ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: Τ274/25

 

08 Δεκεμβρίου, 2025

 [Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

N.D.F. εκ Νιγηρία και τώρα Λευκωσία

Αιτήτρια

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Κ. Κουπαρή (κα), Δικηγόρος για την Αιτήτρια.

ΑΠΟΦΑΣΗ

Με την παρούσα προσφυγή η Αιτήτρια προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 05/06/25 η οποία της κοινοποιήθηκε 06/06/25, με την οποία απορρίφθηκε η μεταγενέστερη της αίτηση ως άκυρη, αντισυνταγματική, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε νόμιμου αποτελέσματος και είναι αποτέλεσμα πλάνης και κακής εφαρμογής του νόμου και/ή ζητά οποιαδήποτε άλλη θεραπεία υπό τις περιστάσεις.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Η Αιτήτρια συμπλήρωσε μεταγενέστερη αίτηση στις 20/05/25, ακολούθησε έκθεση/εισήγηση στις 26/05/25 και απόφαση απόρριψης της ως απαράδεκτης 30/05/25, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Η συνήγορος για την Αιτήτρια μέσω της Γραπτής της Αγόρευσης υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι προϊόν ελλιπούς έρευνας, μη επαρκούς αιτιολογίας και πλάνης. Αναφέρει ότι λανθασμένα δεν κρίθηκε παραδεκτή η αίτηση της Αιτήτριας και/ή δεν κλήθηκε σε προφορική συνέντευξη. Επανέλαβε την ουσία του αρχικού αιτήματος της και γίνεται ανάλυση για την διαδικασία που ακολουθήθηκε κατά την εξέταση της κυρίως αίτησης και/ή γίνονται αναφορές σε σχέση με την αξιολόγηση βαθμού ευαλωτότητας της και/ή για μη τήρηση διαδικαστικών εγγυήσεων κατά την πρώτη αξιολόγηση της αίτησης της (σημεία που δεν αφορούν το μεταγενέστερο αίτημα της) και/ή ότι προέκυψαν νέα στοιχεία επί του μεταγενέστερου αιτήματος της που αφορούν ανασφάλεια την χώρα της.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Η παρούσα υπόθεση αφορά απόρριψη μεταγενέστερου αιτήματος της Αιτήτριας για διεθνή προστασία το οποίο εξετάστηκε από την Υπηρεσία Ασύλου στη βάση του Άρθρου 12Βτετράκις και Άρθρου 16Δ του περί Προσφύγων Νόμου του 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000).

 

Όπως ορίζεται στο σχετικό Άρθρο 16Δ του Νόμου δεν θεωρείται οτιδήποτε το οποίο υποβλήθηκε ως νέα αίτηση αλλά ως περαιτέρω διαβήματα στα πλαίσια της αποφασισθείσας αίτησης. Αυτό το οποίο πρωτίστως αξιολογείται από τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου στα πλαίσια παραδεκτού μεταγενέστερης αίτησης είναι κατά πόσο ο αιτών υπέβαλε νέα στοιχεία ή πορίσματα τα οποία δεν λήφθηκαν υπόψη κατά την έκδοση της απόφασης επί του αρχικού αιτήματος του. Σε περίπτωση που ο Προϊστάμενος διαπιστώσει ότι ο αιτών δεν έχει προσκομίσει νέα στοιχεία ή πορίσματα, η μεταγενέστερη αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη, με βάση την αρχή του δεδικασμένου, χωρίς να πραγματοποιηθεί συνέντευξη. Εάν δε διαπιστωθεί ότι υπέβαλε νέα στοιχεία, δεν καθίσταται υποχρεωτικό για τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου να προβεί πάντα σε νέα κλήση του ενδιαφερόμενου σε συνέντευξη καθότι θα πρέπει τα στοιχεία αυτά (α) να αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες χορήγησης σ΄ αυτόν του καθεστώτος διεθνούς προστασίας και (β) ο αιτών - ενδιαφερόμενος προκύπτει να αδυνατούσε να υποβάλει τα εν λόγω στοιχεία ή πορίσματα κατά την προηγούμενη και/ή αρχική διαδικασία εξέτασης ασύλου. Οι πιο πάνω πρόνοιες του Νόμου ενσωματώθηκαν στην εθνική νομοθεσία σε σύμπνοια με τις διατάξεις του Άρθρου 40 της Οδηγίας 2013/32/ΕΕ^[1]. Η μεθοδολογία προκαταρκτικής αξιολόγησης επί των μεταγενέστερων αιτήσεων και/ή οι προϋποθέσεις για απόφαση επί του παραδεκτού μεταγενέστερης αίτησης επιβεβαιώνονται και στην απόφαση ΔΕΕ C-921/19, LH v Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, ημερ.10/06/2021, ήτοι:

 

«34     Επομένως, το άρθρο 40, παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας 2013/32 προβλέπει την εξέταση των μεταγενέστερων αιτήσεων σε δύο στάδια. Το πρώτο στάδιο, προκαταρκτικής φύσεως, έχει ως αντικείμενο τον έλεγχο του παραδεκτού των αιτήσεων αυτών, ενώ το δεύτερο στάδιο αφορά την επί της ουσίας εξέταση των εν λόγω αιτήσεων.

35      Το πρώτο αυτό στάδιο πραγματοποιείται επίσης σε δύο στάδια, καθένα από τα οποία οδηγεί στην εξακρίβωση των διαφορετικών προϋποθέσεων παραδεκτού που θέτουν οι ίδιες αυτές διατάξεις.

36      Επομένως, πρώτον, το άρθρο 40, παράγραφος 2, της οδηγίας 2013/32 ορίζει ότι, προκειμένου να ληφθεί απόφαση σχετικά με το παραδεκτό αίτησης για διεθνή προστασία δυνάμει του άρθρου 33, παράγραφος 2, στοιχείο δʹ, της οδηγίας αυτής, η μεταγενέστερη αίτηση για διεθνή προστασία υποβάλλεται κατ’ αρχάς σε προκαταρκτική εξέταση, προκειμένου να καθοριστεί εάν προέκυψαν ή υποβλήθηκαν από τον αιτούντα νέα στοιχεία ή πορίσματα σχετικά με την εξέταση του εάν ο αιτών πληροί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να χαρακτηρισθεί ως δικαιούχος διεθνούς προστασίας δυνάμει της οδηγίας 2011/95.

37      Η εξέταση του παραδεκτού της μεταγενέστερης αίτησης συνεχίζεται, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 40, παράγραφος 3, της οδηγίας αυτής, μόνον όταν πράγματι υφίστανται τέτοια νέα στοιχεία ή πορίσματα σε σχέση με την πρώτη αίτηση για διεθνή προστασία, προκειμένου να εξακριβωθεί αν τα νέα αυτά στοιχεία και πορίσματα αυξάνουν σημαντικά την πιθανότητα να πληροί ο αιτών τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για να του αναγνωρισθεί το καθεστώς αυτό.

38      Κατά συνέπεια, οι δύο αυτές προϋποθέσεις παραδεκτού, μολονότι πρέπει αμφότερες να πληρούνται για να συνεχιστεί η εξέταση της μεταγενέστερης αίτησης, σύμφωνα με το άρθρο 40, παράγραφος 3, της εν λόγω οδηγίας, εντούτοις είναι διακριτές και δεν πρέπει να συγχέονται.»

 

(ο τονισμός δικός μου)

 

Πρόσθετα των πιο πάνω, σημαντικότατη πρόνοια που περιλαμβάνεται στο Άρθρο 42 της Οδηγίας 2013/32/ΕΕ και τυγχάνει εφαρμογής στις μεταγενέστερες αιτήσεις προβλέπει ότι (α) ο αιτών έχει υποχρέωση να αναφέρει τα γεγονότα και να παρέχει αποδεικτικά στοιχεία που να δικαιολογούν τη νέα διαδικασία, και (β) επιτρέπεται η διεξαγωγή της προκαταρκτικής εξέτασης μόνο βάσει γραπτών παρατηρήσεων χωρίς να απαιτείται η εκ νέου προσωπική συνέντευξη του αιτούντα.

 

Ο αρμόδιος λειτουργός που εξέτασε το μεταγενέστερο αίτημα της Αιτήτριας, ετοίμασε σημείωμα (ερυθρά 142-137 του διοικητικού φακέλου στο εξής «Δ.Φ.») με εισήγηση όπως η μεταγενέστερη αίτηση κριθεί ως απαράδεκτη. Γίνεται εκτενής περιγραφή από τον λειτουργό στο σχετικό σημείωμα αναφορικά με την αρχική διαδικασία ασύλου, τους λόγους που έγινε επίκληση από την Αιτήτρια στην πρώτη αίτηση ασύλου της, ότι με το μεταγενέστερο αίτημα προβλήθηκαν ισχυρισμοί που έρχονται σε αντίφαση με το πρώτο αίτημα της και/ή δεν αυξάνουν τις πιθανότητες χορήγησης καθεστώτος διεθνούς προστασίας, ότι η Αιτήτρια καταχώρησε προσφυγή με αριθμό 1166/24 στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας το οποίο απέρριψε την προσφυγή της λόγω μη προώθησης και η απόφαση επί του αρχικού αιτήματος της κατέστη τελική.

 

Ως προκύπτει, από την εκτενή και/ή αναλυτική έκθεση του λειτουργού και/ή επιβεβαιώνεται από τα στοιχεία του φακέλου η Αιτήτρια απορρίφθηκε κατά την αρχική διαδικασία ασύλου ως προς τους λόγους που εγκατέλειψε την χώρα της ήτοι που αφορά σεξουαλική κακοποίηση και/ή απειλές και/ή κρίθηκε ότι δεν πληροί της προϋποθέσεις διεθνούς προστασίας (ερυθρά 66-44, 101-90, 1 Δ.Φ.) και/ή απορρίφθηκε το αίτημα της τόσο κατά την διαδικασία στην Υπηρεσία Ασύλου όσο και κατά την δικαστική διαδικασία. Επομένως, η αρχική απόφαση επί του αιτήματος ασύλου της παρέμεινε ισχυρή και κατέστη τελεσίδικη. Τώρα, στο σχετικό έντυπο μεταγενέστερου αιτήματος της απαιτείτο από την ίδια την Αιτήτρια όπως καταγράψει με λεπτομέρεια τους λόγους που ζητούσε από το αρμόδιο όργανο να επανεξετάσει τον φάκελο της, όπως επίσης να επισυνάψει οποιαδήποτε έγγραφα ή στοιχεία. Είχε δε υποχρέωση βάση του σχετικού Εντύπου και σε συνάρτηση με την πρόνοια του Άρθρου 42 της Οδηγίας 2013/32/ΕΕ (που τυγχάνει εφαρμογής στις μεταγενέστερες αιτήσεις) να αναφέρει με σαφήνεια τα γεγονότα και/ή να παρέχει αποδεικτικά στοιχεία που να δικαιολογούν τη νέα διαδικασία. Στο έντυπο του μεταγενέστερου αιτήματος της παραδόξως ουδεμία αναφορά γίνεται από την Αιτήτρια επί του αρχικού αιτήματος της (που αφορά αποδεκτή σεξουαλική κακοποίηση ερυθρό 96-95 ΔΦ ή έστω των μη αποδεκτών ισχυρισμών της για απειλές από τον πατριό της ερυθρό 95-94 ΔΦ), δεν επισυνάπτει κανένα αποδεικτικό στοιχείο, ούτε οι νέες της αναφορές της σχετίζονται με το αρχικό αίτημα της. Ορθώς δε ο λειτουργός κατά την αξιολόγηση του μεταγενέστερου αιτήματος επισημαίνει τα ακόλουθα: (α) ουδόλως στην αρχική της αίτηση η Αιτήτρια αναφέρθηκε στην πόλη JOS ως τόπος διαμονής της αλλά αναφέρθηκε στις πόλεις Port Harcourt & Lagos, (β) δεν προβάλλονται επαρκείς λόγοι και/ή ισχυρισμοί που αφορούν κίνδυνο επιστροφής της στη πόλη JOS, (γ) μετά από έρευνα του λειτουργού σε εξωτερικές πηγές διαπιστώνει ότι η απόσταση της πόλης JOS (που ουδέποτε αναφέρθηκε στην αρχική αίτηση) βρίσκεται 13 ώρες και 18 ώρες αντίστοιχα από τις πόλεις Port Harcourt (τόπος γέννησης) & Lagos (τόπος διαμονής), (δ) ο λειτουργός προχώρησε και σε έλεγχο ασφαλείας της πόλης JOS χωρίς αυτό να απαιτείται (αφού η Αιτήτρια ουδέποτε συνδέθηκε με αυτή την πόλη μέσω των στοιχείων του φακέλου της και/ή ουδέποτε δήλωσε κάτι τέτοιο) διαπιστώνοντας ότι δεν προκύπτουν συνθήκες αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, ορθώς δε καταλήγει ότι τα στοιχεία που υποβλήθηκαν από την Αιτήτρια κατά την μεταγενέστερη της αίτηση δεν αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες χορήγησης διεθνούς προστασίας.

 

Η συνήγορος για την Αιτήτρια περιορίστηκε μόνο στα γεγονότα και/ή στοιχεία που αφορούσαν την πρώτη διαδικασία ασύλου και κανένας ισχυρισμός δεν παρουσιάστηκε που να δεικνύει τους λόγους που η Υπηρεσία Ασύλου έπρεπε να επανανοίξει τον φάκελο της και/ή να προβεί σε επανεξέταση του αιτήματος της. Οι δε ισχυρισμοί της επί ευαλωτότητας και/ή διαδικαστικών εγγυήσεων αφορούν την αξιολόγηση της αρχικής αίτησης της από την αρμόδια αρχή και ακολούθως ζητήματα που θα μπορούσαν να τεθούν στα πλαίσια Προσφυγής της με αριθμό 1166/24 στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας το οποίο απέρριψε την προσφυγή της λόγω μη προώθησης. Εξάλλου, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, με το μεταγενέστερο αίτημα της γίνεται επίκληση εκ νέου των λόγων που ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να επιστρέψει και/ή κανένας λόγος γίνεται σε σχέση με την σεξουαλική κακοποίηση της και/ή ύπαρξης απειλών από τρίτο πρόσωπο. Το νομικό πλαίσιο των μεταγενέστερων αιτήσεων δεν αποτελεί μέσο έφεσης και/ή ανεπιτυχής είναι και η προσπάθεια της συνηγόρου της να προβάλει λόγους ακύρωσης της διαδικασίας που αφορά προγενέστερο στάδιο της διαδικασίας που τελεσιδίκησε και/ή δεν αποτελεί νομικό ή πραγματικό ζήτημα εξέτασης της παρούσας προσβαλλόμενης απόφασης. Όπως προκύπτει από την απόφαση ΔΕΕ C-651/19, JP v Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides, ημερ.02/09/2020, το Δικαστήριο που επιλαμβάνεται προσφυγής που αφορά μεταγενέστερο αίτημα αξιολογεί κατά πόσο:

 

«58. Στο πλαίσιο αυτό επισημαίνεται, πρώτον, αφενός, ότι πριν από κάθε μεταγενέστερη αίτηση διεθνούς προστασίας προηγείται μια πρώτη αίτηση η οποία έχει οριστικώς απορριφθεί, στο πλαίσιο της οποίας η αρμόδια αρχή διενήργησε εξαντλητική εξέταση προκειμένου να διαπιστώσει αν ο αιτών πληρούσε τις προϋποθέσεις για την παροχή διεθνούς προστασίας. Αφετέρου, πριν καταστεί απρόσβλητη η απορριπτική απόφαση, ο αιτών έχει δικαίωμα άσκησης προσφυγής κατά της απόφασης αυτής.

59. Σημειώνεται συναφώς ότι, όπως προκύπτει από το άρθρο 40 της οδηγίας 2013/32, η μεταγενέστερη αίτηση διεθνούς προστασίας αποσκοπεί στην υποβολή, από τον ενδιαφερόμενο αιτούντα, νέων στοιχείων ή πορισμάτων σε σχέση με εκείνα που εξετάστηκαν στο πλαίσιο της προηγούμενης αίτησης, τα οποία αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες χαρακτηρισμού του αιτούντος ως δικαιούχου διεθνούς προστασίας. Όταν η προκαταρκτική εξέταση στην οποία υποβάλλεται μια τέτοια αίτηση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι προέκυψαν ή υποβλήθηκαν από τον αιτούντα τέτοια νέα στοιχεία ή πορίσματα, τότε η αίτηση εξετάζεται περαιτέρω σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου II της οδηγίας αυτής. Αντιθέτως, όταν από την προκαταρκτική εξέταση δεν προκύπτουν τέτοια στοιχεία ή πορίσματα, η εν λόγω αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη, σύμφωνα με το άρθρο 33, παράγραφος 2 στοιχείο δʹ, της οδηγίας 2013/32.

60. Επομένως, το δικαστήριο που επιλαμβάνεται προσφυγής κατά απόφασης με την οποία απορρίπτεται ως απαράδεκτη μεταγενέστερη αίτηση διεθνούς προστασίας πρέπει να ελέγξει μόνον κατά πόσον, αντιθέτως προς ό,τι αποφάσισε η αρμόδια αρχή, από την προκαταρκτική εξέταση της αίτησης αυτής προέκυψαν νέα στοιχεία ή πορίσματα, κατά τα διαλαμβανόμενα στην προηγούμενη σκέψη. Εξ αυτού συνάγεται ότι, στο δικόγραφο της προσφυγής του ενώπιον του δικαστηρίου αυτού, ο αιτών πρέπει, κατ' ουσίαν, απλώς να αποδείξει ότι βασίμως θεώρησε ότι υφίστανται νέα στοιχεία ή πορίσματα σε σχέση με εκείνα που εξετάστηκαν στο πλαίσιο της προηγούμενης αιτήσεώς του.»

 

(ο τονισμός δικός μου)

 

Ως εκ των ανωτέρω, η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε μετά από έρευνα και δεν διαπιστώνεται πλάνη περί το νόμο και των πραγματικών δεδομένων που λήφθηκαν υπόψη από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της (Βλέπε  Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345 ). Η δε προσβαλλόμενη απόφαση είναι αιτιολογημένη, ενώ η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης συμπληρώνεται και/ή αναπληρώνεται μέσα από τα στοιχεία του φακέλου της, όπως επίσης και από το σύνολο της όλης διοικητικής ενέργειας με αποτέλεσμα να καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270).

 

Είναι εμφανές από τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης ότι η μεταγενέστερη αίτηση της Αιτήτριας υποβλήθηκε καταχρηστικά και/ή είναι αντίθετη με τους σκοπούς του περί Προσφύγων Νόμου του 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000), της Οδηγίας 2013/32/ΕΕ και τις σχετικές πρόνοιες που θεσπίσθηκαν αναφορικά με τις μεταγενέστερες αιτήσεις. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η Προσφυγή 1166/24 της Αιτήτριας απορρίφθηκε από το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας στις 06/12/24, σε έξι μήνες υπέβαλε μεταγενέστερο αίτημα (χωρίς λόγους που αυξάνουν τις πιθανότητες χορήγησης καθεστώτος διεθνούς προστασίας), παραμένει στο έδαφος της Δημοκρατίας χωρίς να διευθετήσει την παραμονή της και/ή  παράνομα διαμένει έκτοτε χωρίς να ληφθεί οποιοδήποτε μέτρο απομάκρυνσης της από τις αρμόδιες αρχές. 

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη και καταχρηστική με €1600 έξοδα εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

                             

 

                          Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.