ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Νομική Αρωγή αρ. 4/2026)
7 Μαΐου 2026
[ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ/στής Δ.Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΝΟΜΟ ΤΟΥ 2002, Ν. 165(Ι)/2002, ΩΣ ΕΧΕΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΑΡ. 1 ΤΟΥ 2003
ΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ:
AHMED JAVED
Αιτητής
……………………………
Ο αιτητής παρουσιάζεται προσωπικά.
Ραφαέλα Προδρόμου, Δικηγόρος, για το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας.
[Βαχάν Αϊνενζιάν, μεταφραστής, παρών για πιστή μετάφραση από Ελληνικά στα Αγγλικά και αντίστροφα].
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.: Ο αιτητής καταχώρησε στις 15.4.2026 την παρούσα αίτηση για παροχή προς αυτόν δωρεάν νομικής αρωγής, έτσι ώστε να δυνηθεί να διορίσει δικηγόρο, προκειμένου να καταχωρήσει προσφυγή κατά της νομιμότητας της έκδοσης των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης, ημερομηνίας 27.2.2026, τα οποία εκδόθηκαν δυνάμει του άρθρου 14 του περί Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης Νόμου, Κεφ. 105, ως αυτός έχει τροποποιηθεί, αφού θεωρήθηκε ως απαγορευμένος μετανάστης, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 6(1)(κ) του ίδιου Νόμου.
Μετά από σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου, καταχωρήθηκε, σήμερα, από την ευπαίδευτη συνήγορο που εμφανίστηκε για το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, σχετικό σημείωμα, στο οποίο καταγράφονται τα γεγονότα της υπόθεσης.
Όπως αναφέρεται, ο αιτητής είναι υπήκοος Πακιστάν. Αφίχθηκε στη Δημοκρατία στις 14.5.2015, μέσω του Αερολιμένα Λάρνακας, με θεώρηση εισόδου ως φοιτητής, προκειμένου να φοιτήσει στο Philips College. Ακολούθως, υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση προσωρινής άδειας παραμονής ως φοιτητής, η οποία εκδόθηκε με ισχύ μέχρι την 30.6.2016. Η εν λόγω άδεια παραμονής υπό το καθεστώς φοιτητή, ανανεωνόταν μέχρι και τις 21.6.2019. Ένα μήνα μετά την λήξη της άδειας παραμονής του στη Δημοκρατία, υπέβαλε αίτηση ασύλου, η οποία απερρίφθη από την Υπηρεσία Ασύλου στις 4.6.2022 και του επιδόθηκε στις 6.10.2022. Κατά της νομιμότητας της απορριπτικής απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, καταχώρησε την προσφυγή με αρ. 6987/2022 ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας, η οποία επίσης είχε απορριπτική κατάληξη στις 19.6.2025, κατά της οποίας εκκρεμεί Έφεση ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου.
Ο αιτητής συνελήφθη για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης παραμονής στη Δημοκρατία, αφού από την ημερομηνία που η ανωτέρω αναφερόμενη προσφυγή του απερρίφθη, δεν διευθέτησε με άλλον τρόπο την παραμονή του στο έδαφος της Δημοκρατίας.
Εναντίον του εκδόθηκαν στις 27.2.2026 διατάγματα κράτησης και απέλασης, δυνάμει των διατάξεων των άρθρων 6(1)(κ) και 14 του Κεφ. 105, αφού ο αιτητής κηρύχθηκε ως απαγορευμένος μετανάστης, λόγω παράνομης παραμονής στο έδαφος της Δημοκρατίας. Τα εν λόγω διατάγματα ημερομηνίας 27.2.2026 επιθυμεί να προσβάλει δια προσφυγής, για την καταχώρηση της οποίας αιτείται την παροχή δωρεάν νομικής αρωγής.
Αντίγραφο του υπό αναφορά σημειώματος του Γενικού Εισαγγελέα μεταφράστηκε στον αιτητή κατά την σημερινή δικάσιμο και δόθηκε στον αιτητή η δυνατότητα να αναφέρει προς το Δικαστήριο, οτιδήποτε επιθυμούσε.
Ο αιτητής, ετοίμασε γραπτό σημείωμα, το οποίο διαβάστηκε και κατατέθηκε στη διαδικασία. Βασικός του ισχυρισμός, είναι η εκκρεμοδικία της Έφεσης που έχει ασκήσει κατά της απορριπτικής απόφασης του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας, υποβάλλοντας πως η απόρριψη της αίτησης ασύλου δεν έχει ακόμα τελεσιδικήσει και πως διατρέχει κίνδυνο εάν επιστρέψει πίσω στην χώρα του, υποβάλλοντας πως εξακολουθεί να θεωρείται αιτητής ασύλου. Υποστήριξε πως τα προαναφερόμενα διατάγματα είναι αναιτιολόγητα και παράνομα.
Η ευπαίδευτη δικηγόρος της Δημοκρατίας, που εμφανίστηκε εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, υποστήριξε πως η αίτηση θα πρέπει να έχει απορριπτική κατάληξη, αφού η περίπτωση του αιτητή, δεν εμπίπτει και δεν καλύπτεται από τις σχετικές νομοθετικές διατάξεις του άρθρου 6Γ(2) του περί Νομικής Αρωγής Νόμου, άρθρο που ρυθμίζει το ζήτημα της παροχής νομικής αρωγής σε παρανόμως παραμένοντες υπηκόους τρίτων χωρών, όπως η περίπτωση του εδώ αιτητή.
Όπως υποστηρίζεται από την Δημοκρατία, δεν είναι δυνατή η παραχώρηση νομικής αρωγής σε σχέση με προσφυγή κατά της νομιμότητας διατάγματος κράτησης, αφού τέτοια δυνατότητα δεν παρέχεται από τις διατάξεις του πιο πάνω αναφερόμενου άρθρου.
Ως προς δε το διάταγμα απέλασης, διατείνεται πως και πάλιν η περίπτωση δεν καλύπτεται από τις νομοθετικές διατάξεις, καθότι δεν πρόκειται, ούτε περί απόφασης επιστροφής (άρθρο 18ΟΗ), ούτε απόφασης απομάκρυνσης (άρθρο 18Π), ούτε και απαγόρευσης εισόδου (άρθρο 18ΠΓ), ως η παράγραφος 2(α) έως (γ) του ίδιου πιο πάνω αναφερόμενου άρθρου.
Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, η ευπαίδευτη συνήγορος του Γενικού Εισαγγελέα, υπέβαλε πως, έστω και εάν θεωρηθεί πως η περίπτωση του αιτητή, εμπίπτει στις διατάξεις του σχετικού Νόμου, που δεν είναι η περίπτωση, η αίτηση δεν μπορεί και πάλιν να επιτύχει, λόγω του ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της παραγράφου (ββ) του άρθρου 6Γ(2) του Νόμου, αφού θα πρέπει ο αιτητής να αποδείξει ότι υπάρχουν πιθανότητες έκδοσης θετικής δικαστικής απόφασης.
Κατά την εισήγηση, δεν υπάρχει πιθανότητα έκδοσης θετικής δικαστικής απόφασης σε περίπτωση καταχώρησης της προσφυγής κατά των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης, αφού στη βάση του υλικού που τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου, η διοίκηση εφάρμοσε κατά γράμμα τις σχετικές νομοθετικές διατάξεις, κατόπιν δέουσας έρευνας, αλλά κι ορθής αξιολόγησης όλων των στοιχείων που ήταν ενώπιον της, κατά τον ουσιώδη χρόνο. Υπέβαλε δε, πως ούτε η εκκρεμότητα της Έφεσης, δίδει δικαίωμα παραμονής του αιτητή στη Δημοκρατία.
Το νομικό πλαίσιο στο οποίο στηρίζεται η παρούσα αίτηση, στη βάση και των προνοιών του περί Νομικής Αρωγής Διαδικαστικού Κανονισμού (Αρ. 1) του 2003, είναι ο περί Νομικής Αρωγής Νόμος του 2002, Ν. 165(Ι)/2002, ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα.
Δυνατότητα παροχής δωρεάν νομικής αρωγής σε παρανόμως παραμένοντες υπηκόους τρίτης χώρας, παρέχεται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 6Γ του Νόμου. Στις διατάξεις του εδαφίου (2) του προαναφερθέντος άρθρου, αναφέρονται τα εξής:-
«(2) Παρέχεται δωρεάν νομική αρωγή σε παρανόμως παραμένοντα υπήκοο τρίτης χώρας, ο οποίος ασκεί προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου, δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος κατά -
(α) απόφασης επιστροφής που εκδίδεται από το Διευθυντή σύμφωνα µε το άρθρο 18ΟΗ του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου και αφορά τον εν λόγω υπήκοο, ή
(β) απόφασης περί απομάκρυνσης που εκδίδεται από τον Υπουργό Εσωτερικών σύμφωνα µε το άρθρο 18Π του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου και αφορά τον εν λόγω υπήκοο, ή
(γ) απαγόρευσης εισόδου που εκδίδεται από το Υπουργικό Συμβούλιο σύμφωνα µε το άρθρο 18ΠΓ του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου και αφορά τον εν λόγω υπήκοο.».
Από την έγγραφη δήλωση του αιτητή που συνοδεύει την υπό εκδίκαση αίτηση, ο ίδιος επιθυμεί να προσβάλει τη νομιμότητα των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης ημερομηνίας 27.2.2026, τα οποία εκδόθηκαν στη βάση των διατάξεων του άρθρου 14 του Κεφ. 105, λόγω της κήρυξής του ως απαγορευμένου μετανάστη, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 6(1)(κ) του Κεφ. 105, λόγω παράνομης παραμονής από τις 19.5.2025, ημερομηνία που η προσφυγή που άσκησε ενώπιον του ΔΔΔΠ κατά της απορριπτικής απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, απερρίφθη.
Κατόπιν διαπίστωσης εκ μέρους της Διευθύντριας του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης πως υπάρχει κίνδυνος διαφυγής ενόψει και της απροθυμίας του να επαναπατριστεί, ως προνοείται στο άρθρο 18ΠΣΤ του Κεφ. 105, διαπιστώθηκε πως δεν υπάρχει περιθώριο εναλλακτικών της κράτησης μέτρων, εκδόθηκε το διάταγμα κράτησης ίδιας ημερομηνίας, το οποίο επίσης ερείδεται επί του άρθρου 6(1)(κ) του Κεφ. 105.
Σε συμφωνία με τις εισηγήσεις της ευπαιδεύτου δικηγόρου εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, στις διατάξεις του περί Νομικής Αρωγής Νόμου, δεν υπάρχει πρόνοια για δυνατότητα παροχής νομικής αρωγής σε παρανόμως διαμένοντα υπήκοο τρίτης χώρας, σε σχέση με το διάταγμα κράτησης. Συνεπώς, η δυνάμει του άρθρου 18ΠΣΤ απόφαση έκδοσης διατάγματος κράτησης, εκπίπτει του πεδίου εφαρμογής των νομοθετικών διατάξεων.
Ομοίως, το διάταγμα απέλασης, επίσης εκπίπτει των εξαντλητικώς απαριθμούμενων περιπτώσεων του εδαφίου (2) του άρθρου 6Γ του Νόμου. Τούτο, αφού η επιθυμούμενη να προσβληθεί διοικητική απόφαση απέλασης, δεν συνιστά, ούτε απόφαση επιστροφής, ούτε απόφαση απομάκρυνσης, ούτε και απαγόρευση εισόδου.
Παρόλα ταύτα όμως, ακόμα και σε περίπτωση που ήθελε θεωρηθεί πως το διάταγμα απέλασης, συνιστά μορφή απομάκρυνσης, ήτοι φυσική μεταφορά του αιτητή εκτός της Δημοκρατίας, εμπίπτον (το διάταγμα απέλασης) κατ’ αυτόν τον τρόπο εντός των προνοιών του άρθρου 18Π του Κεφ. 105 και της παραγράφου (2)(β) του άρθρου 6Γ του περί Νομικής Αρωγής Νόμου, ήτοι απόφασης απομάκρυνσης και πάλιν δεν είναι δυνατή η έγκριση της υποβληθείσας αιτήσεως. Τούτο, λόγω του ότι, κατά την υποπαράγραφο (ββ) του ίδιου άρθρου, θα πρέπει να υπάρχει πιθανότητα προς έκδοση θετικής δικαστικής απόφασης υπέρ του αιτητή.
Επομένως, προκειμένου να γίνει δεκτή η υπό κρίση αίτηση, θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί πως υπάρχει πιθανότητα να εκδοθεί θετική δικαστική απόφαση στα πλαίσια της πρωτοβάθμιας εκδίκασης της προσφυγής, την οποία ο αιτητής προτίθεται να καταχωρήσει, αξιολόγηση που διενεργείται από το Δικαστήριο στη βάση των στοιχείων που τίθενται ενώπιον του, στα πλαίσια πάντοτε της παρούσας διαδικασίας. Σημειώνεται πως το βάρος απόδειξης φέρει πάντοτε ο ίδιος ο αιτητής.
Προς το σκοπό αξιολόγησης αυτής της πιθανότητας, λαμβάνοντας υπόψη τα έγγραφα τα οποία έχουν τεθεί υπόψη μου, χωρίς να προβαίνω σε απόφανση επί της οριστικής τύχης της προσφυγής που ενδεχομένως θα καταχωρηθεί από τον αιτητή, ανεξαρτήτως της τύχης της υπό εκδίκαση αιτήσεως, διαπιστώνω πως δεν έχει τεθεί υπόψη μου οποιοδήποτε στοιχείο που να υποδηλώνει πλάνη της διοίκησης ως προς το καθεστώς του αιτητή στη Δημοκρατία. Ούτε και διαπιστώνω ελλιπή διερεύνηση των πραγματικών περιστατικών που έλαβαν χώρα, ως προς την μη ύπαρξη νόμιμης παραμονής του στη Δημοκρατία. Σε κάθε περίπτωση, ούτε η εκκρεμοδικία της Έφεσης που ο αιτητής υπέβαλε ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου, κατά της απορριπτικής απόφασης του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας, προσδίδει στον αιτητή δικαίωμα παραμονής στη Δημοκρατία, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 8(1)(α)(ii) του περί Προσφύγων Νόμου, αλλά και της σχετικής νομολογίας.
Λόγω του ότι ο αιτητής, μετά την απορριπτική κατάληξη που είχε η προσφυγή που άσκησε ενώπιον του ΔΔΔΠ, δεν διευθέτησε με άλλον τρόπο την παραμονή του στη Δημοκρατία, κρίνεται εκ πρώτης όψεως και για τους σκοπούς εκδίκασης της υπό κρίση αιτήσεως, πως παρέχεται επαρκές έρεισμα στην διακριτική ευχέρεια της Διευθύντριας να θεωρήσει τον αιτητή ως απαγορευμένο μετανάστη και να προχωρήσει στην εναντίον του έκδοση διαταγμάτων κράτησης και απέλασης, δεδομένης και της μη κατοχής εκ μέρους του καθεστώτος νόμιμης παραμονής στο έδαφος της Δημοκρατίας.
Για τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται.
Νοείται πως διατηρείται πάντοτε το δικαίωμα του ίδιου του αιτητή να καταχωρήσει προσφυγή, εντός της προβλεπόμενης εκ του Συντάγματος προθεσμίας, με δικά του, όμως, έξοδα.
Τα έξοδα του μεταφραστή, καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, να καταβληθούν από τη Δημοκρατία.
Γαβριήλ, Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο