N.S. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υφυπουργείου Μετανάστευσης Διεθνούς Προστασίας, Υπηρεσίας Ασύλου, Υπόθ. Αρ.: 4824/2024, 3/12/2025
print
Τίτλος:
N.S. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υφυπουργείου Μετανάστευσης Διεθνούς Προστασίας, Υπηρεσίας Ασύλου, Υπόθ. Αρ.: 4824/2024, 3/12/2025
N.S. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υφυπουργείου Μετανάστευσης Διεθνούς Προστασίας, Υπηρεσίας Ασύλου, Υπόθ. Αρ.: 4824/2024, 3/12/2025

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 4824/2024

03 Δεκεμβρίου, 2025

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

N.S. από τo Αφγανιστάν και τώρα στην Λευκωσία

Αιτητής

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υφυπουργείου Μετανάστευσης Διεθνούς Προστασίας, Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Ο. Ηλιάδης (κος) για Α. Λαζάρου (κα), Δικηγόρος για τον Αιτητή

Κ. Ιμανίμης (κος), Δικηγόρος για Γενικό Εισαγγελέα, Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση

Ο Αιτητής Παρών

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής που κοινοποιήθηκε στον Αιτητή στις 03/12/24, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, ως άκυρη και/ή παράνομη και/ή αντισυνταγματική και/ή στερούμενη κάθε έννομου αποτελέσματος και/ή ζητείται η έκδοση νέας απόφασης για παραχώρηση σε αυτόν καθεστώτος διεθνούς προστασίας και/ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία υπό τις περιστάσεις.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής, υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 28/06/24, στις 20/09/24 διεξήχθη η συνέντευξή του, στις 25/09/24 ετοιμάστηκε σχετική έκθεση/εισήγηση και ακολούθησε στις 30/09/24 απορριπτική απόφαση από εξουσιοδοτημένο από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Ο δικηγόρος για τον Αιτητή απέσυρε ρητά όλους τους νομικούς λόγους ακύρωσης περιορίζοντας τους ισχυρισμούς επί ελλιπούς έρευνας και αιτιολογίας, υιοθετώντας παράλληλα τον πυρήνα του αιτήματος του Αιτητή και προβάλλοντας την ανασφάλεια που επικρατεί στην χώρα καταγωγής του Αιτητή.

 

Οι Καθ' ων η αίτηση υιοθέτησαν το περιεχόμενο της ένστασης και του διοικητικού φακέλου, τονίζοντας ότι η προσβαλλόμενη με την παρούσα προσφυγή απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, μετά από δέουσα έρευνα και είναι δεόντως αιτιολογημένη.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Αρχικά θα πρέπει να υποδειχθεί ότι ένα μεγάλο μέρος της Γραπτής Αγόρευσης του Αιτητή μέσω της δικηγόρου του αναλώνεται μόνο στην επανάληψη διατάξεων νόμων και κανόνων δικαίου χωρίς να γίνεται υπαγωγή τους σε πραγματικά γεγονότα και νομικά δεδομένα της υπόθεσης με αποτέλεσμα να καθίστανται ανεπαρκούς αιτιολόγησης. Με βάση τον Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, που εφαρμόζονται κατ’ αναλογία και από το παρόν Δικαστήριο (Βλέπε Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας  Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2022 (3/2019), επιβάλλεται η υποχρέωση στον αιτητή όχι μόνο να εγείρει με το δικόγραφο του όλα τα σημεία τα οποία υποστηρίζουν την προσφυγή του αλλά ταυτόχρονα να τα αιτιολογεί πλήρως.  Η αιτιολόγηση νομικών σημείων είναι απαραίτητη για την εξέταση λόγων ακύρωσης από το Δικαστήριο, οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια, αναπόφευκτα επηρεάζει τη νομική τους βάση με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να κριθούν αναιτιολόγητοι και ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης. Επομένως, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ισχυρισμοί που δεν εξειδικεύονται ή δεν αιτιολογούνται διότι με αυτό τον τρόπο το Δικαστήριο, παρόλο που ασκεί και έλεγχο ουσίας, θα οδηγείτο σε συζήτηση σχεδόν οιουδήποτε θέματος κατά παράβαση των δικονομικών διατάξεων και του ρόλου που διαδραματίζουν στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων και της διεξαγωγής της διοικητικής δίκης. (Βλέπε σχετικάΔημοκρατία ν. Κουκκουρή (1993) 3 Α.Α.Δ. 598Latomia Estate Ltd v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672Δημοκρατία ν. Σπύρου (2007) 3 Α.Α.Δ. 533Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 Α.Α.Δ. 598, επίσης - Ιωσηφίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα (1990) 3 Α.Α.Δ. 4599Kadivari ν. Δημοκρατίας (αρ. 2) (1992) 4 Α.Α.Δ. 2924, βλέπε επίσης Υπόθ. Αρ. 107/2017, Χριστόδουλος Μιχαήλ (Συνταγματάρχης) κ.α. ν. Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω Υπουργού Άμυνας, ημερομηνίας 11/12/2017 -όπου γίνεται επανάληψη της πάγιας νομολογίας επί του ζητήματος).

 

Ανεξάρτητα, της πιο πάνω διαπίστωσης αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2023 (Ν.73(Ι)/2018), προχωρώ σε αξιολόγηση μόνο των λόγων ακύρωσης που καλύπτονται επαρκώς από τους νομικούς ισχυρισμούς του δικογράφου της προσφυγής και πληρούν τις προϋποθέσεις αιτιολόγησης. Η εξέταση της ουσίας της αίτησης ασύλου του Αιτητή, των στοιχείων του φακέλου, των πηγών πληροφόρησης σε σχέση με την χώρα καταγωγής και των ουσιωδών ισχυρισμών του Αιτητή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους λόγους ακύρωσης μη δέουσας έρευνας, αιτιολογίας και πλάνης σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς για μη παροχή σε αυτόν του καθεστώτος πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας και/ή άπτονται ζητημάτων ουσίας της αίτησης τα οποία το Δικαστήριο εξετάζει συνδυαστικά και/ή στην ολότητα τους.

 

Μετά τη διενέργεια σχετικής συνέντευξης, ο λειτουργός εξετάζοντας τα όσα λέχθηκαν σε αυτήν, εντόπισε και αξιολόγησε δύο ισχυρισμούς του Αιτητή. Αποδέχτηκε τον ισχυρισμό του ως προς τα προσωπικά στοιχεία, το προφίλ και τη χώρα καταγωγής του, αλλά τον απέρριψε τον ισχυρισμό του ότι έφυγε διότι του το ζήτησε το αφεντικό του και/ή λόγω των Ταλιμπάν. Από την έκθεση/εισήγηση προκύπτει ότι η έρευνα του λειτουργού ήτο ενδελεχής και επεκτάθηκε σε όλα τα στοιχεία που προβλήθηκαν από τον Αιτητή (Βλέπε Nicolaou v. Minister of Interior a.ο. (1974) 3 C.L.R. 189Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.ά. (1996) 3 Α.Α.Δ. 503, Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ν. Ζάμπογλου (1997) 3 Α.Α.Δ. 270, Motorways Ltd ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 447, Χαράλαμπος Κύπρου Χωματένος ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. Αρ. 102/09, 14/03/13 και Logicom Public Ltd v. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών κ.α.,  Α.Ε. Αρ. 153/2009, ημερ.14/01/14). Σε αντίθεση με τους ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς του συνηγόρου του Αιτητή, υπάρχει εκτενέστατη αξιολόγηση όλων των συναφών δηλώσεων του αιτήματος σε συνάρτηση και με εξωτερικές πηγές πληροφόρησης όπου αυτό ήταν απαραίτητο και εφικτό – τα οποία ουδόλως αμφισβητήθηκαν επαρκώς κατά την δικαστική διαδικασία. Ειδικότερα, ο Αιτητής κρίθηκε αναξιόπιστος ως προς τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό του όπου δήλωσε ότι έφυγε από τη χώρα καταγωγής του λόγω του ότι του το είπε το αφεντικό του ο οποίος ήταν Διοικητής της Massar I Shariff. Από ανάλυση του λειτουργού διαπιστώθηκε ότι το αφήγημα του βρίθει αντιφάσεων σε διάφορα σημεία της συνέντευξης και ελλείπει η χρονική συνοχή και/ή αντιφάσεις προκύπτουν από το στάδιο της καταγραφής ως προς το χρόνο αναχώρησής του από το Αφγανιστάν. Ενώ στην αίτηση αναγράφεται ότι έφυγε από το Αφγανιστάν τον 6ο/21, στη συνέντευξη δήλωσε ότι έφυγε τον 6ο/20. Κληθείς να εξηγήσει την αντίφαση επιβεβαίωσε ότι έφυγε τον 6ο/21. Ακολούθως σε ερωτήσεις για το ταξίδι του άλλαξε την ημερομηνία αναχώρησής του τοποθετώντας την 1 χρόνο νωρίτερα. Άλλαξε στην συνέχεια το μήνα αναχώρησής του, από Ιούνιο σε Δεκέμβριο. Όταν η λειτουργός του τόνισε εκ νέου την ασυμφωνία ημερομηνιών απάντησε χωρίς συνοχή ότι νομίζει ότι τον Ιούνιο πήγε στην Τουρκία και ότι δεν θυμάται καλά. Παρά τις επάλληλες προσπάθειες του εξεταστή-λειτουργού ανταποκρίθηκε με ασυνέπεια στα ερωτήματα. Περαιτέρω αντιφάσεις εντοπίστηκαν και σε σχέση με τους λόγους αποχώρησης του από την χώρα καταγωγής. Ενώ στην καταγραφή δήλωσε ότι έφυγε επειδή ήταν ο προσωπικός οδηγός και σωματοφύλακας του Δημάρχου της Masar I Shariff και όταν ήρθαν οι Ταλιμπάν κινδύνευε λόγω αυτής της ιδιότητας, κατά τη συνέντευξη δήλωσε ότι έφυγε 1 χρόνο πριν την άνοδο των Ταλιμπάν επειδή το αφεντικό του, ο Ata Mohammad Noor τον συμβούλευσε να πάρει 4 αυτοκίνητα και να πάει στο Ουζμπεκιστάν. Κληθείς να εξηγήσει τις δύο αντιφατικές δηλώσεις, ο δεν μπόρεσε να δώσει μια συνεκτική απάντηση λέγοντας απλώς ότι το 2020 κινδύνευε η ζωή του γιατί έρχονταν οι Ταλιμπάν στην Masar | Shariff. Η αντίφαση αυτή συνεχίστηκε σε άλλο σημείο της συνέντευξης ότι από τη μια ανέφερε ότι Ata Mohammad Noor του ζήτησε να πάρει τα 4 αυτοκίνητα και πάει στο Ουζμπεκιστάν με σκοπό να προστατευθεί και από την άλλη ότι του ζήτησε να μεταφέρει στο Ουζμπεκιστάν την οικογένεια του αφεντικού του Ata Mohammad Noor (αλλού δε δήλωσε ότι δεν ήταν η δική του οικογένεια αλλά η οικογένεια του αφεντικού του). Στην προσπάθεια του εξεταστή-λειτουργού, να διευκρινίσει ποιοι ήταν τελικά στα 4 αυτοκίνητα, υπέπεσε και σε άλλη αντίφαση λέγοντας ότι η δική του οικογένεια ήταν από το 2018 στην Τουρκία.  Άλλη αντίφαση που εντοπίστηκε ήτο σε σχέση με του που βρίσκεται η οικογένεια του. Στην ελεύθερη αφήγηση, δήλωσε ότι βρίσκονται σήμερα στην Τουρκία, αλλού είχε δηλώσει ότι μένουν στην Masar I Shariff. Πέραν τούτου, ούτε και ως προς την επικαλούμενη επαγγελματική του ιδιότητα μπόρεσε να θεμελιώσει τον ισχυρισμό του. Ειδικότερα, σε ερωτήσεις σχετικά με το προφίλ του αφεντικού του, οι απαντήσεις του κρίθηκαν ως μη λεπτομερείς και γενικόλογες. Με δεδομένη την 15ετή του επαγγελματική συνεργασία ως Οδηγού του Ata Mohammad Noor, εύλογα αναμενόταν να είναι σε θέση να δώσει περισσότερες πληροφορίες για το εν λόγω άτομο πέραν του ότι είναι πλούσιος, κοινωνικός και αγαπά τον Αθλητισμό. Συμπερασματικά, λόγω της σωρείας αντιφάσεων και των γενικόλογων απαντήσεων ο Αιτητής δεν κατόρθωσε να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς του και η εσωτερική αξιοπιστία του κρίθηκε ότι δεν εδραιώθηκε. Μέσω εκτίμησης εξωτερικής αξιοπιστίας διαπιστώθηκε η ύπαρξη του Ata Mohammad Noor ως Διοικητής της Balkh και γνωστός επιχειρηματίας της περιοχής του, αλλά λόγω της εσωτερική αναξιοπιστίας του Αιτητή και του αριθμού αντιφάσεων και ελλείψεων απορρίφθηκε ο ισχυρισμός του στο σύνολο του ως αναξιόπιστος. Κρίθηκε ότι βάσει της εσωτερικής αναξιοπιστίας και ελλιπούς τεκμηρίωσης του αιτήματος του δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις δίωξης και/ή δεν εμπίπτει στους πέντε λόγους για παραχώρηση καθεστώτος πρόσφυγα. 

 

Μετά δε από συνολική αξιολόγηση της γενικότερης αξιοπιστίας του Αιτητή, των όσων τέθηκαν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου υπό μορφή δηλώσεων και αποδεικτικών στοιχείων[1] διαπιστώνω ότι η αξιοπιστία του επί αυτού του σημείου του αιτήματος του, δεν τεκμηριώνεται. Η πλήρης εικόνα που διαμορφώνεται μέσω των στοιχείων του φακέλου του, κατόπιν ορθολογικής ανάλυσης και δίκαιης στάθμισής τους[2], επιβεβαιώνει τα συμπεράσματα του λειτουργού. Το αφήγημα του Αιτητή εμπεριέχει δηλώσεις που ελλείπουν βιωματικά στοιχεία, ευλογοφάνεια, συνοχή και λεπτομέρεια που να τεκμηριώνουν προσωπική εμπλοκή και δίωξη. Δεν παρείχε κάθε διαθέσιμη βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής του, ούτε τεκμηρίωσε τους ισχυρισμούς του με επαρκή λεπτομέρεια. (Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 (Ν. 6(Ι)/2000) έως 2023), βλέπε επίσης Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112, 120-131, επίσης, § 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Ούτε σε διευκρινιστικές ερωτήσεις του λειτουργού για αριθμό ζητημάτων ήταν ικανός να παράσχει ικανοποιητικές απαντήσεις[3] αλλά ούτε θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του αιτούντα. (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Από τα γεγονότα της περίπτωσης του σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιάσεις του δεν προκύπτει να συντρέχουν στο πρόσωπο του εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Δεν έχει τεκμηριώσει με τις αιτιάσεις του ότι έχει καταδικασθεί, συλληφθεί, ή καταζητείται είτε από τις αρχές της χώρας του είτε από άλλους φορείς δίωξης (Βλέπε Άρθρα και του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000). Συνεπώς δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000).

 

Ούτε η περίπτωση του Αιτητή εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής σε αυτόν καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας. Ο λειτουργός εξέτασε κατά πόσο ο Αιτητής θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρου 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000), καταλήγοντας ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίσταται. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι ο ίδιος προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, θα υποβληθεί σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία. Κατά την αξιολόγηση του κινδύνου ο λειτουργός παραπέμπει σε εκτενείς πηγές πληροφόρησης αναφορικά με την κατάσταση που επικρατεί στην χώρα και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν τον Αύγουστο του 2021. Σύμφωνα, όμως, με τη βάση δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project), τα περισσότερα περιστατικά ασφαλείας εντοπίζονταν στην επαρχία της Kabul, η οποία ήταν παράλληλα ανάμεσα στις τέσσερις επαρχίες με τα περισσότερα περιστατικά ασφαλείας κατά την περίοδο 19/08/21- 21/05/22. Ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός  προβαίνει σε μια εκτεταμένη νομική ανάλυση των επιμέρους στοιχείων της συγκεκριμένης διάταξης τα οποία θα πρέπει να γίνουν αποδεκτά ώστε ο Αιτητής να δικαιούται συμπληρωματική προστασία. Πιο συγκεκριμένα, θα πρέπει να στοιχειοθετούνται σωρευτικά τα στοιχεία της διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, της αδιάκριτης βίας και της σοβαρής και προσωπικής απειλής κατά αμάχου εξαιτίας της αδιάκριτης βίας. Παραπέμποντας δε στην πιο πρόσφατη έκθεση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης Ασύλου του 2023, καταγράφει ότι δεν υφίσταται υψηλό επίπεδο αδιάκριτης βίας, ενώ μεγάλος αριθμός των καταγεγραμμένων θυμάτων προέρχεται από στοχευμένες επιθέσεις. Λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψιν τις ατομικές περιστάσεις του Αιτητή ως υγιούς, μορφωμένου ενήλικα, χωρίς προβλήματα υγείας, με εκπαιδευτικό υπόβαθρο και εργασιακή εμπειρία, καταλήγει ο λειτουργός ότι δεν προκύπτουν στοιχεία ότι σε περίπτωση επιστροφής του εκεί θα αντιμετωπίσει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε κατάσταση εσωτερικής ένοπλης σύρραξης (ερυθρό 71 ΔΦ). Μετά δε από αναθεωρημένη έρευνα του Δικαστηρίου σε συνάρτηση  με την περιοχή καταγωγής του Αιτητή προκύπτει όσον αφορά την υφιστάμενη κατάσταση ασφαλείας, σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED το τελευταίο έτος καταγράφηκαν μόνο 45 περιστατικά ασφαλείας στα οποία χάθηκαν 15 ανθρώπινες ζωές.[4] Σημειώνεται ότι, υπάρχει γενικά μεγάλη μείωση των περιστατικών ασφαλείας στην χώρα καταγωγής του Αιτητή. Συνεπώς, το Δικαστήριο εξετάζοντας το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης σε σχέση με την περιοχή γέννησης/καταγωγής του Αιτητή και σε συνάρτηση με τις ατομικές του περιστάσεις διαπιστώνει ότι δεν πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις βάσει της έννοιας αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας[5] - που έχει προτείνει το ΔΕΕ στις αποφάσεις Elgafaji[6] και Diakité[7].

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, δεν διαπιστώνω ελλιπή έρευνα αλλά ούτε πλάνη περί το νόμο και των πραγματικών δεδομένων που λήφθηκαν υπόψη από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345 ) ούτε προκύπτει ανεπαρκής αιτιολόγηση της διοικητικής απόφασης (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων του Αιτητή, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα, ότι δηλαδή δεν μπορεί να του αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

              Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.                   



[1] Βλέπε Άρθρο 18(5) του περί Προσφύγων Νόμου του 2000 (Ν. 6(Ι)/2000) έως 2023

[2] Βλέπε High Court (Ανώτερο Δικαστήριο) (Ιρλανδία), IR κατά Minister for Justice Equality & Law Reform & anor, [2009] IEHC 353, ημερομηνίας 24/07/09.

[3] EYAA, Evidence and Credibility Assessment in the Context of the Common European Asylum System, Judicial Analysis 2nd Edition, February 2023, σελ.122-123

[4] ACLED - DISAGGREGATED DATA COLLECTION - ANALYSIS & CRISIS MAPPING PLATFORM, The Armed Conflict Location & Event Data Project, διαθέσιμο στον ακόλουθο διαδικτυακό σύνδεσμο https://acleddata.com/explorer/ (βλ. πλατφόρμα Explorer, με χρήση των ακόλουθων στοιχείων ανάλυσης: METRIC: Event Counts/Fatality Counts, EVENT CATEGORIES: Event Types (Battles / Violence against civilians / Explosions/Remote violence / Riots / Protests) REGION: Asia-Pacific, COUNTRY: Afghanistan,

[5]EASO, Άρθρο 15 στοιχείο γ) της οδηγίας για τις ελάχιστες απαιτήσεις ασύλου (2011/95/ΕΕ) Δικαστική Ανάλυση, Νοέμβριος 2014, σελ. 26 – 1.6.2. Η έννοια της «αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας» (https://easo.europa.eu/sites/default/files/Article-15c-QD_a-judicial-analysis-EL.pdf)

[6]Απόφαση του ΔΕΕ (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 17/02/2009 στην υπόθεση C-465/07, Meki Elgafaji και Noor Elgafaji κατά Staatssecretaris van Justitie, σκέψεις 32 & 38

[7] Απόφαση του ΔΕΕ της 30/01/2014 στην υπόθεση C-285/12, Aboubacar Diakité κατά Commissaire général aux réfugiés etaux apatrides, σκέψη 35


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο