρύξουν ως απαγορευμένο μετανάστη και εναντίον του να εκδώσουν τα επίδικα διατάγματα κράτησης και απέλασης, ίδιας ημερομηνίας, λόγω παράνομης παραμονής στη Δημοκρατία, από τις 24.10.2025, ημερομηνία που έληξε η ισχύς της άδειας παραμονής του.
Λόγω του εκτενούς ιστορικού που προηγήθηκε της έκδοσης των επίδικων διοικητικών αποφάσεων, καθίσταται απαραίτητη η παράθεση των γεγονότων που οδήγησαν στην έκδοση των προσβαλλόμενων αποφάσεων.
Ο αιτητής κατάγεται από το Πακιστάν. Εισήλθε στη Δημοκρατία από άγνωστο χώρο και σε άγνωστη ημερομηνία. Στις 8.1.2019, υπέβαλε ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου, αίτηση για παραχώρηση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας, η οποία απορρίφθηκε στις 10.3.2020. Στις 24.10.2019, τέλεσε γάμο με υπήκοο Ρουμανίας και στις 25.10.2019, υπέβαλε αίτηση για έκδοση δελτίου διαμονής ως μέλος της οικογένειας πολίτη της Ένωσης.
Στις 23.10.2020, εκδόθηκε το δελτίο διαμονής του αιτητή στη Δημοκρατία, βάσει του Ν. 7(Ι)/2007, το οποίο είχε ισχύ μέχρι τις 23.10.2025.
Σύμφωνα με την έκθεση ημερομηνίας 9.1.2021, για έλεγχο της γνησιότητας του γάμου του αιτητή με την Ευρωπαία, διενεργήθηκε έλεγχος στην διεύθυνση Σπύρου Κυπριανού 4, Νικόλαου Συγγρού, Διαμ. 42, κατά τον οποίο έλεγχο, δεν εντοπίστηκε κανείς εκ των δύο. Ο αιτητής αφού κλήθηκε τηλεφωνικώς, ενημέρωσε πως η Ευρωπαία μετακόμισε σε κάποια φίλη της χωρίς να ξέρει άλλα στοιχεία και πως ο ίδιος διαμένει εκεί μαζί με ομοεθνείς του. Κατόπιν των πιο πάνω, ο Προϊστάμενος του Κλάδου Ευρωπαίων, υπέβαλε εισήγηση προς τον Αναπληρωτή Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης για ακύρωση του δελτίου διαμονής του αιτητή.
Εντός του Τεκμηρίου 2, σελίδωση 52, εντοπίζεται επιστολή ημερομηνίας 2.4.2021, η οποία απευθύνεται όμως σε άλλο πρόσωπο και όχι στο πρόσωπο του αιτητή, με διεύθυνση στη Λευκωσία, όπου ενημερώνουν πως το δελτίο διαμονής που εκδόθηκε στις 23.10.2020, με ισχύ μέχρι τις 23.10.2025, ακυρώνεται. Εντός πάλιν του Τεκμηρίου 2, σελίδωση 63 και επόμενες, ο δικηγόρος του αιτητή, υποβάλλει ιεραρχική προσφυγή ημερομηνίας 28.3.2022, αναφερόμενος σε μήνυμα που έλαβε ο αιτητής πως το δελτίο διαμονής του που είχε ισχύ μέχρι τις 23.10.2025, ακυρώθηκε, χωρίς να αναφέρεται σε λήψη γραπτής επιστολής, παρά μόνον σε ενημέρωση μέσω της υπηρεσίας μηνυμάτων.
Σε σχέση με την υποβληθείσα ιεραρχική προσφυγή, ετοιμάστηκε σημείωμα ημερομηνίας 8.8.2022, που υπεβλήθη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, στο οποίο αναφέρεται πως ο αιτητής ενημερώθηκε για την ακύρωση του δελτίου διαμονής του με επιστολή ημερομηνίας 2.4.2021 και πως η ιεραρχική προσφυγή που άσκησε ο δικηγόρος του, πρέπει να απορριφθεί ως εκπρόθεσμη. Με την εν λόγω εισήγηση, συμφώνησε ο Υπουργός Εσωτερικών στις 24.10.2022. Αποτέλεσμα αυτού, ήταν η απόρριψη της υποβληθείσας ιεραρχικής προσφυγής, όπως αυτή γνωστοποιήθηκε στον δικηγόρο του, με επιστολή ημερομηνίας 18.11.2022, η οποία απεστάλη στην ταχυδρομική του θυρίδα (σελίδωση 66, Τεκμηρίου 2). Τα στοιχεία του αιτητή τοποθετήθηκαν στον κατάλογο αναζητούμενων προσώπων.
