ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ 

                                                                                      Υπόθεση αρ.2167/24

 

24 Φεβρουαρίου 2026

 

[Α. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

T. J. T.

                                                                                                                        Αιτητής

Και

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

                                                                                                                        Καθ’ ων η αίτηση

 

Κκ Αλ Τάχερ, Μπενέτης και Συνεργάτες ΔΕΠΕ, δικηγόροι για Αιτητή

Κα Κ. Μιχαηλίδου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την προσφυγή ο αιτητής αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημ.20/05/24, η οποία του κοινοποιήθηκε αυθημερόν, και απόφαση του Δικαστηρίου δια της οποίας να αναγνωρίζεται ο αιτητής ως πρόσφυγας ή, διαζευκτικά, να αναγνωρίζεται ως δικαιούχος συμπληρωματικής προστασίας ή δια της οποίας να αναγνωρίζεται ότι η απόφαση επιστροφής που εκδόθηκε αντίκεται στα αρ.2 και 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (στο εξής ΕΣΔΑ).

Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους καθ' ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου που κατατέθηκε στα πλαίσια των διευκρινήσεων, ο αιτητής κατάγεται από το Καμερούν, εισήλθε στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές μέσω κατεχομένων στις 15/06/22 και υπέβαλε την επίδικη αίτηση διεθνούς προστασίας στις 23/06/22 (ερ.1-3, 48).

Στις 08/04/24 διεξήχθη συνέντευξη με τον αιτητή από την Υπηρεσία προς εξέταση του αιτήματός ασύλου, όπου του δόθηκε η ευκαιρία, μέσα από σχετικές ερωτήσεις, μεταξύ άλλων, να εκθέσει τους λόγους στους οποίους στηρίζει το αίτημα του (ερ.34-48). Μετά το πέρας της συνέντευξης ετοιμάστηκε σχετική Έκθεση- Εισήγηση και στις 29/04/24 η αίτηση διεθνή προστασία απορρίφθηκε (ερ.60-70).

Ακολούθως, ετοιμάστηκε σχετική επιστολή ενημέρωσης του αιτητή για την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία του δόθηκε διά χειρός στις 20/05/24 και του μεταφράστηκε στην μητρική του γλώσσα (ερ.71, 3).

Στην επίδικη αίτηση ο αιτητής καταγράφει ότι μετά τον θάνατο του πατέρα του ο θείος του πούλησε το σπίτι τους και εκδίωξε την οικογένεια του αιτητή αλλά αυτοί διεκδίκησαν την περιουσία τους και τότε απείλησε να τους σκοτώσει. Ο αιτητής και αδελφός του πήγαν στην εκκλησία για να βρουν στέγαση και η μητέρα τους πήγε να συναντήσει τον θείο τους και αυτός απείλησε να τους σκοτώσει και είναι γι’ αυτό τον λόγο που ο αιτητής έφυγε από τη χώρα καταγωγής.

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης ο αιτητής ανέφερε ότι γεννήθηκε και διέμενε όλη του τη ζωή στην Douala, ομιλεί γαλλικά και λίγα αγγλικά, είναι άγαμος και άτεκνος, έχει ένα πιο μικρό αδελφό (ο οποίος βρίσκεται στη Δημοκρατία ως αιτητής ασύλου, η αίτηση του έχει απορριφθεί και καταχώρησε προσφυγή στο Δικαστήριο), ο πατέρας του απεβίωσε πριν από 18 χρόνια (Απρίλιος 2006) και η μητέρα του διαμένει στη Douala, έχει δε επικοινωνία μαζί της και είναι καλά. Ο αιτητής έχει ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση του το 2018 και συντηρούνταν οικονομικά από την μητέρα του.

Αναφορικά με τους λόγους που έφυγε από τη χώρα καταγωγής ο αιτητής ανέφερε κατά την ελεύθερη αφήγηση του ότι ήταν λόγω της ανασφάλειας, καθότι, ως ανέφερε, διωκόταν αφού είχε ταξιδέψει μετά τον θάνατο του πατέρα του στο χωριό και όταν επέστρεψαν μετά την κηδεία βρήκαν ότι τους έκλεψαν πράγματα από το σπίτι τους. Το 2021 η αστυνομία τους είπε να φύγουν από το σπίτι, η μητέρα του αιτητή αντιστάθηκε και τότε τους βοήθησε ένα άτομο από την εκκλησία, ο οποίος βοήθησε τον αιτητή και τον αδελφό του να έρθουν στη Δημοκρατία. Ερωτώμενος σχετικά ανέφερε ότι δέχτηκε φραστικές απειλές από τον θείο του αλλά και «πνευματικές απειλές». Ερωτώμενος για τον θείο του ανέφερε ότι δεν είχαν καλές σχέσεις μαζί του, ήδη προτού πεθάνει ο πατέρας του, και γνωρίζει μόνο το όνομα του και ότι ζούσε κι’ αυτός στην Douala. Ως ανέφερε, ο θείος του «πήρε όλα τα έγγραφα από την τράπεζα» και ότι ο πατέρας του είχε χρήματα στην τράπεζα, ως του είχε αναφέρει η μητέρα του, αλλά ο λογαριασμός είναι παγωμένος έκτοτε. Ερωτώμενος αν είχε προηγηθεί κάτι μεταξύ 2006, όταν πέθανε ο πατέρας του, και του 2021, όταν τους έβγαλαν από το σπίτι και ο θείος του άρχισε κατ’ ισχυρισμό αν τους απειλεί, απάντησε αρνητικά. Ερωτώμενος αν ζήτησε νομική συμβουλή αφού – σύμφωνα με τα λεγόμενα του – ζούσαν στο σπίτι αυτό ανενόχλητοι για 15 (2006-2021) ο αιτητής απάντησε και πάλι αρνητικά. Ερωτώμενος σε ποιόν ανήκει η ιδιοκτησία του σπιτιού αυτού ανέφερε ότι δεν γνωρίζει, ίσως να ανήκε στον παππού του.

Σε ερωτήσεις ως προς το τι ακολούθησε μετά που τους εκδίωξαν – ως ανέφερε – από το σπίτι που διέμεναν, ο αιτητής ανέφερε ότι έμεναν στην εκκλησία και περί τους 8 μήνες μετά ο αιτητής έμαθε ότι ο θείος του ήθελε να πουλήσει το σπίτι αλλά ο αιτητής τον σταμάτησε γράφοντας στον τοίχο (του σπιτιού). Σχετικά με τις κατ’ ισχυρισμό απειλές που λάμβαναν από τον θείο του ο αιτητής ανέφερε ότι αυτές άρχισαν πριν να φύγουν από το σπίτι και μετά απ’ αυτό ακολούθησε μόνο μια φορά απειλής, χωρίς να είναι σε θέση τελικά να περιγράψει κάποιο συγκεκριμένο συμβάν. Σχετικά με το γιατί δεν απευθύνθηκαν στις Αρχές ο αιτητής ανέφερε ότι δεν μπορεί να απαντήσει. Ερωτώμενος αν μπορεί να μείνει με ασφάλεια σε κάποια άλλη πόλη του Καμερούν ο αιτητής ανέφερε ότι, σύμφωνα με την εκκλησία, δεν θα είναι ασφαλής, αφού το πρόβλημα δεν έχει ακόμα διευθετηθεί.

Οι καθ’ ων η αίτηση, εξετάζοντας τα λεγόμενα του αιτητή στην αίτηση και τη συνέντευξη, κατέταξαν αυτούς στους ακόλουθους ουσιώδεις ισχυρισμούς.

1.    Ταυτότητα, χώρα καταγωγής, προφίλ και τόπος διαμονής του αιτητή

2.    Ο αιτητής απειλήθηκε από τον θείο του εξαιτίας περιουσιακής διαφοράς

Οι καθ’ ων η αίτηση αποδέχθηκαν τον 1^ο εκ των ως άνω ισχυρισμών, απέρριψαν δε τον 2^ο ουσιώδη ισχυρισμό, καθώς, ως κρίθηκε, στερούνταν εσωτερικής συνοχής.

Συγκεκριμένα, ως κρίθηκε, ο αιτητής δεν έδωσε ικανοποιητικές πληροφορίες και στοιχεία, περιοριζόμενος στο να αναφέρει γενικά και αόριστα ότι δεχόταν απειλές από τον θείο του, χωρίς τελικά να εξηγήσει πότε έλαβαν χώρα, για ποιο διάστημα, ποιο ακριβώς ήταν το περιεχόμενο των απειλών αυτών, πότε έγιναν τα συμβάντα των απειλών, γιατί δεν είχε προηγουμένως, μεταξύ του 2006 και του 2021, ενοχληθεί από τον θείο του, δεν μπόρεσε να δώσει την παραμικρή πληροφορία για τον θείο του (πέραν του μικρού του ονόματος), υπέπεσε σε αντιφάσεις, αφού – ενώ αρχικά είχε αναφέρει ότι ήταν πολλές οι απειλές που δέχθηκε – ακολούθως ανέφερε πολλές φορές ότι ήταν μια, και δεν μπορούσε τελικά να εξηγήσει ποιου ανήκε η ιδιοκτησία του σπιτιού, τι απέγιναν τα χρήματα του πατέρα του και γιατί δεν απευθύνθηκαν στις Αρχές προκειμένου να διευθετηθεί το ζήτημα και γιατί δεν προσπάθησαν να λάβουν – έστω – νομική συμβουλή σχετικά.

Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού, έγινε σε έρευνα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης (ΠΧΚ) εκ των οποίων επιβεβαιώθηκε ότι περιουσιακές διαφορές, ως αυτές που περιέγραψε ο αιτητής, αποτελούν συχνό φαινόμενο στο Καμερούν, αλλά αφορούν κυρίως διαφορές μεταξύ αυτόχθονων και ατόμων που μετοικούν σε ένα μέρος από αλλού. Επιπροσθέτως βρέθηκαν πληροφορίες που επιβεβαιώνουν ότι η εξάσκηση μαγείας είναι πρακτική διαδεδομένη στο Καμερούν ακόμα και σήμερα, παρότι διώκεται ποινικά. Κατέληξαν εκ των ως άνω ότι δεν πληρούται η εξωτερική αλλά ούτε η εσωτερική συνοχή των λεγομένων του αιτητή και ο 2^ος ισχυρισμός απορρίφθηκε ως αναξιόπιστος.

Κατά την αξιολόγηση κινδύνου, κατόπιν ανασκόπησης της κατάστασης ασφαλείας στον τόπο διαμονής (Douala/Littoral), έγινε αποδεκτό ότι – δεδομένου ότι δεν ασκείται εκεί αδιάκριτη βία – και λαμβανομένου υπόψη του προφίλ του αιτητή, ο οποίος είναι ενήλικος και γαλλόφωνος, οι καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν ότι δεν υφίσταται εύλογη πιθανότητα να εκτεθεί σε κίνδυνο δίωξης ή σοβαρής βλάβης κατά την επιστροφή του στη χώρα.

Συνεπεία των ως άνω η επίδικη αίτηση απορρίφθηκε ως αβάσιμη και εκδόθηκε απόφαση επιστροφής του αιτητή στη χώρα καταγωγής του.

Κατά τις διευκρινήσεις η συνήγορος του αιτητή απέσυρε ρητά τους λοιπούς νομικούς ισχυρισμούς, περιλαμβανομένου του ισχυρισμού αναρμοδιότητας, προωθώντας τελικά μόνο τον ισχυρισμό περί μη δέουσας έρευνας κατά την επίδικη διαδικασία.

Οι καθ' ων η αίτηση αντέταξαν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καθ' όλα νόμιμη, λήφθηκαν υπόψη και αξιολογήθηκαν άπαντες οι ισχυρισμοί της αιτητή, είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη και ορθή επί της ουσίας αυτής, ζητώντας γι’ αυτό απόρριψη της προσφυγής.

Δεδομένου ότι οι ως άνω μόνοι προωθούμενοι από τον αιτητή ισχυρισμοί συμπλέκονται άρρηκτα με την επί της ουσίας ορθότητα της επίδικης απόφασης, προχωρώ λοιπών με επί της ουσίας εξέταση της, εξ υπαρχής και επί όλων των ενώπιον μου στοιχείων, η οποία τελείται σε κάθε περίπτωση (βλ. και Ε.Δ.Δ.Δ.Π. Αρ.107/2023, Q. B. T. v. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημ.11/02/25).

Προχωρώ λοιπόν σε αξιολόγηση των ενώπιον μου στοιχείων

Διερχόμενος των ενώπιον μου στοιχείων είναι κατάληξη μου ότι συμφωνώ με όλα τα επί αξιοπιστίας των ισχυρισμών του αιτητή ευρήματα των καθ’ ων η αίτηση. Τούτο γιατί, ως και στην επίδικη αίτηση λεπτομερώς καταγράφεται, οι ισχυρισμοί του αιτητή που αφορούν τις κατ’ ισχυρισμό απειλές που έλαβε από τον θείο του δεν έχουν το απαραίτητο επίπεδο λεπτομέρειας, συνοχής, συνέπειας ή βιωματικών στοιχείων, και στερούνται παντελώς συγκεκριμένων πληροφοριών επί όλων των πτυχών τους. Εν προκειμένω, πολύ απλά, ο αιτητής ουδέν ανέφερε σχετικώς πέραν των δηλώσεων του, οι οποίες παρέμειναν γενικές και αόριστες, περί απειλών που δέχθηκε από τον θείο του, 15 ολόκληρα χρόνια μετά τον θάνατο του πατέρα του, κατά τη διάρκεια των οποίων ουδέν συνέβη σχετικώς, χωρίς να είναι σε θέση να αναφέρει την παραμικρή λεπτομέρεια ή να προσδώσει χρονική συνοχή στο αφήγημα του και ουδέν συγκεκριμένο περιστατικό ανέφερε. Παρότι δε ερωτήθηκε επί όλων των πτυχών του αφηγήματος του δεν ήταν σε θέση ο αιτητής να εξηγήσει ακόμα και απλές πτυχές του, ήτοι σχετικά με την ιδιοκτησία του σπιτιού εκ του οποίου κατ’ ισχυρισμό εκδιώχθηκε, γιατί ο θείος περίμενε 15 χρόνια για να προβεί στην εκδίωξη και τις απειλές προς την οικογένεια του αιτητή, αλλά και το τι συνέβη τελικά με την υπόλοιπη περιούσιά του πατέρα του. Δεν έχω λοιπόν τίποτε να προσθέσω στα όσα λεπτομερώς σχετικώς έχουν καταγράψει οι καθ’ ων η αίτηση στην επίδικη έκθεση/εισήγηση (ερ.63-66), ως αυτά καταγράφονται και πιο πάνω και τα οποία δεν θεωρώ σκόπιμο να επαναλάβω.

Δεδομένης δε εν προκειμένω της παντελούς έλλειψης εσωτερικής συνοχής επί όλου του 2^ου ισχυρισμού του αιτητή δεν θεωρώ ότι ήταν απαραίτητη η αναζήτηση πληροφορίων αναφορικά με την εξωτερική αξιοπιστία των ισχυρισμών του και εκ του περισσού θεωρώ έγινε. Σχετικώς, στο εγχειρίδιο του EASO «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», σελ.132, αναφέρεται, η αναζήτηση ΠΧΚ «ενδέχεται να μην είναι απαραίτητ[η] σε περίπτωση αρνητικής διαπίστωσης περί της αξιοπιστίας βάσει καταφανούς έλλειψης εσωτερικής συνοχής ή μη ικανοποιητικής επεξήγησης αποκλίσεων ή παραλλαγών σε ό,τι αφορά τα ουσιώδη στοιχεία μιας αίτησης ή, ακόμη περισσότερο, σε περίπτωση απόρριψης προσφυγής ως απαράδεκτης.». Θα πρέπει δε να σημειωθεί ότι – σε κάθε περίπτωση – οι πληροφορίες που εντοπίστηκαν ελάχιστα συναρτώνται με τα όσα ανέφερε ο αιτητής.  

Είναι εκ των ως άνω κατάληξη μου ότι ουδείς εκ των ισχυρισμών του αιτητή μπορεί να γίνει αποδεκτός, καθώς οι σημαντικές εν προκειμένω ελλείψεις εσωτερικής συνοχής δεν αφήνουν περιθώριο αποδοχής τους και στην απουσία μαρτυρίας που θα συμπλήρωνε τα κενά και τις ελλείψεις, ως αυτά ανωτέρω καταγράφονται, αυτά παραμένουν και πλήττουν αναπόφευκτα και τη συνολική αξιοπιστία του αιτητή.

Απομένει, ενόψει των ως άνω, μια αποτίμηση της κατάστασης ασφαλείας στον τόπο διαμονής του αιτητή (Douala, Littoral Region).

Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, κατά τους τελευταίους δώδεκα μήνες (τελευταία επικαιροποίηση στις 13/02/26), σημειώθηκαν 17 περιστατικά ασφαλείας στην Douala, περιφέρεια Littoral του Καμερούν, τα οποία οδήγησαν σε 30 θανάτους και τα οποία κατατάσσονται ως εξής: 8 περιστατικά διαδηλώσεων (demonstrations) που προκάλεσαν 26 θανάτους, 6 περιστατικά πολιτικής βίας (political violence) που οδήγησαν σε 11 θανάτους και 4 περιστατικά καταστολής (repression) που προκάλεσαν 10 θανάτους. [1] Για την ίδια με την ως άνω περίοδο, σε ολόκληρη την περιφέρεια Littoral σημειώθηκαν 28 περιστατικά ασφαλείας, τα οποία οδήγησαν σε 31 θανάτους και αφορούν: 13 περιστατικά διαδηλώσεων, τα οποία και προκάλεσαν 26 θανάτους, 11 περιστατικά πολιτικής βίας, με 12 θανάτους, 7 περιστατικά καταστολής (repression), με 11 θανάτους, 2 περιστατικά εξέγερσης (insurgency) και 2 περιστατικά τρομοκρατικής δραστηριότητας. [2] Σημειώνεται ότι ο πληθυσμός της πόλης Douala εκτιμάται κατά το έτος 2026 σε 4,5 εκατομμύρια κατοίκων [3], ενώ της περιφέρειας Littoral ,σύμφωνα με εκτιμήσεις που αφορούν στο έτος 2025, ανερχόταν περί τα 4,6 εκατομμύρια κατοίκων [4]. 

Είναι κατάληξη μου εκ των ως άνω ότι δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας και η ένταση τους στην περιοχή όπου διέμενε, και στην οποία εύλογα αναμένεται να επιστρέψει, δεν είναι του επιπέδου που απαιτείται προκειμένου να αποδοθεί συμπληρωματική ή άλλη προστασία, δεδομένου ότι δεν θεωρώ πως υφίστανται εν προκειμένω ιδιαίτερες περιστάσεις, λαμβανομένης υπόψη του ότι το αφήγημα του αιτητή  δεν γίνεται αποδεκτό, που θα μπορούσαν να επιτείνουν τον κίνδυνο για τον αιτητή, σε σύγκρισή με τον γενικό πληθυσμό της περιοχής, στη βάση της «αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας» [5] (C-901/19, CF and DN, ημ.10/06/21, ΔΕΕ). Σημειώνω ότι ο αιτητής είναι περί των 30 ετών, υγιής, γαλλόφωνος, διαμένει στην Douala, στις γαλλόφωνες περιοχές του Καμερούν και διαθέτει οικογενειακό δίκτυο εκεί (μητέρα).

Έπεται λοιπόν ότι δεν τεκμηριώθηκε εδώ βάσιμος φόβος «καταδίωξης του [αιτητή] για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων» και δεν υφίστανται «ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη», ως αμφότερες οι έννοιες ορίζονται στα αρ.3 και 19 του περί Προσφύγων Νόμου. Περαιτέρω ουδέν εντοπίζω στη βάση του οποίου θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι επιστροφή του αιτητή στο Καμερούν θα συνιστούσε επαναπροώθηση (βλ. αρ.3 ΕΣΔΑ).

Ουδέν ετέθη ενώπιον μου στα πλαίσια της παρούσης που να ανατρέπει τα ως άνω.

Η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με έξοδα €1000 υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή.

 

Α. Χριστοφόρου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.