ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση αρ. 1077/2023 (iJ))
29 Ιουλίου 2026
[ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ/στής Δ.Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ AΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
MADHUSHANI GUNARATHNA HITIHAMI MUDIYANSELAGE,
Αιτήτρια,
v.
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
1. ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ
2. ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
Καθ’ ων η αίτηση.
……………………………
Χρίστος Χριστούδιας, για την αιτήτρια.
Παντελής Κωνσταντίνου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.: Η αιτήτρια είναι υπήκοος Σρι Λάνκα. Αφίχθηκε για πρώτη φορά στη Δημοκρατία, στις 13.1.2023, με άδεια εισόδου, με σκοπό όπως εργαστεί ως οικιακή βοηθός στην οικία του κου Μ.Χ. στη Λευκωσία, βάσει σύμβασης εργασίας που υπεγράφη μεταξύ των μερών ημερομηνίας 21.12.2022.
Για το σκοπό αυτό, της παραχωρήθηκε άδεια προσωρινής παραμονής ημερομηνίας 26.4.2023, υπό συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις:-
«Η άδεια παραχωρείται για προσωρινή διαμονή για σκοπούς απασχόλησης του/της κατόχου στην Δημοκρατία και είναι δυνατό να ακυρωθεί, αφού ο/η κάτοχος τύχει προειδοποίησης δεκατεσσάρων ημερών.
Η ισχύς της άδειας τερματίζεται και αυτή θεωρείται άκυρη, εάν:
α. δεν πληρούνται, πλέον, τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις βάσει των οποίων αυτή παραχωρήθηκε
β. ο/η κάτοχος παύσει να απασχολείται όπως περιγράφεται σε αυτήν
γ. ο/η κάτοχος παραμείνει στο εξωτερικό για χρονικό διάστημα πέραν των τριών μηνών».
Στις 11.4.2023, η αιτήτρια υπέβαλε κατά του εργοδότη της, παράπονο, προβάλλοντας διάφορους ισχυρισμούς εναντίον του. Το Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων, στο οποίο τέθηκε το υποβληθέν παράπονο, κάλεσε τόσο τον εργοδότη, όσο και την αιτήτρια σε κοινή συνάντηση, για σκοπούς καταγραφής και διερεύνησης των εκατέρωθεν ισχυρισμών.
Με επιστολή ημερομηνίας 28.4.2023, το Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων, γνωστοποίησε στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, την ακόλουθη εισήγηση:-
«3. Στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων μας, έχουμε εξετάσει τα υπό αναφορά παράπονα σε κοινή συνάντηση, όπου έχουν καταγραφεί και διερευνηθεί οι ισχυρισμοί και των δύο πλευρών. Από τη διερεύνηση που έχει διενεργηθεί, διαπιστώνω ότι δεν προκύπτει παραβίαση του συμβολαίου από τον εργοδότη. Τουναντίον, η αλλοδαπή εγκατέλειψε τον χώρο εργασίας και διαμονής της χωρίς προειδοποίηση.
4. Σημειώνεται ότι δεν προκύπτει οικονομική εκκρεμότητα.
5. Ως εκ τούτου και με γνώμονα το εργασιακό πλαίσιο, εισηγούμαι όπως μην επιτραπεί η απασχόληση της υπό αναφορά αλλοδαπής σε νέο εργοδότη».
Αποτέλεσμα, ήταν η έκδοση της εδώ προσβαλλόμενης διοικητικής απόφασης, η οποία γνωστοποιήθηκε προς την αιτήτρια, με επιστολή ημερομηνίας 16.5.2023, το περιεχόμενο της οποίας παραθέτω αυτούσιο:-
“I wish to refer to the complaint against your employer […] and would like to inform you that this has been examined and the decision is that you must leave the Republic within 30 days from the day you receive this letter. You are not allowed to change employer due to the fact that you left the place of residence and work without any notice, violating the terms of your employment contract (see paragraph 5)”.
Ο σχετικός διοικητικός φάκελος του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, κατατέθηκε στη διαδικασία και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 1.
Πρώτος λόγος ακύρωσης που προωθήθηκε, άπτεται της θέσης πως δεν εντοπίζεται οποιαδήποτε απόφαση των καθ’ ων η αίτηση ή και πρακτικό στο οποίο να καταγράφεται η απόφαση για την απόρριψη του παραπόνου της αιτήτριας κατά του εργοδότη της.
Ως δεύτερος λόγος ακύρωσης, προβάλλεται η θέση πως υπήρξε ελλιπής έρευνα του παραπόνου της από το Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων, καθώς επίσης και του αιτήματός της για αλλαγή του εργοδότη της, με την ανεδαφική και ατεκμηρίωτη θέση ότι εγκατέλειψε την οικία του εργοδότη της, χωρίς προειδοποίηση, κάτι που, όπως υποστηρίζει, δεν ευσταθεί, διότι μέσα σε 15 μέρες από την ημερομηνία της εγκατάλειψης της εργασίας της, υπέβαλε καταγγελία εναντίον του. Διατείνεται πως η Διευθύντρια του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, όφειλε να προβεί σε δική της έρευνα και όχι να υιοθετήσει τις γενικόλογες θέσεις του Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων.
Πρόσθετα, αποτέλεσε θέση του ευπαιδεύτου δικηγόρου της αιτήτριας πως η επίδικη απόφαση έχει εκδοθεί παράνομα, καθότι από έρευνα που έκανε στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, η Επιτροπή Εργατικών Διαφορών του Τμήματος, έχει καταργηθεί εδώ και τρία χρόνια, πως δεν έχει οποιαδήποτε νομική υπόσταση και πως το Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων, παράνομα και παράτυπα προέβη σε εισήγηση προς την Διευθύντρια.
Τέλος, υποβάλλεται και η θέση πως η επίδικη απόφαση εκδόθηκε από αναρμόδιο όργανο, ήτοι από ένα γραφέα των καθ΄ ων η αίτηση, χωρίς να υπάρχει νομότυπη εκχώρηση εξουσιών, ενώ προβάλλεται και η θέση περί αναιτιολόγητης διοικητικής αποφάσεως.
Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Δημοκρατίας, απορρίπτοντας όλες τις ανωτέρω θέσεις, τόνισε πως στην περίπτωση της αιτήτριας, υπήρξε, εκ μέρους της, παραβίαση των όρων του συμβολαίου απασχόλησής της, όπως αρμοδίως αποφάσισε το Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων, το οποίο και υπέβαλε εισήγηση προς τη Διευθύντρια του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, για να μην επιτραπεί η απασχόληση της αιτήτριας σε νέο εργοδότη. Αναφορά έγινε και στις διατάξεις των περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Κανονισμών του 1972 (Κ.Δ.Π. 242/1972) και συγκεκριμένα στον Κανονισμό 11(3), βάσει του οποίου ορίζεται πως η άδεια απασχολήσεως αλλοδαπού προσώπου, παύει πάραυτα να ισχύει και λογίζεται ως ακυρωθείσα, εάν ο κάτοχος αυτής παραλείπει να συνεχίσει την απασχόληση στον εργοδότη του. Κατά το στάδιο των προφορικών διευκρινίσεων, οι καθ’ ων η αίτηση ήγειραν ζήτημα απαραδέκτου της προσφυγής, εισηγούμενοι πως η εδώ προσβαλλόμενη διοικητική απόφαση, δεν συνιστά εκτελεστή διοικητική πράξη, αλλά πράξη πληροφοριακού περιεχομένου.
Ξεκινώντας από το τελευταίο αυτό ζήτημα, δεν συμφωνώ με την εισήγηση της Δημοκρατίας. Με την προσβαλλόμενη διοικητική απόφαση ημερομηνίας 16.5.2023, η αιτήτρια ενημερώθηκε πως υπήρξε εξέταση του παραπόνου που υπέβαλε κατά του εργοδότη της, το οποίο απερρίφθη και πως θα πρέπει να αναχωρήσει από τη Δημοκρατία εντός 30 ημερών. Παράλληλα, της γνωστοποιήθηκε πως δεν επιτρέπεται να προβεί σε αλλαγή του εργοδότη της, λόγω της εγκατάλειψης του χώρου εργασίας της, χωρίς να δοθεί προειδοποίηση, παραβιάζοντας τους όρους της σύμβασης εργοδότησής της.
Βάσει της πιο πάνω διοικητικής απόφασης, διαφαίνεται πως γνωστοποιήθηκε στην αιτήτρια, τόσο η απόρριψη του παραπόνου που υπέβαλε κατά του εργοδότη της, όσο και το γεγονός ότι δεν της επιτρέπεται να αλλάξει εργοδότη, αφού παραβίασε τους όρους της σύμβασης απασχόλησής της και ενόψει τούτων, κλήθηκε να αναχωρήσει από τη Δημοκρατία. Η αιτήτρια, δεν αμφισβητεί μόνον την κλήση της να αναχωρήσει από τη Δημοκρατία, η οποία ενδεχομένως, να συνιστά απλή πληροφόρηση. Αμφισβητεί το σύνολο των πιο πάνω αποφάσεων, αποφάσεις που παράγουν έννομα αποτελέσματα έναντι της αιτήτριας, τα οποία έχει κάθε δικαίωμα να αμφισβητήσει δικαστικώς.
Επί της ουσίας, αυτό που θα πρέπει να αναφερθεί είναι πως η αιτήτρια, δεν αμφισβητεί το γεγονός της εγκατάλειψης του χώρου διαμονής και εργασίας της, χωρίς να δώσει προς τον εργοδότη της προειδοποίηση ενός μηνός, ως αυτό απαιτεί ρητός όρος της σύμβασης εργοδότησής της και συγκεκριμένα ο όρος 4(b) (σελίδωση 22, Τεκμηρίου 1). Αυτό προκύπτει από το περιεχόμενο της γραπτής της αγόρευσης (σελίδα 3), αναφερόμενη πως το παράπονο που υπέβαλε 15 μέρες μετά την εγκατάλειψη του χώρου εργασίας της, συνιστά «οιονεί προειδοποίηση».
Στους όρους εργασίας της, ως το συμβόλαιο ημερομηνίας 21.12.2022 (σελιδώσεις 26-21 Τεκμηρίου 1), δεν περιλαμβάνεται τέτοιου είδους προειδοποίηση. Αντιθέτως, αφενός, είναι παραδεκτό από την ίδια ότι εγκατέλειψε τον χώρο διαμονής και εργασίας της, χωρίς να δώσει προειδοποίηση στον εργοδότη της, ενός μηνός και αφετέρου, υπέβαλε με μεγάλη καθυστέρηση παράπονο κατά του εργοδότη της, ενώ υπήρξε εκ μέρους της, άμεση παραβίαση όρου της σύμβασης εργασίας της.
Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί πως η Επιτροπή Εξέτασης Εργατικών Διαφορών αλλοδαπών εργαζομένων, έχει καταργηθεί, όπως αυτό αναφέρει και ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας, στη βάση της Απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου με αρ. 88.574, ημερομηνίας 15.11.2019 και όσα παράπονα υποβάλλονται σε σχέση με εργασιακά θέματα, αυτά διαβιβάζονται προς εξέταση στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων, το οποίο έχει την ευθύνη εξέτασης της εργατικής διαφοράς και υποβάλλει εισήγηση προς το Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης.
Εν προκειμένω, το ζήτημα παραπέμφθηκε ενώπιον του Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων, το οποίο αποτελεί και το αρμόδιο Τμήμα προκειμένου να επιλύσει την εργατική διαφορά που προέκυψε. Κατόπιν κατ’ ίδιαν συνάντησης της αιτήτριας και του εργοδότη, κατέληξε πως η αιτήτρια προέβη σε παραβίαση των όρων της σύμβασης εργασίας της και υπέβαλε με την επιστολή ημερομηνίας 28.4.2023 προς το Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, εισήγηση όπως μη επιτραπεί η απασχόλησή της σε νέο εργοδότη.
Τα πιο πάνω, σε συνάρτηση με την μη αμφισβήτηση εκ μέρους της αιτήτριας της εγκατάλειψης του χώρου εργασίας της, χωρίς να δώσει προειδοποίηση στον εργοδότη της, νομίμως κρίθηκε πως συνιστούσε εκ μέρους της παράβαση του όρου 4(b) του συμβολαίου εργασίας της, που προνοεί τα εξής:-
“4. Termination of Contract
The Contract of Employment may be terminated:
[…]
(b) Upon a one-month (1) notice given by either party under the terms and conditions of the Termination of Employment Laws of 1967 to 2002, as these are amended from time to time. During the notice period, the Employer shall facilitate the Employee while searching for employment”.
Κρίνεται, επίσης, πολύ σημαντικό να επισημανθεί πως, στην άδεια προσωρινής παραμονής της αιτήτριας, είχαν τεθεί συγκεκριμένοι όροι και προϋποθέσεις. Ειδικότερα, αποτελούσε ρητό όρο της άδειας προσωρινής παραμονής της, ο τερματισμός της ισχύος της άδειας και η ακυρότητα αυτής, σε περίπτωση που η αιτήτρια παύσει να απασχολείται στον συγκεκριμένο εργοδότη το όνομα του οποίου καταγράφεται στο σώμα της άδειας της.
Επομένως, η εγκατάλειψη του χώρου διαμονής και εργασίας της αιτήτριας, χωρίς να δοθεί η απαιτούμενη προειδοποίηση ενός μηνός στον εργοδότη της, συνιστούσε παράβαση και των όρων της άδειας προσωρινής παραμονής της στη Δημοκρατία και σύμφωνα με τον όρο (β) της άδειάς της, αυτή θεωρείτο άκυρη.
Το γεγονός αυτό, οδήγησε σε αυτόματη ακύρωση της ισχύος της άδειας παραμονής της αιτήτριας στη Δημοκρατία, κατά τις διατάξεις του Κανονισμού 11(3) της Κ.Δ.Π. 242/1972, στις διατάξεις του οποίου με παρέπεμψε ο κος Κωνσταντίνου, όπου διαλαμβάνονται τα εξής:-
«11.-(1) Άδεια απασχολήσεως δύναται να εκδίδηται υπό λειτουργού μεταναστεύσεως εις αλλοδαπόν όστις προσάγει εις
αυτόν την γραπτήν έγκρισιν του Τμηματάρχου διά την έκδοσιν
της τοιαύτης αδείας:
[…]
(3) ‘Αδεια απασχολήσεως παύει πάραυτα να ισχύη και λογίζεται ακυρωθείσα εάν ο κάτοχος αυτής παραλείπη να αναλάβη την απασχόλησιν εν σχέσει προς ήν εξεδόθη η άδεια ή αναλαβών την τοιαύτην απασχόλησιν παραλείπει να συνεχίση με την αυτήν απασχόλησιν ή τον αυτόν εργοδότην».
Στη βάση των όσων έχουν αναφερθεί, διαπιστώνω πως η επίδικη απόφαση ημερομηνίας 16.5.2023, ευλόγως εκδόθηκε, παρέχοντας στην αιτήτρια τη δυνατότητα να αναχωρήσει από τη Δημοκρατία, λαμβανομένου υπόψη πως δεν μπορούσε να αλλάξει εργοδότη, αφ’ ης στιγμής υπήρξε εκ μέρους της παράβαση συγκεκριμένου όρου του συμβολαίου της.
Η διερεύνηση που προηγήθηκε από το Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων συνιστούσε επαρκή έρευνα, αφ’ ης στιγμής το εν λόγω Τμήμα είναι επιφορτισμένο με τη διερεύνηση και επίλυση αυτής της φύσεως ζητημάτων και δεν απαιτείτο η Διευθύντρια του Τμήματος να προβεί σε δική της ξεχωριστή έρευνα, καθότι το ζήτημα δεν ήταν εντός της δικής της αρμοδιότητας.
Εντός του διοικητικού φακέλου, περιέχεται η απόφαση της Διευθύντριας του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης που γνωστοποιήθηκε προς την αιτήτρια, με επιστολή ημερομηνίας 16.5.2023, στη βάση και των εξουσιών που της παρέχονται δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 6(1)(κ) του Κεφ. 105, αφ’ ης στιγμής η αιτήτρια, διέμενε στη Δημοκρατία, παράνομα, ενόψει της παράβασης των όρων που είχαν τεθεί στην άδεια προσωρινής παραμονής της, η οποία εκδόθηκε στις 26.4.2023. Αναφορά θα πρέπει να γίνει και στις διατάξεις του Κανονισμού 2Α της Κ.Δ.Π. 242/1972, ήτοι των θεσμοθετημένων Οδηγιών του Υπουργού Εσωτερικών, πως ο Τμηματάρχης και οι Λειτουργοί Μετανάστευσης, ασκούν νομίμως όλες τις εξουσίες που τους απονέμονται από τους εν λόγω Κανονισμούς.
Στην προσβαλλόμενη απόφαση, καταγράφονται επαρκώς οι λόγοι βάσει των οποίων ελήφθη η επίδικη απόφαση και δεν τίθεται ζήτημα ελλιπούς αιτιολογίας. Η επίδικη διοικητική απόφαση, εκδόθηκε ορθά, νόμιμα και εντός της εξουσίας που αποδίδεται προς τους καθ’ ων η αίτηση.
Για τους πιο πάνω λόγους, η προσφυγή απορρίπτεται με €2.000 έξοδα εναντίον της αιτήτριας. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, δυνάμει του Άρθρου 146.4(α) του Συντάγματος.
Γαβριήλ, Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο