ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 1714/2025

13 Φεβρουαρίου, 2026

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

R. T. K. από Κονγκό

Αιτήτρια

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ’ ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Γ. Καρατσιόλη (κα) για Χρύσα Ματθαίου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, Δικηγόρος για την Αιτήτρια.

Κ. Σάββα (κα), για Ν. Κουρσάρης Δ.Ε.Π.Ε., Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

Αιτήτρια Παρούσα.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή προσβάλλεται η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 30/06/25, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά της Αιτήτριας για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, ως άκυρη, αντισυνταγματική, παράνομη και στερούμενη κάθε έννομου αποτελέσματος και/ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο κρίνει δίκαια υπό τις περιστάσεις.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Η Αιτήτρια υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 30/11/21, στις 08/05/25 πραγματοποιήθηκε η συνέντευξή της και στις 20/05/25 εκδόθηκε η σχετική έκθεση/εισήγηση. Ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου ενέκρινε την εισήγηση 21/05/25, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Η δικηγόρος για την Αιτήτρια περιόρισε τους νομικούς ισχυρισμούς ακύρωσης της προσβαλλόμενης πράξης σε αυτούς που αφορούν τη διεξαγωγή μη δέουσας έρευνας.

 

Οι Καθ' ων η Αίτηση υιοθέτησαν το περιεχόμενο της ένστασης τους και υποστήριξαν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, μετά από δέουσα έρευνα και αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα ουσιώδη στοιχεία, γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. Επιπρόσθετα, υποστηρίζουν ότι η επίδικη πράξη είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Το Δικαστήριο αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2025 (Ν.73(Ι)/2018), προχωρώ στην συνέχεια σε αξιολόγηση των λόγων ακύρωσης που συναρτώνται με ζητήματα ουσίας του αιτήματος της Αιτήτριας σε συσχέτιση με ισχυρισμούς που αφορούν έλλειψη δέουσας έρευνας και μη εξατομικευμένης αξιολόγησης της περίπτωσης της.

 

Ως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου, πρόκειται για πρόσωπο υπήκοο Λαϊκής Δημοκρατίας του Κογκό (στο εξής «ΛΔΚ») με τόπο καταγωγής και συνήθους διαμονής τη Κινσάσα, η μητέρα της απεβίωσε το 2023, δεν γνώρισε ποτέ τον πατέρα της ούτε κανέναν άλλο συγγενή της και δεν έχει αδέλφια. Είναι υγιής, απόφοιτη δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, φοίτησε στο πανεπιστήμιο χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές της στην βιοϊατρική (“Bio Medeical”) και ομιλεί λίγα Αγγλικά, Γαλλικά και Lingala, ενώ δήλωσε ότι δεν εργαζόταν και τη συντηρούσε η μητέρα της οικονομικά. Η Αιτήτρια εργάζεται την Δημοκρατία. Εγκατέλειψε τη χώρα της αεροπορικώς περί τις 10/10/21, χωρίς να αντιμετωπίσει κανένα πρόβλημα, παρέμεινε στις μη ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές και περί της 29/10/21 εισήλθε στις ελεγχόμενες από την Δημοκρατία περιοχές.

 

Κατά την προσωπική της συνέντευξη η Αιτήτρια ανέφερε ότι, επιστρέφοντας από το Πανεπιστήμιο, την προσέγγισε άγνωστος άνδρας σε στάση λεωφορείου, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι κατευθύνονταν προς την ίδια περιοχή. Επιβιβάστηκαν στο ίδιο ταξί, όπου στη συνέχεια εισήλθαν και άλλα άτομα. Οι τελευταίοι την ακινητοποίησαν, καλύπτοντας το στόμα και τη μύτη της, και παρά τη διαμαρτυρία της, την μετέφεραν παρά τη θέλησή της σε άγνωστη τοποθεσία. Εκεί την κράτησαν παράνομα και απαίτησαν από τη μητέρα της χρηματικό ποσό ως λύτρα για την απελευθέρωσή της. Όταν η μητέρα της δήλωσε αδυναμία καταβολής του απαιτούμενου ποσού, οι δράστες άσκησαν σωματική βία σε βάρος της και την υπέβαλαν κατ’ επανάληψη σε βιασμό. Η μητέρα της προέβη σε καταγγελίες στην αστυνομία και αναζητούσε χρήματα για την απελευθέρωσή της, ενώ οι δράστες την απειλούσαν ότι θα τη σκοτώσουν εάν συνέχιζε να απευθύνεται στις αρχές. Μετά την πάροδο ορισμένων μηνών, κατά τους οποίους η Αιτήτρια κρατείτο και εξαναγκαζόταν σε οικιακές εργασίες, ένας εκ των δραστών τη βοήθησε να διαφύγει, προειδοποιώντας την να μην καταγγείλει το περιστατικό στις αρχές, υπό την απειλή θανάτου. Μετά τη διαφυγή της, λόγω των συνεχιζόμενων απειλών, η ίδια με τη μητέρα της μετοίκησαν σε άλλη περιοχή, ενώ η μητέρα της δανείστηκε χρήματα προκειμένου να οργανωθεί η αναχώρησή της από τη χώρα, οπότε και μετέβη στην Κυπριακή Δημοκρατία (ερυθρό 37 – 2Χ-3Χ του διοικητικού φακέλου στο εξής «ΔΦ»). Η Αιτήτρια ανέφερε ότι φοιτούσε σε πανεπιστήμιο, το οποίο χαρακτήρισε ως καλό εκπαιδευτικό ίδρυμα, πλην όμως βρισκόταν σε απομονωμένη περιοχή, μακριά από κατοικημένες κοινότητες. Όπως διευκρίνισε, για τη μετάβασή της απαιτείτο διέλευση από ερημική τοποθεσία, γεγονός που, κατά την ίδια, καθιστούσε τη διαδρομή απομονωμένη και χωρίς παρουσία κόσμου, ενώ εξήγησε πως με το λεωφορείο έφτανε έως ένα σημείο στην περιοχή κι έπειτα προχωρούσε πεζή (ερυθρό 36 – 2Χ-4Χ ΔΦ). Κληθείσα να παράσχει περαιτέρω λεπτομέρειες για το Πανεπιστήμιό της, η ίδια δήλωσε ότι παρακολουθούσε μαθήματα όπως τα μαθηματικά, η λογική, τα γαλλικά και η φυσική, χημεία, φυσιολογία, αλλά δεν μπόρεσε να ανακαλέσει τις είδους θέματα διδάσκονταν στη φυσιολογία αλλά αναφέρθηκε σχετικά όσον αφορά το μάθημα της χημείας (ερυθρά 36 – 5Χ και 35 – 1Χ-2Χ ΔΦ). Το προαναφερθέν περιστατικό αρπαγής της έλαβε χώρα τον 3^ο/2021 (ερυθρά 36 – 5Χ και ΔΦ) και κλήθηκε να παράσχει περισσότερες λεπτομέρειες αναφορικά με εκείνη την ημέρα. Συγκεκριμένα, απαντώντας στις ερωτήσεις του αρμόδιου λειτουργού ότι επανέλαβε ότι κατά την επίμαχη ημέρα την προσέγγισε άγνωστος άνδρας σε στάση λεωφορείου και της ανέφερε ότι κατευθύνονταν προς την ίδια περιοχή και εκείνη εμπιστευόμενη τον ισχυρισμό του, επιβιβάστηκε μαζί του σε ταξί, όπου αμέσως μετά την επιβίβασή της, εισήλθαν στο όχημα και άλλα άτομα, τα οποία της έκλεισαν το στόμα και τη μύτη, εμποδίζοντάς την να αναπνεύσει κανονικά. Παρά το αίτημά της να σταματήσει το όχημα και να αποβιβαστεί, ο οδηγός συνέχισε την πορεία με αυξημένη ταχύτητα. Στη συνέχεια, την οδήγησαν σε άγνωστη και απομακρυσμένη περιοχή, σε οικία την οποία δεν είχε επισκεφθεί στο παρελθόν. Εκεί την εξανάγκασαν να επικοινωνήσει με τη μητέρα της, απαιτώντας την καταβολή χρηματικού ποσού για την απελευθέρωσή της. Όταν η μητέρα της δήλωσε αδυναμία καταβολής του αιτούμενου ποσού, η Αιτήτρια επανέλαβε πως οι δράστες άσκησαν σωματική βία εις βάρος της και ακολούθως την υπέβαλαν σε κατ’ επανάληψη σεξουαλική κακοποίηση από τέσσερα άτομα. Η ίδια, επίσης, ανέφερε ότι δεν γνώριζε τους δράστες πριν το περιστατικό. Παρέμεινε κρατούμενη στον εν λόγω χώρο για περίπου 6 μήνες, κατά τους οποίους εξαναγκαζόταν να εκτελεί καθαριότητα και μαγείρεμα και να υφίσταται σεξουαλική εκμετάλλευση. Δήλωσε ότι δεν γνώριζε την ακριβή τοποθεσία της οικίας, η οποία, κατά την δική της περιγραφή, βρισκόταν σε απομακρυσμένη περιοχή. (ερυθρά 35 και 34 – 1Χ-5Χ ΔΦ) Η Αιτήτρια κληθείσα να αναφερθεί στην ψυχολογική και σωματική της κατάσταση, η ίδια δήλωσε ότι βρισκόταν υπό έντονη πίεση και ένιωθε μεγάλη θλίψη, ωστόσο ο αρμόδιος λειτουργός με σημείωσή του ανέφερε πως δεν διέκρινε σημάδια ταραχής και/ή θλίψης κατά τη διάρκεια της συνέντευξης (ερυθρά 34 και 33 – 1Χ-3Χ, 6Χ-7Χ ΔΦ). Ανέφερε επίσης ότι μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο “Cliniques Universitaires de Kinshasa”, όπου παρέμεινε για 2 ημέρες λόγω σωματικής αδυναμίας και υποβλήθηκε σε εξετάσεις για πιθανές λοιμώξεις και ανέφερε ότι η μητέρα της ήταν εκείνη που τη μετέφερε στο νοσοκομείο (ερυθρό 33 – 3Χ-7Χ ΔΦ). Περαιτέρω, δήλωσε ότι ένας εκ των δραστών, ο οποίος συγκαταλεγόταν -κατά τους ισχυρισμούς της- μεταξύ εκείνων που τη βίασαν, τη βοήθησε μεταγενέστερα, αποδίδοντας τη στάση του στο ότι η ίδια ήταν υπάκουη και συμμορφωνόταν με τις οδηγίες τους, καθώς και στο ότι του ανέφερε πως ήταν η μοναχοκόρη της μητέρας της (ερυθρά 33 – 8Χ-9Χ και 32 – 1Χ ΔΦ). Όσον αφορά τον τρόπο που τη βοήθησε ο προαναφερθείς άνδρας, η Αιτήτρια δήλωσε ότι στις αρχές Σεπτεμβρίου ένας εκ των δραστών της ανέφερε πως, ενώ θα κατανάλωναν αλκοόλ με φίλους του, θα άφηνε την πόρτα ανοιχτή ώστε να διαφύγει, προειδοποιώντας την ταυτόχρονα να μην καταγγείλει το περιστατικό στην αστυνομία (ερυθρό 32 – 2Χ-3Χ ΔΦ). Η ίδια δήλωσε ότι δεν προέβη σε καταγγελία μετά τη διαφυγή της, παρότι η μητέρα της είχε ήδη δηλώσει την εξαφάνισή της στις αρχές (ερυθρό 32 – 4Χ ΔΦ). Ανέφερε ότι δεν είδε ξανά τα εν λόγω πρόσωπα ούτε υπήρξε οποιαδήποτε μεταγενέστερη επικοινωνία ή ενόχληση προς την ίδια ή τη μητέρα της (ερυθρό 32 – 4Χ-5Χ ΔΦ). Η Αιτήτρια, μάλιστα, χαρακτήρισε το συμβάν ως μεμονωμένο περιστατικό στη ζωή της, το οποίο αποδίδει σε άγνωστα σε αυτήν πρόσωπα που την προσέγγισαν τυχαία και ερωτηθείσα ως προς τον κίνδυνο επανάληψης παρόμοιου περιστατικού, δήλωσε ότι, παρότι έχει παρέλθει σημαντικό χρονικό διάστημα από το 2021 και δεν έχει υπάρξει μεταγενέστερη επαφή, θεωρεί ότι σε περίπτωση εκ νέου συνάντησης με τα εν λόγω άτομα ενδέχεται να διατρέξει κίνδυνο, διευκρινίζοντας ότι την απελευθέρωσε μόνο ένας εξ αυτών και όχι όλοι (ερυθρό 32 – 6Χ-9Χ ΔΦ). Η Αιτήτρια ερωτηθείσα σχετικώς δήλωσε ότι, παρότι οι αρχές της χώρας καταγωγής της δεν θα της απαγόρευαν την επιστροφή, η ίδια δεν επιθυμεί να επιστρέψει, επικαλούμενη αίσθημα ανασφάλειας, καθώς, κατά τους ισχυρισμούς της, η μητέρα της είχε καταγγείλει το περιστατικό στην αστυνομία χωρίς να υπάρξει ουσιαστική ανταπόκριση και προστασία. Ανέφερε ότι, σε περίπτωση επιστροφής, δεν θα είχε υποστήριξη και η διαβίωσή της θα ήταν δύσκολη. Ερωτηθείσα για τη δυνατότητα εσωτερικής μετεγκατάστασης εντός της ΛΔΚ, δήλωσε ότι γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κινσάσα και ότι θα της ήταν πολύ δύσκολο να προσαρμοστεί σε άλλη περιοχή ή χωριό. Πρόσθεσε ότι δεν θα μπορούσε να φιλοξενηθεί από φίλους της, καθώς διαμένουν με τις οικογένειές τους, και γενικά η επανένταξή της θα ήταν δυσχερής (ερυθρό 32 – 10Χ-11Χ και 31 – 3Χ ΔΦ).

 

Ο λειτουργός στο πλαίσιο της έκθεσης-εισήγησής του εντόπισε δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς, ο πρώτος αναφορικά με τα προσωπικά στοιχεία/προφίλ της Αιτήτριας, ο δεύτερος αφορά την ισχυριζόμενη αρπαγής της με απώτερο σκοπό την απόσπαση χρηματικού ποσού, κατά την φοίτηση της στο Πανεπιστήμιο. Ο πρώτος ισχυρισμός έγινε αποδεκτός, αντίθετα, ο δεύτερος ισχυρισμός απορρίφθηκε. Ειδικότερα, σχετικά με τον δεύτερο ισχυρισμό:

(α) η Αιτήτρια ερωτήθηκε διεξοδικά σχετικά με τη φοίτησή της στο πανεπιστήμιο, δεδομένου ότι η καταγγελλόμενη αρπαγή συνδέεται άμεσα με αυτήν και οι απαντήσεις της ήταν γενικόλογες και αόριστες, χωρίς αναφορά σε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του πανεπιστημίου και της φοίτησής της. Ως προς τα μαθήματα, αρχικά ανέφερε μαθήματα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και, κατόπιν διευκρινιστικών ερωτήσεων, πρόσθεσε ορισμένα ακόμη, χωρίς ωστόσο να δύναται να περιγράψει το περιεχόμενό τους, πλην μιας απλοϊκής και εσφαλμένης αναφοράς στη χημεία. Η αδυναμία παροχής βασικών ακαδημαϊκών πληροφοριών και οι ασυνέπειες στις δηλώσεις της εγείρουν αμφιβολίες ως προς την πραγματική της φοίτηση στο εν λόγω Πανεπιστήμιο (ερυθρά 36 – 2Χ-3Χ, 5Χ και 35 – 1Χ-2Χ ΔΦ).

(β) παρατηρούνται ελλιπείς και ασαφείς πληροφορίες ως προς τη γεωγραφική τοποθεσία του Πανεπιστημίου και τον τρόπο μετάβασής της σε αυτό. Αρχικώς, ανέφερε ότι μετέβαινε με λεωφορείο, πλην όμως, όταν επισημάνθηκε ότι δεν επιβεβαιώνεται η ύπαρξη σχετικής σταθερής γραμμής δημόσιας συγκοινωνίας, διαφοροποίησε τα λεγόμενά της, αναφέροντας ότι το λεωφορείο κατέληγε στην ευρύτερη περιοχή (ερυθρό 36 – 4Χ ΔΦ).

(γ) επίσης, δεν παρείχε επαρκείς και συγκεκριμένες πληροφορίες αναφορικά με τον ισχυρισμό της περί απαγωγής και εξάμηνης ομηρίας με σκοπό την απόσπαση χρημάτων. Συγκεκριμένα, παρά τη δήλωσή της ότι κρατήθηκε επί 6 μήνες, αδυνατούσε να περιγράψει βασικά στοιχεία του χώρου κράτησης, αναφέροντας γενικά ότι δεν γνώριζε την περιοχή και ότι ήταν μακριά. Ομοίως, ως προς τις συνθήκες διαβίωσης, περιορίστηκε σε γενικές αναφορές περί καθαρισμού, μαγειρέματος και εξαναγκαστικής συνουσίας, χωρίς να παραθέσει συγκεκριμένες λεπτομέρειες για την καθημερινότητά της, την τοποθεσία, τον αριθμό των δραστών ή τυχόν δυνατότητα επικοινωνίας με τον έξω κόσμο. (ερυθρό 34 – 1Χ-3Χ ΔΦ)

(δ) διαπιστώθηκαν σοβαρές αντιφάσεις και έλλειψη ευλογοφάνειας στους ισχυρισμούς της Αιτήτριας όσον αφορά τον πυρήνα του αιτήματός της και συγκεκριμένα ενώ αρχικά δήλωσε ότι δεν γνώριζε τους δράστες, στη συνέχεια ανέφερε ότι εκείνοι της έλεγαν πως τη γνώριζαν πολύ καλά. Περαιτέρω, ισχυρίστηκε ότι ένα από τα πρόσωπα που την εκμεταλλευόταν σεξουαλικά τη βοήθησε, στη συνέχεια, να αποδράσει λόγω της καλής και υπάκουης συμπεριφοράς της, χωρίς ωστόσο να δύναται να παράσχει πειστική και συγκεκριμένη εξήγηση όταν της ζητήθηκαν διευκρινίσεις. Οι μεταγενέστερες αναφορές της περί των λόγων απελευθέρωσής της παρέμειναν αόριστες και ασυνεπείς, παρά το ότι της δόθηκαν ευκαιρίες από τον αρμόδιο λειτουργό, ενώ δεν έγινε λόγος για οποιαδήποτε αντίδραση ή αναζήτησή της από τους λοιπούς εμπλεκομένους μετά την απόδραση. (ερυθρά 34 – 4Χ-5Χ, 33 – 8Χ-10Χ και 32 – 1Χ-2Χ, 4Χ-5Χ ΔΦ)

(ε) ως προς τα συναισθήματά της αναφορικά με τον ισχυριζόμενο πολύμηνο εγκλεισμό και τη σεξουαλική εκμετάλλευσή της, η Αιτήτρια περιορίστηκε σε γενικές αναφορές ότι ένιωθε πίεση και δυσφορία και ότι επρόκειτο για δύσκολη περίοδο, χωρίς να παράσχει περαιτέρω ουσιώδεις λεπτομέρειες. Παράλληλα, κατά τη συνέντευξη διαπιστώθηκε ψύχραιμη στάση και απουσία εμφανών ενδείξεων συναισθηματικής φόρτισης. Λαμβανομένων υπόψη και των προηγούμενων διαπιστώσεων περί αναξιοπιστίας, κρίνεται από το λειτουργό ότι η αφήγησή της δεν τεκμηριώνεται επαρκώς ως προς τον βιωματικό της χαρακτήρα. (ερυθρά 36 – 2Χ, 33 – 1Χ-2Χ, 5Χ-7Χ και 32 – 11Χ ΔΦ)

(στ) σημειώνεται από το λειτουργό ότι η Αιτήτρια δήλωσε πως το επίμαχο περιστατικό ήταν μεμονωμένο και ότι έκτοτε δεν υπήρξε οποιαδήποτε περαιτέρω προσέγγιση ή προσωπική σχέση με τα εν λόγω πρόσωπα. Ως προς τον φόβο επιστροφής της δε, περιορίστηκε σε υποθετική αναφορά περί ενδεχόμενης πιθανότητας επαναπροσέγγισης μετά από τέσσερα έτη, χωρίς να παραθέσει συγκεκριμένα στοιχεία που να τεκμηριώνουν υφιστάμενο κίνδυνο. Επιπλέον, ερωτηθείσα για το ενδεχόμενο εσωτερικής μετεγκατάστασης, επικαλέστηκε προσωπική δυσκολία προσαρμογής και όχι αντικειμενικό κίνδυνο. Λαμβανομένου υπόψη ότι η ίδια μετεγκαταστάθηκε το 2021 σε ξένη χώρα, όπου δήλωσε ότι προσαρμόστηκε και αυτοσυντηρείται, ο προβαλλόμενος φόβος δεν κρίνεται επαρκώς τεκμηριωμένος. (ερυθρά 32 – 4Χ-9Χ και 31 – 3Χ ΔΦ)

(ζ) επίσης, σε διευκρινιστική ερώτηση ως προς το ενδεχόμενο προστασίας της ίδιας από τις αρχές της χώρας της, ισχυρίστηκε ότι δεν θα τη βοηθούσαν, ωστόσο, προέκυψε έλλειψη ευλογοφάνειας, καθότι αφενός ανέφερε ότι η μητέρα της είχε αποταθεί στην αστυνομία για την εξαφάνισή της, αφετέρου η ίδια παραδέχθηκε ότι, μετά την αποχώρησή της, δεν επιδίωξε να ζητήσει βοήθεια ή προστασία, απλώς επειδή δεν το επιθυμούσε. Επομένως, υπό αυτά τα δεδομένα, ο ισχυρισμός περί αδυναμίας ή άρνησης προστασίας από τις αρχές δεν τεκμηριώνεται επαρκώς. (ερυθρά 37 – 3Χ και 32 – 4Χ, 10Χ ΔΦ)

(η) περαιτέρω, προκύπτει έλλειψη ευλογοφάνειας ως προς τον ισχυρισμό ότι η μητέρα της είχε δηλώσει επίσημα την εξαφάνισή της στις αρμόδιες αρχές, καταχωρώντας την ως ελλείπον πρόσωπο, ενώ η ίδια αναχώρησε νόμιμα από τη χώρα χωρίς να αντιμετωπίσει οποιοδήποτε εμπόδιο ή έλεγχο. Γεγονός που πλήττει την ακρίβεια και αξιοπιστία των ισχυρισμών της, καθότι δεν διευκρινίζεται πώς κατέστη δυνατή η νόμιμη έξοδός της υπό τις συνθήκες αυτές. (ερυθρά 40 – 1Χ, 4Χ και 37 – 3Χ ΔΦ)

(θ) συνολικά, διαπιστώνεται ότι η Αιτήτρια δεν κατόρθωσε να παρουσιάσει συνεκτική, λεπτομερή και ευλογοφανή αφήγηση αναφορικά με τον προβαλλόμενο φόβο δίωξής της, οι αναφορές της χαρακτηρίζονται από αντιφάσεις και έλλειψη ουσιωδών πληροφοριών, ιδίως ως προς τα στοιχεία που θεμελιώνουν τον φόβο της. Ως εκ τούτου, η εσωτερική της αξιοπιστία δεν κρίνεται ικανοποιητική, καθότι θα αναμενόταν να είναι σε θέση να παραθέσει περισσότερες συγκεκριμένες και σαφείς λεπτομέρειες για γεγονός που, κατά τους ισχυρισμούς της, την οδήγησε στην εγκατάλειψη της χώρας καταγωγής της.

 

Ο λειτουργός λόγω της ιδιωτικής φύσης του ισχυρισμού της Αιτήτριας δεν εντόπισε σχετικές εξωτερικές πληροφορίες και κατέληξε ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίπτεται (ερυθρό 124 Δ.Φ.).

 

Από την έκθεση/εισήγηση προκύπτει ότι η έρευνα του λειτουργού ήτο ενδελεχής και επεκτάθηκε σε όλα τα στοιχεία που προσκομίστηκαν από την Αιτήτρια (Βλέπε Nicolaou v. Minister of Interior a.ο. (1974) 3 C.L.R. 189, Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.ά. (1996) 3 Α.Α.Δ. 503, Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ν. Ζάμπογλου (1997) 3 Α.Α.Δ. 270, Motorways Ltd ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 447, Χαράλαμπος Κύπρου Χωματένος ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. Αρ. 102/09, 14/03/13 και Logicom Public Ltd v. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών κ.α.,  Α.Ε. Αρ. 153/2009, ημερ.14/01/14). Σε αντίθεση με τους ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς της συνηγόρου της Αιτήτριας, υπάρχει εκτενέστατη αξιολόγηση όλων των συναφών δηλώσεων του αιτήματος σε συνάρτηση και με εξωτερικές πηγές πληροφόρησης όπου αυτό ήταν απαραίτητο και εφικτό. Μετά από συνολική αξιολόγηση της γενικότερης αξιοπιστίας της, των όσων τέθηκαν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου υπό μορφή δηλώσεων μόνο^[1] διαπιστώνω ότι η αξιοπιστία επί αυτού του σημείου του αιτήματός της, δεν τεκμηριώνεται.  Η πλήρης εικόνα που διαμορφώνεται μέσω των στοιχείων του φακέλου της, κατόπιν ορθολογικής ανάλυσης και δίκαιης στάθμισής τους^[2], επιβεβαιώνει τα συμπεράσματα του λειτουργού. Στο αφήγημα της Αιτήτριας προκύπτουν δηλώσεις από τις οποίες έλειπαν βιωματικά στοιχεία, συνοχή και λεπτομέρεια που να τεκμηρίωναν προσωπική εμπλοκή και δίωξη, ενώ ήταν αντιφατικοί σε σημεία. Δεν παρείχε κάθε διαθέσιμη βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής της, ούτε τεκμηρίωσε τους ισχυρισμούς της με επαρκή λεπτομέρεια (Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112, 120-131, επίσης, § 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Ούτε σε διευκρινιστικές ερωτήσεις του λειτουργού για αριθμό ζητημάτων ήταν ικανή να παράσχει ικανοποιητικές απαντήσεις^[3] αλλά ούτε θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του αιτούντα (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Από τα γεγονότα της περίπτωσης της σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιάσεις της δεν προκύπτει να συντρέχουν στο πρόσωπο της εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής της και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Δεν έπεισε για το υπαρκτό οιασδήποτε μορφής δίωξης (Άρθρο 3Γ του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025,(Ν.6(Ι)/2000) αλλά ούτε έχει τεκμηριώσει με τις αιτιάσεις της ότι έχει καταδικασθεί, συλληφθεί, ή καταζητείται είτε από τις αρχές της χώρας της είτε από άλλους φορείς δίωξης (Βλέπε Άρθρα 3Α και 3Β του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000). Επομένως, η κατάληξη της Υπηρεσίας Ασύλου είναι ορθή, καθότι από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον της και από τις παραστάσεις της Αιτήτριας δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000).

 

Ως προς το εάν η περίπτωση της εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, ο λειτουργός εξέτασε κατά πόσο θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής της στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000) και κατέληξε ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίσταται. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι η ίδια προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής της, θα υποβληθεί σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία. Ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός σημειώνει ότι βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, επιβεβαιώνεται ότι στην περιοχή της Αιτήτριας δεν παρατηρούνται συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων. Σημειώνεται ότι, η ίδια σε κανένα στάδιο της διαδικασίας αξιολόγησης της αίτησής της ανέφερε ότι κινδυνεύει λόγω ένοπλης σύρραξης στη χώρα της, ενώ από αναθεωρημένη έρευνα του Δικαστηρίου σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης ανευρέθηκε ότι δεν δραστηριοποιούνται μη κρατικοί ένοπλοι φορείς στην Κινσάσα, αλλά μόνον στις ανατολικές περιοχές της ΛΔΚ ^[4], ενώ από τη βάση δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project) προκύπτει ότι τα περιστατικά  ασφαλείας που αφορούν συνολικά την επαρχία της Κινσάσα παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα^[5]  (ως και τα συμπεράσματα του λειτουργού), έτσι ώστε η κατάσταση στην εν λόγω περιοχή να μην μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένοπλη σύρραξη επιφέρουσα συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας. Ως εκ τούτου, παρέλκει περαιτέρω διερεύνηση των προσωπικών της περιστάσεων για λόγους εφαρμογής της «αναπροσαρμοσμένης κλίμακας» όπως αυτή απορρέει από τη Νομολογία του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκής Ένωσης^[6]. Πέραν των πιο πάνω, αφορά πρόσωπο μορφωμένο, ικανή για εργασία και χωρίς προβλήματα υγείας ή έτερο στοιχείο ευαλωτότητας.

 

Ως εκ των ανωτέρω δεν διαπιστώνεται ελλιπής έρευνα της Υπηρεσίας Ασύλου κατά την έκδοση της απόφασης (Βλέπε Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345). Η επάρκεια της αιτιολογίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα πραγματικά και νομικά περιστατικά της υπόθεσης, ενώ η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης συμπληρώνεται και/ή αναπληρώνεται μέσα από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου της Αιτήτριας ήτοι της έκθεσης/εισήγησης του λειτουργού η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της απόφασης του εξουσιοδοτημένου από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιου λειτουργού, όπως επίσης και από το σύνολο της όλης διοικητικής ενέργειας, με αποτέλεσμα να καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων της Αιτήτριας, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να της αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

 

 

                          Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.