ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

    Υπόθεση Aρ.: 4746/24

 

12 Μαρτίου 2026

 

[Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

L. B. M.

                                                     

Aιτητού,

 

και

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ' ων η αίτηση

 .........

 

Ο Αιτητής είναι παρών

 

Μ. Ποσκώτης (κος), Δικηγόρος για τον Αιτητή

 

Κ. Ιμανίμης (κος), Δικηγόρος για τους Καθ' ων η αίτηση

 

Β. Κλαυδιανού (κα), για πιστή διερμηνεία από την ελληνική σε Lingala και αντίστροφα

 

 

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Κ. Κ. Κλεάνθους Δ.Δ.Δ.Δ.Π.: Ο Αιτητής με την παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της  απόφασης των Καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 7.10.2024 με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για διεθνή προστασία, καθότι κρίθηκε ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις των άρθρων 3 και 19 των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2023.

 

 Γεγονότα

1.             Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως ακολούθως: Ο Αιτητής κατάγεται από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κογκό (στο εξής: ΛΔΚ) και περί τις 27.4.2021 υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας. Στις 21.5.2024 και στις 13.6.2024 πραγματοποιήθηκαν συνεντεύξεις του Αιτητή από αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου (στο εξής: λειτουργός), ο οποίος υπέβαλε Έκθεση-Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου (στο εξής: Προϊστάμενος) για απόρριψη της αίτησης ασύλου του Αιτητή. Η Εισήγηση εγκρίθηκε από τον Προϊστάμενο στις 7.10.2024, ο οποίος εξέδωσε παράλληλα και απόφαση επιστροφής του Αιτητή στη χώρα καταγωγής του. Η εν λόγω απορριπτική απόφαση, η οποία κοινοποιήθηκε στον Αιτητή στις 11.11.2024, αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

Γεγονότα

2.             Ο Αιτητής, δια του συνηγόρου του, κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας, προβάλλει ως μοναδικό λόγο προσφυγής την έλλειψη δέουσας έρευνας. Ειδικότερα, υποστηρίζει ότι, παρότι δεν υφίσταται εμφανής κίνδυνος για τα ομοφυλόφιλα άτομα στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (ΛΔΚ) και η ομοφυλοφιλία δεν είναι ποινικοποιημένη, υφίστανται διατάξεις που επιτρέπουν τη δίωξή τους ως προσώπων που προσβάλλουν τα χρηστά ήθη. Παραπέμπει στη σελίδα 7 της γραπτής του αγόρευσης, όπου προβάλλεται ότι ο Αιτητής πρέπει να αναγνωριστεί ως μέλος ιδιαίτερης κοινωνικής ομάδας, καθόσον το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο δύναται έμμεσα να τον κατατάξει ως άτομο που προσβάλλει την κοινωνία. Προς υποστήριξη των ισχυρισμών αυτών, ο συνήγορος του Αιτητή προσκόμισε εκθέσεις σχετικά με το νομικό πλαίσιο και τη μεταχείριση των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων στη ΛΔΚ.

3.             Από την πλευρά τους, οι Καθ’ ων η αίτηση υπεραμύνονται της νομιμότητας και της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, επισημαίνοντας ότι ο Αιτητής κρίθηκε ως μη αξιόπιστος ως προς τους ισχυρισμούς που συνιστούν τον πυρήνα του αιτήματός του για διεθνή προστασία. Κατά συνέπεια, κατά τη θέση τους, δεν προκύπτει πραγματικός και μελλοντικός κίνδυνος σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, παραπέμποντας προς τούτο στα ευρήματα της διοικητικής εξέτασης της αίτησής του.

Το Νομικό Πλαίσιο

4.             Η Σύμβαση περί του καθεστώτος των προσφύγων, η οποία υπογράφηκε στη Γενεύη στις 28 Ιουλίου 1951 και τέθηκε σε ισχύ στις 22 Απριλίου 1954 [Recueil des trait?s des Nations Unies, τόμος 189, σ. 150, αριθ. 2545 (1954)], όπως συμπληρώθηκε με το Πρωτόκολλο περί του καθεστώτος των προσφύγων, το οποίο συνήφθη στη Νέα Υόρκη στις 31 Ιανουαρίου 1967 και τέθηκε σε ισχύ στις 4 Οκτωβρίου 1967 (στο εξής: Σύμβαση της Γενεύης), ορίζει, στο άρθρο 1, τμήμα Α, σημείο 2, πρώτο εδάφιο, ότι ο όρος «πρόσφυγας» εφαρμόζεται επί παντός προσώπου το οποίο, «συνεπεία δικαιολογημένου φόβου διώξεως λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικότητος, κοινωνικής τάξεως ή πολιτικών πεποιθήσεων, ευρίσκεται εκτός της χώρας της οποίας έχει την ιθαγένεια και δεν δύναται ή, λόγω του φόβου τούτου, δεν επιθυμεί να απολαύη της προστασίας της χώρας ταύτης».

5.             Ο Κανονισμός 2 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2023 έχει ως ακολούθως:

6.             Το άρθρο 11 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2025 (στο εξής: o περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμος) καθορίζει τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου.

7.             Το άρθρο 3 των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025 (στο εξής: ο περί Προσφύγων Νόμος)καθορίζει τις προϋποθέσεις αναγνώρισης προσώπου ως πρόσφυγα. 

8.             Το άρθρο 16 του περί Προσφύγων Νόμου ορίζει τα εξής:

9.             Το άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου καθορίζει τις προϋποθέσεις αναγνώρισης καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.

 

Κατάληξη

10.          Ως προς τον εγειρόμενο λόγο προσφυγής, επισημαίνεται εκ προοιμίου ότι το παρόν Δικαστήριο, ως δικαστήριο ουσίας, δικάζει την ενώπιόν του προσφυγή αξιολογώντας εξ υπαρχής την αίτηση του Αιτητή για διεθνή προστασία, τόσο κατά το νόμο όσο και κατ’ ουσίαν. Δεν περιορίζεται, συνεπώς, μόνο στην εξέταση της διαδικασίας και των στοιχείων κρίσης της διοικητικής αρχής που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, αλλά εξετάζει την ουσιαστική ορθότητά της de novo και ex nunc. (Βλ. Aπόφαση του ΔΕΕ της 3ης Απριλίου 2025, C‑283/24 [Barouk], B. F. κατά Κυπριακής Δημοκρατίας, ECLI:EU:C:2025:236, απόφαση του ΔΕΕ ημερομηνίας 29 Ιουλίου 2019, Torubarov, C-556/17, EU:C:2019:626, σκέψεις 50 έως 53 (σύμφωνα με την οποία το δικαστήριο πραγματοποιεί «πλήρη και ex nunc εξέταση τόσο των πραγματικών όσο και των νομικών ζητημάτων, ιδίως, κατά περίπτωση, εξέταση των αναγκών διεθνούς προστασίας) Έφεση κατά Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Aρ. 107/2023, Δημοκρατία ν. Q.B.T., απόφαση ημερ. 11.2.2025, Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 17/2021 Janelidze ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 21.9.2021· Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 35/2023 Lubangamu ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 5.12.2024, Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 12/2025 Δημοκρατία ν. Β.Α., ημερ. 18.12.2025). Ο Αιτητής αναμένεται να προβάλει, στο πλαίσιο της διοικητικής ή και της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, τέτοιους συγκεκριμένους και ειδικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι εν δυνάμει θα δικαιολογούσαν την υπαγωγή του στο καθεστώς διεθνούς προστασίας. Εν προκειμένω, ο Αιτητής εκπροσωπούμενος και δια συνηγόρου, έχει την ευκαιρία να εκθέσει τους ισχυρισμούς του και να λάβει όλα τα δέοντα δικονομικά μέσα προς τεκμηρίωσή τους [Βλ. «Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου», Επαμεινώνδας Π. Σπηλιωτόπουλος, 14^ης Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σ. 260, υποσημ. 72, «Εισηγήσεις Διοικητικού Δικονομικού Δικαίου, Χαράλαμπος Χρυσανθάκης, 2^η Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σελ. 247 και Π.Δ. Δαγτόγλου, (Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο), σελ. 552].

11.          Συναφές εν προκειμένω είναι και το άρθρο 16 του περί Προσφύγων Νόμου και ειδικότερα τα εδάφια (2) και (3) αυτών. Από τις εν λόγω διατάξεις απορρέει καταρχάς η υποχρέωση του Αιτητή να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια προς τεκμηρίωση της αίτησης ασύλου του. Σύμφωνα με πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Βλ. ενδεικτικώς, Υπόθ. Αρ. 1721/2011, Ηοοman & Mahiab Khanbabaie v. Aναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, ημερ. 30.6.2016, ECLI:CY:AD:2016:D320) αποτελεί υποχρέωση του Αιτητή ασύλου να επικαλεστεί έστω και χωρίς να προσκομίσει τυπικά αποδεικτικά στοιχεία, συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά που του προκαλούν κατά τρόπο αντικειμενικώς αιτιολογημένο, φόβο δίωξης στη χώρα του για κάποιον από τους λόγους που αναφέρει το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου (Βλ. επίσης νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, αποφάσεις αρ. 1093/2008, 817/2009 και 459/2010). Εν συνεχεία ωστόσο, λόγω ακριβώς της δυσχέρειας του Αιτητή ασύλου να τεκμηριώσει με συγκεκριμένα στοιχεία την αίτησή του, γεννάται υποχρέωση της διοίκησης να συνδράμει τον Αιτητή σε αυτήν την προσπάθεια προβολής και τεκμηρίωσης των ισχυρισμών του (Βλ. Εγχειρίδιο για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών παρ. 195 επ., Βλ. επίσης αναφορικά με την ενεργό συνεργασία Απόφαση του ΔΕΕ της 22ας Νοεμβρίου 2012, Υπόθεση C‑277/11, M. M., ECLI: EU:C:2012:744, σκέψεις 63 έως 68).