Παρά την πιο πάνω απορριπτική απόφαση επί της ιεραρχικής προσφυγής που άσκησε ο αιτητής μέσω του δικηγόρου του, ο τελευταίος, απέστειλε νέα επιστολή, ημερομηνίας 1.2.2023 (σελίδωση 71-70 Τεκμηρίου 2), ζητώντας ενημέρωση για την ιεραρχική προσφυγή που είχε υποβάλει στις 28.3.2022. Το Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, με επιστολή ημερομηνίας 13.3.2023 (σελίδωση 72 Τεκμηρίου 2), ενημέρωσε εκ νέου τον δικηγόρο του αιτητή πως η τότε υποβληθείσα ιεραρχική προσφυγή, έτυχε απόρριψης όπως αυτή του γνωστοποιήθηκε στις 18.11.2022.
Με τρίτη επιστολή ημερομηνίας 30.8.2023, ο δικηγόρος του αιτητή ζητά και πάλιν ενημέρωση για την ιεραρχική προσφυγή που είχε υποβάλει στις 28.3.2022 (σελίδωση 92 και επόμενες Τεκμηρίου 2), για να λάβει ξανά απάντηση από το Τμήμα στις 18.11.2023 (σελίδωση 93 Τεκμηρίου 2), πως ήδη ενημερώθηκε για την απόρριψη αυτής, με επιστολές ημερομηνίας 18.11.2022 και 13.3.2023, επιστολή που, όπως καταγράφεται, ταχυδρομήθηκε στον δικηγόρο του αιτητή στις 19.10.2023.
Σημειώνεται πως, στις 14.9.2023, ο αιτητής άσκησε την προσφυγή με αρ. 1551/2023, με την οποία προσέβαλλε τη νομιμότητα της απόρριψης της ιεραρχικής προσφυγής ημερομηνίας 28.3.2022. Σημειώνεται πως η εν λόγω προσφυγή απεσύρθη στις 4.2.2026, καθώς διαπιστώθηκε πως η ακύρωση του δελτίου διαμονής του αιτητή, απόφαση ημερομηνίας 2.4.2021, αφορούσε άλλο πρόσωπο και η διοίκηση προχώρησε στην ανάκληση της εκεί προσβαλλόμενης διοικητικής απόφασης, ενόψει έκδοσης νέας διοικητικής πράξης, ημερομηνίας 8.9.2025, η οποία γνωστοποιήθηκε στον δικηγόρο του αιτητή στις 2.12.2025 στα πλαίσια της προσφυγής 1551/2023. Αυτή η απόφαση, δεν προκύπτει να αμφισβητήθηκε.
Λόγω του ότι, προ της ανάκλησης της απόφασης ημερομηνίας 2.4.2021, είχαν εκδοθεί εναντίον του αιτητή διατάγματα κράτησης και απέλασης ημερομηνίας 5.5.2025 τα οποία αμφισβητήθηκαν με την προσφυγή με αρ. 485/2025, αυτά επίσης ανακλήθηκαν και η προσφυγή απερρίφθη στις 28.5.2025, αφού ο αιτητής αφέθηκε ελεύθερος στις 14.5.2025.
Στο μεταξύ, ενόψει της ανάκλησης του δελτίου διαμονής του αιτητή, με την διοικητική απόφαση ημερομηνίας 8.9.2025, τα στοιχεία του τοποθετήθηκαν εκ νέου στον κατάλογο αναζητούμενων προσώπων. Στις 30.12.2025, ο αιτητής συνελήφθη λόγω παράνομης παραμονής στη Δημοκρατία, από την απόρριψη της ιεραρχικής προσφυγής κατά της διοικητικής πράξης 2.4.2021 και εναντίον του εκδόθηκαν τα διατάγματα κράτησης και απέλασης ίδιας ημερομηνίας.
Η νομιμότητα αυτών των διοικητικών πράξεων, αμφισβητήθηκε από τον αιτητή, με τη προσφυγή 3/2026. Οι εν λόγω διοικητικές πράξεις, ανακλήθηκαν από τη διοίκηση στις 21.1.2026, λόγω του ότι είχαν ως έρεισμα την ήδη ανακληθείσα διοικητική απόφαση ημερομηνίας 2.4.2021 και η προσφυγή 3/2026 απεσύρθη στις 22.1.2026.
Την ίδια μέρα, εκδόθηκαν εναντίον του αιτητή, τα εδώ επίδικα διατάγματα κράτησης και απέλασης, λόγω παράνομης παραμονής του αιτητή στη Δημοκρατία από τις 24.10.2025, όταν η άδεια παραμονής του στη Δημοκρατία έληξε. Σχετικά είναι τα όσα αναφέρονται στο σημείωμα ημερομηνίας 21.1.2026 (σελίδωση 133 του Τεκμηρίου 1).
Η ουσία των ισχυρισμών του ευπαιδεύτου συνηγόρου του αιτητή, όπως αυτοί προκύπτουν μέσα από την πολυσέλιδη γραπτή του αγόρευση, είναι πως τα επίδικα διατάγματα έχουν εκδοθεί παράνομα, καθότι η διοικητική απόφαση ημερομηνίας 8.9.2025 με την οποία η διοίκηση ακύρωσε την έκδοση του δελτίου διαμονής του αιτητή στη Δημοκρατία, ουδέποτε του γνωστοποιήθηκε. Αυτό, κατά τις εισηγήσεις, συνεπάγεται πως το δελτίο διαμονής του αιτητή στη Δημοκρατία, ουδέποτε ακυρώθηκε, γεγονός που επηρεάζει άμεσα το θέμα της νομιμότητας των προσβαλλόμενων διαταγμάτων κράτησης και απέλασης. Προς υποστήριξη της θέσης πως η διοικητική απόφαση ημερομηνίας 8.9.2025 ουδέποτε του γνωστοποιήθηκε, υποβάλλει πως η διεύθυνση στην οποία εστάλη, είναι λανθασμένη και πως εάν παραλάμβανε αυτή την επιστολή, θα την προσέβαλλε με ένδικα μέσα.
Κατά δεύτερον, διατείνεται πως η αιτιολογία που περιέχεται στις επίδικες διοικητικές αποφάσεις, είναι πεπλανημένη, καθότι, μπορεί η άδεια παραμονής του να έληγε στις 24.10.2025, εντούτοις, ο ίδιος είχε διευθετήσει ραντεβού για υποβολή νέας αίτησης για ανανέωση, κάτι που παρέλειψαν οι καθ’ ων η αίτηση να λάβουν υπόψη τους, όπως και το γεγονός ότι ο αιτητής έλαβε διαζύγιο από την Ευρωπαία και πως ο γάμος του ήταν σε ισχύ για διάστημα πέραν των 3 ετών.
Από την άλλη, ο ευπαίδευτος συνήγορος που εμφανίστηκε για τους καθ’ ων η αίτηση, υποστήριξε τη νομιμότητα των επίδικων διοικητικών αποφάσεων, παραθέτοντας όμως γενικούς ισχυρισμούς, χωρίς στην ουσία να απαντά στις θέσεις που προβάλλει ο αιτητής.
Έχοντας παραθέσει όλα τα γεγονότα που οδήγησαν στην έκδοση των προσβαλλόμενων διοικητικών αποφάσεων και παρά την πολυπλοκότητα των γεγονότων, το ζήτημα είναι απλό. Για τους λόγους που θα εξηγήσω στη συνέχεια, καταλήγω πως η προσφυγή θα πρέπει να έχει απορριπτική κατάληξη.
Η διοικητική απόφαση ημερομηνίας 8.9.2025, για την οποία αναλώθηκε πολύ μεγάλο μέρος της επιχειρηματολογίας του ευπαιδεύτου συνηγόρου του αιτητή, δεν αποτέλεσε το έρεισμα για την κήρυξη του αιτητή ως απαγορευμένου μετανάστη, με επακόλουθο την εναντίον του έκδοση διαταγμάτων κράτησης και απέλασης ημερομηνίας 21.1.2026.
Και αυτό διότι, όπως προκύπτει από τις επίδικες διοικητικές αποφάσεις, ο αιτητής κηρύχθηκε ως απαγορευμένος μετανάστης στις 21.1.2026, λόγω της παράνομης παραμονής του στο έδαφος της Δημοκρατίας από τις 24.10.2025, όταν δηλαδή έληξε το δελτίο διαμονής που είχε εκδοθεί στις 23.10.2020 και το οποίο είχε ισχύ μέχρι τις 23.10.2025.
Το γεγονός αυτό, δεν αμφισβητείται από τον αιτητή. Ισχυρίζεται, όμως, πως είχε καθορίσει ραντεβού για να προβεί σε ανανέωση της άδειας παραμονής του στη Δημοκρατία, αίτηση που δεν υπεβλήθη και ούτε φυσικά εκδόθηκε οποιαδήποτε άδεια παραμονής του, μετά την λήξη της άδειας στις 23.10.2025, με την οποία να έχει νομιμοποιηθεί η παραμονή του στη Δημοκρατία.
Η ακύρωση του δελτίου διαμονής του αιτητή, όπως αυτή έλαβε χώρα με την απόφαση της διοίκησης ημερομηνίας 8.9.2025, δεν υπήρξε το έρεισμα για την έκδοση των επίδικων διοικητικών αποφάσεων και ούτε προκύπτει να επηρέασε την έκδοση των επίδικων αποφάσεων.
Παρόλα αυτά, για σκοπούς ορθής καταγραφής των γεγονότων, ο αιτητής προκύπτει να έλαβε γνώση για την έκδοση της εν λόγω διοικητικής απόφασης, μέσω του δικηγόρου του, στις 2.12.2025, στα πλαίσια της προσφυγής 1551/2023, εξ ου κι η προσφυγή αυτή απεσύρθη στις 3.2.2026, πλην όμως, η νομιμότητα της δεν αμφισβητήθηκε δικαστικώς.
Στην Papasavva v. Republic (1979) 3 C.L.R. 563, η οποία υιοθετήθηκε μεταγενέστερα στις Isseyegh ν. Δημοκρατίας (1992) 4 Α.Α.Δ. 956 και Kalyova κ.ά. ν. Δημοκρατίας υπόθ. αρ. 61/2015, ημερ. 8.5.2015, κρίθηκε ότι κοινοποίηση προς τον πληρεξούσιο δικηγόρο ή πληρεξούσιο αντιπρόσωπο ενός αιτητή, αποτελεί κοινοποίηση και προς τον ίδιο για την έναρξη της προθεσμίας του υπολογισμού του χρόνου και ως εκ τούτου, η προθεσμία των 75 ημερών αρχίζει από την ημερομηνία αυτής της κοινοποίησης.
Άλλωστε, αναμένεται πως ο αντιπροσωπευόμενος, λαμβάνει άμεση γνώση από τον πληρεξούσιο αντιπρόσωπό του, για ένα ζήτημα που τον αφορά και αν, για οποιοδήποτε λόγο, δεν λάβει τέτοια γνώση, τότε το ζήτημα δεν παρατείνει την έναρξη της εκ του Συντάγματος προβλεπόμενης προθεσμίας, αλλά αφορά τη μεταξύ τους σχέση, ως σχέση πλέον ιδιωτικού δικαίου. Επομένως, γνώση του πληρεξουσίου, ισοδυναμεί με γνώση του ίδιου του αιτητή.
Αποτελεί γεγονός, μη αμφισβητούμενο από τον αιτητή, πως ο ίδιος δεν διευθέτησε την παραμονή του στη Δημοκρατία προτού λήξει η άδεια που του είχε παραχωρηθεί, βάσει του δελτίου διαμονής ημερομηνίας 23.10.2020, με ισχύ μέχρι την 23.10.2025. Συνεπώς, ορθά η διοίκηση προχώρησε στην κήρυξη του αιτητή ως απαγορευμένου μετανάστη, λόγω της παράνομης παραμονής του στη Δημοκρατία από τις 24.10.2025.
Έχουν ήδη παρατεθεί οι συγκεχυμένες ενέργειες τις διοίκησης που έχουν λάβει χώρα κατά τη διάρκεια της ισχύος του δελτίου διαμονής του αιτητή, σύγχυση η οποία έλαβε χώρα με περαιτέρω περιπλοκή των γεγονότων από την έκδοση της διοικητικής απόφασης ημερομηνίας 2.4.2021, που δεν αφορούσε εν τέλει τον αιτητή, κάτι που διαπιστώθηκε, όμως, αρκετά αργότερα, με συνεπακόλουθο την απόσυρση προσφυγών που είχε ασκήσει ο αιτητής, λόγω των ανακλητικών αποφάσεων, με επιδίκαση εξόδων υπέρ του αιτητή, στην οποία περιπλοκή, συνέβαλε βεβαίως και η συμπεριφορά του ίδιου του αιτητή.
Λαμβανομένων υπόψη των όσων έχουν εκτεθεί πιο πάνω, διαπιστώνω πως νομίμως η διοίκηση αποφάσισε την κήρυξη του αιτητή ως απαγορευμένου μετανάστη και προχώρησε στην εναντίον του έκδοση διαταγμάτων κράτησης και απέλασης ημερομηνίας 21.1.2026, αφού ο αιτητής παρέμεινε παράνομα στη Δημοκρατία από τις 24.10.2025, όταν έληξε η ισχύς του δελτίου διαμονής του και ο ίδιος δεν νομιμοποίησε την παραμονή του στη Δημοκρατία.
Για τους πιο πάνω λόγους, η προσφυγή απορρίπτεται με €2.000 έξοδα εναντίον του αιτητή.
Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, δυνάμει του Άρθρου 146.4(α) του Συντάγματος.
Γαβριήλ, Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο