ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
Αρ. Υπόθεσης: 3089/24
20 Μαρτίου, 2026
[Μ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, Δ ΔΔΔΠ]
Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος
Μεταξύ:
N. L. A.
Αιτητή
-και-
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ
Καθ’ ων η Αίτηση
………........................
Τζ. Μπετίτο (κος), για τον Αιτητή
Έλ. Ιωάννου (κα), για Καθ’ ων η Αίτηση
Αιτητής – παρών
Α Π Ο Φ Α Σ Η (ex-tempore)
Μ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, Δ. Δ.Δ.Δ.Π.: Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση, η οποία του γνωστοποιήθηκε στις 16/7/24, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για διεθνή προστασία, ως παράνομη, άκυρη, αντισυνταγματική και στερημένη οποιουδήποτε νομικού αποτελέσματος. Επίσης, αιτείται όπως κηρυχθεί από το Δικαστήριο ως πρόσφυγας ή δικαιούχος συμπληρωματικής προστασίας.
Τα γεγονότα φαίνονται και στην ένσταση που καταχωρήθηκε από τη συνήγορο των Καθ’ ων η Αίτηση, ενώ σήμερα κατατέθηκε και ο σχετικός διοικητικός φάκελος.
Ο συνήγορος του Αιτητή υιοθέτησε την αγόρευσή του, μόνο στην έκταση που αφορά τον ισχυρισμό του περί ελλειπούς αιτιολόγησης της επίδικης απόφασης, χωρίς να αναφέρει οτιδήποτε περαιτέρω.
Η συνήγορος των Καθ’ ων η Αίτηση υιοθέτησε τη δική της γραπτή αγόρευση σε σχέση με τον εν λόγω ισχυρισμό, ο οποίος παρέμεινε προς εκδίκαση από το Δικαστήριο.
Από τα στοιχεία που έχω ενώπιόν μου διαφαίνεται ότι διεξήχθηκε συνέντευξη με τον Αιτητή, τα πρακτικά της οποίας είναι κατατεθειμένα ως ερυθρά 40-49 του διοικητικού φακέλου, ενώ μετά οι εν λόγω ισχυρισμοί αξιολογήθηκαν υπό το φως έρευνας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, ώστε στο τέλος να εισηγηθεί ο αρμόδιος λειτουργός την απόρριψη της αίτησης διεθνούς προστασίας του Αιτητή, η οποία εισήγηση εγκρίθηκε από εξουσιοδοτημένο λειτουργό στις 28/6/24.
Από τα στοιχεία που έχω ενώπιόν μου διαφαίνεται ότι, από τους ισχυρισμούς του Αιτητή, σχηματίστηκαν δύο ουσιώδη περιστατικά, τα οποία αξιολογήθηκαν: το μεν πρώτο αφορών την ταυτότητα και προφίλ του Αιτητή, το δεύτερο την ισχυριζόμενη απειλή από μέλη αδελφότητας. Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός έγινε αποδεκτός ενώ ο δεύτερος απορρίφθηκε λόγω έλλειψης εσωτερικής αξιοπιστίας.
Συγκεκριμένα, στην έκθεση-εισήγηση καταγράφηκε σε έκταση, με παραπομπή στα πρακτικά της συνέντευξης του Αιτητή, ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να δώσει ικανοποιητικές και επαρκείς πληροφορίες για θέματα που άπτονται στον πυρήνα του αιτήματός του, ενώ στα λεγόμενά του εντοπίστηκαν αντιφάσεις. Ενδεικτικά αναφέρω ότι ο λειτουργός κατέγραψε ότι ο Αιτητής δεν έδωσε ικανοποιητικές πληροφορίες σε σχέση με την αδελφότητα που συμμετείχε, δεν μπορούσε να αναφέρει με ακρίβεια το όνομα της αδελφότητας από την οποία ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι φοβόταν και για τους οποίους εργαζόταν. Περαιτέρω, δεν μπορούσε να παράσχει λεπτομέρειες για την εργασία που του ανέθεσαν, αλλά ούτε και για τα συμβάντα που οδήγησαν σε διαμάχη του με την εν λόγω ομάδα.
Όπως ορθά ανέφερε και η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ’ ων η Αίτηση στην αγόρευσή της, ο αρμόδιος λειτουργός κατέγραψε στις εισηγήσεις του τα ευρήματα στα οποία στηρίχθηκε και έκρινε ότι η γενική αξιοπιστία του Αιτητή κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του δεν υπήρξε ικανοποιητική, ενώ υποστήριξε και ότι έγινε έρευνα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης από τους Καθ’ ων η Αίτηση, ανευρέθηκαν τα χαρακτηριστικά της αδελφότητας την οποία είχε αναφέρει ο Αιτητής, πλην όμως ο Αιτητής ουδέποτε ήταν σε θέση να υποδείξει τα χαρακτηριστικά αυτά, παραπέμποντας σε σχετικά ερυθρά του φακέλου.
Η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ’ ων η Αίτηση επικαλέστηκε επίσης νομολογία, την οποία υιοθετώ και για σκοπούς της παρούσας, στην οποία λέχθηκε ότι το βάρος απόδειξης εναπόκειται στον ίδιο τον Αιτητή ότι υπήρξε θύμα και πληροί τις προϋποθέσεις για παραχώρηση της ιδιότητας του πρόσφυγα ή για συμπληρωματική προστασία και ότι όταν οι ισχυρισμοί του Αιτητή είναι γενικοί δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την υπαγωγή του σε καθεστώς διεθνούς προστασίας.
Τονίζω ότι ούτε στο δικαστικό στάδιο ο Αιτητής τεκμηρίωσε ή συγκεκριμενοποίησε τους ισχυρισμούς του περί δίωξης και στην αγόρευση δεν γίνεται οποιαδήποτε παραπομπή σε στοιχεία που να δεικνύουν είτε ελλιπή έρευνα, είτε ανεπαρκή αιτιολόγηση από τους Καθ’ ων η Αίτηση.
Ως εκ τούτου με βάση τα ανωτέρω κρίνω ότι η επίδικη απόφαση ήταν προϊόν δέουσας έρευνας και έχει αιτιολογηθεί επαρκώς από τους Καθ’ ων η Αίτηση, ενώ λαμβάνω υπόψη μου και ότι η Νιγηρία θεωρείται ασφαλής χώρα ιθαγένειας σύμφωνα με το εν ισχύ Διάταγμα του Υπουργού Εσωτερικών και γι’ αυτό απορρίπτω και το λόγο ακύρωσης που έχει προωθηθεί από το συνήγορο του Αιτητή.
Με βάση τα όσα ανέφερα, κρίνω ότι ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει ότι πάσχει η ορθότητα και νομιμότητα της επίδικης απόφασης και ως εκ τούτου η προσφυγή του αποτυγχάνει και απορρίπτεται με €600 υπέρ των Καθ’ ων η Αίτηση. Η επίδικη απόφαση επικυρώνεται.
(Υπ.) ……………………………
Μ. Παπαντωνίου, Δ. Δ.Δ.Δ.Π.
Πιστό αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
/μη
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο