ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 4304/2024

 

12 Δεκεμβρίου, 2025

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

D.Κ., από Γουινέα

Αιτητής

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω της ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Ζ. Ποντίκη (κα) για Αλ Ταχέρ, Μπενέτης και Συνεργάτες ΔΕΠΕ, Δικηγόροι για Αιτητή.

Κ. Χρυσοστόμου (κα) για Λ. Βελίκοβα (κα), Δικηγόρος για Γενικό Εισαγγελέα, Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 07/10/24 (του κοινοποιήθηκε αυθημερόν) με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, ως άκυρη, αντισυνταγματική, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε νόμιμου αποτελέσματος και είναι αποτέλεσμα πλάνης και κακής εφαρμογής του Νόμου και/ή ζητά απόφαση του Δικαστηρίου παραχώρησης στον Αιτητή καθεστώτος διεθνούς προστασίας και/ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο κρίνει δίκαια υπό τις περιστάσεις. 

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής, υπήκοος Γουινέας, υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 30/09/19, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του στις 10/09/24 και στις 12/09/24 συντάχθηκε η έκθεση/εισήγηση και ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιος λειτουργός αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης αυθημερόν, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Η συνήγορος για τον Αιτητή υιοθέτησε τους λόγους αιτήματος διεθνούς προστασίας και περιόρισε τους λόγους ακύρωσης στο ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε χωρίς δέουσα έρευνα. Αποσύρθηκαν δε οι υπόλοιποι νομικοί ισχυρισμοί.

  

Οι Καθ' ων η αίτηση υιοθέτησαν το περιεχόμενο της ένστασης και του διοικητικού φακέλου, τονίζοντας ότι η προσβαλλόμενη με την παρούσα προσφυγή απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, μετά από δέουσα έρευνα και είναι δεόντως αιτιολογημένη.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Προτού το Δικαστήριο προβεί σε εξέταση λόγων ακύρωσης θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι ισχυρισμοί/ λόγοι ακύρωσης όπως αυτοί προβάλλονται μέσω της συνηγόρου του Αιτητή στο δικόγραφο της προσφυγής, δεν αναπτύσσονται επαρκώς στην Γραπτή Αγόρευση. Απλή επίκληση παραβίασης Νόμων και γενικών αρχών διοικητικού δικαίου, χωρίς οποιαδήποτε συγκεκριμενοποίηση δεν είναι αρκετή. Η αιτιολόγηση νομικών σημείων είναι απαραίτητη για την εξέταση λόγων ακύρωσης από το Δικαστήριο, οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια, αναπόφευκτα επηρεάζει τη νομική τους βάση με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να κριθούν αναιτιολόγητοι και ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης. Ούτε μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ισχυρισμοί που δεν εξειδικεύονται ή δεν αιτιολογούνται, διότι με αυτό τον τρόπο το Δικαστήριο, παρόλο που ασκεί και έλεγχο ουσίας, θα οδηγείτο σε συζήτηση σχεδόν οιουδήποτε θέματος κατά παράβαση των δικονομικών διατάξεων και του ρόλου που διαδραματίζουν στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων και της διεξαγωγής της διοικητικής δίκης. (Βλέπε Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, που εφαρμόζεται κατ΄ αναλογία και από το παρόν Δικαστήριο - Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας  Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2022 (3/2019), και των λεχθέντων στη  Δημοκρατία ν. Κουκκουρή (1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Latomia Estate Ltd v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672, Δημοκρατία ν. Σπύρου (2007) 3 Α.Α.Δ. 533, Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 Α.Α.Δ. 598, επίσης - Ιωσηφίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα (1990) 3 Α.Α.Δ. 4599, Kadivari ν. Δημοκρατίας (αρ. 2) (1992) 4 Α.Α.Δ. 2924).

 

Ανεξάρτητα, όμως, της πιο πάνω διαπίστωσης αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2023 (Ν.73(Ι)/2018), προχωρώ σε αξιολόγηση της ουσίας του αιτήματος του Αιτητή σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς έλλειψης δέουσας

έρευνας στη βάση του περιεχομένου του διοικητικού φακέλου (στο εξής «ΔΦ»). 

 

Από το πρακτικό της συνέντευξης, προκύπτει, ότι ο εξεταστής-λειτουργός διενήργησε ενδελεχείς ερωτήσεις στον Αιτητή για να διαπιστώσει την αξιοπιστία των ισχυρισμών του σε συνάρτηση με τους λόγους που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του. Ο λειτουργός στο πλαίσιο της έκθεσης-εισήγησής του εντόπισε τέσσερις ουσιώδεις ισχυρισμούς, ο μεν πρώτος σχετικά με τα προσωπικά στοιχεία του Αιτητή, ο οποίος έγινε αποδεκτός ως προς τη καταγωγή, τα προσωπικά στοιχεία και το προφίλ του, απορρίφθηκαν ωστόσο οι αναφορές του ως προς την κατοχή ή μη διαβατηρίου καθότι υπέπεσε σε αντιφάσεις, ο δεύτερος σχετικά με τη κακομεταχείριση και απειλές εναντίον του λόγω κληρονομίας, απορρίφθηκε, ο τρίτος σχετικά με τη δολοφονία φίλου του, όσο ο Αιτητής βρισκόταν στη Κύπρο, εξαιτίας άρνησης να αποκαλύψει που βρίσκεται ο Αιτητής, που επίσης απορρίφθηκε και ο τέταρτος σχετικά με τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου[1], ο οποίος έγινε αποδεκτός στο σύνολο του. Στην σχετική έκθεση/εισήγηση καταγράφονται, αναφορικά με τους ανωτέρω απορριφθέντες ισχυρισμούς, αρκετά σημεία στα λεγόμενα του Αιτητή όπου διαπιστώθηκε ασάφεια, ανεπάρκεια πληροφοριών, αντιφάσεις και έλλειψη ευλογοφάνειας.

 

Αναφορικά με τον δεύτερο ισχυρισμό του Αιτητή, περί κακομεταχείρισης και απειλών εξαιτίας κληρονομίας, την οποία άφησε ο πατέρας του, ο λειτουργός κατέληξε ότι οι απαντήσεις του ήταν αντιφατικές, χωρίς συνοχή και έλλειψη ευλογοφάνειας και ανεπαρκούς πληροφοριών. Όπως καταγράφεται αναλυτικά στην έκθεση/εισήγηση οι αναφορές του Αιτητή ως προς το περιεχόμενο της κληρονομίας ήταν αντιφατικές, δηλώνοντας αρχικά ότι ήταν η οικία όπου διέμεναν και η θέση εργασίας του πατέρα του, ενώ σε επόμενο σημείο της συνέντευξης ισχυρίστηκε ότι η περιουσία συνίστατο σε οικίες, αγελάδες, ζώα και φυτείες (ερυθρό 35-1χ, 2χ ΔΦ). Αντιφατικές κρίθηκαν και οι αναφορές του ως προς την αιτία που η θετή οικογένεια του τον κακομεταχειρίστηκε και τον απείλησε, ισχυριζόμενος ότι η διαφορά μεταξύ τους ήταν η κληρονομία, ωστόσο στη συνέχεια ισχυρίστηκε πως ο λόγος κακομεταχείρισης ήταν το γεγονός πως η θετή του μητέρα δεν συμπαθούσε τη μητέρα του και κληθείς να παράσχει εξηγήσεις ανέφερε χωρίς σχετικές πληροφορίες ότι όλα αποτελούν τους λόγους (ερυθρό 35-4χ,5χ,6χ ΔΦ). Επιπλέον, σε διαδοχικές αντιφάσεις υπέπεσε ο Αιτητής αναφορικά με το ποιος βάσει της παράδοσης έπρεπε να λάβει την απόφαση σχετικά με την περιουσία, ισχυριζόμενος αρχικά πως σύμφωνα με την παράδοση, εξουσία για απόφαση στη περιουσία είχε ο θείος του από την πλευρά του πατέρα του και η θετή του μητέρα, σε επόμενο σημείο ανέφερε πως κατάλληλος ήταν μόνο ο θείος του αλλά αποφάσισε η θετή του μητέρα εξαιτίας της στήριξης του αδελφού της, και σε άλλο σημείο ανέφερε ότι ο θείος του απουσίαζε στο Μάλι και γι’ αυτό αποφάσισε η θετή του μητέρα (ερυθρό 34-1χ-3χ ΔΦ). Ο Αιτητής δεν παρείχε επαρκείς πληροφορίες ως προς τον αδελφό της θετής του μητέρας, δεδομένου ότι σύμφωνα με τον Αιτητή ήταν το άτομο που τον απειλούσε από το έτος 2008 (μετά το θάνατο της μητέρας του) και ως ισχυρίστηκε θα τον βλάψει σε περίπτωση επιστροφής του, ενώ έλλειψη συνοχής παρατηρείται στο γεγονός πως από το 2016 έως το 2019, όπου ο Αιτητής βρισκόταν στη πόλη Kankan δεν δέχθηκε καμία επίθεση (ερυθρό 34-4χ ΔΦ). Κληθείς να σχολιάσει πως από το 2008 έως το 2016, περίοδος που διέμενε στον τόπο καταγωγής του,  ουδείς ενέργησε εναντίον του, ισχυρίστηκε ότι μπορούσαν να το κάνουν αλλά δεν το ήθελαν, και ερωτηθείς γιατί πιστεύει πως εάν επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του θα τον σκοτώσουν, εφόσον δεν το έπραξαν τότε, δήλωσε πως ο αδελφός της θετής του μητέρας δεν είχε τότε τη δύναμη να τον σκοτώσει αλλά μόνο να τον βασανίσει (ερυθρό 33-5χ,6χ ΔΦ). Επιπλέον, ο ισχυρισμός του πως κατά τη διαμονή του στη πόλη Kankan, τον προστάτευε το σχολείο και όταν τελείωσε τις σπουδές του δεν θα είχε την προστασία από το σχολείο, και λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι τα βράδια εργαζόταν εκτός σχολείου, στερείται ευλογοφάνειας. Τέλος, αναφορικά με περιστατικό αρπαγής του, δήλωσε πώς τέθηκε σε απομόνωση για περίοδο μιας εβδομάδας, ακολούθως ισχυρίστηκε πως τον έβαλαν σε ένα μεγάλο δωμάτιο γεμάτο εγκληματίες, και κληθείς να διευκρινίσει την αντίφαση δήλωσε ότι αναφερόταν σε άλλο περιστατικό (ερυθρά 33-8χ-11χ, 32-1χ,2χ ΔΦ). Προχωρώντας στην εξέταση της εξωτερικής αξιοπιστίας, ο λειτουργός προχώρησε σε έρευνα αναφορικά με τον αδελφό της θετής του μητέρας, στις οποίες εντοπίστηκε ότι το εν λόγω πρόσωπο αποτελεί υψηλόβαθμό στρατιωτικό της Γουινέας, ωστόσο δεν εντοπίστηκαν τα όσα ανέφερε ο Αιτητής ως προς βαθμό και την εκπαίδευση του, ούτε εντοπίστηκαν πληροφορίες που να επιβεβαιώνουν συγγενική σχέση με τον Αιτητή. Περαιτέρω, δεν εντοπίστηκαν σχετικά με την ισχυριζόμενη παράδοση διανομής της περιουσίας. Προς υποστήριξη των ισχυρισμών του, ο Αιτητής προσκόμισε 9 φωτογραφίες (ερυθρά 53-45 Δ.Φ). Κατά την αξιολόγηση των φωτογραφιών, ο αρμόδιος λειτουργός σημείωσε ότι δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να καταδεικνύει πότε και υπό ποιες συνθήκες έγινε λήψη των φωτογραφιών, ούτε εμφανίζεται το πρόσωπο του ατόμου, ούτε τι προκάλεσαν τους ισχυριζόμενους τραυματισμούς που απεικονίζουν, καταλήγοντας πως δεν δύνανται να υποστηρίξουν τους ισχυρισμούς του.

 

Ο δε τρίτος ισχυρισμός, ότι ο φίλος του, ο οποίος τον βοήθησε να ταξιδέψει στη Κύπρο, δολοφονήθηκε επειδή ήταν το μόνο άτομο το οποίο γνώριζε που βρίσκεται ο Αιτητής και αρνήθηκε να το αποκαλύψει, απορρίφθηκε, καθώς δεν παρείχε ικανοποιητικές και επαρκείς πληροφορίες, υπήρξε έλλειψη ευλογοφάνειας και συνοχής. Καταρχήν, επισημάνθηκε από τον λειτουργό, ότι εφόσον ο ισχυρισμός περί απειλών εναντίον του απορρίφθηκε, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός ο εν λόγω ισχυρισμός διότι ελλείπει η γενεσιουργός αιτία. Σχετικά με την ισχυριζόμενη δολοφονία του φίλου του η μοναδική πληροφορία που είχε ήταν φωτογραφίες που είδε σε κοινωνικά δίκτυα, ενώ ο ισχυρισμός πως δολοφονήθηκε επειδή γνώριζε την τοποθεσία του Αιτητή συνιστά εικασία από μέρους του, χωρίς να προκύπτει τρόπος συσχέτισης τους. Περαιτέρω, ισχυρίστηκε ότι γνωρίζει πως δολοφονήθηκε διότι οι ειδήσεις για το θάνατο του ήταν ψευδείς διότι ανέφεραν ότι σκοτώθηκε σε ατύχημα στο δρόμο, χωρίς να παρέχει επαρκείς λεπτομέρειες σχετικά με την ισχυριζόμενη συσχέτιση με τον ίδιο. Προχωρώντας στην εξέταση της εξωτερικής αξιοπιστίας, ο λειτουργός αξιολόγησε τα έγγραφα που προσκόμισε ο Αιτητής, ήτοι φωτογραφίες (ερυθρά 44-43 ΔΦ), στις οποίες απεικονίζεται άτομο, με τραύμα στο κεφάλι, το οποίο αιμορραγεί, δεν εμφανίζεται κανένα στοιχείο της ταυτότητας του ατόμου, τι προκάλεσε το τραύμα, ούτε ότι το εν λόγω άτομο είναι ο φίλος του Αιτητή, με αποτέλεσμα οι ανωτέρω φωτογραφίες να μην δύνανται να υποστηρίξουν τους ισχυρισμούς του.

 

Μετά δε από συνολική αξιολόγηση της γενικότερης αξιοπιστίας του Αιτητή, των όσων τέθηκαν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου υπό μορφή δηλώσεων και αποδεικτικών στοιχείων^[2] διαπιστώνω ότι η αξιοπιστία του επί αυτών των σημείων του αιτήματος του, δεν τεκμηριώνεται. Η πλήρης εικόνα που διαμορφώνεται μέσω των στοιχείων του φακέλου του, κατόπιν ορθολογικής ανάλυσης και δίκαιης στάθμισής τους^[3], επιβεβαιώνει τα συμπεράσματα του λειτουργού. Το αφήγημα του Αιτητή εμπεριέχει δηλώσεις που ελλείπουν βιωματικά στοιχεία, ευλογοφάνεια, συνοχή και λεπτομέρεια που να τεκμηριώνουν προσωπική εμπλοκή και δίωξη. Δεν παρείχε κάθε διαθέσιμη βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής του, ούτε τεκμηρίωσε τους ισχυρισμούς του με επαρκή λεπτομέρεια. (Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 (Ν. 6(Ι)/2000) έως 2023), βλέπε επίσης Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112, 120-131, επίσης, § 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Ειδικότερα, παρά την (κατ’ ισχυρισμό του) στοχοποίηση του από μέλη της οικογένειας του, ήτοι την θετή του μητέρα και τον αδελφό της, ο ίδιος δεν κατόρθωσε να αποδώσει λεπτομέρειες που να δημιουργούν μία συνολική και βιωματική εικόνα των γεγονότων, η φύση/είδος των απειλών ήταν ελλιπούς πληροφοριών, το γεγονός ότι διέμενε στον ίδιο τόπο από το 2008 έως το 2016, χωρίς να του συμβεί οτιδήποτε από τα συγκεκριμένα άτομα, καθώς και μη αληθοφανής ήτο οι δηλώσεις του για τους λόγους που μέχρι και σήμερα θεωρεί ότι σε περίπτωση επιστροφής του θέλουν να τον σκοτώσουν. Δεν θα μπορούσε, συνεπώς, να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας, το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του Αιτητή (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Από τα γεγονότα της περίπτωσης του σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιάσεις του, δεν προκύπτει να συντρέχουν στο πρόσωπο του εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Το αφήγημα του Αιτητή ενέχει στοιχεία ασυνεπειών και αντιφάσεων. Παρουσιάζονται σωρεία πληροφοριών που δημιουργούν ισχυ­ρούς λόγους αμφισβήτησης της αλήθειας των δηλώσεων του και ο ίδιος δεν έχει παράσχει ικανοποιητικές εξηγήσεις των προβαλλόμενων ανακριβειών του^[4]. Σημειώνεται ότι ο Αιτητής θα αναμενόταν να είναι πιο συγκεκριμένος λόγω της ισχυριζόμενης προσωπικής του εμπειρίας, να παράσχει κάθε διαθέσιμη βοήθεια τόσο στο Δικαστήριο όσο και στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής του. Δεν έχει τεκμηριώσει με τις αιτιάσεις του ότι έχει καταδικασθεί, συλληφθεί, ή καταζητείται είτε από τις αρχές της χώρας του, είτε ότι καταδιώκεται από άλλους φορείς δίωξης (Βλέπε Άρθρα 3Α και 3Β του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023 (Ν. 6(Ι)/2000)). Επομένως, η κατάληξη της Υπηρεσίας Ασύλου είναι αιτιολογημένη, λήφθηκε μετά από δέουσα έρευνα και στα πλαίσια του Νόμου καθότι από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον της και από τις παραστάσεις του Αιτητή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 (Ν. 6(Ι)/2000) έως 2023.

 

Ως προς το εάν η περίπτωση του εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, ο λειτουργός εξέτασε κατά πόσο θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000) και κατέληξε ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίσταται. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι ο ίδιος προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, θα υποβληθεί σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, βάσει του Άρθρου 19(2), εδάφια (α) και (β), του περί Προσφύγων Νόμου2000 έως 2023, (Ν. 6(Ι)/2000). Ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξη (Άρθρο 19(2), εδάφιο (γ), του περί Προσφύγων Νόμου2000 έως 2023, (Ν. 6(Ι)/2000)) ο λειτουργός σημειώνει ότι βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης επιβεβαιώνεται ότι στην περιοχή του Αιτητή δεν παρατηρούνται συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων. Σχετικά με την γενικότερη κατάσταση ασφαλείας στη Γουινέα, σύμφωνα με το RULAC (Rule of Law in Armed Conflict), η Γουινέα δεν βρίσκεται υπό καθεστώς εσωτερικής ή διεθνούς ένοπλης σύρραξης[5], από αναθεωρημένη έρευνα του Δικαστηρίου αναφορικά με την τρέχουσα κατάσταση ασφαλείας στο τόπο τελευταίας διαμονής του Αιτητή, τη περιοχή Kankan, σύμφωνα με στοιχεία από τη βάση δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project), επιβεβαιώνονται τα στοιχεία της έκθεσης[6]. Εξάλλου, ούτε ο Αιτητής επικαλέστηκε ότι υπάρχει ένοπλη σύρραξη και/ή αδιάκριτη βία στην περιοχή του είτε κατά τη διαδικασία εξέτασης της αίτησης ασύλου είτε στην κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία. Ως εκ τούτου, παρέλκει περαιτέρω διερεύνηση των προσωπικών περιστάσεων του Αιτητή για λόγους εφαρμογής της «αναπροσαρμοσμένης κλίμακας» όπως αυτή απορρέει από τη Νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.[7]

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, δεν διαπιστώνω ελλιπή έρευνα αλλά ούτε πλάνη περί το νόμο και των πραγματικών δεδομένων που λήφθηκαν υπόψη από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345 ) ούτε προκύπτει ανεπαρκής αιτιολόγηση της διοικητικής απόφασης (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων του Αιτητή, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να του αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Συνεπώς, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

 

Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.