ΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ: C.E., Νομική Αρωγή Αρ. ΝΑ 188/2025, 6/3/2026
print
Τίτλος:
ΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ: C.E., Νομική Αρωγή Αρ. ΝΑ 188/2025, 6/3/2026

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

(Νομική Αρωγή Αρ. ΝΑ 188/2025)

06 Μαρτίου 2026

[Α.Α. ΑΓΡΟΤΗ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΑΡ.1 ΤΟΥ 2003 ΚΑΙ ΤΟΝ

ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΝΟΜΟ ΤΟΥ 2002 (Ν. 165(Ι)/2002)

ΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ:

C.E.

Αιτητής

 

Ο Αιτητής εμφανίζεται προσωπικά

Ν. Νικολάου (κος) για Θ. Παπανικολάου (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας για Γενικό Εισαγγελέα

[Παρούσες οι κα. Μ. Katchatrian για πιστή μετάφραση από ελληνικά σε αγγλικά και αντίστροφα, και κα. S. Dazdiy Othman Omar για πιστή μετάφραση από Kurmanji στα Αγγλικά και αντίστροφα]

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Α. Α. ΑΓΡΟΤΗ, ΔΔΔΔΠ.: Ο Αιτητής καταχώρησε την παρούσα αίτηση για παροχή προς αυτόν δωρεάν νομικής αρωγής, έτσι ώστε να του δοθεί η δυνατότητα να διορίσει δικηγόρο στην καταχωρηθείσα προσφυγή με αριθμό 2025/25, κατά της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου η οποία περιέχεται σε επιστολή ημερομηνίας 11/07/2025. Με την εν λόγω απόφαση, η οποία κοινοποιήθηκε δεόντως στον Αιτητή, η Υπηρεσία Ασύλου απέρριψε την αίτησή του για χορήγηση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

Η εκπρόσωπος του Γενικού Εισαγγελέα, υπέβαλε ένσταση στο αίτημα και καταχώρησε Γραπτό Σημείωμα υποστηριζόμενο από όλα τα σχετικά με την υπόθεση έγγραφα.

 

Από το ενώπιον μου υλικό προκύπτει ότι πρόκειται για ενήλικα άντρα, υπήκοο Τουρκίας, ο οποίος εγκατέλειψε τη χώρα του, σύμφωνα με δική του δήλωση, στις 22/04/2025, μεταβαίνοντας στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου. Ακολούθως εισήλθε παράτυπα στις ελεγχόμενες από την Δημοκρατία περιοχές, υποβάλλοντας στις 25/04/2025 αίτηση διεθνούς προστασίας.

 

Στις 12/06/2025 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του Αιτητή από λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου παρέχοντας του δωρεάν βοήθεια διερμηνέα. Στις 13/06/2025, συντάχθηκε και υποβλήθηκε προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου σχετική  έκθεση με την οποία γίνεται εισήγηση για την απόρριψη του αιτήματος του Αιτητή. Στις 27/06/2025, συγκεκριμένος λειτουργός, δεόντως εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών να ασκεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου, εξέτασε την εισηγητική έκθεση και αποφάσισε την απόρριψη του αιτήματος του Αιτητή και επιστροφή του στη Τουρκία.

 

Η απορριπτική απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία περιέχεται στην επιστολή ημερομηνίας 11/07/2025, μαζί με την αιτιολογία αυτής, παραλήφθηκε αυθημερόν δια χειρός από τον Αιτητή.

 

Ο Αιτητής, στις 07/08/2025, καταχώρησε ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας την υπ’ αριθμό 2025/25 προσφυγή εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, καταχωρώντας, παράλληλα την υπό εξέταση αίτηση νομικής αρωγής.

 

Αποτελεί θέση της εκπροσώπου του Γενικού Εισαγγελέα ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος για την παραχώρηση του ευεργετήματος της νομικής αρωγής, καθώς η προσφυγή του Αιτητή δεν έχει πραγματικές πιθανότητες επιτυχίας. Η εκπρόσωπος του Γενικού Εισαγγελέα εισηγείται ότι η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου είναι καθόλα νόμιμη, δεόντως αιτιολογημένη και εκδόθηκε μετά από εκτεταμένη έρευνα όλων όσων ο Αιτητής ανέφερε κατά τη συνέντευξή του αλλά και σε σχέση με τη χώρα καταγωγής του. Ειδικότερα, η εκπρόσωπος του Γενικού Εισαγγελέα υιοθετώντας την εισήγηση του λειτουργού της Υπηρεσίας και επισημαίνοντας τον ενδελεχή έλεγχο της Υπηρεσίας και την αδυναμία θεμελίωσης προσωπικής δίωξης εκ μέρους του Αιτητή, κατέληξε ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπό του τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία παραχώρησης διεθνούς προστασίας ή συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει των άρθρων 3 και 19(1) και (2) του περί Προσφύγων Νόμου.  

 

Το νομικό πλαίσιο στο οποίο εξετάζεται η παρούσα αίτηση, στηρίζεται στον περί Νομικής Αρωγής Διαδικαστικό Κανονισμό (Αρ. 1) του 2003 (3/2003) και στον περί Νομικής Αρωγής Νόμο του 2002, Ν165(Ι)/2002 ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί. Η περίπτωση του Αιτητή υπάγεται στις διατάξεις του άρθρου 6Β(2)(α) και 6Β(2)(ββ) το οποίο προνοεί τα ακόλουθα (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου):

 

«6Β.(1) Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου και του άρθρου 8-

[……]

(2) Παρέχεται δωρεάν νομική αρωγή σε αιτητή διεθνούς προστασίας, ο οποίος ασκεί προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου, δυνάμει των διατάξεων του Άρθρου 146 του Συντάγματος -

[…...]

(α) Κατά δυσμενούς απόφασης του Προϊσταμένου επί της αίτησης διεθνούς προστασίας του εν λόγω αιτητή, την οποία απόφαση ο Προϊστάμενος έλαβε δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 5, 12Βδις, 12Βτετράκις, 12Δ ή 13 του περί Προσφύγων Νόμου του 2000, ή

[.]

υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

(αα) Η δωρεάν νομική αρωγή αφορά μόνο την πρωτοβάθμια εκδίκαση της προσφυγής ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου δυνάμει των διατάξεων του Άρθρου 146 του Συντάγματος, και όχι την εκδίκαση έφεσης ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατά της δικαστικής απόφασης η οποία εκδίδεται στα πλαίσια της εν λόγω πρωτοβάθμιας εκδίκασης, ούτε άλλο ένδικο μέσο∙και

 

(ββ) κατά την κρίση του Διοικητικού Δικαστηρίου, η προσφυγή έχει πραγματικές πιθανότητες επιτυχίας:

Νοείται ότι οι διατάξεις της παραγράφου (ββ) εφαρμόζονται χωρίς να περιορίζουν αυθαίρετα την παροχή της δωρεάν νομικής αρωγής και χωρίς να εμποδίζεται η ουσιαστική πρόσβαση του αιτητή διεθνούς προστασίας στη δικαιοσύνη.»

 

Το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια να αποφασίσει κατά πόσον η προσφυγή του Αιτητή έχει πραγματικές πιθανότητες επιτυχίας (βλ. Νομική Αρωγή αρ. 23/2010, Farshad Khamsen, ημερομηνίας 14/10/2010). Τούτο χωρίς να αποφασίζει επί της οριστικής τύχης της προσφυγής που καταχώρησε ο Αιτητής. Τονίζεται επίσης πως το αποτέλεσμα της παρούσας αίτησης δεν επηρεάζει την τελική εκδίκαση της προσφυγής, που έχει ήδη καταχωρήσει ο Αιτητής και εκκρεμεί.

 

Το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του το δικαίωμα του Αιτητή να ακουστεί, αλλά θα πρέπει περαιτέρω να εξετάσει την αίτηση με βάση το υλικό που έχει ενώπιόν του, ώστε να μην δίδονται νομικές αρωγές ανεξέλεγκτα σε υποθέσεις που δεν έχουν πιθανότητες επιτυχίας (βλ. Νομική Αρωγή αρ. 10/2010 Αlali Abdulhamid, ημερ. 06/05/2010 και Νομική Αρωγή αρ. 25/2010 Αnthonia Idahor, ημερ. 13/12/2010).

 

Έχω μελετήσει προσεκτικά το Γραπτό Σημείωμα του Γενικού Εισαγγελέα και τα επισυνημμένα σε αυτό έγγραφα, τη συνέντευξη του Αιτητή, την εισηγητική έκθεση του αρμόδιου λειτουργού, την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, τους ισχυρισμούς του Αιτητή ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την εξέταση της παρούσας αίτησης και γενικά το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιόν μου.

 

Κατά την υποβολή της αίτησής του για την παροχή διεθνούς προστασίας, ο Αιτητής δήλωσε Κούρδος, γεννημένος στο Ιράκ. Λόγω της κουρδικής καταγωγής του, δεν του επιτρεπόταν να ασκήσει το επάγγελμα του πολιτικού μηχανικού στην Τουρκία, αλλά μόνο να εργάζεται ως οικοδόμος. Τα άτομα κουρδικής καταγωγής δέχονται διακριτική μεταχείριση, ενώ υποστήριξε ότι ο πατέρας του ήταν θύμα βασανιστηρίων.    

 

Κατά την προσωπική του συνέντευξη ο Αιτητής, ως προς τα προσωπικά του στοιχεία, δήλωσε ότι γεννήθηκε στο Ιράκ, ωστόσο σε ηλικία ενός έτους εγκαταστάθηκε με την οικογένεια του στην πόλη Hakari της Τουρκίας η οποία θεωρείται και ο τελευταίος τόπος διαμονής του και εκεί εξακολουθούν να διαμένουν οι γονείς και τα τρία του αδέλφια, ενώ ένας αδελφός του βρίσκεται στην Κύπρο ως αιτητής ασύλου. Κατά δήλωσή του άθεος, απόφοιτος πανεπιστημίου με εργασιακή πείρα στον κατασκευαστικό τομέα.

 

Σε σχέση με τους λόγους που τον ώθησαν να εγκαταλείψει τη χώρα του ο Αιτητής αναφέρθηκε σε διακριτική μεταχείριση λόγω της κουρδικής του καταγωγής, προβάλλοντας ότι η εξεύρεση εργασίας στο αντικείμενο των σπουδών του είναι δύσκολη και με χαμηλό μισθό. Επιπρόσθετα, αναφέρθηκε σε περιορισμό ως προς την χρήση της γλώσσας του, προβάλλοντας ότι πρέπει να χρησιμοποιεί την τουρκική γλώσσα. Τέλος, υποστήριξε ότι το κράτος άφησε τον πατέρα του με αναπηρία λόγω βασανιστηρίων στα οποία υποβλήθηκε το 1990 ένεκα της συνδρομή που παρείχε στην κουρδική οργάνωση ΡΚΚ.         

 

Ο αρμόδιος λειτουργός στην εισηγητική του έκθεση διέκρινε τρεις (3) ουσιώδεις ισχυρισμούς ως ακολούθως: (1) ταυτότητα, χώρα καταγωγής και προσωπικά στοιχεία/προφίλ του Αιτητή, (2) ο Αιτητής είναι άθεος, και (3) ο Αιτητής έφυγε από την Τουρκία για οικονομικούς λόγους. O πρώτος και ο τρίτος ισχυρισμός έγιναν αποδεκτοί, καθώς στοιχειοθετήθηκε τόσο η εσωτερική όσο και η εξωτερική αξιοπιστία αυτών. Ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός απορρίφθηκε καθότι δεν τεκμηριώθηκε η εσωτερική αξιοπιστία. Ειδικότερα, κρίθηκε ότι οι δηλώσεις του Αιτητή στερούντο συγκεκριμενοποίησης, λεπτομερούς περιγραφής και ευλογοφάνειας, ενώ εντοπίστηκαν αντιφάσεις στο αφήγημά του. Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του συγκεκριμένου ισχυρισμού, ο αρμόδιος λειτουργός προέβη σε έρευνα αναφορικά με την θρησκευτική ελευθερία και τον αθεϊσμό στην Τουρκία όπου σύμφωνα με το σύνταγμα της χώρας υπάρχει ελευθερία της πίστης και της θρησκείας.   

 

Προχωρώντας στην αξιολόγηση του κινδύνου, βάσει των αποδεκτών ισχυρισμών του (ήτοι των προσωπικών στοιχείων του Αιτητή και των οικονομικών λόγων που εγκατέλειψε την Τουρκία), και το γεγονός ότι δεν διαπιστώθηκε ότι ο Αιτητής έχει υποστεί στη χώρα του οποιαδήποτε μορφή δίωξης ή σοβαρής βλάβης, ο αρμόδιος λειτουργός, παραθέτοντας πληροφορίες για την Τουρκία και συγκεκριμένα για την πόλη Hakari κατέληξε ότι δεν υπάρχει εύλογη πιθανότητα να υποστεί δίωξη ή σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής του στην Τουρκία.

 

Ως εκ τούτου, κατά τη νομική ανάλυση, κρίθηκε ότι δεν συντρέχει κίνδυνος δίωξης για τον Αιτητή για έναν από τους περιοριστικά αναφερόμενους λόγους δίωξης δυνάμει του άρθρου 3 (1) του περί Προσφύγων Νόμου (2000 - 2020). 

 

Περαιτέρω, κατά την εξέταση παροχής καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, ο λειτουργός έκρινε ότι δε συντρέχουν ούτε οι προϋποθέσεις χορήγησης καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας βάσει του άρθρου 19 (1) (α) ή (β) του περί Προσφύγων Νόμου του 2000. Ειδικά δε ως προς την πιθανότητα χορήγησης καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας βάσει του άρθρου 19 (1) (γ), παραπέμποντας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, κρίθηκε ότι η χώρα καταγωγής του δεν βρίσκεται σε συνθήκες διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, καταλήγοντας ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου.

 

Κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία, ο Αιτητής επανέλαβε τον ισχυρισμό περί βασανισμού του πατέρα του λόγω παροχής βοήθειας στην κουρδική οργάνωση ΡΚΚ το 1990, προβάλλοντας για πρώτη φορά ότι βρίσκεται στην φυλακή λόγω αυτού. Κληθείς να εξηγήσει την οψιγενή προβολή του συγκεκριμένου ισχυρισμού, ο Αιτητής υποστήριξε ότι αναφέρθηκε σε αυτό κατά τη διάρκεια της συνέντευξης του, χωρίς ωστόσο να καταγραφεί στα πρακτικά. Επισημαίνεται ότι η καθυστερημένη προβολή του συγκεκριμένου ισχυρισμού σε συνδυασμό με την πάροδο μεγάλου χρονικού διαστήματος από τον κατ’ ισχυρισμό βασανισμό του πατέρα του δεν συνηγορούν υπέρ της ύπαρξης πιθανοτήτων επιτυχίας της προσφυγής του. Σημειώνεται, περαιτέρω, ότι σύμφωνα με εξωτερικές πηγές πληροφόρησης το 2024, η Άγκυρα ξεκίνησε μια νέα πολιτική διαδικασία για τον τερματισμό της σύγκρουσής της με το PKK. Στα τέλη Φεβρουαρίου 2025, ο φυλακισμένος ηγέτης του PKK, Abdullah Öcalan, εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία καλούσε το PKK να καταθέσει τα όπλα και να διαλυθεί. Το PKK απάντησε κηρύσσοντας μονομερή κατάπαυση του πυρός και στη συνέχεια αποφάσισε σε συνέδριο τον Μάιο (2025) να τερματίσει τον ένοπλο αγώνα του και να διαλυθεί.[1] Συνεπώς, εκ πρώτοις όψεως πάντα, ο συγκεκριμένος ισχυρισμός δεν αυξάνει τις πιθανότητες επιτυχίας της προσφυγής του, ενώ δεν προκύπτει οποιαδήποτε σύνδεση του συγκεκριμένου ισχυρισμού με τον πυρήνα του αιτήματός του που αφορά οικονομικούς λόγους.   

 

Στο εγχειρίδιο του EASO «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», αναφέρονται στην σελίδα 104 τα ακόλουθα:

 

«Όπως προαναφέρθηκε, οι δείκτες αξιοπιστίας είναι απλοί δείκτες και δεν συνιστούν αυστηρά κριτήρια ή προϋποθέσεις. Παρότι οι τέσσερις δείκτες που προσδιορίστηκαν ανωτέρω (εσωτερική και εξωτερική συνέπεια, επαρκώς λεπτομερείς πληροφορίες και ευλογοφάνεια) αποτυπώνουν τους δείκτες που εφαρμόζουν στην πράξη τα δικαστήρια, κανένας από αυτούς δεν μπορεί να θεωρηθεί καθοριστικός. Η σημασία τους από υπόθεση σε υπόθεση ποικίλλει σημαντικά. Σε κάθε περίπτωση είναι αναγκαία η εξέταση του σωρευτικού τους αντίκτυπου. Σχετικά με το ζήτημα αυτό, το Διοικητικό Δικαστήριο της Δημοκρατίας της Σλοβενίας έχει θεσπίσει μια ισορροπημένη προσέγγιση για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας στο πλαίσιο της νομολογίας του. Από την ανωτέρω ανάλυση προκύπτει ότι δεν υπάρχει απλή απάντηση στο ερώτημα που αφορά τον τρόπο αξιολόγησης της αξιοπιστίας σε υποθέσεις διεθνούς προστασίας. Το μόνο που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι η αξιολόγηση πρέπει να διενεργείται με βάση το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων, λαμβανομένων υπόψη των αρχών, των μεθόδων και των δεικτών που αναφέρονται στην παρούσα ανάλυση. Οι αρχές, οι μέθοδοι και οι δείκτες αυτοί θα πρέπει να εφαρμόζονται με προσοχή, αντικειμενικότητα και αμεροληψία, ώστε να αποφευχθεί τυχόν εσφαλμένη και απλοϊκή απόρριψη, ή αφελής και ανεπιφύλακτη αποδοχή μιας συγκεκριμένης αφήγησης».

 

Στην υπό εξέταση περίπτωση, φαίνεται εκ πρώτης όψεως και στο βαθμό που μπορεί το Δικαστήριο να υπεισέλθει στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, ότι οι Καθ’ ων η αίτηση ακολούθησαν τις πιο πάνω κατευθυντήριες γραμμές κατά την εξέταση της αξιοπιστίας του Αιτητή, έχοντας ερευνήσει και εξετάσει όλους τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς του.

 

Με βάση όλα τα πιο πάνω, δεν διαπιστώνεται, σε αυτό το στάδιο πάντοτε, να υπάρχει πραγματική πιθανότητα να εκδοθεί θετική δικαστική απόφαση στα πλαίσια της εκδίκασης προσφυγής καθότι δεν έχει αποδείξει ότι η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου λήφθηκε παράνομα ή στη βάση λανθασμένων στοιχείων και/ή αξιολόγησης. Παρατηρώ εκ πρώτης όψεως ότι το αίτημα του Αιτητή για διεθνή προστασία διερευνήθηκε ενδελεχώς και εκτεταμένα από την Υπηρεσία Ασύλου σε κάθε στάδιο της διαδικασίας. Περαιτέρω, η κατάληξη του Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου είναι αποτέλεσμα επαρκούς έρευνας και ορθής αξιολόγησης όλων των στοιχείων της υπόθεσης που η Υπηρεσία Ασύλου είχε ενώπιόν της και σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου. Όπως αναφέρθηκε και ανωτέρω η πιθανότητα θετικής απόφασης είναι προαπαιτούμενο στοιχείο για την έγκριση αιτήματος για νομική αρωγή.

 

Για τους λόγους αυτούς και έχοντας υπόψη ότι βάσει των προνοιών της σχετικής νομοθεσίας, ο Αιτητής έχει το βάρος να καταδείξει ότι έχει πραγματικές πιθανότητες να εκδοθεί δικαστική απόφαση υπέρ του και χωρίς να αποφασίζεται οριστικά το αποτέλεσμα της προσφυγής που έχει ήδη καταχωρήσει (Tarrago Durgo Man v Δημοκρατίας,Υποθ. Αρ. 278/09, ημερ. 15/07/2009, Nacira Baghour and Maged Ahmad Odeh, Υποθ. Αρ. 10/12, ημερ. 28/03/2012), κρίνω πως δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η προσφυγή του έχει πραγματικές πιθανότητες επιτυχίας.

 

Υπό το φως όλων των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Επαναλαμβάνω ότι το αποτέλεσμα της παρούσας αίτησης δεν επηρεάζει την τελική εκδίκαση της προσφυγής. Τα έξοδα των διερμηνέων καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας να καταβληθούν από τη Δημοκρατία.

 

Α. ΑΓΡΟΤΗ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.



[1] International Crisis Group, Türkiye’s PKK Conflict: A Visual Explainer, https://www.crisisgroup.org/visual-explainers/turkiyes-pkk-conflict-visual-explainer [Ημερομηνία Πρόσβασης: 11/02/2026]


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο