ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Υπόθεση Αρ. 851/2026 (Κ)
18 Σεπτεμβρίου, 2026
[ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
NGALI GEDEON MAYO
Αιτητής,
και
Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω,
1. Υφυπουργείου Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας
2. Διευθύντρια Τμήματος Μετανάστευσης
Καθ' ων η Αίτηση
Μ. Μαυρονικόλας για LANΑ ALTACHER & ASSOCIATES LLC δικηγόροι για τον Αιτητή.
Γ. Ροδοθέου (κα), Δικηγόρος, για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, δικηγόρο για τους Καθ' ων η αίτηση.
___________________
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ : Ο αιτητής με την παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της απόφαση των Καθ’ ων η Αίτηση ημερομηνίας 3/08/2026, με την οποία αυτός κηρύχθηκε ως απαγορευμένος μετανάστης δυνάμει του άρθρου 6(κ)(1) των περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου (Κεφ. 105), καθώς και των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης του με ημερομηνία 3/08/2026 βάσει του άρθρου 14 του ίδιου νόμου, ενέργειες της διοίκησης οι οποίες του κοινοποιήθηκαν ταυτόχρονα.
Ως καταγράφεται στην Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση και προκύπτει από τα έγγραφα των δύο διοικητικών φακέλων του Τμήματος Μετανάστευσης και της Υπηρεσίας Ασύλου που έχουν κατατεθεί ως τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου, τα σχετικά με την παρούσα υπόθεση γεγονότα έχουν ως ακολούθως:
Ο αιτητής, υπήκοος του Κονγκό με ημερομηνία γέννησης 16/04/1998, αφίχθηκε στη Κυπριακή Δημοκρατία παράνομα στις 12/4/2022. Στις 17/05/2022, υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία η οποία, αφού εξετάστηκε, απορρίφθηκε πρωτοβάθμια από την Υπηρεσία Ασύλου στις 26/04/2025. Στη συνέχεια, ο Αιτητής καταχώρησε προσφυγή εναντίον της απορριπτικής απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία, απορρίφθηκε από το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας στις 5/11/2025. Έκτοτε παραμένει παράνομα στη Δημοκρατία. Στις 2/08/2026 σε τυχαίο έλεγχο στη Λευκωσία, ο Αιτητής συνελήφθη για το αδίκημα της παράνομης παραμονής. Εισήγηση της Αστυνομίας ήταν να εκδοθούν διατάγματα κράτησης και απέλασης εναντίον του. Στις 3/08/2026, ο αιτητής κηρύχθηκε απαγορευμένος μετανάστης και εναντίον του εκδόθηκαν διατάγματα κράτησης και απέλασης δυνάμει του άρθρου 14 του Περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου (Κεφ. 105) την ίδια ημέρα, καθότι παρέμενε παράνομα στη Δημοκρατία από τις 5/11/2025, όταν απορρίφθηκε η προσφυγή του, κατά της πρώτης απορριπτικής απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, από την Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων.
Ακολούθησε η καταχώρηση της υπόθεσης ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου.
Μετά τη σύλληψη του ο αιτητής, ως ο ισχυρισμός του ο οποίος όμως δεν επιβεβαιώνεται από τον διοικητικό φάκελο ο οποίος έχει κατατεθεί ως τεκμήριο ενώπιον του Δικαστηρίου, υπέβαλε στις 4/08/2026 πρώτη μεταγενέστερη αίτηση ασύλου και/ή επανανοίγματος του φακέλου του, η οποία ακόμη εκκρεμεί.
Με την εδώ υπό κρίση υπόθεση, ο αιτητής στρέφεται εναντίον της απόφασης κήρυξης του ως απαγορευμένου μετανάστη και, ως συνέπεια αυτής της απόφασης, εναντίον των προαναφερθέντων διαταγμάτων κράτησης και απέλασης του, τονίζοντας την μεταγενέστερη, της αρχικής απόρριψης της αίτησης του, νέα αίτηση για εξασφάλιση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Οι θέσεις του αυτές προβάλλονται κάτω από τη θέση περί «κακοπιστίας της διοίκησης» όπου παραθέτει διάφορα αποσπάσματα αποφάσεων του ΕΔΑΔ. Είναι η θέση του αιτητή ότι, τα εν λόγω διατάγματα αποτελούν προϊόν πλάνης περί τα πράγματα και το νόμο και λήφθηκαν κατά παράβαση της αρχής της καλής πίστης και με κακή άσκηση της διακριτικής ευχέρειας της διοίκησης, αγνοώντας ότι αυτός, κατά τους δικηγόρους του, παραμένει αιτητής ασύλου, αφού μεσολάβησε μεταγενέστερη αίτηση του στην Υπηρεσία Ασύλου για χορήγηση σ’ αυτόν καθεστώτος διεθνούς προστασίας.
Εξετάζοντας τους συγκεκριμένους ισχυρισμούς του αιτητή, αυτοί δεν φαίνονται να επιβεβαιώνονται από τα έγγραφα του φακέλου του Τμήματος Πληθυσμού και Μετανάστευσης, ο οποίος έχει κατατεθεί ως τεκμήριο ενώπιον του Δικαστηρίου. Ούτε, όπως έχω αναφέρει ανωτέρω, έχω εντοπίσει αποδεικτικό της μεταγενέστερης αιτήσεως του για Διεθνή Προστασία, την οποία επικαλειται.
Σε κάθε περίπτωση η βασική θέση του περί μεταγενέστερης αίτησης, στην οποίαν απαντά η εκπρόσωπος των Καθ’ ων η αίτηση, ουδόλως βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο, αφού το ζήτημα με έχει απασχολήσει κατ’ επανάληψη σε σειρά αποφάσεων. Παραθέτω απόσπασμα από την Υπόθεση Αρ. 1145/2023(Κ), ημερ. 18/08/2023, M.S.R. v. Κ.Δ. μέσω 1.ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, 2.ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ, όπου έχω αναφέρει τα ακόλουθα:
«Με σχετική, δεσμευτική για το παρόν Δικαστήριο, απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει κριθεί ότι, το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εξετάσει κατά πόσο όφειλαν να διατηρηθούν ή μη ήδη εκδοθέντα διατάγματα κράτησης και απέλασης, μετά από καταχώρηση μεταγενέστερης αίτησης του αιτητή για χορήγηση ασύλου (βλ. απόφαση ημερομηνίας 20.4.2022 στην Αναθεωρητική Έφεση κατά απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ. 126/2021 M S A LIMON v. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, μέσω ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ). Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν το Δικαστήριο εδικαιούτο να ασκήσει τέτοιο έλεγχο, η νομιμότητα των επίδικων αποφάσεων και/ή διαταγμάτων δεν αναιρείται απλά και μόνο λόγω της καταχώρησης νέου μεταγενέστερου αιτήματος επανανοίγματος του φακέλου του αιτητή για παραχώρηση διεθνούς προστασίας, αφού αυτός δεν καθίσταται, με αυτό τον τρόπο, αιτητής ασύλου.
Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Αίτηση Νομικής Αρωγής Αρ. 59/2021, ημερομηνίας 5/7/2021 λέχθηκαν, χαρακτηριστικά και τα εξής:
«Δυνάμει του άρθρου 6Β(1)(β), ο όρος «αιτητής διεθνούς προστασίας» έχει την έννοια που αποδίδεται στον όρο «αιτητής», σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Προσφύγων Νόμου. Το άρθρο 2 του εν λόγω Νόμου ορίζει ότι «αιτητής» σημαίνει υπήκοο τρίτης χώρας ή ανιθαγενή, ο οποίος έχει υποβάλει αίτηση διεθνούς προστασίας και η ιδιότητα αυτή ισχύει για την περίοδο από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης μέχρι τη λήψη τελικής απόφασης σε σχέση με την αίτηση αυτή. Στο ίδιο άρθρο δίδεται και η ερμηνεία της «τελικής απόφασης.
Στην παρούσα περίπτωση ο αιτητής με βάση τα γεγονότα που έχουν αναφερθεί πιο πάνω, δεν εμπίπτει στην κατηγορία αιτητή διεθνούς προστασίας, εφόσον η αίτησή του απορρίφθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου, όπως επίσης απορρίφθηκε και η προσφυγή που καταχώρησε εναντίον της εν λόγω απόφασης στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας. Το γεγονός ότι εξετάζεται το αίτημα του για επανάνοιγμα του φακέλου του, δεν τον καθιστά αιτητή διεθνούς προστασίας, δυνάμει των προνοιών του πιο πάνω Νόμου».
Περαιτέρω, παραπέμπω στο περιεχόμενο της γνωστής απόφασης της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου Sohel Madber v. Δημοκρατίας, Έφεση Κατά Απόφασης του Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ. 8/2022, ημερ. 17.11.2022. Στην εν λόγω περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε τη προσφυγή κατά των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης του αιτητή, ο οποίος είχε υποβάλει μεταγενέστερη αίτηση, η οποία είχε απορριφθεί ως απαράδεκτη πριν από την έκδοση των διαταγμάτων. Έκρινε ότι, αυτά ήσαν έγκυρα και νόμιμα, εφόσον ο αιτητής, με την απόρριψη της αίτησής του ως απαράδεκτης, έστω και αν είχε ακολούθως καταχωρήσει κατ' αυτής της απόφασης προσφυγή στο ΔΔΔΠ, δεν διατηρούσε πλέον το καθεστώς αιτητή διεθνούς προστασίας και συνακόλουθα, η εν λόγω προσφυγή απορρίφθηκε.»
Με αναφορά πάντα στα γεγονότα που φαίνονται στην Ένσταση και περιλαμβάνονται στον διοικητικό φάκελο διαπιστώνω ότι, οι ισχυρισμοί του δικηγόρου του αιτητή ως ανωτέρω, ουδόλως επηρεάζουν τη νομιμότητα των επίδικων διαταγμάτων. Ως εκ της προαναφερθείσας νομολογίας, δεν γίνονται αποδεκτοί οι ισχυρισμοί του αιτητή και δεδομένου του ότι απορρίφθηκε η πρώτη αίτηση ασύλου του όσο και η προσφυγή του ενώπιον του Δ.Δ.Δ.Π., τα παρόντα διατάγματα κρίνεται καθόλα ορθά και νόμιμα, ενώ δεν εντοπίζεται κενό αιτιολογίας στην έκδοση των προσβαλλόμενων πράξεων. Συνεπώς, συμφωνώ με τη θέση των Καθ’ ων η Αίτηση ότι η συμπεριφορά της διοίκησης είναι καθόλα νόμιμη και ορθή και τεκμηριώνεται πλήρως από τον διοικητικό φάκελο.
Ο αιτητής, μετά την πρώτη απόρριψη της προσφυγής του από το Δ.Δ.Δ.Π. στις 5/11/2025, συνεπεία της οποίας αυτός κατέστη παράνομος μετανάστης, δεν προέβη σε οποιαδήποτε ενέργεια μέχρι και την σύλληψη του, ενώ ακολούθως και αφού βρισκόταν υπό κράτηση προχώρησε στη μεταγενέστερη αίτηση, η οποία δεν θεωρώ ότι διαφοροποιεί το καθεστώς του ως παράνομου μετανάστη και ούτε επηρεάζει το υπόβαθρο έκδοσης των σχετικών διαταγμάτων.
Τέλος, θα υιοθετήσω και τη θέση των Καθ’ ων η Αίτηση ότι, η έρευνα επί της περίπτωσης του αιτητή, υπήρξε πλήρης και/ή κάλυψε όλα τα σχετικά με την περίπτωση γεγονότα.
Υπό το φως των ανωτέρω, καταλήγω ότι δεν στοιχειοθετείται οποιοσδήποτε λόγος ακύρωσης και οι προσβαλλόμενες αποφάσεις επιβεβαιώνονται.
Κατά συνέπεια, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα ύψους 1500 ευρώ υπέρ των Καθ’ ων η Αίτηση και εναντίον του αιτητή.
Λ. Ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο