ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση αρ. 361/2023 (iJustice))
9 Ιουνίου 2026
[ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ/στής Δ.Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ AΡΘΡΑ 25, 28, 29 ΚΑΙ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΣΤΙΚΩΝ ΤΑΞΙ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ
Αιτητές,
v.
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΑΔΕΙΩΝ
Καθ’ ων η αίτηση.
……………………………
Αίτηση ημερομηνίας 30.6.2025 για προσαγωγή μαρτυρίας
Αντώνης Βαφέας, για Αντώνης Βαφέας και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., για τους αιτητές.
Αλεξία Καλησπέρα, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση.
Τσίτσιος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., για το ενδιαφερόμενο μέρος Red Arrows Taxi Office Ltd.
Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.: Οι αιτητές καταχώρισαν την παρούσα προσφυγή, με την οποία αξιώνουν ακύρωση της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών, ημερομηνίας 8.12.2022, με την οποία απορρίφθηκε η ιεραρχική προσφυγή με αρ. 11/2021 που άσκησαν οι αιτητές, κατά της απόφασης της Αρχής Αδειών ημερομηνίας 14.6.2021.
Ενώ είχαν δοθεί οδηγίες προς καταχώριση των γραπτών αγορεύσεων των διαδίκων, στις 30.6.2025 καταχωρίστηκε η υπό κρίση ενδιάμεση αίτηση εκ μέρους των αιτητών, με την οποία αιτούνται άδειας για προσαγωγή έγγραφης μαρτυρίας εκ μέρους του πρώην Προέδρου της Αρχής Αδειών, για σκοπούς προσκόμισης και αποκάλυψης επιστολής ημερομηνίας 14.6.2022, την οποία επιστολή υπογράφει ο ίδιος και απευθύνεται προς τον Διευθυντή του Τμήματος Οδικών Μεταφορών, σε σχέση με τέσσερεις αιτήσεις που είχαν υποβληθεί από το γραφείο ταξί Red Arrows Taxi Office Ltd, κο Γιώργο Ζουβάνη και κο Ορθόδοξο Ορθοδόξου, για έκδοση προσωρινής άδειας οδικής χρήσης για στάθμευση των ταξί τους στο δημόσιο χώρο, τέρμα της οδού Οδυσσέα Ελύτη με Ιπποκράτους, στην Αγία Νάπα, λόγω της πεζοδρομοποίησης των οδών Αγίας Μαύρης, Λουκά Λουκά και Γρηγόρη Αυξεντίου, χορήγηση που ενέκρινε η Αρχή Αδειών, απόφαση που επικυρώθηκε από την Αναθεωρητική Αρχή Αδειών, με την εδώ προσβαλλόμενη διοικητική απόφαση, ημερομηνίας 8.12.2022.
Στη νομική βάση της αίτησης, γίνεται αναφορά στους δικονομικούς Κανονισμούς επί των οποίων η υπό εκδίκαση αίτηση ερείδεται, με αναφορά, μεταξύ άλλων, στους Κανονισμούς 10 – 12, 17 – 19 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962 και στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας.
Στην ένορκη δήλωση των αιτητών, που υποστηρίζει την υπό εκδίκαση αίτηση, η ενόρκως δηλούσα κα Κάττου, δικηγόρος συνεργάτης στο δικηγορικό γραφείο που τους εκπροσωπεί, αναφέρει πως κατόπιν ενδελεχούς έρευνας διαπιστώθηκε πως ουδέποτε κοινοποιήθηκε στους αιτητές η επιστολή ημερομηνίας 14.6.2022, η οποία συνάχθηκε από τον τότε εν ενεργεία Πρόεδρο της Αρχής Αδειών, προς τον Διευθυντή του Τμήματος Οδικών Μεταφορών, η οποία δεν περιέχεται μέσα στον σχετικό διοικητικό φάκελο της υπόθεσης. Υποστηρίζει πως το περιεχόμενό της, είναι εξαιρετικής σημασίας, διότι εξ αυτού, προκύπτει πως οι πληροφορίες που είχαν τεθεί ενώπιον της Αρχής Αδειών από το Τμήμα Οδικών Μεταφορών κατά τον χρόνο που εξετάζονταν οι τέσσερεις υποβληθείσες αιτήσεις, ήταν ελλιπείς, μη επικαιροποιημένες και δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματική κατάσταση.
Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 5 της ομνύουσας, τα δικαιώματα των δημόσιων χώρων στάθμευσης, με εξαίρεση τις τέσσερεις εταιρείες ταξί της Αγίας Νάπας, εξαιρούνται όταν ισχύει η μετατροπή του δρόμου σε πεζόδρομο και πως κατ΄εκείνες τις ώρες, δικαιούνται τα εξαιρούμενα οχήματα με τις συγκεκριμένες ΑΟΧ, να χρησιμοποιούν τις δημόσιες πιάτσες ή άλλους ιδιωτικούς χώρους. Τούτο, κατ΄επίκληση δύο αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, επί των προσφυγών με αρ. 1029/2010 και 1030/2010, με τις οποίες επικυρώθηκε η απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών, ημερομηνίας 15.4.2010, που αποφάσισε τα πιο πάνω. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται, με την εν λόγω επιστολή, η Αρχή Αδειών αιτήθηκε από το Τμήμα Οδικών Μεταφορών να παράσχει εκ νέου τις απόψεις του, για σκοπούς επανεξέτασης, η οποία όμως, στη συνέχεια, ουδέποτε πραγματοποιήθηκε.
Περαιτέρω, στις παραγράφους 6, 7 και 8 η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει πως η εν λόγω επιστολή ημερομηνίας 14.6.2022, η οποία επισυνάφθηκε και στην αίτηση, ως Τεκμήριο Α, δεν υπήρχε στο φυσικό φάκελο της υπόθεσης, παρά μόνον στον ηλεκτρονικό φάκελο, επιστολή που εντοπίστηκε μόλις στις 21.5.2025 από τους δικηγόρους των αιτητών. Κατά τις εισηγήσεις, η μαρτυρία που επιδιώκεται να προσαχθεί, με την κατάθεση της επιστολής ημερομηνίας 14.6.2022, είναι απόλυτα σχετική με ένα από τα επίδικα θέματα, ήτοι με το γεγονός ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ελήφθη κατά παράβαση της αρχής της αμεροληψίας και πως εάν δεν προσαχθεί, τότε θα συνεχιστεί η ίδια δυσμενής διάκριση που δημιουργήθηκε.
Η πλευρά των καθ’ ων η αίτηση, καταχώρησε ένσταση στην υπό εκδίκαση αίτηση, υποστηριζόμενη από την ένορκη δήλωση του κου Σιαμά, Λειτουργού του Τμήματος Οδικών Μεταφορών, ο οποίος αναφέρει πως πραγματοποιήθηκε επιθεώρηση των διοικητικών φακέλων από τους αιτητές και πως η εν λόγω επιστολή αποτελεί εσωτερικό σημείωμα / επιστολή που περιέχεται στο ηλεκτρονικό σύστημα e-oasis και το οποίο δεν ήταν υπόψη της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών κατά τον ουσιώδη χρόνο. Σύμφωνα με τον ομνύοντα, το εν λόγω έγγραφο, δεν αφορά τον ουσιώδη χρόνο της επίδικης διοικητικής απόφασης, ενώ δεν ήταν ενώπιον της καθ’ ης η αίτηση, όταν εξέταζε την ιεραρχική προσφυγή. Υποβάλλεται η θέση πως αυτό εξασφαλίστηκε παράτυπα, δεν εξυπηρετεί την απονομή της δικαιοσύνης, δεν αποδεικνύεται η σχετικότητα του με τα επίδικα θέματα, θα δημιουργήσει ασάφεια και περαιτέρω περιπλοκή. Περαιτέρω, αποτελεί θέση του ομνύοντα πως η νομική βάση της αίτησης είναι ελλιπής και εσφαλμένη, καθότι δεν γίνεται αναφορά στον περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Νόμο, Ν. 131(Ι)/2015, ούτε και στους σχετικούς Διαδικαστικούς Κανονισμούς του Διοικητικού Δικαστηρίου του 2015.
Κατά το στάδιο της ακρόασης της αίτησης, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι και των δύο πλευρών, υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους, ενώ εφοδίασαν το Δικαστήριο και με γραπτές αγορεύσεις, στις οποίες ανέπτυξαν περαιτέρω τις ανωτέρω αναφερόμενες θέσεις τους. Σημειώνεται πως οι δικηγόροι του ενδιαφερόμενου μέρους που εμφανίστηκαν στη διαδικασία, υιοθέτησαν τις θέσεις της Δημοκρατίας.
Οι βασικοί κανόνες που διαμορφώθηκαν διαχρονικώς από τη νομολογία επί του θέματος, διατυπώνονται στην απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Sportsman Betting Co. Limited v. Κυπριακής Δημοκρατíaς (2000) 3 Α.Α.Δ. 591, στην οποία επιβεβαιώθηκε η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι προϋπόθεση για την προσαγωγή μαρτυρίας στην αναθεωρητική δικαιοδοσία είναι η σχετικότητα της μαρτυρίας προς τα επίδικα θέματα.
Το Δικαστήριο, κατά την ενάσκηση της αναθεωρητικής δικαιοδοσίας, έχει διακριτική ευχέρεια να ελέγχει το δικαίωμα των διαδίκων να προσαγάγουν μαρτυρία σχετική με τα γεγονότα που θέλουν να αποδείξουν, πάντοτε με γνώμονα τη σχετικότητα της μαρτυρίας με τα επίδικα θέματα και την αποδεικτικότητα οποιουδήποτε επίδικου θέματος ενώπιον του Δικαστηρίου και μπορεί ή όχι να βοηθήσει το Δικαστήριο στην απονομή δικαιοσύνης στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο ρόλος του οποίου είναι ιδιαίτερα ρυθμιστικός (Δημοκρατία ν. Kassinos Constructions (1990) 3 Α.Α.Δ. 3835).
Σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, μαρτυρία που διαφοροποιεί ή αλλοιώνει ή μεταβάλλει το περιεχόμενο των στοιχείων που λήφθηκαν υπόψη προς έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή (Kyriakides v. The Republic (1961) 1 R.S.C.C. 66, Skourides v. Attorney General (1967) 3 C.L.R. 518, Lambrakis v. Republic (1970) 3 C.L.R. 72, Antoniou v. Republic (1971) 3 C.L.R. 417, Ζαβρός ν. Δημοκρατίας (1989) 3 Α.Α.Α. 106, Κωνσταντίνου v. Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας Λεμεσού (1992) 4 A.A.Δ. 3330, Νικολαΐδη v. Δημοκρατίας (1993) 4 A.A.Δ. 609, Χριστοδούλου v. Δημοκρατίας (1993) 4 A.A.Δ. 2188, Sunrise Industry Clothing Ltd v. Δημοκρατίας (1993) 4 A.A.Δ. 2254, Ακάμας v. Δημοκρατίας (1993) 4 A.A.Δ. 2321, Κισσόποδα v. Δημοκρατίας (1994) 4 A.A.Δ. 836, Ρούσος ν. Ιωαννίδης και άλλων (1999) 3 Α.Α.Δ. 549, Ράφτη κ.ά. ν. Δημοκρατίας (2003) 3 Α.Α.Δ. 335, Θαλασσινός ν. Δημοκρατίας (2003) 3 Α.Α.Δ. 507, Δημοκρατία ν. D. J. Karapatakis & Sons Ltd Consortium, Α.Ε. 125/2014, ημερομηνίας 13.7.2015, Σάββα ν. Δημοκρατίας, A.E. 49/2012, ημερομηνίας 7.2.2018 και Instituto Di Ricerchee Di Biologia Molecolare P. Angeletti S.p.A. ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. 13/13, ημερομηνίας 23.4.2019), ECLI:CY:AD:2019:C155.
Η παροχή άδειας του Δικαστηρίου αποτελεί βασική προϋπόθεση για την παρουσίαση της μαρτυρίας και μπορεί να δοθεί σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κανονισμού 19 των Διαδικαστικών Κανονισμών του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, οι οποίοι ισχύουν κατ’ αναλογίαν, εν προκειμένω, στη βάση του Κανονισμού 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διαδικαστικών Κανονισμών του 2015.
Η μαρτυρία θα πρέπει να σχετίζεται με την εγκυρότητα της προσβαλλόμενης πράξης, με τέτοιο τρόπο που το ίδιο το δικαστήριο να θέλει να την αναζητήσει (Lambrakis (ανωτέρω)).
Προσαγωγή μαρτυρίας επιτρέπεται μόνο όταν η απόδειξη των συγκεκριμένων γεγονότων, δυνατόν να τεκμηριώσει οποιονδήποτε εκ των λόγων ακύρωσης που προβάλλονται (Κωνσταντίνου (ανωτέρω). Είναι δε επιτρεπτή και όπου η απόδειξη των συγκεκριμένων γεγονότων, δυνατόν να απορρίψει εγερθέντα λόγο ακύρωσης.
Εκ των πιο πάνω διαμορφωθεισών νομολογιακών αρχών, προκύπτει ότι κυρίαρχο στοιχείο είναι το κατά πόσον η προτεινόμενη μαρτυρία είναι εύλογα σχετική, αλλά και αποδεικτική προς οποιοδήποτε επίδικο ζήτημα που σχετίζεται με τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης.
Αρχίζοντας από το ζήτημα της ελλιπούς και/ή παράτυπης αιτήσεως, παρατηρώ πως πράγματι, στη νομική βάση της αιτήσεως, δεν γίνεται αναφορά στον περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Νόμο του 2015, Ν. 131(Ι)/2015, ούτε και στους περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 2015.
Συμφώνως του Κανονισμού 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διαδικαστικών Κανονισμών του 2015, ο Διαδικαστικός Κανονισμός του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, του οποίου γίνεται επίκληση στη νομική βάση της υπό εκδίκαση αίτησης, θα τυγχάνει εφαρμογής σε όλες τις προσφυγές που καταχωρούνται στο Διοικητικό Δικαστήριο από 1.1.2016, με τις αναγκαίες τροποποιήσεις που αναφέρονται στους περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 2015.
Ζητήματα παρατυπιών, παραλείψεων, ελλείψεων επί της νομικής βάσης νομικού διαβήματος, εξετάστηκαν σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου, οι οποίες ακολουθήθηκαν και υιοθετήθηκαν μεταγενέστερα και από το Ανώτατο Δικαστήριο (The Attorney-General and Kyriacos Kouppi & 2 Others 1 R.S.C.C. 115, Σιέπη ν. Δήμου Πάφου (1989) 3Δ Α.Α.Δ 2472). Κατ’ αναλογία με τις πολιτικές υποθέσεις, όπου διαπιστώνεται παρατυπία λόγω παράλειψης συμμόρφωσης με τους Θεσμούς, το Δικαστήριο, κατ’ εφαρμογή της Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια με γνώμονα πάντοτε τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, λαμβανομένου υπόψη και του δυσμενούς επηρεασμού (prejudice) της άλλης πλευράς, λόγω της συγκεκριμένης παρατυπίας (Wunderlich κ.ά. ν. Παναγιώτου (1999) 1(A) Α.Α.Δ. 366, Πολιτική Έφεση 208/2012 Koza Michael David κ.ά. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ημερομηνίας 24.11.2017).
Λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη τη φύση της αναθεωρητικής δικαιοδοσίας, καθώς και το γεγονός πως στη νομική βάση της αίτησης, γίνεται αναφορά σε συγκεκριμένους Κανονισμούς του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1962, οι οποίοι τυγχάνουν εφαρμογής, με τις αναγκαίες τροποποιήσεις, σε όλες τις προσφυγές που καταχωρήθηκαν στο Διοικητικό Δικαστήριο μετά την 1.1.2016, δυνάμει του Κανονισμού 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διαδικαστικών Κανονισμών του 2015, κρίνεται, προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, ότι η παράλειψη αναφοράς του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Νόμου του 2015 και του περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 2015, συνιστά παρατυπία, μη δυνάμενη, όμως, να επιφέρει ακυρότητα σε ό,τι αφορά την υπό εκδίκαση αίτηση.
Περαιτέρω, θα πρέπει να επισημανθεί ότι και ο Διαδικαστικός Κανονισμός του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, υιοθετεί, τηρουμένων των αναλογιών που αντανακλούν τις ιδιαιτερότητες της αναθεωρητικής δικαιοδοσίας, τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, ως την εφεδρεία της δικονομίας που εγκαθιδρύει στην βάση του Κανονισμού 18, αναφορά στον οποίο γίνεται στην υπό εκδίκαση αίτηση.
Επί της ουσίας της αιτήσεως, αφού μελέτησα όλα όσα έθεσαν ενώπιον μου οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, έχω καταλήξει στο να απορρίψω την υποβληθείσα αίτηση.
Το ζήτημα, δεν αφορά το μεταγενέστερο της επιστολής που οι αιτητές αιτούνται να προσαχθεί. Το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο στην Ε.Δ.Δ. 10/2021 Χαριλάου ν. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 29.5.2026, με αναφορά και στην Ε.Δ.Δ. 5/2016 κ.ά. Χριστόδουλος Καρμιώτης Λτδ ν. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 12.05.2025, ξεκαθάρισε πως δεν είναι δυνατή η προσκόμιση μαρτυρίας που αλλοιώνει το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου, εκ μέρους όμως της διοίκησης, η οποία επιδιώκει να προσάξει μαρτυρία και στοιχεία προς ενίσχυση του κύρους της προσβαλλόμενης απόφασης ή προς συμπλήρωση των ελλείψεων του διοικητικού φακέλου. Αυτό δεν ισχύει σε σχέση με τους αιτητές, οι οποίοι επιδιώκουν να αποδείξουν λόγους ακύρωσης περί πλάνης της διοίκησης, ως προς τα πράγματα ή ελλιπή έρευνα, προκειμένου να αποδειχθούν και να υποστηριχθούν οι προβαλλόμενοι λόγοι ακύρωσης.
Στην παρούσα όμως περίπτωση, η ουσία της επιστολής ημερομηνίας 14.6.2022 που επιδιώκουν οι αιτητές να προσάξουν, αναφέρεται, ήδη, στην προσβαλλόμενη απόφαση.
Στην επίδικη απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών, ημερομηνίας 8.12.2022, έγινε αναφορά στα όσα κρίθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Παρτασά ν. Δημοκρατίας, υπόθ. αρ. 1029/2010, ημερομηνίας 30.1.2014, ECLI:CY:AD:2014:D80 και στη ρύθμιση που ακολουθήθηκε για τα τέσσερα οργανωμένα γραφεία ταξί στην Αγία Νάπα, τα οποία διατήρησαν τους υφιστάμενους χώρους στάθμευσης μπροστά από τα υποστατικά εργασίας τους, χωρίς δικαίωμα στάθμευσης στους νέους δημόσιους χώρους που θα λειτουργούν με το νέο καθεστώς «πιάτσας», «εκτός των ωρών και ημερών που δεν επιτρέπεται η διέλευση τροχοφόρων οχημάτων στις οδούς που βρίσκονται τα γραφεία, λόγω μετατροπής των σε πεζόδρομους, σύμφωνα με το εκάστοτε εκδιδόμενο Διάταγμα του Αρχηγού Αστυνομίας Κύπρου».
Αυτή, ήταν η παράγραφος (Ε) της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών ημερομηνίας 15.4.2010, η οποία επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Παρτασά (ανωτέρω), που στην επιδιωκόμενη να προσαχθεί μαρτυρία, επιστολή ημερομηνίας 14.6.2022, αναφέρεται πως δεν περιλαμβανόταν στην έκθεση του Τμήματος Οδικών Μεταφορών, η οποία τέθηκε ενώπιον της Αρχής Αδειών που εξέτασε και ενέκρινε τις τέσσερις υποβληθείσες αιτήσεις.
Επίκληση, δηλαδή, της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών ημερομηνίας 15.4.2010 ως επίσης και της παραγράφου (Ε) αυτής, η οποία επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, ως αναφέρθηκε ανωτέρω, έγινε στην εδώ προσβαλλόμενη απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών ημερομηνίας 8.12.2022.
Συνεπώς, η αιτούμενη να προσαχθεί μαρτυρία του πρώην Προέδρου της Αρχής Αδειών, ως αυτή περιέχεται στην επιστολή ημερομηνίας 14.6.2022, δεν θα προσθέσει οτιδήποτε το οποίο δεν προκύπτει ήδη από την επίδικη διοικητική απόφαση, ούτε συνιστά στοιχείο που το ίδιο το Δικαστήριο επιθυμεί να αναζητήσει.
Ο δικαστικός έλεγχος της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών είναι εφικτός από το Δικαστήριο, στη βάση των εγγράφων επί των οποίων στηρίχθηκε η απόφαση της Αρχής Αδειών, η οποία επικυρώθηκε από την πρώτη.
Εξάλλου, δεν συσχετίστηκε από τους αιτητές η σχετικότητα και η αποδεικτικότητά της με συγκεκριμένους λόγους ακύρωσης, αφού η απλή αναφορά στην παράγραφο 8 της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, δεν αρκεί.
Λαμβανομένων υπόψη των όσων έχω αναφέρει πιο πάνω, δεν έχω ικανοποιηθεί πως η μαρτυρία που ζητούν οι αιτητές να προσάξουν, δια της υπό εκδίκαση αιτήσεως, είναι αναγκαία για τους σκοπούς εκδίκασης της προσφυγής τους.
Αυτό που κρίνεται πως καθίσταται αναγκαίο, είναι η επίδοση της προσφυγής, πέραν της Red Arrows Taxi Office Ltd, η οποία εμφανίζεται ήδη στη διαδικασία και στον κο Γιώργο Ζουβάνη, σε σχέση με την αίτηση που υπεβλήθη για το αστικό ταξί με αρ. εγγραφής MPP 576 (ΑΟΧ 30090/09), αλλά και στον κο Ορθόδοξο Ορθοδόξου, σε σχέση με την αίτηση για το αστικό ταξί με αρ. εγγραφής NAK 273 (ΑΟΧ 30116/09).
Υπό το φως των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με €900 έξοδα, εναντίον των αιτητών και υπέρ των καθ’ ων η αίτηση.
Η προσφυγή ορίζεται για οδηγίες στις 9.10.2026 και ώρα 8:30 π.μ. Μέχρι τότε, να συμπληρωθούν οι ως άνω αναφερόμενες επιδόσεις και να καταχωριστεί η γραπτή αγόρευση των αιτητών επί της ουσίας της προσφυγής.
Γαβριήλ, Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο