ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

                                                             Νομική Αρωγή Αρ.: 31/25

02 Απριλίου 2026

 

[Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ  ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΑΡ.1 ΤΟΥ 2003, ΩΣ ΕΧΕΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ

ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥ 2002 ΜΕΧΡΙ 2019

 

 

ΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ:

Α. Μ.

                                                                                                                       Αιτητή

......................

 

Ο Αιτητής εμφανίζεται αυτοπροσώπως

Κ. Ιμανίμης (κος), για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(Ανδρέας Χατζησάββας μεταφραστής για πιστή μετάφραση από Αγγλικά σε Ελληνικά και αντίστροφα και Lima Wahedi μεταφραστής για πιστή μετάφραση από Farsi σε Αγγλικά και αντίστροφα).                            

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, ΔΔΔΔΠ.:  Ο Αιτητής με την αίτησή του ημερομηνίας 17/02/2025, αιτείται την παροχή δωρεάν νομικής αρωγής για την καταχώριση προσφυγής δυνάμει του άρθρου 146 του Συντάγματος, εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 31/01/2025, η οποία παραλήφθηκε και υπογράφτηκε ιδιοχείρως από τον Αιτητή στις 05/02/2025 και με την οποία απορρίπτεται η αίτησή του για χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας δυνάμει του περί Προσφύγων Νόμου.

Τα γεγονότα της υπόθεσης όπως προκύπτουν από το γραπτό σημείωμα που καταχώρισε ο συνήγορος που εμφανίζεται για το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας έχουν ως ακολούθως: Ο Αιτητής κατάγεται από το Ιράν. Ο Αιτητής συμπλήρωσε και καταχώρισε αίτηση για παροχή διεθνούς προστασίας στις 10/12/2024. Στις 08/01/2025 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του Αιτητή από λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου. Στις 20/01/2025, ο λειτουργός ετοίμασε έκθεση-εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου, σχετικά με την συνέντευξη του Αιτητή. Στη συνέχεια, στις 31/01/2025, ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης ασύλου του αιτητή. Στις 05/02/2025, η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε επιστολή ενημέρωσης περί της απόρριψης του αιτήματος του Αιτητή, η οποία παραλήφθηκε και υπογράφτηκε ιδιοχείρως από τον Αιτητή στις 05/02/2025, κατόπιν επεξήγησης του περιεχομένου στη μητρική του γλώσσα (farsi).

Στις 17/02/2025 καταχωρήθηκε προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας με αρ. 382/25 κατά της πιο πάνω απορριπτικής απόφασης.

Στο πλαίσιο του έντυπου της αίτησής του για άσυλο, ο Αιτητής ανέφερε ότι εγκατέλειψε την χώρα του για λόγους ασφαλείας. Ειδικότερα, ανέφερε ότι επειδή η σύζυγός του δεν φορούσε το Hijab με τον σωστό τρόπο, οι αρχές ασφαλείας τους δημιουργούσαν προβλήματα σε πολλές περιπτώσεις, σταματώντας τους στο δρόμο για έρευνα αλλά προέβησαν σε έρευνες και στο σπίτι τους. Όπως επίσης κατέγραψε, τσακώθηκε μαζί τους πολλές φορές υπερασπίζοντας τη γυναίκα του.  Τέλος κατέληξε ότι μετά το πρόστιμο που τους στάλθηκε, για την μη σωστή εφαρμογή του Hijab και επίσης επειδή ο Αιτητής καβγάδισε μαζί τους, αποφάσισαν να προβούν σε πώληση πολύτιμων αντικειμένων για να είναι σε θέση να εγκαταλείψει την χώρα του.

Στο πλαίσιο της συνέντευξης του, κατά το στάδιο της ελεύθερης αφήγησης, ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι παρότι δεν ήθελε να εγκαταλείψει την χώρα του, το έκανε καθότι οι δυνάμεις ασφαλείας καταπιέζουν τους πολίτες με αποτέλεσμα να μην έχουν ελευθερία να ζήσει ο καθένας τη ζωή που επιθυμεί, αναφερόμενος σε περιστατικό κατά το οποίο μέλη των δυνάμεων ασφαλείας απείλησαν ότι θα τους συλλάβουν επειδή η γυναίκα του δεν φορούσε σωστά το hijab της. Πρόσθεσε ότι όταν αντιλήφθηκε ότι θα κατηγορηθεί, αποφάσισε μετά από τη συμβουλή του αδερφού του να εγκαταλείψει την χώρα, καθότι ως του είπε ο αδελφός του, θα τον σκότωναν.

Ειδικότερα, αναφερόμενος ο Αιτητής στο περιστατικό που τους δημιούργησε πρόβλημα, δήλωσε ότι χρονικά συνέβη 4 μέρες προτού εγκαταλείψει την χώρα του. Επιπλέον, ο Αιτητής εξήγησε ότι αυτός, η γυναίκα του και η οικογένειά της ήταν για ψώνια και μέλη των δυνάμεων ασφαλείας βρίσκονταν εκεί. Ακολούθησε σχετική παρατήρηση από τα μέλη των δυνάμεων ασφαλείας στη γυναίκα του αιτητή, για την μη ορθή τοποθέτηση του hijab της, με την ίδια να τους δηλώνει, ως δήλωσε ο αιτητής, ότι φορούσε με τον ορθό τρόπο το hijab της, και ενόψει τούτου, ένας από τους αστυνομικούς την έσπρωξε. Ο Αιτητής τότε ξεκίνησε να καβγαδίζει μαζί τους και άρχισαν να τον απειλούν ότι θα τον συλλάβουν. Πρόσθεσε ότι αυτό το περιστατικό συνέβη μόνο μια φορά. Ακολούθως ανάφερε ότι μετά το εν λόγω περιστατικό δεν συνέβη κάτι στον ίδιο προσωπικά, όπως επίσης δήλωσε ότι δεν συνέβη οτιδήποτε στην γυναίκα του, με την οποία διατηρεί επικοινωνία. Ως προς το περιεχόμενο των απειλών, ο Αιτητής διευκρίνισε ότι κατά την διάρκεια του περιστατικού, μέλη των δυνάμεων ασφαλείας τον απείλησαν ότι θα εκδώσουν εναντίον του ένταλμα σύλληψης.

Αξιολογώντας τους ισχυρισμούς του Αιτητή, ο λειτουργός διέκρινε δύο (2) ουσιώδεις ισχυρισμούς. Ο πρώτος ισχυρισμός σχετικά με την ταυτότητα, χώρα καταγωγής και τα προσωπικά στοιχεία/προφίλ του Αιτητή έγινε αποδεκτός, καθώς στοιχειοθετήθηκαν τόσο η εσωτερική όσο και η εξωτερική αξιοπιστία των λεγομένων του. Ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός, ως έχει αναλυθεί, έτυχε απόρριψης. Συγκεκριμένα, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε πως ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να δώσει επαρκείς πληροφορίες και λεπτομέρειες που άπτονται στον πυρήνα του αιτήματός του όσον αφορά τον ισχυριζόμενο διαπληκτισμό του Αιτητή με μέλη των δυνάμεων ασφαλείας, ενώ σε αρκετά σημεία υπήρξαν ασάφειες, αντιφάσεις, ελλείψεις, ασυνέπειες και γενικολογίες.

Πιο συγκεκριμένα, ο λειτουργός επεσήμανε ότι ο Αιτητής υπέπεσε σε αντιφάσεις μεταξύ των γραπτών και των προφορικών του δηλώσεων. Ειδικότερα, ως τονίζει ο αρμόδιος λειτουργός, ενώ στην αρχική αίτηση του ο αιτητής δήλωσε ότι οι αστυνομικοί έστειλαν εξώδικο επειδή η γυναίκα του δεν φορούσε σωστά το hijab εντούτοις, στη συνέντευξη του, όταν ερωτήθηκε σχετικά, δήλωσε ότι αυτό δεν ισχύει αλλά ενδεχομένως να σταλεί εξώδικο στο μέλλον. Πρόσθετα, ως επισημάνθηκε, ενώ στην αίτηση του αναφέρθηκε ότι ήρθε σε σύγκρουση με την αστυνομία αρκετές φορές, εντούτοις στην συνέντευξη του ανάφερε μόνο ένα περιστατικό, ξεκαθαρίζοντας ότι μόνο μια φορά διαπληκτίστηκε με την αστυνομία. Ακόμα, ο λειτουργός καταγράφει ότι ο Αιτητής υπέπεσε σε ασυνέπεια ως προς το τρόπο που χρηματοδότησε το ταξίδι του αφού στην γραπτή αίτηση του ανέφερε ότι αναγκάστηκε να πουλήσει δακτυλίδια και το αυτοκίνητό του, ενώ κατά την συνέντευξη δήλωσε ότι τον βοήθησε οικονομικά ο αδερφός του. Επιπρόσθετα, ο λειτουργός έκρινε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να δώσει σαφείς πληροφορίες σχετικά με το πότε και πού ξεκίνησε το πρόβλημα. Περιορίστηκε σε γενικές δηλώσεις ότι το περιστατικό συνέβη κάπου στο κέντρο της πόλης, χωρίς να διευκρινίσει τον ακριβή τόπο ή τις συνθήκες. Παρά τις επανειλημμένες ερωτήσεις για την ημερομηνία, ανέφερε μόνο ότι το γεγονός συνέβη περίπου πριν 2 μήνες ή 55 ημέρες από την ημέρα της συνέντευξης. Ο λειτουργός ακόμα επεσήμανε ότι ο Αιτητής δεν παρείχε επαρκείς λεπτομέρειες για τις απειλές που δέχτηκε από τους αστυνομικούς. Ως επισημάνθηκε, ο αιτητής περιέγραψε γενικά έναν λεκτικό διαπληκτισμό, όπου οι αστυνομικοί φέρεται να τον απείλησαν με σύλληψη, αλλά τα αίτια του περιστατικού παρέμειναν ασαφή, ούτε εντοπίστηκε να υπήρξε οποιαδήποτε συνέχεια στο περιστατικό. Επιπλέον, ο λειτουργός καταγράφει ότι δεν υπήρξε ένταλμα σύλληψης ή επίσημη κατηγορία κατά του Αιτητή που να δικαιολογεί τους φόβους του ή την παράνομη έξοδό του από τη χώρα. Τέλος, ο λειτουργός κατέγραψε ότι αν και το περιστατικό αφορούσε τη σύζυγο του Αιτητή, εντούτοις η σύζυγος του συνεχίζει να ζει και να εργάζεται κανονικά στο Ιράν, μόνη χωρίς τον σύζυγο της και παρά την ύπαρξη του αυστηρού νόμου για την ενδυμασία και τις δυσκολίες για γυναίκες χωρίς σύζυγο στο Ιράν, εντούτοις, ως τονίστηκε, η ίδια συνεχίζει να ζει στην εν λόγω χώρα και να είναι ασφαλής, χωρίς να ήρθε αντιμέτωπη με οποιαδήποτε συνέπεια.

Παρατηρώ ότι η αρμόδια αρχή εξέτασε το ενδεχόμενο της υπαγωγής του Αιτητή στο καθεστώς διεθνούς προστασίας κρίνοντας ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή δεν στοιχειοθετούν βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του όπως προνοείται στο άρθρο 3(1) του Περί Προσφύγων Νόμου όπως επίσης δεν συντρέχει κανένας λόγος παραχώρησης καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του άρθρου 19 (1) καθότι δεν αποδείχθηκε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 19(2), (α), (β), (γ), του Περί Προσφύγων Νόμου.

Το Γραπτό Σημείωμα με τα επισυνημμένα έγγραφα μεταφράστηκαν στον Αιτητή και του δόθηκε χρόνος για να τοποθετηθεί επί του σημειώματος.

Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση μέσω του Γραπτού της Σημειώματος αναφέρει πως το αίτημα του Αιτητή εξετάστηκε από τον αρμόδιο λειτουργό επιμελώς σε κάθε στάδιο της προβλεπόμενης από το νόμο διαδικασίας και η απόφαση την οποία αμφισβητεί ο Αιτητής κατά την εισήγησή του ήταν αποτέλεσμα ενδελεχούς έρευνας, ορθής αξιολόγησης των στοιχείων και ορθής εφαρμογής του Νόμου.

Θα πρέπει να αναφερθεί πως η περίπτωση του Αιτητή υπάγεται στις διατάξεις του άρθρου 6Β(2)(α) και 6Β(2)(ββ) του σχετικού Νόμου. To άρθρο 6Β του περί Νομικής Αρωγής Νόμου προβλέπει τα εξής (η υπογράμμιση είναι δική μου):

«Νομική αρωγή σε αιτητές και δικαιούχους διεθνούς προστασίας

6Β. (1) [...]

(2) Παρέχεται δωρεάν νομική αρωγή σε αιτητή διεθνούς προστασίας, ο οποίος ασκεί προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου, δυνάμει των διατάξεων του Άρθρου 146 του Συντάγματος -

(α) Kατά δυσμενούς απόφασης του Προϊσταμένου επί της αίτησης διεθνούς προστασίας του εν λόγω αιτητή, την οποία απόφαση ο Προϊστάμενος έλαβε δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 5, 12Βδις, 12Βτετράκις, 12Δ ή 13 του περί Προσφύγων Νόμου του 2000, ή

(β) [.]

υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

(αα) Η δωρεάν νομική αρωγή αφορά μόνο την πρωτοβάθμια εκδίκαση της προσφυγής ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου δυνάμει των διατάξεων του Άρθρου 146 του Συντάγματος, και όχι την εκδίκαση έφεσης ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατά της δικαστικής απόφασης η οποία εκδίδεται στα πλαίσια της εν λόγω πρωτοβάθμιας εκδίκασης, ούτε άλλο ένδικο μέσο∙και

(ββ) κατά την κρίση του Διοικητικού Δικαστηρίου, η προσφυγή έχει πραγματικές πιθανότητες επιτυχίας:

Νοείται ότι οι διατάξεις της παραγράφου (ββ) εφαρμόζονται χωρίς να περιορίζουν αυθαίρετα την παροχή της δωρεάν νομικής αρωγής και χωρίς να εμποδίζεται η ουσιαστική πρόσβαση του αιτητή διεθνούς προστασίας στη δικαιοσύνη.». 

Στη βάση των προαναφερόμενων προνοιών της σχετικής νομοθεσίας, δίδεται ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να αποφασίσει κατά πόσον, με βάση τα ενώπιον του στοιχεία, η προσφυγή του αιτητή έχει πραγματικές πιθανότητες επιτυχίας (Νομική Αρωγή αρ. 23/2010, Farshad Khamsen, ημερομηνίας 14/10/2010).

Το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του το δικαίωμα του Αιτητή να ακουστεί στη βάση του άρθρου 146 του Συντάγματος, αλλά θα πρέπει περαιτέρω να εξετάσει την αίτηση με βάση το υλικό που έχει ενώπιον του χωρίς να δίδονται νομικές αρωγές ανεξέλεγκτα σε υποθέσεις που δεν έχουν πιθανότητες επιτυχίας (Νομική Αρωγή αρ. 10/2010 ALALI ABDULHAMID, ημερομηνίας 06/05/2010 και Νομική Αρωγή υπ' αρ. 25/2010, ANTHONIA IDAHOR, ημερομηνίας 13/12/2010).

Κατά την εξέταση εκατέρωθεν των ισχυρισμών το Δικαστήριο προβαίνει σε εκ πρώτης όψεως εξέταση της υπόθεσης, χωρίς βεβαίως το Δικαστήριο να καλείται να αποφασίσει επί της οριστικής τύχης της προσφυγής που πιθανόν να καταχωρήσει ο Αιτητής. Σημειώνεται, πως το αποτέλεσμα της παρούσας αίτησης για νομική αρωγή, δεν θα επηρεάσει την τελική έκβαση της προσφυγής που καταχώρησε ο αιτητής εφόσον το Δικαστήριο στην παρούσα διαδικασία δεν αποφασίζει επί της οριστικής τύχης της προσφυγής (Durgo Man v. Δημοκρατίας, υπόθ. αρ. 278/09, ημερομηνίας 15.7.2009, Baghour και Roud Gad, υπόθ. αρ.7/11 και 8/11, ημερομηνίας 28.3.2011 ).

Λαμβάνοντας υπόψη τις πρόνοιες της νομοθεσίας αλλά και όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου, διαπιστώνω τα ακόλουθα. Κρίνω αναγκαίο να αναφέρω ότι σχετικά με τους ισχυρισμούς του αιτητή, η αρμόδια αρχή διαπιστώνεται εκ πρώτης όψεως, ότι προέβη στη δέουσα έρευνα προς εξέταση τόσο της εσωτερικής όσο και της εξωτερικής τους αξιοπιστίας.

Εντούτοις, πέραν των ανωτέρω, διαφαίνεται πως θα πρέπει να αξιολογηθεί κατά πόσον η επιστροφή του αιτητή στη χώρα καταγωγής του είναι δυνατή ή όχι, λόγω της ένοπλης σύρραξης που υφίσταται αυτή την στιγμή στην χώρα του, γεγονότα τα οποία δεν βρίσκονταν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου κατά την στιγμή έκδοσης της απορριπτικής απόφασης, μιας και μεσολάβησαν μεταγενέστερα της έκδοσης της, έρευνα στην οποία θα πρέπει να προβεί το Δικαστήριο.

 

Ως εντοπίζεται σε σχετικές εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, όσον αφορά την κατάσταση ασφαλείας στην χώρα καταγωγής του αιτητή, εντοπίζεται ότι υφίσταται εν εξελίξει ένοπλη σύρραξη από τις 28/02/2026 και έπειτα.

 

Ειδικότερα, όσον αφορά την κατάσταση ασφαλείας στο Ιράν σύμφωνα με εξωτερικές πηγές, στις 28/02/2026 ξεκίνησε πόλεμος από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ με επίκεντρο το Ιράν (με αφετηρία την εξουδετέρωση του ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη του ιρανικού καθεστώτος, Αλί Χαμανεΐ) λόγω των άκαρπων διαπραγματεύσεων από το 2025 αναφορικά με την πυρηνική συμφωνία. Η έναρξη του πολέμου ανέτρεψε τη δυναμική στη Μέση Ανατολή. Οι επιθέσεις προκάλεσαν τεράστιες ζημιές και χιλιάδες νεκρούς στο Ιράν και τον Λίβανο, δεκάδες νεκρούς στο Ισραήλ και τα αραβικά κράτη του Κόλπου, καθώς και εκατομμύρια εκτοπισμένους στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένου περισσότερου από το ένα έκτο του πληθυσμού του Λιβάνου.^[1] Σε σχετικό χάρτη που απεικονίζει την παρουσία των στρατιωτικών δυνάμεων τόσο των Ηνωμένων Πολιτειών όσο και του Ιράν στην περιοχή, διαφαίνεται πως σε όλη την επικράτεια του Ιράν υπάρχουν στρατιωτικές δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών τονίζοντας δε και την υφιστάμενη σύρραξη και στα στενά του Ορμούζ.^[2]

 

Σύμφωνα με σχετικό άρθρο από το Κέντρο για Στρατηγικές και Διεθνείς Μελέτες αναλύεται η εξέλιξη του αεροπορικού πολέμου μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους με το Ιράν κατά την τέταρτη εβδομάδα της σύγκρουσης (ήτοι στα τέλη του Μαρτίου), εστιάζοντας στα δεδομένα των επιχειρήσεων και στις προθέσεις των εμπλεκομένων. Επισημαίνεται ότι η σύγκρουση παραμένει σε εξέλιξη χωρίς σαφείς ενδείξεις αποκλιμάκωσης. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους επιδιώκουν τη συνεχή αποδυνάμωση των στρατιωτικών δυνατοτήτων του Ιράν, ενώ το ίδιο εξακολουθεί να διατηρεί μια περιορισμένη αλλά επικίνδυνη ικανότητα επιθέσεων.^[3]

 

Ενόψει των πιο πάνω αναφερθέντων, κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι για σκοπούς παραχώρησης συμπληρωματικής προστασίας, μεταξύ των περιπτώσεων σοβαρής βλάβης που απαριθμεί το άρθρο 19 του Περί Προσφύγων Νόμου περιλαμβάνεται και το εδάφιο 2 παράγραφος (γ) « [..]σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης».

 

Ωστόσο, η κατάληξη σε οποιοδήποτε περαιτέρω συμπέρασμα, απαιτεί εκ βάθους έρευνα σε πληροφορίες από τη χώρα καταγωγής και νομική ανάλυση, ενέργειες οι οποίες εκφεύγουν της αρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου στα πλαίσια εξέτασης της παρούσα νομικής αρωγής, η οποία περιορίζεται σε εκ πρώτης όψεως εξέταση της υπόθεσης.

 

Τούτων δοθέντων, κρίνω ότι υπάρχουν εκ πρώτης όψεως πραγματικές πιθανότητες επιτυχίας της προσφυγής του αιτητή σχετικά με τον κίνδυνο που ενδέχεται να υποστεί ο ίδιος σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής του, λόγω της σημερινής κατάστασης ασφαλείας στην χώρα του, στην οποία αρμόζει περαιτέρω εξέταση και αποκρυστάλλωση στο πλαίσιο της δικαστικής διαδικασίας, δεδομένης και της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου.

 

Όπως  έχει αποφασιστεί  σε διάφορες υποθέσεις ( Tamaga Durgo Man v. Δημοκρατίας, υπόθ. αρ. 278/09, ημερ. 15.7.2009, Nacira Baghour και Maged Amin Roud Gad, υπόθ. αρ. 7/11 και 8/11, ημερ. 28.3.2011 και Yahya Ali Ahmad Odeh, υπόθ. αρ. 10/12, ημερ. 28.3.2012) το Δικαστήριο εξετάζοντας τέτοια αίτηση έχει αφενός διακριτική ευχέρεια για την έγκριση ή απόρριψη της, και αφετέρου δεν προβαίνει σε οριστικά συμπεράσματα για την τύχη της ίδιας της προσφυγής μιας και αυτό που εξετάζει είναι αν έχει πραγματικές πιθανότητες να εκδοθεί δικαστική απόφαση υπέρ του αιτητή.

Επομένως, για τους λόγους που έχουν εκτεθεί, κρίνω στη βάση των ενώπιον μου στοιχείων πως μπορεί να θεωρηθεί, στο βαθμό που απαιτείται στα πλαίσια της παρούσας, ο οποίος δεν απαιτεί εις βάθος εξέταση επί της ουσίας της αίτησης, ότι η προσφυγή που έχει καταχωρηθεί από τον αιτητή έχει πραγματικές πιθανότητες επιτυχίας λόγω του αυξημένου κινδύνου που διαφαίνεται ότι ενδεχομένως να υπάρξει η τυχόν επιστροφή του αιτητή στην χώρα του, λόγω της τωρινής κατάστασης ασφαλείας στην χώρα του.

Για τους λόγους που έχουν εκτεθεί, έχοντας υπόψη τις πρόνοιες του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018, Ν.73(Ι)/2018, κρίνω πως εκ πρώτης όψεως υπάρχουν πιθανότητες επιτυχίας της προσφυγής, που έχει ήδη καταχωρήσει ο αιτητής, κατά της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, χωρίς βεβαίως να προδικάζεται σε αυτό το στάδιο το αποτέλεσμα της προσφυγής.

Αντίθετη κατάληξη της παρούσας αίτησης, θα οδηγούσε σε παρεμπόδιση στην ουσιαστική πρόσβαση του αιτητή στη δικαιοσύνη και θα ήταν αντίθετη με την επιφύλαξη του άρθρου 6Β (2) (ββ) του περί Νομικής Αρωγής Νόμου του 2002, Ν. 165(Ι)/2002.

Λαμβάνω επίσης υπόψη ότι σύμφωνα με την τροποποίηση που μεσολάβησε του άρθρου 7 του περί Νομικής Αρωγής Νόμου, δεν απαιτείται πλέον η εξέταση της οικονομικής κατάστασης του αιτητή με βάση κοινωνικοοικονομική έκθεση του Γραφείου Ευημερίας [βλ. άρθρο 7 (6) και άρθρο 7 (1) (α) αντίστοιχα του περί Νομικής Αρωγής Νόμου] για σκοπούς εξέτασης της παρούσας αίτησης. Το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει πιστοποιητικό για παροχή δωρεάν νομικής αρωγής σε αιτητή μόνο αν κρίνει ότι «λόγω της σοβαρότητας της υπόθεσης ή άλλων περιστάσεων της υπόθεσης είναι επιθυμητό για το συμφέρον της δικαιοσύνης να τύχει δωρεάν νομικής αρωγής για την προετοιμασία και το χειρισμό της υπόθεσης» [ άρθρο 7(1)(β) του περί Νομικής Αρωγής Νόμου].

Λαμβάνοντας  υπόψη όλα τα πιο πάνω και ενόψει των γεγονότων της υπόθεσης ως έχουν ήδη αναφερθεί, κρίνω ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση πιστοποιητικού  νομικής αρωγής και, ως εκ τούτου, εντέλλεται το αρμόδιο Πρωτοκολλητείο να προχωρήσει στις νενομισμένες διαδικασίες για διορισμό δικηγόρου, σύμφωνα με τον Διαδικαστικό Κανονισμό, δυνάμει του σχετικού Νόμου.

Τα έξοδα των μεταφραστών να πληρωθούν από την Δημοκρατία.

 

 

                                                                                        Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π