ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 764/2025

 

02 Δεκεμβρίου, 2025

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

D.B.M., από Κονγκό και τώρα Λευκωσία

Αιτητής

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω του Διευθυντού της ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Ζ. Ποντίκη (κα) για Αλ Ταχέρ, Μπενέτης και Συνεργάτες ΔΕΠΕ, Δικηγόροι για Αιτητή.

X. Καστάνας (κος), Δικηγόρος για Γενικό Εισαγγελέα, Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

Ο Αιτητής Παρών

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 28/02/25 (του κοινοποιήθηκε αυθημερόν) με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, ως άκυρη, αντισυνταγματική, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε νόμιμου αποτελέσματος και είναι αποτέλεσμα πλάνης και κακής εφαρμογής του Νόμου και/ή ζητά απόφαση του Δικαστηρίου παραχώρησης στον Αιτητή καθεστώτος διεθνούς προστασίας και/ή ότι αν επιστρέψει στη χώρα καταγωγής θα παραβιαστεί το άρθρο 2 ή 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και/ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία υπό τις περιστάσεις.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής, υπήκοος Λαϊκής Δημοκρατίας του Κογκό (στο εξής «ΛΔΚ»), υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 17/01/22, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του στις 09/12/24 και στις 03/02/25 συντάχθηκε η έκθεση/εισήγηση και ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιος λειτουργός αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης στις 17/02/25, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Η συνήγορος για τον Αιτητή υιοθέτησε τους λόγους αιτήματος διεθνούς προστασίας και περιόρισε τους λόγους ακύρωσης στο ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε χωρίς δέουσα έρευνα και αναιτιολόγητα. Αποσύρθηκαν δε οι υπόλοιποι νομικοί ισχυρισμοί.

  

Οι Καθ' ων η αίτηση υιοθέτησαν το περιεχόμενο της ένστασης και του διοικητικού φακέλου, τονίζοντας ότι η προσβαλλόμενη με την παρούσα προσφυγή απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, μετά από δέουσα έρευνα και είναι δεόντως αιτιολογημένη.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Προτού το Δικαστήριο προβεί σε εξέταση λόγων ακύρωσης θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι ισχυρισμοί/ λόγοι ακύρωσης όπως αυτοί προβάλλονται μέσω της συνηγόρου του Αιτητή στο δικόγραφο της προσφυγής, δεν αναπτύσσονται επαρκώς στην Γραπτή Αγόρευση. Απλή επίκληση παραβίασης Νόμων και γενικών αρχών διοικητικού δικαίου, χωρίς οποιαδήποτε συγκεκριμενοποίηση δεν είναι αρκετή. Η αιτιολόγηση νομικών σημείων είναι απαραίτητη για την εξέταση λόγων ακύρωσης από το Δικαστήριο, οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια, αναπόφευκτα επηρεάζει τη νομική τους βάση με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να κριθούν αναιτιολόγητοι και ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης. Ούτε μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ισχυρισμοί που δεν εξειδικεύονται ή δεν αιτιολογούνται, διότι με αυτό τον τρόπο το Δικαστήριο, παρόλο που ασκεί και έλεγχο ουσίας, θα οδηγείτο σε συζήτηση σχεδόν οιουδήποτε θέματος κατά παράβαση των δικονομικών διατάξεων και του ρόλου που διαδραματίζουν στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων και της διεξαγωγής της διοικητικής δίκης. (Βλέπε Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, που εφαρμόζεται κατ΄ αναλογία και από το παρόν Δικαστήριο - Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας  Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2022 (3/2019), και των λεχθέντων στη  Δημοκρατία ν. Κουκκουρή(1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Latomia Estate Ltd v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672, Δημοκρατία ν. Σπύρου (2007) 3 Α.Α.Δ. 533, Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 Α.Α.Δ. 598, επίσης - Ιωσηφίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα (1990) 3 Α.Α.Δ. 4599, Kadivari ν. Δημοκρατίας (αρ. 2) (1992) 4 Α.Α.Δ. 2924).

 

Ανεξάρτητα, της πιο πάνω διαπίστωσης αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2023 (Ν.73(Ι)/2018), προχωρώ σε αξιολόγηση μόνο των λόγων ακύρωσης που καλύπτονται επαρκώς από τους νομικούς ισχυρισμούς του δικογράφου της προσφυγής και πληρούν τις προϋποθέσεις αιτιολόγησης. Η εξέταση της ουσίας της αίτησης ασύλου του Αιτητή, των στοιχείων του φακέλου, των πηγών πληροφόρησης σε σχέση με την χώρα καταγωγής και των ουσιωδών ισχυρισμών του Αιτητή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους λόγους ακύρωσης μη δέουσας έρευνας και αιτιολογίας σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς για μη παροχή σε αυτόν του καθεστώτος πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας και/ή άπτονται ζητημάτων ουσίας της αίτησης τα οποία το Δικαστήριο εξετάζει συνδυαστικά και/ή στην ολότητα τους.

 

Από το πρακτικό της συνέντευξης, προκύπτει, ότι ο εξεταστής-λειτουργός διενήργησε ενδελεχείς ερωτήσεις στον Αιτητή για να διαπιστώσει την αξιοπιστία των ισχυρισμών του σε συνάρτηση με τους λόγους που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του. Στην έκθεση/εισήγηση καταγράφεται ότι οι δηλώσεις του όσον αφορά την ταυτότητα, το προφίλ, τη χώρα καταγωγής και τον τόπο συνήθους διαμονής του, ήτοι Κινσάσα της ΛΔΚ, ήταν συγκεκριμένες, λεπτομερείς και παρουσίαζαν συνοχή με τις διαθέσιμες πληροφορίες για την χώρα καταγωγής (ερυθρά 79-77 του διοικητικού φακέλου στο εξής «ΔΦ»). Ωστόσο, οι ισχυρισμοί του ότι εγκατέλειψε την χώρα του διότι περί τον 8^ο/20 ο Αιτητής στρατολογήθηκε από την ομάδα «Guardians for Peace movement of Fatshi (Les Gardiens Volontaristes De La Paix)», από την οποία δραπέτευσε 3 εβδομάδες αργότερα και πως καταζητείται από τις αρχές της ΛΔΚ λόγω της συμμετοχής του στην ομάδα αυτή απορρίφθηκαν λόγω έλλειψης εσωτερικής και/ή εξωτερικής αξιοπιστίας.

 

Αναφορικά με τον δεύτερο ισχυρισμό του, ότι περί τον 8^ο/20 στρατολογήθηκε από την ομάδα «Guardians for Peace movement of Fatshi (Les Gardiens Volontaristes De La Paix)», ο λειτουργός κατέληξε ότι οι απαντήσεις του ήταν ασυνεπείς, μη λεπτομερείς και ανεπαρκούς πληροφοριών. Όπως καταγράφεται αναλυτικά στην έκθεση/εισήγηση δεν παρείχε επαρκείς λεπτομέρειες και συγκεκριμένες πληροφορίες πως αποδέχθηκε να ενταχθεί στην ομάδα, ισχυριζόμενος ότι ζήτησε από ένα γνωστό του, ονόματι R., να τον βοηθήσει να εξεύρει εργασία. Ισχυρίστηκε πως έπρεπε να αποδεχθεί τους όρους για να ενταχθεί στο κίνημα, χωρίς ωστόσο να  παράσχει επαρκείς λεπτομέρειες για το τι περιλάμβαναν αυτοί οι όροι, τι συγκεκριμένα συζήτησε με τον R., και πως αποφάσισε να αποδεχτεί και να ενταχθεί στο κίνημα. Δεν ήταν σε θέση να περιγράψει τον τόπο/στρατόπεδο όπου διέμενε, προκειμένου να λάβει εκπαίδευση, ισχυριζόμενος ότι υπήρχαν οικίες, στρατιώτες και νεολαία και πως έξω από το συγκρότημα ήταν γραμμένος ο αριθμός 6484. Κληθείς να περιγράψει τι βίωσε τις τρεις εβδομάδες που διέμενε στο στρατόπεδο, ισχυρίστηκε πως ήταν μια κακή εμπειρία, πως τους προετοίμαζαν για να κάνουν κάτι κακό, χωρίς να επεκταθεί περαιτέρω. Κληθείς να περιγράψει μια τυπική μέρα, οι δηλώσεις του ήταν χωρίς λεπτομέρειες. Αναφορικά με τη διαφυγή του από το στρατόπεδο δεν παρείχε επαρκείς λεπτομέρειες για να περιγράψει τι συνέβη, δηλώνοντας πως στις 27/08/20, η αστυνομία και ο στρατός εισήλθαν στο στρατόπεδο σπάζοντας την πύλη, πυροβολούσαν, συνέλαβαν στρατιώτες όχι τους εκπαιδευόμενους και ο Αιτητής μαζί με άλλους κατάφερε να δραπετεύσει από την σπασμένη πύλη, χωρίς να παράσχει περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με πώς κατάφερε να διαφύγει από το στρατόπεδο. Έγινε δε και έρευνα μέσω εξωτερικών πηγών πληροφόρησης από τον εξεταστή-λειτουργό, όπου επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη του κινήματος «Gardiens Volontaristes De La Paix», καθώς και του περιστατικού της 27^ης/08/20  και ο τόπος με αριθμό 6484. Εντούτοις, από την διενεργηθείσα έρευνα στις εξωτερικές πηγές, οι πληροφορίες που παρείχε ο Αιτητής δεν αντιστοιχούν, καθότι ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι η αστυνομία πυροβόλησε και συνέλαβε τους στρατιώτες, αλλά όχι τους εκπαιδευόμενους, ενώ η πηγή υποστηρίζει ότι η αστυνομία συνέλαβε μόνο τους στρατιώτες που βρέθηκαν στο στρατόπεδο, χωρίς να αναφέρει ότι οι στρατιώτες πυροβολήθηκαν ή ότι τυχόν άτομα που ήταν παρόντα στο στρατόπεδο διέφυγαν της σύλληψης (ερυθρά 77-75, 58-53 ΔΦ).

 

Ο δε τρίτος ισχυρισμός, ότι αναζητείται από τις αρχές της χώρας του λόγω της συμμετοχής του στο κίνημα, απορρίφθηκε, καθώς εντοπίστηκαν ασάφειες και ασυνέπειες. Καταρχήν, επισημάνθηκε από τον λειτουργό, ότι ο εν λόγω ισχυρισμός σχετίζεται εγγενώς με τον απορριφθέντα δεύτερο ισχυρισμό και πως η ακρίβεια του εν λόγω ισχυρισμό πλήττεται σοβαρά. Σχετικά με την επίσκεψη της στρατιωτικής αστυνομίας στην οικία του, μετά την απόδραση από το στρατόπεδο, δεν παρείχε καμία πληροφορία για το τι συνέβη, παρά μόνο πως η μητέρα του του ανέφερε ότι κατέστρεψε τη ζωή του και ότι έπρεπε να βρει έναν τρόπο να διαφύγει. Αναμενόταν από τον Αιτητή να παράσχει λεπτομέρειες σχετικά με τη συζήτηση της μητέρας του και της αστυνομίας, δεδομένου ότι η μητέρα του στήριξε την απόφασή του να εγκαταλείψει τη χώρα και να μην επιστρέψει εξαιτίας αυτού του περιστατικού. Κληθείς να διευκρινίσει τον λόγο που κινδυνεύει να φυλακιστεί σε περίπτωση που επιστρέψει, εφόσον, ως δήλωσε αναχώρησε από το αεροδρόμιο της χώρας, χωρίς να αντιμετωπίσει κανένα πρόβλημα από τις αρχές, ο Αιτητής ισχυρίστηκε πως η χώρα του είναι διεφθαρμένη και αν κάποιος θέλει να δραπετεύσει, μπορεί να δωροδοκήσει, χωρίς να παρέχει καμία πληροφορία για το πώς αυτό συνδέεται με τον ισχυρισμό του, καθώς ποτέ δεν ισχυρίστηκε ο ίδιος ότι έπρεπε να δωροδοκήσει για να ταξιδέψει εκτός της χώρας καταγωγής του (ερυθρά 75-74 ΔΦ).

 

Από την έκθεση/εισήγηση προκύπτει ότι η έρευνα του λειτουργού ήτο ενδελεχής και επεκτάθηκε σε όλα τα στοιχεία που προσκομίστηκαν, ενώ από δε από συνολική αξιολόγηση της γενικότερης αξιοπιστίας του, των όσων τέθηκαν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου υπό μορφή δηλώσεων[1] διαπιστώνω ότι αυτή δεν τεκμηριώνεται. Σε αντίθεση με τους ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς του συνηγόρου του, υπάρχει εκτενέστατη αξιολόγηση όλων των συναφών δηλώσεων του αιτήματος του και σε συνάρτηση και με εξωτερικές πηγές πληροφόρησης όπου αυτό ήταν απαραίτητο και εφικτό. Επιβεβαιώνονται, δε τα ευρήματα και συμπεράσματα του λειτουργού. Ούτε ο Αιτητής παρείχε κάθε διαθέσιμη βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής του, ούτε τεκμηρίωσε τους ισχυρισμούς του με επαρκή λεπτομέρεια (Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023 (Ν. 6(Ι)/2000)), βλέπε επίσης Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112, 120-131, επίσης, § 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Σε αρκετές διευκρινιστικές ερωτήσεις του λειτουργού για αριθμό ζητημάτων ο Αιτητής δεν ήταν ικανός να παράσχει ικανοποιητικές απαντήσεις[2] αλλά ούτε θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του αιτούντα (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Από τα γεγονότα της περίπτωσης του σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιάσεις του δεν προκύπτει να συντρέχουν στο πρόσωπο του εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Ούτε τεκμηρίωσε ότι ανήκει σε οποιαδήποτε πολιτική, θρησκευτική, εθνική, στρατιωτική ή κοινωνική οργάνωση ή ομάδα στη χώρα καταγωγής του που να αντιμετωπίζει δίωξη, ενώ σε περίπτωση επιστροφής του δεν θα αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα από τις αρχές της χώρας του. Δεν έχει τεκμηριώσει με τις αιτιάσεις του ότι έχει καταδικασθεί, συλληφθεί, ή καταζητείται είτε από τις αρχές της χώρας του είτε από άλλους φορείς δίωξης (Βλέπε Άρθρα 3Α και 3Β του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000), ενώ εξήλθε της χώρας καταγωγής του με χρήση του διαβατηρίου μέσω αερολιμένα χωρίς να αντιμετωπίσει πρόβλημα από τις αρχές της χώρας του. Συνεπώς δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000).

 

Ως προς το εάν η περίπτωση του εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, ο λειτουργός εξέτασε κατά πόσο θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000) και κατέληξε ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίστατο. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηρίωνε την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να θεωρείτο ότι ο ίδιος προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, θα υποβαλλόταν σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός σημείωσε ότι βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης επιβεβαιωνόταν ότι στην περιοχή του Αιτητή δεν παρατηρούνταν συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων. Σημειώνεται ότι, ο ίδιος σε κανένα στάδιο της διαδικασίας αξιολόγησης της αίτησής του ανέφερε ότι κινδύνευε λόγω ένοπλης σύρραξης στη χώρα του, ενώ από αναθεωρημένη έρευνα του Δικαστηρίου σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης ανευρέθηκε ότι δεν δραστηριοποιούνται μη κρατικοί ένοπλοι φορείς στην Κινσάσα, αλλά μόνον στις ανατολικές περιοχές της ΛΔΚ[3], ενώ από τη βάση δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project) προκύπτει ότι τα περιστατικά  ασφαλείας που αφορούν συνολικά την Κινσάσα παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα σε σχέση με βία κατά αμάχων[4]  (ως και τα συμπεράσματα του λειτουργού), έτσι ώστε η κατάσταση στην εν λόγω περιοχή να μην μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένοπλη σύρραξη επιφέρουσα συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας.  Εξάλλου, ούτε τα ατομικά χαρακτηριστικά και στοιχεία του Αιτητή, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι με την επιστροφή του στον τόπο διαμονής, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη.

 

Με βάση όλα τα ανωτέρω δεν διαπιστώνω ελλιπή έρευνα, αλλά ούτε πλάνη περί το νόμο και των πραγματικών δεδομένων που λήφθηκαν υπόψη από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (Βλέπε  Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345 ). Η επάρκεια της αιτιολογίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα πραγματικά και νομικά περιστατικά της υπόθεσης, ενώ η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης συμπληρώνεται και/ή αναπληρώνεται μέσα από τα στοιχεία του φακέλου του Αιτητή ήτοι της έκθεσης/εισήγησης του λειτουργού η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της απόφασης του εξουσιοδοτημένου από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιου λειτουργού, όπως επίσης και από το σύνολο της όλης διοικητικής ενέργειας με αποτέλεσμα να καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270).

Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων του Αιτητή, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να του αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Συνεπώς, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. 

 

Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

 

Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.