ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 1284/2025

 

02 Μαρτίου, 2026

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

N.L.I.B., από Γουινέα

Αιτητής

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω της ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Ζ. Ποντίκη (κα) για Αλ Ταχέρ, Μπενέτης και Συνεργάτες ΔΕΠΕ, Δικηγόροι για Αιτητή.

 Α. Κίτσιου (κα) για ΚΙΤΣΙΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΔΕΠΕ, Δικηγόροι για τους Καθ' ων η Αίτηση.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 20/05/25 (του κοινοποιήθηκε αυθημερόν) με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. 

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 24/10/22, στις 21/03/25 διενεργήθηκε η συνέντευξή του, ο λειτουργός ετοίμασε σχετική εισηγητική έκθεση ημερομηνίας 23/04/25 και εκδόθηκε απόφαση απόρριψης στις 30/04/25, η οποία αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Η συνήγορος για τον Αιτητή υιοθέτησε τους λόγους αιτήματος διεθνούς προστασίας και ζήτησε από το Δικαστήριο όπως προχωρήσει επί της ουσίας εξέταση επί του αιτήματος του Αιτητή.

  

Οι Καθ' ων η αίτηση υιοθέτησαν το περιεχόμενο της ένστασης και του διοικητικού φακέλου, τονίζοντας ότι η προσβαλλόμενη με την παρούσα προσφυγή απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, μετά από δέουσα έρευνα και είναι δεόντως αιτιολογημένη.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Θα πρέπει να αναφερθεί ότι η προσφυγή είχε αρχικά καταχωρισθεί από τον Αιτητή στις 26/05/25, ακολούθως η προσφυγή απορρίφθηκε λόγω μη προώθησης της στις 23/06/25 λόγω μη εμφάνισης του. Ακολούθησε αίτηση επαναφοράς από τους δικηγόρους του ημερομηνίας 14/07/25 η οποία εγκρίθηκε στις 21/10/25. Σημειώνεται ότι καταχωρίστηκε Γραπτή Αγόρευση του Αιτητή από τους συνηγόρους του στις 05/12/25 αλλά ουδέποτε αίτηση τροποποίησης της προσφυγής και/ή ούτε υπάρχουν δικογραφημένοι νομικοί λόγοι ακύρωσης (Βλέπε Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, που εφαρμόζεται κατ΄ αναλογία και από το παρόν Δικαστήριο - Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας  Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2022 (3/2019), και των λεχθέντων στη  Δημοκρατία ν. Κουκκουρή (1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Latomia Estate Ltd v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672, Δημοκρατία ν. Σπύρου (2007) 3 Α.Α.Δ. 533, Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 Α.Α.Δ. 598, επίσης - Ιωσηφίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα (1990) 3 Α.Α.Δ. 4599, Kadivari ν. Δημοκρατίας (αρ. 2) (1992) 4 Α.Α.Δ. 2924).

Βάσει των πιο πάνω, της δήλωσης της συνηγόρου του Αιτητή κατά την ακρόαση και αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2025 (Ν.73(Ι)/2018), προχωρώ σε αξιολόγηση της ουσίας του αιτήματος του Αιτητή στη βάση του περιεχομένου του διοικητικού φακέλου (στο εξής «ΔΦ»). 

 

Ο Αιτητής στην αίτησή του κατέγραψε ότι έχει προβλήματα κληρονομιάς για τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του. Κατά τη συνέντευξη του δήλωσε ότι είναι υπήκοος Γουινέας με τόπο καταγωγής και τελευταίας συνήθους διαμονής την πόλη Conakry, ότι είναι εθνοτικής καταγωγής Susu και σουνίτης μουσουλμάνος στο θρήσκευμα. Δήλωσε άγαμος και άτεκνος. Εγκατέλειψε δε τη χώρα του με νόμιμο τρόπο, κάνοντας χρήση του διαβατηρίου του και κατέληξε στις μη ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές. Κατά την ελεύθερη αφήγησή του ανέφερε ότι ο πατέρας του είχε στην ιδιοκτησία του πολλά αγροτεμάχια και πως τα δύο του αδέρφια πούλησαν κάποια από αυτά για όφελος δικό τους χωρίς εκείνος να το γνωρίζει ή να το έχει εγκρίνει. Πρόσθεσε ότι τα δύο μεγαλύτερα αδέρφια του πήγαν στο χωριό Coya για να προστατέψουν τα υπόλοιπα αγροτεμάχια της οικογενείας. Εκεί οι θείοι του τους έκαναν μάγια με αποτέλεσμα να χάσουν τα λογικά τους. Εν συνεχεία η οικογένεια του πούλησε κάποια αγροτεμάχια για να καλύψουν τα έξοδά τους. Αυτό προκάλεσε την οργή των θείων του Αιτητή οι οποίοι τον απείλησαν. Ο Αιτητής δήλωσε ότι έπεισε τον πατέρα του να χρηματοδοτήσει το ταξίδι του στην Ευρώπη και ήρθε σε αυτή με την πρόθεση να αποταμιεύσει χρήματα και να βοηθήσει την οικογένειά του πίσω στη χώρα καταγωγής του να χτίσει οικίες για τις ανάγκες της (ερυθρό 44-43 ΔΦ).  Ερωτώμενος σχετικά με το τι πιστεύει ότι θα του συμβεί σε περίπτωση επιστροφής του στη Γουινέα, ο Αιτητής δήλωσε πως φοβάται ότι ο θείος του θα του κάνει μάγια όπως έκανε και στα δύο του αδέρφια (ερυθρό 43 2Χ ΔΦ). Αναφορικά με την ακίνητη περιουσία του πατέρα του, δήλωσε ότι ο πατέρας του είχε κληρονομήσει από τον δικό του πατέρα πλήθος αγροτεμαχίων σε διάφορες περιοχές. Πρόσθεσε ότι δύο εκ των αδερφών του πατέρα του πούλησαν, περίπου δέκα χρόνια πριν, δίχως την έγκριση ή γνώση αυτού τα αγροτεμάχιά του στην Balaya. Πρόσθεσε ότι κατάφεραν να το πράξουν παρόλο που τα αγροτεμάχια ήταν στο όνομα του πατέρα του διότι ήταν μορφωμένοι ενώ ο πατέρας του ήταν αγράμματος και επιπλέον δωροδόκησαν κυβερνητικούς αξιωματούχους (ερυθρό 39-37 ΔΦ). Διευκρίνισε πως ο πατέρας του δεν κατήγγειλε το περιστατικό στις αρχές όμως τα δύο μεγαλύτερα αδέρφια του διαφώνησαν με την απόφαση του πατέρα τους και αποφάσισαν να πάνε στην Coya για να ελέγξουν τα υπόλοιπα αγροτεμάχια του πατέρα τους. Εκεί, σύμφωνα με τον Αιτητή, βρέθηκαν σε διαμάχη με τον μεγάλο θείο τους ο οποίος τους έκανε μάγια με αποτέλεσμα να χάσουν τα λογικά τους (ερυθρό 37-35 ΔΦ). Ο Αιτητής εξήγησε πως ένα με δύο χρόνια μετά το περιστατικό αυτό έπεισε τον πατέρα του να πουλήσουν κάποια αγροτεμάχια για να καλύψουν ιατρικά έξοδα και να χτίσουν ένα σπίτι στην Coya. Εξήγησε ότι σε αυτά τα ένα με δύο χρόνια δεν είχαν κάποιο πρόβλημα με τους θείους του. Όταν όμως έμαθαν ότι άρχισαν να χτίζουν σπίτι εμφανίστηκαν και δημιούργησαν προβλήματα, προσπαθώντας να σταματήσουν την ανέγερση του σπιτιού καθώς επιθυμούσαν να πουλήσουν και εκείνο το αγροτεμάχιο. Οι γηραιοί του χωριού στους οποίους απευθύνθηκαν για τη διένεξη της διαφοράς αποφάνθηκαν πως η οικογένεια του Αιτητή είχε το δικαίωμα στη γη και πως θα μπορούσαν να ολοκληρώσουν την ανέγερση του σπιτιού (ερυθρό 34-31 ΔΦ). Στη συνέχεια ο λειτουργός επεσήμανε στον Αιτητή ότι το τελευταίο περιστατικό έντασης με τους θείους του έλαβε χώρα τέσσερα χρόνια πριν τη συνέντευξη και ότι τότε έλαβαν την υποστήριξη των γηραιών του χωριού. Ως εκ τούτου, ζήτησε από τον Αιτητή να εξηγήσει το λόγο για τον οποίο φοβάται ότι ο θείος του θα τον βλάψει αν επιστρέψει στη χώρα καταγωγής, με εκείνον να αποκρίνεται πως δεν τον ανησυχεί τόσο αυτό και πως αποστολή του είναι να μη ξαναβρεθεί αυτός και η οικογένειά του σε παρόμοια δύσκολη οικονομική κατάσταση και πως προσπαθεί να αναπληρώσει τα τέσσερα αγροτεμάχια τα οποία πούλησαν οι θείοι του (ερυθρά 31-30 ΔΦ). Ερωτώμενος αν θα μπορούσε να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής και να μετεγκατασταθεί σε άλλη ασφαλή περιοχή, ο Αιτητής απήντησε καταφατικά, πρόσθεσε όμως ότι δεν έχει ολοκληρώσει το σκοπό για τον οποίο ήρθε στη Δημοκρατία και ως εκ τούτου δεν επιθυμεί να επιστρέψει. Πρόσθεσε ότι οι αρχές της χώρας θα του επέτρεπαν να επιτρέψει, δεν θα ήταν σε θέση όμως να τον προστατέψουν από τυχόν μάγια (ερυθρό 30 ΔΦ).

 

Τα προσωπικά στοιχεία και προφίλ του Αιτητή έγιναν αποδεκτά από την Υπηρεσία Ασύλου (ερυθρά 98-97 ΔΦ). Αναφορικά με τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό σύμφωνα με τον οποίο ο πατέρας του Αιτητή είχε στην ιδιοκτησία του αριθμό αγροτεμαχίων και οι δύο θείοι του πούλησαν μερικά από αυτά για ιδίο όφελος, έκρινε ότι οι δηλώσεις του Αιτητή ήταν αόριστες, ασυνάρτητες και χωρίς επαρκείς λεπτομέρειες. Αναφορικά με την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, καταρχάς παρέθεσε πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σχετικά με τις κτηματικές διαφορές και το κληρονομικό δίκαιο στη χώρα. Παρά τις πληροφορίες αυτές, καθώς ο ισχυρισμός του ήταν ιδιωτικής φύσεως και δεν κατέστη δυνατόν να επιβεβαιωθεί από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, ο ισχυρισμός απορρίφθηκε στο σύνολό του (ερυθρό 93 ΔΦ). Αναφορικά με τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό σχετικά με τα προβλήματα που είχαν οι αδερφοί του Αιτητή με τους θείους τους σε σχέση με μια κτηματική διαφορά, ο λειτουργός έκρινε ότι ο ισχυρισμός πάσχει από αοριστία και από έλλειψη ειδίκευσης και λεπτομέρειας. Ως εκ τούτου, και καθώς δεν βρέθηκαν εξωτερικές πηγές πληροφόρησης οι οποίες να επιβεβαιώνουν τη χρήση μαγείας στη χώρα παρά μόνο σε περιπτώσεις ατόμων με αλμπινισμό, ο ισχυρισμός απορρίφθηκε στο σύνολό του (ερυθρό 91 ΔΦ). Ομοίως, σε σχέση με τον τέταρτο ουσιώδη ισχυρισμό σύμφωνα με τον οποίο ο Αιτητής έπεισε τον πατέρα του να πουλήσει έτερα αγροτεμάχια με αποτέλεσμα να προκύψει νέα διένεξη μεταξύ αυτού και των θείων του, ο λειτουργός έκρινε πως ο ισχυρισμός πάσχει από αοριστία και έλλειψη εξειδίκευσης και λεπτομέρειας. Καθώς δε βρέθηκαν πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης οι οποίες να επιβεβαιώνουν τα λεγόμενα του Αιτητή και με δεδομένο ότι δε θεμελιώθηκε η εσωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, ο ουσιώδης ισχυρισμός απορρίφθηκε στο σύνολό του (ερυθρά 91-88 ΔΦ). Προχωρώντας, στο στάδιο της αξιολόγησης κινδύνου, ο λειτουργός αξιολόγησε το μελλοντοστραφές ρίσκο του Αιτητή σε περίπτωση επιστροφής του στο Conakry της Γουινέας διαπιστώνοντας ότι δεν έχει υποστεί στη χώρα καταγωγής του κάποια μορφή δίωξης ή σοβαρής βλάβης. Ο λειτουργός, καταγράφοντας πληροφορίες αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο συνήθους διαμονής του (ερυθρό 87 ΔΦ) σε συνδυασμό με το προφίλ του και το επίπεδο μόρφωσής του, έκρινε ότι δεν υπάρχει εύλογη πιθανότητα να υποστεί συμπεριφορά που να ισοδυναμεί με δίωξη ή με πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης (ερυθρό 86 ΔΦ).

 

Μετά από συνολική αξιολόγηση της γενικότερης αξιοπιστίας του Αιτητή, των όσων τέθηκαν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου υπό μορφή δηλώσεων διαπιστώνω ότι η αξιοπιστία του επί του συνόλου του αιτήματός του, δεν τεκμηριώνεται.  Η πλήρης εικόνα που διαμορφώνεται μέσω των στοιχείων του φακέλου του, κατόπιν ορθολογικής ανάλυσης και δίκαιης στάθμισής τους, επιβεβαιώνει τα συμπεράσματα του λειτουργού. Το αφήγημά του εμπεριείχε δηλώσεις που στερούνταν βιωματικών αναφορών, ενώ από τις απαντήσεις του, κατά την διαδικασία της συνέντευξης, διαπιστώνεται ότι δεν παρείχε κάθε διαθέσιμη βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής του, ούτε τεκμηρίωσε τους ισχυρισμούς του με επαρκή λεπτομέρεια (Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025 (Ν. 6(Ι)/2000)), βλέπε επίσης Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112, 120-131) Σύμφωνα, επίσης, και με την § 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Ούτε θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του Αιτητή. (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Τα γεγονότα της περίπτωσης του Αιτητή σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιάσεις του δεν προκύπτει να συντρέχουν στο πρόσωπο του εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Δεν έχει τεκμηριώσει με τις αιτιάσεις του ότι έχει καταδικασθεί, συλληφθεί, ή καταζητείται είτε από τις αρχές της χώρας του, είτε ότι καταδιώκεται από άλλους φορείς δίωξης (Βλέπε Άρθρα 3Α και 3Β του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025 (Ν. 6(Ι)/2000)). Συνεπώς, η κατάληξη της Υπηρεσίας Ασύλου είναι αιτιολογημένη, λήφθηκε μετά από δέουσα έρευνα και στα πλαίσια του Νόμου καθότι από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον της και από τις παραστάσεις του Αιτητή δεν τεκμηριώνονται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000) και/ή απέτυχε να καταδείξει ότι σε περίπτωση επιστροφής στην χώρα καταγωγής του, υπάρχει κίνδυνος δίωξης του για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων.

 

Ως προς το εάν η περίπτωση του εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, ο λειτουργός εξέτασε κατά πόσο θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025,(Ν.6(Ι)/2000) και κατέληξε ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίσταται. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι ο ίδιος προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, θα υποβληθεί σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξη ο λειτουργός σημειώνει ότι βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης επιβεβαιώνεται ότι στην περιοχή του Αιτητή δεν παρατηρούνται συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων. Η Γουινέα δεν βρίσκεται υπό καθεστώς εσωτερικής ή διεθνούς ένοπλης σύρραξης^[1], από αναθεωρημένη έρευνα του Δικαστηρίου αναφορικά με την τρέχουσα κατάσταση ασφαλείας, σύμφωνα με στοιχεία από τη βάση δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project), επιβεβαιώνονται τα στοιχεία της έκθεσης^[2]. Εξάλλου, ούτε ο Αιτητής επικαλέστηκε ότι υπάρχει ένοπλη σύρραξη και/ή αδιάκριτη βία στην περιοχή του είτε κατά τη διαδικασία εξέτασης της αίτησης ασύλου είτε στην κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία. Σημειώνεται ότι ο πληθυσμός της πόλης Conakry ανέρχεται στους 2.300.600 κατοίκους σύμφωνα με εκτίμηση του 2025^[3]. Ως εκ τούτου, παρέλκει περαιτέρω διερεύνηση των προσωπικών περιστάσεων του για λόγους εφαρμογής της «αναπροσαρμοσμένης κλίμακας» όπως αυτή απορρέει από τη Νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης^[4]. Ούτε προκύπτουν στοιχεία του προφίλ του (λ.χ. ευαλωτότητα ή σοβαρού προβλήματος υγείας) που καθιστούν ανέφικτή και/ή επικίνδυνη την επιστροφή του.

 

Συνεπώς, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1450 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

 

Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.