ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 3334/24

 

05 Νοεμβρίου, 2025

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

Β.Α., από την Γκάνα.

Αιτήτρια

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Ν. Νεοφύτου (κος) για Δημήτριος Α. Παυλίδης και Συνεργάτες ΔΕΠΕ, Δικηγόροι για την Αιτήτρια.

Ε. Χατζηγιάννη (κα), Δικηγόρος για Γενικό Εισαγγελέα, Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

Με την παρούσα προσφυγή η Αιτήτρια προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 16/08/24, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα της για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, ως άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε νόμιμου αποτελέσματος και/ή ζητά από το Δικαστήριο ότι σε περίπτωση επιστροφής της παραβιάζεται το Άρθρο 3 της ΕΣΔΑ και/ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία υπό τις περιστάσεις.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Η Αιτήτρια υπήκοος Γκάνας υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 10/05/23, ακολούθησε η συνέντευξη της στις 15/07/24, στις 31/07/24 συντάχθηκε η έκθεση/εισήγηση και αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης αυθημερόν, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Η Αιτήτρια, μέσω του δικηγόρου της, υιοθετεί τον πυρήνα του αιτήματος της και υποστηρίζει ότι το Καμερούν (που δεν αποτελεί χώρα καταγωγής της Αιτήτριας) δεν μπορεί να θεωρηθεί ασφαλής χώρα στη βάση πηγών πληροφόρησης, καθότι υπάρχουν παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ένοπλες συγκρούσεις που καθιστούν επικίνδυνη την επιστροφή της. Υποστηρίζει, επίσης, ότι η Υπηρεσία Ασύλου δεν καθοδηγήθηκε από το σχετικό εγχειρίδιο και απέρριψε την αίτηση ασύλου της χωρίς να γίνει εξατομικευμένη αξιολόγηση της περίπτωσης της και χωρίς να διεξαχθεί δέουσα υπό τις περιστάσεις  έρευνα και θα έπρεπε να της δοθεί το ευεργέτημα της αμφιβολίας. Αναφέρει, επίσης, ότι η απόφαση είναι αναιτιολόγητη και αποτέλεσμα πλάνης λαμβάνοντας δεόντως υπόψη και την ένοπλη σύρραξη/συγκρούσεις που επικρατεί στο Καμερούν (που δεν αποτελεί χώρα καταγωγής της Αιτήτριας) ενώ θα έπρεπε τουλάχιστον να της αποδοθεί καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας λόγω της εκεί γενικής κατάστασης ασφαλείας. 

 

Οι Καθ' ων η Αίτηση απαντούν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε μετά από δέουσα έρευνα και αφού λήφθηκαν δεόντως υπόψη όλα τα ουσιώδη στοιχεία, γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης με αποτέλεσμα η επίδικη πράξη να είναι δεόντως αιτιολογημένη. Είναι η θέση των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι ορθά και εύλογα κατέληξαν ότι η Αιτήτρια ήταν αναξιόπιστη και σε καμία περίπτωση δεν έχει εμφιλοχωρήσει οποιασδήποτε μορφής πλάνη κατά τη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης. Περαιτέρω, οι Καθ’ ων η αίτηση ισχυρίζονται πως οι νομικοί λόγοι ακύρωσης δεν αναπτύσσονται με βάση τους σχετικούς διαδικαστικούς κανονισμούς, καθώς και την αποτυχία της Αιτήτριας να αποσείσει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών της.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Στην υπό εξέταση υπόθεση εμφανώς η διατύπωση και/ή επίκληση παραβίασης Νόμων, γενικών αρχών διοικητικού δικαίου χωρίς οποιαδήποτε συγκεκριμενοποίηση και/ή υπαγωγή στα γεγονότα της υπόθεσης δεν είναι αρκετή. Η δε αιτιολόγηση νομικών σημείων είναι απαραίτητη για την εξέταση λόγων ακύρωσης από το Δικαστήριο, οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια, αναπόφευκτα επηρεάζει τη νομική βάση των λόγων, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να κριθούν αναιτιολόγητοι και ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης. Δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ισχυρισμοί που δεν εξειδικεύονται ή δεν αιτιολογούνται διότι με αυτό τον τρόπο το Δικαστήριο, παρόλο που ασκεί και έλεγχο ουσίας, θα οδηγείτο σε συζήτηση σχεδόν οιουδήποτε θέματος κατά  παράβαση των δικονομικών διατάξεων και του ρόλου που διαδραματίζουν στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων και της διεξαγωγής της διοικητικής δίκης. (Βλέπε Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, που εφαρμόζεται κατ΄ αναλογία και από το παρόν Δικαστήριο - Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας  Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2022 (3/2019), και των λεχθέντων στη Δημοκρατία ν. Κουκκουρή(1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Latomia Estate Ltd v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672, Δημοκρατία ν. Σπύρου (2007) 3 Α.Α.Δ. 533, Ιωσηφίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα (1990) 3 Α.Α.Δ. 4599 (Απόφαση Πογιατζή, Δ.),Kadivari ν.  Δημοκρατίας (αρ. 2) (1992) 4 Α.Α.Δ. 2924 (Απόφαση Πική, Δ. - όπως ήταν τότε- βλέπε επίσης Υπόθ. Αρ. 107/2017, Χριστόδουλος Μιχαήλ (Συνταγματάρχης) κ.α. ν. Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω Υπουργού Άμυνας, ημερομηνίας 11/12/2017) Σημειώνεται δε, ότι λόγοι ακύρωσης που καταγράφονται στην προσφυγή, αλλά δεν έχουν αναπτυχθεί μέσω της Γραπτής Αγόρευσης θεωρείται, με βάση την πάγια νομολογία, ότι έχουν εγκαταλειφθεί. Ούτε οι πληροφορίες που υποδείχθηκαν μέσω της Γραπτής Αγόρευσης της Αιτήτριας έχουν προσκομισθεί δεόντως ως προνοείται στους σχετικούς διαδικαστικούς κανονισμούς αλλά ούτε έχουν συνδεθεί επαρκώς και/ή με τεκμηριωμένους ισχυρισμούς σε συνάρτηση με την ουσία του αιτήματος της ίδιας της Αιτήτριας.

 

Αναφορικά δε με τους γενικούς/ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς που καταγράφονται σποραδικά στο κείμενο της Γραπτής Αγόρευσης του συνηγόρου της Αιτήτριας για παραβίαση των διαδικασιών ασύλου διαπιστώνω από τα στοιχεία του διοικητικού του φακέλου (στο εξής «ΔΦ») ότι ενημερώθηκε πλήρως από τον λειτουργό για τη διαδικασία της συνέντευξης, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της. Κατά την συνέντευξη της έγιναν επαρκείς ερωτήσεις από τον λειτουργό για να καλύψει τόσο τον πυρήνα του αιτήματος της, όσο και τα επιμέρους ζητήματα που την αφορούν, και ακολουθήθηκε η ορθή διερευνητική διαδικασία. Θεωρώ ότι οι πλείστες ερωτήσεις ήτο ανοικτού τύπου όπου η Αιτήτρια μπορούσε να αναφέρει ό,τι επιθυμούσε, είχε την ευκαιρία να προσθέσει στοιχεία και να συμπληρώσει τις οποιεσδήποτε δηλώσεις της. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης δεν ασκήθηκε οποιαδήποτε πίεση και η διαδικασία συνέντευξης έγινε στην Αγγλική γλώσσα, κατανοητή στην Αιτήτρια. Υπάρχει δε υπογραφή της Αιτήτριας και του εξεταστή σε κάθε σελίδα της συνέντευξης της, ενώ και στο τέλος του εντύπου της συνέντευξης η Αιτήτρια πιστοποίησε με την υπογραφή της επιβεβαιώνοντας τις πληροφορίες και απαντήσεις της που καταγράφηκαν κατά τη συνέντευξη και ότι έλαβε γνώση του περιεχομένου τους (ερυθρό 33 ΔΦ). Εξάλλου, εάν η Αιτήτρια δεν αντιλαμβανόταν την διαδικασία ή την οποιαδήποτε ερώτηση θα μπορούσε να ζητήσει διευκρινίσεις (Βλέπε Abul Kalam Kalam ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2006) 3 Α.Α.Δ. 585). Συνεπώς, δεν εντοπίζω οτιδήποτε παράτυπο, παράνομο και μεμπτό στην διαδικασία που ακολουθήθηκε που μπορεί να οδηγήσει σε ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Δεδομένης της πιο πάνω κατάληξης, το Δικαστήριο αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2023 (Ν. 73(I)/2018), προχωρεί σε εξέταση της ουσίας του αιτήματος της Αιτήτριας και των στοιχείων του φακέλου της σε συνδυασμό με τους (υπολειπόμενους) εγειρόμενους λόγους ακύρωσης που αφορούν έλλειψη δέουσας έρευνας, ανεπαρκούς αιτιολόγησης και πλάνης της προσβαλλόμενης πράξης.

 

Τα προσωπικά στοιχεία και προφίλ της Αιτήτριας έγιναν αποδεκτά από την Υπηρεσία Ασύλου (ερυθρά 66– 67 ΔΦ). Απορρίφθηκε, όμως ο κατ’ ισχυρισμό εξαναγκαστικός γάμος της Αιτήτριας από τον πατέρα της καθώς και ο ισχυρισμός ότι η μητέρα της Αιτήτριας την κατηγορεί για την αυτοκτονία του πατέρα της, λόγω απόρριψης του εξαναγκαστικού γάμου. Ως προς τον εξαναγκαστικό γάμο, κρίθηκε η Αιτήτρια ως εσωτερικά αναξιόπιστη καθότι δεν ήταν σε θέση να παράσχει ικανοποιητικές και επαρκείς πληροφορίες, (ερυθρό 64– 65 ΔΦ) ειδικότερα:

- δεν ήταν σε θέση τα παρέχει πληροφορίες για τον άνδρα με τον οποίο κλήθηκε να παντρευτεί και τη διαδικασία σχετικά με τον εξαναγκαστικό γάμο

 

- η Αιτήτρια δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει χρονικά πότε διαδραματίσθηκε το συμβάν, αναφέροντας γενικά ότι σε ηλικία 6 ετών ένας φίλος του πατέρας της ζήτησε να την νυμφευτεί «όταν μεγαλώσει» και ότι σε ηλικία 17 ετών, ενημερώθηκε από τους γονείς της για τη σχετική συμφωνία και ότι έπρεπε να διαμένει στην οικία του και να συνουσιαστεί μαζί του (ερυθρό 36 –χ2-χ4 ΔΦ),

- δεν ήταν σε θέση να περιγράψει την αντίδραση της όταν πληροφορήθηκε σχετικά με τον γάμο αλλά και την συμπεριφορά των γονιών της απέναντι της (ερυθρό 36-χ2 ΔΦ),

- η Αιτήτρια υπέθεσε ότι ο εν λόγω άνδρας θα προσπαθήσει να την εντοπίσει σε περίπτωση επιστροφής της, χωρίς να αναφέρει οιονδήποτε περιστατικό εναντίον της, κατά τη παραμονή της στη χώρα καταγωγής της (ερυθρό 36 – χ6 ΔΦ),

- σε σχέση με την εξωτερική αξιοπιστία ο λειτουργός κατέληξε πως λόγω της προσωπικής φύσεως του ισχυρισμού της Αιτήτριας μοναδικό τεκμήριο αυτού αποτελούν τα λεγόμενα της Αιτήτριας και ως εκ τούτου δεν ήταν εφικτή η περαιτέρω έρευνα σε εξωτερικές πηγές (ερυθρό 64 ΔΦ),

 

Ως προς τον ισχυρισμό ότι η μητέρα της Αιτήτριας την κατηγορεί για την αυτοκτονία του πατέρα της, λόγω απόρριψης του εξαναγκαστικού γάμου, δεν ήταν σε θέση να παράσχει ικανοποιητικές και επαρκείς πληροφορίες και οι αναφορές της βασίζονται σε υποθέσεις της και αυθαίρετα συμπεράσματα. Ερωτηθείσα εάν γνωρίζει με βεβαιότητα ότι ο πατέρας της αυτοκτόνησε απάντησε αρνητικά, ενώ οι δηλώσεις της ως προς το γεγονός ότι η μητέρα της την κατηγορεί για τον θάνατο του πατέρα της χαρακτηρίζονται από εικασίες και έλλειψη ευλογοφάνεια (ερυθρό 35-χ3 ΔΦ).

 

Από την έκθεση/εισήγηση προκύπτει ότι η έρευνα του λειτουργού ήτο ενδελεχής και επεκτάθηκε σε όλα τα στοιχεία που προσκομίστηκαν από την Αιτήτρια (Βλέπε Nicolaou v. Minister of Interior a.ο. (1974) 3 C.L.R. 189, Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.ά. (1996) 3 Α.Α.Δ. 503, Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ν. Ζάμπογλου (1997) 3 Α.Α.Δ. 270, Motorways Ltd ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 447, Χαράλαμπος Κύπρου Χωματένος ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. Αρ. 102/09, 14/03/13 και Logicom Public Ltd v. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών κ.α.,  Α.Ε. Αρ. 153/2009, ημερ.14/01/14). Σε αντίθεση με τους ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς του συνηγόρου της Αιτήτριας, υπάρχει εκτενέστατη αξιολόγηση όλων των συναφών δηλώσεων του αιτήματος σε συνάρτηση και με εξωτερικές πηγές πληροφόρησης όπου αυτό ήταν απαραίτητο και εφικτό (εκτενείς πηγές προκύπτουν στα ερυθρά 53-43 ΔΦ). Μετά δε από συνολική αξιολόγηση της γενικότερης αξιοπιστίας της Αιτήτριας, των όσων τέθηκαν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου υπό μορφή δηλώσεων και αποδεικτικών στοιχείων^[1] διαπιστώνω ότι η αξιοπιστία της επί αυτού του σημείου του αιτήματος της, δεν τεκμηριώνεται. Η πλήρης εικόνα που διαμορφώνεται μέσω των στοιχείων του φακέλου της, κατόπιν ορθολογικής ανάλυσης και δίκαιης στάθμισής τους^[2], επιβεβαιώνει τα συμπεράσματα του λειτουργού. Το αφήγημα της Αιτήτριας εμπεριέχει δηλώσεις που ελλείπουν βιωματικά στοιχεία, ευλογοφάνεια, συνοχή και λεπτομέρεια που να τεκμηριώνουν προσωπική εμπλοκή και δίωξη. Δεν παρείχε κάθε διαθέσιμη βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής της, ούτε τεκμηρίωσε τους ισχυρισμούς της με επαρκή λεπτομέρεια. (Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 (Ν. 6(Ι)/2000) έως 2023), βλέπε επίσης Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112, 120-131, επίσης, § 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Ούτε σε διευκρινιστικές ερωτήσεις του λειτουργού για αριθμό ζητημάτων ήταν ικανή να παράσχει ικανοποιητικές απαντήσεις^[3] αλλά ούτε θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του αιτούντα. (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Από τα γεγονότα της περίπτωσης της σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιάσεις της δεν προκύπτει να συντρέχουν στο πρόσωπο της εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής της και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Δεν τεκμηρίωσε οποιαδήποτε πίεση και εξαναγκασμό της σε γάμο ούτε υπέστη συνέπειες αναφορικά με την άρνηση της να παντρευτεί έναν μεγαλύτερο σε ηλικία άνδρα. Δεν έχει τεκμηριώσει με τις αιτιάσεις της ότι έχει καταδικασθεί, συλληφθεί, ή καταζητείται είτε από τις αρχές της χώρας της είτε από άλλους φορείς δίωξης (Βλέπε Άρθρα 3Α και 3Β του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000). Στην παρούσα υπόθεση, δεν συγκεντρώνονται σωρευτικά τα συστατικά στοιχεία βάσιμου φόβου δίωξης στην χώρα καταγωγής της. Επομένως, η κατάληξη της Υπηρεσίας Ασύλου είναι αιτιολογημένη, λήφθηκε μετά από δέουσα έρευνα και στα πλαίσια του Νόμου καθότι από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον της και από τις παραστάσεις της Αιτήτριας δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023 (Ν. 6(Ι)/2000).

 

Ούτε η περίπτωση της Αιτήτριας εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής σε αυτήν καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας. Ο λειτουργός εξέτασε κατά πόσο η Αιτήτρια θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής της στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρου 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000), καταλήγοντας ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίσταται. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι η ίδια προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής της, θα υποβληθεί σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία. Ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός σημειώνει ότι βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης επιβεβαιώνεται ότι στην περιοχή Kasoa, της επαρχίας Central, δεν παρατηρούνται συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων, ενώ από αναθεωρημένη έρευνα του Δικαστηρίου^[4] (σε αντίθεση με όσα παραπέμπει μέσω της Γραπτής της Αγόρευσης που δεν συνδέονται ουσιωδώς με την περίπτωση της) επιβεβαιώνονται τα ευρήματα του λειτουργού. Επιπλέον και ο τόπος τελευταίας συνήθους διαμονής της Αιτήτριας θεωρείται ασφαλής για επιστροφή της. Η πόλη Accra, που αποτελεί αστικό κέντρο και πρωτεύουσα της χώρας, είναι περιοχή που η Αιτήτρια εργαζόταν περιστασιακά και ως ενήλικη γυναίκα, χωρίς προβλήματα υγείας, χωρίς οποιαδήποτε μειονεξία ή ευαλωτότητα καθίσταται και εκεί δυνατή η επιστροφή της. Περαιτέρω, από σχετική έρευνα του Δικαστηρίου στη βάση δεδομένων ACLED, όσον αφορά τα ευρύτερα περιστατικά στην επαρχία Greater Accra, προκύπτει ότι κατά το τελευταίο έτος σημειώθηκαν μόνο 34 περιστατικά ασφαλείας με 7 θανάτους.[5] Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι ο Υπουργός Εσωτερικών στα πλαίσια των εξουσιών του Άρθρου 12 Β τρις του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023,(Ν.6(Ι)/2000), με την Κ.Δ.Π. 145/2025 ημερ.30/05/25 ορίζει την χώρα καταγωγής της Αιτήτριας ως ασφαλή χώρα ιθαγένειας, η ίδια δεν έχει τεκμηριώσει ότι στην χώρα της δεν είναι ασφαλής λόγω των ειδικών της περιστάσεων. 

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, δεν διαπιστώνω ελλιπή έρευνα αλλά ούτε πλάνη περί το νόμο και των πραγματικών δεδομένων που λήφθηκαν υπόψη από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345 ) ούτε προκύπτει ανεπαρκής αιτιολόγηση της διοικητικής απόφασης (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων της Αιτήτριας, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να της αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

                          

 

                          Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.