ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Υπόθεση αρ. 26/2023
18 Νοεμβρίου 2026
[Δ. ΚΑΪΛΗΣ, Δ/στής Δ.Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
Μεταξύ:
COSMOS INFORMATION AND COMMUNICATION SYSTEMS PUBLIC LIMITED COMMERCE AND PRODUCTION COMPANY (D.T. “COSMOS COMPUTERS S.A”)
Αιτήτριας
v.
ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ
Καθ' ου η Αίτηση
--------------------------
Αίτηση ημερομηνίας 8.1.2026 για τροποποίηση της αίτησης ακυρώσεως
Κωνσταντίνος Λαμπριανίδης, για Ανδρέας Ι. Καρύδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε., δικηγόροι για την Αιτήτρια
Μόνικα Δαμιανού, για Σ. Σάμψων & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., δικηγόροι για τον Καθ' ου η Αίτηση
Καμία εμφάνιση για το Ενδιαφερόμενο Μέρος
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Δ. ΚΑΪΛΗΣ, Δ.Δ.Δ.: Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο προσφυγή, η Αιτήτρια προσβάλλει την απόφαση του Καθ' ου η Αίτηση, Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού (εφεξής «ο Καθ’ ου η Αίτηση»), δια της οποίας αποφασίστηκε ο αποκλεισμός της από το Διαγωνισμό με αρ. 42Δ/2022 για την παροχή υπηρεσιών για την υλοποίηση συστήματος για έκδοση κάρτας φιλάθλου, συντήρηση και υποστήριξη και παροχή υποδομής ως υπηρεσία (εφεξής «ο Διαγωνισμός») και η οποία της κοινοποιήθηκε με επιστολή ημερομηνίας 25.10.2022.
Η Αιτήτρια, η οποία είχε υποβάλει προσφορά για τον επίδικο Διαγωνισμό, ενημερώθηκε από τον Καθ’ ου η Αίτηση, ότι η Αναθέτουσα Αρχή, στην 42η Συνεδρίαση της στις 20.10.2022, αποφάσισε να κατακυρώσει το Διαγωνισμό στην εταιρεία Hellenic Technical Enterprises Ltd (εφεξής «η Hellenic» και/ή «το Ενδιαφερόμενο Μέρος») και ότι η δική της προσφορά κρίθηκε άκυρη, κατά το στάδιο της αξιολόγησης, καθώς δεν πληρούσε τους όρους και προδιαγραφές του Διαγωνισμού. Στο τέλος της επιστολής αναφέρεται ότι, αν η Αιτήτρια πίστευε ότι «η πιο πάνω απόφαση» την αδικεί, μπορούσε να προσφύγει στην Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών ή στο Διοικητικό Δικαστήριο. Η Αιτήτρια καταχώρισε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο προσφυγή στις 5.1.2023, αναφέροντας στο αιτητικό Α την ως άνω απόφαση του Καθ’ ου η Αίτηση, ως απόφαση ημερομηνίας 25.10.2022, με την οποία απορρίφθηκε η τεχνική προσφορά της από το Διαγωνισμό.
Με την υπό εξέταση ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 8.1.2026 η Αιτήτρια ζητά άδεια να τροποποιήσει το αιτητικό Α της προσφυγής της, με την προσθήκη στην περιγραφή της πράξης που προσβάλλεται της φράσης «και με την οποία ο Διαγωνισμός κατακυρώθηκε στους κ.κ. Hellenic Technical Enterprises Ltd». Η αίτηση στηρίζεται στον Κανονισμό 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διαδικαστικών Κανονισμών του 2015 (6/2015), στους Κανονισμούς 17, 18 και 19 των Διαδικαστικών Κανονισμών του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962 και στη Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και υποστηρίζεται με ένορκη δήλωση δικηγόρου που εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Αιτήτρια, ο οποίος αναφέρει ότι η θεραπεία για την κατακύρωση δεν περιλήφθηκε εκ παραδρομής στο Έντυπο Αρ. 1 και ότι το αιτητικό Α, όπως προτείνεται, αντανακλά την πρωταρχική επιδίωξη της Αιτήτριας.
Σημειώνεται ότι, ως προκύπτει από τον δικαστικό ηλεκτρονικό φάκελο της υπόθεσης, η Προσφυγή και η αίτηση τροποποίησης επιδόθηκαν και στην εταιρεία Hellenic, η οποία παρότι καταχώρισε Σημείωμα Εμφάνισης στις 22.1.2026, δεν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου σε καμιά δικάσιμο, δεν καταχώρισε ένσταση και δεν υπέβαλε οποιοδήποτε αίτημα προς το Δικαστήριο.
Η Αιτήτρια επιχειρηματολογεί ότι η απόφαση που προσβάλλει είναι μία και ενιαία, η απόρριψη της προσφοράς της και η κατακύρωση αποφασίστηκαν από το ίδιο όργανο και κοινοποιήθηκαν σ’ αυτήν με την ίδια επιστολή ημερομηνίας 25.10.2022. Είναι η θέση της ότι η τροποποίηση δεν εισάγει νέα πράξη, νέο λόγο ακύρωσης ή νέο ενδιαφερόμενο μέρος και ο Καθ’ ου η Αίτηση έχει ήδη τοποθετηθεί στην ένσταση του σχετικά και με τη διαδικασία κατακύρωσης. Προσθέτει περαιτέρω ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση δεν επικαλείται ανεπανόρθωτη βλάβη, ότι η καθυστέρηση οφείλεται σε παραδρομή και ότι η αίτηση καταχωρίστηκε πριν από την ακρόαση της προσφυγής. Για την ένορκη δήλωση, εισηγείται ότι δεν υπάρχει κανόνας που απαγορεύει την όμνυση από δικηγόρο και ότι η δήλωση αφορά αποκλειστικά τη δικονομική παραδρομή κατά την κατάρτιση του Εντύπου Αρ. 1 και όχι επίδικα γεγονότα, ενώ σε καμιά περίπτωση ο ενόρκως δηλών δεν καθίσταται μάρτυρας οποιουδήποτε αμφισβητούμενου γεγονότος.
Ο Καθ’ ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η αίτηση είναι αντικανονική, επειδή ο ενόρκως δηλών είναι δικηγόρος, ότι η τροποποίηση εισάγει νέα θεραπεία που δεν προωθήθηκε εμπρόθεσμα και οδηγεί σε καταστρατήγηση της προθεσμίας των 75 ημερών του Άρθρου 146.3 του Συντάγματος και ότι η καθυστέρηση είναι έκδηλη και αδικαιολόγητη. Στην αγόρευση του προσθέτει ότι η κοινή κοινοποίηση ή η χρονική και πραγματική συνάφεια δεν αρκούν από μόνες τους για να αποδειχθεί ότι η αρχική θεραπεία είχε σαφώς θέσει υπό ακύρωση και την κατακύρωση ως αυτοτελές αντικείμενο και ότι η Hellenic έχει υπογράψει συμφωνία που βρίσκεται σε υλοποίηση, γεγονός που προβάλλει ως πρόσθετο παράγοντα κατά τη στάθμιση.
Το ουσιώδες ζήτημα σύμφωνα και με τη νομολογία που παρατίθεται κατωτέρω και το οποίο καλείται να επιλύσει το Δικαστήριο είναι κατά πόσον η σκοπούμενη τροποποίηση του αιτητικού Α εισάγει άλλη διακριτή πράξη, που προσβάλλεται εκτός της προθεσμίας του Άρθρου 146.3 του Συντάγματος ή διευκρινίζει την πράξη που προσβλήθηκε εμπρόθεσμα. Εξετάζονται επίσης ο λόγος ένστασης για την ένορκη δήλωση δικηγόρου και η επίδραση της καθυστέρησης της αίτησης στα δικαιώματα του Καθ’ ου η Αίτηση και του Ενδιαφερόμενου Μέρους.
Στην απόφαση Μιχαηλίδου κ.ά. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπόθεση 393/2018, ημερομηνίας 19.7.2021, λέχθηκε ότι:
«Σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κατά κανόνα, είναι επιτρεπτή τροποποίηση, εφόσον δεν προκαλείται με την έγκρισή της, ανεπανόρθωτη ζημιά στη θέση της άλλης πλευράς και εκτροχιασμός της δίκης από τα παραδεκτά θεσμικά και χρονικά πλαίσια απονομής της δικαιοσύνης.»
«Το Δικαστήριο δε θα επιτρέψει μια τροποποίηση, εφόσον με αυτήν επιδιώκεται η καταστρατήγηση της ανατρεπτικής προθεσμίας των 75 ημερών που προνοείται εκ της παραγράφου (3) του Άρθρου 146 του Συντάγματος (Δημοκρατία ν. Fereos Ltd, Αναθεωρητική Έφεση 187/2008, ημερομηνίας 14.5.2014).»
Στην ίδια απόφαση τονίστηκε ότι, «το Δικαστήριο έχει τη δυνατότητα, ως ζήτημα δημόσιας τάξης, να ανιχνεύσει και να διαπιστώσει την ουσιαστική πράξη που προσβάλλεται, ούτως ώστε να μην αποτελεί εμπόδιο η όποια λανθασμένη αναφορά στην αίτηση ακυρώσεως της προσβαλλόμενης απόφασης», κάτι το οποίο ενισχύεται και από τα νομολογηθέντα στην Koufettas v. Republic (1978) 3 CLR 225, όπου σημειώθηκε ότι το δικαστήριο δεν κωλύεται από του να εξετάσει το σύνολο της προσφυγής για να διακριβώσει το αληθές αντικείμενο της.
Στην Κυπριακή Δημοκρατία ν. Γεωργίας Γιάννη Δανιήλ (2004) 3 Α.Α.Δ. 680, η αιτήτρια ζήτησε εκεί να τροποποιήσει το αιτητικό, ώστε αντί απόφασης ημερομηνίας 24.1.1998 να προσβάλλεται απόφαση «κατά ή περί το έτος 1995». Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου έκρινε ότι:
«Έπρεπε η αίτηση για τροποποίηση να καταχωρηθεί πριν την παρέλευση 75 ημερών αφότου έλαβε γνώση η αιτήτρια της απόφασης του 1995. Επομένως η αίτηση για τροποποίηση δεν έπρεπε να επιτραπεί, αφού ουσιαστικά είχε ως συνέπεια την παράκαμψη του χρόνου που προνοείται από το Άρθρο 146.3 του Συντάγματος.»
Στην Athni Trading Ltd v. Δήμου Λευκωσίας, Προσφυγή αρ. 1410/2011, ημερομηνίας 28.3.2013, που παρατίθεται και στην Tsokkos Hotels Public Ltd ν. Συμβουλίου Αποχετεύσεων Αγίας Νάπας (Υπόθεση αρ. 1318/2013, ημερομηνίας 29.12.2016), η αίτηση τροποποίησης αφορούσε το αιτητικό προσφυγής κατά απόρριψης προσφοράς σε διαγωνισμό, ως δηλαδή και η παρούσα. Το ουσιώδες μέρος της ως άνω απόφασης για να επιτραπεί η τροποποίηση έχει ως εξής:
«Ωστόσο, προκύπτει από το ενώπιον μου υλικό, και ειδικότερα από το περιεχόμενο του Παραρτήματος "Α" στο οποίο γίνεται ρητή αναφορά στο αιτητικό της προσφυγής, ότι η διοικητική ενέργεια μία ήταν, και στην ουσία, με την προσφυγή επιδιώκεται η προσβολή της νομιμότητας αυτής της διοικητικής ενέργειας, ήτοι της απόφασης ημερομηνίας 28.7.2011. Ο αποκλεισμός της προσφοράς των αιτητών αποτελεί μέρος της εν λόγω διοικητικής διεργασίας που οδήγησε στην εκτελεστή διοικητική πράξη της ανάθεσης της προσφοράς στην εταιρεία Klinete Ltd.
H ενδιάμεση αίτηση αποβλέπει στον ακριβέστερο προσδιορισμό της θεραπείας που ήδη διατυπώθηκε στην εμπρόθεσμη αίτηση ακύρωσης. Υπό τις περιστάσεις δεν τίθεται το ζήτημα της εκπρόθεσμης προσβολής.»
Για την ισχυριζόμενη καθυστέρηση, στην απόφαση Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd κ.ά. (1989) 1Ε Α.Α.Δ. 33, λέχθηκε ότι «Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα» και ότι «Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση». Ο χρόνος και το στάδιο υποβολής της αίτησης συνεκτιμώνται στο σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης, ενώ η καθυστέρηση η οποία θα προκύψει από την αιτούμενη τροποποίηση δεν είναι δυνατό να στερήσει από ένα διάδικο της δυνατότητας να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα πραγματικά γεγονότα που συνθέτουν την ένσταση του (βλ. Philips College Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Προσφυγή 1688/2007, ημερομηνίας 20.12.2011).
Εξετάζω πρώτα το λόγο ένστασης ότι η αίτηση είναι αντικανονική, επειδή ο ενόρκως δηλών είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Αιτήτρια. Η ιδιότητα του δικηγόρου δεν καθιστά αυτόματα απαράδεκτη την ένορκη δήλωση (βλ. Rybolovlev Dmitry και Άλλοι ν. Elena Rybolovleva (2010) 1 Α.Α.Δ. 82, Investylia Public Company Ltd ν. Τζοζεφίν Γαβριηλίδου (2013) 1 Α.Α.Δ. 1202 και American University of Cyprus (AUCY) Ltd κ.ά. v. SCFB Ltd, Πολιτική Έφεση Ε6/2022, ημερομηνίας 4.3.2025). Εξάλλου, η αίτηση τροποποίησης δε χρειάζεται υποχρεωτικά ένορκη δήλωση όταν τα γεγονότα προκύπτουν από το φάκελο της υπόθεσης (βλ. Δ.48 θ.2(9)(ss) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και Philips College Ltd, ανωτέρω). Τα γεγονότα που εξετάζονται εδώ δεν αμφισβητούνται, ενώ προκύπτουν από την ίδια την προσβαλλόμενη πράξη, ως περιγράφεται και στην επιστολή ημερομηνίας 25.10.2022. Το Δικαστήριο δε στηρίζεται στην ένορκη δήλωση για να διαπιστώσει την πρωταρχική επιδίωξη της Αιτήτριας, η οποία εξάγεται από το δικόγραφο της προσφυγής (βλ. Koufettas και Μιχαηλίδου ανωτέρω) και συνεπώς ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης δεν ευσταθεί.
Όσον αφορά τη διαγωνιστική διαδικασία που οδηγεί στην κατακύρωση δημόσιου διαγωνισμού, έχει πολλάκις νομολογηθεί ότι, αυτή αποτελεί σύνθετη διοικητική ενέργεια, με την τελική πράξη της κατακύρωσης να απορροφά όλες τις προηγούμενες μέχρι τότε αυτοτελείς εκτελεστές διοικητικές πράξεις (βλ. Κοινοπραξία Cyprus Airport Group ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2009) 3 Α.Α.Δ. 437, Αναθ. Έφεση 16/2007, ημερομηνίας 7.7.2009 και Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών ν. Τάσου Μιχαηλίδη, Έφεση Αρ. 75/21, ημερομηνίας 20.10.2025). Την ίδια προσέγγιση ακολούθησε και το Διοικητικό Εφετείο, το οποίο ανέφερε, στην Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Υπουργού Υγείας ν. AMV Healthcare Ltd, Ε.Δ.Δ. Αρ. 67/2022, ημερομηνίας 30.4.2026, ότι, «επί σύνθετης διοικητικής ενέργειας, όπως πάγια αναγνωρίζεται ότι αποτελεί η διαδικασία ανάθεσης ενός δημόσιου διαγωνισμού, όλες οι ενδιάμεσες διοικητικές πράξεις δύνανται να προσβληθούν αυτοτελώς, χάνουν, όμως, την εκτελεστότητα τους και θεωρούνται ότι ενσωματώνονται στην τελική πράξη της σύνθετης διοικητικής ενέργειας, ήτοι στην απόφαση κατακύρωσης του διαγωνισμού, και μαζί με την τελική θεωρούνται ότι συμπροσβάλλονται και οι προηγούμενες αποφάσεις».
Στην απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κοινοπραξία Cyprus Airport Group ανωτέρω κρίθηκε ότι με την τελική απόφαση κατακύρωσης της προσφοράς η προσβαλλόμενη πράξη, η οποία αφορούσε τον αποκλεισμό της Αιτήτριας, απώλεσε την εκτελεστότητα της. Τα γεγονότα όμως της εν λόγω απόφασης διαφέρουν από τα επίδικα της παρούσας. Εκεί ο αποκλεισμός κοινοποιήθηκε πριν από την κατακύρωση και η προσφυγή καταχωρίστηκε κατά του αποκλεισμού. Κρίθηκε κατά το χρόνο της καταχώρισης ότι η πράξη ήτο εκτελεστή, εντούτοις όταν υπήρξε κατακύρωση του Διαγωνισμού αυτή απώλεσε την εκτελεστότητα της. Εν προκειμένω, ο αποκλεισμός και η κατακύρωση κοινοποιήθηκαν ταυτόχρονα, με την ίδια επιστολή, η οποία αναφέρεται σε μία «πιο πάνω απόφαση» και υποδεικνύει τα ένδικα μέσα χωρίς να διακρίνει μεταξύ κατακύρωσης και απόρριψης της προσφοράς. Δεν έχει σημασία αν ο αποκλεισμός αποφασίστηκε σε προηγούμενο στάδιο, αφού η Αιτήτρια έλαβε γνώση και των δύο μαζί ταυτοχρόνως. Η κοινή κοινοποίηση, που ο Καθ’ ου η Αίτηση θεωρεί ανεπαρκή από μόνη της, είναι ένα από τα στοιχεία που συνεκτιμώ, μαζί με το περιεχόμενο της προσφυγής που εξετάζεται πιο κάτω, ώστε να διακριβωθεί η πραγματική βούληση της Αιτήτριας. Βεβαίως, η αναφορά της επιστολής σε μία απόφαση και η κοινή κοινοποίηση επ’ ουδενί σημαίνει ότι υπάρχουν δύο διακριτές εκτελεστές πράξεις, ούτε ότι ο αποκλεισμός και η κατακύρωση ταυτίζονται, εφόσον εκτελεστή πράξη είναι πλέον μόνο η κατακύρωση και η πράξη αποκλεισμού της Αιτήτριας απορροφάται από αυτήν. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην ως άνω απόφαση, σημείωσε ότι διαφορετική κατάληξη θα οδηγούσε σε πολύ παράδοξα αποτελέσματα, αφού η ακύρωση του αποκλεισμού θα άφηνε σε ισχύ την κατακύρωση. Το ίδιο θα συνέβαινε και εν προκειμένω, αν το αιτητικό Α περιοριζόταν μόνο στον αποκλεισμό.
Στην AMV Healthcare, ανωτέρω, το Διοικητικό Εφετείο έκρινε ότι ο αποκλεισμένος προσφοροδότης που προσβάλλει την κατακύρωση περιορίζεται στη νομιμότητα του δικού του αποκλεισμού, αφού «η προσφυγή επιτυγχάνει ή αποτυγχάνει με αναφορά αποκλειστικά στη νομιμότητα ή όχι του αποκλεισμού προσφοροδότη». Η Αιτήτρια δε χρειάζεται συνεπώς λόγους ακύρωσης που αφορούν άμεσα την κατακύρωση στο Ενδιαφερόμενο Μέρος, πρέπει όμως να προσβάλει την κατακύρωση, η οποία απορροφά την πράξη του αποκλεισμού της, ώστε να δύναται να εξεταστεί η νομιμότητα του αποκλεισμού της. Σε τέτοια περίπτωση, αν η προσφυγή της επιτύχει θα δικαιούται σε επανεξέταση της υπόθεσης από την Αναθέτουσα Αρχή στη βάση και των διαπιστώσεων του Δικαστηρίου.
Το ζήτημα το οποίο απομένει, επομένως, να προσδιοριστεί είναι η πραγματική βούληση της Αιτήτριας, κατά το χρόνο καταχώρισης της Προσφυγής και όχι κατά την υποβολή της αίτησης τροποποίησης, σχετικά με το αντικείμενο της προσφυγής. Στο πλαίσιο της διακριτικής του ευχέρειας, το Δικαστήριο εξετάζει την αιτούμενη θεραπεία σε συνάρτηση με το δικόγραφο της αίτησης ακυρώσεως στο σύνολό του, για να εντοπίσει την πράξη που πράγματι προσβάλλεται (Μιχαηλίδου και Koufettas, ανωτέρω). Στα γεγονότα, η παράγραφος 4 αναφέρει ότι με την επιστολή ημερομηνίας 25.10.2022 οι Καθ' ων η Αίτηση πληροφόρησαν την Αιτήτρια για την απόρριψη της προσφοράς της και «ότι ο Διαγωνισμός κατακυρώθηκε στην και/ή προς όφελος της εταιρείας Hellenic Technical Enterprises Ltd». Στους νομικούς λόγους, η Αιτήτρια επιφυλάσσει το δικαίωμα της να τροποποιήσει τους λόγους ακύρωσης μετά την έρευνα των διοικητικών φακέλων, «συμπεριλαμβανομένης της προσφοράς των κ.κ. Hellenic Technical Enterprises Ltd», γεγονός που καταδεικνύει ότι η Αιτήτρια είχε υπόψη της το σύνολο της διαδικασίας κατακύρωσης του Διαγωνισμού στο Ενδιαφερόμενο Μέρος. Επίσης, το ίδιο το αιτητικό Α της αίτησης ακυρώσεως της Αιτήτριας παραπέμπει συγκεκριμένα στην επιστολή ημερομηνίας 25.10.2022, η οποία επισυνάπτεται σ’ αυτήν ως Παράρτημα Α, και η οποία κοινοποιεί και την κατακύρωση στο Ενδιαφερόμενο Μέρος.
