ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Υπόθεση Αρ. 530/2026 (Κ)
24 Ιουνίου, 2026
[ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
REHMAN ΜΙΑΝ ABDUL
Αιτητής,
και
Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω
1. Υφυπουργού Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας
2. Διευθύντριάς του Τμήματος Μετανάστευσης
Καθ’ ων η αίτηση
__________________
Ανδρέας Τσαγγαρίδης, δικηγόρος για τον Αιτητή.
Τατιάνα Ιακωβίδου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, δικηγόρο για τους Καθ' ων η Αίτηση.
___________________
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.: Ο Αιτητής με την υπό κρίση προσφυγή ζητά τις εξής θεραπείες: «Α. Δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η πράξη των καθ' ων η αίτηση κηρύσσοντας τον Αιτητή ως απαγορευμένο μετανάστη ημερ. 28/4/2026 (Παράρτημα Α) και συνακόλουθα εκδίδοντας διατάγματα κράτησης και απέλασης εναντίον του είναι άκυρα, παράνομα, στερημένα οποιουδήποτε νομικού αποτελέσματος και/ή κατά παράβαση του ΚΕΦ. 105 και/ή του Νόμου 243/1990 εκδόθηκαν χωρίς την δέουσα έρευνα και/ή καθ' υπέρβαση και/ή χωρίς καθόλου δικαιοδοσία και είναι αποτέλεσμα πλάνης περί γεγονότων και κακής εφαρμογής του νόμου και παραβιάζεται η αρχή της ισότητας.
Β. Δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η πράξη των καθ' ων η αίτηση ημερ. 28/4/2026 εκδίδοντας διατάγματα κράτησης εναντίον του Αιτητή είναι άκυρη, παράνομη, στερημένη οποιουδήποτε νομικού αποτελέσματος και/ή κατά παράβαση του Κεφ. 105 και/ή του Νόμου 243/1990 εκδόθηκαν χωρίς την δέουσα έρευνα και/ή καθ' υπέρβαση και/ή χωρίς καθόλου δικαιοδοσία και είναι αποτέλεσμα πλάνης περί γεγονότων και κακής εφαρμογής του νόμου και παραβιάζεται η αρχή της ισότητας.
Γ. Δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η πράξη των Καθ' ων η αίτηση (Παράρτημα Α) ημερ. 28/4/2026 εκδίδοντας διάταγμα απέλασης εναντίον του αιτητή είναι παράνομη ή/και άκυρη και/ή στερημένη οποιουδήποτε νομικού αποτελέσματος και/ή ενάντια του άρθρου 11 της αρχής της μη επαναπροώθησης Μ. (131(Ι)/2015) εφόσον κατά την ημερομηνία κήρυξης της παραμονής του αιτητή ως παράνομη είχε δικαίωμα διαμονής δυνάμει του ΚΕΦ. 105 και της πολιτικής του Τμήματος Μετανάστευσης ενόψει της συμφωνίας αποδέσμευσης του.»
Τα γεγονότα της υπόθεσης ως προκύπτουν από τα σχετικά έγγραφα του διοικητικού φακέλου και καταγράφονται στην Ένσταση των Καθ' ων η αίτηση, έχουν ως εξής:
Ο Αιτητής, υπήκοος Πακιστάν, με ημερομηνία γέννησης 05/07/2003, αφίχθηκε στη Κ.Δ. στις 28/07/2025 με άδεια εισόδου ως εργάτης και του παραχωρήθηκε άδεια μέχρι τις 10/3/2027. Στις 15/10/2025 του δόθηκε «release paper», από ιδιωτικό γραφείο εξευρέσεως εργασίας, όπου αναφέρεται ρητά ότι εντός 30 ημερών όφειλε να εξεύρει νέο εργοδότη. Μετά τη λήξη της προθεσμίας, αυτός συνέχιζε να παραμένει παράνομα στην Δημοκρατία χωρίς να προβεί στα απαραίτητα διαβήματα προς νομιμοποίηση της παραμονής του και ειδικότερα χωρίς να βρει νέο εργοδότη. Στις 5/1/2026 ο Αιτητής τοποθετήθηκε στον κατάλογο αναζητούμενων προσώπων.
Στις 27/4/2026, ο Αιτητής εντοπίστηκε και συνελήφθη στην Λευκωσία, για το αδίκημα της παράνομης παραμονής στο έδαφος της Δημοκρατίας, καθότι κατέστη απαγορευμένος μετανάστης και συνέχισε να διαμένει παράνομα στη Δημοκρατία από 27/11/2025, όταν εγκατέλειψε το τόπο διαμονής και εργασίας του. Την ίδια ημέρα εκδόθηκαν και επιδόθηκαν στον Αιτητή τα διατάγματα κράτησης και απέλασης τα οποία αποτελούν το αντικείμενο της παρούσας υπόθεσης.
Όπως προκύπτει από τα έγγραφα του διοικητικού φακέλου, ο Αιτητής κατά τη σύλληψη του στις 28/04/2026 βρισκόταν στον κατάλογο αναζητούμενων προσώπων αφού διέμενε παράνομα στην Δημοκρατία χωρίς να προβεί στα απαραίτητα διαβήματα προς νομιμοποίηση της παραμονής του και ειδικότερα, χωρίς να βρει νέο εργοδότη ήδη από 27/11/2025.
Ο Αιτητής δια του δικηγόρου του στη γραπτή αγόρευση αλλά και στο στάδιο των Διευκρινήσεων, τονίζει και προβάλει ως δικαιολογία ότι στις 15/10/2025 οι εργοδότες του αιτητή αποδέσμευσαν τον αιτητή υπογράφοντας συμφωνία αποδέσμευσης (release paper), και συνεπώς, ισχυρίζεται πως λανθασμένα οι Καθ’ων η αίτηση αναφέρουν ότι ο αιτητής εγκατέλειψε την εργασία και τον τόπο διαμονής του και είναι θέση του αιτητή είναι ότι «η αιτιολογία επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και τα διατάγματα ημερ. 28/04/2026 είναι ανύπαρκτη ή και λανθασμένη ή ακόμα και ψευδείς λόγω του ότι στην προσβαλλόμενη απόφαση κήρυξης του αιτητή ως απαγορευμένου μετανάστη». Επιπρόσθετα ισχυρίζεται πως οι προσβαλλόμενες πράξεις εκδόθηκαν χωρίς την δέουσα έρευνα εκ μέρους των Καθ’ ων η αίτηση, πάσχουν ως προς την αιτιολογία τους, ενώ αντιβαίνουν στις αρχές της καλής πίστης του διοικούμενου και της χρηστής διοίκησης.
Σχολιάζοντας πρωτίστως την θέση ότι η συμφωνία αποδέσμευσης έχει παρερμηνευθεί από το διοικητικό όργανο, θέση επί της οποίας στηρίζονται όλοι οι ισχυρισμοί του δικηγόρου του, τονίζω καταρχήν ότι, οι ισχυρισμοί γεγονότων που εκτίθενται από το δικηγόρο του αιτητή αναφορικά με την εν λόγω «Συμφωνία Αποδέσμευσης (release paper) ημερ. 15/10/2025» και οι οποίοι δεν συνάδουν με το περιεχόμενο του σχετικού διοικητικού φακέλου, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη, καθ' ότι, ως έχει πολλάκις νομολογηθεί, η αγόρευση σε υποθέσεις διοικητικού δικαίου δεν είναι μέσο για θεμελίωση πραγματικών δεδομένων. Ακόμα, ως έχει νομολογηθεί, η αγόρευση σε υποθέσεις διοικητικού δικαίου δεν είναι μέσο για θεμελίωση πραγματικών δεδομένων και περαιτέρω, δεν είναι επιτρεπτή η προσαγωγή μαρτυρίας χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου, κάτι το οποίο δεν έχει επιτραπεί, αφού τέτοιο αίτημα ουδέποτε υπεβλήθη στη παρούσα υπόθεση. Σημειώνεται ωστόσο, για οποιαδήποτε σημασία αυτό έχει, ότι η συγκεκριμένη «Συμφωνία Αποδέσμευσης ημερ. 15/10/2025» βρίσκεται εντός του διοικητικού φακέλου ο οποίος έχει κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στο στάδιο των Διευκρινήσεων της υπόθεσης (Ερυθρά 47, 93) και λαμβάνεται υπόψιν ως προς το ακριβές περιεχόμενο της.
Στην παρούσα περίπτωση, τονίζεται από τους Καθ' ων η Αίτηση, ότι ο Αιτητής τέθηκε υπό κράτηση με σκοπό την απέλασή του, αφού βρισκόταν παράνομα στο έδαφος της Κ.Δ., μετά που είχε μεσολαβήσει διάστημα πέραν των 5 μηνών από την υπογραφή της Συμφωνίας Αποδέσμευσης ημερ. 15/10/2025, χωρίς να βρει νέο νόμιμο εργοδότη.
Σχετικά η κα. Ιακωβίδου παραπέμπει και στην απόφαση ημερ.14/11/2024 στην Προσφυγή 1319/2024, S.M.Α.M. και Κ.Δ., μέσω 1. ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ 2.ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ, όπου αναφέρθηκαν τα πιο κάτω:
«Καταρχάς, επισημαίνεται ότι όλοι οι ισχυρισμοί του αιτητή περιλαμβανομένου και του ισχυρισμού περί πρόωρης έκδοσης των επίδικων διαταγμάτων, παραβλέπουν το γεγονός ότι τα εν λόγω διατάγματα εκδοθήκαν στις 26.6.2024, αφού παρήλθε ήδη η ταχθείσα προθεσμία των 30 ημέρων και αφού η παραμονή του αιτητή στη Δημοκρατία είχε ήδη καταστεί παράνομη.
Ειδικότερα το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου της υπόθεσης επιβεβαιώνει με τρόπο αναντίλεκτο ότι το σχετικό έγγραφο αποδέσμευσης, το οποίο καταρτίστηκε μεταξύ του αιτητή και του τότε εργοδότη του, υπογράφηκε στις 22.5.2024, ημερομηνία κατά την οποία, σύμφωνα και με το περιεχόμενο της ίδιας της αποδεσμευτικής επιστολής, άρχετο η προθεσμία των 30 ημερών, κατά τη διάρκεια της οποίας ο αιτητής όφειλε να εξεύρει νέο εργοδότη ώστε να νομιμοποιήσει την παραμονή του στη Δημοκρατία. Σε διαφορετική περίπτωση, ως και πάλι καταγράφετο στην ίδια την συμφωνία αποδέσμευσης, ο αιτητής όφειλε και μετά την πάροδο της εν λόγω προθεσμίας να εγκαταλείψει τη Δημοκρατία. Υπενθυμίζεται, ως άλλωστε ρητώς καταγράφεται και στο ηλεκτρονικό σημείωμα λειτουργού του Τμήματος ημερομηνίας 26.6.2024, το οποίο τέθηκε ενώπιον της Διευθύντριας, ότι η άδεια διαμονής που κατείχε ο αιτητής ένεκα της εργοδότησης του από το συγκεκριμένο εργοδότη, έπαυσε να ισχύει, από την ημέρα που έλαβε χώρα η σχετική αποδέσμευση του απο τον εν λόγω εργοδότη, ήτοι στις 22.5.2024.
Καθοριστικό παραμένει ότι η δοθείσα προθεσμία των 30 ημερών για εξεύρεση εργοδότη, η οποία επαναλαμβάνεται, άρχετο από την ημερομηνία υπογραφής της σχετικής συμφωνίας-γεγονός το οποίο, ως παρατηρώ, επισημαίνεται και στο υποβληθέν σημείωμα του αρμόδιου λειτουργού, εξέπνεε στις 21.6.2024 και όχι στις 23.6.2024, ως η πλευρά του αιτητή παντελώς ατεκμηρίωτα διατείνεται. Καθοριστικό επίσης παραμένει ότι ο αιτητής δεν εξηύρε εργοδότη και δεν προέβηκε σε οιοδήποτε διάβημα για νομιμοποίηση της παραμονής του στη Δημοκρατία εντός της ταχθείσας προθεσμίας. Επομένως και μετά την παρέλευση άπρακτης της προθεσμίας των 30 ημερών, οι καθ'ων η αίτηση καθόλα νόμιμα- και σε αντίθεση με τις αιτιάσεις του αιτητή- μπορούσαν να προβούν στην κήρυξη του αιτητή ως απαγορευμένου μετανάστη και στην έκδοση διατάγματος απέλασης. Και αυτό έπραξαν.»
Υιοθετώντας την κατάληξη της ως άνω απόφασης, σημειώνω ότι, και στη παρούσα ο αιτητής δεν εξηύρε εργοδότη, ούτε προέβη σε οιοδήποτε διάβημα για νομιμοποίηση της παραμονής του στη Δημοκρατία εντός της ταχθείσας προθεσμίας και σε κάθε περίπτωση ούτε μέχρι και την σύλληψη του, δηλαδή πέραν των πέντε μηνών αργότερα της απαλλαγής του από τον προηγούμενο του εργοδότη.
Η διοικητική πράξη θεωρείται νόμιμη, βάσει της αρχής του τεκμηρίου της νομιμότητας και της κανονικότητας και το βάρος της απόδειξης των λόγων ακυρότητας το φέρει ο αιτητής. Η προσβαλλόμενη πράξη καλύπτεται από το τεκμήριο της κανονικότητας το οποίο στη προκειμένη περίπτωση δεν έχει ανατραπεί. Στην προκειμένη περίπτωση τα διατάγματα κράτησης και απέλασης που εκδόθηκαν περιέχουν δικαιολογία που είναι σαφής, ειδική, επαρκής κι εξατομικευμένη, ήτοι στηριζόμενη στα στοιχεία, δεδομένα κι έγγραφα που υπήρχαν ενώπιον της διοίκησης κατά την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων και αφορούσαν τη συγκεκριμένη περίπτωση. Με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης, προκύπτει ότι η έκδοση του επίδικου διατάγματος απέλασης στη βάση του άρθρου 6(Ι)(κ) του περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου, ήταν αναπόφευκτη και μάλιστα επιβεβλημένη, αφού ο Αιτητής ήταν παράνομα διαμένον στο έδαφος της Δημοκρατίας, χωρίς να προβεί στις επιβεβλημένες ενέργειες για νομιμοποίηση της παραμονής του από τις 27/11/2025.
Λέγοντας αυτά, θα συμφωνήσω με την ευπαίδευτη δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση ότι, η επίδικη απόφαση και τα επίδικα διατάγματα κράτησης και απέλασης ημερομηνίας 28/4/2026 είναι καθ' όλα ορθά και νόμιμα, αφού εκδόθηκαν σύμφωνα με το Νόμο και ήταν το αποτέλεσμα ορθής ενάσκησης των εξουσιών με τις οποίες περιβάλλονται οι Καθ' ων η Αίτηση κατ' εφαρμογή των αρχών του διοικητικού δικαίου, και λήφθηκαν μετά από δέουσα έρευνα, αφού αξιολογήθηκαν όλα τα σχετικά γεγονότα και στοιχεία της υπόθεσης, είναι δε επαρκώς και/ή δεόντως αιτιολογημένα.
Συνεπώς θα απορρίψω συνολικά τους ισχυρισμούς του Αιτητή ότι, οι προσβαλλόμενες πράξεις εκδόθηκαν χωρίς την δέουσα έρευνα εκ μέρους των Καθ’ ων η αίτηση, πάσχουν ως προς την αιτιολογία τους, και ότι αντιβαίνουν στις αρχές της καλής πίστης του διοικούμενου και της χρηστής διοίκησης, ενώ όλα όσα υποστηρίζει ο δικηγόρος του Αιτητή έχουν παραμείνει αστήρικτα και ατεκμηρίωτα ενώπιον του Δικαστηρίου.
Επαναλαμβάνοντας ότι αμφότερα τα προσβαλλόμενα διατάγματα είναι νόμιμα και αιτιολογημένα, κρίνω ότι ουδείς εκ των λόγων ακυρώσεως που προωθήθηκαν ευσταθεί.
Η παρούσα προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται, με έξοδα ύψους 1600 Ευρώ υπέρ των Καθ’ ων η αίτηση και εναντίον του Αιτητή.
Λ. Ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο