C.L. ν. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Υπηρεσίας Ασύλου, Άρ. Προσφυγής: 7360/22, 10/8/2023
print
Τίτλος:
C.L. ν. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Υπηρεσίας Ασύλου, Άρ. Προσφυγής: 7360/22, 10/8/2023
Παραπομπή:
ECLI:CY:DDDP:2023:1113

ECLI:CY:DDDP:2023:1113

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Άρ. Προσφυγής: 7360/22

                                       

10 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2023

[Β. ΚΟΥΡΟΥΖΙΔΟΥ - ΚΑΡΛΕΤΤΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

 

Μεταξύ:

C.L. XXX ΜXXXXX ΚXXXXXX Complex Aρ.ΧΧ K.C. Διαμ. 3 ΟΧΧΧΧΧΧ-ΛΧΧΧΧΧΧ

Αιτητής

και

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω της Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ΄ ων η αίτηση

 

Λ. Μούσουλος (κος),για Μούσουλος, Κανέλλα & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, Δικηγόροι για τον Αιτητή

Κ. Φράγκου (κα), Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλει την απόφαση των Καθ' ων η Αίτηση ημερ.18/10/22 η οποία κοινοποιήθηκε δια της επιστολής ημερ. 09/11/2022 , με την οποία τον πληροφορούν ότι το αίτημα του για διεθνή προστασία ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου απορρίπτεται καθότι δεν πληρούντι οι προϋποθέσεις του άρθρου 3 και 19 του Περί Προσφύγων Νόμο και ότι ο Αιτητής δεν απέδειξε οποιονδήποτε λόγο για να του παραχωρηθεί το καθεστώς πρόσφυγα ή τη συμπληρωματικής προστασίας.

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής είναι υπήκοος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και αφίχθηκε στην Κυπριακή Δημοκρατία από τις μη ελεγχόμενες από την Δημοκρατία περιοχές στις 7/02/2021. Ο Αιτητής συμπλήρωσε αίτηση για παροχή διεθνούς προστασίας στις  21/05/2021 η οποία υποβλήθηκε στις 25/05/2021. Στις 13/10/2022 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη (interview) του Αιτητή από αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου. Στις 17/10/2022, ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου ετοίμασε Έκθεση και Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου σχετικά με την συνέντευξη (interview) του Αιτητή. Στη συνέχεια, στις 18/10/2022 ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου ενέκρινε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησης του Αιτητή και αποφάσισε την επιστροφή του στο Κονγκό. Στις 09/11/2022, η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε απορριπτική επιστολή μαζί με την αιτιολόγηση της απόφασης της σχετικά με το αίτημα του Αιτητή, η οποία παραλήφθηκε και υπογράφτηκε ιδιοχείρως από τον Αιτητή στις 24/11/2022.

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Δια της γραπτής τους αγόρευσης ενώπιον του Δ.Δ.Δ.Π, οι συνήγοροι του Αιτητή επικαλέστηκαν τους παρακάτω νομικούς ισχυρισμούς:

Οι Καθ’ ων η αίτηση δεν προέβησαν σε επαρκή και δέουσα έρευνα και δεν υπέβαλαν επαρκείς ερωτήσεις στον Αιτητή για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει και δεν συγκέντρωσαν πληροφορίες από τη χώρα καταγωγής του Αιτητή.

Η προσβαλλόμενη απόφαση  πάσχει υπό πλάνη και υπό πεπλανημένα κριτήρια, προωθώντας την θέση τους ότι οι Καθ’ ων η αίτηση λανθασμένα έκριναν την γενική αξιοπιστία του Αιτητή ως μη ικανοποιητική και δεν του παραχωρήθηκε το ευεργέτημα της αμφιβολίας.

H προσβαλλόμενη απόφαση είναι αναιτιολόγητη και/ή μη δεόντως αιτιολογημένη, προωθώντας την θέση τους ότι οι Καθ’ ων η αίτηση επανέλαβαν γενικούς όρους χωρίς να αιτιολογούν επαρκώς πως κατέληξαν στο συμπέρασμά τους. Περαιτέρω  δεν εξέτασαν και ούτε  αιτιολόγησαν την απόφαση τους, γιατί η περίπτωση του Αιτητή δεν εμπίπτει περιπτώσεις που δικαιούται το καθεστώς   συμπληρωματικής προστασίας.

 

Οι  Καθ' ων η αίτηση προβάλλουν ότι η προσβαλλόμενη πράξη και/ή απόφαση έχει ληφθεί νόμιμα και ορθά, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις  του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και των Νόμων, μετά από δέουσα έρευνα και ορθή ενάσκηση των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στους Καθ' ων η Αίτηση, κατ' εφαρμογή των αρχών του Διοικητικού Δικαίου και αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης, είναι δε επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη.

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Καταρχάς πρέπει να λεχθεί ότι οι λόγοι ακύρωσης είναι με γενικότητα και αοριστία που εγείρονται στην παρούσα αίτηση.  Η απλή καταγραφή κατά ιδιαίτερο συνοπτικό τρόπο στους λόγους ακύρωσης της νομικής βάσης της προσφυγής δεν ικανοποιεί την επιτακτική ανάγκη του Καν. 7 του Ανωτάτου Συνταγματικού Διαδικαστικού Κανονισμού του 1962, όπως οι νομικοί λόγοι αναφέρονται πλήρως.  

«Η αναφορά, για παράδειγμα, ότι «Η απόφαση πάσχει γιατί λήφθηκε χωρίς την δέουσα έρευνα» (το ίδιο αοριστόλογοι είναι και οι υπόλοιποι λόγοι ακύρωσης), δεν εξηγεί καθόλου, ούτε παραπέμπει σε συγκεκριμένα κατ' ισχυρισμόν δεδομένα που οδήγησαν σε μη έρευνα, ή σε πλάνη, ή καταπάτηση των αρχών της ίσης μεταχείρισης κλπ.  Η προσφυγή θα μπορούσε να απορριφθεί για τους πιο πάνω διαδικαστικούς λόγους οι οποίοι αντανακλούν βεβαίως και επί της ουσίας.  Αυστηρώς ομιλούντες τα όσα αναφέρονται στην αγόρευση του δικηγόρου του αιτητή δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη, εφόσον παγίως αναγνωρίζεται ότι οι αγορεύσεις δεν αποτελούν μέσο για τη θεμελίωση γεγονότων. (δέστε Δημοκρατία ν. Κουκκουρή (1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Ελισσαίου ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (2004) 3 Α.Α.Δ. 412 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας (2009) 3 Α.Α.Δ. 384) (δέστε Υπόθεση Αρ. 1119/2009  ημερ. 31 Ιανουαρίου 2012 FARHAN KHALIL, και   Κυπριακής Δημοκρατίας).

Οι ισχυρισμοί για την ακύρωση μιας διοικητικής απόφασης πρέπει να είναι συγκεκριμένοι και να εξειδικεύουν ποια νομοθετική πρόνοια ή αρχή διοικητικού δικαίου παραβιάζεται. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Latomia Estate Ltd. v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672: «Η αιτιολόγηση των νομικών σημείων πάνω στα οποία βασίζεται μια προσφυγή είναι απαραίτητη για την εξέταση από ένα Διοικητικό Δικαστήριο των λόγων που προσβάλλουν τη νομιμότητα μιας διοικητικής πράξης».

Περαιτέρω δεν αρκεί η παράθεση των συγκεκριμένων διατάξεων της νομοθεσίας που κατ' ισχυρισμόν παραβιάζει η προσβαλλόμενη πράξη, αλλά θα πρέπει επίσης τα επικαλούμενα νομικά σημεία να αιτιολογούνται πλήρως.  Οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια σε σχέση με αυτά μπορεί να έχει ως συνέπεια την απόρριψη της προσφυγής. (βλ. Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 AAΔ.598).

Επίσης είναι πλειστάκις νομολογημένο ότι, λόγοι ακύρωσης που δεν εγεί­ρονται στο δικόγραφο της προσφυγής δεν μπορούν να εξεταστούν με το να εγείρονται για πρώτη φορά στις γραπτές αγορεύσεις. Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας στη Φλωρεντία Πετρίδου ν. Επιτρο­πής Δημόσιας Υπηρεσίας, (2004) 3 Α.Α.Δ. 636: «Παρατηρούμε ότι στο κείμενο της προσφυγής δεν εγείρεται τέτοιος λόγος ακύ­ρωσης, αν και σχετική επιχειρηματολογία πράγματι προβάλλεται στη γραπτή αγό­ρευση της εφεσείουσας. Έχει επανειλημμένα λεχθεί πως λόγος ακύρωσης που δεν εγείρεται στην προσφυγή δεν μπορεί να εξεταστεί σε μεταγενέστερο στάδιο, αφού οι γραπτές αγορεύσεις αποτελούν απλώς επιχειρηματολογία».

Σχετική είναι και  η υπόθεση Σπύρου και Άλλων ν. Δημοκρατίας, Προσφ. 571/94 κ.α., ημερ. 22.11.1995, στη σελ. 4. «Το γεγονός ότι το άρθρο 146.1. του Συντάγματος καταγράφει ως αιτίες ακυρό­τητας την αντίθεση προς τις διατάξεις του Συντάγματος, ή του Νόμου και την υπέρβαση ή κατάχρηση εξουσίας, δεν σημαίνει ότι αρκεί η γενική επίκληση κά­ποιας από αυτές χωρίς άλλο. Η ταξινόμηση κάποιου νομικού λόγου ως υπαγό­μενου στα πιο πάνω, είναι εγχείρημα ουσίας που προϋποθέτει την έγερσή του σύμφωνα με τις δικονομικές διατάξεις».

Οι αγορεύσεις αποτελούν τη μόνη μέθοδο ανάπτυξης των λόγων ακύρωσης ή ισχυρισμών που ήδη προσβλήθηκαν με το δικόγραφο της προσφυγής.

Σύμφωνα με την  Μαραγκός ν. Δημοκρατίας (2006) 3 Α.Α.Δ. 671 : «Για να καταστεί το θέμα επίδικο, πρέπει αυτό να εγείρεται σύμφωνα με τις δικονομικές διατάξεις και να αποφασίζεται ύστερα από εξαντλητική επιχειρηματολογία.»

«Η αγόρευση αποτελεί το μέσο για την έκθεση της επιχειρηματολογίας υπέρ της αποδοχής των λόγων ακύρωσης και όχι υποκατάστατο της στοιχειοθέτησής τους. Βλ. Παπαδοπούλας ν. Ιωσηφίδη κ.ά. (2002) 3 Α.Α.Δ. 601 και Λεωφορεία Λευκωσίας Λτδ ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 56.»

Ο συνήγορος του Αιτητή γενικά και αόριστα παραθέτει τα νομικά σημεία στην αγόρευση του και επικαλείται παραβιάσεις του Συντάγματος, του  περί Προσφύγων Νόμου και των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου ωστόσο ελλείπει οποιαδήποτε επιχειρηματολογία υπέρ της αποδοχής των λόγων ακύρωσης. Αναπαράγει  στην ουσία τους λόγους ακύρωσης στην παρούσα  προσφυγή χωρίς να αναπτύσσει ή να τεκμηριώνει, ή να στοιχειοθετεί και  να αποδεικνύει  οποιοδήποτε λόγο ακύρωσης.

Εκλείπει δε η υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων στους λόγους ακύρωσης που κατ’ ισχυρισμό παραβιάζονται.

Τα όσα επομένως πιο κάτω εξετάζονται και  αποφασίζονται τελούν υπό την πιο πάνω τοποθέτηση.

Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι δεν έγινε επαρκής έρευνα ή ποσό μάλλον δέουσα έρευνα και ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση δεν υπέβαλαν επαρκείς ερωτήσεις στον Αιτητή σχετικά με το πρόβλημα που αντιμετωπίζει στη χώρα του κρίνω ότι δεν ευσταθούν και απορρίπτονται για τους λόγους που αναφέρονται πιο κάτω.

Όπως έχει πλειστάκις νομολογηθεί  η έκταση, ο τρόπος και η διαδικασία που ακολουθείται κατά τη διενέργεια της έρευνας, ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια της διοίκησης.

Περαιτέρω, η έρευνα είναι επαρκής εφόσον εκτείνεται στη διερεύνηση κάθε γεγονότος που σχετίζεται με το θέμα που εξετάζεται. Το κριτήριο για την πληρότητα της έρευνας έγκειται στη συλλογή και τη διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων τα οποία παρέχουν ασφαλή συμπεράσματα (Βλ. Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.α., Α.Ε. 1518/1.11.96, Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ν. Ζάμπογλου, Α.Ε. 1575/14.7.97, A.Ε.2371, Motorways Ltd ν Δημοκρατίας ημερ. 25/6/99).

Το Δικαστήριο στα πλαίσια ελέγχου της επίδικης προσβαλλόμενης απόφασης εξετάζει κατά πόσο το αρμόδιο όργανο ερεύνησε όλα εκείνα τα στοιχεία που όφειλε να ερευνήσει και να συνεκτιμήσει για να καταλήξει στην απόφασή του σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου. Η έρευνα θεωρείται πλήρης όταν το διοικητικό όργανο συλλέξει και εξετάσει όλα τα ουσιώδη στοιχεία μιας υπόθεσης ώστε να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα. Το είδος και η έκταση της έρευνας εναπόκεινται στη διακριτική ευχέρεια του εν λόγω αποφασίζοντος διοικητικού οργάνου και διαφέρουν κατά περίπτωση (Βλ. απόφαση αρ. 128/2008 JAMAL KAROU v Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, ημερ. 1 Φεβρουάριου 2010).

Περαιτέρω, όπως εξηγήθηκε στην υπόθεση Πολυξένη Γεωργίου ν. Δημοκρατίας, Υπόθεση αρ. 606/91, ημερομηνίας 22.9.92, στις σελ. 2-3: «Το τι αποτελεί επαρκή έρευνα, εξαρτάται από τα γεγονότα και περιστατικά της κάθε υπόθεσης (KNAI ν. THE REPUBLIC OF CYPRUS (1987) 3 CLR 1534). Η έκταση της έρευνας  που ένα διοικητικό όργανο διεξάγει για τη λήψη απόφασης εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης (Κυπριακή Δημοκρατία ν. Ανδρέα Γιαλλουρίδη κ.α., Αναθεωρητικές Εφέσεις 868 και 869, ημερομηνίας 13.12.90).».

Όπως καταδεικνύεται από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου, οι Καθ' ων η αίτηση ενήργησαν σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Προσφύγων Νόμου και εξέτασαν όλα τα ουσιώδη στοιχεία που είχαν ενώπιον τους. Ειδικότερα, στην αρχή της συνέντευξης του, ο Αιτητής, αφού ενημερώθηκε για τη διαδικασία και τα δικαιώματα του, επιβεβαίωσε ότι βρίσκεται σε καλή κατάσταση και ότι μπορεί να απαντήσει, ως επίσης ότι δεν έχει οποιεσδήποτε απορίες σχετικά με τη διαδικασία.

Όπως διαφαίνεται από τα στοιχεία τα οποία εμπεριέχονται στον διοικητικό φάκελο, ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου προέβη σε ενδελεχή εξέταση του αιτήματος του Αιτητή για παροχή διεθνούς προστασίας, καθώς και όλων των συναφή στοιχείων που είχε ενώπιον του, ενώ εξάντλησε κατά τη συνέντευξη με τον Αιτητή όλες τις πτυχές των ισχυρισμών του και εν τέλει εκεί όπου θεώρησε σκόπιμο προέβη σε περαιτέρω ανάλυση των δεδομένων μέσω έρευνας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης.

 

Αναφορικά με τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι η απόφαση λήφθηκε υπό πλάνη, οι Καθ' ων αντιτάσσουν ότι η Υπηρεσία Ασύλου βασίστηκε σε όλα τα ουσιώδη γεγονότα όπως αυτά αναλύθηκαν και επεξηγήθηκαν από τον Αιτητή. Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι οι Καθ' ων η αίτηση εξέτασαν ουσιαστικά την αίτηση του Αιτητή και όλα όσα είχε θέσει ο Αιτητής με τους ισχυρισμούς του και στάθμισαν και αξιολόγησαν πλήρως τα ενώπιον τους δεδομένα και ουδέποτε ενήργησαν υπό πλάνη. Ο Αιτητής δεν τεκμηρίωσε κανένα βάσιμο φόβο δίωξης, ο οποίος σύμφωνα με το Άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου πρέπει να συντρέχει από κυβερνητικά ή μη κυβερνητικά όργανα δίωξης.

