ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 1254/2025

13 Φεβρουαρίου, 2026

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

R. L. L., εκ Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό

Αιτήτρια

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ’ ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Κ. Κουπαρή (κα), Δικηγόρος για την Αιτήτρια.

Β. Θωμά (κα), για ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ & ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Δ.Ε.Π.Ε., Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή προσβάλλεται η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 19/05/25, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά της Αιτήτριας για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, ως άκυρη, αντισυνταγματική, παράνομη και στερούμενη κάθε έννομου αποτελέσματος και/ή ζητά την έκδοση νέας απόφασης για παραχώρηση σε αυτήν καθεστώτος διεθνούς προστασίας καθώς και οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο κρίνει δίκαια υπό τις περιστάσεις.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Η Αιτήτρια υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 24/11/22, στις 22/04/25 πραγματοποιήθηκε η συνέντευξή της και στις 29/04/25 εκδόθηκε η σχετική έκθεση/εισήγηση. Ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου ενέκρινε την εισήγηση αυθημερόν, ήτοι στις 29/04/2025, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Η δικηγόρος για την Αιτήτρια περιόρισε τους νομικούς ισχυρισμούς ακύρωσης της προσβαλλόμενης πράξης σε αυτούς που αφορούν παραβίαση των Άρθρων 9 και 15 του περί Προσφύγων Νόμου του 2000 έως 2025 (Ν. 6(Ι)/2000), την μη αξιολόγηση επί της ευαλωτότητας της σε συνάρτηση με το αφήγημα της, τον φόβο δίωξης της και της αξιολόγησης εσωτερικής της αξιοπιστίας. Προβάλλεται ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις πρόσφυγα λόγω των ισχυρισμών της, οι προϋποθέσεις μορφών δίωξης και του φορέα δίωξης και/ή τουλάχιστον δικαιούται καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας. Αποσύρθηκαν δε ρητώς οι λοιποί νομικοί ισχυρισμοί της πλην αυτών που αφορούν δέουσα έρευνα και αιτιολογία.

 

Οι Καθ' ων η Αίτηση υιοθέτησαν το περιεχόμενο της ένστασης τους και υποστήριξαν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, μετά από δέουσα έρευνα και αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα ουσιώδη στοιχεία, γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. Επιπρόσθετα, υποστηρίζουν ότι η επίδικη πράξη είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη. Αναφέρουν ότι η Αιτήτρια κρίθηκε εσωτερικά αναξιόπιστη λόγω αντιφάσεων και ανακριβειών που καταγράφονται αναλυτικά στην έκθεση/εισήγηση, απορρίπτουν τους ισχυρισμούς ότι παραβιάστηκαν τα δικαιώματα της και/ή ειδικά των ισχυρισμών που συνδέονται με τα Άρθρα 9 και 15 του περί Προσφύγων Νόμου του 2000 έως 2025 (Ν. 6(Ι)/2000). Καταλήγουν ότι η Αιτήτρια δεν δικαιούται καθεστώς πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Δεδομένων των δηλώσεων της συνηγόρου της Αιτήτριας και της ρητής απόσυρσης συγκεκριμένων λόγων ακύρωσης το Δικαστήριο αξιολογεί πρώτα την κατ’ ισχυρισμό παράβαση των διατάξεων των Άρθρων 9 και 15 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023 (Ν. 6(Ι)/2000). Το σχετικό άρθρο του Νόμου για ιατρική και ψυχολογική εξέταση αιτούντα άσυλο αφορά στις περιπτώσεις όπου υπάρχουν: «(α) Ενδείξεις που ενδεχομένως υποδηλώνουν διώξεις ή σοβαρή βλάβη που υπέστη κατά το παρελθόν∙ και (β) συμπτώματα και ενδείξεις βασανιστηρίων ή άλλων σοβαρών πράξεων σωματικής ή ψυχολογικής βίας, περιλαμβανομένων των πράξεων σεξουαλικής βίας.». Στην παρούσα περίπτωση, ο λειτουργός δεν έκρινε σκόπιμο η Αιτήτρια να παραπεμφθεί σε ειδική εξέταση σε ιατρό ή ψυχολόγο ούτε αυτό εμπόδισε τον Προϊστάμενο να λάβει απόφαση επί της αίτησης. Όπως προκύπτει στο έντυπο «Referral Document for special needs fow applicants of international protection» (ερυθρά 7 – 6 του διοικητικού φακέλου στο εξής «ΔΦ») δεν αντιμετωπίζει οποιαδήποτε προβλήματα υγείας, ούτε δε καταδείχθηκαν ειδικές ανάγκες υποδοχής. Καταληκτικά δεν καθορίζεται ειδικά οποιαδήποτε σύσταση για παραπομπή (ερυθρό 7 – 6 ΔΦ). Εξάλλου, κατά το στάδιο της συνέντευξής της, δήλωσε ότι δεν αντιμετωπίζει οποιοδήποτε ιατρικό πρόβλημα ή πρόβλημα με την υγεία της, ούτε ότι έχει οιεσδήποτε ειδικές ανάγκες (ερυθρό 38 ΔΦ). Σημειώνεται δε ότι ούτε η συνήγορος της Αιτήτριας υπέδειξε μέσω τεκμηριωμένων λόγων ακύρωσης κατά πόσο επηρεάστηκαν οι δηλώσεις της κατά την συνέντευξη λόγω δυσχερούς ψυχολογικής και/ή σωματικής κατάστασης και/ή ούτε υποδείχθηκαν σοβαρές ενδείξεις ευαλωτότητας και/ή οποιαδήποτε ένδειξη ότι η Αιτήτρια χρήζει ψυχολογικής ή ψυχιατρικής παρακολούθησης ή νοσηλείας που τυχόν επηρέαζε την αξιολόγηση του αιτήματος της.

 

Αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2025 (Ν.73(Ι)/2018), προχωρώ στην συνέχεια σε αξιολόγηση των λόγων ακύρωσης που συναρτώνται με ζητήματα ουσίας του αιτήματος της Αιτήτριας σε συσχέτιση με ισχυρισμούς που αφορούν έλλειψη δέουσας έρευνας, μη εξατομικευμένης αξιολόγησης της περίπτωσης της και αιτιολογίας της προσβαλλόμενης πράξης.

 

Ως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου, πρόκειται για πρόσωπο υπήκοο Λαϊκής Δημοκρατίας του Κογκό (στο εξής «ΛΔΚ») με τόπο καταγωγής την Lingwala και συνήθους διαμονής τη Κινσάσα, η μητέρα της απεβίωσε το 17/07/24, ο πατέρας της διαμένει στην Κινσάσα και ο αδελφός της δεν γνωρίζει που βρίσκεται. Είναι υγιής, απόφοιτη δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ δήλωσε ότι εργαζόταν ως πωλήτρια ρούχων μετά το πέρας της φοίτησής της στο σχολείο. Εγκατέλειψε τη χώρα της αεροπορικώς περί τις 21/06/22, χωρίς να αντιμετωπίσει κανένα πρόβλημα, παρέμεινε στις μη ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές και περί της 06/11/22 εισήλθε στις ελεγχόμενες από την Δημοκρατία περιοχές.

 

Με την αίτησή της για διεθνή προστασία ισχυρίστηκε πως εγκατέλειψε την χώρα της μετά από πρωτοβουλία της γιαγιάς της. Συγκεκριμένα, ανέφερε πως η δεύτερη γυναίκα του πατέρα του προκάλεσε μέσω μαγείας το θάνατο της μητέρας της, καθώς τη ζήλευε και η Αιτήτρια έκτοτε χωρίστηκε με τον αδελφό της, που δεν γνωρίζει που ευρίσκεται μέχρι σήμερα, και διαμένει με τη γιαγιά της, η οποία χρηματοδότησε το ταξίδι της Αιτήτριας και την χρηματοδοτούσε για τη διαβίωσή της εδώ έως ότου απεβίωσε. Μετά το θάνατο της γιαγιάς της η Αιτήτρια μετέβη στην Κυπριακή Δημοκρατία με σκοπό να εξασφαλίσει καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. (ερυθρό 1 ΔΦ) Κατά την προσωπική της συνέντευξη ανέφερε πως μετά το θάνατο της μητέρας της διέμενε με τον πατέρα, τη μητριά και τον αδελφό της, ο οποίος αναχώρησε εν τέλει και έπειτα η Αιτήτρια δεχόταν κακομεταχείριση από τη μητριά, που την οδήγησε να φύγει (ερυθρά 34 – 6Χ και 33 – 1Χ ΔΦ). Η Αιτήτρια δήλωσε ρητά σε ερώτηση του λειτουργού ότι δεν υφίσταται έτερος λόγος για τον οποίο εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του. Η συγκατοίκησή της με τη μητριά της ξεκίνησε στα μέσα του 2024 (ερυθρό 33 – 3Χ ΔΦ). Επισημαίνοντας ο λειτουργός τις εμφανείς αντιφάσεις στα όσα κατέγραψε κατά την υποβολή της αίτησής της η Αιτήτρια σε σχέση με όσα ανέφερε κατά την ελεύθερή της αφήγηση στα πλαίσια της συνέντευξής της, η ίδια ανέφερε πως κατά την υποβολή του αιτήματος έπρεπε να τοποθετηθεί γρήγορα (ερυθρό 33 – 4Χ ΔΦ). Ωστόσο, ο λειτουργός τις επισημαίνει εκ νέου τις διαφορές/αντιφάσεις στις δηλώσεις της και η Αιτήτρια διέψευσε το γεγονός ότι διέμενε με τη γιαγιά της μετά το θάνατο της μητέρας της (ερυθρό 33 – 5Χ ΔΦ). Ο αρμόδιος λειτουργός επεσήμανε στην Αιτήτρια πως δεν είναι εφικτό η ίδια να εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της το έτος 2022 και να ισχυρίζεται πως η κακομεταχείρισή της ξεκίνησε μετά τα μέσα του έτους 2024, μετά το θάνατο της μητέρας της (17/07/24) και την καλεί να παράσχει σχετική εξήγηση, ωστόσο η Αιτήτρια δήλωσε πως οικονομικά την υποστήριζε μόνο η γιαγιά της η οποία αποφάσισε να τη στείλει εδώ για σπουδές (ερυθρό 33 – 6Χ ΔΦ). Έπειτα, δόθηκε κι άλλη ευκαιρία στην Αιτήτρια να εξηγήσει γιατί τοποθετεί τα γεγονότα με τη μητριά της το 2024, ενώ η ίδια είχε αναχωρήσει από το 2022, η ίδια δήλωσε πως η μητριά της πηγαινοερχόταν λέγοντάς της κάποιες φορές πως ο πατέρας της της ανήκει (ερυθρό 32 – 5Χ-6Χ ΔΦ). Η Αιτήτρια δεν εξήγησε την αντίφαση αναφορικά με την ημερομηνία θανάτου της γιαγιάς της (ερυθρά 33 – 7Χ και 32 – 1Χ ΔΦ). Σχετικά με την αντίφαση που υπάρχει σε σχέση με το αν διέμεινε ή όχι με τη γιαγιά της, η Αιτήτρια ανέφερε πως απλά την επισκέπτονταν κάποιες μέρες και δεν διέμενε ποτέ μαζί της (ερυθρό 32 – 4Χ ΔΦ). Ερωτηθείσα σχετικά η Αιτήτρια ανέφερε ότι δεν την έβλαψε κάποιος προσωπικά ενώ ευρισκόταν στην χώρα καταγωγής της (ερυθρό 32 – 6Χ ΔΦ). Επιπλέον, η Αιτήτρια ανέφερε ρητώς ότι ο σκοπός που μετέβη στις μη ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές για να σπουδάσει με την οικονομική βοήθεια της γιαγιάς της (ερυθρό 32 – 7Χ ΔΦ). Σε σχέση με το ενδεχόμενο της επιστροφής της η Αιτήτρια δήλωσε ότι θα δυσκολευτεί να επιβιώσει καθώς δε θα είναι σε θέση να εξεύρει εργασία και δεν έχει επικοινωνία με τον πατέρα της (ερυθρά 32 – 8Χ κ.ε. και 31 – 1Χ ΔΦ). Ερωτηθείσα εάν οι αρχές της χώρας της θα της επιτρέψουν την είσοδο απάντησε θετικά (ερυθρό 31 – 1Χ ΔΦ).

 

Ο λειτουργός στο πλαίσιο της έκθεσης-εισήγησής του εντόπισε τρεις ουσιώδεις ισχυρισμούς, ο πρώτος αναφορικά με τα προσωπικά στοιχεία/προφίλ της Αιτήτριας, ο δεύτερος αφορά λόγους ακαδημαϊκού περιεχομένου και ο τρίτος τα ισχυριζόμενα προβλήματα με την σύντροφό του πατέρα της μετά τον θάνατο της μητέρας της. Ο πρώτος και ο δεύτερος ισχυρισμός έγιναν αποδεκτοί, αντίθετα, ο τρίτος ισχυρισμός απορρίφθηκε. Ειδικότερα, σχετικά με τον τρίτο ισχυρισμό:

(α) παρατηρείται χρονική ασυνέπεια και έλλειψη ευλογοφάνειας στους ισχυρισμούς της Αιτήτριας. Συγκεκριμένα, στην αρχική αίτησή της για διεθνή προστασία, την οποία η ίδια συμπλήρωσε και υπέγραψε, ανέφερε ότι ο πατέρας της τέλεσε γάμο με άλλη γυναίκα, η οποία, από ζήλια προς τη μητέρα της, της έκανε μάγια, με αποτέλεσμα τον θάνατό της και μετακόμισε και διέμενε με τη γιαγιά της. Ωστόσο, κατά τη συνέντευξή της, ανέφερε ότι η μητέρα της απεβίωσε στις 17/07/24, ημερομηνία κατά την οποία η ίδια βρισκόταν ήδη στην Κυπριακή Δημοκρατία. Κληθείσα να σχολιάσει την εν λόγω αντίφαση, επιβεβαίωσε την ημερομηνία θανάτου της μητέρας της, ενώ ταυτόχρονα δήλωσε ότι ουδέποτε διέμενε με τη γιαγιά της αναιρώντας έτσι τις αρχικές της δηλώσεις χωρίς περαιτέρω εξήγηση. Παρά το γεγονός ότι της δόθηκε περαιτέρω πραγματική ευκαιρία να αιτιολογήσει γιατί στην αρχική της αίτηση ανέφερε ότι ζούσε με τη γιαγιά της, η ίδια δεν ήταν σε θέση να παράσχει πειστική εξήγηση, περιοριζόμενη στον ισχυρισμό ότι απλώς την επισκεπτόταν ορισμένες ημέρες (ερυθρά 33 – 3Χ-5Χ και 32 – 4Χ ΔΦ).

(β) περαιτέρω, διαπιστώνεται ουσιώδης αντίφαση ως προς τον χρόνο θανάτου της γιαγιάς της, καθώς ισχυρίστηκε ότι η γιαγιά της απεβίωσε στις 24/11/22 κατά την περίοδο που η ίδια διέμενε στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου, ενώ κατά τη διάρκεια της συνέντευξής της τοποθέτησε χρονικά το θάνατο της γιαγιάς της τον Ιανουάριο του 2025. Όταν της επισημάνθηκε η εν λόγω αντίφαση, η Αιτήτρια περιορίστηκε να δηλώσει ότι ενημερώθηκε από φίλους της πως η γιαγιά της είχε αποβιώσει όταν η ίδια βρισκόταν στις κατεχόμενες περιοχές, προσθέτοντας ότι ο θάνατος αυτός αποτέλεσε τον λόγο που την ώθησε να εισέλθει στην Κυπριακή Δημοκρατία, καθότι δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει οικονομικά στα δίδακτρα του Πανεπιστημίου της εκεί (ερυθρά 33 – 7Χ και 33 – 1Χ-2Χ ΔΦ).

(γ) επίσης, παρατηρείται χρονική αντίφαση και έλλειψη ευλογοφάνειας στους ισχυρισμούς της Αιτήτριας αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι η σύντροφος του πατέρα της δεν της συμπεριφερόταν ορθά. Συγκεκριμένα, σε ερώτηση ως προς το πότε η μητριά της εγκαταστάθηκε στην οικία, ανέφερε ότι αυτό συνέβη στα μέσα του 2024, χρονικό σημείο κατά το οποίο η ίδια είχε ήδη αναχωρήσει από τη χώρα καταγωγής της και βρισκόταν στην Κυπριακή Δημοκρατία. Δεδομένου ότι η Αιτήτρια είχε εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής της το 2022, ο ισχυρισμός περί κακής συμπεριφοράς εκ μέρους της συντρόφου του πατέρα της δεν δύναται να γίνει αποδεκτός ως βάσιμος (ερυθρά 33 – 3Χ και 32 – 5Χ ΔΦ). Κληθείσα να εξηγήσει τις εν λόγω χρονικές αντιφάσεις, η Αιτήτρια δεν ήταν σε θέση να παράσχει σαφή απάντηση, περιοριζόμενη να δηλώσει ότι η εν λόγω γυναίκα πηγαινοερχόταν στην οικία τους και ότι ενίοτε της ανέφερε πως «ο πατέρας της της ανήκει» (ερυθρό 32 – 3Χ ΔΦ).

(δ) τέλος, σε διευκρινιστικές ερωτήσεις ως προς το εάν υπέστη οποιαδήποτε πράξη βίας ή άλλη βλάβη στη χώρα καταγωγής της, η ΑΔΠ επιβεβαίωσε ότι δεν της συνέβη οτιδήποτε και ότι ο λόγος αναχώρησής της ήταν η επιθυμία της να σπουδάσει (ερυθρό 32 – 6Χ-7Χ Δ.Φ.)

 

Ο λειτουργός λόγω της ιδιωτικής φύσης του ισχυρισμού της Αιτήτριας δεν εντόπισε σχετικές εξωτερικές πληροφορίες και κατέληξε ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίπτεται (ερυθρό 117 Δ.Φ.).

 

Από την έκθεση/εισήγηση προκύπτει ότι η έρευνα του λειτουργού ήτο ενδελεχής και επεκτάθηκε σε όλα τα στοιχεία που προσκομίστηκαν από την Αιτήτρια (Βλέπε Nicolaou v. Minister of Interior a.ο. (1974) 3 C.L.R. 189, Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.ά. (1996) 3 Α.Α.Δ. 503, Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ν. Ζάμπογλου (1997) 3 Α.Α.Δ. 270, Motorways Ltd ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 447, Χαράλαμπος Κύπρου Χωματένος ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. Αρ. 102/09, 14/03/13 και Logicom Public Ltd v. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών κ.α.,  Α.Ε. Αρ. 153/2009, ημερ.14/01/14).  Σε αντίθεση με τους ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς της συνηγόρου της Αιτήτριας, υπάρχει εκτενέστατη αξιολόγηση όλων των συναφών δηλώσεων του αιτήματος σε συνάρτηση και με εξωτερικές πηγές πληροφόρησης όπου αυτό ήταν απαραίτητο και εφικτό. Μετά από συνολική αξιολόγηση της γενικότερης αξιοπιστίας της, των όσων τέθηκαν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου υπό μορφή δηλώσεων μόνο^[1] διαπιστώνω ότι η αξιοπιστία επί αυτού του σημείου του αιτήματός της, δεν τεκμηριώνεται.  Η πλήρης εικόνα που διαμορφώνεται μέσω των στοιχείων του φακέλου της, κατόπιν ορθολογικής ανάλυσης και δίκαιης στάθμισής τους^[2], επιβεβαιώνει τα συμπεράσματα του λειτουργού. Στο αφήγημα της Αιτήτριας προκύπτουν δηλώσεις από τις οποίες έλειπαν βιωματικά στοιχεία, συνοχή και λεπτομέρεια που να τεκμηρίωναν προσωπική εμπλοκή και δίωξη, ενώ ήταν αντιφατικοί σε σημεία. Δεν παρείχε κάθε διαθέσιμη βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής της, ούτε τεκμηρίωσε τους ισχυρισμούς της με επαρκή λεπτομέρεια. (Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 (Ν. 6(Ι)/2000) έως 2023), βλέπε επίσης Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112, 120-131, επίσης, § 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Ούτε σε διευκρινιστικές ερωτήσεις του λειτουργού για αριθμό ζητημάτων ήταν ικανή να παράσχει ικανοποιητικές απαντήσεις^[3] αλλά ούτε θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του αιτούντα (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών).  Από τα γεγονότα της περίπτωσης της σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιάσεις της δεν προκύπτει να συντρέχουν στο πρόσωπο της εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής της και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Δεν έπεισε για το υπαρκτό οιασδήποτε μορφής δίωξης (Άρθρο 3Γ του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025,(Ν.6(Ι)/2000) αλλά ούτε έχει τεκμηριώσει με τις αιτιάσεις της ότι έχει καταδικασθεί, συλληφθεί, ή καταζητείται είτε από τις αρχές της χώρας της είτε από άλλους φορείς δίωξης (Βλέπε Άρθρα 3Α και 3Β του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000). Εξάλλου, το περιστατικό που προβάλει ενέχει σωρεία στοιχείων αναληθοφάνειας που δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό και/ή  δεν εμπίπτει στους πέντε λόγους για παραχώρησης καθεστώτος πρόσφυγα – λόγω της φύσης του αιτήματος της. Επομένως, η κατάληξη της Υπηρεσίας Ασύλου είναι ορθή, καθότι από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον της και από τις παραστάσεις της Αιτήτριας δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000).

 

Ως προς το εάν η περίπτωση της εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, ο λειτουργός εξέτασε κατά πόσο θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής της στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000) και κατέληξε ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίσταται. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι η ίδια προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής της, θα υποβληθεί σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία. Ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός σημειώνει ότι βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, επιβεβαιώνεται ότι στην περιοχή της Αιτήτριας δεν παρατηρούνται συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων. Σημειώνεται ότι, η ίδια σε κανένα στάδιο της διαδικασίας αξιολόγησης της αίτησής της ανέφερε ότι κινδυνεύει λόγω ένοπλης σύρραξης στη χώρα της, ενώ από αναθεωρημένη έρευνα του Δικαστηρίου σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης ανευρέθηκε ότι δεν δραστηριοποιούνται μη κρατικοί ένοπλοι φορείς στην Κινσάσα, αλλά μόνον στις ανατολικές περιοχές της ΛΔΚ ^[4], ενώ από τη βάση δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project) προκύπτει ότι τα περιστατικά  ασφαλείας που αφορούν συνολικά την επαρχία της Κινσάσα παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα^[5]  (ως και τα συμπεράσματα του λειτουργού), έτσι ώστε η κατάσταση στην εν λόγω περιοχή να μην μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένοπλη σύρραξη επιφέρουσα συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας. Ως εκ τούτου, παρέλκει περαιτέρω διερεύνηση των προσωπικών της περιστάσεων για λόγους εφαρμογής της «αναπροσαρμοσμένης κλίμακας» όπως αυτή απορρέει από τη Νομολογία του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκής Ένωσης^[6]. Πέραν των πιο πάνω, αφορά πρόσωπο με επαρκές οικογενειακό υποστηρικτικό δίκτυο (αφού δεν έγινε αποδεκτός ο 3^ος ισχυρισμός περί κακοποίησης της από την μητριά της), μορφωμένη, ικανή για εργασία και χωρίς προβλήματα υγείας ή έτερο στοιχείο ευαλωτότητας.

 

Ως εκ των ανωτέρω δεν διαπιστώνεται ελλιπής έρευνα της Υπηρεσίας Ασύλου κατά την έκδοση της απόφασης (Βλέπε Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345). Η επάρκεια της αιτιολογίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα πραγματικά και νομικά περιστατικά της υπόθεσης, ενώ η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης συμπληρώνεται και/ή αναπληρώνεται μέσα από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου της Αιτήτριας ήτοι της έκθεσης/εισήγησης του λειτουργού η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της απόφασης του εξουσιοδοτημένου από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιου λειτουργού, όπως επίσης και από το σύνολο της όλης διοικητικής ενέργειας, με αποτέλεσμα να καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων της Αιτήτριας, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να της αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

 

                          Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.