ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 324/2025

 

01 Δεκεμβρίου, 2025

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

H.K.B., από την Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό

Αιτητής

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω της ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Ρ. Μαλεκκίδου (κα) για Ε. Κονοσίδου (κα), Δικηγόροι για Αιτητή.

Ι. Χαραλάμπους (κα), Δικηγόρος για Γενικό Εισαγγελέα, Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

Ο Αιτητής Παρών

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 17/01/25 (του κοινοποιήθηκε αυθημερόν) με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, ως άκυρη, αντισυνταγματική, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε νόμιμου αποτελέσματος και είναι αποτέλεσμα πλάνης και κακής εφαρμογής του Νόμου και/ή ζητά οποιαδήποτε άλλη θεραπεία υπό τις περιστάσεις.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής, υπήκοος Λαϊκής Δημοκρατίας του Κογκό (στο εξής «ΛΔΚ»), υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 22/11/21, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του στις 22/07/24 και στις 02/12/24 συντάχθηκε η έκθεση/εισήγηση και ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιος λειτουργός αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης στις 12/12/24, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Ο Αιτητής μέσω της συνηγόρου του και της Γραπτής Αγόρευσης προώθησε ως λόγους ακύρωσης της προσβαλλόμενης πράξης ότι η απόφαση ελήφθη χωρίς τη διεξαγωγή δέουσας έρευνας, πλάνη περί τα πράγματα, με πάσχουσα διαδικασία της συνέντευξης και λανθασμένη εισήγηση και χωρίς της δέουσα αιτιολογία.

 

Οι Καθ' ων η Αίτηση τοποθετήθηκαν προφορικά υιοθετώντας το περιεχόμενο της ένστασης και του διοικητικού φακέλου και απαντούν ότι η προσβαλλόμενη με την παρούσα προσφυγή απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, μετά από δέουσα έρευνα και αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Αρχικά θα πρέπει να υποδειχθεί ότι ένα μεγάλο μέρος της Γραπτής Αγόρευσης του Αιτητή αναλώνεται μόνο στην επανάληψη διατάξεων νόμων και κανόνων δικαίου χωρίς να γίνεται υπαγωγή τους σε πραγματικά γεγονότα και νομικά δεδομένα της υπόθεσης με αποτέλεσμα να καθίστανται ανεπαρκούς αιτιολόγησης. Με βάση τον Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, που εφαρμόζονται κατ’ αναλογία και από το παρόν Δικαστήριο (Βλέπε Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας  Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2022 (3/2019), επιβάλλεται η υποχρέωση στον αιτητή όχι μόνο να εγείρει με το δικόγραφο του όλα τα σημεία τα οποία υποστηρίζουν την προσφυγή του αλλά ταυτόχρονα να τα αιτιολογεί πλήρως. Η αιτιολόγηση νομικών σημείων είναι απαραίτητη για την εξέταση λόγων ακύρωσης από το Δικαστήριο, οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια, αναπόφευκτα επηρεάζει τη νομική τους βάση με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να κριθούν αναιτιολόγητοι και ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης. Επομένως, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ισχυρισμοί που δεν εξειδικεύονται ή δεν αιτιολογούνται διότι με αυτό τον τρόπο το Δικαστήριο, παρόλο που ασκεί και έλεγχο ουσίας, θα οδηγείτο σε συζήτηση σχεδόν οιουδήποτε θέματος κατά παράβαση των δικονομικών διατάξεων και του ρόλου που διαδραματίζουν στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων και της διεξαγωγής της διοικητικής δίκης (Βλέπε σχετικά, Δημοκρατία ν. Κουκκουρή (1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Latomia Estate Ltd v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672, Δημοκρατία ν. Σπύρου (2007) 3 Α.Α.Δ. 533, Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 Α.Α.Δ. 598, επίσης - Ιωσηφίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα (1990) 3 Α.Α.Δ. 4599, Kadivari ν. Δημοκρατίας (αρ. 2) (1992) 4 Α.Α.Δ. 2924, βλέπε επίσης Υπόθ. Αρ. 107/2017, Χριστόδουλος Μιχαήλ (Συνταγματάρχης) κ.α. ν. Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω Υπουργού Άμυνας, ημερομηνίας 11/12/2017 -όπου γίνεται επανάληψη της πάγιας νομολογίας επί του ζητήματος).

 

Ανεξάρτητα, της πιο πάνω διαπίστωσης αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2023 (Ν.73(Ι)/2018), προχωρώ σε αξιολόγηση μόνο των λόγων ακύρωσης που καλύπτονται επαρκώς από τους νομικούς ισχυρισμούς του δικογράφου της προσφυγής και πληρούν τις προϋποθέσεις αιτιολόγησης. Η εξέταση της ουσίας της αίτησης ασύλου του Αιτητή, των στοιχείων του φακέλου, των πηγών πληροφόρησης σε σχέση με την χώρα καταγωγής και των ουσιωδών ισχυρισμών του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους λόγους ακύρωσης μη δέουσας έρευνας, αιτιολογίας και πλάνης.

 

Από το πρακτικό της συνέντευξης, προκύπτει, ότι ο εξεταστής-λειτουργός διενήργησε ενδελεχείς ερωτήσεις στον Αιτητή για να διαπιστώσει την αξιοπιστία των ισχυρισμών του σε συνάρτηση με τους λόγους που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του. Στην έκθεση/εισήγηση καταγράφεται ότι οι δηλώσεις του όσον αφορά την ταυτότητα, το προφίλ, τη χώρα καταγωγής και τον τόπο συνήθους διαμονής του, ήτοι Κινσάσα της ΛΔΚ, ήταν συγκεκριμένες, λεπτομερείς και παρουσίαζαν συνοχή με τις διαθέσιμες πληροφορίες για την χώρα καταγωγής. Συγκεκριμένες κρίθηκαν και οι αναφορές του ως προς την ιδιότητα του ως μέλος του πολιτικού κόμματος ECIDE, εντούτοις ο Αιτητής, ως ισχυρίστηκε, δεν αντιμετώπισε προσωπικά οιονδήποτε πρόβλημα στη χώρα καταγωγής του λόγω της συμμετοχής του σε αυτό (ερυθρά 91-89, 84 του διοικητικού φακέλου στο εξής «ΔΦ»). Ωστόσο, οι ισχυρισμοί του ότι εγκατέλειψε την χώρα του διότι διατηρούσε σχέση με παντρεμένη γυναίκα, ονόματι M.L., πως δεχόταν απειλές και βία από το σύζυγο της M. και τη συμμορία Kulunas και πως η αδελφή του σκοτώθηκε και ο θείος του αυτοκτόνησε μετά τις απειλές από τη συμμορία Kulunas απορρίφθηκαν λόγω έλλειψης εσωτερικής και/ή εξωτερικής αξιοπιστίας.

 

Αναφορικά με τον δεύτερο ισχυρισμό του Αιτητή, ότι διατηρούσε σχέση με παντρεμένη γυναίκα, ο λειτουργός κατέληξε ότι οι απαντήσεις του ήταν ασυνεπείς, αντιφατικές και ανεπαρκούς πληροφοριών. Όπως καταγράφεται αναλυτικά στην έκθεση/εισήγηση ο Αιτητής παρείχε αντιφατικές δηλώσεις σχετικά με το πότε ξεκίνησε και πότε έληξε η σχέση του, αναφέροντας αρχικά πως τη γνώρισε το 2018, ότι η σχέση άρχισε το 2019, στη συνέχεια ισχυρίστηκε πως διήρκησε μέχρι τις αρχές του 2021, αλλά ανέφερε επίσης πως έληξε το 2020, όταν ο σύζυγος της ανακάλυψε τη σχέση τους. Κληθείς να διευκρινίσει το χρονοδιάγραμμα, ισχυρίστηκε ότι παρόλο που ο σύζυγος της το ανακάλυψε το 2020, συνέχισαν να συναντιούνται κρυφά μέχρι τις αρχές του 2021. Δεν παρείχε συγκεκριμένες λεπτομέρειες σχετικά με το πώς η σχέση τους μετατράπηκε από φιλία σε ρομαντική σχέση και δεν ήταν σε θέση να περιγράψει πως περνούσαν χρόνο μαζί. Αναφορικά με την οικογενειακή κατάσταση της M., εάν ήταν ή όχι παντρεμένη, οι αναφορές του ήταν ασυνεπείς. Ενώ δήλωσε ότι η μητέρα της τον ενημέρωσε το 2019 ότι ήταν παντρεμένη, η M. ισχυρίστηκε πως ήταν διαζευγμένη, ωστόσο ο Αιτητής συνέχισε τη σχέση τους χωρίς να παρέχει συγκεκριμένες λεπτομέρειες σχετικά με το πώς αυτή η ανακάλυψη επηρέασε τη σχέση τους. Ως προς το θάνατο της M., οι δηλώσεις του ήταν ασυνεπείς. Αρχικά, ισχυρίστηκε πως απεβίωσε λόγω αποτυχημένης έκτρωσης, στη συνέχεια αρνήθηκε ότι ανέφερε αυτό το γεγονός (ερυθρά 89-88 ΔΦ).

 

Ο δε τρίτος ισχυρισμός, περί απειλών και βίας από τον σύζυγο της M., με τη βοήθεια της συμμορία Kulunas, απορρίφθηκε, καθώς εντοπίστηκαν ασάφειες και αοριστίες. Οι αναφορές του σχετικά με το πώς ο σύζυγος της έμαθε για τη σχέση τους ήταν ασαφείς, ισχυριζόμενος πως οι πληροφορίες κυκλοφορούσαν μεταξύ μηχανικών, και όλοι γνωρίζονταν μεταξύ τους (ο σύζυγος της ήταν μηχανικός). Η αφήγηση του για το περιστατικό επίθεσης από τον σύζυγο της δεν ήταν λεπτομερής, καθώς δεν παρείχε συγκεκριμένες πληροφορίες σχετικά με ημερομηνία, τοποθεσία ή κατοχή οποιουδήποτε ιατρικού πιστοποιητικού. Περαιτέρω, ισχυρίστηκε ότι μετά την επίθεση του συζύγου ακολούθησαν επιθέσεις από τη συμμορία Kulunas, οι οποίοι στάλθηκαν από τον σύζυγο. Η περιγραφή του για τις επιθέσεις ήτο ασυνεπής και ασαφής, χωρίς να παρέχει λεπτομέρειες σχετικά με το πότε συνέβησαν και τη συχνότητα αυτών. Αντίφαση παρατηρήθηκε στα λεγόμενα του, ως προς τη καταστροφή, περί τα τέλη 2020, από τους Kulunas του αυτοκινήτου – ταξί που διατηρούσε και δεν μπορούσε πλέον να εργαστεί, ενώ προηγουμένως είχε ισχυριστεί πως πώλησε το αυτοκίνητο περί το έτος 2017. Οι δε δηλώσεις του ως προς το πότε ξεκίνησαν οι απειλές εναντίον του ήταν ασυνεπείς και δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει τη συχνότητα των επιθέσεων και οι απαντήσεις του δεν ήταν συγκεκριμένες ως προς τις ενέργειες που έλαβε για να προστατευτεί. Έγινε δε και έρευνα μέσω εξωτερικών πηγών πληροφόρησης από τον εξεταστή-λειτουργό, όπου επιβεβαιώθηκε η δράση της συμμορίας Kulunas, στη περιοχή όπου διέμενε ο Αιτητής (ερυθρά 87-86, 65-58 ΔΦ).

 

Ως προς τον τέταρτο ισχυρισμό, ήτοι ότι η αδελφή του απεβίωσε και ο θείος του αυτοκτόνησε μετά από απειλές από τη συμμορία Kulunas, απορρίφθηκε καθότι οι δηλώσεις του στερούνται λεπτομερειών. Ειδικότερα, ο Αιτητής ισχυρίστηκε πως η αδελφή του απεβίωσε την 1^η/03/20 λόγω του άγχους που απέκτησε εξαιτίας των προβλημάτων με τη συμμορία, χωρίς ωστόσο να παρέχει λεπτομέρειες για την υγεία της, τη θεραπεία της και πως από τις απειλές οδηγήθηκε στο θάνατο. Αναφορικά με το θείο του, ισχυρίστηκε ότι η συμμορία Kulunas επιτέθηκε στη οικία του, απείλησε τον θείο του και μετά από δυο ημέρες αυτοκτόνησε. Η αφήγηση του ως προς αυτό κρίθηκε αόριστη, καθώς δεν παρείχε συγκεκριμένες πληροφορίες σχετικά με την φύση των απειλών, τις συνθήκες της επίθεσης, πως αντέδρασε ο θείος του πριν το θάνατο του. Ισχυρίστηκε ότι κλήθηκε η αστυνομία προκειμένου να διαπιστωθεί εάν ήταν αυτοκτονία, αλλά δεν παρείχε λεπτομερείς δηλώσεις σχετικά με την αστυνομική έρευνα και τα αποτελέσματά της. Ως προς την εκτίμηση της εξωτερικής αξιοπιστίας του Αιτητή, επιβεβαιώθηκε από τον εξεταστή-λειτουργό ότι η συμμορία Kulunas είναι γνωστή για βία στη Κινσάσα και πως η παρατεταμένη έκθεση στη βία συμμοριών συχνά προκαλεί ψυχολογικό τραύμα (ερυθρά 85-84, 65-60 ΔΦ) – ωστόσο απορρίφθηκε ως εσωτερικά αναξιόπιστος.

 

Το Δικαστήριο αφού διεξήλθε των λεπτομερειών της συνέντευξης διαπιστώνει, όπως και η εισήγηση του λειτουργού, ότι δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό αυτό το μέρος του αιτήματος του Αιτητή. Δεν παρείχε κάθε διαθέσιμη βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής του, ούτε τεκμηρίωσε τους ισχυρισμούς του με επαρκή λεπτομέρεια (Βλέπε Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000), βλέπε επίσης Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων,  Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112, 120-131, § 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Οι συνθήκες δίωξης του, οι περιγραφές των πρωταγωνιστών του αφηγήματος του, οι ελλιπείς πληροφορίες και λεπτομέρειες, η μη ύπαρξη βιωματικών στοιχείων αποδυναμώνουν σημαντικά τους δείκτες αξιοπιστίας του στο σύνολό τους. Ούτε θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του αιτούντα. (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Από τα γεγονότα της περίπτωσης του σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιάσεις του δεν προκύπτει να συντρέχουν στο πρόσωπο του εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Το αφήγημα του Αιτητή ενέχει στοιχεία αντιφάσεων, σοβαρών ελλείψεων, ενώ παρουσιάζονται λεπτομέρειες  στις περιγραφές του που δημιουργούν ισχυ­ρούς λόγους αμφισβήτησης της αλήθειας των δηλώσεων του και ο ίδιος δεν έχει παράσχει ικανοποιητικές εξηγήσεις των προβαλλόμενων ανακριβειών του. Δεν έπεισε για το υπαρκτό οιασδήποτε μορφής δίωξης (Άρθρο 3Γ του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023,(Ν.6(Ι)/2000) αλλά ούτε έχει τεκμηριώσει με τις αιτιάσεις του ότι έχει καταδικασθεί, συλληφθεί, ή καταζητείται είτε από τις αρχές της χώρας της είτε από άλλους φορείς δίωξης (Βλέπε Άρθρα 3Α και 3Β του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000). Σημειώνεται ότι ούτε κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία υπέδειξε σημεία επί της συνέντευξης ή της έκθεσης/εισήγησης που να τεκμηριώνουν ελλιπή υπό τις περιστάσεις έρευνα της αρμόδιας αρχής κατά την αξιολόγηση των ισχυρισμών του. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι, αποτελεί καθήκον της αρμόδιας αρχής να αξιολογεί σε συνεργασία με τον αιτούντα τα συναφή στοιχεία της αίτησής του και/ή ότι αυτή η ευθύνη μοιράζεται μεταξύ του λειτουργού και του αιτούντα, αυτό όμως δεν αναιρεί την υποχρέωση του ιδίου να υποβάλει το συντομότερο δυνατό όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για την τεκμηρίωση της αίτησης του, ήτοι δηλώσεις/έγγραφα που έχει στη διάθεσή του σχετικά με την ηλικία του, το προσωπικό του ιστορικό, καθώς και το ιστορικό των οικείων συγγενών του, την ταυτότητα, την ιθαγένεια, τη χώρα και το μέρος προηγούμενης διαμονής του, τις προηγούμενες αιτήσεις ασύλου, το δρομολόγιο που ακολούθησε, το δελτίο ταυτότητας και τα ταξιδιωτικά του έγγραφα και τους λόγους για τους οποίους ζητεί διεθνή προστασία και/ή ότι εναπόκειται πρώτα στον ίδιο τον αιτούντα να έχει καταβάλει πραγματική προσπάθεια να τεκμηριώσει την αίτησή του. Συνεπώς δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000) καθώς οι σχετικοί ισχυρισμοί του απορρίφθηκαν ως μη αξιόπιστοι στο σύνολό τους και δεν κατάφερε να καταδείξει και/ή να τεκμηριώσει ότι σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής, υπάρχει κίνδυνος δίωξής της για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων.

 

Ως προς το εάν η περίπτωση του εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, ο λειτουργός εξέτασε κατά πόσο θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρο 19 του του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000) και κατέληξε ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίσταται. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι ο ίδιος προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, θα υποβληθεί σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης ο λειτουργός σημειώνει ότι βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης επιβεβαιώνεται ότι στην περιοχή του Αιτητή δεν παρατηρούνται συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων. Σημειώνεται ότι, ο ίδιος σε κανένα στάδιο της διαδικασίας αξιολόγησης της αίτησής του ανέφερε ότι κινδύνευε λόγω ένοπλης σύρραξης στη χώρα του, ενώ από αναθεωρημένη έρευνα του Δικαστηρίου σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης ανευρέθηκε ότι δεν δραστηριοποιούνται μη κρατικοί ένοπλοι φορείς γενικότερα στην περιοχή της Κινσάσα, αλλά μόνον στις ανατολικές περιοχές της ΛΔΚ[1], ενώ από τη βάση δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project) προκύπτει ότι τα περιστατικά  ασφαλείας που αφορούν συνολικά την γενικότερη περιοχή/περιφέρεια διαμονής του Αιτητή παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα σε σχέση με βία κατά αμάχων[2] (ως και τα συμπεράσματα του λειτουργού), έτσι ώστε η κατάσταση στην εν λόγω περιοχή να μην μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένοπλη σύρραξη επιφέρουσα συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας.  Εξάλλου, ούτε τα ατομικά χαρακτηριστικά και στοιχεία του Αιτητή, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι με την επιστροφή του στον τόπο διαμονής, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη.

 

Με βάση όλα τα ανωτέρω δεν διαπιστώνω ελλιπή έρευνα, αλλά ούτε πλάνη περί το νόμο και των πραγματικών δεδομένων που λήφθηκαν υπόψη από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (Βλέπε  Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345 ). Η επάρκεια της αιτιολογίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα πραγματικά και νομικά περιστατικά της υπόθεσης, ενώ η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης συμπληρώνεται και/ή αναπληρώνεται μέσα από τα στοιχεία του φακέλου του Αιτητή ήτοι της έκθεσης/εισήγησης του λειτουργού η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της απόφασης του εξουσιοδοτημένου από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιου λειτουργού, όπως επίσης και από το σύνολο της όλης διοικητικής ενέργειας με αποτέλεσμα να καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων του Αιτητή, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να του αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

                               

 

                          Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.