 

Έχει νομολογηθεί ότι δεν υφίσταται πλάνη περί τα πράγματα όταν η Διοίκηση σταθμίζει και αξιολογεί στοιχεία και γεγονότα όπως αυτά τίθενται ενώπιον της προς κρίση. Πλάνη περί τα πράγματα στοιχειοθετείται όταν αποδεικνύεται η αντικειμενική ανυπαρξία γεγονότων που έλαβε υπόψη του το αρμόδιο όργανο για να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση.  Όταν η πλάνη του αρμόδιου οργάνου έγκειται στην λανθασμένη ερμηνεία του Νόμου, τότε η απόφαση του αρμόδιου οργάνου πάσχει διότι η πλάνη του αυτή οδήγησε σε εσφαλμένη εφαρμογή του Νόμου και κατά συνέπεια με αυτό τον τρόπο συντρέχει πλάνη περί το Νόμο.

Περαιτέρω θα πρέπει να αναφερθεί ότι  το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού για ύπαρξη πλάνης το έχει ο Αιτητής (βλ. Παπαδόπουλος v. Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων (1190) 3ΑΑΔ 262, 267). Η υπό κρίση απόφαση λήφθηκε στα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του αρμοδίου διοικητικού οργάνου, ήτοι της Υπηρεσίας Ασύλου, κατόπιν συνεκτίμησης των πραγματικών στοιχείων και δεδομένων, στηριζόμενη στο ορθό νομικό υπόβαθρο όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω στην απόφαση μου. Συνεπώς, ο ισχυρισμός περί νομικής και πραγματικής πλάνης ή ότι η απόφαση λήφθηκε υπό πεπλανημένα κριτήρια απορρίπτεται.

Σύμφωνα με τα στοιχεία στον φάκελο του Αιτητή, αυτός είναι ενήλικος από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας στις 25/05/2021, δια της  οποίας  προέβαλε σχετικά με την εγκατάλειψη  της χώρας καταγωγής του ότι τον συνέλαβαν αυθαίρετα λόγω της κακής κατάστασης στη χώρα του. Ενώ κυκλοφορούσε ελεύθερα, στρατιωτικοί τον συνέλαβαν χωρίς να γνωρίζει γιατί. Όταν έφτασε στην αστυνομία, όπως ο Αιτητής κατέγραψε στην αίτησή του, είδε πολλά άτομα της ηλικίας του, οι οποίοι συνήθως αναφέρονται ως Κuluna, πρόκειται για παραβατικούς νέους ή κλέφτες και θα τους έπαιρναν για καταναγκαστική εργασία. Ανάμεσά τους υπήρχαν αθώοι όπως επίσης και ο Αιτητής, αλλά η αστυνομία ήθελε να το κάνει με τη βία. Όπως ο Αιτητής περαιτέρω καταγράφει, παρέμβηκε η οικογένειά του και τον άφησαν ελεύθερο. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι ο ίδιος έγινε στόχος τους γιατί κατάλαβε ότι αυτό που προσπαθούσαν να κάνουν ήταν να υποφέρουν οι νεαροί Κονγκολέζοι. Τέλος, ο Αιτητής καταγράφει ότι η ζωή του βρισκόταν σε κίνδυνο γι’ αυτό εγκατέλειψε την χώρα συντομότερο δυνατό για να μεταναστεύσει και αφίχθηκε στην Κυπριακή Δημοκρατία για ασφάλεια και ηρεμία.

Κατά την διάρκεια της συνέντευξης, που διενεργήθηκε στις 13/10/2022  ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι ταξίδεψε από το διεθνές αεροδρόμιο του Ndjili με το διαβατήριο του προς την Κωνσταντινούπολη και κατέφθασε στα κατεχόμενα εδάφη όπου εκεί παρέμεινε για δύο μήνες και στη συνέχεια κάποιος τον βοήθησε και εισήλθε παράνομα στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Στο σημείο της συνέντευξης του όπου ζητήθηκε από τον Αιτητή να εξηγήσει τους λόγους που τον ανάγκασαν να φύγει από την χώρα καταγωγής του, αυτός απάντησε ότι ήταν για λόγους ασφαλείας. Ξεκινώντας την αφήγησή του, ο Αιτητής ανέφερε ότι όλοι είναι αντιπρόσωποι και ανήκουν σε μια ομάδα  που μιλούν για πολιτικά. Μαζί με φίλους του ο Αιτητής, πήγαιναν σε μέρη και έκαναν συγκεντρώσεις και συζητούσαν για τα πολιτικά. Μετά από μια συγκέντρωση όπως ο Αιτητής ισχυρίζεται, οι αστυνομικές αρχές προέβησαν σε συλλήψεις μεταξύ των οποίων και  φίλων του. Όταν ο Αιτητής είδε αυτή την κατάσταση αποφάσισε να φύγει. Πρόσθεσε ακόμα, πως οι αστυνομικοί στο Κογκό συλλαμβάνουν και σκοτώνουν κόσμο χωρίς λόγο. Σε ερώτηση του λειτουργού αν ο λόγος που εγκατέλειψε την χώρα του είναι γιατί η αστυνομία συνέλαβε κάποιους από τους φίλους του, ο Αιτητής απάντησε θετικά, όπως επίσης θετικά απάντησε και όταν ρωτήθηκε για το αν ο λόγος που εγκατέλειψε την χώρα ήταν για να μπορέσει να εργαστεί.

Σε ερώτηση του λειτουργού αν υπάρχει κάποιος άλλος λόγος που ο Αιτητής εγκατέλειψε την χώρα του, απάντησε ότι στο Κογκό δεν υπάρχει κάποιος τρόπος να κρατήσουν τους νέους αφού δεν υπάρχουν εργασίες και διεξάγονται συλλήψεις.

Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις που τέθηκαν στον Αιτητή, αυτός ανέφερε ότι οι πολιτικοί αντιδρούν ενάντια στους νέους όταν οι τελευταίοι ασχολούνται με την πολιτική. Αναφορικά με την ομάδα στην οποία είχε αρχικά αναφερθεί ο Αιτητής, δήλωσε ότι δεν γνωρίζει για να δώσει περισσότερες πληροφορίες επειδή εδώ και 2 χρόνια δεν βρισκόταν  στη χώρα του . Στόχος της εν λόγω ομάδας, όπως ο Αιτητής ισχυρίστηκε, ήταν να συζητούν και να ψάχνουν τρόπους για ελευθερία όπως επίσης και για το πως θα επαναστατήσουν κατά των πολιτικών. Όταν ρωτήθηκε για το τί ακριβώς έκανε σε αυτή την ομάδα ο Αιτητής, δήλωσε ότι έκαναν διαδηλώσεις και βοηθούσαν φίλους. Σχετικά με την χρονική διάρκεια που συμμετείχε σε αυτή την ομάδα ο Αιτητής δήλωσε ότι λάμβανε μέρος για ενάμισι χρόνο, από το τέλος του 2019 μέχρι το τέλος του 2020 και στις αρχές του 2021 εγκατέλειψε την χώρα. Αναφορικά με τις συγκεντρώσεις τις οποίες ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι συμμετείχε, δήλωσε ότι πήγαιναν έξω από την Βουλή για να διαμαρτυρηθούν προς τους πολιτικούς επειδή δεν κάνουν καλά την δουλειά τους αναφέροντας ότι η τελευταία συγκέντρωση που συμμετείχε ήταν στις 03/11/2020.

Σε ερώτηση αν ποτέ έχει συλληφθεί ή κρατηθεί ο Αιτητής απάντησε ότι συνελήφθη μία φορά. Σχετικά με το περιστατικό της σύλληψής του ο Αιτητής ανέφερε ότι ενώ περπατούσε στο δρόμο, οι αστυνομικοί τον προσέγγισαν και του είπαν ‘’εσένα σε ξέρουμε’’, τον συνέλαβαν και τον έβαλαν σε ένα container και τον ανέκριναν. Ο Αιτητής, δήλωσε στους αστυνομικού ότι είναι αθώος και πως δεν γνωρίζει τίποτε. Για να τον αφήσουν ελεύθερο, τον ενημέρωσαν ότι πρέπει να πληρώσει κάποιο ποσό στη χώρα, με τον Αιτητή να απαντά πως δεν έχει χρήματα και τους αστυνομικούς στη συνέχεια να τον απειλούν πως αν δεν πληρώσει θα καταλήξει στις κεντρικές φυλακές της χώρας. Τότε, ο Αιτητής ενημέρωσε την μητέρα του, η οποία πλήρωσε κάποιο χρηματικό ποσό και ο Αιτητής αφέθηκε ελεύθερος, με τον αστυνομικό να τον απειλεί πως αν τον ξαναδεί θα τον σκοτώσει. Ο Αιτητής τοποθέτησε χρονικά το περιστατικό αρχές Σεπτεμβρίου 2020. Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις σχετικά με το συγκεκριμένο περιστατικό, ο Αιτητής δήλωσε ότι τον συνέλαβαν ενόσω βρισκόταν σε κάποιο κατάστημα στοιχημάτων, στην περιοχή Kasa Vubu, στη Λεωφόρο Asosa, αναφέροντας ότι ενόσω έπαιζε στοίχημα, τον πλησίασαν οι αστυνομικοί και του είπαν ‘’σε ψάχνουμε, είσαι Kuluna’’ και ξεκίνησαν να τον κτυπούν, του έβαλαν χειροπέδες και τον οδήγησαν σε κάποιο container και τον κρατούσαν από τις 10 το πρωί μέχρι τις 8 το βράδυ.

Εν συνεχεία, ο αρμόδιος λειτουργός συνέταξε εισηγητική έκθεση για απόρριψη του αιτήματος διεθνούς προστασίας του Αιτητή. Ειδικότερα, σύμφωνα με τον λειτουργό, οι ισχυρισμοί του Αιτητή διακρίνονται στους εξής:      

α. ταυτότητα, χώρα καταγωγής του Αιτητή και προσωπικά στοιχεία/προφίλ,

β. ο Αιτητής συμμετείχε ενεργά σε ομάδα με πολιτική δράση,

γ. ο Αιτητής εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του λόγω φόβου δίωξης του από τις αρχές της χώρας του επειδή συμμετείχε ενεργά σε ομάδα με πολιτική δράση,

δ. ο Αιτητής υπήρξε θύμα αυθαίρετης σύλληψης από της αστυνομικές αρχές της χώρας του και

ε. ο Αιτητής εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του για οικονομικούς λόγους και για λόγους εξεύρεσης εργασίας

Αναφορικά με τους πρώτο και πέμπτο ισχυρισμούς, ο λειτουργός έκρινε ότι οι απαντήσεις του Αιτητή δόθηκαν με ακρίβεια και συνέπεια και για αυτό και τους έκανε αποδεκτούς. Επίσης, από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης ο αρμόδιος λειτουργός διαπίστωσε κάνοντας αποδεκτή και την εξωτερική αξιοπιστία του Αιτητή σε σχέση με  τον πρώτο ισχυρισμό. Αναφορικά με την εξωτερική αξιοπιστία του πέμπτου ισχυρισμού, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι λόγω της εγγενώς υποκειμενικής φύσης του εν λόγω ισχυρισμού οι αναφορές του Αιτητή δεν μπορούσαν να επιβεβαιωθούν από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης.

Αντίθετα, όσον αφορά τους υπόλοιπους ισχυρισμούς ο λειτουργός έκρινε ότι δεν πληρείται η εσωτερική αξιοπιστία του Αιτητή, καθότι οι δηλώσεις του σχετικά με την ενεργή συμμετοχή του σε ομάδα με πολιτική δράση, τον φόβο δίωξης του λόγω της συμμετοχής του στη συγκεκριμένη ομάδα και ότι υπήρξε θύμα αυθαίρετης σύλληψης από τις αστυνομικές αρχές της χώρας του, υπήρξαν αντιφατικές και ασαφείς όπως επίσης χαρακτηρίστηκαν από τον λειτουργό ως γενικές, αόριστες, στερούμενες λεπτομερειών και ακρίβειας.

Ειδικότερα, σε σχέση με την συμμετοχή του σε ομάδα με πολιτική δράση, ο αρμόδιος λειτουργός παρατήρησε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να παραθέσει λεπτομέρειες και πληροφορίες σχετικά με την ομάδα αυτή, παρά μόνο αρκέστηκε να αναφερθεί γενικά και αόριστα ότι συζητούν και ψάχνουν να βρουν τρόπους για την ελευθερία τους. Ο Αιτητής επίσης δεν ήταν σε θέση να αναφέρει ποια ήταν η ανάμειξή του σε αυτή την ομάδα, δηλώνοντας με γενικότητα ότι η συμμετοχή του αποσκοπούσε στην ανάπτυξη της χώρας. Παρόλο που δόθηκαν αρκετές ευκαιρίες στον Αιτητή να επεξηγήσει και να θέσει περαιτέρω πληροφορίες για την συμμετοχή του, για τις συγκεντρώσεις και ειδικότερα για την τελευταία συγκέντρωση που έλαβε χώρα στις 03/11/2020 ο Αιτητής παρέμεινε ασαφής, γενικόλογος και αόριστος.

Αναφορικά με τον φόβο δίωξης του από τις αρχές της χώρας λόγω της συμμετοχής του σε ομάδα με πολιτική δράση, ο λειτουργός έκρινε ότι λόγω του ότι η ισχυριζόμενη δίωξη συνδέεται με την συμμετοχή του στην εν λόγω ομάδα, ισχυρισμός που δεν έγινε αποδεκτός και αφού γενεσιουργός αιτία της ισχυριζόμενης δίωξης ήταν η ενεργή συμμετοχή του στην ομάδα, συνακόλουθα απορρίφθηκε και αυτός ο ισχυρισμός. Ειδικότερα, επεσήμανε ότι οι δηλώσεις του ήταν αόριστες και γενικές χωρίς να μπορεί να αναφέρει με ακρίβεια πότε χρονικά έλαβαν χώρα οι διαδηλώσεις δηλώνοντας ότι έγιναν κατά το 2019 ή το 2020. Ο λειτουργός παρατήρησε ότι σύμφωνα με τα λεγόμενα του Αιτητή και αφού αυτή ήταν η αιτία που πήρε την απόφαση να εγκαταλείψει την χώρα του θα αναμένετο να είναι πιο συγκεκριμένος με το πότε ακριβώς συνέβη το εν λόγω περιστατικό. Παρά τις ευκαιρίες που δόθηκαν στον Αιτητή να επεξηγήσει αυτός παρέμεινε και πάλι αόριστος και γενικός.

Σε σχέση με την αυθαίρετη σύλληψή του από της αστυνομικές αρχές της χώρας του, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι οι αναφορές του Αιτητή,  ήταν ασαφείς, υπέπεσε σε αντιφάσεις καθώς επίσης και ελλιπείς χωρίς να θέτει λεπτομέρειες και ακρίβεια. Ειδικότερα, όπως ο αρμόδιος λειτουργός παρατήρησε, ο Αιτητής δεν κατάφερε να δώσει επαρκείς πληροφορίες και λεπτομέρειες κατά την διάρκεια που βρισκόταν υπό κράτηση στο container, δηλώνοντας μόνο πως ο αστυνομικός που τον ανέκρινε του έλεγε ότι τον ψάχνουν καιρό. Ως αντιφατική κρίθηκε η αρχική δήλωση του Αιτητή ότι τον συνέλαβαν ενόσω έπαιζε στοίχημα χωρίς να γνωρίζει τον λόγο, με την μεταγενέστερη δήλωσή του ότι τον συνέβαλαν επειδή συμμετείχε στην ομάδα και ότι όσους συμμετείχαν στην ομάδα αυτή τους έλεγαν  Κuluna.

Από την  εξέταση τόσο της αίτησης όσο και της συνέντευξης του Αιτητή εντοπίζεται με ευκολία η απουσία λεπτομερειών και συνοχής, ελλείπει το στοιχείο της βιωματικότητας και  η περιγραφή ως μη γνήσια  βιωματική στερείται ενότητας έκφρασης , πληρότητας και στερεότητας,  ενώ σε καμιά περίπτωση δεν καταδεικνύεται ότι τα ως άνω   κατ΄ ισχυρισμόν περιστατικά ήταν ικανά να τον εξαναγκάσει να αναχωρήσει από την χώρα του. Συγκεκριμένα ισχυρίστηκε ότι συνελήφθηκε περί τις αρχές του Σεπτεμβρίου του 2020 ωστόσο το περιστατικό αυτό δεν τον εμπόδισε να συμμετέχει ξανά σε συγκέντρωση ήτοι στις 3/11/2020.

Υπό το φως των πιο πάνω, κρίνω ότι η Υπηρεσία Ασύλου στην έκθεση-εισήγηση, αξιολόγησε κάθε έκαστο ισχυρισμό του Αιτητή και για τους λόγους που εκτενώς καταγράφηκαν στην εισήγηση του αρμόδιου λειτουργού, εύλογα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αξιοπιστία του δεν κρίνεται ως ικανοποιητική και ως εκ τούτου δεν μπορεί να του παραχωρηθεί το ευεργέτημα της αμφιβολίας, όπως αυτό καθορίζεται στην παράγραφο 204 του Εγχειριδίου για τις διαδικασίες και τα κριτήρια καθορισμού του καθεστώτος των προσφύγων.

Έχει,πολλάκις, νομολογηθεί ότι κρίση επί της αξιοπιστίας του αιτητή και έγκριση κωλύματος έγκρισης αίτησης για το λόγο αναξιοπιστίας ως προς τα προβαλλόμενα απο τον Αιτητή είναι επιτρεπτή (AMIRI ΚΑΙ  ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ  ΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ  Κ.Α.(2009) 3 Α.Α.Δ. 358).

Σχετική είναι και η απόφαση  υπ' αρ. 626/2010 JAFAR KALASH και ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ1. ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ, 2.ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ, ημερ. 08/10/2013,στην οποία αναφέρονται τα εξής :

 «Όπως ορθώς υποδεικνύει η συνήγορος των καθ' ων η αίτηση, ο βασικός λόγος για τον οποίο δεν έγινε δεκτό το αίτημα του αιτητή ήταν το γεγονός της μη απόδειξης της αληθοφάνειας των βασικών ισχυρισμών του και του κλονισμού της αξιοπιστίας του λόγω ουσιωδών αντιφάσεων, ελλείψεων και αδυναμιών όπως εντοπίστηκαν στις συνεντεύξεις. Αυτό είναι ένα εμπόδιο που ρητά αναγνωρίζεται ως κώλυμα στην έγκριση αιτήματος ασύλου, από τις πρόνοιες του ιδίου του Εγχειριδίου στο οποίο παραπέμπει τόσο ο αρμόδιος Λειτουργός στην εισήγησή του, όσο και η Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων στην προσβαλλόμενη απόφασή της...».

Περαιτέρω, λαμβάνοντας υπόψη τους αποδεκτούς ισχυρισμούς του Αιτητή αναφορικά με την ταυτότητα, τη χώρα καταγωγής και τα προσωπικά στοιχεία/προφίλ του Αιτητή, καθώς επίσης και το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του για οικονομικούς λόγους και για λόγους εξεύρεσης εργασίας, μετά από εξατομικευμένη εξέταση του αιτήματος και επί τη βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών από έγκυρες εξωτερικές πηγές, ο λειτουργός, κατά την αξιολόγηση του κινδύνου, έκρινε ότι δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι σε περίπτωση που επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του, την Λαϊκή Δημοκρατία του Κόγκο, να αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.

Ως προς τη γενικότερη κατάσταση ασφαλείας στη πόλη Kinshasa, όπου αναμένεται να επιστρέψει o Aιτητής σε περίπτωση επιστροφής του στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κογκό, έρευνα που έγινε από το Δικαστήριο σε επικαιροποιημένες εξωτερικές πηγές πληροφόρησης και συγκεκριμένα σύμφωνα με την πιο πρόσφατη αναφορά του ACLED για τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, με διάστημα αναφοράς 30/06/2022 μέχρι 30/06/2023 καταγράφονται συνολικά 37 περιστατικά ασφαλείας με 38 απώλειες. Από αυτά τα 3 κωδικοποιήθηκαν ως μάχες, τα 22 ως εξεγέρσεις, τα 12 ως βία κατά αμάχων[1]. Σε Query Response της EASO, για την κατάσταση ασφαλείας στην Kinshasa, σημειώνεται ότι από τις εν λόγω πηγές δεν καταγράφονται ένοπλες ομάδες στην περιοχή, ούτε διαμάχες, ωστόσο καταγράφεται εγκληματικότητα στην περιοχή[2]. Σε πρόσφατη αναφορά του ACLED για τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, με αναφορά τον Δεκέμβριο του 2022, δεν αναφέρει κάποιο περιστατικό ασφαλείας στην Κινσάσα. Αναφέρει τις εντάσεις με τη Ρουάντα και ότι συνεχίζονται οι μάχες με την M23. Οι εντάσεις με τη Ρουάντα κλιμακώθηκαν περαιτέρω όταν το ναυτικό της Ρουάντα βομβάρδισε ένα στρατιωτικό αεροπλάνο του Κονγκό που πέρασε στον εναέριο χώρο της Ρουάντα στις 28 Δεκεμβρίου. Το αεροσκάφος επέστρεψε στη ΛΔΚ άθικτο[3].  

Μετά από προσεκτική εξέταση των όσων ισχυρίστηκε ο Αιτητής κατά την διάρκεια της συνέντευξης του, διαπιστώνω ότι, αυτός δεν αντιμετώπιζε οποιουδήποτε είδους δίωξη στη χώρα του και ότι η περίπτωσή του δεν πληρούσε τις υπό του Νόμου προβλεπόμενες προϋποθέσεις για αναγνώριση του καθεστώτος του πρόσφυγα η της συμπληρωματικής προστασίας.

Από τα πιο πάνω διαφαίνεται ότι στο πρόσωπο του Αιτητή δεν συντρέχουν εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης για ένα από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 3(1) του Περί Προσφύγων Νόμου 2000.

Όπως καταδεικνύεται από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου οι Καθ' ων η αίτηση ενήργησαν σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Προσφύγων Νόμου και εξέτασαν όλα τα ουσιώδη στοιχεία που είχαν ενώπιον τους.

Παράλληλα από τα πιο πάνω και δεδομένου ότι δεν επιβεβαιώθηκε δικαιολογημένος φόβος δίωξης, καθώς επίσης και κίνδυνος να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη, απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση κρίνεται ότι δεν συντρέχει κανένας λόγος παραχώρησης καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του άρθρου 19(1) του Περί Προσφύγων Νόμου 2000. Περαιτέρω, σοβαρή βλάβη ή σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη κατά το εδάφιο (2) του άρθρου 19, σημαίνει κίνδυνο αντιμετώπισης θανατικής ποινής, βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας, παραβίασης ανθρωπίνου δικαιώματος, τόσο κατάφωρης, ώστε να ενεργοποιούνται οι διεθνείς υποχρεώσεις της Δημοκρατίας ή να υπάρχει απειλή κατά της ζωής, της ασφάλειας ή της ελευθερίας ως αποτέλεσμα άσκησης αδιάκριτης βίας λόγω συνθηκών ένοπλής σύγκρουσης ή συστηματικών και γενικευμένων παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Συνεπώς πολύ ορθά η Υπηρεσία Ασύλου έκρινε εύλογη τη θέση περί μη απόδειξης εκ μέρους του Αιτητή ότι θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής του στην Λαϊκή Δημοκρατία του Κόγκο σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη, ως προσδιορίζεται στο άρθρο 19 (2).  Τα όσα δήλωσε στη συνέντευξη του και που αναφέρθηκαν πιο πάνω, ουδόλως τον ενέτασσαν στις περιπτώσεις της  αναγκαιότητας παροχής του καθεστώτος της συμπληρωματικής προστασίας. 

Αναφορικά με τον ισχυρισμό των  συνηγόρων του Αιτητή ότι από την προσβαλλόμενη απόφαση ελλείπει αιτιολογία  χρήσιμη καθοδήγηση σχετικά με την έκταση της απαιτούμενης υπό τις περιστάσεις έρευνας των ισχυρισμών του Αιτητή και της αιτιολογίας που πρέπει να περιβάλλει την προσβαλλόμενη στην παρούσα πράξη παρέχει η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση  αρ. 128/2008 JAMAL KAROU v Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, ημερ. 1 Φεβρουάριου 2010: "αιτιολογία μιας απόφασης για να θεωρείται ότι είναι σύμφωνη με τις Γενικές αρχές του Διοικητικού Δικαίου, Άρθρα 26 και 28 του Νόμου 158(Ι)/1999 και την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, θα πρέπει  να περιέχει τους πραγματικούς λόγους και την νομική βάση στην οποία  υπήγαγε τα γεγονότα ώστε να καταλήξει στη συγκεκριμένη απόφαση. Όμως η διατύπωση θα πρέπει να γίνεται με τρόπο που να δίνει την δυνατότητα στο Δικαστήριο να ελέγξει τη νομιμότητα της (Βλ. Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998)3 Α.Α.Δ.270)". 

Σχετικά με τούτο είναι και τα λεχθέντα στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην  Pissas ν. The Republic (1974) 3 CLR 476, ημ.29/11/74, όπου το Δικαστήριο ανέφερε ότι η δέουσα αιτιολογία εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε περίπτωσης.

Όπως προκύπτει από την απόφαση των Καθ' ων η αίτηση, οι Καθ' ων η αίτηση έλαβαν υπόψη όλα όσα ανέφερε ο Αιτητής κατά την συνέντευξή του. Όλη η διαδικασία εξέτασης της αίτησης ασύλου αλλά και τα όσα περιλαμβάνονται στη προσβαλλόμενη δια της παρούσης απόφαση, είναι δεόντως και επαρκώς τεκμηριωμένα και προϊόντα επαρκούς έρευνας των υποβληθέντων στοιχείων, υπαγωγής τους στο σχετικό νομικό πλαίσιο που διέπει διαδικασίες εξέτασης αιτήσεων διεθνούς προστασίας ως ανωτέρω παρατίθενται και είναι περαιτέρω πλήρως αιτιολογημένη η απόφαση.

Στην παρούσα κρίνω ότι οι Καθ' ων η Αίτηση αιτιολογούν πλήρως  την απόφαση τους, αφού λαμβάνονται οι προϋποθέσεις που προνοεί ο Νόμος και καταλήγουν ορθά στην απόρριψη της αίτησης και της εισήγησης ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 3 και 19(1) και (2) του Νόμου, αφού ο Αιτητής απέτυχε να αποδείξει ότι σε περίπτωση επιστροφής στην χώρα του, θα υπήρχε κίνδυνος δίωξης του για φυλετικούς, θρησκευτικούς, πολιτικούς λόγους ή για το λόγο ότι ήταν μέλος συγκεκριμένου συνόλου ή συνόλου ή υπάρχει κίνδυνος να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη. Αυτό προκύπτει και από την αίτηση του Αιτητή, όπου φαίνεται ότι ο Αιτητής εκτός από την επιστολή απόρριψης ημερομηνίας 09/11/2022 έλαβε και την Έκθεση-Εισήγηση.

Υπό φως  του συνόλου των στοιχείων ενώπιον μου, όπως έχω αναλύσει ανωτέρω η παρούσα προσφυγή αποτυγχάνει και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με € 1000 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ΄ ων η αίτηση.

                               

                                                  

 

                                                   Β. Κουρουζίδου - Καρλεττίδου,Δ.Δ.Δ.Δ.Π.



[1]ACLED - DISAGGREGATED DATA COLLECTION - ANALYSIS & CRISIS MAPPING PLATFORM, The Armed Conflict Location & Event Data Project, διαθέσιμο στον ακόλουθο διαδικτυακό σύνδεσμο https://acleddata.com/dashboard/#/dashboard

(βλ. πλατφόρμα Dashboard, με στοιχεία ανάλυσης ως εξής: ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΣΥΜΒΑΝΤΩΝ – 30.06.2022 - 30.06.2023, ΤΥΠΟΣ ΣΥΜΒΑΝΤΩΝ - Violence against civilians / Explosions/Remote violence / Riots και ΠΕΡΙΟΧΗ - Middle Africa – DRC-Kinshasa

[2] ASO, COI Query: Updates on the security situation in Kinshasa between 1 January 2020 - 30 June 2021' (22 July 2021) 1-8, Available from: https://www.ecoi.net/en/file/local/2056515/EASOH-COI+Querv+Response+-+DRC-t-+Security+situation.pdf

[3] https://acleddata.com/2023/02/02/regional-overview-africa-december-2022/


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο