ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 714/2025

19 Φεβρουαρίου, 2026

                [Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

E.Q.

Αιτητής

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω του Υφυπουργείου Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας

 

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Μ. Χριστοδούλου (κα) για ΕΛΙΝΑ ΜΑΧΤΑΒΗ ΔΕΠΕ, Δικηγόροι για τον Αιτητή

Κ. Σάββα (κα), Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση

Ο Αιτητής Παρών

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 28/02/25 με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας ως άκυρη και/ή παράνομη και/ή αντισυνταγματική και/ή στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος και/ή ζητά απόφαση του Δικαστηρίου για την παραχώρηση σε αυτόν καθεστώτος πρόσφυγα ή δικαιούχου συμπληρωματικής προστασίας και/ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία κρίνει το Δικαστήριο κατάλληλη υπό τις περιστάσεις.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 12/07/24, στις 03/12/24 διενεργήθηκε η συνέντευξή του και ο λειτουργός ετοίμασε σχετική εισηγητική έκθεση ημερομηνίας 16/01/25 και εκδόθηκε απόφαση απόρριψης στις 31/01/25, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Η δικηγόρος για τον Αιτητή μέσω της Γραπτής Αγόρευσης υιοθετεί τον πυρήνα του αιτήματος του και τα προσωπικά του στοιχεία (ως προκύπτουν και από τον φάκελο του Αιτητή). Γίνεται αναφορά επί των προϋποθέσεων χορήγησης καθεστώτος πρόσφυγα τονίζοντας ότι μετά που οι Ταλιμπάν κατέλαβαν την εξουσία στη χώρα, πρόσωπα τα οποία συνεργάστηκαν με ξένες δυνάμεις θεωρούνται εθνικοί προδότες ενώ πηγές πληροφόρησης δεικνύουν ότι έχουν υπάρξει εξωδικαστικές εκτελέσεις, αυθαίρετες συλλήψεις και βασανιστήρια, εξαφανίσεις, απειλές, παρενοχλήσεις και εκφοβισμός αυτών των προσώπων/πρώην αξιωματούχων και υπαλλήλων όπως και των οικογενειών τους λόγω της σύνδεσης τους με την προηγούμενη κυβέρνηση. Σημειώνει ότι λόγω των ισχυρισμών του Αιτητή και τις συνθήκες που επικρατούν στην χώρα του κινδυνεύει εάν επιστρέψει και/ή θα αντιμετωπίσει δίωξη ή σοβαρή βλάβη ή βασανιστήρια. Με την Απαντητική τους Αγόρευση σημειώνουν έλλειψη εξατομικευμένης αξιολόγησης της περίπτωσης του Αιτητή, ότι ελλείπει επαρκής αξιολόγηση γεγονότων και εγγράφων που προσκομίστηκαν/παρουσιάστηκαν κατά την συνέντευξη.  

 

Οι Καθ' ων η αίτηση υιοθέτησαν το περιεχόμενο της ένστασης και του διοικητικού φακέλου, τονίζοντας ότι η προσβαλλόμενη με την παρούσα προσφυγή απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, μετά από δέουσα έρευνα και είναι δεόντως αιτιολογημένη. Αναφέρουν ότι δεν τεκμηριώνονται οι νομικοί λόγοι ακύρωσης της προσβαλλόμενης πράξης επαρκώς κατά παράβαση των διαδικαστικών κανονισμών και/ή της νομολογίας και ότι ο Αιτητής κρίθηκε ότι δεν πληροί τις προϋποθέσεις διεθνούς προστασίας.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Αρχικά θα πρέπει να υποδειχθεί ότι ένα μεγάλο μέρος της Γραπτής Αγόρευσης του Αιτητή μέσω της δικηγόρου του αναλώνεται μόνο στην επανάληψη διατάξεων νόμων και κανόνων δικαίου χωρίς να γίνεται υπαγωγή τους σε πραγματικά γεγονότα και νομικά δεδομένα της υπόθεσης με αποτέλεσμα να καθίστανται ανεπαρκούς αιτιολόγησης. Με βάση τον Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, που εφαρμόζονται κατ’ αναλογία και από το παρόν Δικαστήριο (Βλέπε Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας  Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2022 (3/2019), επιβάλλεται η υποχρέωση στον αιτητή όχι μόνο να εγείρει με το δικόγραφο του όλα τα σημεία τα οποία υποστηρίζουν την προσφυγή του αλλά ταυτόχρονα να τα αιτιολογεί πλήρως.  Η αιτιολόγηση νομικών σημείων είναι απαραίτητη για την εξέταση λόγων ακύρωσης από το Δικαστήριο, οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια, αναπόφευκτα επηρεάζει τη νομική τους βάση με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να κριθούν αναιτιολόγητοι και ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης. Επομένως, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ισχυρισμοί που δεν εξειδικεύονται ή δεν αιτιολογούνται διότι με αυτό τον τρόπο το Δικαστήριο, παρόλο που ασκεί και έλεγχο ουσίας, θα οδηγείτο σε συζήτηση σχεδόν οιουδήποτε θέματος κατά παράβαση των δικονομικών διατάξεων και του ρόλου που διαδραματίζουν στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων και της διεξαγωγής της διοικητικής δίκης. (Βλέπε σχετικά, Δημοκρατία ν. Κουκκουρή (1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Latomia Estate Ltd v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672, Δημοκρατία ν. Σπύρου (2007) 3 Α.Α.Δ. 533, Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 Α.Α.Δ. 598, επίσης - Ιωσηφίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα (1990) 3 Α.Α.Δ. 4599, Kadivari ν. Δημοκρατίας (αρ. 2) (1992) 4 Α.Α.Δ. 2924, βλέπε επίσης Υπόθ. Αρ. 107/2017, Χριστόδουλος Μιχαήλ (Συνταγματάρχης) κ.α. ν. Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω Υπουργού Άμυνας, ημερομηνίας 11/12/2017 -όπου γίνεται επανάληψη της πάγιας νομολογίας επί του ζητήματος).

 

Ανεξάρτητα, της πιο πάνω διαπίστωσης αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2023 (Ν.73(Ι)/2018), προχωρώ σε αξιολόγηση μόνο των λόγων ακύρωσης που καλύπτονται επαρκώς από τους νομικούς ισχυρισμούς του δικογράφου της προσφυγής και πληρούν τις προϋποθέσεις αιτιολόγησης. Η εξέταση της ουσίας της αίτησης ασύλου του Αιτητή, των στοιχείων του φακέλου, των πηγών πληροφόρησης σε σχέση με την χώρα καταγωγής και των ουσιωδών ισχυρισμών του Αιτητή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους λόγους ακύρωσης μη δέουσας έρευνας, αιτιολογίας και πλάνης σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς για μη παροχή σε αυτόν του καθεστώτος πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας και/ή άπτονται ζητημάτων ουσίας της αίτησης τα οποία το Δικαστήριο εξετάζει συνδυαστικά και/ή στην ολότητα τους.

 

Με βάση τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου (στο εξής «ΔΦ») ο Αιτητής στην αίτησή του κατέγραψε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του για λόγους ασφάλειας, καθώς ο πατέρας του ήταν μέλος της επιτροπής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Badakhshan με το προηγούμενο καθεστώς, ο θείος του ήταν πρέσβης στην Τουρκία και πολλά μέλη της οικογένειάς του εργαζόντουσαν σε διάφορα υπουργεία. Πρόσθεσε ότι σε περίπτωση που επιστρέψει στη χώρα του η ζωή του θα εκτεθεί σε κίνδυνο (ερυθρό 1 ΔΦ).  Κατά τη συνέντευξη του δήλωσε ότι είναι υπήκοος Αφγανιστάν με τόπο καταγωγής και τελευταίας συνήθους διαμονής την επαρχία Badakhshan και ότι είναι Αφγανικής εθνοτικής καταγωγής και σουνίτης μουσουλμάνος. Δήλωσε άγαμος και άτεκνος. Εγκατέλειψε δε τη χώρα του με νόμιμο τρόπο, κάνοντας χρήση του διαβατηρίου του, κατέληξε στις μη ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές. Κατά την ελεύθερη αφήγησή του ανέφερε ότι έφυγε από το Αφγανιστάν εξαιτίας του επαγγέλματος του πατέρα του και του πρέσβη θείου του, οι οποίοι ήταν γνωστοί υποστηρικτές της προηγούμενης κυβέρνησης του Αφγανιστάν. Επιπλέον, δήλωσε ότι έφυγε από τη χώρα καταγωγής του διότι ήταν ενεργός στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου και αναπαρήγαγε βίντεο τα οποία πιθανόν να είχαν κάποιο αρνητικό αντίκτυπο (ερυθρό 41 ΔΦ). Διευκρίνισε ότι ο πατέρας του ήταν αρχικά δικηγόρος, στη συνέχεια εργάστηκε ως υποδιευθυντής στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Badakhsan, στη συνέχεια ως καθηγητής πανεπιστημίου και από το 2011 έως το 2021 στην περιφερειακή κυβέρνηση, όταν και υποχρεώθηκε να σταματήσει να εργάζεται λόγω της αλλαγής του καθεστώτος (ερυθρά 43 3Χ και 41 1Χ ΔΦ). Διευκρίνισε ότι δε συνέβη τίποτε στον ίδιο ή στην οικογένειά του από το 2021 και έως να αναχωρήσουν από τη χώρα καταγωγής. Αναφορικά με τον πρέσβη θείο του, δήλωσε ότι ζει στην πόλη Turkistan του Καζακστάν και πως αναμένει το πρόγραμμα μετεγκατάστασης (ερυθρό 40 ΔΦ). Αναφορικά με την δραστηριοποίησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δήλωσε ότι οι αναρτήσεις του αφορούσαν κάποιες πολιτικές απόψεις του θείου του ή διάφορες συναντήσεις του πατέρα του ή του θείου του καθώς και ότι εξέφραζε την στήριξή του προς τον στρατό του Αφγανιστάν. Πρόσθεσε ότι πλέον δεν κάνει αναρτήσεις πολιτικού περιεχομένου. Όταν ο λειτουργός του επεσήμανε πως οι αναρτήσεις του αφορούσαν τα έτη 2018, 2019 και 2021 και του ζήτησε να εξηγήσει για ποιο λόγο οι αναρτήσεις του δεν είχαν επιπτώσεις εφόσον ο ίδιος έφυγε από τη χώρα το 2022 και ποιες ενδείξεις έχει ότι μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες εξαιτίας των αναρτήσεων, αποκρίθηκε ότι οι Ταλιμπάν στην αρχή δεν είχαν αποκτήσει τον έλεγχο ακόμη και πως δεν αναζητούσαν κανέναν. Πρόσθεσε πως το 2021 αναγκάστηκαν να μετακομίζουν 3 φορές, διευκρίνισε όμως ότι ουδέποτε εξετέθη ή ένοιωσε εκτεθειμένος σε κίνδυνο μέχρι να αναχωρήσει από το Αφγανιστάν (ερυθρά 40 3Χ-7Χ και 39 1Χ-6Χ ΔΦ).

 

Μετά τη διενέργεια σχετικής συνέντευξης, ο λειτουργός εξετάζοντας τα όσα λέχθηκαν σε αυτήν, εντόπισε και αξιολόγησε τους ισχυρισμούς του Αιτητή. Τα προσωπικά στοιχεία και προφίλ του έγιναν αποδεκτά από την Υπηρεσία Ασύλου (ερυθρά 70-68 ΔΦ), ομοίως αποδεκτός έγινε και ο ισχυρισμός αναφορικά με την επαγγελματική ιδιότητα του πατέρα του καθώς τα όσα ανέφερε κρίθηκαν αξιόπιστα (ερυθρά 68-67 ΔΦ). Αναφορικά με τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό σχετικά με τις αναρτήσεις του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο λειτουργός διευκρίνισε ότι τα όσα ανέφερε στη συνέντευξη αποτελούν το μοναδικό τεκμήριο προς υποστήριξη του ισχυρισμού του και έκρινε τα λεγόμενά του ως αξιόπιστα (ερυθρό 67 ΔΦ). Προχωρώντας, στο στάδιο της αξιολόγησης κινδύνου, αξιολόγησε το μελλοντοστραφές ρίσκο του σε περίπτωση επιστροφής του διαπιστώνοντας ότι ο Αιτητής δεν έχει υποστεί στη χώρα καταγωγής του κάποια μορφή δίωξης ή σοβαρής βλάβης και πως η απροθυμία του Αιτητή να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής κρίνεται ως αδικαιολόγητη. Επιπλέον έκρινε ότι απουσιάζει το προσωπικό στοιχείο και βίωμα το οποίο να σχετίζεται με δυσμενείς διακρίσεις εξαιτίας της επαγγελματικής ιδιότητας του πατέρα του και των αναρτήσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο λειτουργός, καταγράφοντας πληροφορίες αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο συνήθους διαμονής του (ερυθρά 66-65 ΔΦ) σε συνδυασμό με το προφίλ του και το επίπεδο μόρφωσής του, έκρινε ότι δεν υπάρχει εύλογη πιθανότητα να υποστεί συμπεριφορά που να ισοδυναμεί με δίωξη ή με πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης (ερυθρό 64 ΔΦ). Από την έκθεση/εισήγηση προκύπτει ότι η έρευνα του λειτουργού ήτο ενδελεχής και επεκτάθηκε σε όλα τα στοιχεία που προβλήθηκαν από τον Αιτητή (Βλέπε Nicolaou v. Minister of Interior a.ο. (1974) 3 C.L.R. 189, Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.ά. (1996) 3 Α.Α.Δ. 503, Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ν. Ζάμπογλου (1997) 3 Α.Α.Δ. 270, Motorways Ltd ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 447, Χαράλαμπος Κύπρου Χωματένος ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. Αρ. 102/09, 14/03/13 και Logicom Public Ltd v. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών κ.α.,  Α.Ε. Αρ. 153/2009, ημερ.14/01/14). Σε αντίθεση με τους ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς της συνηγόρου του Αιτητή, υπάρχει εκτενέστατη αξιολόγηση όλων των συναφών δηλώσεων του αιτήματος σε συνάρτηση και με εξωτερικές πηγές πληροφόρησης όπου αυτό ήταν απαραίτητο και εφικτό. Υπάρχουν δε εκτεταμένες καταγραφές του λειτουργού ιδιαιτέρως σε σχέση με την κοινωνικοοικονομική και πολιτική κατάσταση στο Αφγανιστάν, την κατάσταση ασφαλείας στη χώρα σημειώνοντας ταυτόχρονα ότι δεν υπάρχει εύλογη αιτία να πιστεύεται πως σε περίπτωση επιστροφής του θα αντιμετωπίσει οποιοδήποτε ζήτημα και/ή δεν υπάρχει βάσιμος φόβος και/ή μελλοντοστραφής κίνδυνος και/ή οιανδήποτε μορφή δίωξης ή βλάβης. Είχε καταστεί σαφές από τις δηλώσεις του Αιτητή και από τα στοιχεία που προσκόμισε ότι δεν έχει αποτελέσει αντικείμενο δίωξης από τους Ταλιμπάν κατά την παραμονή του στην χώρα. Σύμφωνα με το εγχειρίδιο EASO «Δικαστική Ανάλυση του (2018) Προϋποθέσεις Χορήγησης Διεθνούς Προστασίας (Οδηγία 95/2011/ΕΕ)», σελίδα 92:

 

«Ο όρος «βάσιμος φόβος» σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει έγκυρη αντικειμενική βάση για τον φόβο δίωξης του αιτούντος. Το συγκεκριμένο στοιχείο του ορισμού του πρόσφυγα αφορά τον κίνδυνο ή την πιθανότητα να υπο­στεί δίωξη. Ο φόβος θεωρείται βάσιμος, εάν διαπιστώνεται ότι υπάρχει «εύλογη» πιθανότητα να υλοποιηθεί στο μέλλον^[1]. Για τη διαπίστωση αυτή, είναι απαραίτητο να αξιολογούνται οι δηλώσεις του αιτούντος υπό το πρί­σμα όλων των σχετικών περιστάσεων της υπόθεσης [άρθρο 4 παράγραφος 3 της ΟΕΑΑ (αναδιατύπωση)^[2]] και να ελέγχονται οι περιστάσεις που επικρατούν στη χώρα καταγωγής του, καθώς και η συμπεριφορά των υπευθύνων δίωξης^[3]. Επομένως, η διαπίστωση του βάσιμου φόβου συνδέεται στενά με το καθήκον της αξιολόγησης των αποδεικτικών στοιχείων και της αξιοπιστίας που διέπεται πρωτίστως από το άρθρο 4 της ΟΕΑΑ (αναδιατύπωση). Η αξιολόγηση των αποδεικτικών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης της αξιοπιστίας, είναι το πρώτο στάδιο. Εάν τα αποδεικτικά στοιχεία που υπέβαλε ο αιτών γίνουν δεκτά ως αξιόπιστα, ο υπεύθυνος για τη λήψη της απόφασης προχωρά στο δεύτερο στάδιο και εξετάζει κατά πόσον τα γεγονότα και οι περιστάσεις που έγιναν δεκτά ισοδυναμούν με βάσιμο φόβο. Το ΔΕΕ ενέκρινε αυτή την προσέγγιση δύο σταδίων: Στην πραγματικότητα, η «αξιολόγηση» αυτή γίνεται σε δύο αυτοτελή στάδια. Το πρώτο στάδιο αφορά τη διαπίστωση της συνδρομής των πραγματικών περιστατικών που αποδεικνύουν τη βασιμότητα της αιτή­σεως, ενώ το δεύτερο στάδιο αφορά τη νομική εκτίμηση των εν λόγω αποδεικτικών στοιχείων, προκει­μένου να αποφασισθεί αν πληρούνται, υπό το φως των πραγματικών περιστατικών της συγκεκριμένης υποθέσεως, οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που θέτουν τα άρθρα 9 και 10 ή 15 της οδηγίας 2004/83 για την παροχή διεθνούς προστασίας^[4].»

 

Σύμφωνα με το ίδιο εγχειρίδιο^[5]:

 

«Ο όρος «φόβος» αντικατοπτρίζει τη μελλοντοστραφή έμφαση των ορισμών της σύμβασης για τους πρόσφυγες και της ΟΕΑΑ. Η ΟΕΑΑ (αναδιατύπωση) επεκτείνει την προστασία όχι μόνο στα πρόσωπα που υπέστησαν πραγματικά δίωξη, αλλά και σε εκείνα που διατρέχουν κίνδυνο δίωξης^[6]. Αντικατοπτρίζει επίσης την αποδοχή της ιδέας ότι η απειλή δίωξης αρκεί για να διαπιστωθεί ύπαρξη δίωξης. Επομένως, ένα πρόσωπο δεν χρειάζεται να περιμένει να υποστεί διώξεις για να υποβάλει αίτηση παροχής διεθνούς προστασίας, αλλά μπορεί να «φοβάται» μελλοντική δίωξη.»

 

Το ΔΕΕ τόνισε τον μελλοντοστραφή χαρακτήρα του βάσιμου φόβου στην απόφαση που εξέδωσε στην υπόθεση Y και Z, όπου αποφάνθηκε ότι:

 

«[ο]σάκις οι αρμόδιες αρχές καλούνται να εκτιμήσουν, σύμφωνα με το άρθρο 2 στοιχείο γ) αυτής, αν ο αιτών διακατέχεται βασίμως από τον φόβο ότι θα διωχθεί, οφείλουν να διερευνήσουν αν οι στοιχειοθετημένες περιστάσεις συνιστούν ή όχι τέτοια απειλή, ώστε ο ενδιαφερόμενος να φοβείται βασίμως, λαμβανομένης υπόψη της εξατομικευμένης καταστάσεώς του, ότι αποτελεί πράγματι αντικείμενο πράξεων διώξεως^[7].»

 

(ο τονισμός δικός μου)

  

Ο λειτουργός εξέτασε και αξιολόγησε ότι με την αποδοχή των ισχυρισμών του Αιτητή λόγω της ιδιότητας του πατέρα του και/ή των αναρτήσεων του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης απουσιάζουν στοιχεία δίωξης καθότι δεν υιοθετεί πολιτικές πεποιθήσεις και/ή ιδέες του παρελθόντος, κατά τον χρόνο αναρτήσεων του βρισκόταν στην Kabul χωρίς να αντιμετωπίσει δίωξη ή βλάβη και/ή εγκατέλειψε νόμιμα την χώρα του χωρίς να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε προβλήματα (ερυθρά 68-67, 65 ΔΦ). Βάσει της ανωτέρω ανάλυσης από τα στοιχεία που προσκόμισε ο Αιτητής δεν διαπιστώνεται προσωπική δίωξή και/ή δεν προκύπτει να συντρέχουν στο πρόσωπο του εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Ούτε πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις για παραχώρηση σε αυτόν του καθεστώτος πρόσφυγα καθότι δεν πληρούνται τα κριτήρια μορφής δίωξης, του φορέα δίωξης αλλά ούτε τεκμηρίωσε ότι ανήκει σε οποιαδήποτε πολιτική, θρησκευτική, εθνική, στρατιωτική ή κοινωνική οργάνωση ή ομάδα στη χώρα καταγωγής του που να αντιμετωπίζει δίωξη (Βλέπε Άρθρα 3, 3Α και 3Β του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000). Θεωρώ, επιπρόσθετα επί των συμπερασμάτων του λειτουργού ότι δεν έχει τεκμηριωθεί επαρκώς ότι οι ισχυρισμοί του συνδέονται με πράξεις δίωξης στη χώρα του οι οποίες «[.] κατά την έννοια του άρθρου 1Α της Σύμβασης [.] είναι αρκούντως σοβαρές λόγω της φύσης ή της επανάληψης τους ώστε να συνιστούν σοβαρή παραβίαση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ειδικά των δικαιωμάτων από τα οποία δεν χωρεί παρέκκλιση, βάσει του άρθρου 15 παράγραφος 2, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, ή (β) να αποτελούν σώρευση διαφόρων μέτρων συμπεριλαμβανομένων παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η οποία να είναι αρκούντως σοβαρή, ούτως ώστε να θίγεται ένα άτομο κατά τρόπο αντίστοιχο με το αναφερόμενο στην παράγραφο (α).» Εξ ορισμού του Άρθρου 3Γ του περί Προσφύγων Νόμου του 2000 έως 2025 (Ν6(Ι)/2000) και βάσει των προσωπικών περιστάσεων του δεν πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις του ορισμού δίωξης και/ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000).

 

Παραμένει, όμως, το ζήτημα του κατά πόσο εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής σε αυτόν καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας. Ο λειτουργός κατά την νομική ανάλυση και/ή κατά την υπαγωγή των προσωπικών του δεδομένων του Αιτητή εξέτασε κατά πόσο θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη, καταλήγοντας ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίσταται. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι ο ίδιος προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, θα υποβληθεί σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, βάσει του Άρθρου 9(2), εδάφια (α) και (β), του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν. 6(Ι)/2000). Ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός εξέτασε κατά την νομική ανάλυση σε συνάρτηση με τη περιοχή προηγούμενης διαμονής του Αιτητή και έκρινε ότι δεν θα επηρεαστεί προσωπικά λόγω ύπαρξης σοβαρής και προσωπικής απειλής κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου λόγω αδιάκριτης ασκήσεως βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης. Επί τούτου ο λειτουργός/εξεταστής παρέπεμψε ενδελεχώς μέσω της έκθεσης του σε αριθμό εξωτερικών πηγών πληροφόρησης, κατέληξε δε πως τα περιστατικά που εντοπίζονται δεν μπορούν να θεωρηθούν ως περιστατικά υψηλής έντασης και συχνότητας, σε τέτοιο βαθμό που να τεκμαίρεται ότι επικρατούν συνθήκες αδιάκριτης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερική ένοπλης σύρραξης, εφόσον αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά. Από έρευνα του Δικαστηρίου σε εξωτερικές πηγές σε συνάρτηση με τους αποδεκτούς ισχυρισμούς του Αιτητή προκύπτει ότι μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν το 2021, τα επίπεδα ένοπλης βίας και οι βλάβες στους αμάχους μειώθηκαν σημαντικά σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη συγκρούσεων.^[8] Πηγές του ΟΗΕ έχουν περιγράψει την επακόλουθη περίοδο ως χαρακτηριζόμενη από «σχετική απουσία ένοπλης σύγκρουσης»^[9]  και «ουσιαστική παύση της ενεργού σύγκρουσης»^[10]. Το 2022, το UCDP εκτίμησε ότι η ένταση της σύγκρουσης στο Αφγανιστάν δεν πλησίαζε πλέον το όριο για να χαρακτηριστεί ως «πόλεμος»^[11]. Το δε Ίδρυμα Bertelsmann ανέφερε το 2024 ότι «δεν υπήρχε καμία ένδειξη συστηματικής ή διάσπαρτης μάχης»^[12].Ένοπλες ομάδες που αντιτίθενται στους Ταλιμπάν εμφανίστηκαν εν μέσω της κατάληψης της εξουσίας.^[13] Μεταξύ αυτών των ομάδων, αναφέρθηκε ότι το Εθνικό Μέτωπο Αντίστασης του Αφγανιστάν (NRF) και το Μέτωπο Ελευθερίας του Αφγανιστάν (AFF) εξακολουθούσαν να είναι ενεργά το 2023 και το 2024.^[14] Το Islamic State Khorasan Province (ISKP) αύξησε τις επιθέσεις μετά την κατάληψη της εξουσίας και συνέχισε να πραγματοποιεί επιθέσεις εναντίον πολιτικών στόχων και εναντίον των de facto αρχών.^[15] Οι de facto δυνάμεις ασφαλείας έχουν επίσης συγκρούσεις με τις πακιστανικές συνοριακές δυνάμεις, προκαλώντας θύματα και από τις δύο πλευρές.^[16] Οι Ταλιμπάν συνεχίζουν τις εχθροπραξίες με περιφερειακές τρομοκρατικές παρατάξεις, συμπεριλαμβανομένων των Tehrik-e Taliban Pakistan (TTP), οι οποίες έχουν χρησιμοποιήσει τις αφγανικές παραμεθόριες περιοχές ως επιχειρησιακές βάσεις, επιδεινώνοντας τις διασυνοριακές εντάσεις με το Πακιστάν^[17]. Σύμφωνα με Αφγανό αναλυτή που επικαλείται η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο στον πιο πρόσφατο οδηγό της για την χώρα, από την 01/10/24, δεν υπάρχει μέρος στο Αφγανιστάν όπου ένοπλες ομάδες της αντιπολίτευσης να έχουν εμφανή παρουσία, ούτε καν σε πρώην αμφισβητούμενες περιοχές όπως η επαρχία Panjsher και η περιοχή Andarab, όπου έλαβαν χώρα αντάρτικες μάχες το 2022.^[18] Το Αφγανιστάν εξακολουθεί να αντιμετωπίζει ανθρωπιστική κρίση όπου εκατομμύρια Αφγανοί, αναμένεται να χρειαστούν ανθρωπιστική βοήθεια το 2025^[19]. Σύμφωνα με ενημερωτικό δελτίο τύπου του Γραφείου του Ύπατου Αρμοστή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (OHCHR) της 18/07/25, οι Αφγανοί που επιστρέφουν ή αναγκάζονται να επιστρέψουν στη χώρα τους αντιμετωπίζουν μια πολυεπίπεδη ανθρωπιστική και ανθρώπινη κρίση, με σοβαρούς κινδύνους δίωξης, αυθαίρετης κράτησης, βασανιστηρίων και γενικότερα παραβιάσεων θεμελιωδών δικαιωμάτων.^[20] Όπως αναφέρεται περαιτέρω στο δελτίο τύπου, η κατάσταση είναι ιδιαίτερα σκληρή για τις γυναίκες και τα κορίτσια, που υφίστανται συστηματική διάκριση και αποκλεισμό από τη δημόσια ζωή και τις βασικές υπηρεσίες, ενώ οι δημοσιογράφοι, οι πρώην δημόσιοι υπάλληλοι και όσοι εργάστηκαν με την προηγούμενη κυβέρνηση κινδυνεύουν από αντίποινα. Λαμβάνοντας, όμως, τις ατομικές περιστάσεις του Αιτητή ως υγιούς, μορφωμένου ενήλικα, χωρίς προβλήματα υγείας, με εκπαιδευτικό υπόβαθρο και εργασιακή εμπειρία, χωρίς παρελθοντικά στοιχεία δίωξης κρίνεται ότι δεν προκύπτει ότι σε περίπτωση επιστροφής του εκεί θα αντιμετωπίσει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε κατάσταση εσωτερικής ένοπλης σύρραξης. Προχωρώντας σε διερεύνηση αναφορικά με την επαρχία Badakhsan (τόπο συνήθους διαμονής του Αιτητή), σημειώνεται συναφώς ότι κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 06/02/26), με βάση πρόσφατα ποσοτικά δεδομένα για την κατάσταση ασφαλείας στην Badakhshan καταγράφηκαν μόνο συνολικά 87 περιστατικά (περιλαμβάνονται διαδηλώσεις, περιστατικά πολιτικής βίας, εξεγέρσεις, θηριωδίες, καταστολή, τρομοκρατική δραστηριότητα, ξένη στρατιωτική εμπλοκή) από τα οποία επήλθε ο θάνατος συνολικά 63 πολιτών^[21]. Επισημαίνεται ότι ο πληθυσμός της Badakhshan με βάση την εκτίμηση του 2020 εκτιμάται σε 1,054,100 κατοίκους^[22]. Κατά την ανάλυση των δεδομένων συγκρούσεων στην επαρχία Badakhshan κατά την περίοδο 1 Οκτωβρίου 2024–30 Νοεμβρίου 2025, καταγράφηκαν 54 γεγονότα, με τα περισσότερα γεγονότα από αυτά να αφορούν ομάδες αντίστασης που στόχευαν τις de facto δυνάμεις ασφαλείας. Το UCDP κατέγραψε 37 θανάτους πολιτών στο Badakshan, οι οποίοι συνδέονταν κυρίως με τις de facto δυνάμεις ασφαλείας που στόχευαν πολίτες, συμπεριλαμβανομένης της βίαιης καταστολής διαμαρτυριών που προκάλεσε 13 θανάτους. Επιπλέον, 10 θάνατοι αμάχων προκλήθηκαν από άγνωστους δράστες που στόχευαν αμάχους^[23]. Σημειώνεται ότι, υπάρχει γενικά μεγάλη μείωση των περιστατικών ασφαλείας στην χώρα καταγωγής του Αιτητή. Συνεπώς, το Δικαστήριο εξετάζοντας το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης σε σχέση με την περιοχή γέννησης/καταγωγής του Αιτητή και σε συνάρτηση με τις ατομικές του περιστάσεις διαπιστώνει ότι δεν πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις βάσει της έννοιας αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας^[24] - που έχει προτείνει το ΔΕΕ στις αποφάσεις Elgafaji^[25] και Diakité^[26].

 

Απορρίπτονται και οι ισχυρισμοί επί της διαδικασίας εξέτασης της αίτησης ασύλου του Αιτητή, αφού αυτή διενεργήθηκε σε πλήρη σύμπνοια με τις διατάξεις του Άρθρου 13, 13^Α και 18 περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025 (Ν.6(Ι)/2000), αλλά και με βάση τα κριτήρια και/ή προϋποθέσεις που τηρούνται κατά την εξέταση αίτησης ασύλου. Ο Αιτητής ενημερώθηκε πλήρως από τον λειτουργό για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του και κατά τη συνέντευξη του έγιναν επαρκείς ερωτήσεις για να περιγράψει τους λόγους που υπέβαλε αίτημα ασύλου όπως επίσης και άλλα ζητήματα που αφορούν τις προσωπικές του περιστάσεις. Δεν εντοπίζω οτιδήποτε παράτυπο, παράνομο και μεμπτό στην διαδικασία που ακολουθήθηκε που μπορεί να οδηγήσει σε ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης καθότι διενεργήθηκαν εκτενείς ερωτήσεις, τόσο κλειστού όσο και ανοικτού τύπου όπως επίσης και διευκρινιστικές για να μπορεί ο ενδιαφερόμενος να τοποθετηθεί στα βιώματα και τις εμπειρίες του, ωστόσο, με τις απαντήσεις του δεν αποδείχθηκε ή τεκμηριώθηκε βάσιμος φόβος δίωξης ή βλάβης και με την αποδοχή των ισχυρισμών του. Ούτε διαπιστώνω από τα ενώπιον μου στοιχεία ελλιπή έρευνα αλλά ούτε πλάνη περί το νόμο και των πραγματικών δεδομένων που λήφθηκαν από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης. Αποτελεί δε βασική νομολογιακή αρχή ότι η έκταση της έρευνας, ο τρόπος και η διαδικασία που θα ακολουθηθεί ποικίλλει ανάλογα με το υπό εξέταση ζήτημα, ανάγεται δε στη διακριτική ευχέρεια της διοίκησης (Βλέπε Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.ά. (1996) 3 Α.Α.Δ. 503). Η δε επάρκεια της αιτιολογίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα πραγματικά και νομικά περιστατικά της υπόθεσης, ενώ η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης συμπληρώνεται και/ή αναπληρώνεται μέσα από τα στοιχεία του φακέλου του Αιτητή ήτοι της έκθεσης/εισήγησης του λειτουργού η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της απόφασης του εξουσιοδοτημένου από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιου λειτουργού, όπως επίσης και από το σύνολο της όλης διοικητικής ενέργειας με αποτέλεσμα να καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Σημειώνεται σε αυτό το σημείο ότι υπάρχει εκτενέστατη αξιολόγηση όλων των συναφών στοιχείων του αιτήματος του Αιτητή από τον λειτουργό στο μέρος της έκθεσης/εισήγησης και/ή αξιολόγησης κινδύνου επιστροφής σε συνάρτηση με την περιοχή διαμονής του όπου γίνεται παράθεση πληροφοριών αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας και/ή εκτενής καταγραφή εξωτερικών πηγών πληροφόρησης. Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων του Αιτητή, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να του αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1500 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

 

Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.