ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ.Αρ.: 1024/2025

 

04 Νοεμβρίου, 2025

 [Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

        A.G.N.T., από το Καμερούν και τώρα στη Λάρνακα (ARC: ΧΧΧΧΧΧΧ)

Αιτητής

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ' ων η Αίτηση

 

Εμφανίσεις:

Δ. Τιμοθέου (κα) για Γ. Α. Βασιλείου Δ.Ε.Π.Ε., Δικηγόροι για τον Αιτητή

Κ. Σάββα (κα), Δικηγόρος για Γενικό Εισαγγελέα, Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση

Ο Αιτητής Παρών

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 31/03/25 η οποία του κοινοποιήθηκε την ίδια μέρα, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας ως άκυρη και/ή παράνομη και/ή στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος και αιτείται την έκδοση νέας απόφασης αναγνώρισης διεθνούς προστασίας στον Αιτητή και/ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία υπό τις περιστάσεις.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία την 10/02/20, 23/10/20 πραγματοποιήθηκε η συνέντευξη του. Ακολούθησε η έκθεση/εισήγηση του λειτουργού στις 24/03/21 και στις 18/05/21 ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιος λειτουργός ενέκρινε την έκθεση/εισήγηση και αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης, η οποία του κοινοποιήθηκε μέσω επιστολής ημερ. 04/06/21 στις 11/06/21. Εναντίον της προαναφερθείσας απορριπτικής απόφασης ασκήθηκε προσφυγή υπ’ αριθμόν  4211/21 και στις 23/05/23. Η απόφαση ημερ.18/05/2021 ανακλήθηκε λόγω τυπικών παρατυπιών και το αίτημα του Αιτητή επανεξετάστηκε από την Υπηρεσία Ασύλου (ερυθρά 119 και 125 – 126 του διοικητικού φακέλου, στο εξής «ΔΦ»). Στις 08/10/24 διεξήχθη εκ νέου συνέντευξη του Αιτητή και ακολούθησε η έκθεση/εισήγηση του λειτουργού στις 19/12/24. Στις 28/02/25 ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιος λειτουργός ενέκρινε την έκθεση/εισήγηση και αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Οι δικηγόροι για τον Αιτητή, κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία περιόρισαν τους νομικούς λόγους ακύρωσης στην μη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα και απέσυραν ρητώς όλους τους λοιπούς λόγους.

 

Οι Καθ΄ ων η αίτηση σε απάντηση των εν λόγω ισχυρισμών υιοθέτησαν το περιεχόμενο της ένστασης και υποστήριξαν ότι οι ισχυρισμοί του δεν εμπίπτουν στην έννοια του καθεστώτος πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας. Προβάλλουν ότι ο Αιτητής προέρχεται από ασφαλή χώρα ιθαγένειας σύμφωνα με το διάταγμα ασφαλών χωρών του Υπουργού, ούτε ο Αιτητής έχει τεκμηριώσει ότι δεν είναι ασφαλής λόγω των ειδικών του περιστάσεων. 

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Δεδομένης της τοποθέτησης των δικηγόρων του Αιτητή το Δικαστήριο αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2023 (Ν. 73(I)/2018), προχωρεί σε εξέταση της ουσίας του αιτήματος του Αιτητή και των στοιχείων του φακέλου του σε συνδυασμό με τους (υπολειπόμενους) εγειρόμενους λόγους ακύρωσης που αφορούν έλλειψη δέουσας έρευνας και ανεπαρκούς αιτιολόγησης της προσβαλλόμενης πράξης.

 

Με την αίτηση ασύλου του Αιτητή καταγράφεται ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του καθώς διώκεται από την οικογένειά του. Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι μετά το θάνατο του πατέρα του και σε ηλικία 23 ετών όφειλε, σύμφωνα με την παράδοση, να τον διαδεχθεί και να συνευρίσκετε ερωτικά με τη μητέρα του, ενώ παράλληλα απειλούνταν η ζωή του από τα αδέλφια του τα οποία του ασκούσαν και σωματική βία λόγω της πατρικής περιουσίας. Επίσης, τα αδέλφια του είχαν δολοφονήσει τους δίδυμους αδελφούς του. Η μητέρα του τον βοήθησε με κάθε δυνατό μέσο ώστε να διαφύγει [ερυθρά 1 & 13 (η μετάφραση) ΔΦ].

 

Μετά από αξιολόγηση των πρακτικών της συνέντευξης διαπιστώνεται ότι ο εξεταστής της υπόθεσης – λειτουργός ενημέρωσε τον Αιτητή για τα δικαιώματα και υποχρεώσεις του (ερυθρό 155 ΔΦ) και κατά την διάρκεια της συνέντευξης του έθεσε διάφορα ερωτήματα για να καλύψει τους λόγους που τον οδήγησαν να εγκαταλείψει την χώρα του και να υποβάλει αίτηση ασύλου. Του παρασχέθηκε δωρεάν διερμηνέας, του διαβάστηκαν όσα καταγράφηκαν στη συνέντευξη και επιβεβαίωσε πως όσα καταγράφηκαν αντικατοπτρίζουν επακριβώς τις δηλώσεις του (ερυθρό 144 – 2Χ και 143 ΔΦ). Από τις απαντήσεις του ο λειτουργός αποδέχθηκε το προφίλ, τα προσωπικά στοιχεία και τόπο συνήθους διαμονής του Αιτητή, ήτοι την πόλη Douala, η οποία βρίσκεται στη Νοτιοδυτική περιφέρεια (Southwest Region) του Καμερούν (ερυθρά 180 – 181 ΔΦ). Απορρίφθηκαν, όμως, οι δύο λοιποί ισχυρισμοί (α) περί του συμβάντος του έτους 2010, οπότε τα ετεροθαλή αδέλφια του Αιτητή και οι αρχηγοί του χωριού του, Bare Bakem, τον κυνηγούσαν επειδή αρνήθηκε να ακολουθήσει τις παραδόσεις τους και να διαδεχθεί τον πατέρα του, δηλαδή να συνευρίσκετε ερωτικά με τη μητέρα του, κάτι που ήταν αντίθετο με τη χριστιανική του θρησκεία (δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός) και (β) περί του ότι τα ετεροθαλή αδέλφια του Αιτητή τον κυνηγούσαν, επειδή τους είχε καταγγείλει στην αστυνομία το 2010 και ήθελαν να αποσύρει την απαίτησή του για τα χωράφια που είχαν καταλάβει οι αρχηγοί και οι συνεργάτες του πατέρα του (τρίτος ουσιώδης ισχυρισμός),  (ερυθρά 176 – 179 ΔΦ).

 

Ο λειτουργός στην έκθεση/εισήγησή απέρριψε τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητή ως εσωτερικά αναξιόπιστο, καθότι οι απαντήσεις του δεν ήταν επαρκείς, λεπτομερείς, συγκεκριμένες και συνεπείς. Συγκεκριμένα, ο Αιτητής:

- κλήθηκε να αναπτύξει περαιτέρω τον ισχυρισμό του σχετικά με το έθιμο των Mbo, σύμφωνα με το οποίο, μετά τον θάνατο του πατέρα, ο υιός οφείλει να συνευρεθεί με τη μητέρα του και στη συνέχεια οι αρχηγοί της φυλής προβαίνουν στη θυσία της, ωστόσο, ο Αιτητής δεν παρείχε επαρκείς λεπτομέρειες ή συγκεκριμένα στοιχεία για να περιγράψει ή να τεκμηριώσει το εν λόγω έθιμο πέραν της γενικής αυτής αναφοράς (ερυθρό 145 – 3Χ ΔΦ),

- κληθείς να διευκρινίσει με ποιον τρόπο τα ετεροθαλή αδέλφια του και οι αρχηγοί του χωριού έμαθαν ότι απευθύνθηκε στην αστυνομία, δεν έδωσε συγκεκριμένη απάντηση, περιοριζόμενος να αναφέρει ότι «πάντα τους παρακολουθούσαν», χωρίς περαιτέρω διευκρίνιση (ερυθρό 146 – 1Χ ΔΦ),

- δεν παρείχε επαρκή και λεπτομερή περιγραφή του περιστατικού κατά το οποίο, όπως ισχυρίστηκε, του επιτέθηκαν τα ετεροθαλή αδέλφια του και οι αρχηγοί του χωριού. Η αναφορά του περιορίστηκε σε γενικές περιγραφές πράξεων βίας, χωρίς αναλυτική παρουσίαση της εξέλιξης των γεγονότων, από τη στιγμή της συνάντησης έως την αποχώρηση των εμπλεκομένων προσώπων. Περιορίστηκε στην αναφορά ότι οι αρχηγοί χτύπησαν τη μητέρα του με ματσέτες μέχρι απώλειας των αισθήσεών της, ενώ τα ετεροθαλή αδέλφια του επιτέθηκαν στον ίδιο, στα αδέλφια και στην αδελφή του, χρησιμοποιώντας ματσέτες, σπασμένα μπουκάλια και γυμνά χέρια, με αποτέλεσμα όλοι να υποστούν αιμορραγικά τραύματα (ερυθρό 147 – 2Χ και 146 – 1Χ ΔΦ),

- οι δηλώσεις του Αιτητή παρουσιάζουν ασυνέπεια ως προς τον χρόνο του περιστατικού και τον χρόνο αποχώρησής του από το Bare Bakem εξαιτίας του συγκεκριμένου γεγονότος. Συγκεκριμένα, ο Αιτητής ανέφερε ότι το περιστατικό συνέβη τον Φεβρουάριο του 2010, οπότε και μαζί με τη μητέρα και την οικογένειά του κατέφυγαν σε ένα μικρό υπόστεγο κοντά σε φυτεία μπανανών, και επέστρεψε στο σπίτι της μητέρας του μετά από μία εβδομάδα, όταν τα πράγματα ηρέμησαν. Στη συνέχεια, όμως, η μητέρα του, κατά τη δήλωσή του, οργάνωσε τη μετάβαση του ίδιου και του αδελφού του στη Douala. Ωστόσο, στην αρχική φάση της συνέντευξης ο Αιτητής δήλωσε ότι διέφυγε από το Bare Bakem το 2015 για να μεταβεί στη Douala, ενώ αργότερα ανέφερε ότι η αναχώρηση έγινε το 2010 (ερυθρά 149 – 2Χ, 147 – 3Χ και 146 – 1Χ-2Χ ΔΦ),

- όσον αφορά την εξωτερική αξιοπιστία, ο λειτουργός προέβη σε σχετική έρευνα επιβεβαιώνοντας την ύπαρξη της φυλής Mbo στην περιοχή Littoral του Καμερούν, πέραν τούτου όμως δεν εντοπίστηκαν εξωτερικές πηγές που να επιβεβαιώνουν τα λοιπά που ισχυρίστηκε ο Αιτητής σχετικά με τις υπάρχουσες παραδόσεις. Περαιτέρω και όσον αφορά τις τέσσερις φωτογραφίες, τις οποίες προσκόμισε ο Αιτητής κατά τη διοικητική διαδικασία, αυτές απεικονίζουν μία γυναίκα ανάμεσα σε δέντρα με το αριστερό της χέρι επιδεμένο (ερυθρά 157 – 161 ΔΦ). Κατά τη διάρκεια της προσωπικής του συνέντευξης ισχυρίστηκε ότι πρόκειται για τη μητέρα του, καθώς και ότι οι φωτογραφίες χρονολογούνται από το 2022 και λήφθηκαν από έναν φίλο του (ερυθρό 153 – 1Χ ΔΦ). Ο Αιτητής δεν μπόρεσε να εξηγήσει συγκεκριμένα γιατί υπέβαλε τις συγκεκριμένες φωτογραφίες και γιατί η γυναίκα που απεικονίζεται είχε το χέρι της επιδεμένο δηλώνοντας μόνο ότι ήθελε να δείξει τι περνάει η μητέρα του και ότι τα ετεροθαλή αδέλφια του και οι αρχηγοί του χωριού του θέλουν να τον εντοπίσουν μέσω αυτής, χωρίς να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες (ερυθρό 153 – 1Χ ΔΦ). Δεδομένου ότι λείπουν σημαντικά στοιχεία η ταυτότητα του πρόσωπο που εμφανίζεται στις φωτογραφίες, πού ακριβώς βρισκόταν, ποιος συγκεκριμένα τράβηξε τις φωτογραφίες, πώς σχετίζονται αυτές οι φωτογραφίες με τον ισχυρισμό του Αιτητή και γιατί επέλεξε συγκεκριμένα να υποβάλει αυτές τις φωτογραφίες, οι φωτογραφίες δεν έγιναν αποδεκτές.

 

Ακολούθως, ο λειτουργός στην έκθεση/εισήγησή του απέρριψε και τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητή ως εσωτερικά αναξιόπιστο, καθότι οι απαντήσεις του δεν ήταν επαρκείς, λεπτομερείς, συγκεκριμένες και συνεπείς. Ειδικότερα, ο Αιτητής:

- δεν κατόρθωσε να δώσει συγκεκριμένη εξήγηση αναφορικά με το λόγο που ο αδελφός του δέχθηκε επίθεση από τα ετεροθαλή αδέλφια του, ενώ ο ίδιος φέρεται να ήταν ο πραγματικός στόχος. Σε σχετική ερώτηση, απάντησε αόριστα και υποθέτοντας ότι ο λόγος ήταν πως ο αδελφός του δεν τον έπεισε να αποσύρει την καταγγελία του. Επιπλέον, ο αιτητής ανέφερε ότι η επίθεση στράφηκε κατά του αδελφού του επειδή ο ίδιος είναι Χριστιανός και, λόγω της θρησκείας του, είναι δύσκολο να τον βλάψουν μέσω της «μαγείας». Ωστόσο, με βάση όλα τα ανωτέρω δεν κατάφερε να παρέχει συγκεκριμένη και πειστική εξήγηση για ποιο λόγο επλήγη ο αδελφός του και όχι ο ίδιος (ερυθρά 146 – 3Χ και 145 – 2Χ ΔΦ),

- κατά τη διάρκεια της προσωπικής του συνέντευξης, υπέπεσε σε αντιφάσεις σχετικά με τα στοιχεία που αναφέρονται στα υποβληθέντα ιατρικά έγγραφα. Συγκεκριμένα, αναφορικά με την ημερομηνία της τελευταίας επίθεσης, ο Αιτητής στη συνέντευξη, δήλωσε ότι η τελευταία φορά που δέχθηκε σωματική επίθεση από τα θετά αδέλφια του ήταν στις 03 ή 05/05/2020, ημερομηνίες κατά τις οποίες είχε ήδη αναχωρήσει από το Καμερούν, αφού είχε μεταβεί στην Κύπρο τον Φεβρουάριο του 2020. Κληθείς να παράσχει σχετική διευκρίνιση, απάντησε ότι «μερικές φορές μπερδεύεται» και ότι η τελευταία επίθεση έγινε στις 05/11/2019, χωρίς περαιτέρω επεξήγηση επί του ζητήματος (ερυθρά 146 – 3Χ και 145 – 1Χ ΔΦ). Επίσης, σχετικά με το ιατρικό έγγραφο φέρει ημερομηνία 04/05/2020, δηλαδή και πάλι σε χρόνο μετά την αναχώρησή του από το Καμερούν, γεγονός που αντιβαίνει στην ημερομηνία μετακίνησής του, η οποία ως προαναφέρθηκε τοποθετείται περί τον Φεβρουάριο του 2020. Όταν του ζητήθηκε να εξηγήσει και αυτή την αντίφαση, περιορίστηκε να δηλώσει ότι «είναι σίγουρα λάθος του γιατρού και του νοσοκομείου», χωρίς να παράσχει περαιτέρω διευκρινίσεις (ερυθρό 145 – 1Χ ΔΦ).

- όσον αφορά την εξωτερική αξιοπιστία, προβαίνει σε αξιολόγηση του προσκομισθέντος ιατροδικαστικού πιστοποιητικού, υπογεγραμμένο από τον Δρ. Siewe Happy από το νοσοκομείο Deido στη Douala, σύμφωνα με το οποίο ο Αιτητής υπέστη σωματικές κακώσεις, τραυματισμό στο κεφάλι και διάστρεμμα αριστερού χεριού λόγω επιθέσεων από μέλη της οικογένειάς του στις 03/05/2020. Το έγγραφο φέρει ημερομηνία ολοκλήρωσης και υπογραφής 04/05/2020 (ερυθρό 53 και η μετάφραση 162 ΔΦ). Ωστόσο, οι ημερομηνίες που αναφέρονται είναι ασυνεπείς με αυτές που δήλωσε ο Αιτητής, ενώ το πιστοποιητικό εκδόθηκε τρεις μήνες μετά την αναχώρηση του αιτούντος από το Καμερούν. Παρά την υπογραφή του εγγράφου, οι ασυνεπείς ημερομηνίες εγείρουν αμφιβολίες για την αυθεντικότητά του και ως εκ τούτου δεν λήφθηκε υπ’ όψιν για την τεκμηρίωση των ισχυρισμών. Επιπλέον, σχετικά με το υποβληθέν αντίγραφο πιστοποιητικού θανάτου του αδελφού του, R.N.K., με ημερομηνία θανάτου 05/05/2019, εκδοθέν από το Κέντρο Μητρώου Πολιτών Bonaberi Douala στις 22/05/2019 (ερυθρό 54 ΔΦ). Παρότι το έγγραφο αυτό είναι συνεπές με τις δηλώσεις του Αιτητή, οι ασυνεπείς και μη συγκεκριμένες δηλώσεις του υπονομεύουν τη σύνδεση του θανάτου του αδελφού με τις ισχυριζόμενες εμπειρίες που είχε από τα ετεροθαλή αδέλφια του.

- Ως εκ των άνω ο ισχυρισμός απορρίφθηκε λόγω εσωτερικής και εξωτερικής αναξιοπιστίας.

Το Δικαστήριο αφού διεξήλθε των λεπτομερειών της συνέντευξης διαπιστώνει, όπως και η εισήγηση του λειτουργού, ότι δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό αυτό το μέρος της ιστορίας του. Οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί του δεν παρουσιάζουν συνέπεια και λεπτομέρεια και απέτυχε να παρέχει αναγκαίες και/ή ικανοποιητικές πληροφορίες. Οι απαντήσεις που έδωσε σε διευκρινιστικές ερωτήσεις που του τέθηκαν δεν υποστηρίζουν τις δηλώσεις του περί δίωξη του ίδιου από τους αρχηγούς της φυλής και τα ετεροθαλή αδέλφια του λόγω της άρνησής του να διαδεχθεί τον πατέρα του αναπτύσσοντας σεξουαλικής φύσεως σχέσεις με τη μητέρα του αλλά και λόγω της καταγγελία του στην αστυνομία και της διεκδίκησης των πατρικών χωραφιών. Υποχρεούτο δε να παρέχει κάθε διαθέσιμη βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής του και να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς του με επαρκή λεπτομέρεια (Βλέπε Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000), βλέπε επίσης Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, βλέπε επίσης Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112, 120-131). Σύμφωνα και με την § 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών, θα πρέπει, μεταξύ άλλων, ο αιτών να βοηθά τον εξεταστή με κάθε δυνατό τρόπο με την τεκμηρίωση των ισχυρισμών του, να κάνει προσπάθεια να υποστηρίξει τα λεγόμενά του με κάθε διαθέσιμο μέσο, να δώσει ικανοποιητική επεξήγηση για κάθε απουσία τεκμηρίων και να παρέχει όλες τις σχετικές πληροφορίες που αφορούν τον εαυτό του και τις προγενέστερες εμπειρίες του με όσο το δυνατόν περισσότερες λεπτομέρειες για να καταστήσει ικανό τον εξεταστή να αποδείξει τους σχετικούς ισχυρισμούς. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι, αποτελεί καθήκον της αρμόδιας αρχής να αξιολογεί σε συνεργασία με τον αιτούντα τα συναφή στοιχεία της αίτησής του και/ή ότι αυτή η ευθύνη μοιράζεται μεταξύ του λειτουργού και του αιτούντα, αυτό όμως δεν αναιρεί την υποχρέωση του αιτούντα να υποβάλει το συντομότερο δυνατό όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για την τεκμηρίωση της αίτησης του, ήτοι δηλώσεις/έγγραφα που έχει στη διάθεσή του σχετικά με την ηλικία του, το προσωπικό του ιστορικό, καθώς και το ιστορικό των οικείων συγγενών του, την ταυτότητα, την ιθαγένεια, τη χώρα και το μέρος προηγούμενης διαμονής του, τις προηγούμενες αιτήσεις ασύλου, το δρομολόγιο που ακολούθησε, το δελτίο ταυτότητας και τα ταξιδιωτικά του έγγραφα και τους λόγους για τους οποίους ζητεί διεθνή προστασία και/ή ότι εναπόκειται πρώτα στον ίδιο τον αιτούντα να έχει καταβάλει πραγματική προσπάθεια να τεκμηριώσει την αίτησή του^[1]. Αυτά τα δεδομένα δεν ικανοποιούνται από την συμπεριφορά που υπέδειξε ο Αιτητής. Ούτε θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του Αιτητή. (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Από τα γεγονότα της περίπτωσης του Αιτητή σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιάσεις του δεν προκύπτει να συντρέχουν στο πρόσωπο του εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Στο αφήγημα του Αιτητή παρουσιάζεται σωρεία πληροφοριών που δημιουργούν ισχυρούς λόγους αμφισβήτησης της αλήθειας των δηλώσεων του και ο ίδιος δεν έχει παράσχει ικανοποιητικές εξηγήσεις των προβαλλόμενων ανακριβειών του. Δεν έχει τεκμηριώσει με τις αιτιάσεις του ότι έχει καταδικασθεί, συλληφθεί, ή καταζητείται είτε από τις αρχές της χώρας του είτε από άλλους φορείς δίωξης (Βλέπε Άρθρα 3Α και 3Β του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000). Ούτε προκύπτει από τα ενώπιον μου στοιχεία λανθασμένος τρόπος αξιολόγησης των ισχυρισμών του Αιτητή, επομένως, η κατάληξη της Υπηρεσίας Ασύλου είναι αιτιολογημένη, λήφθηκε μετά από δέουσα έρευνα και στα πλαίσια του Νόμου καθότι από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον της και από τις παραστάσεις του Αιτητή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000).

Ούτε η περίπτωση του εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής σε αυτόν καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας ως προσδιορίζεται στο Άρθρου 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000). Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι ο ίδιος προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, θα υποβληθεί σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία. Ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός εξέτασε σε συνάρτηση με τη περιοχή προηγούμενης διαμονής του Αιτητή ότι δεν θα επηρεαστεί προσωπικά, δηλαδή λόγω ύπαρξης σοβαρής και προσωπικής απειλής κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου λόγω αδιάκριτης ασκήσεως βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης. Εξάλλου, η ύπαρξη «ένοπλης σύρραξης» στο έδαφος μιας χώρας ή μιας περιοχής της ή διάφορων περιοχών της, αν και αναγκαία, δεν είναι επαρκής προϋπόθεση από μόνη της για παραχώρηση συμπληρωματικής προστασίας. Συγκεκριμένα, λαμβάνοντας υπόψη την έννοια της «αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας» (ως διατυπώθηκε από το ΔΕΕ στην υπόθεση Elgafaji C-465/07^[2], σκέψεις 39 και 43, καθώς και στην υπόθεση Diakit? C-285/12^[3], σκέψεις 30 και 31), λαμβάνοντας υπόψη το προφίλ του, το αίτημα του Αιτητή που δεν τεκμηριώθηκε (και/ή κρίθηκε αναξιόπιστος σε σχέση με τον 2^ο και τον 3^ο  ισχυρισμό), δεν εγείρονται στοιχεία που να υποδεικνύουν ότι μπορεί να τύχει συμπληρωματικής προστασίας (υπόθεση Elgafaji C-465/07, σκέψη 39, και υπόθεση Diakit? C-285/12, σκέψη 31). Σημειώνεται ότι, ο ίδιος σε κανένα στάδιο της διαδικασίας αξιολόγησης της αίτησης του ανέφερε ότι κινδυνεύει λόγω ένοπλης σύρραξης στη χώρα του, ενώ υπάρχει αξιολόγηση όλων των συναφών στοιχείων του αιτήματος του Αιτητή από τον λειτουργό στο μέρος της έκθεσης/εισήγησης και/ή αξιολόγησης κινδύνου επιστροφής σε συνάρτηση με την περιοχή διαμονής του όπου γίνεται παράθεση πληροφοριών αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας και/ή εκτενής καταγραφή εξωτερικών πηγών πληροφόρησης σε σχέση με την περιοχή του (ερυθρά 174 – 176 και 173 ΔΦ). Άλλωστε, από αναθεωρημένη έρευνα του Δικαστηρίου από τη βάση δεδομένων ACLED σε σχέση με τα περιστατικά ασφαλείας κατά την περίοδο του τελευταίου έτους στην περιοχή Littoral, όπου ανήκει ο τελευταίος τόπος συνήθους διαμονής του Αιτητή (πόλη Douala), δεν ανατρέπεται και η θέση του λειτουργού για μη δυσχερή κατάσταση ασφαλείας στο τόπο συνήθους διαμονής του Αιτητή, καθότι προκύπτει ότι το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα καταγράφηκαν μόνο 5 περιστατικά ασφαλείας τα οποία οδήγησαν σε 1 ανθρώπινη απώλεια.^[4] Τα αναθεωρημένα στοιχεία, στη βάση της έρευνας του Δικαστηρίου, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο αριθμός των επεισοδίων αυτών είναι χαμηλός και/ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις αδιάκριτης βίας και/ή δεν φτάνει το βαθμό κατά τον οποίο να τεκμηριώνεται ότι και μόνη η παρουσία του Αιτητή στο έδαφος της περιοχής τον εκθέτει σε πραγματικό κίνδυνο βλάβης [5].

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, δεν διαπιστώνω ελλιπή έρευνα αλλά ούτε πλάνη περί το νόμο και των πραγματικών δεδομένων που λήφθηκαν υπόψη από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345 ) ούτε προκύπτει ανεπαρκής αιτιολόγηση της διοικητικής απόφασης (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων του Αιτητή, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να του αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

                          Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.