ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση Αρ. 965/2023)
25 Μαΐου 2026
[ΜΙΧΑΗΛ, Δ/στης Δ.Δ.]
THURAYA N.H. QRAISHI
Αιτήτρια
ν.
ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΣΩ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Καθ’ ου η Αίτηση
…………………………
Μ. Τσαχματιώτη (κα), για κ. Παναγιώτη Χ’ Παναγιώτου για τον αιτητή.
Σ. Χαραλάμπους (κα) για Γενικό Εισαγγελέα, για τον καθ’ ου η αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΜΙΧΑΗΛ, Δ.Δ.Δ.: Η αιτήτρια με την υπό κρίση προσφυγή ζητά την πιο κάτω θεραπεία:
«Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η απόφαση της Καθ’ ης η αίτηση ημερομηνίας 27/03/2023 η οποία γνωστοποιήθηκε εις την αιτήτρια την 06/04/2023 και δια της οποίας η Καθ’ ης η Αίτηση απέρριψε την αίτηση της Αιτήτριας ημερ. 20/09/2018 για να της παραχωρηθεί η Κυπριακή Υπηκοότητα είναι άκυρη, στερημένη οιουδήποτε αποτελέσματος και ότι η Αιτήτρια δικαιούται να της παραχωρηθεί η Κυπριακή Υπηκοότητα.»
Η αιτήτρια έφτασε στη χώρα το 2007 και έκτοτε διαμένει εδώ με καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας. Στις 20.9.2018 υπέβαλε αίτηση για απόκτηση της Κυπριακής υπηκοότητας με πολιτογράφηση η οποία αφού εξετάστηκε, απορρίφθηκε στις 28.2.2023 με απόφαση του καθ’ ου η αίτηση. Η αιήτρια ενημερώθηκε με επιστολή ημερομηνίας 27.3.2023.
Ο καθ’ ου η αίτηση εγείρει προδικαστική ένσταση με την οποία εισηγείται ότι η προσφυγή ασκήθηκε εκπρόθεσμα επειδή η επιστολή ημερομηνίας 27.3.2023 ταχυδρομήθηκε αυθημερόν στην αιτήτρια ενώ η προσφυγή καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα στις 19.6.2023. Η αιτήτρια απαντά ότι όπως αναφέρει στην αιτούμενη θεραπεία της προσφυγής της, έλαβε γνώση της επιστολής στις 6.4.2023 και η αναφορά αυτή αρκεί για να καταδείξει ότι τότε παρέλαβε την επιστολή του καθ’ ου η αίτηση.
Η εισήγηση του καθ’ ου η αίτηση είναι ορθή. Σχετική είναι η απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου ΕΖΕ ν. Δημοκρατίας, Ε.Δ.Δ. 36/2016, 19.5.2022 όπου αποφασίστηκαν τα ακόλουθα:
«Η προθεσμία των 75 ημερών είναι ανατρεπτική, σύμφωνα με πάγια νομολογία. Όπου η απόφαση της διοίκησης δεν δημοσιεύεται, όπως είναι η παρούσα περίπτωση, η προθεσμία αρχίζει να προσμετρά από το χρονικό σημείο που ο διοικούμενος έλαβε πλήρη γνώση αυτής (βλ. xxx Thevatha ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Αναθ. Έφεση Αρ. 250/2012 ημερομηνίας 16.7.2019, ECLI:CY:AD:2019:C316, ECLI:CY:AD:2019:C316).
[.]
Η εν λόγω επιστολή απεστάλη με σύνηθες ταχυδρομείο στην ορθή διεύθυνση, εφόσον τελικά η επιστολή παρελήφθη από τον εφεσείοντα. Θεωρείται, συνεπώς, κατά τεκμήριο, ότι η επιστολή είχε φθάσει στον προορισμό της εντός ευλόγου χρόνου (Latifundia Properties Ltd ν. Ψακή κ.ά. (2003) 1 ΑΑΔ 670, Άρθρο 2 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1, Θεμιστοκλέους v. Δημοκρατίας (2007) 3 ΑΑΔ 415, xxx xxx Σάββα ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Αναθ. Έφεση Αρ. 49/2012, ημερομηνίας 7.2.2018, ECLI:CY:AD:2018:C63, ECLI:CY:AD:2018:C63).
Εφόσον η επιστολή θεωρείται κατά τεκμήριο ότι είχε φθάσει στον προορισμό της εντός ευλόγου χρόνου, εναπόκειτο στον εφεσείοντα, σύμφωνα με τη νομολογία, να αποδείξει ότι την παρέλαβε καθυστερημένα. Εκείνος ο οποίος προβάλλει τον ισχυρισμό, θα πρέπει να τον τεκμηριώσει (Πατάτας ν. Δημοκρατίας (1990) 3 ΑΑΔ 248).
Σημειώνεται ότι στο Άρθρο 2 του Κεφ. 1 η φράση «in the ordinary course of post» σημαίνει τη λήψη της επιστολής σε δύο τρεις ημέρες και στην προκείμενη περίπτωση δεν επιβάλλετο όπως η επιστολή αποσταλεί με συστημένο ταχυδρομείο. Στην Εμπορική Εταιρεία Παλαιχωρίου Λτδ ν. Δημοκρατίας (2009) 4 ΑΑΔ 178, στην απουσία σχετικής μαρτυρίας, απορρίφθηκε ισχυρισμός ότι η επιστολή που έφερε κατά τα άλλα τα ορθά στοιχεία διεύθυνσης παραλήφθηκε δέκα μέρες μετά, αντί στο συνήθη χρόνο των δύο με τριών ημερών (βλ. επίσης xxx Χατζηγιάννη ν. Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 914/2014, ημερομηνίας 30.9.2015, ECLI:CY:AD:2015:D644, ECLI:CY:AD:2015:D644).
Εν προκειμένω, ο εφεσείων παρέλειψε να προσάψει μαρτυρία προς υποστήριξη της θέσης του ότι παρέλαβε την επιστολή στις 19.8.2012. Όχι μόνο δεν δόθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία περί τούτου, αλλά δόθηκαν διαφορετικοί ισχυρισμοί ως προς την παραλαβή της επιστολής στην αρχική του αγόρευση και στην απαντητική του. Στην μεν πρώτη περίπτωση αναφέρθηκε ότι η επιστολή παρελήφθη στις 19.8.2012 επειδή ο ταχυδρόμος την «έριξε αλλού», χωρίς καμία αναφορά περί της ημερομηνίας αποστολής της, στη δε δεύτερη περίπτωση ότι η επιστολή αποστάληκε στις 3.8.2012, ημερομηνία που έφερε ένας φάκελος που προσκομίστηκε ως παράρτημα στην απαντητική του αγόρευση. Καμία μαρτυρία δεν προσκομίστηκε που να συνδέει τον εν λόγω φάκελο με την αποσταλείσα επιστολή. Ισχυρισμοί που προβάλλονται σε γραπτές αγορεύσεις δεν αποδεικνύουν πραγματικά γεγονότα, πόσο μάλλον στην παρούσα περίπτωση, όπου οι ισχυρισμοί του εφεσείοντα ήταν διαφοροποιημένοι.»
Στην υπό κρίση περίπτωση, ο χρόνος παραλαβής της επιστολής που ταχυδρομήθηκε στις 27.3.2023 θα ήταν μέχρι τις 30.3.2023. Επομένως η καταχώρηση της προσφυγής στις 19.6.2023 δηλαδή ογδόντα μέρες αργότερα, είναι εκπρόθεσμη. Η αναφορά και μόνο στην αιτούμενη θεραπεία σχετικά με το πότε έλαβε γνώση η αιτήτρια της επιστολής δεν αρκεί για να ανατρέψει τα όσα προκύπτουν από τον διοικητικό φάκελο, ούτε αποτελούν δεόντως προσκομισθείσα μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου.
Για τους πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι η προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Επιδικάζονται €2.000 έξοδα υπέρ του καθ’ ου η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας.
Ε. ΜΙΧΑΗΛ, Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο