ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 234/2025

16 Δεκεμβρίου, 2025

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

G.M.L. (ARC XXXXXXXXX) από Καμερούν

Αιτήτρια

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Α. Ιωαννίδη (κα) για Γ. Στυλιανού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., Δικηγόροι για την Αιτήτρια.

Ι. Χαραλάμπους (κα) για Ε. Παραδεισιώτη (κα), Δικηγόρος για Γενικό Εισαγγελέα, Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

Η Αιτήτρια Παρούσα.

 

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή η Αιτήτρια προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 24/01/25, της κοινοποιήθηκε αυθημερόν, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά της για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, ως άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος και/ή ζητά  απόφαση του Δικαστηρίου για την παραχώρηση σε αυτήν καθεστώτος πρόσφυγα ή δικαιούχου συμπληρωματικής προστασίας και/ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία κρίνει το Δικαστήριο κατάλληλη υπό τις περιστάσεις.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Η Αιτήτρια, υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 25/02/20, στις 08/02/24 και 6/12/24 διεξήχθησαν συνεντεύξεις της, στις 31/12/24 ετοιμάστηκε σχετική έκθεση/εισήγηση και ακολούθησε στις 08/01/25 απορριπτική απόφαση από εξουσιοδοτημένο από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Η συνήγορος της Αιτήτριας υιοθέτησε τους λόγους για τους οποίους υποβλήθηκε αίτημα ασύλου και περιόρισε τους λόγους ακύρωσης στο ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε χωρίς δέουσα έρευνα. Αποσύρθηκαν δε ρητώς οι υπόλοιποι νομικοί ισχυρισμοί που περιλαμβάνονται στην αίτηση και γραπτή αγόρευση.

 

Οι Καθ' ων η αίτηση υιοθέτησαν το περιεχόμενο της ένστασης και του διοικητικού φακέλου, τονίζοντας ότι η προσβαλλόμενη με την παρούσα προσφυγή απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, μετά από δέουσα έρευνα και είναι δεόντως αιτιολογημένη.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Θα πρέπει να υποδειχθεί ότι μεγάλο μέρος της Γραπτής Αγόρευσης του συνηγόρου της Αιτήτριας αναλώνεται σε επανάληψη αρχών του διοικητικού δικαίου και/ή Νόμων και/ή κανόνων δικαίου χωρίς να γίνεται ουσιαστική υπαγωγή των πραγματικών περιστάσεων και νομικών δεδομένων της υπόθεσης με αποτέλεσμα να καθίστανται ανεπαρκούς αιτιολόγησης. Με βάση τον Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, που εφαρμόζονται κατ’ αναλογία και από το παρόν Δικαστήριο (Βλέπε Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας  Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2022 (3/2019), επιβάλλεται η υποχρέωση στον ενδιαφερόμενο-αιτητή όχι μόνο να εγείρει με το δικόγραφο του όλα τα σημεία τα οποία υποστηρίζουν την προσφυγή του αλλά ταυτόχρονα να τα αιτιολογεί πλήρως. Η αιτιολόγηση νομικών σημείων είναι απαραίτητη για την εξέταση λόγων ακύρωσης από το Δικαστήριο, οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια, αναπόφευκτα επηρεάζει τη νομική τους βάση με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να κριθούν αναιτιολόγητοι και ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης. Επομένως, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ισχυρισμοί που δεν εξειδικεύονται ή δεν αιτιολογούνται διότι με αυτό τον τρόπο το Δικαστήριο, παρόλο που ασκεί και έλεγχο ουσίας, θα οδηγείτο σε συζήτηση σχεδόν οιουδήποτε θέματος κατά παράβαση των δικονομικών διατάξεων και του ρόλου που διαδραματίζουν στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων και της διεξαγωγής της διοικητικής δίκης (Βλέπε Δημοκρατία ν. Κουκκουρή(1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Latomia Estate Ltd v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672, Δημοκρατία ν. Σπύρου (2007) 3 Α.Α.Δ. 533, Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 Α.Α.Δ. 598, επίσης - Ιωσηφίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα (1990) 3 Α.Α.Δ. 4599, Kadivari ν. Δημοκρατίας (αρ. 2) (1992) 4 Α.Α.Δ. 2924, βλέπε επίσης Υπόθ. Αρ. 107/2017, Χριστόδουλος Μιχαήλ (Συνταγματάρχης) κ.α. ν. Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω Υπουργού Άμυνας, ημερομηνίας 11/12/2017 -όπου γίνεται επανάληψη της πάγιας νομολογίας επί του ζητήματος και ειδικά την Ε.Δ.Δ.Δ.Π. Αρ. 61/2022, LOUISE GARCIA NYEMB v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ, ημερ.30/10/24 αναφορικά με τους δικονομικά παραδεκτούς λόγους ακύρωσης). Σημειώνεται δε, ότι λόγοι ακύρωσης που καταγράφονται στην προσφυγή, αλλά δεν έχουν αναπτυχθεί μέσω της Γραπτής Αγόρευσης θεωρείται, με βάση την πάγια νομολογία, ότι έχουν εγκαταλειφθεί.

 

Ανεξάρτητα, της πιο πάνω διαπίστωσης αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2023 (Ν.73(Ι)/2018), προχωρώ σε αξιολόγηση μόνο των λόγων ακύρωσης που καλύπτονται επαρκώς από τους νομικούς ισχυρισμούς του δικογράφου της προσφυγής και πληρούν τις προϋποθέσεις αιτιολόγησης. Η εξέταση της ουσίας της αίτησης ασύλου της Αιτήτριας, των στοιχείων του διοικητικού φακέλου (στο εξής «ΔΦ»), των πηγών πληροφόρησης σε σχέση με την χώρα καταγωγής και των ουσιωδών ισχυρισμών της είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους λόγους ακύρωσης μη δέουσας έρευνας, αιτιολογίας και πλάνης σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς για μη παροχή σε αυτήν του καθεστώτος πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας και/ή της θεραπείας που ζητείται από το Δικαστήριο για παραχώρηση σε αυτήν καθεστώτος διεθνούς προστασίας και/ή άπτονται ζητημάτων ουσίας της αίτησης τα οποία το Δικαστήριο εξετάζει συνδυαστικά και/ή στην ολότητα τους.

 

Μετά τη διενέργεια σχετικών συνεντεύξεων, ο λειτουργός εξετάζοντας τα όσα λέχθηκαν σε αυτήν, εντόπισε και αξιολόγησε τρεις συνολικά ισχυρισμούς της. Αποδέχθηκε τον ισχυρισμό περί των προσωπικών στοιχείων, του προφίλ και της χώρας καταγωγής της (ερυθρά 161-159 ΔΦ), όμως απέρριψε τον δεύτερο και τρίτο ισχυρισμό της.  Όπως προκύπτει από την συνέντευξη και έκθεση/εισήγηση η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι εγκατέλειψε τη χώρα της διότι έπρεπε να αναλάβει τον ρόλο που κατείχε ο πατέρας της ως πνευματικός ηγέτης του χωριού και αναφορικά με τα προβλήματα που αντιμετώπιζε λόγω του εξαναγκαστικού γάμου της με τον θείο της, αδελφό του αποβιώσαντα πατέρα της. Η Αιτήτρια ισχυρίστηκε πως ο λόγος που εγκατέλειψε τη χώρα της οφείλεται στο γεγονός ότι ο πατέρας της αποφάσισε να την παντρέψει με τον θείο της από την ηλικία των 9 ετών, χωρίς να το γνωρίζει και το 2018, όταν απεβίωσε ο πατέρας της, ενημερώθηκε σχετικά. Μετά το θάνατο του πατέρα της ισχυρίστηκε πως έπρεπε να αναλάβει τη θέση του και προκειμένου να αποκτήσει τη θέση έπρεπε να παντρευτεί τον θείο της, σύμφωνα με του γηραιούς (“elders”) του συμβουλίου και τον θείο της.  Δήλωσε πως κατά τη διάρκεια της διαδικασίας του γάμου υπήρχε ένας όρος, ήτοι ότι έπρεπε να είναι κλειδωμένη σε ένα δωμάτιο μέχρι να μείνει έγκυος και η πόρτα άνοιγε μόνο για φαγητό, νερό ή οποιαδήποτε βοήθεια. Μετά την παρέλευση ορισμένου χρονικού διαστήματος, ο πόλεμος στο Καμερούν, ως ισχυρίστηκε της έσωσε τη ζωή. Λόγω συμπλοκής του στρατού και των Amba boys, στο χωριό, ο στρατός προέβη σε επιδρομές στα σπίτια, εισήλθαν και στην οικία όπου ήταν, την βρήκε ένας στρατιωτικός και της έσωσε τη ζωή. Αρχικά την έκρυψε στους θάμνους για περίοδο 2 εβδομάδων και στη συνέχεια τη μετέφερε στη Bamenda, ακολούθως στη Yaounde, και αναχώρησε από τη χώρα καταγωγής της (ερυθρό 29 ΔΦ).

 

Στη σχετική έκθεση/ εισήγηση καταγράφηκαν οι ασυνέπειες, η έλλειψη ευλογοφάνειας και επάρκειας πληροφοριών, οι γενικότητες και οι αοριστίες στα λεγόμενά της.

 

Αναφορικά με τον ισχυρισμό περί ανάληψης του ρόλου του πατέρα της, ως πνευματικός ηγέτης του χωριού, κληθείσα να εξηγήσει τα καθήκοντα του πατέρα της δεν ήταν σε θέση να παράσχει πληροφορίες, δηλώνοντας γενικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του και της συμπεριφοράς του πατέρα της προς του συγχωριανούς και πως ασχολείτο με διαφωνίες περί διαχωρισμού γης (ερυθρό 28-χ1,χ2 ΔΦ). Ερωτηθείσα για ποιο λόγο δεν ανέλαβε ο θείος της ως πνευματικός ηγέτης εφόσον και η ίδια είχε αρνηθεί στους γηραιούς, απάντησε ανεπαρκώς και χωρίς περαιτέρω διευκρινίσεις πως ήταν επιθυμία του πατέρα της και ούσα νεαρή γυναίκα δεν  μπορούσε να εκφέρει άποψη (ερυθρό 28-χ7 ΔΦ). Κατά τη διάρκεια της δεύτερης συνέντευξης υποβλήθηκαν διευκρινιστικές ερωτήσεις αναφορικά με την ανάληψη και υποχρέωση ανάληψης του ρόλου ενός πνευματικού ηγέτη, με την Αιτήτρια να ισχυρίζεται πως χωρίς τον πνευματικό ηγέτη ένα χωριό είναι άδειο, χωρίς να τεκμηριώνει με οποιοδήποτε τρόπο την αναγκαιότητα ανάληψης του ρόλου από την ίδια (ερυθρό 42-χ8 ΔΦ). Κληθείσα να εξηγήσει τι συμβαίνει στις γυναίκες που αρνούνται να αναλάβουν τον ρόλο του πνευματικού ηγέτη, ισχυρίστηκε αόριστα και χωρίς επαρκείς πληροφορίες πως το τίμημα αφορά τη ψυχική υγεία, είτε θα τρελαθείς είτε τη σωματική υγεία, πως θα πεθάνεις εξαιτίας της κατάρας και της μαγείας. Ερωτηθείσα η ίδια πως θα επηρεαστεί επανέλαβε πως η μαγεία θα την σκοτώσει ή θα την τρελάνει (ερυθρό 41-χ2,χ3 ΔΦ). Προχωρώντας στην εξέταση της εξωτερικής αξιοπιστίας, ο λειτουργός προχώρησε σε έρευνα σχετικά με τις συνέπειες άρνησης του ρόλου ενός πνευματικού ηγέτη, σημειώνοντας πως δεν ανευρέθηκαν πρόσφατες πληροφορίες, ωστόσο σύμφωνα με παλαιότερες πηγές, οι αναφορές της Αιτήτριας δεν συνάδουν με τα όσα ανευρέθηκαν (ερυθρά 156, 80-64 ΔΦ).

 

Αναφορικά με τον ισχυρισμό περί εξαναγκαστικού γάμου με τον θείο της, η Αιτήτρια δεν παρείχε επαρκείς πληροφορίες για ενέργειες εναντίον της από τον θείο της ή άλλα άτομα που επιδίωκαν την τέλεση του εξαναγκαστικού γάμου, οι οποίες να καθιστούν την διαβίωση της Αιτήτριας αφόρητη. Επισημάνθηκε από τον αρμόδιο λειτουργό, πως η ισχυριζόμενη προθυμία του θείου της να την νυμφευτεί σχετίζεται με την ανάληψη της θέσης του πνευματικού ηγέτη του χωριού από την ίδια, και λαμβάνοντας υπόψη ότι απορρίφθηκε ο εν λόγω ισχυρισμός της Αιτήτριας, κατέληξε πως πλήττεται εκ προοιμίου η αξιοπιστία της. Περαιτέρω, οι δηλώσεις της αναφορικά με τα γεγονότα που συνέβησαν μετά το θάνατο του πατέρα της κρίθηκαν ανεπαρκείς και χωρίς χρονική σαφήνεια και λογική. Ισχυρίστηκε πως την κλείδωσαν σε ένα δωμάτιο από το οποίο θα έβγαινε μόνο σε περίπτωση εγκυμοσύνης και κατάφερε να διαφύγει από το δωμάτιο με τη βοήθεια ενός στρατιωτικού (ερυθρό 27-χ5,χ6 ΔΦ). Ως προς τη διαμονή της ισχυρίστηκε πως διέμενε σε παλάτι με τη μητέρα της και όταν διέφυγε, αποχώρησε και η μητέρα της, χωρίς να γνωρίζει που βρισκόταν η μητέρα της και χωρίς να διευκρινίζει πότε συνέβησαν τα υπό αναφορά (ερυθρό 26-χ1,χ2 ΔΦ). Αντιφατικές κρίθηκαν οι αναφορές της ως προς την επικοινωνία της με μέλη της οικογένειας της, καθότι ισχυρίστηκε πως δεν γνωρίζει που βρίσκεται η μητέρα της, ενώ αρχικά ισχυρίστηκε πως διατηρεί επικοινωνία μαζί τους και κληθείσα να σχολιάσει την αντίφαση, πρόσθεσε περαιτέρω και πως ζουν στο χωριό Kobin (ερυθρό 24-2χ ΔΦ). Επιπλέον, αντιφατικές ήταν οι αναφορές της ως προς την καθημερινότητα της, ενώ ισχυρίστηκε πως ήταν κλειδωμένη σε ένα δωμάτιο του παλατιού, κληθείσα να αναφερθεί στη ζωή της τους τελευταίους 6 μήνες πριν την αναχώρηση της από τη χώρα δεν αναφέρθηκε σε περιορισμό της, αλλά ότι πωλούσε φαγητό και εργαζόταν περιστασιακά. Κληθείσα να σχολιάσει την αντίφαση δήλωσε, μεταξύ άλλων, πως σταμάτησε να εργάζεται το 2018, όταν απεβίωσε ο πατέρας της (ερυθρά 32-χ4,24-χ3,χ4 ΔΦ). Τέλος, επί της αίτησης της κατέγραψε πως ο θείος της την έλεγχε οικονομικά και διαμεσολάβησε για να εκδιωχθεί από τους Ambazonians στο Bali, αναφορές που ουδέποτε αναφέρθηκαν στις δυο συνεντεύξεις της (ερυθρά 1, 24-χ4-χ6, 40-χ4,χ5 ΔΦ).

 

Από συνολική αξιολόγηση της γενικότερης αξιοπιστίας της Αιτήτριας, των όσων τέθηκαν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου υπό μορφή δηλώσεων επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα και/ή ευρήματα του λειτουργού ότι το αίτημα ασύλου της δεν τεκμηριώνεται. Η πλήρης εικόνα που διαμορφώνεται μέσω των στοιχείων της αίτησης/συνέντευξης κατόπιν ορθολογικής ανάλυσης και δίκαιης στάθμισής τους^[1] οδηγούν στο συμπέρασμα ότι από τις δηλώσεις της Αιτήτριας ελλείπουν βιωματικά στοιχεία, ευλογοφάνεια και/ή αληθοφάνεια των δηλώσεων της που να τεκμηριώνουν προσωπική εμπλοκή και δίωξη. Δεν παρείχε κάθε διαθέσιμη βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής της, ούτε τεκμηρίωσε τους ισχυρισμούς της με επαρκή λεπτομέρεια (Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 (Ν. 6(Ι)/2000) έως 2023), βλέπε επίσης Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112, 120-131, επίσης, § 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Παρόλο που εξωτερικές πηγές υποδεικνύουν ότι η πρακτική εξαναγκαστικού γάμου στο Καμερούν είναι μια διαδεδομένη πρακτική[2] με τις αρχές της χώρας σε κάποιες των περιπτώσεων να αδυνατούν να προστατεύσουν τα θύματα[3], η ασυνάφεια των δύο ουσιωδών ισχυρισμών της, η ασυνέπεια των δηλώσεων στη συνέντευξη και λόγω του ελλιπές του αφηγήματος της δεν ανατρέπεται η εσωτερική της αναξιοπιστία. Υπάρχουν δε επί της έκθεσης-εισήγησης εκτεταμένες καταγραφές του λειτουργού ως προς τα ευρήματα αναξιοπιστίας της ως επίσης και εκτενείς παραπομπές σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σε σχέση με το τί επικρατεί στην χώρα καταγωγής (ερυθρά 141-49 ΔΦ). Ούτε κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία έχουν υποδειχθεί σημεία επί της συνέντευξης ή της έκθεσης/εισήγησης που να τεκμηριώνουν ελλιπή υπό τις περιστάσεις έρευνα της αρμόδιας αρχής κατά την αξιολόγηση των ισχυρισμών της, ούτε προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία για αξιολόγηση και/ή για να ενισχυθεί το αίτημα της. Ούτε με βάση τις προσωπικές περιστάσεις της Αιτήτριας πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις του ορισμού δίωξης, δεν έχει καταδικασθεί, συλληφθεί, καταζητείται είτε από τις αρχές της χώρας της είτε από άλλους φορείς δίωξης και/ή έχει αποχωρήσει νόμιμα από την χώρα καταγωγής της. Δεν θα μπορούσε, επομένως, να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας, το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του αιτούντα (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Από τα γεγονότα της περίπτωσης της σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιάσεις της, δεν τεκμηριώνεται να συντρέχουν στο πρόσωπο της εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής της και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Σημειώνεται ότι η Αιτήτρια θα αναμενόταν να είναι πιο συγκεκριμένη λόγω της ισχυριζόμενης προσωπικής της εμπειρίας, να παράσχει κάθε διαθέσιμη βοήθεια τόσο στο Δικαστήριο όσο και στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής της. Επομένως, η κατάληξη της Υπηρεσίας Ασύλου είναι αιτιολογημένη, λήφθηκε μετά από δέουσα έρευνα και στα πλαίσια του Νόμου καθότι από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον της και από τις παραστάσεις της Αιτήτριας δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023 (Ν. 6(Ι)/2000).

 

Ούτε η περίπτωση της εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής σε αυτήν του καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας ως οι προϋποθέσεις στο Άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023 (Ν. 6(Ι)/2000).  Όπως προκύπτει και από την έκθεση/εισήγηση του λειτουργού, παρόλο που δεν τεκμηριώθηκε η αξιοπιστία της, έγινε αξιολόγηση και για τους σκοπούς παροχής σε αυτήν καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι η ίδια προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής της, θα υποβληθεί σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης, ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, αφού δε, κρίθηκε εσωτερικά αναξιόπιστη. Ειδικά δε, ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός σημειώνει ότι βάσει διαθέσιμων πληροφοριών από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, επιβεβαιώνεται ότι στις αγγλόφωνες περιοχές του Καμερούν παρατηρούνται συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων, αλλά η ίδια δεν αναμένεται να αντιμετωπίσει κίνδυνο σοβαρής και προσωπικής απειλής (ως άμαχη) κατά την επιστροφή της, στην βορειοδυτική περιφέρεια του Καμερούν (ερυθρό 152-148 ΔΦ). Ως προς τον αριθμό των περιστατικών ασφαλείας γενικότερα στο Βορειοδυτικό τμήμα του Καμερούν, επιβεβαιώνεται, ότι παρόλο που γενικά στην περιοχή της Αιτήτριας λαμβάνουν χώρα αυξημένα περιστατικά ασφαλείας,[4] στον τόπο συνήθους διαμονής της Αιτήτριας, τη περιοχή Bali, κατά το τελευταίο έτος σημειώθηκαν μόνο 2 περιστατικά ασφαλείας χωρίς ανθρώπινες απώλειες[5] και ο βαθμός αδιάκριτης βίας δεν φτάνει το βαθμό κατά τον οποίο να τεκμηριώνεται ότι και μόνη η παρουσία της Αιτήτριας εκεί την εκθέτει σε προσωπικό πραγματικό κίνδυνο βλάβης. Συνεπώς, προχωρώντας σε επαναξιολόγηση του κινδύνου που ενδεχομένως η Αιτήτρια να αντιμετωπίσει σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της, στη βάση του αποδεκτού ισχυρισμού της (προσωπικών στοιχείων της μόνο) κρίνεται ότι δεν θα υποβληθεί προσωπικά σε μεταχείριση ισοδυναμούσα με δίωξη ή σοβαρή βλάβη. Προσαρμόζοντας δε την περίπτωση της Αιτήτριας υπό την έννοια «αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας» (ως διατυπώθηκε από το ΔΕΕ στην υπόθεση Elgafaji C-465/07[6], σκέψεις 39 και 43, καθώς και στην υπόθεση Diakité C-285/12[7], σκέψεις 30 και 31), λαμβάνοντας υπόψη το προφίλ, το αίτημα της Αιτήτριας που δεν τεκμηριώθηκε (και/ή κρίθηκε αναξιόπιστη) δεν εγείρονται στοιχεία που να υποδεικνύουν ότι μπορεί να τύχει συμπληρωματικής προστασίας (υπόθεση Elgafaji C-465/07, σκέψη 39, και υπόθεση Diakité C-285/12, σκέψη 31), καθότι πρόκειται για ενήλικη, νεαρή, ικανό προς εργασία πρόσωπο και χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας.

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, δεν διαπιστώνω ελλιπή έρευνα αλλά ούτε πλάνη περί το νόμο και των πραγματικών δεδομένων που λήφθηκαν υπόψη από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345 ) ούτε προκύπτει ανεπαρκής αιτιολόγηση της διοικητικής απόφασης (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων της Αιτήτριας, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να της αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Συνεπώς, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

 

 

Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.