ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

                                                                        

                                                                                    Υπόθεση αρ. 3531/2023

                                   

27 Φεβρουαρίου 2026

 

[Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

                           Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

 

Μεταξύ:

O.A.A.

Αιτητή

και

 

 Υπηρεσίας Ασύλου και/ή Υπουργείου Εσωτερικών

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       Καθ' ων η αίτηση

 

Ο. Ηλιάδης (κος) για Α. Λαζάρου (κα), Δικηγόρος για Αιτητή

 

Μ. Φιλίππου (κα), Δικηγόρος για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ Δ.Δ.Δ.Δ.Π:   Με την προσφυγή του ο Αιτητής, αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερ. 27/08/2023 η οποία κοινοποιήθηκε στον Αιτητή στις 06/09/2023 και δια της οποίας απορρίφθηκε η αίτηση του για παροχή διεθνούς προστασίας, ως άκυρης, παράνομης, αντισυνταγματικής και στερούμενης νομικού αποτελέσματος.

Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους καθ' ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου που κατατέθηκε στα πλαίσια των διευκρινήσεων της παρούσας προσφυγής ως Τεκμήριο 1, ο Αιτητής, είναι ενήλικας υπήκοος Νιγηρίας και στις 13/12/2022 υπέβαλε αίτηση χορήγησης καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Στις 02/08/2023 διεξήχθη συνέντευξη στον Αιτητή από αρμόδιο λειτουργό του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο (E.U.A.A.). Ακολούθως, στις 14/08/2023, ο αρμόδιος λειτουργός ετοίμασε Εισηγητική Έκθεση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου σχετικά με τη συνέντευξη του αιτητή. Στις 27/08/2023, ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου, αποφάσισε την απόρριψη του αιτήματος διεθνούς προστασίας του αιτητή. Στις 06/09/2023, η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε σχετική επιστολή ενημέρωσης περί της απόρριψης του αιτήματος του αιτητή, η οποία κοινοποιήθηκε στον Αιτητή αυθημερόν, κατόπιν επεξήγησης του περιεχομένου σε γλώσσα κατανοητή για τον Αιτητή.

 

Στη συνέχεια, ο Αιτητής καταχώρησε την υπό εξέταση προσφυγή εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου.

Ο συνήγορος του Αιτητή στα πλαίσια της προσφυγής και της γραπτής αγόρευσης, προώθησε διάφορους λόγους ακύρωσης προς υποστήριξη του αιτήματος για ακύρωσης της προσβαλλόμενης πράξης, τους οποίους εν τέλει εγκατέλειψε κατά το στάδιο των διευκρινήσεων και διατήρησε μόνο το λόγο ακύρωσης που αφορά την μη διεξαγωγή δέουσας έρευνας. Ενόψει των δηλώσεων του ευπαίδευτου συνηγόρου του Αιτητή, όλοι οι λόγοι ακύρωσης ως καταγράφονται στην προσφυγή, πέραν από το λόγο ακύρωσης που αφορά τη μη δέουσα έρευνα εκ μέρους των Καθ’ ων η αίτηση, αποσύρονται και απορρίπτονται.

Οι καθ' ων η αίτηση αντιτάσσουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καθ' όλα νόμιμη, λήφθηκε κατόπιν δέουσας έρευνας και σωστής ενάσκησης των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στους καθ΄ ων η αίτηση, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη και απορρίπτουν τους προωθούμενους ισχυρισμούς ως νόμω και ουσία αβάσιμους.

Θα προχωρήσω να εξετάσω τον λόγο ακύρωσης που διατήρησε ο συνήγορος του Αιτητή ήτοι τον ισχυρισμό περί μη διενέργειας της δέουσας έρευνας εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση.

Κατά πάγια νομολογία, η επάρκεια της έρευνας, η έκταση και ο τρόπος διεξαγωγής της, ποικίλει ανάλογα με τα υπό διερεύνηση γεγονότα. Προκαθορισμένος τρόπος δεν υπάρχει. Με την προϋπόθεση ότι η έρευνα είναι επαρκής, το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στον τρόπο που η διοίκηση επέλεξε να διερευνήσει το θέμα, ούτε και υποκαθιστά τα υπ' αυτής διαπιστωθέντα πρωτογενή ευρήματα (βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών κ.ά. (1999) 3 Α.Α.Δ. 447 και Ράφτης ν. Δημοκρατίας κ.ά. (2002) 3 Α.Α.Δ. 345 και Κώστας Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 1002/2009, ημερ. 27.10.2011).

Στη βάση της πιο πάνω υποχρέωσης του αρμόδιου οργάνου για δέουσα έρευνα θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν οι ισχυρισμοί του Αιτητή σε όλα τα στάδια εξέτασης του αιτήματός του, για να διαφανεί εάν όντως το αρμόδιο όργανο προέβη στη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα.

Στο πλαίσιο του εντύπου της αίτησής του για διεθνή προστασία, ο Αιτητής ανάφερε ότι ο πατέρας του είχε 2 συζύγους. Πρόσθεσε ότι όταν η μητέρα του απεβίωσε, ζούσε με τον πατέρα του και την πρώτη του σύζυγο. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, η πρώτη σύζυγος του τελευταίου τον κακομεταχειριζόταν, τον τραυμάτιζε με μαχαίρια και του έκαιγε το δέρμα. Ο Αιτητής χρησιμοποίησε τα χρήματα που του είχε δώσει ο πατέρας του για να φύγει από τη χώρα. (βλ. ερ. 1 του Δ.Φ.). 

 

Κατά τη διάρκεια της προσωπικής του συνέντευξης, ο Αιτητής δήλωσε ότι κατάγεται από την πόλη Onitsha (πολιτεία Anambra) της Νιγηρίας, η οποία αποτελούσε και τον συνήθη τόπο διαμονής του στη χώρα καταγωγής του πριν από την αναχώρησή του. Οι γονείς του έχουν αποβιώσει και διαθέτει μία ετεροθαλή αδελφή και έναν ετεροθαλή αδελφό. Όσον αφορά την οικογενειακή του κατάσταση, είναι άγαμος και άτεκνος. Ως προς το εκπαιδευτικό του υπόβαθρο, είναι απόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Σχετικά με την επαγγελματική του εμπειρία, ο Αιτητής εργαζόταν ως σχεδιαστής και τυπογράφος βιβλίων κατά την περίοδο 2019–2022.

 

Ως προς τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής ανέφερε ότι, κατόπιν του θανάτου της μητέρας του, ο πατέρας του τέλεσε δεύτερο γάμο. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, η δεύτερη σύζυγος του πατέρα του, δεν τον συμπαθούσε και, μετά την ασθένεια και τον επακόλουθο θάνατο του πατέρα του το 2021, άρχισε να τον κακομεταχειρίζεται. Ο Αιτητής υποστήριξε ότι, λόγω της κακομεταχείρισης αυτής, χρησιμοποίησε τα χρήματα που του είχε αφήσει ο πατέρας του προκειμένου να εγκαταλείψει τη χώρα. (βλ. ερ. 38 του Δ.Φ.).

 

Κατά το στάδιο των διευκρινιστικών ερωτήσεων, ο Αιτητής, κληθείς να εξηγήσει το γεγονός ότι ο πατέρας του ήταν Χριστιανός Καθολικός και ότι ήταν παντρεμένος με δύο γυναίκες, δήλωσε ότι ο πατέρας του δεν του εξήγησε πως κατάφερε να το κάνει αυτό. Σε σχετική ερώτηση, ο Αιτητής δήλωσε ότι δεν επιθυμεί να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του καθότι φοβάται την μητριά του, αφού έφυγε από το σπίτι χωρίς να της το αναφέρει. (βλ. ερ. 38 του Δ.Φ.). Ερωτηθείς σχετικά με τη ζωή του πριν από τον θάνατο του πατέρα του, ο Αιτητής επανέλαβε ότι ο πατέρας του ήθελε το καλό του και πως η μητριά του, του φερόταν καλά όσο ο πατέρας του ήταν παρών, όταν όμως ο πατέρας του έλειπε, η συμπεριφορά της άλλαζε και του φερόταν άσχημα. (βλ. ερ. 37 του Δ.Φ.).

 

Ερωτηθείς για το πώς ήταν η ζωή του μετά τον θάνατο του πατέρα του (02/07/2021), ο Αιτητής ανέφερε ότι η μητριά του άρχισε να τον κακομεταχειρίζεται. Συγκεκριμένα, δήλωσε ότι τον ρωτούσε επίμονα πού βρισκόταν, τον κυνηγούσε με μαχαίρι και ότι δύο φορές τον μαχαίρωσε στο πόδι. Ερωτώμενος να εξηγήσει τι μεσολάβησε την πρώτη φορά, όπου ως ισχυρίστηκε τον μαχαίρωσε η μητριά του, δήλωσε ότι άργησε να επιστρέψει στο σπίτι και πήγε στην κουζίνα και ξεκίνησε να τρώει, όταν το αντιλήφθηκε η μητριά του ότι έφαγε το φαγητό, πήρε ένα μαχαίρι και τον μαχαίρωσε στο πόδι, ενώ σε σχετική ερώτηση πότε μεσολάβησε το εν λόγω γεγονός, δήλωσε ότι δεν θυμάται. Ερωτηθείς για την δεύτερη φορά που μαχαιρώθηκε από την μητριά του, δήλωσε ότι φώναξε στον αδελφό του επειδή του πήρε το κινητό, ενώ ο αδελφός του είπε ότι τον κτύπησε, και λόγω αυτού η μητριά του, τον μαχαίρωσε στο πόδι. Μετά από αυτό, εγκατέλειψε το σπίτι και δεν επέστρεψε. Εξίσου, κατόπιν σχετικής ερώτησης, δεν θυμόταν πότε μεσολάβησε το περιστατικό. Ερωτηθείς εάν είχε υποστεί οποιαδήποτε άλλη μορφή κακομεταχείρισης από τη μητριά του, απάντησε αρνητικά. Ανέφερε ότι μετά τον θάνατο του πατέρα του έζησε με τη μητριά του για ενάμιση μήνα. Στη συνέχεια διέμενε με έναν φίλο του, μέχρι που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του. Πρόσθετα, ανέφερε πως επέστρεψε στο σπίτι και η μητριά του του είπε να μην γυρίσει πίσω και από τότε δεν την είδε ξανά. Κληθείς να εξηγήσει, λαμβανομένου υπόψη ότι η μητριά του, του είπε να μην επιστρέψει ξανά στο σπίτι, για ποιο λόγο πιστεύει ότι η μητριά του θα ήθελε να τον βλάψει, απάντησε ότι επειδή δεν τον συμπαθεί. Ερωτηθείς κατά πόσο πιστεύει ότι οι αρχές θα τον προστατεύσουν από τη μητριά του, απάντησε πως δεν γνωρίζει. (βλ. ερ. 34 του Δ.Φ.). 

  

Ακολούθως, ο αρμόδιος λειτουργός, αξιολογώντας τα όσα ο Αιτητής δήλωσε στην συνέντευξη του, κατηγοριοποίησε τους ισχυρισμούς του ως εξής: 1) Ταυτότητα, προφίλ, χώρα καταγωγής και τόπο συνήθους διαμονής του Αιτητή, 2) Ισχυρισμός ότι υπέστη κακομεταχείριση και ότι μαχαιρώθηκε δύο φορές από τη μητριά του, μετά τον θάνατο του πατέρα του.

 

Αναφορικά με τον πρώτο ισχυρισμό, ο λειτουργός έκρινε ότι οι δηλώσεις του Αιτητή υπήρξαν εσωτερικά αξιόπιστες, καθώς ο Αιτητής προσκόμισε το διαβατήριο από τη χώρα καταγωγής του και καθώς τα όσα ανέφερε επιβεβαιώνονται από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης. Ως εκ τούτου, ο πρώτος ισχυρισμός έγινε αποδεκτός.

 

Αντίθετα, ως προς το δεύτερο ισχυρισμό, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι οι δηλώσεις του Αιτητή χαρακτηρίζονται από γενικότητα και μη λεπτομέρεια. Ειδικότερα, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει το γεγονός ότι ο πατέρας του ήταν Χριστιανός Καθολικός και ότι ήταν παντρεμένος με δύο γυναίκες ταυτόχρονα. Περαιτέρω, ο Αιτητής αδυνατούσε να παράσχει επαρκείς λεπτομέρειες σχετικά με την περίοδο κατά την οποία ζούσε με τον πατέρα και τη μητριά του και οι απαντήσεις του κρίθηκαν ασαφείς και μη συγκεκριμένες. Ως τόνισε ο αρμόδιος λειτουργός, δεδομένου ότι ο Αιτητής διέμενε μαζί τους, θα αναμενόταν μια λεπτομερής περιγραφή της ζωής του κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου. Η απάντησή του, ότι δηλαδή η μητριά του, του φερόταν καλά εν παρουσία του πατέρα του ενώ τον κακομεταχειριζόταν όταν ο πατέρας του δεν ήταν παρών, δεν κρίθηκε επαρκώς λεπτομερής. Με τον ίδιο τρόπο, όταν του ζητήθηκε να δώσει λεπτομέρειες για τη ζωή του με τη μητριά του μετά τον θάνατο του πατέρα του, οι απαντήσεις του θεωρήθηκαν ασαφείς και ανεπαρκείς. Συγκεκριμένα, εκτός από το ότι ανέφερε ότι είχε υποστεί κακομεταχείριση και ότι είχε μαχαιρωθεί δύο φορές, δεν παρείχε καμία πρόσθετη πληροφορία για τη περίοδο κατά την οποία ζούσε με τη μητριά του μετά τον θάνατο του πατέρα του. Σε σχέση με το πρώτο και αντίστοιχα το δεύτερο περιστατικό κατά το οποίο δέχτηκε μαχαιριές, δεν ήταν σε θέση να παράσχει επαρκείς λεπτομέρειες σχετικά με τις συνθήκες της επίθεσης, την σωματική του κατάσταση και την ιατρική φροντίδα που έλαβε στη συνέχεια. Δεδομένου, ως επισημάνθηκε, ότι ο ίδιος βίωσε τα περιστατικά, αναμενόταν μια πιο λεπτομερής περιγραφή από πλευράς του.

 

Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, ο αρμόδιος λειτουργός διενέργησε έρευνα σχετικά με την κακομεταχείριση των παιδιών στη Νιγηρία, ο αρμόδιος λειτουργός κατέγραψε πως αν και εξωτερικές πηγές περιγράφουν την κακοποίηση των παιδιών ως ένα συνηθισμένο φαινόμενο στη Νιγηρία, παρ’ όλα αυτά ο Αιτητής δεν μπόρεσε να παρέχει συγκεκριμένες και λεπτομερείς πληροφορίες για να στηρίξει τον ισχυρισμό του. Ενόψει όλων των ανωτέρω ο ισχυρισμός δεν έγινε αποδεκτός.

 

 

Ενόψει των πιο πάνω ευρημάτων, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι ο Αιτητής δεν δικαιούται προσφυγικό καθεστώς, αφού στο πρόσωπο του δεν συντρέχουν εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης για ένα από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 3 και 3Δ του Περί Προσφύγων Νόμου ήτοι την εθνικότητα την φυλή, τη θρησκεία, την ιδιότητα μέλους σε μια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα ή την πολιτική γνώμη όπως περιγράφεται στο άρθρο 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 και το άρθρο 10 της οδηγίας 2011/95/ΕΕ. Περαιτέρω, θεώρησε ότι δεν δικαιολογείται αναγνώριση συμπληρωματικής προστασίας στο πρόσωπο του αιτητή, καθότι δεν προέκυψε πραγματικός κίνδυνος θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή βασανιστηρίων ή απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης δυνάμει του άρθρου 15(α) και (β) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ (αντίστοιχο άρθρο19(2) (α) και (β) του περί Προσφύγων Νόμου). Επιπρόσθετα, η αρμόδια αρχή, έκρινε ότι ούτε και οι προϋποθέσεις για χορήγηση συμπληρωματικής προστασίας συντρέχουν δυνάμει του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, μιας και στη Πολιτεία Anambra της Νιγηρίας, όπου βρίσκεται ο τόπος  προηγούμενης διαμονής του Αιτητή, δεν επικρατούν συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας κατά των αμάχων λόγω εσωτερικής και/ή διεθνούς ένοπλης σύγκρουσης.

 

Ενόψει των πιο πάνω αναφερθέντων, δεν διαπιστώνω μη διενέργεια δέουσας έρευνας από μέρους της Διοίκησης και ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίπτεται.

 

Θα προχωρήσω να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης στη βάση του άρθρου 11 (3) (α) του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν. 73(I)/2018) και ενόψει τούτου να κρίνω αν ορθά το αρμόδιο όργανο απέρριψε το αίτημα του Αιτητή.

 

Προχωρώντας λοιπόν στην εξέταση των ουσιωδών ισχυρισμών της παρούσας υπόθεσης, το Δικαστήριο αρχικά συντάσσεται με την αξιολόγηση των Καθ’ ων η αίτηση αναφορικά με τα στοιχεία του προσωπικού προφίλ, τη χώρα καταγωγής και τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του αιτητή. Οι μεν δηλώσεις του κρίνονται ως σαφείς και λεπτομερείς,  ενώ επιβεβαιώθηκαν από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης. Ως εκ τούτου ο ισχυρισμός αναφορικά με τα στοιχεία του προσωπικού προφίλ, τη χώρα καταγωγής και τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του αιτητή γίνεται δεκτός ως αξιόπιστος.

 

Προχωρώντας στην αξιολόγηση της εσωτερικής αξιοπιστίας του ισχυρισμού του αιτητή περί του ότι μετά τον θάνατο του πατέρα του, κακομεταχειρίστηκε από την μητριά του και τον μαχαίρωσε 2 φορές, παρατηρώ εκ προοιμίου ότι αυτός υπέπεσε σε πολλές ασάφειες, αντιφάσεις και ανακρίβειες, οι οποίες πλήττουν καίρια την αξιοπιστία του, και δεν παρείχε επαρκείς και ικανοποιητικές λεπτομέρειες και πληροφορίες σε σχέση με τον πυρήνα του αιτήματός του.

 

Ορθώς, λοιπόν, θεωρώ κρίθηκε από τους καθ' ων η αίτηση ότι, τα όσα προβλήθηκαν στη συνέντευξη του αιτητή, ως ανωτέρω καταγράφονται, έθεταν εύλογα εν αμφιβόλω την αξιοπιστία των λεγομένων του αναφορικά με τα όσα ισχυρίστηκε, καθότι δεν ήταν σε θέση να παρέχει ικανοποιητικές πληροφορίες σχετικά με τον ισχυριζόμενο φόβο δίωξης του, ενώ οι απαντήσεις του στερούνταν εύλογα αναμενόμενων λεπτομερειών και περιείχαν αρκετές ελλείψεις, χρονικές ασυνέπειες και αντιφάσεις όσον αφορά  τον κίνδυνο που ισχυρίστηκε ότι διατρέχει από την μητριά του. Ειδικότερα, ασαφείς και χωρίς ευλογοφάνεια ήταν οι δηλώσεις του Αιτητή αναφορικά με τα δύο περιστατικά κατά τα οποία, ως ισχυρίστηκε, δέχτηκε μαχαιριές, ενώ δεν ήταν σε θέση να παράσχει επαρκείς λεπτομέρειες σχετικά με τις συνθήκες των επιθέσεων από την μητριά του, την σωματική του κατάσταση και την ιατρική φροντίδα που έλαβε στη συνέχεια. Ο Αιτητής δεν παρουσίασε επαρκή στοιχεία για τα ισχυριζόμενα τραύματα. Ως εκ τούτου, η μη τεκμηριωμένη αναφορά για τους εν λόγω τραυματισμούς μειώνουν την αξιοπιστία των δηλώσεων του. Πρόσθετα, θα συμφωνήσω επίσης με την αξιολόγηση στην οποία έχει προβεί ο αρμόδιος λειτουργός ως καταγράφεται στην Έκθεση - Εισήγηση και με τα σημεία που εντόπισε περί του να καταλήξει σε εύρημα περί της μη αξιοπιστίας του αιτητή  και επομένως παρέλκει η όποια επανάληψη τους.

 

Επομένως, καταλήγω ότι το εν λόγω αφήγημα του αιτητή δεν παρουσιάζει ευλογοφάνεια και περιέχει ουσιώδεις αντιφάσεις. Ενόψει των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ότι τα εκ του αιτητή εξιστορισθέντα δεν αντικατοπτρίζουν βιωματικά περιστατικά. Επομένως, ο υπό εξέταση ισχυρισμός κρίνεται ως εσωτερικά μη αξιόπιστος.

 

Σε σχέση με την εξωτερική αξιοπιστία των ανωτέρω δηλώσεών του, το Δικαστήριο κρίνει ότι εκ των όσων αυτός δήλωσε, λόγω της απολύτου προσωπικής φύσεως τους, δεν προκύπτουν στοιχεία που θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο περαιτέρω έρευνας σε εξωτερικές πηγές. Στη βάση, λοιπόν, της αξιολόγησης της εσωτερικής αξιοπιστίας των δηλώσεών του αιτητή, ο υπό εξέταση ισχυρισμός απορρίπτεται ως μη αξιόπιστος στο σύνολό του.

 

Υπό το φως των πραγματικών περιστατικών της υπό κρίση υπόθεσης που έγιναν αποδεκτά, κρίνεται ότι ορθώς οι Καθ' ων η αίτηση διαπίστωσαν, σύμφωνα και με τα πιο πάνω, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την αναγνώριση του Αιτητή ως πρόσφυγα, καθώς όπως προκύπτει από το πιο πάνω ιστορικό, ο Αιτητής δεν τεκμηρίωσε κανένα απολύτως ισχυρισμό ο οποίος στοιχειοθετεί βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης, που να εμπίπτει στις προϋποθέσεις αναγνώρισης του καθεστώτος του πρόσφυγα στο πρόσωπό του, έτσι όπως η έννοια του πρόσφυγα ερμηνεύεται στην Σύμβαση της Γενεύης του 1951 και από τον Περί Προσφύγων Νόμο, καθότι ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας, ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων σύμφωνα με το άρθρο 3 του Περί Προσφύγων Νόμου.

Συνακόλουθα ο Αιτητής δεν επικαλέστηκε κανέναν ουσιώδη λόγο που να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη υπό τη μορφή θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή βασανιστηρίων, εξευτελιστικής ή απάνθρωπης μεταχείρισης ή τιμωρίας, για να του δοθεί συμπληρωματική προστασία σύμφωνα με το άρθρο 19 (2) (α), (β) του Περί Προσφύγων Νόμου.

Περαιτέρω, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν συντρέχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, ο Αιτητής, σε περίπτωση επιστροφής  στη χώρα καταγωγής του θα αντιμετωπίσει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, ως οι διατάξεις του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου προβλέπουν, το Δικαστήριο ανέτρεξε σε έγκυρες πηγές πληροφόρησης για τη χώρα του αιτητή, προς εξέταση της κατάστασης που επικρατεί στην πόλη Onitsha της πολιτείας Anambra η οποία έχει γίνει δεκτό ότι αποτελεί τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή στη χώρα καταγωγής του.

Σύμφωνα δε, με το WAR WATCH (World Assessment and Tracking of Civilian Harm), που αποτελεί διαδικτυακή πληροφοριακή πύλη της Ακαδημίας της Γενεύης (Geneva Academy of International Humanitarian Law and Human Rights) για την καταγραφή και ανάλυση ενόπλων συγκρούσεων σε παγκόσμιο επίπεδο, κατά την περίοδο (αναφοράς) μεταξύ Ιουλίου 2024 και Ιουνίου 2025, η Νιγηρία εμπλέκεται από το 2009 στις βορειοανατολικές περιοχές της χώρας, σε δύο μη-διεθνείς ένοπλες συγκρούσεις κατά των μη κρατικών ένοπλων ομάδων Boko Haram και του Ισλαμικού Κράτους στην επαρχία της Δυτικής Αφρικής (ISWAP), καθώς επίσης, στη Νιγηρία υπάρχει και μια μη-διεθνής ένοπλη σύρραξη μεταξύ του ISWAP και της Boko Haram.^[1]

Περαιτέρω, σε σχετική αναφορά του ACLED (Armed Conflict Location & Event Data) του Δεκεμβρίου του 2025, καταγράφονται περιστατικά βίας/ασφαλείας σε περιοχές πλησίον των βορειοδυτικών και δυτικών συνόρων της Νιγηρίας (πολιτείες Sokoto και Kebbi), από ‘ηνωμένες’ επιχειρήσεις παραστρατιωτικών ομάδων της ISWAP, όπως οι JNIM και ISSP (οι οποίες δρουν κυρίως σε χώρες της ευρύτερης περιοχής της Ζώνης του Sahel).[2]

Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, παρατίθενται τα πλέον πρόσφατα ποσοτικά δεδομένα αναφορικά με τα περιστατικά ασφαλείας στην Πολιτεία Anambra της Νιγηρίας,  τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή πριν εγκαταλείψει την χώρα καταγωγής του. Συγκεκριμένα, όσον αφορά στην εν λόγω Πολιτεία της Νιγηρίας, κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 20/02/2026), καταγράφηκαν 97 περιστατικά ασφαλείας, από τα οποία προκλήθηκαν 90 θάνατοι.^[3]

Σημειώνεται δε πως ο πληθυσμός της πολιτείας Anambra για το έτος 2022 εκτιμήθηκε στους 5,953,500 κατοίκους^[4] και για το 2025 εκτιμήθηκε στους 6,358,311 κατοίκους,^[5]επομένως καθίσταται κατανοητό ότι ο ανωτέρω αναφερόμενος αριθμός θανάτων στην εν λόγω περιοχή δεν ανέρχεται σε τόσο υψηλά επίπεδα σε σχέση με το συνολικό πληθυσμό της περιοχής, έτσι ώστε να μπορεί να συναχθεί ότι ο αιτητής θα εκτεθεί σε κίνδυνο σοβαρής βλάβης λόγω αδιάκριτης βίας εάν επιστρέψει στον τόπο συνήθους διαμονής του.

Εκ των ανωτέρω πληροφοριών καθίσταται σαφές ότι ο ανωτέρω αναφερόμενος αριθμός θανάτων στην εν λόγω περιοχή από περιστατικά ασφαλείας δεν ανέρχεται σε τόσο υψηλά επίπεδα σε σχέση με τον συνολικό πληθυσμό της περιοχής, έτσι ώστε να μπορεί να συναχθεί ότι στην Πολιτεία Anambra επικρατούν συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας κατά των αμάχων στα πλαίσια οιασδήποτε εσωτερικής και/ή διεθνούς ένοπλης σύγκρουσης. Συνεπώς, δεν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος για κάποιον πολίτη να επηρεαστεί προσωπικά από συνθήκες οι οποίες εμπίπτουν στις πρόνοιες του άρθρου 15(γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ στην Πολιτεία Anambra.

Κατά συνέπεια, η πολιτεία Anambra της Νιγηρίας, τόπος τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, δεν φαίνεται να πλήττεται από συγκρούσεις και περιστατικά βίας τα οποία πληρούν το όριο του άρθρου 15(γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, ως αυτό ερμηνεύθηκε νομολογιακά στις αποφάσεις C-465/07 - Elgafaji και C‑285/12 - Diakit? του ΔΕΕ[6]. Πέραν τούτου, λαμβάνοντας υπόψιν και το προσωπικό προφίλ του Αιτητή, διαπιστώνω ότι απουσιάζουν ιδιαίτερες επιβαρυντικές περιστάσεις, δεδομένου ότι ο Αιτητής συνιστά ενήλικα, υγιή, χωρίς ιατρικά προβλήματα, με ικανοποιητικό μορφωτικό επίπεδο και ικανό για εργασία. Συμπερασματικά, δεν κρίνω ότι ανακύπτουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι ο αιτητής θα διατρέξει κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του και συγκεκριμένα στην πόλη Onitsha, στην πολιτεία Anambra.

Με βάση το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου τα οποία περιορίζονται στο περιεχόμενο του σχετικού διοικητικού φακέλου, αφού ουδεμία περαιτέρω μαρτυρία προσκομίστηκε στα πλαίσια της παρούσας προς υποστήριξη της αιτήσεως και αφού εξέτασα, τόσο τη νομιμότητα, όσο και την ουσία της υπό αναφορά υπόθεσης, καταλήγω ότι ο Αιτητής δεν κατάφερε να τεκμηριώσει βάσιμο φόβο δίωξης ή σοβαρής βλάβης και ορθώς η Υπηρεσία Ασύλου απέρριψε την αίτηση του Αιτητή.

Εν τέλει, σημειώνεται ότι ο Υπουργός Εσωτερικών, ασκώντας την εξουσία που του παρέχει το άρθρο12Βτρις του περί Προσφύγων Νόμου, Ν.6(Ι)/2000, έκδωσε την Κ.Δ.Π 145/2025, δυνάμει της οποίας η Νιγηρία περιλαμβάνεται στον κατάλογο των χωρών με τις ασφαλείς χώρες ιθαγένειας. Ο Αιτητής στην παρούσα δεν έχει προβάλει οποιοδήποτε λόγο για να θεωρηθεί ότι η χώρα αυτή δεν είναι ασφαλής χώρα ιθαγένειας, στη βάση των όσων διαλαμβάνονται από το αρ.12Βτρις (6).

Η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με €1000  έξοδα υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον του Αιτητή.

                                                                             

                                                                                      Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.