ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ  

   (Υπόθεση αρ. 484/2023 (iJ))

25 Ιουνίου 2026

[ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ/στής Δ.Δ.]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ AΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΙΜΠΛΑΛΕΞΗΣ

Αιτητής,

v.

 

ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ

Καθ’ ων η αίτηση.

……………………………

Ελίνα Ταβλαρίδου, για Μαρία Μικελλίδου, για τον αιτητή.

Φοίβος Χριστοφίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.: Ο αιτητής άσκησε την υπό κρίση προσφυγή, αξιώνοντας ακύρωση της απόφασης των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων, με την οποία του επιβλήθηκε διοικητικό πρόστιμο ύψους €8.000, βάσει του άρθρου 85Α του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου, απόφαση που του γνωστοποιήθηκε με την πράξη επιβολής προστίμου ημερομηνίας 23.1.2023.

 

  Στα πλαίσια αυτεπάγγελτων ελέγχων που διενεργεί η Υπηρεσία Επιθεωρήσεων των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων, πραγματοποιήθηκε στις 16.1.2023 επιθεώρηση σε συγκεκριμένη υπό ανέγερση οικοδομή στην περιοχή Δροσιάς στη Λάρνακα. Κατά την εν λόγω επιθεώρηση, εντοπίστηκαν τέσσερα πρόσωπα να εργάζονται στο συνεργείο του αιτητή, ως εργάτες, τα τρία εκ των οποίων είναι αλλοδαποί, οι οποίοι διαμένουν στην Κυπριακή Δημοκρατία, υπό το καθεστώς αιτητών ασύλου. Τα εν λόγω πρόσωπα, εργάζονταν αδήλωτα, αφού όπως διαπιστώθηκε, δεν είχε γίνει πρόσληψη και εγγραφή τους μέσω του συστήματος εργασίας, ενώ πρόσθετα, ως αιτητές ασύλου, όφειλαν να είχαν εξασφαλίσει έγκριση για προσωρινή εργοδότηση. Πρόκειται για τους αλλοδαπούς M.M.S., J.M. και M.R.A.

 

  Στη βάση αυτής της διαπίστωσης, εκδόθηκε επ’ ονόματι του αιτητή, Ειδοποίηση Διαπίστωσης Παράβασης, ημερομηνίας 16.1.2023, η οποία του επιδόθηκε αυθημερόν. Στην εν λόγω Ειδοποίηση, αναφερόταν προς τον αιτητή το δικαίωμα υποβολής παραστάσεων που να αποδεικνύουν με στοιχεία την μη διάπραξη της υποδεικνυόμενης παράβασης, δικαίωμα που έπρεπε να ασκηθεί εντός πέντε ημερών από την επίδοση της εν λόγω Ειδοποίησης.

 

  Ο αιτητής δεν προσκόμισε οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο, με αποτέλεσμα την έκδοση της Πράξης Επιβολής Προστίμου, ημερομηνίας 23.1.2023, με την οποία του επιβλήθηκε συνολικό διοικητικό πρόστιμο ύψους €8.000 κατ΄εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 85Α του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου. Στην εν λόγω διοικητική απόφαση, επισυνάφθηκε και σχετικός Πίνακας, στον οποίο παρατίθεντο τα φυσικά πρόσωπα που εργοδότησε χωρίς να τα δηλώσει, ήτοι τα τρία προαναφερόμενα αλλοδαπά πρόσωπα, που ήταν αιτητές ασύλου.

 

  Η νομιμότητα της πιο πάνω αναφερόμενης διοικητικής αποφάσεως, αποτελεί το αντικείμενο της υπό κρίση προσφυγής.

 

  Στη δισέλιδη γραπτή αγόρευση που καταχωρίστηκε εκ μέρους του αιτητή, προβάλλεται η θέση πως στις 16.1.2023 ο αιτητής προσέλαβε με δοκιμή τα τρία προαναφερόμενα αλλοδαπά πρόσωπα, προκειμένου να εργαστούν στο συνεργείο του, και δεν είχε προλάβει να τα δηλώσει ή να ζητήσει άδεια από το Τμήμα Μετανάστευσης. Διατείνεται πως δεν πρόλαβε να υποβάλει οποιοδήποτε στοιχείο που να δικαιολογεί την εν λόγω παράβαση και ούτε αντιλήφθηκε το υποχρεωτικό της προθεσμίας των πέντε ημερών.

 

  Υποστηρίζει επίσης πως το ποσό του διοικητικού προστίμου, υπολογίστηκε χωρίς να προηγηθεί δέουσα έρευνα, αφού δεν διαφαίνεται ο λόγος για τον οποίο θεώρησαν πως ο αλλοδαπός M.M.S. εργάστηκε στον αιτητή τους μήνες Δεκέμβριο και Ιανουάριο του 2022, ούτε ότι οι αλλοδαποί J.M. και M.R.A. εργάστηκαν για τους μήνες Ιούλιο – Δεκέμβριο 2022 και Ιανουάριο του 2023. Κατά τις εισηγήσεις, τα όσα αναφέρονται από τον επιθεωρητή είναι λανθασμένα, αφού δεν έχουν ληφθεί καταθέσεις, ούτε και υπήρχαν μάρτυρες που να επιβεβαιώνουν τις θέσεις του.

 

  Τέλος, απορρίπτει τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 6 της Ένστασης σε σχέση με προηγούμενες ενέργειες του αιτητή που είχαν γίνει στην συγκεκριμένη υπό ανέγερση οικοδομή, στα πλαίσια προηγούμενου ελέγχου των επιθεωρητών, προ της 16.1.2023.

 

  Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Δημοκρατίας, υπέβαλε πως η προσφυγή θα πρέπει να τύχει απόρριψης, λόγω του ότι δεν έχουν αναπτυχθεί από τον αιτητή στην γραπτή του αγόρευση, συγκεκριμένοι λόγοι ακύρωσης της προσβαλλόμενης διοικητικής απόφασης, αλλά επαναλαμβάνονται οι λόγοι ακύρωσης που έχουν παρατεθεί στην αίτηση ακυρώσεως. Σύμφωνα με τις θέσεις του, ο μοναδικός λόγος ακύρωσης που φαίνεται να προωθείται ακροθιγώς, άπτεται της θέσης περί ελλιπούς έρευνας, ισχυρισμός όμως που θα πρέπει να απορριφθεί, αφού ο ίδιος είχε τη δυνατότητα να υποβάλει τις θέσεις και παραστάσεις του και δεν το έπραξε εντός της προθεσμίας που τάσσει το άρθρο 85Α του σχετικού Νόμου.

 

  Στη δε απαντητική αγόρευση, υποστηρίζεται εκ νέου πως ο αιτητής δεν είχε προλάβει να εξετάσει το κατά πόσον οι συγκεκριμένοι αλλοδαποί γνώριζαν την δουλειά και εφόσον το διαπίστωνε αυτό, θα αποτεινόταν στο αρμόδιο Τμήμα προκειμένου να τους δηλώσει, τονίζοντας το γεγονός ότι τους είχε εργοδοτήσει την ίδια μέρα της επιθεώρησης, ήτοι την 16.1.2023. Αναφέρεται στο πολύ υψηλό ποσό του επιβληθέντος διοικητικού προστίμου, υποστηρίζοντας πως είναι άδικο για τον ίδιο να το καταβάλει, όπως και στην ελλιπή έρευνα που διεξήγαγαν οι καθ’ ων η αίτηση σε σχέση με τους μήνες εργασίας των αλλοδαπών αυτών προσώπων.

  Κατά το στάδιο των προφορικών διευκρινίσεων, κατατέθηκε ο διοικητικός φάκελος της υπόθεσης, ο οποίος σημειώθηκε ως Τεκμήριο 1.

 

  Οι σχετικές νομοθετικές διατάξεις για επιβολή διοικητικών κυρώσεων σε εργοδότες, σχετικά με τις περιπτώσεις όπου διαπιστώνεται αδήλωτη εργασία μισθωτού προσώπου, περιλαμβάνονται στον περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμο, Ν. 59(Ι)/2010, ως αυτός ίσχυε κατά τον εδώ ουσιώδη χρόνο και συγκεκριμένα στις διατάξεις του άρθρου 85Α, τις οποίες παραθέτω κατωτέρω:-

«85Α.-(1) Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 85Β, όταν επιθεωρητής που έχει διοριστεί δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 69, διαπιστώσει περίπτωση αδήλωτης εργασίας μισθωτού, έστω και αν πρόκειται για παράνομη απασχόληση, επιβάλλει στον εργοδότη διοικητικό πρόστιμο πεντακοσίων ευρώ (€500) για κάθε μισθωτό αναφορικά με το μήνα στον οποίο διαπιστώθηκε η παράβαση, αυξανόμενο κατά πεντακόσια ευρώ (€500) για κάθε ημερολογιακό μήνα ή οποιοδήποτε μέρος του ημερολογιακού μήνα απασχόλησης, πριν από το μήνα μέσα στον οποίο διαπιστώθηκε η παράβαση:

[…]

(2) Όταν ο αναφερόμενος στο εδάφιο (1) επιθεωρητής διαπιστώσει περίπτωση αδήλωτων αποδοχών επιβάλλει στον εργοδότη το προβλεπόμενο στο εν λόγω εδάφιο διοικητικό πρόστιμο για κάθε μισθωτό, περιλαμβανομένου και παράνομα απασχολούμενου μισθωτού, αναφορικά µε τον οποίο διαπράχθηκε η παράβαση: […]

(3) […]

(4) Ο επιθεωρητής, με τη διαπίστωση της παράβασης και πριν επιβάλει το διοικητικό πρόστιμο, συντάσσει επί τόπου και επιδίδει στον εργοδότη, με απόδειξη παραλαβής, Ειδοποίηση Διαπίστωσης της Παράβασης στον εγκεκριμένο από τον Διευθυντή τύπο, στην οποία καταγράφεται η διαπίστωση της παράβασης καθώς και η πρόθεση του επιθεωρητή να επιβάλει διοικητικό πρόστιμο, ενημερώνοντας τον εργοδότη για τους λόγους για τους οποίους προτίθεται να ενεργήσει τοιουτοτρόπως και παρέχοντας σ’ αυτό το δικαίωμα υποβολής παραστάσεων εντός προθεσμίας πέντε (5) ημερών από την ημερομηνία της ειδοποίησης.

(5) Σε περίπτωση που η κατά το εδάφιο (4) προθεσμία παρέλθει άπρακτη ή, αν εντός της προθεσμίας αυτής ο παραβάτης αποτύχει να παρουσιάσει στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι δεν διέπραξε τη σχετική παράβαση, τότε ο επιθεωρητής συντάσσει Πράξη Επιβολής Προστίμου, στον εγκεκριμένο από τον Διευθυντή τύπο, την οποία αποστέλλει στον παραβάτη, όχι αργότερα από την επόμενη εργάσιμη ημέρα, με συστημένη επιστολή, η λήψη της οποίας βεβαιώνεται με τη σχετική απόδειξη παραλαβής.

[…]».[1]

 

  Στις δε διατάξεις του άρθρου 85Θ του Νόμου, γίνεται αναφορά στη δυνατότητα προσώπου που δεν ικανοποιείται από οποιαδήποτε ανωτέρω απόφαση, να υποβάλει ένσταση στην Επιτροπή Ενστάσεων του Υπουργείου Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Στην προκείμενη περίπτωση, ο αιτητής επέλεξε να καταχωρίσει την υπό εκδίκαση προσφυγή.

 

  Προχωρώντας να εξετάσω τους ισχυρισμούς του αιτητή, όπως αυτοί έχουν παρατεθεί πιο πάνω, διαπιστώνω πως αυτοί έχουν εγερθεί με μεγάλη γενικότητα, υπό τύπο άρνησης και απόρριψης του περιεχομένου της Ένστασης, χωρίς να παρατίθενται και να εξειδικεύονται οι λόγοι ακύρωσης μέσα στην γραπτή του αγόρευση. Αυτό που ουσιαστικά διαπιστώνεται, είναι η ακροθιγής επανάληψη των λόγων ακύρωσης, χωρίς όμως να γίνεται υπαγωγή τους σε συγκεκριμένες θέσεις, πραγματικά περιστατικά ή επιχειρήματα, κατά παράβαση των διατάξεων του Κανονισμού 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962 (Δημοκρατία ν. Κουκουρή (1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Γιασουμής ν. Δημοκρατίας (2005) 3 Α.Α.Δ. 27, Κολοκάσης ν. Δημοκρατίας (2010) 3 Α.Α.Δ. 23, Α.Ε. 95/12 Χριστοδουλίδης ν. Πανεπιστημίου Κύπρου, ημερομηνίας 6.7.2018, Α.Ε. 202/2012, Odessa Hotels Ltd ν. Συμβουλίου Αποχετεύσεων Παραλιμνίου, ημερομηνίας 17.1.2019, Α.Ε. 33/2013 Mehmet ν. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 14.3.2019).

 

  Παρά ταύτα, θα προχωρήσω για σκοπούς πληρότητας, να τους εξετάσω. Αποτέλεσε θέση του αιτητή πως την ίδια μέρα που έλαβε χώρα η επιθεώρηση από την Υπηρεσία Επιθεωρήσεων, ήτοι στις 16.1.2023 το πρωί, είχε προσλάβει δοκιμαστικά τους τρείς αλλοδαπούς, προκειμένου να εξετάσει εάν αυτοί θα μπορούσαν να ανταποκριθούν στην εργασία τους και αργότερα, θα μετέβαινε στις αρμόδιες υπηρεσίες για να τους δηλώσει.

 

  Στις σχετικές νομοθετικές διατάξεις, δεν προνοείται η δυνατότητα ανάληψης εργασίας μισθωτού προσώπου επί δοκιμασία, πόσο μάλλον προσώπων που βρίσκονται στη Δημοκρατία υπό καθεστώς αιτητών ασύλου, ήτοι δηλαδή προσώπων που έχουν δικαίωμα παραμονής μέχρι και την εξέταση της αρχικής αιτήσεως ασύλου, δηλαδή για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Ακριβώς, λόγω του καθεστώτος των τριών αλλοδαπών προσώπων που εντοπίστηκαν να εργάζονται στην οικοδομή ως μισθωτοί του αιτητή, καθεστώς που ήταν ιδιαίτερο και που απαιτούσε την εκ των προτέρων έγκριση από τις αρμόδιες Υπηρεσίες, ενδεχομένως και του Τμήματος Μετανάστευσης, δεν ήταν δυνατή η εκ των προτέρων εργασία υπό δοκιμή. Αλλά αντιθέτως, λόγω της ιδιαιτερότητας του καθεστώτος τους, όφειλε ο αιτητής να εξασφαλίσει προηγουμένως την έγκριση ή και δυνατότητα εργοδότησης αιτητών ασύλου και μετά να τους εργοδοτήσει, έστω υπό δοκιμασία.

 

  Εξάλλου, ενώ παρασχέθηκε το δικαίωμα στον αιτητή να υποβάλει τις παραστάσεις του ή και οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία των ισχυρισμών του, όταν του γνωστοποιήθηκε στις 16.1.2023 η διαπίστωση αδήλωτης εργασίας των συγκεκριμένων προσώπων, εντούτοις, ουδέποτε ανέφερε τις πιο πάνω θέσεις.

 

  Διαμαρτύρεται ο αιτητής πως το ύψος του επιβληθέντος διοικητικού προστίμου υπήρξε υπερβολικό και πως υπολογίστηκε χωρίς να προηγηθεί δέουσα έρευνα σε σχέση με τους μήνες που τα τρία αλλοδαπά πρόσωπα εργοδοτήθηκαν στην υπηρεσία του.

 

  Οι ίδιες οι σχετικές νομοθετικές διατάξεις, στο άρθρο 85Α(1),  καθορίζουν ευκρινώς, τόσο το ύψος, όσο και τον τρόπο υπολογισμού, ανά έκαστο ημερολογιακό μήνα, του ποσού του διοικητικού προστίμου που θα επιβληθεί στον εργοδότη για αδήλωτη μισθωτή εργασία και χωρίς να προσδίδεται διακριτική ευχέρεια στον επιθεωρητή για τον υπολογισμό του εν λόγω ποσού.

 

  Όπως διαφαίνεται από το Τεκμήριο 1 και καταγράφεται και στον Πίνακα Επιβολής Προστίμου που επισυνάπτεται στην προσβαλλόμενη διοικητική απόφαση ημερομηνίας 23.1.2023, το ποσό των €500 που προνοεί ο Νόμος, υπολογίστηκε για τον εργαζόμενο M.M.S. για ένα μήνα, ήτοι τον μήνα που διαπιστώθηκε η παράβαση (Ιανουάριο του 2023) και αυξανόμενο για ένα ακόμα μήνα (Δεκέμβριο του 2022), αφού η τελευταία του εργοδότηση σε άλλη εταιρεία και η λήψη μισθών ήταν μέχρι τον Νοέμβριο του 2022. Συνεπώς, εκ του Νόμου, για την αδήλωτη εργασία του εν λόγω αλλοδαπού, υπολογίστηκε ποσό ύψους €1.000.

 

  Σε σχέση με τους εργαζόμενους J.M. και M.R.A., πέραν του μήνα της διαπίστωσης της παράβασης (Ιανουαρίου 2023), ήτοι ποσού €500 για τον καθένα, υπολογίστηκε και για ένα έκαστο πρόσθετη αύξηση άλλων έξι μηνών, για τους μήνες Ιούλιο – Δεκέμβριο του 2022, ήτοι €3.000. Για τον J.M., λόγω του ότι δεν είχε εργαστεί προηγουμένως στη Δημοκρατία, ενώ σε σχέση με τον M.R.A., λόγω του ότι η τελευταία του εργοδότηση τερματίστηκε την 1.6.2022.

 

  Δεν μου έχει υποδείξει ο αιτητής οποιαδήποτε σφάλμα στον τρόπο υπολογισμού του ποσού και του ύψους του διοικητικού προστίμου. Σύμφωνα με τη νομολογία, ο αιτητής οφείλει να προσκομίζει στοιχεία και να υποδεικνύει με συγκεκριμένα δεδομένα πως υπήρξε σφάλμα στον τρόπο υπολογισμού του διοικητικού προστίμου, κάτι που παρέλειψε να πράξει ο αιτητής (George & Costas Tourist Enterprises Ltd ν. Δημοκρατίας (2018) 3 Α.Α.Δ. 32).

 

  Τέλος, τα όσα υποστηρίζονται προς αντίκρουση των αναφερόμενων στην παράγραφο 6 της Ένστασης, ουδόλως σχετίζονται ή αποτέλεσαν έρεισμα για την έκδοση της εδώ επίδικης διοικητικής απόφασης, αφού αυτά έχουν παρατεθεί εκ του περισσού εκ μέρους των καθ’ ων η αίτηση και δεν υπήρξε οποιαδήποτε συσχέτιση ή λήψη υπόψη για την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης για επιβολή του διοικητικού προστίμου.

 

  Επαναλαμβάνεται πως, το ποσό του διοικητικού προστίμου που δύναται ο εκάστοτε επιθεωρητής να επιβάλει, καταγράφεται ρητώς στις νομοθετικές διατάξεις, χωρίς δυνατότητα άσκησης διακριτικής ευχέρειας εκ μέρους του, για επιβολή χαμηλότερου ή υψηλότερου ποσού, αφού υπάρχει νομοθετικός προκαθορισμός ύψους €500 για κάθε μισθωτό, σε σχέση με τον μήνα της διαπιστωθείσας παράβασης, ποσό το οποίο αυξάνεται κάθε μήνα, κατά επίσης €500.

 

  Καταληκτικά, διαπιστώνω από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1, πως οι καθ΄ ων η αίτηση έχουν ασκήσει ορθά τις εκ του Νόμου ανατιθέμενες εξουσίες τους, τηρώντας την διαδικασία που προνοείται στη σχετική νομοθεσία, εκδίδοντας και επιδίδοντας αρχικώς την Ειδοποίηση Διαπίστωσης Παράβασης και ακολούθως, αφ’ ης στιγμής δεν υποβλήθηκαν από τον αιτητή οποιεσδήποτε παραστάσεις εντός πέντε ημερών, εκδίδοντας την Πράξη Επιβολής του διοικητικού προστίμου.

 

  Τόσο τα γεγονότα, όσο και η αιτιολογία για την έκδοση των προαναφερόμενων διοικητικών πράξεων, καταγράφονται επαρκώς, τόσο στην αρχική ειδοποίηση ημερομηνίας 16.1.2023, όσο και στην τελική απόφαση επιβολής του διοικητικού προστίμου, ημερομηνίας 23.1.2023.

  Καταλήγω πως, η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε ορθά, νόμιμα και εντός της εξουσίας που αποδίδεται στους καθ’ ων η αίτηση μέσα από τη σχετική νομοθεσία.

 

  Υπό το φως των πιο πάνω, η προσφυγή απορρίπτεται με €1.900 έξοδα εναντίον του αιτητή. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, δυνάμει του Άρθρου 146.4(α) του Συντάγματος.                  

 

                       

 

        Γαβριήλ, Δ.Δ.Δ.