Υπό τα δεδομένα αυτά, κρίνω ότι η σκοπούμενη τροποποίηση δεν εισάγει πρόσθετη πράξη, αλλά διευκρινίζει την πραγματική βούληση της Αιτήτριας, ως εξάγεται από το σύνολο του δικογράφου, για το ποια πράξη η Αιτήτρια ήθελε να προσβάλει κατά το χρόνο καταχώρισης της προσφυγής. Αυτή είναι η απόφαση του Καθ’ ου η Αίτηση να κατακυρώσει τον επίδικο Διαγωνισμό στο Ενδιαφερόμενο Μέρος και να απορρίψει στο πλαίσιο της διαγωνιστικής διαδικασίας την προσφορά της Αιτήτριας, για την οποία η Αιτήτρια ενημερώθηκε μέσω της επιστολής ημερομηνίας 25.10.2022.
Όπως λέχθηκε και στην Athni ανωτέρω, δεν τίθεται ζήτημα εκπρόθεσμης προσβολής όταν η αίτηση αποβλέπει στον ακριβέστερο προσδιορισμό της θεραπείας που ήδη διατυπώθηκε στην εμπρόθεσμη αίτηση ακύρωσης. Θα ήταν άδικο να στερηθεί η Αιτήτρια δικαστικής προστασίας επειδή δεν ανέφερε την κατακύρωση στο αιτητικό, όταν η κατακύρωση κοινοποιήθηκε την ίδια ημέρα και με την ίδια επιστολή με την απόρριψη της προσφοράς της και συμπεριλαμβάνονται σχετικές αναφορές τόσο στα νομικά σημεία της Προσφυγής, όσο και στα γεγονότα αυτής.
Οι αποφάσεις που επικαλείται ο Καθ’ ου η Αίτηση δεν οδηγούν σε διαφορετικό αποτέλεσμα, εφόσον τα γεγονότα τους διαφέρουν από την παρούσα. Στη Δανιήλ ζητήθηκε διόρθωση του χρόνου έκδοσης της πράξης μετά την πάροδο της προθεσμίας, ενώ εδώ η ημερομηνία της πράξης, 25.10.2022, αναγράφεται ορθά και η προσφυγή καταχωρίστηκε εντός 75 ημερών. Στη Μιχαηλίδης ν. Ο.Σ.Ε.Λ. (Ε.Δ.Δ. αρ. 78/20, ημερομηνίας 14.4.2025) ο εφεσείων δεν είχε προσβάλει την παραχώρηση για την οποία είχε ενημερωθεί με διαφορετικές επιστολές, σε αντίθεση με την παρούσα όπου η κατακύρωση κοινοποιήθηκε με την ίδια επιστολή και εξάγεται από το σύνολο της αίτησης ακυρώσεως. Στη HERMES AIRPORTS LTD ν. Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας Λάρνακας (Υπόθεση αρ. 921/2014, ημερομηνίας 21.9.2018) ζητήθηκε η προσθήκη νέου και ανεξάρτητου λόγου ακύρωσης και στη ΜΑ & CA Entertainment Ltd ν. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου (2004) 4 Α.Α.Δ. 92 ζητήθηκε η προσθήκη θεραπειών για την ακύρωση άλλων, προγενέστερων αποφάσεων από διαφορετικές διαδικασίες, η προσβολή των οποίων θα ήταν εκπρόθεσμη, κάτι το οποίο δε συντρέχει εν προκειμένω. Περαιτέρω, ούτε η απόφαση Ανδρέου Ελένη ν. Σχολικής Εφορείας Πολεμίου (1998) 4 Α.Α.Δ. 431 στηρίζει τη θέση του Καθ’ ου η Αίτηση. Εκεί η αιτήτρια είχε προσβάλει την κατακύρωση προσφοράς και ζήτησε να αντικατασταθεί το όνομα του ενδιαφερόμενου προσώπου με το όνομα του προσώπου στο οποίο πράγματι κατακυρώθηκε η προσφορά. Το Δικαστήριο ενέκρινε την αίτηση και έκρινε ότι «Με την αιτούμενη τροποποίηση δεν αλλάζει η διοικητική πράξη η οποία αποτέλεσε το αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας». Η παρούσα τροποποίηση δεν προσθέτει λόγο ακύρωσης ούτε άλλη πράξη και δεν παραβιάζεται συνεπώς το Άρθρο 146.3 του Συντάγματος.
