ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ 

Υπόθεση Αρ.: T636/25

 

9 Ιανουαρίου, 2026

 

[Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

 

                                      Α.Κ.                                                                    

Αιτητού

 

και

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Προϊσταμένου Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ’ ων η αίτηση

 …………………….

 

Ο Αιτητής εμφανίζεται αυτοπροσώπως

(κ.) Ρ. Ευαγγέλου για πιστή διερμηνεία από την ελληνική στην αγγλική και αντίστροφα

(κα) L. Wahedi για πιστή διερμηνεία από την αγγλική σε παστού και αντίστροφα

 

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.: Ο Αιτητής με την παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της απόφασης των Καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 5.12.2025, με την οποία απορρίφθηκε η μεταγενέστερη αίτησή του για διεθνή προστασία, καθώς η εν λόγω αίτηση κρίθηκε ως απαράδεκτη δυνάμει των άρθρων 16Δ και 12Βτετράκις(2)(δ) των περί Προσφύγων Νόμων 2000 έως 2023.

 

Γεγονότα

1.             Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως ακολούθως. Ο Αιτητής κατάγεται από την Ισλαμική Δημοκρατία του Αφγανιστάν (στο εξής: το Αφγανιστάν). Περί τις 13.7.2023, υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας. Στις 27.11.2024, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του Αιτητή. Στις 29.11.2024, ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου (στο εξής: o Προϊστάμενος) ενέκρινε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησής του για άσυλο. Στις 18.3.2025, ο Αιτητής καταχώρισε προσφυγή κατά της εν λόγω απορριπτικής απόφασης, η οποία απορρίφθηκε. Στις 24.11.2025, ο Αιτητής υπέβαλε αίτημα για επανάνοιγμα της αίτησής του για διεθνή προστασία. Στις 5.12.2025, ο Προϊστάμενος εξέδωσε απόφαση για απόρριψη της μεταγενέστερης αίτησής του ως απαράδεκτης, τερματίζοντας το δικαίωμα παραμονής του δυνάμει του άρθρου 16Δ(4)(β)(i) των περί Προσφύγων Νόμων 2000 έως 2023. 

 

Νομικοί Ισχυρισμοί

2.             Ο Αιτητής, στο πλαίσιο του εισαγωγικού δικογράφου της παρούσας διαδικασίας, αναφέρει ότι οι Ταλιμπάν τον αναζητούν, μεταβαίνοντας στην οικία του και ρωτώντας τη σύζυγό του να τους υποδείξει τον τόπο όπου βρίσκεται, απειλώντας ότι, σε περίπτωση μη επιστροφής του, θα συλλάβουν τον υιό του. Υπό τα δεδομένα αυτά, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του, θα τον σκοτώσουν.

 

3.             Κατ’ εφαρμογή του Κανονισμού 3(ε) των περί της λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019, ως έχει τροποποιηθεί, οι Καθ’ ων η αίτηση συμμετέχουν στην παρούσα διαδικασία δια της καταχωρίσεως υπομνήματος, αλλά δεν συμμετέχουν στην ακροαματική διαδικασία.

  

To νομικό πλαίσιο

4.             Ο Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έχει ως ακολούθως (η υπογράμμιση είναι του παρόντος δικαστηρίου):

«Ο Διαδικαστικός Κανονισμός του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962, και οι περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου  (Αρ.1) Διαδικαστικοί Κανονισμοί του 2015, τυγχάνουν εφαρμογής σε όλες τις προσφυγές που καταχωρούνται στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας από 18.6.2019, με τις αναγκαίες τροποποιήσεις που αναφέρονται στη συνέχεια και κατ’ ανάλογη εφαρμογή των δικονομικών κανόνων και πρακτικής που ακολουθούνται και εφαρμόζονται στις ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου προσφυγές εκτός αν ήθελε άλλως ορίσει το Δικαστήριο.».

 

5.             Το άρθρο 11 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως (Αρ. 2) 2025 (Ο περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμος) καθορίζει τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου.

 

6.             Το άρθρο 3 Προσφύγων Νόμων 2000 έως 2025 (στο εξής: o περί Προσφύγων Νόμος) καθορίζει τις προϋποθέσεις αναγνώρισης προσώπου ως πρόσφυγα.

 

7.             Το άρθρο 16 του περί Προσφύγων Νόμου ορίζει τα εξής:

«Υποχρεώσεις αιτητή κατά την εξέταση της αίτησης και συναφής υποχρέωση αρμόδιων αρχών

16.-(1) Κατά την εξέταση της αίτησής του, ο αιτητής οφείλει να συνεργάζεται με την Υπηρεσία Ασύλου με σκοπό την εξακρίβωση της ταυτότητάς του και των υπόλοιπων στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο (α) του εδαφίου (2).

(2) Ιδίως, ο αιτητής οφείλει-

(α) να υποβάλει το συντομότερο δυνατό όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για την τεκμηρίωση της αίτησης, τα οποία στοιχεία συνίστανται σε δηλώσεις του αιτητή και σε όλα τα έγγραφα που έχει ο αιτητής στη διάθεσή του σχετικά με την ηλικία του, το προσωπικό του ιστορικό, καθώς και το ιστορικό των οικείων συγγενών του, την ταυτότητα, την ιθαγένεια, τη χώρα και το μέρος προηγούμενης διαμονής του, τις προηγούμενες αιτήσεις ασύλου, το δρομολόγιο που ακολούθησε, το δελτίο ταυτότητας και τα ταξιδιωτικά του έγγραφα και τους λόγους για τους οποίους ζητεί διεθνή προστασία∙ […]

(3) Η Υπηρεσία Ασύλου αξιολογεί, σε συνεργασία με τον αιτητή, τα προβλεπόμενα στην παράγραφο (α) του εδαφίου (2) στοιχεία.».

8.             Το άρθρο 12Βτετράκις του περί Προσφύγων Νόμου προβλέπει τα ακόλουθα:

«Απαράδεκτες αιτήσεις

12Βτετράκις.-(1) Χωρίς επηρεασμό των περιπτώσεων κατά τις οποίες μια αίτηση δεν εξετάζεται σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 604/2013, σε περίπτωση που αίτηση θεωρείται απαράδεκτη δυνάμει του εδαφίου (2), ο Προϊστάμενος κλείνει το φάκελο και διακόπτει τη διαδικασία εξέτασης της αίτησης με απόφασή του την οποία λαμβάνει και καταχωρίζει στον φάκελο χωρίς να εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 12Δ και 13 και επί της οποίας απόφασης εφαρμόζονται οι διατάξεις των εδαφίων (7) μέχρι (7Ε) του άρθρου 18.

(2) Με την επιφύλαξη της Σύμβασης, η Υπηρεσία Ασύλου δύναται να θεωρήσει αίτηση ως απαράδεκτη μόνον εάν- (α) [...] (β) [...] (γ) [...]

(δ) η αίτηση είναι μεταγενέστερη αίτηση στο πλαίσιο της οποίας δεν υποβλήθηκαν από τον αιτητή ή δεν προέκυψαν νέα στοιχεία ή πορίσματα σχετικά με την εξέταση του κατά πόσο ο αιτητής πληροί τις προϋποθέσεις για να χαρακτηριστεί ως δικαιούχος διεθνούς προστασίας∙ ή

(ε) [...]».

9.      Το άρθρο 16Δ του του περί Προσφύγων Νόμου ορίζει τα εξής:

«Υποβολή νέων στοιχείων ή πορισμάτων ή μεταγενέστερης αίτησης

16Δ.-(1)(α) Σε περίπτωση που αιτητής υποβάλει στον Προϊστάμενο -

(i) Μεταγενέστερη αίτηση, ή

(ii) νέα στοιχεία ή πορίσματα κατά ή μετά την ημερομηνία στην οποία καθίσταται εκτελεστή απόφαση του Προϊσταμένου επί πρότερης αίτησης του αιτητή,

ο Προϊστάμενος εξετάζει το συντομότερο δυνατό οτιδήποτε ούτως υποβληθέν σύμφωνα με το παρόν άρθρο.

(β) Στην παράγραφο (α), ο όρος «απόφαση» περιλαμβάνει απόφαση που λαμβάνεται από τον Προϊστάμενο δυνάμει του άρθρου 16Β ή 16Γ.

(2) Σε περίπτωση που αιτητής υποβάλει στον Προϊστάμενο είτε μεταγενέστερη αίτηση είτε νέα στοιχεία ή πορίσματα, σύμφωνα με το εδάφιο (1), ο Προϊστάμενος δεν μεταχειρίζεται οτιδήποτε υποβληθέν ως νέα αίτηση αλλά ως περαιτέρω διαβήματα στα πλαίσια της αποφασισθείσας αίτησης. Ο Προϊστάμενος λαμβάνει υπόψη όλα τα στοιχεία των προαναφερόμενων περαιτέρω διαβημάτων χωρίς να πραγματοποιηθεί συνέντευξη.

(3)(α) Κατά τη λήψη απόφασης σχετικά με το παραδεκτό της αίτησης σύμφωνα με την παράγραφο (δ) του εδαφίου (2) του άρθρου 12Βτετράκις, ο Προϊστάμενος προβαίνει σε προκαταρτική εξέταση προκειμένου να διαπιστώσει κατά πόσο προέκυψαν ή υποβλήθηκαν από τον αιτητή νέα στοιχεία ή πορίσματα τα οποία ο Προϊστάμενος δεν έλαβε υπόψη κατά την έκδοση της εκδοθείσας απόφασής του, σχετικά με την εξέταση του κατά πόσο ο αιτητής πληροί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για τον χαρακτηρισμό του ως δικαιούχου διεθνούς προστασίας:

  Νοείται ότι, σε περίπτωση που ο Προϊστάμενος διαπιστώσει ότι ο αιτητής δεν έχει προσκομίσει νέα στοιχεία ή πορίσματα, η μεταγενέστερη αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη, με βάση την αρχή του δεδικασμένου, χωρίς να πραγματοποιηθεί συνέντευξη.

(β) Σε περίπτωση που ο Προϊστάμενος διαπιστώνει ότι προέκυψαν ή υποβλήθηκαν τα προαναφερόμενα στην παράγραφο (α) νέα στοιχεία ή πορίσματα, προβαίνει σε ουσιαστική εξέτασή τους, αφού προηγουμένως ενημερώσει σχετικά τον αιτητή, και εκδίδει νέα εκτελεστή απόφαση, μόνο εφόσον -

(i) Τα εν λόγω στοιχεία ή πορίσματα αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες χορήγησης στον αιτητή διεθνούς προστασίας∙ και

(ii) ικανοποιείται πως ο αιτητής, άνευ δικής του υπαιτιότητας, αδυνατούσε να υποβάλει τα εν λόγω στοιχεία ή πορίσματα κατά την προηγούμενη διαδικασία και ιδίως μέσω της προσφυγής στο Διοικητικό Δικαστήριο δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος.

(γ) Επί της νέας εκτελεστής απόφασης που αναφέρεται στην παράγραφο (β) εφαρμόζονται τα εδάφια (7) μέχρι (7Ε) του άρθρου 18.

(δ) Σε περίπτωση που μεταγενέστερη αίτηση δεν εξετάζεται περαιτέρω δυνάμει του παρόντος άρθρου, αυτή θεωρείται απαράδεκτη σύμφωνα με την παράγραφο (δ) του εδαφίου (2) του άρθρου 12Βτετράκις και σε τέτοια περίπτωση ο Προϊστάμενος εκδίδει σχετική απόφαση επί της οποίας εφαρμόζονται κατ' αναλογία τα εδάφια (7) και (7Ε) του άρθρου 18. Η εν λόγω απόφαση παραθέτει την αιτιολογία της και ενημερώνει τον αιτητή για το δικαίωμα που έχει να την προσβάλει στο Διοικητικό Δικαστήριο δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος, καθώς και για την προθεσμία άσκησης τέτοιας προσφυγής[...]».

10.          Το άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου καθορίζει τις προϋποθέσεις χορήγησης  καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.

 

Κατάληξη

11.          Είναι κρίσιμο και απαραίτητο να καταστεί αντιληπτό ότι, το παρόν Δικαστήριο ως Δικαστήριο ουσίας δικάζει την υπόθεση που άγεται ενώπιόν του εξ υπαρχής, κατά το νόμο και κατά την ουσία, δεν περιορίζεται μόνο στην εξέταση της διαδικασίας και των στοιχείων κρίσης της διοικητικής αρχής που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, αλλά προχωρεί και εξετάζει την ουσιαστική ορθότητα της επίδικης πράξεως (Βλ. Έφεση κατά Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Aρ. 107/2023, Δημοκρατία ν. Q.B.T., απόφαση ημερ. 11.2.2025, Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 17/2021 Janelidze ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 21.9.2021, Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 35/2023 Lubangamu ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 5.12.2024). Ο Αιτητής αναμένεται να προβάλει, στο πλαίσιο της διοικητικής ή και της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, τέτοιους συγκεκριμένους και ειδικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι εν δυνάμει θα δικαιολογούσαν την υπαγωγή του στο καθεστώς διεθνούς προστασίας και εν προκειμένω στην αξιολόγηση της μεταγενέστερης αίτησής του ως παραδεκτής.

 

12.          Επισημαίνεται ότι η επίδικη πράξη αποτελεί απόφαση εκδιδόμενη δυνάμει της παραγράφου (δ) του εδαφίου (2) του άρθρου 12Βτετράκις του περί Προσφύγων Νόμου. Σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη, ο Προϊστάμενος κλείνει το φάκελο και διακόπτει τη διαδικασία εξέτασης της αίτησης χωρίς να εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 12Δ (ταχύρρυθμη διαδικασία εξέτασης αιτήσεων) και 13 (κανονική διαδικασία εξέτασης αιτήσεων), όταν η αίτηση είναι μεταγενέστερη αίτηση στο πλαίσιο της οποίας δεν υποβλήθηκαν από τον Αιτητή ή δεν προέκυψαν νέα στοιχεία ή πορίσματα σχετικά με την εξέταση του κατά πόσο ο Αιτητής πληροί τις προϋποθέσεις για να χαρακτηριστεί ως δικαιούχος διεθνούς προστασίας. Υπογραμμίζεται δε ότι καταρχήν ο Προϊστάμενος στο στάδιο αυτό δεν έχει υποχρέωση εκ νέου διενέργειας συνέντευξης (άρθρο 16Δ(2) του περί Προσφύγων Νόμου).

 

13.          Το ζήτημα της εξέτασης των μεταγενέστερων αιτήσεων και ειδικότερα της έννοιας των νέων στοιχείων και πορισμάτων εξετάστηκε στην απόφαση του ΔΕΕ της 9ης Σεπτεμβρίου 2021 στην υπόθεση C 18/20, XY κατά Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl, ECLI:EU:C:2021:710, σκέψεις 31 έως 44. Η εξέταση των μεταγενέστερων αιτήσεων διενεργείται  σε δύο στάδια: Το πρώτο στάδιο, προκαταρκτικής φύσεως, έχει ως αντικείμενο τον έλεγχο του παραδεκτού των αιτήσεων αυτών, ενώ το δεύτερο στάδιο αφορά την επί της ουσίας εξέταση των εν λόγω αιτήσεων [Βλ. επίσης απόφαση της 10ης Ιουνίου 2021, Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (Νέα στοιχεία ή πορίσματα), C 921/19, EU:C:2021:478, σκέψη 34].

 

14.          Οι προϋποθέσεις παραδεκτού της αίτησης, συνεπώς, οι οποίες ανήκουν στο πρώτο στάδιο εξέτασης μίας μεταγενέστερης αίτησης, όπως μεταφέρθηκαν στην εθνική έννομη τάξη είναι οι ακόλουθες:

 

15.          Πρώτον, καθορίζεται εάν προέκυψαν ή υποβλήθηκαν από τον αιτούντα νέα στοιχεία ή πορίσματα σχετικά με την εξέταση του εάν ο αιτών πληροί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για τον χαρακτηρισμό του ως δικαιούχου διεθνούς προστασίας.

 

16.          Δεύτερον, εάν τα νέα στοιχεία ή πορίσματα που έχουν προκύψει ή υποβληθεί από τον αιτούντα αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες χαρακτηρισμού του αιτούντος ως δικαιούχου διεθνούς προστασίας.

 

17.          Τρίτον, εάν ο συγκεκριμένος αιτών, χωρίς δική του υπαιτιότητα, δεν μπόρεσε να επικαλεσθεί τα εν λόγω νέα στοιχεία ή πορίσματα κατά την προηγούμενη διαδικασία, που αφορούσε την εξέταση της αίτησής του. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις θα πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά.  

 

18.          Ως εκ τούτου, σε αυτές τις περιπτώσεις, όπου δεν υφίσταται ουσιαστική κρίση επί της βασιμότητας της αίτησης ασύλου, αλλά κρίση επί του παραδεκτού της μεταγενέστερης αίτησης για διεθνή προστασία, το Δικαστήριο καλείται να εξετάσει μόνο κατά πόσον ευλόγως η αρμόδια αρχή έκρινε ως απαράδεκτο το αίτημα του Αιτητή για επανάνοιγμα της υπόθεσής του. Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, η διαδικασία ουσιαστικής εξέτασης της μεταγενέστερης αίτησης επαφίεται πλέον στην δικονομική αυτονομία των κρατών μελών.

 

19.          Εν προκειμένω, ο Αιτητής, κατά την καταγραφή της αίτησής του για διεθνή προστασία, δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του λόγω της αναζήτησής του από τους Ταλιμπάν, εξαιτίας της συνεργασίας του με αλλοδαπούς. Περαιτέρω, παρά τις διαβεβαιώσεις των φερόμενων ως φορέων δίωξής του ότι δεν θα τον φονεύσουν, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι οι εν λόγω διαβεβαιώσεις είναι ψευδείς και ότι, σε περίπτωση εντοπισμού του, θα θανατωθεί.

 

20.          Κατά τη συνέντευξή του, ο Αιτητής ανέφερε ότι κατάγεται από το Αφγανιστάν, με τόπο καταγωγής και διαμονής την Jalalabad, πρωτεύουσα της επαρχίας Νανγκαρχάρ (Nangarhar), η οποία βρίσκεται στο ανατολικό Αφγανιστάν, κοντά στα σύνορα με το Πακιστάν, μέχρι που εγκατέλειψε τη χώρα του το Μάιο του 2023. Ως προς το οικογενειακό του πλαίσιο, ανέφερε ότι οι σύζυγος,  τα τρία ανήλικα τέκνα του και μία αδελφή του διαμένουν στον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του. Ο αδελφός του διαμένει στο εξωτερικό ενώ οι γονείς του έχουν αποβιώσει. Ως προς το μορφωτικό του επίπεδο, δήλωσε ότι δεν έχει λάβει εκπαίδευση  και από την ηλικία των 16 ετών (γεννηθείς το 1994) εργαζόταν ως καθαριστής και διανομέας.

 

21.          Ερωτηθείς ως προς τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής προέβαλε κίνδυνο κατά της ζωής του από τους Ταλιμπάν, λόγω της παροχής υπηρεσιών μεταφοράς αντικειμένων και προσώπων αμερικανικής καταγωγής. Όπως ανέφερε, μέλη των Ταλιμπάν μετέβησαν στην οικία του αναζητώντας τον, πλην όμως ο ίδιος απουσίαζε. Τούτος, κατά δήλωσή του, αποτελεί και τον μοναδικό λόγο εγκατάλειψης της χώρας καταγωγής του.

 

22.          Ακολούθως, υποβλήθηκαν ερωτήματα προς τον Αιτητή αναφορικά με τη φερόμενη συνεργασία του με αμερικανικές δυνάμεις, καθώς και με τα περιστατικά της επίσκεψης των Ταλιμπάν στην οικία του. Αξιολογώντας τις δηλώσεις του, οι Καθ’ ων η Αίτηση απομόνωσαν δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς: ο πρώτος αφορούσε το προφίλ και τη χώρα καταγωγής του Αιτητή, και ο δεύτερος την αναζήτησή του από τους Ταλιμπάν λόγω της εργασίας του, κατά τα έτη 2019 και 2020, ως εργάτη αποθηκών για λογαριασμό αμερικανικών δυνάμεων.

 

23.          Ο πρώτος ισχυρισμός έγινε αποδεκτός, ενώ ο δεύτερος απορρίφθηκε. Εξετάζοντας το ενδεχόμενο κινδύνου που ο Αιτητής ενδέχεται να διατρέχει, κρίθηκε ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε κίνδυνος απορρέων από την κατάσταση ασφάλειας στη χώρα καταγωγής του, σε συνδυασμό με τις προσωπικές του περιστάσεις. Ειδικότερα, διαπιστώθηκε ότι ο Αιτητής απέτυχε να απαντήσει κατά τρόπο επαρκή και πειστικό στα κρίσιμα ερωτήματα που του τέθηκαν. Ως εκ τούτου, κρίθηκε ότι δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του σε καθεστώς διεθνούς προστασίας.

 

24.          Στο πλαίσιο της καταχωρισθείσας προσφυγής του υπ’ αριθμό 626/25, ο Αιτητής επαναλαμβάνει στο εισαγωγικό δικόγραφο της διαδικασίας τον ίδιο πυρήνα ισχυρισμών ως προς το αίτημά του. Στο πλαίσιο της επίδικης μεταγενέστερης αίτησής του, ο Αιτητής επαναλαμβάνει ότι εργαζόταν με αλλοδαπούς στη χώρα καταγωγής του και ότι, για τον λόγο αυτό, δεν δύναται να επιστρέψει σε αυτήν. Περαιτέρω, προσκόμισε δύο έγγραφα με ημερομηνίες 2022 και 2023 (ερ. 115 και 116 και οι μεταφράσεις αυτών ερ. 129 και 128 αντιστοίχως του διοικητικού φακέλου), τα οποία φέρονται να τον προειδοποιούν να παύσει την παροχή υπηρεσιών του και τη συνεργασία του με αλλοδαπούς. Τα έγγραφα αυτά αναφέρουν ως εκδούσα αρχή, όπως προκύπτει από τη μετάφρασή τους, το Ισλαμικό Εμιράτο του Αφγανιστάν της περιφέρειας Khogiani.

 

25.          Κατά την αξιολόγηση της μεταγενέστερης αίτησής του, οι Καθ’ ων η αίτηση διαπίστωσαν ότι ο Αιτητής δεν προέβαλε νέους ισχυρισμούς, αλλά επανέλαβε τους ίδιους ισχυρισμούς οι οποίοι είχαν ήδη εξεταστεί και απορριφθεί. Ως προς τα νέα έγγραφα που προσκομίστηκαν, οι Καθ’ ων η Αίτηση επισήμαναν ότι, για τους λόγους που αναλύονται στην έκθεση εισήγησης, η οποία αποτελεί την αιτιολογική βάση της επίδικης απόφασης, αυτά είναι μειωμένης αποδεικτικής αξίας, λαμβανομένων υπόψη τόσο των δηλώσεων του Αιτητή όσο και εξωτερικών πηγών πληροφόρησης. Επιπλέον, επισημάνθηκε ο οψιγενής χαρακτήρας της προσαγωγής τους, χωρίς ο Αιτητής να παράσχει επαρκείς εξηγήσεις επ’ αυτού. Δεδομένης της μειωμένης αποδεικτικής αξίας των εν λόγω εγγράφων, τα οποία προσκομίστηκαν προς υποστήριξη ήδη απορριφθέντος ισχυρισμού, οι Καθ’ ων η Αίτηση απέρριψαν τη μεταγενέστερη αίτηση, διατηρώντας σε ισχύ την απόφαση επιστροφής του Αιτητή και παύοντας το δικαίωμα παραμονής του.

 

26.          Με βάση τα ενώπιόν του στοιχεία, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι ο Αιτητής δεν μεταβάλλει τον πυρήνα των ισχυρισμών του περί διεθνούς προστασίας, οι οποίοι έχουν ήδη αξιολογηθεί και απορριφθεί σε προηγούμενα διαδικαστικά στάδια. Το Δικαστήριο συντάσσεται με τα ευρήματα των Καθ’ ων η αίτηση ως προς τη μειωμένη αποδεικτική αξία των εν λόγω εγγράφων, τα οποία προσκομίστηκαν οψιγενώς, ήτοι περί τα δύο έως τρία έτη μετά την υποβολή της αρχικής αίτησής του, χωρίς να παρέχεται εύλογη εξήγηση για την καθυστέρηση στην προσαγωγή τους.

 

27.          Περαιτέρω, παρατηρείται ότι ο Αιτητής έπαυσε, κατά τη δήλωσή του, να συνεργάζεται με αλλοδαπούς ήδη από το 2020, ήτοι πριν ακόμη την κατάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν, και ως εκ τούτου δεν καθίσταται ευλογοφανής η φερόμενη αναζήτησή του μετά την πάροδο δύο και τριών ετών. Επιπλέον, στο πλαίσιο της πρώτης αίτησής του, ο Αιτητής ανέφερε ότι παρενοχλήθηκε για πρώτη φορά το 2023, ενώ ένα εκ των εγγράφων που προσκόμισε φέρει ημερομηνία Απριλίου 2022, δηλαδή σε χρόνο προγενέστερο της αναχώρησής του από τη χώρα καταγωγής του και της φερόμενης αναζήτησής του. Τέλος, ο Αιτητής δεν παρείχε οποιεσδήποτε συγκεκριμένες λεπτομέρειες αναφορικά με τον τρόπο με τον οποίο τα εν λόγω έγγραφα περιήλθαν στην κατοχή του, όπως όφειλε να πράξει στο πλαίσιο της μεταγενέστερης αίτησής του και ειδικότερα στα πεδία 9 και 10 αυτής. Δεν παροράται τέλος ότι τα μέλη του άμεσου οικογενειακού κύκλου του Αιτητή εξακολουθούν να βρίσκονται στη χώρα του χωρίς αυτός να παρουσιάζει με τρόπο επαρκώς συγκεκριμένο κάποιο περιστατικό εναντίον τους, πέραν των γενικών αναφορών του περί αναζήτησής του και απειλών που ήδη εξετάστηκαν και απορρίφθηκαν. 

 

28.          Για όλους τους ανωτέρω λόγους, κρίνεται ότι ο Αιτητής δεν προσκόμισε νέα στοιχεία ικανά να αυξήσουν σοβαρά τις πιθανότητες υπαγωγής του σε καθεστώς διεθνούς προστασίας, ούτε παρείχε επαρκείς εξηγήσεις για τον ετεροχρονισμό της προσαγωγής τους.

 

29.          Ως  προς τη γενικότερη κατάσταση ασφαλείας στη χώρα καταγωγής του Αιτητή, διαπιστώθηκαν τα κάτωθι:

 

30.           Οι Taliban συνεχίζουν να έχουν de facto τον έλεγχο της χώρας, από τότε που κατέρρευσε η προηγούμενη κυβέρνηση τον Αύγουστο του 2021^[1] εν μέσω της αποχώρησης των δυνάμεων των Η.Π.Α. και του Ν.Α.Τ.Ο.[2]

 

31.          Σύμφωνα με το Portal RULAC (Rule of Law in Armed Conflict) της Ακαδημίας της Γενεύης, η χώρα συμμετέχει σε δύο παράλληλες μη διεθνείς ένοπλες συρράξεις, μια κατά του Εθνικού Μετώπου Αντίστασης [(National Resistance Front) (NRF)](πιστού στην προηγούμενη κυβέρνηση) και μια άλλη κατά του Ισλαμικού Κράτους στην Επαρχία Khorasan [Islamic State-Khorasan province (IS-KP)].[3]

 

32.          Σε έκθεση της EUAA για το Αφγανιστάν που εκδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024, αναφέρεται ότι μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Taliban το 2021, τα επίπεδα της ένοπλης βίας και οι βλάβες σε αμάχους μειώθηκαν σημαντικά σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια των συγκρούσεων.[4] Ένοπλες ομάδες που αντιτίθενται στους Taliban εμφανίστηκαν εν μέσω της κατάληψης της εξουσίας την άνοιξη του 2022, συμπεριλαμβανομένων των NRF (National Resistance Front), Afghanistan Freedom Front (AFF) και ISKP (Islamic State Khorasan Province).[5] Στην ίδια έκθεση, αναφέρεται ότι οι επιθέσεις που διενεργήθηκαν από την ομάδα ISKP στόχευαν τους Taliban και εθνο-θρησκευτικές ομάδες, και ειδικότερα τους Shia Hazaras · με παραπομπή στη βάση δεδομένων ACLED, η εν λόγω πηγή αναφέρει ότι κατά την περίοδο 1.10.2023-30.9.2024, οι περισσότερες επιθέσεις που διενεργήθηκαν από την ομάδα ISKP καταγράφηκαν στις περιφέρειες Kabul και Kunar, ενώ καταγράφηκαν και επιθέσεις στις περιφέρειες Ghor, Kandahar, Nangarhar, Badakhshan, Baghlan, Balkh, Bamyan και Herat.[6] Αναφορικά με την NRF, με παραπομπή στη βάση δεδομένων ACLED, καταγράφεται ότι κατά την περίοδο 1.10.2023-30.9.2024, η πλειοψηφία των περιστατικών ασφαλείας που προκλήθηκαν από την εν λόγω ομάδα επικεντρώνονταν στις επαρχίες Kabul και Herat.[7] Η AFF, περί τις αρχές του 2024, μετέφερε τις δραστηριότητες της από αγροτικές σε αστικές περιοχές και επιθέσεις εκ μέρους της, πραγματοποιήθηκαν στις τοποθεσίες Pul-e Khumri (Baghlan Province), Kabul City, Mazar-e Sharif (Balkh Province), Kandahar City και Aibak City (Samangan Province).[8]

 

33.          Επιπρόσθετα, σύμφωνα με έκθεση του USDOS για την χώρα που εκδόθηκε τον Απρίλιο του 2024 και αφορά το έτος 2023, αναφέρει πως οι μάχες των Taliban με το Iσλαμικό κράτος (ISIS-K) συνεχίστηκαν και πως οι προσπάθειες των Taliban να νικήσουν την εν λόγω ομάδα οδήγησαν σε πολυάριθμες βίαιες συγκρούσεις.[9] Σύμφωνα με την UNAMA (UN Assistance Mission in Afghanistan), την οποία επικαλείται η ανωτέρω έκθεση, οι ενέργειες από μη κρατικές ένοπλες ομάδες, κυρίως τους Taliban και τους ISIS-K, ευθύνονται για τους περισσότερους θανάτους αμάχων κατά τη διάρκεια του έτους.[10]

 

34.          Σε έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας που εκδόθηκε τον Απρίλιο του 2025, αναφέρεται ότι οι επιθέσεις αυτοκτονίας του IS-KP στόχευαν επίσης μέλη των de facto αρχών των Taliban, προκαλώντας θύματα μεταξύ των αμάχων.[11] Σε έκθεση της UNHCR που εκδόθηκε τον Σεπτέμβριο του 2025, αναφέρεται ότι κατά την περίοδο από 1.1.2024 έως 31.8.2025, η πλειοψηφία των καταγεγραμμένων περιστατικών ασφαλείας (ήτοι μάχες, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, βία κατά αμάχων) από τη βάση δεδομένων ACLED που επέφεραν ανθρώπινες απώλειες, σημειώθηκαν στις επαρχίες Kabul, Takhar και Herat, επαρχίες στις οποίες δεν υπάγεται ο τόπος συνήθους διαμονής του Αιτητή.[12] Τα θύματα μεταξύ των αμάχων προκαλούνται κυρίως από τη χρήση αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών (IED) και επιθέσεων αυτοκτονίας, οι οποίες πραγματοποιούνται κυρίως από το ISKP και στοχεύουν είτε τις de facto αρχές, είτε τη σιιτική (Shia) μειονότητα του Αφγανιστάν.[13]

 

35.          Ως προς τον αριθμό των περιστατικών ασφαλείας της επαρχίας Nangarhar στην οποία βρίσκεται η περιοχή καταγωγής και  συνήθους διαμονής του Αιτητή, βάσει στοιχείων από το ACLED, κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 28.11.2025), καταγράφηκαν 60 περιστατικά πολιτικής βίας[14] από τα οποία προκλήθηκαν 39 θάνατοι.[15] Σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις, ο πληθυσμός της επαρχίας Nangarhar το 2022-2023, ανερχόταν στους 1,474,500 κατοίκους.[16]

 

36.          Ενόψει των ποιοτικών και ποσοτικών χαρακτηριστικών που παρατέθηκαν ανωτέρω, κρίνεται ότι η ένταση της βίας στην επαρχία στην οποία βρίσκεται η περιοχή καταγωγής και συνήθους διαμονής του Αιτητή κινείται σε σχετικά χαμηλά επίπεδα. Παράλληλα, επικουρικώς, ο Αιτητής δεν παρουσιάζει οποιαδήποτε σημεία ευαλωτότητας στο προφίλ του ως νέος, υγιής άνδρας ικανός προς εργασία. Συνεπώς ούτε σε επικαιροποιημένη βάση εξεταζόμενη η κατάσταση ασφαλείας στο τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του θα δικαιολογούσε την υπαγωγή του στο άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου. [βλ. απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94  Elgafaji, σκέψη 43]

 

37.          Συνεπώς, ορθώς η μεταγενέστερη αίτησή του απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, καθώς δεν προβλήθηκαν οποιαδήποτε νέα στοιχεία και συναφώς, δεν συντρέχουν οι εκ του νόμου προϋποθέσεις παραδεκτού.

 

 

Ως εκ τούτου, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με €1400 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ’ ων η αίτηση.

                            

Κ.Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.