ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ                                          

                                                 Υπόθεση Αρ. 1017/2020

                                             

       23 Ιουλίου, 2026

 

[Φ. ΚΑΜΕΝΟΣ, ΔΔΔ.]

 

Αναφορικά με τo Άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών

Αιτητές

-και-

Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω

Επιτρόπου Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων

Καθ' ων η Αίτηση

.........

 

Μάριος Κουνιάς για Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητής & Σία ΔΕΠΕ, Δικηγόροι για Αιτητές

Θεοδώρα Πιπερή, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για Καθ' ων η αίτηση

                                               

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

Φ. Καμένος, ΔΔΔ.: Με την υπό κρίση προσφυγή, προσβάλλεται η απόφαση των Καθ΄ων η αίτηση ημερ. 21.08.2020, με την οποία αποφάσισαν ότι ο Αιτητές, κατά παράβαση του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/679, δεν ενήργησαν επί του αιτήματος πρόσβασης παραπονούμενου προσώπου σε διάφορες πληροφορίες που είχαν στην κατοχή τους που το αφορούσαν και δεν συνεργάστηκαν με τους Καθ΄ων η αίτηση. Τους επέβαλαν συναφώς εντολή να συμμορφωθούν προς το αίτημα και χρηματική ποινή €10.000.

 

Η αγόρευση των Αιτητών, στο κεφάλαιο «Νομικοί Λόγοι Ακύρωσης», προβάλλει τη θέση τους ότι ουδέποτε οι Αιτητές έλαβαν οποιαδήποτε επιστολή πριν την προσβαλλόμενη απόφαση καθότι η επιστολή των Καθ΄ων η αίτηση ημερ. 09.06.2020 προς τους Αιτητές που προηγήθηκε της προσβαλλόμενης ζητώντας τις θέσεις τους ως προς τις εκ πρώτης όψεως παραβάσεις αναφορικά με τη μη ανταπόκριση στον παραπονούμενο και στους Καθ’ ων η αίτηση, απευθυνόταν σε κάποιον «Χαράλαμπο Πουλή» και όχι στον λειτουργό των Αιτητών «Χαράλαμπο Φουλή». Κατά συνέπεια δε ήταν αναμενόμενο να απαντήσουν στην επιστολή αυτή. Η πλημμέλεια αυτή, υποβάλλουν, καθιστά πάσχουσα την προσβαλλόμενη και γι’ αυτό πρέπει να ανατραπεί.

 

Η πλευρά των Καθ΄ων η αίτηση, διά της αγόρευσης της ευπαίδευτης συνηγόρου τους, υποδεικνύει ότι ουσιαστικά οι Αιτητές φαίνεται, χωρίς να αναφέρεται πουθενά ρητά, ότι βάλλουν κατά της αιτιολογίας και έρευνας της προσβαλλόμενης. Επιχειρηματολογούν λοιπόν συναφώς ως προς το δέον αυτής αλλά και περαιτέρω τίθεται ότι η προσβαλλόμενη εξεδόθη κατ’ ορθή ενάσκηση διακριτικής ευχέρειας, πλήρη αιτιολογία κατόπιν δέουσας έρευνας και αφού δόθηκε η ευκαιρία στους Αιτητές να ακουστούν ενώ δεν είναι πεπλανημένη. 

 

Εξέτασα τις εκατέρωθεν θέσεις. Καταλήγω ότι η προσφυγή είναι αβάσιμη για τους ακόλουθους λόγους.  

 

Καταρχάς συμφωνώ με τη θέση των Καθ΄ων η αίτηση, στην εισαγωγική παράγραφο της αγόρευσης τους (σελ. 2 πρώτη παράγραφος), ότι δεν υπάρχει οποιοσδήποτε ρητά καταγραφείς λόγος ακύρωσης, ο οποίος θα μπορούσε να οδηγήσει σε ακυρωτικό εύρημα. Η επιχειρηματολογία επί του αναφερόμενου λάθους στο επώνυμο του λειτουργού των Αιτητών («Πουλής» αντί «Φουλής») στην επιστολή ημερ. 09.06.2020 χωρίς σύνδεση με κάποιον σαφή λόγο ακύρωσης, δε θα μπορούσε να οδηγήσει σε ακυρωτικό εύρημα.

 

Ακόμα κι αν ήθελε υποτεθεί, λόγω της καταγραφής στην παράγραφο 6 των γεγονότων της αγόρευσης τους («η απόφαση ελήφθη χωρίς να δοθεί η ευκαιρία στους αιτητές να εξηγήσουν τη θέση τους»), ότι οι Αιτητές μάλλον θέτουν ζήτημα μη παροχής δικαιώματος ακρόασης, τελικά τέτοιος λόγος ακύρωσης δε δικογραφείται στους λόγους ακύρωσης που αναπτύσσονται στην αγόρευση και δη στο κεφάλαιο «Νομικοί λόγοι ακύρωσης» ούτε στην αγόρευση καταγράφεται οποιαδήποτε παράβαση συγκεκριμένης νομοθετικής πρόνοιας αναφορικά με το δικαίωμα ακρόασης ή άλλη νομοθετική πρόνοια που απαιτούσε όπως «δοθεί η ευκαιρία στους Αιτητές να εξηγήσουν τη θέση τους». Στην απόφαση Α.Ε. 95/2012, Χριστοδουλίδης ν. Πανεπιστημίου Κύπρου, ημερ. 06.07.2018, ειδικά με μνεία στο δικαίωμα ακρόασης, αναφέρθηκε ότι:

 

«Στην προκείμενη υπόθεση δεν ήταν αρκετό να τεθεί στα νομικά σημεία της προσφυγής με γενικότητα η παραβίαση του δικαιώματος ακρόασης χωρίς καμία απολύτως εξειδίκευση, κάτω από τη γενικότερη σφαίρα παραβίασης των γενικών αρχών του διοικητικού δικαίου.  (…)  Πρέπει, αντίθετα, να αναφέρεται με ακρίβεια και πληρότητα σε τι συνίσταται η συγκεκριμένη παραβίαση που προτείνεται στο νομικό σημείο.  Η ακρίβεια βοηθά στην καθαρότητα του δικαστικού λόγου και στην τελεσφόρηση της υπόθεσης κατά τον ορθό και ταχύτερο τρόπο.

 

Επομένως, ορθά το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν καλύπτονταν τα θέματα, από τη δικογραφία, η δε απάντηση που έδωσε επ΄ αυτών ήταν εν πάση περιπτώσει ορθή».

 

Βέβαια, ακόμα κι αν ήθελε υποτεθεί ότι η πλημμέλεια που θέτουν οι Αιτητές αφορά μη παροχή δικαιώματος ακρόασης, είναι σαφής η νομολογία ότι ο συγκεκριμένος ισχυρισμός πρέπει να τίθεται λυσιτελώς προκειμένου το παρόν να μπορεί να διαγνώσει την όποια παράβασή του (ΕΔΔ Αρ. 79/2018 Papouis Dairies Ltd v. Δημοκρατίας ημερ. 15.03.2024[1], Έφ.ΔΔ Αρ. 181/2019  Επίσημος Παραλήπτης και Εκκαθαριστής της Wadnic Trading Ltd v. Δημοκρατίας κ.α ημερομηνίας 30.04.2024) που ούτε αυτό εν προκειμένω προκύπτει εφόσον οι Αιτητές δεν αναφέρουν ποια θέση θα εξηγούσαν στους Καθ΄ων η αίτηση αν η επιστολή ημερ. 09.06.2020 δεν είχε το λάθος όνομα και απαντούσαν σε αυτή. Σημειώνω ότι όχι απλά οι Αιτητές δεν αναφέρουν τι θα έλεγαν στους Καθ΄ων η αίτηση αλλά φαίνεται ότι τελικά συμμορφώθηκαν στην ουσία του παραπόνου του παραπονούμενου παρέχοντας τις πληροφορίες που είχε ζητήσει απολογούμενοι μάλιστα για την καθυστέρηση, την οποία απέδωσαν σε παραδρομή τους.

 

Παρά την απόρριψη της προσφυγής για τους ως άνω λόγους, θεωρώ ορθό στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι δε θεωρώ ότι το πιο πάνω αναφερόμενο σφάλμα («Π» αντί «Φ») στην επιστολή των Καθ΄ων η αίτηση ήταν τέτοιο που δικαιολογούσε τους Αιτητές να την αγνοήσουν ή να θεωρήσουν ότι δεν απευθυνόταν σε αυτούς. Εκτός από το επουσιώδες του εν λόγω γραφικού σφάλματος που αφορούσε ένα γράμμα στο επώνυμο, είναι σαφές ότι η επιστολή απευθύνεται στους Αιτητές αναφέροντας κάτωθεν του ονοματεπωνύμου του λειτουργού «Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών» και τη διεύθυνσή τους, η οποία συμπίπτει με τη διεύθυνση στο επιστολόχαρτο των Αιτητών (Παράρτημα 9 σε ένσταση).

 

Από το δε περιεχόμενό της είναι σαφές ότι αναφέρεται στο παράπονο συγκεκριμένου προσώπου, το οποίο είχε και σε προηγούμενο χρόνο αποστείλει στους Αιτητές δύο επιστολές (Παραρτήματα 1-2 ένστασης) με κοινοποίηση στον Υπεύθυνο Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων τους (εκ των οποίων η μία και στους Καθ΄ων η αίτηση) ζητώντας τις συγκεκριμένες πληροφορίες. Άρα δε θεωρώ ότι μπορούσε να αγνοηθεί από τους Αιτητές επειδή δεν κατανόησαν ότι σε αυτούς απευθύνεται ούτε ότι οι Καθ’ ων η αίτηση δεν τους απέστειλαν την επιστολή αυτή. Το λέω αυτό για ότι ασφαλώς αξίζει καθότι, ως ανέφερα δε συνδέεται το εν λόγω γραφικό σφάλμα επί της επιστολής, με συγκεκριμένο λόγο ακύρωσης.

 

Επιπρόσθετα, βέβαια, έχοντας υπόψη το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου και δη το Σημείωμα ημερ. 04.09.2020, το οποίο προηγήθηκε της προσβαλλόμενης (έγγραφο 6222036 σε Τεκμήριο 1), διαπιστώνω ότι οι Αιτητές και δη ο αναφερόμενος λειτουργός τους γνώριζαν για τις επιστολές του παραπονούμενου καθώς και ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση ζητούσαν τις θέσεις τους εφόσον πολύ πριν την επιστολή ημερ. 09.06.2020 οι Καθ’ ων η αίτηση είχαν στείλει και άλλες επιστολές ζητώντας τις θέσεις τους, ενδεικτικά αναφέρω την επιστολή ημερ. 11.10.2019 (Παράρτημα 3 σε ένσταση), που οι Καθ΄ων η αίτηση επιβεβαίωσαν με τους Αιτητές ότι είχαν λάβει και ότι σε αυτούς απευθύνονταν, όμως ο λειτουργός τους δεν έπραξε οτιδήποτε αναμένοντας την απάντηση  των ανωτέρων του, στους οποίους τις είχε προωθήσει (σχετικές οι πρώτες πέντε παράγραφοι του Σημειώματος).  

 

Δεδομένων των πιο πάνω δε θεωρώ την προσφυγή βάσιμη και αυτή απορρίπτεται η δε προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με έξοδα 1.800 Ευρώ υπέρ των Καθ΄ων η αίτηση.

 

Φ. Καμένος, ΔΔΔ