ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

                                                                       

                                                                                          Υπόθεση αρ. 4261/2023

                                   

27 Φεβρουαρίου 2026

 

[Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

                                            R.E.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                        Αιτητή

και

 

                       Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

 

                                                                                                     Καθ' ων η αίτηση

                                                                                                                          

Γ. Κωνσταντινίδου (κα) για Μ. Παπαλοΐζου (κος), Δικηγόρος για τον Αιτητή

 

Ν. Κουρσάρης (κος) για Α. Πάλλη (κα), Δικηγόρος για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση

 

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π:   Με την προσφυγή του ο αιτητής, αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 18/09/2023 η οποία του κοινοποιήθηκε στις 19/10/2023 και δια της οποίας απορρίφθηκε η αίτηση του για παροχή διεθνούς προστασίας, ως παράνομης, άκυρης και στερούμενης οποιουδήποτε νομικού αποτελέσματος.

Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου που κατατέθηκε στα πλαίσια των Διευκρινήσεων της παρούσας προσφυγής ως Τεκμήριο 1, ο αιτητής είναι ενήλικας από τη Νιγηρία και στις 11/04/2022 υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Στις 21/08/2023, διεξήχθη συνέντευξη του αιτητή από αρμόδιο λειτουργό του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο (εφεξής αναφερόμενη ως «EUAA»). Ακολούθως, στις 11/09/2023, ο αρμόδιος λειτουργός ετοίμασε Εισηγητική Έκθεση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου σχετικά με τη συνέντευξη του αιτητή. Στις 18/09/2023, ο εξουσιοδοτημένος λειτουργός από τον Υπουργό Εσωτερικών να εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου αποφάσισε όπως να μην παραχωρηθεί στον αιτητή καθεστώς διεθνούς προστασίας. Στις 19/10/2023, η Υπηρεσία Ασύλου ετοίμασε επιστολή ενημέρωσης προς τον αιτητή σχετικά με την απόρριψη του αιτήματός του, η οποία παραλήφθηκε και υπογράφθηκε ιδιοχείρως από τον αιτητή αυθημερόν.

 

Ακολούθως, ο αιτητής, δια μέσου του συνηγόρου του, καταχώρησε την υπό εξέταση προσφυγή κατά της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

Η συνήγορος του αιτητή στα πλαίσια της προσφυγής και της γραπτής αγόρευσης, προώθησε διάφορους λόγους ακύρωσης προς υποστήριξη του αιτήματος για ακύρωσης της προσβαλλόμενης πράξης, τους οποίους εν τέλει εγκατέλειψε κατά το στάδιο των διευκρινήσεων και διατήρησε μόνο το λόγο ακύρωσης που αφορά τη μη διεξαγωγή δέουσας έρευνας. Ενόψει των δηλώσεων της ευπαίδευτης συνηγόρου του αιτητή, όλοι οι λόγοι ακύρωσης ως καταγράφονται στην προσφυγή, πέραν από το λόγο ακύρωσης που αφορά τη μη δέουσα έρευνα εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση, αποσύρονται και απορρίπτονται.

Οι καθ' ων η αίτηση αντιτάσσουν μέσω της γραπτής αγόρευσής τους ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καθ' όλα νόμιμη, λήφθηκε κατόπιν δέουσας έρευνας και σωστής ενάσκησης των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στους καθ΄ ων η αίτηση, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη και απορρίπτουν τους προωθούμενους ισχυρισμούς ως νόμο και ουσία αβάσιμους.

Επομένως, θα προχωρήσω να εξετάσω τον λόγο ακύρωσης που διατήρησε η συνήγορος του αιτητή και αποτελεί τον βασικό άξονα της επιχειρηματολογίας του αιτητή.

Κατά πάγια νομολογία, η επάρκεια της έρευνας, η έκταση και ο τρόπος διεξαγωγής της, ποικίλει ανάλογα με τα υπό διερεύνηση γεγονότα. Προκαθορισμένος τρόπος δεν υπάρχει. Με την προϋπόθεση ότι η έρευνα είναι επαρκής, το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στον τρόπο που η διοίκηση επέλεξε να διερευνήσει το θέμα, ούτε και υποκαθιστά τα υπ' αυτής διαπιστωθέντα πρωτογενή ευρήματα (βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών κ.ά. (1999) 3 Α.Α.Δ. 447 και Ράφτης ν. Δημοκρατίας κ.ά. (2002) 3 Α.Α.Δ. 345 και Κώστας Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 1002/2009, ημερ. 27.10.2011).

 

Στη βάση της πιο πάνω υποχρέωσης του αρμόδιου οργάνου για δέουσα έρευνα θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν οι ισχυρισμοί του αιτητή σε όλα τα στάδια εξέτασης του αιτήματός του, για να διαφανεί εάν όντως το αρμόδιο όργανο προέβη στη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα  και ορθώς αποφάσισε να απορρίψει το αίτημα του αιτητή.

 

Κατά την υποβολή αιτήματος διεθνούς προστασίας, ο αιτητής δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του διότι ο αδελφός του από κοινού με μέλη της μυστικιστικής οργάνωσης στην οποία ανήκε επιχείρησαν να τον σκοτώσουν ώστε να διεκδικήσει μόνο εκείνος την περιουσία του πατέρα τους. Ο πατέρας τους, ο οποίος είχε κατανέμει τις ιδιοκτησίες του μεταξύ του αιτητή – που είναι άγαμος – και του αδελφού του, απεβίωσε στις 10 Δεκεμβρίου του 2019. Στις 28 Δεκεμβρίου του 2020, ο αδελφός του από κοινού με μέλη της μυστικιστικής οργάνωσης εισήλθαν στο δωμάτιο του αιτητή, ωστόσο, ο ίδιος δεν ανευρίσκονταν εντός αυτού καθώς φόρτιζε το κινητό του σε γειτονική οικία. Διέφυγε και άρχισε να αναζητά διεθνή προστασία (ερυθρό 2 του Δ.Φ.).

Στο πλαίσιο της προσωπικής του συνέντευξης, ο αιτητής δήλωσε ότι ολοκλήρωσε την δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην πόλη Isu και σε σχέση με το επαγγελματικό του προφίλ, δήλωσε ότι εργαζόταν σε κατασκευαστική εταιρία στην πόλη Port Harcourt από το 2017 έως τον Νοέμβριο του 2019 (ερυθρό 33 του Δ.Φ). Ως προς τα μέρη όπου έχει ζήσει, ο αιτητής δήλωσε ότι γεννήθηκε στην Amaigbo, πολιτεία Imo και το 2016 μετοίκησε στην Port Harcourt, πολιτεία Rivers για σκοπούς εργασίας που αποτελεί τον τόπο προηγούμενης συνήθους διαμονής του (ερυθρά 34, 32, 31 του Δ.Φ.). Αναφορικά με την οικογενειακή του κατάσταση, ο αιτητής επιβεβαίωσε ότι είναι άγαμος και δήλωσε ότι είναι άτεκνος και σε σχέση με την οικογένειά του δήλωσε ότι ο πατέρας του, αποβίωσε το 2019. Πρόσθεσε ότι έχει έναν αδελφό που διαμένει στην Amaigbo, πολιτεία Imo με τον οποίο δεν βρίσκεται σε επικοινωνία λόγω ενός προβλήματος που αντιμετώπισαν, επικοινωνεί δε με την μητέρα του που επίσης βρίσκεται στη χώρα καταγωγής (ερυθρά 33, 32 του Δ.Φ.).

Αναφορικά με τους λόγους που τον ώθησαν να εγκαταλείψει την χώρα καταγωγής του, ο αιτητής υποστήριξε ότι έφυγε λόγω ενός προβλήματος που αντιμετώπισε με τον αδελφό του, λόγω ορισμένων ιδιοκτησιών που ανήκαν στον αποθανόντα πατέρα τους. Όταν ο αιτητής διεκδίκησε το μερίδιο που του αναλογούσε, ο αδελφός του – που ήταν ο πρεσβύτερος υιός – αρνήθηκε, δηλώνοντας σ’ αυτόν πως δεν είχε δικαίωμα επί των ιδιοκτησιών. Ακολούθως, η κατάσταση κλιμακώθηκε και ο αδελφός του αιτητή, ο οποίος ήταν μέλος μίας μυστικιστικής οργάνωσης – το οποίο ο αιτητής αγνοούσε – άρχισε να τον απειλεί ότι θα τον σκοτώσει εάν συνέχιζε να διεκδικεί τα δικαιώματά του, το οποίο ο αιτητής παρ’ όλα αυτά συνέχισε να πράττει. Μία μέρα, ο αιτητής, που βρισκόταν στην Port Harcourt, επισκέφθηκε το χωριό του, Amaigbo, και ενόσω βρισκόταν σε μία γειτονική οικία, ο αδελφός του από κοινού με μέλη της μυστικιστικής οργάνωσης τον προσέγγισαν, τον έπιασαν όταν επιχείρησε να διαφύγει από την πόρτα και τον κτύπησαν με αποτέλεσμα να τραυματιστεί. Ο αιτητής ανέφερε ότι φέρει ουλές έως και σήμερα. Κατόπιν αυτών, ενόσω εργαζόταν, τα άτομα αυτά διέρρηξαν την οικία του, διαλύοντας την θύρα, αναζητώντας αυτόν, και απέστειλαν μήνυμα να μην διεκδικήσει περαιτέρω την ιδιοκτησία διαφορετικά θα σκοτωνόταν. Ακολούθως, ο αιτητής ξεκίνησε να αναζητά που θα μπορούσε να τύχει προστασίας και για αυτόν τον λόγο ήλθε στην Κυπριακή Δημοκρατία (ερυθρό 29 του Δ.Φ.).

Κληθείς να παραθέσει περισσότερες πληροφορίες επί του ζητήματος, απάντησε ότι κατόπιν του θανάτου του πατέρα του, ζήτησε από τον αδελφό του να διαμοιράσουν τις ιδιοκτησίες οπότε και ξεκίνησε το πρόβλημα (ερυθρό 28 του Δ.Φ.). Ο αιτητής δήλωσε ότι οι ιδιοκτησίες επρόκειτο για γη και οικίες (ερυθρό 28 του Δ.Φ.). Κληθείς να επιβεβαιώσει ότι απειλήθηκε όταν επέστρεψε στην Amaigbo από μέλη της μυστικιστικής οργάνωσης, απάντησε θετικά (ερυθρό 27 του Δ.Φ.). Ερωτηθείς πως γνώριζε για την επίθεση καθώς βρισκόταν σε γειτονική οικία, αποκρίθηκε πως βρισκόταν εκεί διότι φόρτιζε το κινητό του καθώς στην δική του οικία δεν είχε πρόσβαση σε ηλεκτρικό ρεύμα και τον ειδοποίησε ο υιός του γείτονά του ότι κάποια αγόρια τον αναζητούσαν (ερυθρό 27 του Δ.Φ.). Ερωτηθείς πως γνωρίζει ότι ανήκαν όλοι στην ίδια μυστικιστική οργάνωση απάντησε ότι γνωρίζει ότι ένας εκ των φίλων του αδελφού του είναι μέλος (ερυθρό 27 του Δ.Φ.).

Σε σχετικές ερωτήσεις για την μυστικιστική οργάνωση, απάντησε ότι δεν γνωρίζει πολλές πληροφορίες διότι δεν ήταν μέλος της, δεν γνωρίζει τον χρόνο που ο αδελφός του κατέστη μέλος της, ούτε τον ρόλο του σ’ αυτή (ερυθρό 27 του Δ.Φ.). Ερωτηθείς εάν κατήγγειλε το περιστατικό στις αρχές, απάντησε αρνητικά (ερυθρό 26 του Δ.Φ.). Ερωτηθείς πως γνωρίζει ότι ήταν μέλη της οργάνωσης που άφησαν μήνυμα στην οικία του απάντησε ότι εκείνοι ήταν υπεύθυνοι για όλα εξαρχής και στη συνέχεια δήλωσε ότι ο αδελφός του, τους είχε αποστείλει (ερυθρό 25 του Δ.Φ.). Ο αιτητής, κατόπιν σχετικής προτροπής από τον λειτουργό για αποσαφήνιση, δήλωσε ότι η διάρρηξη στην οικία του στην Port Harcourt έλαβε χώρα τον Νοέμβριο του 2020, πριν την επίθεση και όχι κατόπιν, ως είχε αναφέρει κατά την ελεύθερη αφήγηση του (ερυθρό 26 του Δ.Φ.). Ερωτηθείς για τον λόγο που ο αδελφός του, του επιτέθηκε ένα έτος αφότου ο πατέρας τους απεβίωσε, απάντησε ότι του επιτέθηκε όταν άρχισε να επιμένει επί του ζητήματος της περιουσίας (ερυθρό 25 του Δ.Φ.). Κληθείς να εξηγήσει τον λόγο που στην αρχική καταγραφή του αιτήματός του είχε καταγράψει ότι οι ιδιοκτησίες ήταν διαμοιρασμένες ενώ κατά την συνέντευξη δήλωσε ότι ο πατέρας τους δεν τις είχε κατανέμει, απάντησε ότι μέρος τους ήταν ενώ έτερο μέρος δεν ήταν κατανεμημένο (ερυθρό 24 του Δ.Φ.). Σχετικά με τη δυνατότητα εσωτερικής μετεγκατάστασης δήλωσε ότι δεν θεωρεί πως είναι εφικτή διότι τα μέλη της μυστικιστικής οργάνωσης θα τον αναζητήσουν και αφού τον εντόπισαν στην Port Harcourt, θα τον εντοπίσουν και στην περίπτωση που φύγει από εκεί (ερυθρό 23 του Δ.Φ.).

Ο αρμόδιος λειτουργός αξιολογώντας τις δηλώσεις του αιτητή, κατά το στάδιο της συνέντευξης του, σχημάτισε δύο (2) ουσιώδεις ισχυρισμούς. Ο πρώτος αφορά στο προφίλ, την χώρα καταγωγής και την ταυτότητα του αιτητή, και ο δεύτερος αφορά στο ότι ο αιτητής εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του διότι ο αδελφός του, ο οποίος είναι μέλος μίας μυστικιστικής οργάνωσης, απείλησε να τον σκοτώσει λόγω της περιουσίας του αποβιώσαντος πατέρα του.

Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός έγινε δεκτός, καθώς στοιχειοθετήθηκε τόσο η εσωτερική όσο και η εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού σε συνάρτηση με το προσκομισθέν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου διαβατήριο του αιτητή.

Ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός δεν έγινε δεκτός καθώς οι δηλώσεις του αιτητή χαρακτηρίσθηκαν από ασάφεια και ασυνέχεια και δεν ήταν λεπτομερείς. Ειδικότερα, ασαφείς και μη λεπτομερείς κρίθηκαν οι δηλώσεις του αιτητή όσον αφορά το είδος της περιουσίας και τον τρόπο καταμερισμού αυτής καθώς και σε σχέση με το πρόβλημα που είχε ανακύψει με τον αδελφό του, δηλώνοντας ασαφώς ότι σχετιζόταν με την περιουσία του αποβιώσαντος πατέρα του. Ασαφείς κρίθηκαν οι δηλώσεις του σχετικά με την εξέλιξη του προβλήματος καθώς και σε σχέση με το τι συνέβη όταν ζήτησε από τον αδελφό του την κατανομή της περιουσίας, δηλώνοντας μονάχα πως ο αδελφός του το αρνήθηκε. Ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι ο αιτητής μήτε προσέφερε συγκεκριμένες πληροφορίες σχετικά με τις ιδιοκτησίες και το μερίδιο που του αναλογούσε μήτε παρέθεσε πληροφορίες βιωματικού χαρακτήρα σε σχέση με το πρόβλημα με τον αδελφό του. Περαιτέρω, ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να παραθέσει λεπτομερείς και συγκεκριμένες πληροφορίες σχετικά με τις απειλές που δέχτηκε, σε σχέση με την ισχυριζόμενη επίθεση, σε σχέση με το τι μεσολάβησε όταν τα μέλη της εν λόγω οργάνωσης ήρθαν να τον αναζητήσουν, τον τρόπο που αντιλήφθηκε ότι οι δράστες ήταν μέλη της οργάνωσης στην οποία άνηκε ο αδελφός του και με τα γεγονότα που επακολούθησαν της επίθεσης, δηλώνοντας μονάχα πως οι δράστες, αφού τον κτύπησαν, έφυγαν και εκείνος πήγε στο νοσοκομείο. Προσέτι, δεν ήταν σε θέση να παραθέσει πληροφορίες σχετικά με τα άτομα που του επιτέθηκαν και εν γένει σχετικά με την επίθεση ως θα ήταν ευλόγως αναμενόμενο. Ασαφείς αξιολογήθηκαν οι δηλώσεις του όσον αφορά την μυστικιστική οργάνωση που συμμετείχε ο αδελφός του, τον τρόπο κατά τον οποίο γνωρίζει ότι ο αδελφός του είναι μέλος της καθώς και τον ρόλο του σ’ αυτή, ενώ ως κρίθηκε, η γνώση του επί της οργάνωσης και οι δηλώσεις του βασίζονταν σε εικασίες. Κατά όμοιο τρόπο αξιολογήθηκαν οι δηλώσεις του σχετικά με την διάρρηξη της οικίας του και τον λόγο που κατέστησε ο ίδιος υπαίτιους τα μέλη της εν λόγω οργάνωσης και επισημάνθηκε ότι οι πληροφορίες που υπέβαλε βασίζονταν σε εικασίες. Τέλος, ως τόνισε ο αρμόδιος λειτουργός, ο αιτητής ανάφερε ότι η επίθεση των μελών της οργάνωσης ήταν τον Δεκέμβριο του 2020 και όταν του ζητήθηκε να επεξηγήσει πως κατάφερε να παραμείνει ασφαλής μέχρι τις 24/03/2021 όπου αναχώρησε, δήλωσε με ασυνεπή τρόπο ότι κρυβόταν στο σπίτι φίλων του στο Port Harcourt.  Πρόσθετα, σε προγενέστερο χρόνο, στην συνέντευξη του, είχε δηλώσει ότι ενόσω ήταν στην Port Harcourt, δεν είχε μεταβάλλει την διεύθυνση κατοικίας του και σε μεταγενέστερο χρόνο, δήλωσε ότι μετοίκησε σε έναν φίλο του και κληθείς να επεξηγήσει την ασυνέπεια στις δηλώσεις του, δήλωσε ασυνάρτητα ότι ο ίδιος αναζήτησε καταφύγιο στην οικία ενός φίλου του στην Port Harcourt ενώ τα προσωπικά του αντικείμενα παρέμειναν στην οικία του.

Υπό το σκέλος της εξωτερικής αξιοπιστίας, ο λειτουργός σημείωσε ότι, παρά την εκτενή έρευνα που διεξήχθη, δεν κατέστη δυνατή η διασταύρωση των ισχυρισμών του αιτητή για τα προσωπικής φύσεως γεγονότα που περιέγραψε μέσω εξωτερικών πηγών πληροφόρησης και επισήμανε ότι ο αιτητής δεν προσκόμισε κάποιο έγγραφο προς επίρρωση των ισχυρισμών του. Ως εκ τούτου, ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίφθηκε λόγω μη στοιχειοθέτησης της εσωτερικής και εξωτερικής αξιοπιστίας.

Προχωρώντας στη νομική ανάλυση, ο λειτουργός έκρινε ότι ο Αιτητής δεν δικαιούται προσφυγικό καθεστώς, μιας και δεν τεκμηριώθηκε φόβος δίωξης συνδεόμενος με την εθνικότητα, τη φυλή, τη θρησκεία, την ιδιότητα μέλους σε συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα ή την πολιτική γνώμη όπως περιγράφεται στο άρθρο 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951, στο άρθρο 10 της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ και στο άρθρο 3 και 3Δ του Περί Προσφύγων Νόμου. Περαιτέρω, ο αρμόδιος λειτουργός κατέληξε ότι δεν δικαιολογείται αναγνώριση συμπληρωματικής προστασίας στο πρόσωπο του Αιτητή, καθότι ο κίνδυνος που μπορεί να αντιμετωπίσει σε περίπτωση επιστροφής του δεν συνιστά πραγματικό κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης, ή βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας, δυνάμει του άρθρου 15 εδάφια (α) και (β) της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/ΕΕ (αντίστοιχο άρθρο 19(2), εδάφια (α) και (β), του περί Προσφύγων Νόμου). Επιπρόσθετα, η αρμόδια αρχή, έκρινε ότι ούτε και οι προϋποθέσεις για χορήγηση συμπληρωματικής προστασίας συντρέχουν δυνάμει του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, μιας και στην πολιτεία River, τόπο  προηγούμενης διαμονής του αιτητή, δεν επικρατούν συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας κατά των αμάχων λόγω εσωτερικής και/ή διεθνούς ένοπλης σύγκρουσης.

 

Ενόψει των πιο πάνω αναφερθέντων, δεν διαπιστώνω μη διενέργεια δέουσας έρευνας από μέρους της Διοίκησης και ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίπτεται.

 

Θα προχωρήσω να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης στη βάση του άρθρου 11 (3) (α) του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν. 73(I)/2018) και ενόψει τούτου να κρίνω αν ορθά το αρμόδιο όργανο απέρριψε το αίτημα του Αιτητή.

 

Προχωρώντας λοιπόν στην εξέταση των ουσιωδών ισχυρισμών της παρούσας υπόθεσης, το Δικαστήριο αρχικά συντάσσεται με την αξιολόγηση των Καθ’ ων η αίτηση αναφορικά με τα στοιχεία του προσωπικού προφίλ, τη χώρα καταγωγής και τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του αιτητή. Οι μεν δηλώσεις του κρίνονται ως σαφείς και λεπτομερείς,  ενώ επιβεβαιώθηκαν από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης. Ως εκ τούτου ο ισχυρισμός αναφορικά με τα στοιχεία του προσωπικού προφίλ, τη χώρα καταγωγής και τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του αιτητή γίνεται δεκτός ως αξιόπιστος.

 

 

Προχωρώντας στην αξιολόγηση της εσωτερικής αξιοπιστίας του ισχυρισμού του αιτητή περί του ότι ο αιτητής εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του διότι ο αδελφός του, ο οποίος είναι μέλος μίας μυστικιστικής οργάνωσης, απείλησε να τον σκοτώσει λόγω της περιουσίας του αποβιώσαντος πατέρα του, παρατηρώ εκ προοιμίου ότι αυτός υπέπεσε σε πολλές ασάφειες, αντιφάσεις και ανακρίβειες, οι οποίες πλήττουν καίρια την αξιοπιστία του, και δεν παρείχε επαρκείς και ικανοποιητικές λεπτομέρειες και πληροφορίες σε σχέση με τον πυρήνα του αιτήματός του.

Ορθώς, λοιπόν, θεωρώ κρίθηκε από τους καθ' ων η αίτηση ότι, τα όσα προβλήθηκαν στη συνέντευξη του αιτητή, ως ανωτέρω καταγράφονται, έθεταν εύλογα εν αμφιβόλω την αξιοπιστία των λεγομένων του αναφορικά με τα όσα ισχυρίστηκε, καθότι δεν ήταν σε θέση να παρέχει ικανοποιητικές πληροφορίες σχετικά με τον ισχυριζόμενο φόβο δίωξης του, ενώ οι απαντήσεις του στερούνταν εύλογα αναμενόμενων λεπτομερειών και περιείχαν αρκετές ελλείψεις, ασυνέπειες και αντιφάσεις όσον αφορά  τον κίνδυνο που ισχυρίστηκε ότι διατρέχει. Θα συμφωνήσω με την αξιολόγηση στην οποία έχει προβεί ο αρμόδιος λειτουργός ως καταγράφεται στην Έκθεση - Εισήγηση και με τα σημεία που εντόπισε περί του να καταλήξει σε εύρημα περί της μη αξιοπιστίας του αιτητή  και επομένως παρέλκει η όποια επανάληψη τους.

Επομένως, καταλήγω ότι το εν λόγω αφήγημα του αιτητή δεν παρουσιάζει ευλογοφάνεια και περιέχει ουσιώδεις αντιφάσεις. Ενόψει των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ότι τα εκ του αιτητή εξιστορισθέντα δεν αντικατοπτρίζουν βιωματικά περιστατικά. Επομένως, ο υπό εξέταση ισχυρισμός κρίνεται ως εσωτερικά μη αξιόπιστος.

Σε σχέση με την εξωτερική αξιοπιστία των ανωτέρω δηλώσεών του, το Δικαστήριο κρίνει ότι εκ των όσων αυτός δήλωσε, λόγω της απολύτου προσωπικής φύσεως τους, δεν προκύπτουν στοιχεία που θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο περαιτέρω έρευνας σε εξωτερικές πηγές. Στη βάση, λοιπόν, της αξιολόγησης της εσωτερικής αξιοπιστίας των δηλώσεών του αιτητή, ο υπό εξέταση ισχυρισμός απορρίπτεται ως μη αξιόπιστος στο σύνολό του.

Υπό το φως των πραγματικών περιστατικών της υπό κρίση υπόθεσης που έγιναν αποδεκτά, κρίνεται ότι ορθώς οι καθ' ων η αίτηση διαπίστωσαν, σύμφωνα και με τα πιο πάνω, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την αναγνώριση του αιτητή ως πρόσφυγα, καθώς όπως προκύπτει από το πιο πάνω ιστορικό, ο αιτητής δεν τεκμηρίωσε κανένα απολύτως ισχυρισμό ο οποίος στοιχειοθετεί βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης, που να εμπίπτει στις προϋποθέσεις αναγνώρισης του καθεστώτος του πρόσφυγα στο πρόσωπό του, έτσι όπως η έννοια του πρόσφυγα ερμηνεύεται στην Σύμβαση της Γενεύης του 1951 και από τον Περί Προσφύγων Νόμο, καθότι ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας, ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων σύμφωνα με το άρθρο 3 του Περί Προσφύγων Νόμου.

Συνακόλουθα ο αιτητής δεν επικαλέστηκε κανέναν ουσιώδη λόγο που να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη υπό τη μορφή θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή βασανιστηρίων, εξευτελιστικής ή απάνθρωπης μεταχείρισης ή τιμωρίας, για να του δοθεί συμπληρωματική προστασία σύμφωνα με το άρθρο 19 (2) (α), (β) του Περί Προσφύγων Νόμου.

Περαιτέρω, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν συντρέχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, ο αιτητής, σε περίπτωση επιστροφής  στη χώρα καταγωγής του θα αντιμετωπίσει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, ως οι διατάξεις του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου προβλέπουν, το Δικαστήριο ανέτρεξε σε έγκυρες πηγές πληροφόρησης για τη χώρα του αιτητή, προς εξέταση της κατάστασης που επικρατεί στην Port Harcourt στην πολιτεία Rivers, η οποία έχει γίνει δεκτό ότι αποτελεί τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του αιτητή στη χώρα καταγωγής του.

Σύμφωνα δε, με το WAR WATCH (World Assessment and Tracking of Civilian Harm), που αποτελεί διαδικτυακή πληροφοριακή πύλη της Ακαδημίας της Γενεύης (Geneva Academy of International Humanitarian Law and Human Rights) για την καταγραφή και ανάλυση ενόπλων συγκρούσεων σε παγκόσμιο επίπεδο, κατά την περίοδο (αναφοράς) μεταξύ Ιουλίου 2024 και Ιουνίου 2025, η Νιγηρία εμπλέκεται από το 2009 στις βορειοανατολικές περιοχές της χώρας, σε δύο μη-διεθνείς ένοπλες συγκρούσεις κατά των μη κρατικών ένοπλων ομάδων Boko Haram και του Ισλαμικού Κράτους στην επαρχία της Δυτικής Αφρικής (ISWAP), καθώς επίσης, στη Νιγηρία υπάρχει και μια μη-διεθνής ένοπλη σύρραξη μεταξύ του ISWAP και της Boko Haram.^[1]

Περαιτέρω, σε σχετική αναφορά του ACLED (Armed Conflict Location & Event Data) του Δεκεμβρίου του 2025, καταγράφονται περιστατικά βίας/ασφαλείας σε περιοχές πλησίον των βορειοδυτικών και δυτικών συνόρων της Νιγηρίας (πολιτείες Sokoto και Kebbi), από ‘ηνωμένες’ επιχειρήσεις παραστρατιωτικών ομάδων της ISWAP, όπως οι JNIM και ISSP (οι οποίες δρουν κυρίως σε χώρες της ευρύτερης περιοχής της Ζώνης του Sahel).[2]

Περαιτέρω, σε σχετική αναφορά της βάσης δεδομένων ACLED, όπου παρατίθενται τα πλέον πρόσφατα ποσοτικά δεδομένα αναφορικά με τα περιστατικά ασφαλείας στην Πολιτεία Rivers, όπου ανήκει το Port Harcourt που αποτέλεσε τον τόπο της τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή πριν εγκαταλείψει την χώρα καταγωγής του, κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 20/02/2026), στην πολιτεία Rivers καταγράφηκαν 79 περιστατικά ασφαλείας, από τα οποία φέρεται να προκλήθηκαν  41 θάνατοι.^[3]

Σημειώνεται δε πως ο πληθυσμός της επαρχίας Rivers για το έτος 2022 είχε εκτιμηθεί στους 7,476,800 κατοίκους^[4]. Εκ των ανωτέρω πληροφοριών καθίσταται σαφές ότι ο ανωτέρω αναφερόμενος αριθμός θανάτων στην εν λόγω περιοχή από περιστατικά ασφαλείας δεν ανέρχεται σε τόσο υψηλά επίπεδα σε σχέση με τον συνολικό πληθυσμό της περιοχής, έτσι ώστε να μπορεί να συναχθεί ότι στην πολιτεία  Rivers επικρατούν συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας κατά των αμάχων στα πλαίσια οιασδήποτε εσωτερικής και/ή διεθνούς ένοπλης σύγκρουσης. Συνεπώς, δεν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος για κάποιον πολίτη να επηρεαστεί προσωπικά από συνθήκες οι οποίες εμπίπτουν στις πρόνοιες του άρθρου 15(γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ στην πολιτεία Rivers.

Κατά συνέπεια, η πολιτεία Rivers της Νιγηρίας, τόπος τελευταίας συνήθους διαμονής του αιτητή, δεν φαίνεται να πλήττεται από συγκρούσεις και περιστατικά βίας τα οποία πληρούν το όριο του άρθρου 15(γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, ως αυτό ερμηνεύθηκε νομολογιακά στις αποφάσεις C-465/07 - Elgafaji και C‑285/12 - Diakit? του ΔΕΕ^[5]. Πέραν τούτου, λαμβάνοντας υπόψιν και το προσωπικό προφίλ του αιτητή, διαπιστώνω ότι απουσιάζουν ιδιαίτερες επιβαρυντικές περιστάσεις, δεδομένου ότι ο αιτητής συνιστά ενήλικα, υγιή, αρτιμελή άνδρα, διαθέτον μορφωτικό επίπεδο και οικογενειακό υποστηρικτικό περιβάλλον στην χώρα καταγωγής του. Συμπερασματικά, δεν κρίνω ότι ανακύπτουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι ο αιτητής θα διατρέξει κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του και συγκεκριμένα στην Port Harcourt στην πολιτεία Rivers.

Με βάση το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου τα οποία περιορίζονται στο περιεχόμενο του σχετικού διοικητικού φακέλου, αφού ουδεμία περαιτέρω μαρτυρία προσκομίστηκε στα πλαίσια της παρούσας προς υποστήριξη της αιτήσεως και αφού εξέτασα, τόσο τη νομιμότητα, όσο και την ουσία της υπό αναφορά υπόθεσης, καταλήγω ότι ο αιτητής δεν κατάφερε να τεκμηριώσει βάσιμο φόβο δίωξης ή σοβαρής βλάβης και ορθώς η Υπηρεσία Ασύλου απέρριψε την αίτηση του αιτητή.

Εν τέλει, σημειώνεται ότι ο Υπουργός Εσωτερικών, ασκώντας την εξουσία που του παρέχει το άρθρο12Βτρις του περί Προσφύγων Νόμου, Ν.6(Ι)/2000, έκδωσε την Κ.Δ.Π 145/2025, δυνάμει της οποίας η Νιγηρία περιλαμβάνεται στον κατάλογο των χωρών με τις ασφαλείς χώρες ιθαγένειας. Ο αιτητής στην παρούσα δεν έχει προβάλει οποιοδήποτε λόγο για να θεωρηθεί ότι η χώρα αυτή δεν είναι ασφαλής χώρα ιθαγένειας, στη βάση των όσων διαλαμβάνονται από το αρ.12Βτρις (6).

Η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με €1000 έξοδα υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον του Αιτητή.

                                                                             

                                                                    

                                                                                       Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.