Διαπιστώνω πράγματι καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας αίτησης, περί τα τρία έτη από την καταχώριση της προσφυγής και περίπου δύο έτη από την ένσταση του Καθ’ ου η Αίτηση, ενώ η δοθείσα αιτιολογία από πλευράς Αιτήτριας δεν είναι ικανοποιητική. Εντούτοις, η καθυστέρηση δεν αρκεί από μόνη της για την απόρριψη της αίτησης, καθώς αυτή πρέπει να εξετάζεται σε συνάρτηση με το βαθμό επηρεασμού των συμφερόντων των διαδίκων και την τυχόν δημιουργία ανεπανόρθωτης ζημιάς είτε στον Καθ’ ου η Αίτηση είτε στο Ενδιαφερόμενο Μέρος, κάτι το οποίο εν προκειμένω δεν προκύπτει (βλ. Μιχαηλίδου, ανωτέρω). Στη ΜΑ & CA, ανωτέρω, η αίτηση τροποποίησης υποβλήθηκε στα τελευταία στάδια της διαδικασίας και μετά από πολλή καθυστέρηση. Παρά ταύτα το Δικαστήριο σημείωσε ότι «Οι ενιστάμενοι, εκτός από το γενικό και αόριστο ισχυρισμό που πρόβαλαν για ταλαιπωρία που θα υποστούν εξαιτίας της καθυστέρησης, δεν έχουν καταδείξει με τρόπο θετικό ότι θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά ή ότι θα προκληθεί εκτροχιασμός της δίκης σε περίπτωση έγκρισης της αίτησης». Εν προκειμένω, ως κρίθηκε ανωτέρω, η τροποποίηση δεν προσθέτει οποιαδήποτε πράξη, ο Καθ’ ου η Αίτηση δεν προσδιορίζει οποιαδήποτε βλάβη που δεν μπορεί να θεραπευθεί με έξοδα, το Ενδιαφερόμενο Μέρος δεν καταχώρισε ένσταση και δεν εμφανίστηκε στη διαδικασία, ενώ η εκτέλεση της δημόσιας σύμβασης από το Ενδιαφερόμενο Μέρος, αφ’ ης στιγμής έχει υπογραφθεί, δεν επηρεάζεται, εφόσον τυχόν ακύρωση της κατακύρωσης δε θίγει το κύρος της ήδη υπογραφείσας σύμβασης. Πέραν τούτου, συνεκτιμάται ότι, ενόψει της απορρόφησης του αποκλεισμού της Αιτήτριας από την κατακύρωση, η απόρριψη της τροποποίησης θα ισοδυναμούσε με στέρηση του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 30 του Συντάγματος και του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ, το οποίο στην προκειμένη περίπτωση υπερισχύει της αδικαιολόγητης καθυστέρησης.
Υπό το φως των πιο πάνω, εφόσον δεν προκαλείται οποιαδήποτε ζημιά στον Καθ’ ου η Αίτηση ή στο Ενδιαφερόμενο Μέρος και για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης, ασκώ τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της έγκρισης του αιτήματος τροποποίησης.
Για τους λόγους που εκτέθηκαν ανωτέρω, η αίτηση ημερομηνίας 8.1.2026 για τροποποίηση του αιτητικού Α της προσφυγής επιτυγχάνει και εγκρίνεται. Εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης, ως η παράγραφος Α της αίτησης.
Τροποποιημένη προσφυγή να καταχωριστεί εντός 21 ημερών από σήμερα και να επιδοθεί στον Καθ' ου η Αίτηση. Τροποποιημένη ένσταση να καταχωριστεί εντός 30 ημερών από την επίδοση της τροποποιημένης προσφυγής.
Παρά την επιτυχή κατάληξη της αίτησης, επιδικάζονται €600 έξοδα, πλέον Φ.Π.Α., εάν υπάρχει, υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας.
Η Υπόθεση ορίζεται για Οδηγίες στις 8.2.2027 και ώρα 08.45.
Δ. Καΐλης, Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο