ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 2594/25

 

26 Φεβρουαρίου, 2026

          [Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

     Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

Α.D.

Αιτητής

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ

 

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Ο Αιτητής παρών

Κ. Ιμανίμης (κος), για Ν. Νικολάου (κος), Δικηγόρος για τους Καθ' ων η αίτηση.

M. Katchatrian (κα) παρούσα για διερμηνεία από την Ελληνική στην Αγγλική και αντίστροφα.

Y. Mohamed (κος) παρών για πιστή μετάφραση από τα Somali στα Αγγλικά και αντίστροφα.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 02/10/25 (του κοινοποιήθηκε αυθημερόν), με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής, υπήκοος Σομαλίας, αφού εισήλθε παράνομα από τις μη ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 12/04/22, στις 21/09/25 πραγματοποιήθηκε η συνέντευξή του και στις 24/09/25 ετοιμάστηκε η έκθεση/εισήγηση. Στις 25/09/25, η αίτησή του απορρίφθηκε από εξουσιοδοτημένο από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιο λειτουργό, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Κατά την ενώπιον μου διαδικασία, ο Αιτητής υιοθέτησε το λόγο τον οποίο κατέγραψε στην αίτηση ασύλου του, ήτοι ότι η Al-Shabaab ζήτησε από τον πατέρα του χρήματα από το κατάστημα που διατηρούσε και όταν αυτός δεν ενέδωσε τον σκότωσαν. Βασάνισαν δε τον ίδιον με σκοπό να τον σκοτώσουν.

 

Οι Καθ’ ων η Αίτηση απάντησαν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου λήφθηκε ορθά και νόμιμα, μετά από δέουσα έρευνα και αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα ουσιώδη γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης και ότι η επίδικη απόφαση ήταν επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη. Υποστηρίξαν, ότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για υπαγωγή του Αιτητή είτε στο καθεστώς πρόσφυγα είτε συμπληρωματικής προστασίας.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Το Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη τα όσα υποστηρίζονται από τον Αιτητή, αυτά που απαντούν οι Καθ΄ ων η αίτηση, του περιεχομένου του διοικητικού φακέλου και αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2025 (Ν.73(Ι)/2018), προχωρεί να εξετάσει την ουσία του αιτήματος του Αιτητή με βάση το περιεχόμενο του σχετικού διοικητικού φακέλου (στο εξής «ΔΦ»).

 

Μετά από αξιολόγηση των πρακτικών της συνέντευξης το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι ο λειτουργός - εξεταστής της υπόθεσης ενημέρωσε τον Αιτητή για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του και κατά την διάρκεια της συνέντευξής του και έθεσε διάφορα ερωτήματα για να καλύψει τόσο τον πυρήνα του αιτήματός του όσο και τα επιμέρους ζητήματα. Του παρασχέθηκε δωρεάν διερμηνέας, του διαβάστηκαν όσα καταγράφηκαν στη συνέντευξη και επιβεβαίωσε πως όσα καταγράφηκαν αντικατόπτριζαν επακριβώς τις δηλώσεις του (ερυθρά 70-62 ΔΦ).

 

Ο Αιτητής στην αίτηση ασύλου του κατέγραψε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του λόγω του ότι η οργάνωση Al-Shabaab[1] σκότωσε τον πατέρα του αφού αρνήθηκε να πληρώσει όταν του το απαίτησαν (ερυθρά 1, 13 ΔΦ). Στη συνέντευξή του, ισχυρίστηκε ότι έφυγε από τη χώρα του επειδή η ζωή του κινδύνευε από την Al-Shabaab, αφού μέλη της, μετέβησαν στο μαγαζί του πατέρα του επιδιώκοντας να αποσπάσουν χρήματα, τον κάλεσαν να πάει στα γραφεία τους και όταν αυτός πήγε τον σκότωσαν (ερυθρά 64-Χ1,66-Χ7-Χ12 ΔΦ).  Ειδικότερα, ανέφερε ότι τα άτομα αυτά ήρθαν στο σπίτι του και απείλησαν την μητέρα του ότι άμα δεν πληρώσει θα τον σκοτώσουν και αυτόν (ερυθρό 64-Χ1 ΔΦ). Από το περιστατικό στο σπίτι του το 2017 μέχρι και τη στιγμή που έφυγε από τη Σομαλία δεν τον πλησίασε κανείς και ούτε συνέβη το οτιδήποτε στον ίδιο προσωπικά (ερυθρό 64-Χ11 ΔΦ).  

 

Ο λειτουργός αξιολογώντας όλους τους ισχυρισμούς του Αιτητή αποδέχθηκε ότι γεννήθηκε στην πόλη Mogadishu, Hamar Jabjab district, Benadir region, να αποτελεί τον τελευταίο τόπο διαμονής του στη Σομαλία (ερυθρά 68-X4 ΔΦ), ότι είναι μουσουλμάνος στο θρήσκευμα και ότι ανήκει στην φυλή Hawiye (ερυθρό 67-X8, 70-x6 ΔΦ).  Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού του Αιτητή για το προφίλ, την ταυτότητα και τη χώρα καταγωγής του, ο λειτουργός κατέγραψε ότι ο Αιτητής απάντησε στις ερωτήσεις που του τέθηκαν με ακρίβεια και συνεκτικότητα και κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να παράσχει όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το εν λόγω μέρος του αιτήματός του και οι εξωτερικές πηγές πληροφόρησης επικύρωναν τις ονομασίες και τα όσα ανέφερε σχετικά με την περιοχή καταγωγής και πρότερης διαμονής του (ερυθρά 68-67, 202-201 ΔΦ).

 

Απέρριψε, όμως, τον ισχυρισμό του Αιτητή περί ισχυριζόμενης δολοφονίας του πατέρα του από την οργάνωση Al-Shabaab.  Ως προς την εσωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, ο λειτουργός εντόπισε τα εξής αρνητικά ευρήματα:

-          Ο Αιτητής δεν μπορούσε να ανακαλέσει την περίοδο θανάτου του πατέρα του, δεν παρείχε τις απαραίτητες διευκρινήσεις για τον τρόπο που γνώριζε τα στοιχεία αυτά δεδομένου ότι δεν ήταν παρόν στο περιστατικό, ούτε μπορούσε να απαντήσει ικανοποιητικά πως γνώριζε για την πρόταση του πατέρα του να πληρώσει μέρος των χρημάτων, απάντησε δε γενικώς ότι τον ενημέρωσε η μητέρα του (ερυθρό 66 Χ4-Χ12 ΔΦ).

-          σε σχέση με την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, ο λειτουργός κατέληξε ότι υπάρχουν στοιχεία που στοιχειοθετούν το γεγονός ότι η Al-Shabab  επιβάλει ‘φόρους’ και εισφορές στα άτομα και επιχειρήσεις στις περιοχές που ελέγχουν, εντούτοις δεν μπορούσαν τα λεγόμενα του Αιτητή να συσχετισθούν με την δολοφονία του πατέρα του καθώς το αφήγημα του δεν εμπεριείχε στοιχεία βιωματικού χαρακτήρα (ερυθρό 200 ΔΦ)

 

Απορρίφθηκε, δε και ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι η οργάνωση Al-Shabaab θέλουν να τον σκοτώσουν.  Ως προς την εσωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, ο λειτουργός εντόπισε τα τα εξής αρνητικά ευρήματα:

-          Ο Αιτητής δεν μπορούσε να παραθέσει επαρκείς πληροφορίες σχετικά με τις ακόλουθες φορές που ήρθαν οι άνθρωποι της Al-Shabaab στο σπίτι του για να ζητήσουν λεφτά, και δεν μπόρεσε να απαντήσει ικανοποιητικά για το άμα η μητέρα του πλήρωσε τον φόρο, αρκέστηκε να αναφέρει ότι η μητέρα του τον έσωσε χωρίς να πληρώσει (ερυθρό 64 Χ6-Χ7 ΔΦ).

-          Ο Αιτητής, ερωτηθείς άμα αντιμετώπισε κάποιο πρόβλημα από την Al-Shabaab, ανέφερε ότι δεν αντιμετώπισε κανένα πρόβλημα. Ερωτηθείς δεν πως και δεν συνέβη τίποτα στον ίδιο ενώ λάμβανε απειλές από το 2017 έως το 2022, απαντώντας, χωρίς τις απαραίτητες εξηγήσεις ότι μεταφέρθηκε στην πόλη Mogadishu (ερυθρό 64 Χ6-Χ11 ΔΦ)..

-          σε σχέση με την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, ο λειτουργός κατέληξε πως συνεπεία της προσωπικής φύσεως του ισχυρισμού του Αιτητή, μοναδικό τεκμήριο αυτού αποτελούσαν τα λεγόμενα του Αιτητή και ως εκ τούτου δεν ήταν εφικτή η περαιτέρω έρευνα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης (ερυθρό 198 ΔΦ),

 

Μετά δε από συνολική αξιολόγηση της γενικότερης αξιοπιστίας του Αιτητή, των όσων τέθηκαν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου υπό μορφή δηλώσεων^[2] και της εικόνας που παρουσίασε κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία (από ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν) διαπιστώνω ότι η αξιοπιστία του επί αυτού του σημείου του αιτήματός του, δίωξη του από την Al-Shabaab, δεν τεκμηριώνεται.  Η πλήρης εικόνα που διαμορφώνεται μέσω των στοιχείων του φακέλου του, κατόπιν ορθολογικής ανάλυσης και δίκαιης στάθμισής τους^[3], επιβεβαιώνει τα συμπεράσματα του λειτουργού. Το αφήγημά του εμπεριείχε δηλώσεις που στερούνταν βιωματικών αναφορών, ενώ από τις απαντήσεις του, κατά την διαδικασία της συνέντευξης, διαπιστώνεται ότι δεν παρείχε κάθε διαθέσιμη βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής του, ούτε τεκμηρίωσε τους ισχυρισμούς του με επαρκή λεπτομέρεια (Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025 (Ν. 6(Ι)/2000)), βλέπε επίσης Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112, 120-131) Σύμφωνα, επίσης, και με την § 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών, ο Αιτητής θα έπρεπε:

 

«(i) να λέει την αλήθεια και να βοηθά τον εξεταστή με κάθε δυνατό τρόπο με την τεκμηρίωση των ισχυρισμών του με κάθε δυνατό τρόπο.

(ii) να κάνει προσπάθεια να υποστηρίξει τα λεγόμενά του με κάθε διαθέσιμο τεκμήριο και να δώσει ικανοποιητική επεξήγηση για κάθε απουσία τεκμηρίων. Αν είναι αναγκαίο πρέπει να καταβάλει προσπάθεια να προσκομίσει επιπρόσθετα τεκμήρια.

(iii) να παρέχει όλες τις σχετικές πληροφορίες που αφορούν τον εαυτό του και τις προγενέστερες εμπειρίες του με όσο το δυνατόν περισσότερες λεπτομέρειες για να καταστήσει ικανό τον εξεταστή να αποδείξει τους σχετικούς ισχυρισμούς.  Αναμένεται ότι θα του ζητηθεί να δώσει μια συνεκτική εξήγηση όλων των λόγων που επικαλείται για υποστήριξη του αιτήματός του για προσφυγικό καθεστώς και θα πρέπει να απαντήσει σε όλες τις ερωτήσεις που θα του υποβληθούν.»

 

Ούτε θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του Αιτητή. (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Τα γεγονότα της περίπτωσης του Αιτητή σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιάσεις του δεν προκύπτει να συντρέχουν στο πρόσωπο του εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών) Συνεπώς, η κατάληξη της Υπηρεσίας Ασύλου είναι αιτιολογημένη, λήφθηκε μετά από δέουσα έρευνα και στα πλαίσια του Νόμου καθότι από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον της και από τις παραστάσεις του Αιτητή δεν τεκμηριώνονται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000) και/ή απέτυχε να καταδείξει ότι σε περίπτωση επιστροφής στην χώρα καταγωγής του, υπάρχει κίνδυνος δίωξης του για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων.

 

Ούτε η περίπτωση του Αιτητή εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής σε αυτόν καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας. Ο λειτουργός εξέτασε κατά πόσο ο Αιτητής θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρου 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000), καταλήγοντας ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίστατο. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνε την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι ο ίδιος προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, θα υποβαλλόταν σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, βάσει του Άρθρου 15, εδάφια (α) και (β), της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/ΕΕ^[4] που αντιστοιχεί στο Άρθρο 19(2), εδάφια (α) και (β), του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν. 6(Ι)/2000). Ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός εξέτασε, μέσω επίσημων πηγών πληροφόρησης, κατά πόσο ο Αιτητής θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000) καταλήγοντας στο ότι η ασκούμενη βία που παρατηρείτο στην περιοχή συνεπεία των ένοπλων συγκρούσεων εξαιτίας παραστρατιωτικών οργανώσεων, δεν έφθανε στο επίπεδο που θα μπορούσε να εκθέσει οποιοδήποτε άτομο σε σοβαρή και ατομική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητάς του (ερυθρό 189 ΔΦ). Μετά από αναθεωρημένη έρευνα του Δικαστηρίου σε συνάρτηση με τον τόπο συνήθους διαμονής του Αιτητή, προκύπτει ότι η Banaadir Region αποτελεί διοικητική περιοχή του νοτιοανατολικού τμήματος της Σομαλίας[5] με πληθυσμό το 2019, να εκτιμάται στους 2,330,700 κατοίκους[6]. H Banaadir είναι Σομαλική περιοχή που βρίσκεται σε διαμάχες με την Al-Shabaab και τις κυβερνητικές δυνάμεις, καθώς η περιοχή της εμπεριέχει και την πρώτευσα της χώρας Mogadishu. Μπορεί η εν λόγω οργάνωση να έχει αρκετή εξουσία και δύναμη ακόμα και αν δεν ελέγχει την περιοχή, όμως η πλειονότητα των καταγεγραμμένων περιστατικών ασφαλείας, αποδίδεται σε δράσεις της Al-Shabaab που στοχοποιεί κυβερνητικούς στόχους.[7] Για την πληρότητα της έρευνας θα παρατεθούν και πρόσφατα στοιχεία από διεθνείς πηγές σχετικά με τα καταγεγραμμένα περιστατικά ασφαλείας στον τόπο προηγούμενης συνήθους διαμονής του Αιτητή. Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED («Armed Conflict Location and Event Data Project»)^[8] έως τις 23-2-2026, στην περιοχή Banadir, σημειώθηκαν 427 περιστατικά ασφαλείας τα οποία είχαν ως συνέπεια τον θάνατο 270 ανθρώπων. Μεταξύ αυτών 15 συνίσταντο σε περιστατικά βίας κατά αμάχων (4 θάνατοι) και 4 ήταν περιστατικά εκρήξεων ή εξ αποστάσεως χρήσης βίας (10 θάνατοι). Παρά, όμως, τη δυσχερή κατάσταση ασφαλείας που παρουσιάζεται στον τόπο διαμονής του Αιτητή παρατηρείται ότι αυτός δεν έχει τεκμηριωθεί ότι έχει πληγεί προσωπικά από τις συγκρούσεις μεταξύ της ένοπλης ομάδας Al-Shabaab και κυβερνητικών δυνάμεων. Συνεπώς, το Δικαστήριο εξετάζοντας το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης σε σχέση με τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή και σε συνάρτηση με τις ατομικές του περιστάσεις διαπιστώνει ότι δεν πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις βάσει της έννοιας αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας^[9] - που έχει προτείνει το ΔΕΕ στις αποφάσεις Elgafaji^[10] και Diakité^[11]. Τα ατομικά χαρακτηριστικά και στοιχεία του Αιτητή οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι με την επιστροφή του θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη.

 

Επομένως, με βάση όλα τα ανωτέρω δεν διαπιστώνω ελλιπή έρευνα αλλά ούτε πλάνη περί το νόμο και των πραγματικών δεδομένων που λήφθηκαν υπόψη από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (Βλέπε  Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345 ). Η επάρκεια της αιτιολογίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα πραγματικά και νομικά περιστατικά της υπόθεσης, ενώ η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης συμπληρώνεται και/ή αναπληρώνεται μέσα από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου του Αιτητή ήτοι της έκθεσης/εισήγησης του λειτουργού η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της απόφασης του εξουσιοδοτημένου από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιου λειτουργού, όπως επίσης και από το σύνολο της όλης διοικητικής ενέργειας με αποτέλεσμα να καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων του Αιτητή, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να του αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €600 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

 

                         

 Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.