12.          Προχωρώντας στην εξέταση της ουσίας των ισχυρισμών του Αιτητή, επισημαίνονται τα ακόλουθα. Στο έντυπο της αίτησής του για διεθνή προστασία, στο πεδίο καταγραφής των λόγων που τον ώθησαν να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής δήλωσε ότι είναι ομοφυλόφιλος και ότι απειλήθηκε από έναν στρατηγό, επειδή διατηρούσε σχέση με τον γιο του, ονόματι Pannif. Ισχυρίστηκε ότι δεν είναι αυτά τα πραγματικά του συναισθήματα, αλλά ότι αναγκάστηκε να ζήσει με τον τρόπο αυτό στη χώρα του, καθώς δεν έβρισκε νόημα στη ζωή του. Προσέθεσε ότι ο πατέρας του είναι ανεύθυνος και ότι η μητέρα του δεν τον έστειλε σχολείο. Περαιτέρω, ανέφερε ότι διατηρούσε σχέση με έναν λευκό άνδρα, ονόματι Julien, ο οποίος τον βοήθησε να ταξιδέψει. Τέλος, κατέγραψε ότι η οικογένειά του, όταν πληροφορήθηκε τα ανωτέρω, τον αποστράφηκε (ερυθρό 1 και μετάφραση αυτού ερυθρό 20 του διοικητικού φακέλου, στο εξής «δ. φ.»).

13.          Στις 29.4.2021 πραγματοποιήθηκε αξιολόγηση ευαλωτότητας του Αιτητή, βάσει της οποίας κρίθηκε «χαμηλού ρίσκου». Στο πεδίο αναφορικά με τους λόγους που τον ώθησαν να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του, ισχυρίστηκε ότι διατηρούσε σχέση με τον γιο ενός στρατηγού, ο οποίος απέστειλε στρατιώτες να τον παρακολουθούν. Δήλωσε ότι οι στρατιώτες αυτοί τον κτυπούσαν και τον απειλούσαν. Παράλληλα ανέφερε ότι διατηρούσε σχέση με έναν λευκό άνδρα (“white guy”), ο οποίος ήταν ο σύντροφός του και τον βοήθησε να εγκαταλείψει τη χώρα του (ερυθρό 16 του δ. φ.).

14.          Κατά την πρώτη του συνέντευξη και ως προς τα προσωπικά του στοιχεία, ο Αιτητής δήλωσε ότι γεννήθηκε το 1997 στην Kinshasa της ΛΔΚ, η οποία αποτελεί και τον τελευταίο τόπο διαμονής του. Δήλωσε ότι είναι Χριστιανός Καθολικός ως προς το θρήσκευμα και ότι ως προς την οικογενειακή του κατάσταση είναι άγαμος. Ανέφερε επίσης ότι διατηρεί σχέση με Βέλγο υπήκοο, ο οποίος μεταβαίνει συχνά στη ΛΔΚ για λόγους εργασίας.

15.          Ως προς το εκπαιδευτικό του υπόβαθρο, ο Αιτητής δήλωσε ότι είναι απόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ ως προς την εργασιακή του εμπειρία ανέφερε ότι ουδέποτε εργάστηκε και ότι συντηρούνταν οικονομικά από τους γονείς του. Διευκρίνισε ότι όταν εκδιώχθηκε από την πατρική οικία λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού, τον στήριζε οικονομικά ο σύντροφός του.

16.           Αιτητής ανέφερε ότι οι γονείς του και οι δύο αδελφές του διαμένουν στη συνοικία Ngaliema της Kinshasa, αλλά ότι δεν διατηρεί πλέον επικοινωνία μαζί τους, καθότι τον εκδίωξαν από την πατρική οικία. Δήλωσε ότι αναχώρησε νόμιμα από τη χώρα του το 2021 με τη βοήθεια του συντρόφου του, ο οποίος εργάζεται σε ναυτιλιακή εταιρεία και χρησιμοποίησε τις γνωριμίες του με τελωνειακούς υπαλλήλους για να του επιτραπεί η επιβίβαση.

17.          Κατά την ελεύθερη αφήγησή του ως προς τους λόγους εγκατάλειψης της χώρας του, ο Αιτητής δήλωσε ότι το 2014 εγγράφηκε στο λύκειο Lyc?e Madame S?vign?e, ιδιοκτησίας του Willy Bakonga, όπου γνώρισε τον γιο του ιδιοκτήτη, Devos Bakonga. Οι δύο ήταν συμμαθητές και συμμετείχαν μαζί στην οργάνωση σχολικής εκδήλωσης, γεγονός που, όπως ισχυρίστηκε, οδήγησε σε φλερτ και στη συνέχεια σε μυστική ερωτική σχέση μεταξύ τους. Παρά τις προσπάθειές τους να κρατήσουν τη σχέση κρυφή, κυκλοφόρησαν φήμες μεταξύ μαθητών, καθηγητών και προσωπικού ασφαλείας του πατέρα του Devos, οι οποίοι αναζητούσαν στοιχεία για να επιβεβαιώσουν τις φήμες. Στις 14 Φεβρουαρίου 2016, σύμφωνα με τον Αιτητή, ο Devos ενοικίασε ένα διαμέρισμα όπου πέρασαν μαζί το βράδυ και κατά την έξοδό τους από το διαμέρισμα τους είδε ο σωματοφύλακας του Devos. Την επόμενη ημέρα στο σχολείο, ενώ αρχικά όλα φαίνονταν φυσιολογικά, μετά το τέλος των μαθημάτων ο σωματοφύλακας παρέλαβε τον Devos και τον απομάκρυνε. Στη συνέχεια, ένα δεύτερο όχημα με περισσότερους φύλακες προσέγγισε τον Αιτητή και άρχισαν να τον εκφοβίζουν και να τον απειλούν δημόσια, απαιτώντας να διακόψει τη σχέση του με τον Devos. Ο Αιτητής ανέφερε ότι η συμπεριφορά αυτή του προκάλεσε ντροπή. Ακολούθως, ισχυρίστηκε ότι ο Devos απέφυγε να επικοινωνήσει μαζί του στο σχολείο, ενώ σε τηλεφωνική επικοινωνία του ανέφερε ότι δεν μπορούσαν να συναναστρέφονται στο σχολείο λόγω της οργής του πατέρα του. Ως εκ τούτου, συναντιούνταν μόνο σε ενοικιαζόμενα διαμερίσματα χρησιμοποιώντας ταξί για να αποφύγουν παρακολούθηση. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι κατήγγειλε το περιστατικό εκφοβισμού στην αστυνομία, αλλά ενημερώθηκε ότι δεν υπήρχε νομοθεσία που να προστατεύει ή να ποινικοποιεί τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις στη χώρα. Περαιτέρω ανέφερε ότι κατά την τελευταία χρονιά του λυκείου, πριν τις εξετάσεις, σε συνάντηση γονέων και εκπαιδευτικών, ο πατέρας του Devos συζήτησε με τους γονείς του Αιτητή για τη σχέση που διατηρούσε με τον γιο του και ζήτησε από τη μητέρα του να τον σταματήσει, προειδοποιώντας για περαιτέρω ενέργειες. Το περιστατικό αυτό προκάλεσε την οργή της μητέρας του και οδήγησε στην απομάκρυνσή του από την πατρική οικία.

18.          Ερωτηθείς εάν συνελήφθη ή κρατήθηκε στη χώρα του, ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι συνελήφθη το 2016 κατά τη διάρκεια ερωτικής συνεύρεσης με τον σύντροφό του Claudia Kyezu. Ανέφερε ότι τους εντόπισε η αδελφή του συντρόφου του και ότι, επειδή ο πατέρας του συντρόφου του ήταν στρατηγός, τέθηκε υπό κράτηση για μία εβδομάδα. Διευκρίνισε ωστόσο ότι το περιστατικό αυτό δεν αποτέλεσε τον λόγο εγκατάλειψης της χώρας του, καθώς είχε συμβεί αρκετά χρόνια νωρίτερα.

19.          Σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής εξέφρασε φόβο σύλληψης και φυλάκισής του από τις αρχές, υποστηρίζοντας ότι αποτελεί καταζητούμενο πρόσωπο. Σε σχετικές διευκρινιστικές ερωτήσεις ανέφερε ότι όταν ο σύντροφός του μετέβη στη ΛΔΚ για να πιστοποιήσει έγγραφα της επιχείρησής του, είδε αναρτημένα εντάλματα εναντίον του. Κατά τους ισχυρισμούς του, οι αρχές τον αναζητούν λόγω της ομοφυλοφιλικής σχέσης που διατηρούσε με τον γιο του Willy Bakonga, ενός ισχυρού επιχειρηματία με σημαντική επιρροή στη χώρα και ιδιοκτήτη του λυκείου όπου φοιτούσε.

20.          Κατά τη δεύτερη συνέντευξη τέθηκαν στον Αιτητή περαιτέρω διερευνητικά ερωτήματα. Ο ίδιος ανέφερε ότι εκδιώχθηκε από την πατρική οικία το 2017 και ότι η τελευταία φορά που επικοινώνησε με την οικογένειά του ήταν το 2021. Επανέλαβε ότι τα προβλήματά του ξεκίνησαν το 2014, όταν οι γονείς του τον εγγράψαν στο σχολείο Lyc?e Madame S?vign?e, όπου γνώρισε τον Devos Bakonga, γιο του Willy Bakonga, ενός γνωστού επιχειρηματία στη ΛΔΚ με ισχυρές πολιτικές διασυνδέσεις. Μετά από πολιτιστική εκδήλωση στο σχολείο τον Δεκέμβριο του 2014, ο Devos άρχισε να του εκφράζει ενδιαφέρον και οι δύο ξεκίνησαν μυστική ερωτική σχέση. Επειδή το σχολείο ήταν μικτό και περνούσαν αρκετό χρόνο μαζί, άρχισαν να κυκλοφορούν φήμες μεταξύ των μαθητών χωρίς όμως να υπάρχουν αποδείξεις για τη σχέση τους. Ο Αιτητής επανέλαβε ότι στις 14.2.2016 συναντήθηκαν σε σπίτι που είχε ενοικιάσει ο Devos και ότι την επόμενη ημέρα τρεις σωματοφύλακες του πατέρα του Devos τον πλησίασαν, τον εξύβρισαν και τον απείλησαν ότι θα υποστεί βασανιστήρια αν δεν διακόψει τη σχέση του. Μετά το περιστατικό αυτό, ο Devos κράτησε αποστάσεις στο σχολείο λόγω της αντίδρασης του πατέρα του, αλλά οι δύο συνέχισαν να επικοινωνούν και να συναντώνται κρυφά εκτός σχολείου.

21.          Ο Αιτητής αναφέρθηκε επίσης στο περιστατικό που, κατά τους ισχυρισμούς του, τον ώθησε να εγκαταλείψει τη χώρα του το 2021. Μετά την απομάκρυνσή του από την πατρική οικία το 2017, ισχυρίστηκε ότι σε ένα πάρτι γνώρισε έναν Βέλγο άνδρα με το όνομα Stefan, έναν από τους διοργανωτές της εκδήλωσης, ο οποίος άρχισε να τον φλερτάρει. Μετά το τέλος του πάρτι διανυκτέρευσε στο σπίτι του Stefan και του αποκάλυψε ότι οι γονείς του τον είχαν εκδιώξει. Ο Stefan τον βοήθησε οικονομικά να βρει σπίτι και τον ενθάρρυνε να παρακολουθήσει μάθημα υπολογιστών, στο οποίο γράφτηκε το 2020. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι συνέχισε να διατηρεί σχέση με τον Devos, ο οποίος τον επισκεπτόταν στο σπίτι που νοίκιαζε. Κατά μία συνάντησή τους, σύμφωνα με τον Αιτητή, πέντε άνδρες εισέβαλαν στο σπίτι, τον κτύπησαν και πήραν τον Devos μαζί τους, ενώ τον ίδιο τον μετέφεραν σε απομονωμένο σπίτι όπου τον κακοποίησαν. Ανέφερε ότι κρατήθηκε εκεί για πέντε ημέρες, ότι λιποθύμησε από τον ξυλοδαρμό και ότι οι δράστες τον εγκατέλειψαν στον δρόμο θεωρώντας τον νεκρό. Περαστικοί τον μετέφεραν στο νοσοκομείο, όπου φοβήθηκε να εξηγήσει τι είχε συμβεί λόγω της κοινωνικής στάσης απέναντι στην ομοφυλοφιλία. Επικοινώνησε με τον Stefan, ο οποίος έστειλε άτομα να τον βοηθήσουν και φρόντισε για την έκδοση διαβατηρίου ώστε να φύγει από τη χώρα. Το περιστατικό αυτό, σύμφωνα με τον Αιτητή, συνέβη τον Ιούλιο του 2020 και μέχρι την αναχώρησή του τον Ιανουάριο του 2021 διέμενε με τον Stefan στη συνοικία Gombe της Kinshasa. Υποστήριξε επίσης ότι δεν διατηρεί πλέον επικοινωνία με τον Devos και ότι, λόγω του πατέρα του Devos, Willy Bakonga, εκκρεμεί ένταλμα σύλληψης εναντίον του.

22.          Κληθείς να περιγράψει τα προσωπικά του βιώματα ως προς τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, ο Αιτητής ανέφερε ότι το συνειδητοποίησε σε ηλικία 13 ετών, όταν ανέπτυξε συναισθήματα για ένα παιδί της γειτονιάς. Περιέγραψε περιστατικό κατά το οποίο τους βρήκαν να φιλιούνται και, όταν το γεγονός έγινε γνωστό στη γειτονιά, η μητέρα του θεώρησε ότι είχε «κακά πνεύματα» και τον μετέφερε στην εκκλησία, όπου παρέμεινε για μία εβδομάδα χωρίς φαγητό. Στη συνέχεια η μητέρα του τον έστειλε να διαμείνει σε έναν φίλο της, τον Philip, ο οποίος ζούσε κοντά στο σχολείο του. Ο Philip, σύμφωνα με τον Αιτητή, του εξήγησε ότι ο προσανατολισμός του δεν οφείλεται σε «κακά πνεύματα» και συνευρέθηκε μαζί του ερωτικά στα δέκατα έκτα γενέθλιά του. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι διέμεινε μαζί του για τέσσερα χρόνια και ότι εκείνος τον βοήθησε να κατανοήσει τον εαυτό του. Ακολούθως, το 2014, όταν ήταν 18 ετών, γνώρισε σε εκδήλωση τον Devos με τον οποίο διατηρούσε σχέση για έξι χρόνια. Το 2017, μετά από συγκέντρωση στο σχολείο, ο Willy Bakonga ενημέρωσε τη μητέρα του Αιτητή για τη σχέση με τον γιο του και ζήτησε να διακοπεί για να προστατευθεί η φήμη της οικογένειας. Η μητέρα του τότε τον απομάκρυνε από το σπίτι, θεωρώντας ότι τα «κακά πνεύματα» εξακολουθούσαν να βρίσκονται μέσα του. Ο Αιτητής δήλωσε ότι ένιωσε θλίψη και αβεβαιότητα και προσπάθησε να ζητήσει συγγνώμη από τη μητέρα του, ενώ ο πατέρας του παρέμεινε σιωπηλός. Μετά την απομάκρυνσή του από την πατρική οικία γνώρισε τον Stefan, ο οποίος του παρείχε στήριξη και στέγη. Παρά τις απειλές που δεχόταν για τη σχέση του με τον Devos, συνέχισε να τον συναντά. Ανέφερε επίσης ότι είχε συνευρεθεί και με ένα ακόμη άτομο, τον Claudia Kyezu, μόνο για σεξουαλικές συνευρέσεις.

23.          Ως προς τη μεταχείριση των ομοφυλοφίλων στη χώρα του, ο Αιτητής ανέφερε ότι δεν είναι κοινωνικά αποδεκτοί και ότι υφίστανται διακρίσεις, προσβολές και απαξίωση. Πρόσθεσε ότι υπάρχει νόμος που προβλέπει ποινή φυλάκισης από τρία έως πέντε χρόνια για παρά φύση πράξεις (penal code 175). Τέλος δήλωσε ότι από το 2022 διατηρεί σχέση με Κύπριο υπήκοο.

24.          Ο Αιτητής προσκόμισε στην Υπηρεσία Ασύλου φωτοαντίγραφο εντάλματος αναζήτησης (“avis de recherche”) (ερυθρά 76-74 και μετάφραση αυτών ερυθρά 82-80 του δ. φ.), φωτογραφία του ίδιου με τον Stephan (ερυθρό 73 του δ. φ.), αντίγραφο διαφήμισης για εκδήλωση στο Palm Beach στην Kinshasa στις 11 Ιουνίου 2017 (ερυθρό 72 του δ. φ.) και επιστολή από την ACCEPT Κύπρου που βεβαιώνει ότι είναι ενεργό μέλος της οργάνωσης (ερυθρό 71 του δ. φ.). Ως προς τη διαφήμιση της εκδήλωσης, διευκρίνισε ότι πρόκειται για την πρόσκληση στο πάρτι στο οποίο συμμετείχε μετά την απομάκρυνσή του από την πατρική οικία.

25.          Αξιολογώντας το αίτημα διεθνούς προστασίας του Αιτητή, οι Καθ' ων η αίτηση σχημάτισαν τρεις ουσιώδεις ισχυρισμούς. Ο πρώτος, ως προς την ταυτότητα, τη χώρα καταγωγής και το προφίλ του Αιτητή. Ο δεύτερος ισχυρισμός, ότι εγκατέλειψε τη χώρα του εξαιτίας του σεξουαλικού του προσανατολισμού ως ομοφυλοφίλου και ο τρίτος ότι καταζητείται από τις αρχές της χώρας του.

26.          Ο πρώτος ισχυρισμός έγινε αποδεκτός, δεδομένου ότι κρίθηκε πως ο Αιτητής  παρείχε επαρκείς πληροφορίες που επίσης βρίσκονταν σε συμφωνία με το προσκομισθέν διαβατήριο από τον ίδιο και τις πληροφορίες από εξωτερικές πηγές σχετικά με τη χώρα καταγωγής του.

27.          Για την αξιολόγηση του δεύτερου ουσιώδους ισχυρισμού, οι Καθ’ ων η αίτηση χρησιμοποίησαν το μοντέλο DSSH (Difference, Stigma, Shame and Harm).
Όσον αφορά το στοιχείο της διαφορετικότητας, επεσήμαναν ότι προκύπτουν σημαντικές ασάφειες στις δηλώσεις του Αιτητή σχετικά με τη διαδικασία συνειδητοποίησης του σεξουαλικού του προσανατολισμού. Συγκεκριμένα, ενώ αρχικά ανέφερε ότι από νεαρή ηλικία είχε αισθήματα για έναν φίλο του χωρίς να γνωρίζει τι σήμαιναν, σε μεταγενέστερο στάδιο δήλωσε ότι γνώριζε πως είχε γεννηθεί ομοφυλόφιλος και ότι οι θρησκευτικές πρακτικές της οικογένειάς του δεν θα μπορούσαν να αλλάξουν αυτό το γεγονός. Παράλληλα, σημείωσαν ότι παρουσιάζονται αντιφάσεις σχετικά με τον ρόλο του κυρίου Philip στη ζωή του Αιτητή, καθώς άλλοτε αναφέρει ότι εκείνος του εξήγησε ότι πρόκειται για σεξουαλικό προσανατολισμό και όχι για «κακά πνεύματα», ενώ σε άλλο σημείο ο Αιτητής ανέφερε ότι γνώριζε ήδη τον προσανατολισμό του. Επιπλέον, ως κατέγραψαν οι Καθ’ ων η αίτηση, οι περιγραφές του Αιτητή σχετικά με σημαντικά γεγονότα, όπως η πρώτη του σεξουαλική εμπειρία και η έναρξη της σχέσης του με τον Devos, χαρακτηρίζονται από γενικότητα και έλλειψη λεπτομερειών, χωρίς να αποτυπώνεται με σαφήνεια η διαδικασία εσωτερικής κατανόησης και αποδοχής της διαφορετικότητάς του.

28.          Σχετικά με το στοιχείο του στίγματος και της ντροπής, οι Καθ’ ων η αίτηση κατέγραψαν ότι οι δηλώσεις του Αιτητή χαρακτηρίζονται από γενικόλογες αναφορές και απουσία επαρκών πληροφοριών σχετικά με το πώς ο ίδιος βίωσε προσωπικά τόσο την οικογενειακή, όσο και την κοινωνική αποδοκιμασία. Παρόλο που ανέφερε ότι στη χώρα καταγωγής του τα ομοφυλόφιλα άτομα υφίστανται διακρίσεις και κοινωνικό στιγματισμό, δεν παρείχε συγκεκριμένες και λεπτομερείς περιγραφές για το πώς η κατάσταση αυτή επηρέασε τον ίδιο σε προσωπικό επίπεδο. Ομοίως, οι αναφορές του σχετικά με τις αντιδράσεις της οικογένειάς του, συμπεριλαμβανομένης της διαδικασίας θρησκευτικών πρακτικών στην εκκλησία και της φερόμενης ντροπής της μητέρας του, επεσήμαναν ότι παραμένουν αόριστες και χωρίς επαρκή συναισθηματική ή βιωματική ανάλυση. Περαιτέρω, ενώ ισχυρίστηκε ότι ένιωθε άβολα να μιλήσει στους φίλους του για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, δεν ανέπτυξε περαιτέρω τις σκέψεις, τους φόβους ή τις εσωτερικές συγκρούσεις που ενδέχεται να βίωνε.

29.          Αναφορικά με το στοιχείο της βλάβης, οι Καθ’ ων η αίτηση επεσήμαναν ότι προκύπτουν αντιφάσεις και έλλειψη επαρκών πληροφοριών στις δηλώσεις του Αιτητή αναφορικά με τα περιστατικά που ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού. Συγκεκριμένα, ενώ ανέφερε ότι στις 14.2.2016 δέχθηκε απειλές από σωματοφύλακες οι οποίοι του ζήτησαν να διακόψει τη σχέση του με τον Devos και ότι έκτοτε διέκοψε την επικοινωνία μαζί του, στη συνέχεια, ισχυρίστηκε ότι το 2017 ο πατέρας του Devos φέρεται να επικοινώνησε με τη μητέρα του Αιτητή για τη μεταξύ τους σχέση. Επιπλέον, εντόπισαν ασυνέπεια στις αναφορές του Αιτητή σχετικά με τις ερωτικές του σχέσεις, καθώς ενώ υποστήριξε ότι διατηρούσε σχέση με τον Devos για έξι χρόνια, σε αρχική του δήλωση ανέφερε ότι συνελήφθη το 2016 λόγω ερωτικής σχέσης με άλλο άτομο, τον Claudia Kyezu. Περαιτέρω, ως σημείωσαν, προέκυψε αντίφαση ως προς τη φύση της σχέσης αυτής, καθώς αρχικά την χαρακτήρισε ως ερωτικό δεσμό και στη συνέχεια ως απλή σεξουαλική επαφή, χωρίς να παρέχει επαρκείς πληροφορίες για το πώς προέκυψε η μεταξύ τους προσέγγιση. Επιπρόσθετα, οι δηλώσεις του σχετικά με την επίδραση της θρησκείας στη ζωή του και τη σχέση της με τον σεξουαλικό του προσανατολισμό παραμένουν αόριστες, παρά το γεγονός ότι ισχυρίστηκε ότι υποβλήθηκε σε διαδικασία εξορκισμού και θρησκευτικών πρακτικών.  

30.          Παρόλο που εξωτερικές πηγές πληροφόρησης στις οποίες παραπέμπουν οι Καθ’ ων η αίτηση επιβεβαιώνουν ότι τα ομοφυλόφιλα άτομα στη ΛΔΚ υπόκεινται σε δυσμενείς διακρίσεις, εξευτελιστική μεταχείριση και κοινωνικό στιγματισμό, δεδομένης της μη θεμελίωσης της εσωτερικής του αξιοπιστίας, δεν έκαναν αποδεκτό τον ισχυρισμό.

31.          Αναφορικά με τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό, προκαταρκτικά, οι Καθ’ ων η αίτηση επεσήμαναν ότι το γεγονός ότι ο ισχυρισμός του Αιτητή σχετικά με τον σεξουαλικό του προσανατολισμό δεν έγινε αποδεκτός, είναι καθοριστικό για την αξιολόγηση του παρόντος ισχυρισμού, δεδομένου ότι η φερόμενη δίωξη συνδέεται άμεσα με τον ισχυριζόμενο σεξουαλικό προσανατολισμό του. Περαιτέρω, οι Καθ’ ων η αίτηση εντόπισαν ασάφεια ως προς τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι οι δράστες τον εγκατέλειψαν στον δρόμο επειδή τον θεώρησαν νεκρό, ενώ ταυτόχρονα υποστήριξε ότι στη συνέχεια καταζητείτο, ενώ όταν του ζητήθηκε εξήγηση, δεν κρίθηκε ικανοποιητική η απάντησή του. Επιπλέον, οι Καθ’ ων η αίτηση εντόπισαν χρονική ασυνέπεια μεταξύ των δηλώσεων του Αιτητή και των εγγράφων που προσκόμισε. Ειδικότερα, ο Αιτητής ανέφερε ότι το περιστατικό το οποίο τον ανάγκασε να εγκαταλείψει τη χώρα συνέβη τον Ιούλιο του 2020 και ότι ο Stefan μερίμνησε για την έκδοση του διαβατηρίου του μετά το περιστατικό αυτό. Ωστόσο, από τα στοιχεία του διαβατηρίου του προκύπτει ότι αυτό είχε εκδοθεί στις 16 Μαρτίου 2020, δηλαδή πριν από το χρονικό σημείο στο οποίο ο ίδιος τοποθέτησε το περιστατικό. Περαιτέρω, κρίθηκε ως μη ευλογοφανής ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι καταζητείται, αφού σύμφωνα με τα όσα δήλωσε, κατάφερε να εγκαταλείψει τη χώρα νόμιμα χρησιμοποιώντας το διαβατήριό του και χωρίς να αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα κατά τη διενέργεια των ελέγχων στο αεροδρόμιο. Όταν του ζητήθηκαν διευκρινίσεις, ο Αιτητής ανέφερε ότι ο Stephan είχε διασυνδέσεις στο αεροδρόμιο, εξήγηση η οποία δεν κρίθηκε πειστική, λαμβάνοντας υπόψη τον ισχυρισμό του ότι ο πατέρας του Devos, Willy Bakonga, είναι ισχυρός επιχειρηματίας με διασυνδέσεις με πολιτικά πρόσωπα στη χώρα. Τέλος, οι Καθ’ ων η αίτηση σημείωσαν ότι ο Αιτητής δεν παρείχε επαρκείς πληροφορίες σχετικά με το πώς προστάτευε τον εαυτό του κατά το χρονικό διάστημα από τον Ιούλιο του 2020 έως την αναχώρησή του από τη χώρα τον Ιανουάριο του 2021.

32.          Προχωρώντας στην εξωτερική αξιοπιστία του τρίτου ουσιώδους ισχυρισμού, οι Καθ’ ων η αίτηση προέβησαν σε έρευνα βάσει της οποίας διαπιστώθηκε ότι στη ΛΔΚ, οι σεξουαλικές σχέσεις μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου δεν απαγορεύονται ρητά, αλλά οι νόμοι περί «δημόσιας ευπρέπειας» και οι διατάξεις για «αφύσικες» πράξεις έχουν χρησιμοποιηθεί για την ποινικοποίηση των ΛΟΑΤ+ ατόμων. Η ασάφεια του νομικού πλαισίου αφήνει περιθώρια αυθαίρετης ερμηνείας και καθιστά τα ΛΟΑΤ+ άτομα ευάλωτα σε νομικές και κοινωνικές διώξεις.

33.          Ως προς τα προσκομισθέντα από τον Αιτητή έγγραφα, οι Καθ’ ων η αίτηση κατόπιν αξιολόγησης αυτών, κατέληξαν ότι παρουσιάζουν σημαντικές ασυνέπειες και περιορισμένη αξιοπιστία. Συγκεκριμένα, επεσήμαναν ότι το ένταλμα φέρει ημερομηνία έκδοσης 23 Μαρτίου 2024, ενώ η αναφερόμενη ημερομηνία εξαφάνισης του Αιτητή είναι η 27^η  Φεβρουαρίου 2021, γεγονός που δεν συνάδει με τον ισχυρισμό ότι ο Αιτητής εγκατέλειψε τη χώρα τον Ιανουάριο του 2021. Επιπλέον, ως κατέγραψαν, δεν κατέστη δυνατό να ταυτοποιηθεί το όνομα του στρατηγού που υπογράφει το ένταλμα. Περαιτέρω, ως επεσήμαναν, ενώ ο Αιτητής ανέφερε ότι μόνο ο Stefan γνώριζε την παρουσία του στη Δημοκρατία, σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Facebook, ο Αιτητής φέρεται να κοινοποιεί την τοποθεσία του ήδη από τις 3 Φεβρουαρίου 2021 (ερυθρά 129-128 του δ. φ.). Επιπλέον, ενώ υποστήριξε ότι προστάτευε τον εαυτό του μετά το περιστατικό του Ιουλίου 2020, ισχυριζόμενος ότι παρέμενε εντός της οικίας του, δημοσίευσε φωτογραφίες τον Σεπτέμβριο του 2020, ενώ ακόμα βρισκόταν στη χώρα του, γεγονός που δεν συνάδει με προφίλ ατόμου που καταζητείται (ερυθρά 128-125 του δ. φ.). Τέλος, σημείωσαν ότι δεν είναι εφικτή η εκτίμηση της αξιοπιστίας της φωτογραφίας του Αιτητή με τον Stefan, του διαφημιστικού φυλλαδίου και η βεβαίωση μέλους στην Accept Κύπρου, προσθέτοντας ότι τα έγγραφα έχουν υποστηρικτικό χαρακτήρα.

34.          Στη βάση του μοναδικού ισχυρισμού ο οποίος έγινε αποδεκτός, ήτοι η ταυτότητα και η χώρα καταγωγής του Αιτητή και λαμβανομένων υπόψιν τόσο του προσωπικού προφίλ, όσο και των πληροφοριών από τη χώρα καταγωγής, και ειδικότερα πληροφορίες για την κατάσταση ασφαλείας στην πόλη Kinshasa, δεν διαπιστώθηκε από τους Καθ’ ων η αίτηση η συνδρομή φόβου δίωξης ή βλάβης του Αιτητή. Προχωρώντας στη νομική ανάλυση, διαπιστώθηκε ότι δεν προκύπτει βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης του Αιτητή δυνάμει του άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου, αλλά ούτε και πραγματικός κίνδυνος σοβαρής βλάβης αυτού, δυνάμει του άρθρου 19(2)(α) και (β) του περί Προσφύγων Νόμου. Στο πλαίσιο εξέτασης της υπαγωγής του Αιτητή στο άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, λαμβάνοντας υπόψη το ατομικό προφίλ του Αιτητή σε συνάρτηση με επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στην πόλη Kinshasa, κρίθηκε ότι αυτός δεν διατρέχει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας ως άμαχος, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας καθώς η Kinshasa δεν εμπλέκεται σε οποιαδήποτε διεθνή ή εσωτερική ένοπλη διαμάχη.

35.          Στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου, δόθηκε η ευκαιρία στον Αιτητή μέσω πρόσθετων ερωτήσεων να αποσαφηνίσει τα κρίσιμα γεγονότα της αφήγησής του. Ως προς το ένταλμα αναζήτησης, ο Αιτητής δήλωσε ότι του το έστειλε ο Stefan από την Kinshasa, αφού το φωτογράφισε στον δρόμο όπου, σύμφωνα με τον ίδιο, είχαν αναρτηθεί σχετικές ανακοινώσεις από τις αρχές. Ο Αιτητής εξήγησε ότι στη ΛΔΚ τέτοιες πληροφορίες δημοσιοποιούνται σε αστυνομικά τμήματα και σε δημόσιους χώρους και ότι ο Stefan το εντόπισε τυχαία, αναγνώρισε τη φωτογραφία του και του την έστειλε μέσω διαδικτύου ώστε να μπορέσει να την χρησιμοποιήσει ως αποδεικτικό στοιχείο στην αίτηση ασύλου του. Αναφορικά με την προσωπική του ζωή, ο Αιτητής ανέφερε ότι οι μοναδικές του ερωτικές σχέσεις ήταν με τον Devos Bakonga και με τον Stefan Andran. Ερωτηθείς αναφορικά με τον Phillip, φίλο της μητέρας του, ο Αιτητής παραδέχτηκε ότι είχαν σεξουαλική επαφή για περίπου έναν χρόνο, ενώ διευκρίνισε ότι δεν επρόκειτο για κανονική σχέση αλλά για περιστασιακή επαφή. Δήλωσε επίσης ότι για κάποιο χρονικό διάστημα διέμενε μαζί του πριν επιστρέψει στο σπίτι της μητέρας του. Τέλος, ο Αιτητής επανέλαβε ότι ο βασικός λόγος για τον οποίο φοβάται να επιστρέψει στη χώρα του είναι ο Willy Bakonga (πατέρας του Devos), τον οποίο θεωρεί υπεύθυνο για τις απειλές και τις επιθέσεις εναντίον του, καθώς και το γενικότερο κοινωνικό και νομικό πλαίσιο στη ΛΔΚ, όπου, σύμφωνα με τον ίδιο, η ομοφυλοφιλία δεν γίνεται αποδεκτή και τα άτομα με τέτοιο σεξουαλικό προσανατολισμό αντιμετωπίζουν έντονη κοινωνική απόρριψη και κίνδυνο κακομεταχείρισης.

36.          Προχωρώντας το Δικαστήριο σε de novo και ex nunc εξέταση των ενώπιόν του δεδομένων, όπως υπαγορεύουν τα εδάφια (3) και (4) του άρθρου 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου, το Δικαστήριο συντάσσεται με τη διάκριση των επιμέρους ουσιωδών ισχυρισμών του Αιτητή. Το παρόν Δικαστήριο αξιολογεί τους προβληθέντες ισχυρισμούς στην βάση των κοινώς αποδεκτών δεικτών αξιοπιστίας.^[1]

37.          Αρχικά το Δικαστήριο συντάσσεται με το εύρημα των Καθ' ων η αίτηση περί αξιοπιστίας του πρώτου ουσιώδους ισχυρισμού. Διαπιστώνεται ότι ο Αιτητής υπήρξε σαφής ως προς τα προσωπικά του στοιχεία. Η αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού εδραιώνεται περαιτέρω και από τις εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, οι οποίες εντοπίζονται στο διοικητικό φάκελο και από το διαβατήριο του Αιτητή.   

38.          Ως προς τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητή, ήτοι ότι είναι ομοφυλόφιλος και σχετικά με μοντέλο ανάλυσης που χρησιμοποιήσαν οι Καθ' ων η αίτηση (Difference, Stigma, Shame, Harm (DSSH) model), σημειώνεται ο σκεπτικισμός γύρω από τη χρήση του, καθώς υπάρχει ο κίνδυνος να δημιουργηθούν στερεότυπα και να καταλήξει η αξιολόγηση αξιοπιστίας του Αιτητή σε ένα κατάλογο τυποποιημένων στοιχείων που ένας αιτών θα πρέπει ή όχι να πληροί, εις βάρος της εξατομικευμένης εξέτασης.[2] Χωρίς το εν λόγω μοντέλο να αποκλείεται ως καθοδηγητική μέθοδος για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του Αιτητή, εν προκειμένω, το παρόν Δικαστήριο αξιολογεί τον εν λόγω ισχυρισμό στη βάση των κοινώς αποδεκτών δεικτών αξιοπιστίας, χωρίς να γίνεται ειδική αναφορά στο εν λόγω μοντέλο για τους λόγους που εξηγήθηκαν ανωτέρω. Προς τούτο επισημαίνονται τα κάτωθι. Αρχικώς, παρατηρείται πως κατά την συνέντευξή του ο Αιτητής υπεβλήθη σε πλήθος ερωτήσεων ανοικτού τύπου, αλλά και σε μεγάλο αριθμό διευκρινιστικών και κλειστού τύπου ερωτήσεων, ώστε να μπορέσει ο ίδιος να αναπτύξει με επαρκή λεπτομέρεια, τόσο τις εμπειρίες και τα βιώματά του, όσο και τις σκέψεις και τα συναισθήματά του και να αποσαφηνίσει τους ισχυρισμούς του περαιτέρω. Επίσης, ορθώς δεν τέθηκαν ερωτήσεις παρεμβατικές στην ιδιωτική ζωή του Αιτητή (βλ. σχετικά την απόφαση του ΔΕΕ της 2ας Δεκεμβρίου 2014, C-148/13 έως C-150/13, A, B, C, A B and C, ECLI:EU:C:2014:2406). Επισημαίνεται εξάλλου πως δεν αναμένεται από όλα τα ΛΟΑΤΚI άτομα να βιώσουν με τον ίδιο τρόπο την σεξουαλικότητα τους, η αντίδραση απέναντι στην διαφορετικότητα εξαρτάται από διάφορους παράγοντες όπως τα προσωπικά βιώματα, την κοινωνικοοικονομική κατάσταση και το πολιτισμικό πλαίσιο της χώρας διαμονής. Τα συναισθήματα που αναπτύσσονται κατά την διαδικασία της συνειδητοποίησης της σεξουαλικότητας είναι υποκειμενικά και προσωπικά.[3]

39.          Αποτιμώντας τις δηλώσεις του Αιτητή ως προς τον σεξουαλικό του προσανατολισμό παρατηρείται ότι ο Αιτητής δεν περιέγραψε καμία συγκεκριμένη διεργασία αυτογνωσίας ή εσωτερικής αναγνώρισης της ταυτότητάς του. Η αφήγησή του, στο σχετικό σκέλος, παρέμεινε σε επίπεδο γενικών αναφορών, χωρίς να παρουσιάζει προσωπικό βίωμα, βάθος συναισθηματικής κατανόησης ή εξελικτική πορεία συνειδητοποίησης. Αν και αναφέρθηκε σε σχέσεις με άτομα του ιδίου φύλου, δεν μπόρεσε να αναπτύξει τις συναισθηματικές και προσωπικές διαστάσεις των σχέσεων αυτών. Οι αφηγήσεις του για τους συντρόφους του περιέχουν αντιφάσεις, ενώ δεν περιέχουν επαρκείς λεπτομέρειες για τον τρόπο γνωριμίας με τα άτομα που ανέφερε και την εξέλιξη της σχέσης τους.  

40.          Προς τούτο το Δικαστήριο συντάσσεται με τα συμπεράσματα και ευρήματα των Καθ' ων η αίτηση επί του δεύτερου ουσιώδους ισχυρισμού στο σύνολό του, όπως αυτά καταγράφονται στην σχετική έκθεση που ετοίμασαν και παρατίθενται λεπτομερώς και ανωτέρω στο πλαίσιο της παρούσης. Πέραν των όσων ορθώς επεσήμαναν οι Καθ’ ων η αίτηση, το Δικαστήριο αξιολογώντας τα όσα προέβαλε ο Αιτητής κατά την ακροαματική διαδικασία εντόπισε τα κάτωθι σημεία που πλήττουν  περαιτέρω την αξιοπιστία του . Συγκεκριμένα, ο Αιτητής  ενώπιον του Δικαστηρίου, ανέφερε ότι η σχέση του με τον Devos, η οποία ήταν κατά τον ίδιο η πιο σοβαρή και η πιο μακροχρόνια του σχέση, διήρκεσε τέσσερα χρόνια. Στη συνέντευξή του ωστόσο, ισχυρίστηκε ότι διήρκησε έξι χρόνια. Παρά τη μακροχρόνια σχέση που διατηρούσαν, ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να δώσει πληροφορίες για την προσωπική ζωή του Devos, όπως για παράδειγμα πόσα αδέρφια είχε. Επιπλέον, ο Αιτητής κατά την ακροαματική διαδικασία, αναφέρθηκε σε δύο μόνο ερωτικές σχέσεις, ενώ στις συνεντεύξεις του έκανε αναφορά σε δύο επιπλέον άτομα, τον Philip, φίλο της μητέρας του, με τον οποίο είχε την πρώτη του σεξουαλική επαφή και τον Claudia Kyezu. Όταν του επισημάνθηκε η ασυνέπεια στις δηλώσεις του σχετικά με τον Philip, ο Αιτητής απάντησε ότι δεν είχε καμία επαφή και σχέση μαζί του, προσθέτοντας ότι είχαν μία σεξουαλική επαφή και ήταν απλά φίλοι. Περαιτέρω, ενώπιον του Δικαστηρίου ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι διέμενε με τον Philip για ένα χρόνο, ενώ στη συνέντευξή του αναφέρθηκε σε τέσσερα χρόνια διαμονής με το εν λόγω άτομο, αντίφαση την οποία απέδωσε ο Αιτητής σε μεταφραστικό λάθος. Επιπλέον, σε ερώτηση του Δικαστηρίου, ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι δέχτηκε τρεις επιθέσεις από τους σωματοφύλακες του Willy Bakonga, ενώ στις συνεντεύξεις του αναφέρθηκε μόνο σε δύο (15 Φεβρουαρίου 2016 και Ιούλιο του 2020). Αναφορικά με τις επιθέσεις, ο Αιτητής κατά την ακροαματική διαδικασία ανέφερε ότι οι επιθέσεις ξεκίνησαν το 2017, ενώ στις συνεντεύξεις του αναφέρθηκε σε περιστατικό επίθεσης την επομένη της 14.2.2016, κατά το οποίο σωματοφύλακες του Devos τον εκφόβισαν και τον απείλησαν να διακόψει τη σχέση του με τον Devos. Επίσης, ενώ κατά την ακροαματική διαδικασία ο Αιτητής, δήλωσε ότι διέκοψε στη σχέση του με τον Devos το 2018, στη συνέντευξή του ισχυρίστηκε ότι όταν εκδιώχθηκε από την πατρική οικία και βρήκε δικό του σπίτι με τη συνδρομή του Stephan, συναντιόταν με τον Devos, γεγονός που ως ανέφερε οδήγησε στο περιστατικό του Ιουλίου του 2020. Όταν ζητήθηκε από τον Αιτητή ενώπιον Δικαστηρίου να περιγράψει ένα περιστατικό επίθεσης που βίωσε, ο Αιτητής αναφέρθηκε με αοριστία σε περιστατικό κατά το οποίο μετά το σχολείο του επιτέθηκαν σωματοφύλακες του Devos, χωρίς να το τοποθετεί χρονικά ούτε να παρέχει επαρκείς λεπτομέρειες βιωματικής φύσεως. Ο Αιτητής ουδεμία αναφορά έκανε στο περιστατικό του Ιουλίου του 2020 κατά το οποίο είχε ισχυριστεί ότι πέντε άτομα τον μετέφεραν σε άγνωστη οικία όπου τον κτύπησαν και παρέμεινε εκεί για πέντε μέρες λιπόθυμος και το οποίο περιστατικό, σύμφωνα με τις δηλώσεις του, αποτέλεσε τον λόγο για να εγκαταλείψει τη χώρα του. Εγείρονται ερωτηματικά για ποιο λόγο δεν επέλεξε ενώπιον Δικαστηρίου να περιγράψει ένα τέτοιας βαρύτητας περιστατικό. Βαρύνουσας σημασίας για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του Αιτητή είναι και το γεγονός ότι ο Αιτητής διαφοροποίησε άρδην τον πυρήνα του αιτήματός του. Ειδικότερα, τόσο στην αίτηση που υπέβαλε στην Υπηρεσία Ασύλου, όσο και στο έντυπο αξιολόγησης της ευαλωτότητάς του ο Αιτητής ανέφερε ότι ο λόγος για τον οποίο εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του είναι η σχέση που είχε με τον γιο ενός στρατηγού και οι απειλές που έλαβε από τον τελευταίο, προσθέτοντας ότι τον βοήθησε να αναχωρήσει από τη χώρα ένας λευκός άνδρας ο Julien, με τον οποίο έβγαινε στη ΛΔΚ. Ο Αιτητής στις συνεντεύξεις του και ενώπιον του Δικαστηρίου απέδωσε την αναχώρησή του από τη χώρα στη σχέση που είχε με τον Devos και ως προς το άτομο που συνέδραμε στην αναχώρησή του, ο Αιτητής αναφέρθηκε στον Stephan. Η διαφοροποίηση στον πυρήνα του αιτήματός του θίγει αναπόδραστα περαιτέρω την αξιοπιστία του. Στην πρώτη του συνέντευξη ερωτηθείς ο Αιτητής κατά πόσο συνελήφθη, αναφέρθηκε σε περιστατικό σύλληψής του το 2016 κατά τη διάρκεια ερωτικής συνεύρεσης με τον σύντροφό του, του οποίου ο πατέρας ήταν στρατηγός, διευκρινίζοντας ότι δεν αποτέλεσε το περιστατικό αυτό την αιτία για να εγκαταλείψει τη χώρα του (ερυθρό 46 του δ. φ.). Ο Αιτητής αναφέρθηκε και στη δεύτερη συνέντευξή του στο εν λόγω περιστατικό, κατονομάζοντας τον σύντροφό του Claudia Kyezu και τον πατέρα αυτού, ο οποίος ήταν στρατηγός Colonel Kyezu (ερυθρό 66 του δ. φ.), χωρίς ωστόσο να αποδίδει σε αυτό την αναχώρησή του από τη ΛΔΚ. Παρατηρείται συνεπώς διαφοροποίηση και στα ονόματα των προσώπων που φέρεται να σχετίζεται. 

41.          Βάσει των ανωτέρω και δεδομένης της προσωπικής φύσης του ισχυρισμού, δεν δύναται να αντιπαραβληθεί με εξωτερικές πηγές πληροφόρησης. Ελλείψει εσωτερικής αξιοπιστίας στην αφήγηση του Αιτητή, ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός.

42.          Ως προς τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό, ήτοι ότι ο Αιτητής καταζητείται από τις αρχές της χώρας του, το Δικαστήριο επίσης συντάσσεται με τα όσα επεσήμαναν και κατέγραψαν οι Καθ’ ων η αίτηση. Συγκεκριμένα, ο Αιτητής ανέφερε ότι μετά την απομάκρυνσή του από την πατρική οικία το 2017 γνώρισε σε πάρτι τον Stefan, ο οποίος τον βοήθησε οικονομικά και αργότερα τον υποστήριξε μετά από περιστατικό βίας που ισχυρίστηκε ότι συνέβη τον Ιούλιο του 2020, όταν άγνωστοι άντρες, μετά από συνάντηση που είχε με τον Devos, τον μετέφεραν σε απομονωμένο σπίτι, τον κτύπησαν και τον κράτησαν για πέντε ημέρες. Ωστόσο, παρουσιάζεται μη ευλογοφάνεια στις δηλώσεις του, καθώς ενώ ανέφερε ότι οι δράστες τον εγκατέλειψαν στον δρόμο επειδή πίστευαν ότι είχε πεθάνει, στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι καταζητείται, χωρίς να δώσει επαρκείς εξηγήσεις για το πώς οι φερόμενοι δράστες πληροφορήθηκαν ότι ήταν ζωντανός. Επιπλέον, παρατηρείται χρονική ασυνέχεια, καθώς ο Αιτητής ανέφερε ότι μετά το περιστατικό ο Stefan φρόντισε για την έκδοση του διαβατηρίου του, ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία του διαβατηρίου η ημερομηνία έκδοσής του προηγείται του περιστατικού που επικαλείται. Περαιτέρω, οι δηλώσεις του δεν κρίνονται ευλογοφανείς σε σχέση με την αναχώρησή του από τη χώρα, δεδομένου ότι ισχυρίστηκε πως ήταν καταζητούμενος αλλά παρόλα αυτά κατάφερε να εγκαταλείψει τη χώρα νόμιμα χρησιμοποιώντας το διαβατήριο του, χωρίς να αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα στους ελέγχους εξόδου, αποδίδοντας την εξέλιξη αυτή στην παρέμβαση του Stefan. Τέλος, δεν παρείχε επαρκείς πληροφορίες σχετικά με το πώς διασφάλισε την προστασία του κατά το διάστημα μεταξύ του Ιουλίου 2020 και της αναχώρησής του από τη χώρα το 2021, περιοριζόμενος στη γενική αναφορά ότι παρέμενε στο σπίτι ενώ ισχυρίστηκε ότι υπήρχε ένταλμα σύλληψης εναντίον του. Όπως επίσης αναφέρθηκε ανωτέρω, ο Αιτητής ουδεμία αναφορά έκανε στο περιστατικό του Ιουλίου του 2020 ενώπιον Δικαστηρίου, ενώ του ζητήθηκε να περιγράψει τις επιθέσεις που δέχτηκε, γεγονός το οποίο εγείρει ερωτηματικά ως προς τη γνησιότητα των ισχυρισμών του. Βάσει των ανωτέρω, οι δηλώσεις του Αιτητή παρουσιάζουν ασυνέπειες και έλλειψη επαρκούς τεκμηρίωσης.

43.          Στο πλαίσιο της εξωτερικής αξιοπιστίας του τρίτου ουσιώδους ισχυρισμού, αξιολόγησης οφείλουν να τύχουν τα προσκομισθέντα από τον Αιτητή έγγραφα, τα οποία αφορούν φωτοαντίγραφο εντάλματος αναζήτησης (“avis de recherche”) (ερυθρά 76-74 και μετάφραση αυτών ερυθρά 82-80 του δ. φ.), φωτογραφία του Αιτητή με τον Stephan (ερυθρό 73 του δ. φ.), αντίγραφο διαφήμισης για μία εκδήλωση στο Palm Beach στην Kinshasa στις 11 Ιουνίου του 2017 (ερυθρό 72 του δ. φ.) και επιστολή από την ACCEPT Κύπρου η οποία βεβαιώνει ότι ο Αιτητής είναι ενεργό μέλος της οργάνωσης (ερυθρό 71 του δ. φ.).

44.          Αρχικά, ως προς τα έγγραφα που προσκόμισε ο Αιτητής επισημαίνεται ότι το Δικαστήριο εκ προοιμίου, δεν έχει αρμοδιότητα καταρχήν να αποφανθεί επί της γνησιότητας ενός εγγράφου, τόσο διότι κατά πάγια νομολογημένη αρχή ο δικαστής δεν υποχρεούται να αποφασίζει επί τεχνικών θεμάτων, όπως εν προκειμένω η γνησιότητα ενός εγγράφου, αλλά ούτε έχει τη δυνατότητα προς τούτο αφού δεν έχει την απαιτούμενη τεχνογνωσία για να προβεί σε ένα τέτοιο εγχείρημα (βλ. και Λάμπρου Λάμπρος v. Κυπριακής Δημοκρατίας και Άλλου, (2009) 3 Α.Α.Δ. 79). Εξάλλου, δεδομένης της απαγόρευσης συνεργασίας με τις αρχές της χώρας καταγωγής, ακόμα κι αν υπάρχουν δημόσια έγγραφα που στηρίζουν τους ισχυρισμούς, αυτά θα είναι κατά κανόνα αμετάφραστα και ανεπικύρωτα. Αξιολογήσεις περί γνησιότητας ή πλαστότητας είναι συνεπώς δυσχερείς. Τελικώς, ακόμα και εάν η γνησιότητα των εγγράφων διασταυρωθεί μέσω των προφορικών ισχυρισμών, αυτά θα ενισχύσουν προφορικούς ισχυρισμούς αλλά δεν επαρκούν αφ' εαυτών για να τους αποδείξουν (βλ. Βλ. Κωνσταντίνος Δ. Φαρμακίδης - Μάρκου, Προσφυγικό Δίκαιο, Ερμηνευτική προσέγγιση και πρακτική διάσταση, Νομική Βιβλιοθήκη, 2021, σελ. 31.). Τούτων λεχθέντων, η αξιολόγηση των προσκομισθέντων εγγράφων θα λάβει χώρα υπό το φως της ανωτέρω παραμέτρου και θα εκτιμηθεί ελεύθερα από το Δικαστήριο.

45.          Καταρχάς η γνησιότητα του εγγράφου με τίτλο "AVIS DE RECHERCHE" είναι αμφίβολη, καθότι δεν προσκομίστηκε το πρωτότυπο έγγραφο, αλλά φωτοαντίγραφο. Φέρεται να εκδόθηκε από τις Ένοπλες Δυνάμεις της ΛΔΚ, συγκεκριμένα από το Γενικό Επιτελείο της Προεδρικής Φρουράς (τμήμα πληροφοριών), στην Kinshasa στις 23 Μαρτίου 2024. Απευθύνεται και κοινοποιείται σε διάφορες κρατικές υπηρεσίες ασφαλείας, όπως τη στρατιωτική οικία του αρχηγού του κράτους, τη διοίκηση της αστυνομίας που ασχολείται με εξαφανίσεις, την ANR (υπηρεσία πληροφοριών) και τη DEMIAP. Στο κείμενο αναφέρεται ότι ο Merdy Lompoko Basele καταζητείται σε όλη την επικράτεια της ΛΔΚ με την αιτιολογία ότι εμπλέκεται σε πρακτικές ομοφυλοφιλίας που καταστρέφουν τη νεολαία της χώρας και οι οποίες σύμφωνα με το άρθρο 172 του ποινικού κώδικα της χώρας θεωρούνται «πράξεις ενάντια στη φύση» και μπορούν να τιμωρηθούν με ποινή φυλάκισης τριών έως πέντε ετών. Το έγγραφο φέρει αριθμό αναφοράς, αναφέρει ότι η αναζήτηση έχει ξεκινήσει από τις 27.2.2021 (ημερομηνία κατά την οποία εξαφανίστηκε ο καταζητούμενος) και ανανεώνεται κάθε χρόνο, και στο τέλος περιλαμβάνει υπογραφή και σφραγίδα αξιωματικού με βαθμό συνταγματάρχη.

46.          Κατόπιν έρευνας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης διαπιστώθηκε πως τo άρθρο 172 το οποίο αναφέρεται στο έγγραφο που προσκόμισε ο Αιτητής παραπέμπει σε άρθρο του ποινικού κώδικα της ΛΔΚ βάσει του οποίου: «Άρθρο 172: Πρόσωπο που διαπράττει ηθικό έγκλημα διεγείροντας, διευκολύνοντας ή προωθώντας την ικανοποίηση των παθών άλλων, την ακολασία ή την διαφθορά προσώπων οποιουδήποτε φύλου κάτω ή φαινομενικά κάτω των είκοσι ενός ετών, τιμωρείται με φυλάκιση τριών μηνών έως πέντε ετών και με χρηματική ποινή πενήντα έως χιλίων ζαΐρων [παλαιό νόμισμα]». [4] [5]

47.          Tο έγγραφο που προσκόμισε ο Αιτητής φέρεται να εκδόθηκε από στρατιωτικές υπηρεσίες της ΛΔΚ, εγείρει σοβαρά ερωτήματα ως προς τη γνησιότητα και τη νομική του βάση. Στο κείμενο αναφέρεται ότι το πρόσωπο καταζητείται για «πρακτικές ομοφυλοφιλίας» και ότι η κατηγορία αυτή στηρίζεται στο άρθρο 172 του ποινικού κώδικα της χώρας, το οποίο – σύμφωνα με το έγγραφο – τιμωρεί τις λεγόμενες «πράξεις ενάντια στη φύση» με ποινή φυλάκισης τριών έως πέντε ετών. Ωστόσο, το περιεχόμενο του άρθρου 172 στον επίσημο ποινικό κώδικα της χώρας όπως παρατάθηκε ανωτέρω, δεν αντιστοιχεί σε αυτή την περιγραφή. Το άρθρο 172 αφορά πράξεις που σχετίζονται με τη διευκόλυνση ή προαγωγή της διαφθοράς και της ακολασίας ανηλίκων ή προσώπων κάτω των 21 ετών και όχι γενικά συναινετικές σχέσεις μεταξύ ενηλίκων του ίδιου φύλου. Παρόλο που εξωτερικές πηγές πληροφόρησης επισημαίνουν ότι επειδή η ομοφυλοφιλία δεν ποινικοποιείται ρητά στη ΛΔΚ[6] οι αρχές ενδέχεται να χρησιμοποιούν άλλες διατάξεις, όπως εκείνες περί δημόσιας προσβολής των χρηστών ηθών,  η ανακριβής αναφορά του εγγράφου στο άρθρο 172 ως άμεση νομική βάση για δίωξη «πρακτικών ομοφυλοφιλίας» δημιουργεί σοβαρές αμφιβολίες ως προς τη γνησιότητα του εγγράφου. Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι σε πηγές που προσκόμισε ο Αιτητής δια του συνηγόρου του ενώπιον Δικαστηρίου αναφέρεται ότι το άρθρο 176, το οποίο αφορά τιμωρία πράξεων αντίθετων προς τα χρηστά ήθη, εφαρμόζεται αυθαίρετα εναντίον των ατόμων LGBTQ+.[7] Επισημαίνεται επιπλέον ότι ο Αιτητής στη συνέντευξή του αναφέρθηκε στο άρθρο 175 (ερυθρό 56 του δ. φ.) και όχι στο άρθρο 172 το οποίο αναγράφεται στο έγγραφο που προσκόμισε. Το άρθρο 175 κατόπιν έρευνας διαπιστώθηκε ότι αναφέρεται στην τιμωρία ατόμων που εκθέτουν, πωλούν ή διανέμουν τραγούδια, φυλλάδια, κείμενα, εικόνες ή άλλα αντικείμενα που θεωρούνται αντίθετα προς τα χρηστά ήθη[8] και ουδεμία σχέση έχει με τον πυρήνα του αιτήματος του Αιτητή. Θα αναμενόταν από τον Αιτητή να γνώριζε το άρθρο βάσει του οποίου καταζητείται στη χώρα του. Το γεγονός ότι ένα άτομο καταζητείται για «πρακτικές ομοφυλοφιλίας» σε μία χώρα όπου η ομοφυλοφιλία δεν είναι ρητά ποινικοποιημένη στον ποινικό κώδικα, ένα πανεθνικό και στρατιωτικό «ένταλμα αναζήτησης» όπως φαίνεται από το περιεχόμενό του, θεωρείται ασυνήθιστο. Περαιτέρω, εντός του εγγράφου εντοπίζονται γραμματικά λάθη (“autorit?s l?gale” αντί “autorit?s l?gales”, “les pratique d’ homosexuelles” αντί του ορθού “les pratiques homosexuelle”), τα οποία δεν δικαιολογούνται σε τυποποιημένα σημεία επίσημων εγγράφων. Ερωτηματικά ως προς τη γνησιότητα του εγγράφου προκύπτουν επίσης και ως προς τον τρόπο απόκτησής του. Ενώ στη συνέντευξή του σε σχετική ερώτηση ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι όταν ο σύντροφός του μετέβη στο δημαρχείο για να πιστοποιήσει ορισμένα έγγραφα για την επιχείρησή του, το βρήκε αναρτημένο στον πίνακα ανακοινώσεων του δημαρχείου, το φωτογράφισε και του το έστειλε (ερυθρό 48 του δ. φ.), κατά την ακροαματική διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου, ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι ο σύντροφός του το φωτογράφισε, επειδή το είχαν βάλει παντού στους δρόμους της Kinshasa. Ο Αιτητής προέβαλε δύο διαφορετικές εκδοχές απόκτησης του εντάλματος.

48.          Σε έρευνα του Δικαστηρίου αναφορικά με τέτοιου είδους έγγραφα, διαπιστώθηκαν τα ακόλουθα. Σύμφωνα με Έκθεση του Συμβουλίου Μεταναστών και Προσφύγων του Καναδά (Immigration and Refugee Board of Canada- IRB) σχετικά με αστυνομικά έγγραφα της ΛΔΚ και τον τρόπο εξασφάλισής τους[9],τα έγγραφα που εκδίδονται από την Αστυνομία πιθανόν να διαφέρουν σε μορφή, χρώμα και είδος χαρτιού, εντούτοις το περιεχόμενο παραμένει το ίδιο. Παρότι δεν συντάσσονται υπό τις ίδιες συνθήκες, πρέπει εντούτοις να συμμορφώνονται με τις προϋποθέσεις και τον τύπο που προβλέπεται από το Νόμο. Σε γενικές γραμμές, τα έντυπα είναι πανομοιότυπα παντού στη χώρα. Όπως αναφέρεται στην ίδια πηγή, η ειδοποίηση καταζητούμενου προσώπου (wanted notice ή avis de recherche) αποτελεί διαδικαστικό έγγραφο που εκδίδεται με σκοπό τη διερεύνηση γεγονότων. Είναι ένα μέτρο που επιτρέπει στο γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα (Officier du Ministere Public-OMP) να αναζητήσει τον φερόμενο ως δράστη ή/και καταδικασθέντα, ο οποίος έχει εξαφανιστεί. Η ειδοποίηση του καταζητούμενου πάντα συνοδεύεται από ένα άλλο ένταλμα, το λεγόμενο mandate d'amener, με σκοπό ο ύποπτος να έρθει ενώπιον του OMP ή και να συλληφθεί, αναλόγως της περίστασης. Πρέπει επίσης να δημοσιοποιηθεί ούτως ώστε ο οποιοσδήποτε έχει πληροφορίες για τον καταζητούμενο να τις δώσει στον OMP ή στο αρμόδιο όργανο που είναι υπεύθυνο για την εκτέλεση της ειδοποίησης αυτής. Σύμφωνα με πηγή που αναφέρεται στο πιο πάνω έγγραφο του IRB, η έκδοση της ειδοποίησης καταζητούμενου επέρχεται κατόπιν ενός γραπτού ή προφορικού παραπόνου, ή κάποια πληροφόρηση από οποιοδήποτε άτομο που κατέχει γνώση των γεγονότων και του δράστη, ή από παραπομπή από το Magistrate's Office ή το Officier de Police Judiciaire (OPJ). Ως προς την εκδίδουσα αρχή, το IRB, παραθέτοντας διαφορετικές πηγές, αναφέρει ότι οι ειδοποιήσεις καταζητούμενου εκδίδονται και υπογράφονται από τον OMP, ή εκδίδονται από τον OPJ. Η ίδια πηγή που κατονομάζει τον OPJ ως την εκδίδουσα αρχή της ειδοποίησης καταζητούμενου αναφέρει ότι αυτές οι ειδοποιήσεις έχουν ισχύ τριών μηνών. Έτερη πηγή, αναφέρει ότι οι ειδοποιήσεις καταζητούμενου δύνανται να εκδοθούν από την Εθνική Αστυνομία του Κονγκό (Police Nationale Congolaise - PNC),το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα και τις δυνάμεις ασφαλείας. Τονίστηκε η δυσκολία να εντοπιστούν πληροφορίες αναφορικά με την εξασφάλιση αστυνομικών εκθέσεων, ειδοποιήσεων καταζητούμενων καθώς και ειδοποιήσεις για εμφάνιση. Αξιοσημείωτο παραμένει το γεγονός ότι το εν λόγω έγγραφο φέρει ημερομηνία πολύ μεταγενέστερη της εξόδου του Αιτητή από τη χώρα του (περί τα 3 έτη). Με βάση τα ανωτέρω, το εν λόγω έγγραφο αξιολογείται ως μειωμένης αποδεικτικής αξίας.

49.          Ως προς τα λοιπά έγγραφα που προσκόμισε ο Αιτητής, ήτοι η φωτογραφία που όπως ισχυρίστηκε απεικονίζεται ο ίδιος με τον Stephan, το διαφημιστικό για το πάρτι στο οποίο παρευρέθηκε μετά την απομάκρυνση του από την πατρική οικία, και η βεβαίωση ότι είναι μέλος της ACCEPT Κύπρου, αυτά δεν δύνανται να τεκμηριώσουν φόβο δίωξης ή βλάβης για τον Αιτητή, καθότι εξετάζονται υπό το φως των ισχυρισμών του και όχι μεμονωμένα. Σε κάθε περίπτωση η φωτογραφία δεν πιστοποιεί την ταυτότητα του προσώπου που εικονίζεται με τον Αιτητή ούτε και τη σχέση τους. Δεν παροράται και η έρευνα στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης Facebook στην οποία προέβησαν οι Καθ’ ων η αίτηση και στο οποίο φαίνεται ο Αιτητής να προβαίνει σε δημοσιεύσεις αναφορικά με την τοποθεσία του μετά το κατ’ ισχυρισμό περιστατικό του Ιουλίου του 2020, το οποίο ισχυρίστηκε ότι τον ανάγκασε να παραμένει κρυμμένος στο σπίτι και ακολούθως να εγκαταλείψει τη χώρα του. Δεν θεωρείται εύλογο από άτομο το οποίο κινδυνεύει να προβαίνει σε τέτοιες δημοσιεύσεις.

50.          Αναφορικά με την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού περί δίωξης λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού, διαπιστώνεται ότι οι Καθ’ ων η αίτηση προέβησαν σε έρευνα σε εξωτερικές πηγές, τα ευρήματα της οποίας παρατίθενται και αναλύονται στην εισηγητική της έκθεση. Στα πλαίσια, ωστόσο, της παρούσας διαδικασίας διεξήχθη ανεξάρτητη έρευνα σε εξωτερικές πηγές, τα ευρήματα της οποίας επιβεβαιώνουν τα ευρήματα της διοικητικής έρευνας.

51.           Ειδικότερα, σύμφωνα με έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ για τη ΛΔΚ του 2023[10], «κανένας νόμος δεν απαγορεύει ρητά τη συναινετική σεξουαλική συμπεριφορά μεταξύ ενηλίκων. Ωστόσο, άτομα που επιδίδονταν σε οποιασδήποτε μορφής σωματική επαφή με άτομα του ιδίου φύλου σε δημόσιο χώρο, κάποιες φορές υπόκεινται σε δίωξη σύμφωνα με τις δημόσιες διατάξεις περί απρέπειας, οι οποίες σπάνια εφαρμόζονται σε ετερόφυλα ζευγάρια». Επιπρόσθετα, σύμφωνα με την ανωτέρω έκθεση, «κανένας νόμος δεν απαγορεύει ρητά τις διακρίσεις από κρατικούς ή μη φορείς με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα ή έκφραση φύλου ή τα χαρακτηριστικά του φύλου. Ο νόμος προβλέπει δικαίωμα στην απασχόληση, την υγειονομική περίθαλψη και την εκπαίδευση για όλα τα άτομα. Ωστόσο, προασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων αναφέρουν ότι ΛΟΑΤΚΙ άτομα αντιμετώπισαν διακρίσεις σε όλους αυτούς τους τομείς, καθώς και στην εύρεση ή διατήρηση στέγης και πρόσβασης σε δημόσιες υπηρεσίες».[11]

52.           Σύμφωνα με έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ για τη ΛΔΚ του 2022[12], όσον αφορά τη βία κατά ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων, τοπικές ΜΚΟ ανέφεραν κάποια μορφή βίας, κυρίως ψυχολογικής και σωματικής, αλλά και περιπτώσεις οικονομικού εκβιασμού, σεξουαλικής κακοποίησης και διακρίσεων σε θέματα στέγασης από κυβερνητικές αρχές και ιδιώτες. Οι αρχές προέβησαν σε διερεύνηση και τιμωρία των πράξεων αυτών βίας. Έρευνες των τοπικών ΜΚΟ σε ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα έδειξαν ότι τα περισσότερα περιστατικά βίας ασκούνται από μέλη της οικογένειας. Δεν υπάρχει νόμος που να απαγορεύει τις διακρίσεις κατά των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων στη στέγαση, την απασχόληση, τους νόμους περί ιθαγένειας και την πρόσβαση σε κρατικές υπηρεσίες. Το εύρος των διακρίσεων είναι δύσκολο να μετρηθεί λόγω του φόβου των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων να αποκαλύψουν τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό, την ταυτότητα φύλου ή τα χαρακτηριστικά φύλου τους. Οι διακρίσεις εις βάρος των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων παρέμειναν ευρέως διαδεδομένες στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, τη στέγαση, την προσωπική ασφάλεια, την απασχόληση, την εκπαίδευση, την οικογένεια και την πρόσβαση σε άλλες κοινωνικές υπηρεσίες.

53.          Ως προς τον κοινωνικό στιγματισμό που υπόκεινται τα εν λόγω άτομα, η επιτροπή του ΟΗΕ CESCR, σημείωσε στις 28 Μαρτίου 2022 ότι η ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα αντιμετωπίζει στιγματισμό και διακρίσεις κατά την απόλαυση των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών τους δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης στην εργασία, τη στέγαση, την υγειονομική περίθαλψη και την εκπαίδευση.[13]

54.          Σύμφωνα με το United States Department of State στην Έκθεση που δημοσιεύτηκε το 2023 και αφορά στο έτος 2022 αναφέρεται ότι τοπικοί οργανισμοί ανέφεραν αρκετές περιπτώσεις όπου LGBTQ άτομα υποβλήθηκαν σε ψυχιατρική θεραπεία ή θρησκευτικά τελετουργικά για να 'αλλάξουν' τον σεξουαλικό προσανατολισμό του ατόμου. Σε κάποιες περιπτώσεις, υπέστησαν και σωματική βία. Ακόμη, LGBTQ οργανώσεις στην ΛΔΚ δεν μπόρεσαν να εγγράψουν οργανισμούς επειδή οι αρχές το αρνήθηκαν, ενώ άλλων ομάδων η εγγραφή καθυστέρησε χρόνια.[14]

55.           Όσον αφορά την κρατική προστασία, πηγές παραπέμπουν σε τοπικές οργανώσεις οι οποίες αναφέρουν ότι οι αρχές σπανίως προέβαιναν στην διερεύνηση, δίωξη ή τιμωρία οργάνων του κράτους που πραγματοποιούσαν παραβιάσεις δικαιωμάτων των LGBTQ ατόμων.[15] Ακόμη δε, σύμφωνα με συλλογή πληροφοριών της ΑCCORD, 23 LGBTI άτομα συνελήφθησαν αφότου αναζήτησαν προστασία από την αστυνομία, ενώ 4 ομοφυλόφιλοι άνδρες συνελήφθησαν επειδή 'έμοιαζαν' ομοφυλόφιλοι.[16] Σημειώνεται, περαιτέρω, ότι σύμφωνα με έκθεση της EUAA, κατόπιν σχετικού ερωτήματος (Query) που καλύπτει την περίοδο Σεπτέμβριος 2021 - 12 Φεβρουαρίου 2024, για την κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ στη ΛΔΚ, υπάρχουν και δραστηριοποιούνται αρκετοί Μη Κυβερνητικοί Οργανισμοί (ΜΚΟ), οι οποίοι παρέχουν στήριξη σε μέλη της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ.[17]

56.          Τέλος, σημειώνεται ότι εντοπίστηκαν δημοσιεύματα στα οποία γίνεται αναφορά περί προώθησης αντι-ομοφυλοφιλικής νομοθεσίας.[18] Επισημαίνεται, ότι σύμφωνα με πηγές, από το 2010 έγιναν προσπάθειες περί θεσμοθέτησης της ομοφυλοφιλίας ως ποινικό αδίκημα, χωρίς ωστόσο να έχει θεσμοθετηθεί.[19]

57.          Παρόλο που επιβεβαιώνονται εν μέρει οι δηλώσεις του Αιτητή περί διακρίσεων και στιγματισμού των ομοφυλόφιλων ατόμων στη ΛΔΚ, λαμβάνοντας υπόψη τη μη τεκμηρίωση της εσωτερικής αξιοπιστίας του Αιτητή αναφορικά με τον σεξουαλικό του προσανατολισμό και την κρατική αναζήτησή του εξαιτίας αυτού, τα ευρήματα της ανωτέρω έρευνας δεν δύνανται να δύνανται να οδηγήσουν στην αποδοχή του εν λόγω ισχυρισμού, ο οποίος απορρίπτεται στο σύνολό του.

58.           Όλως επικουρικώς, ακόμη κι αν γινόταν αποδεκτός ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι αντιμετωπίζει δίωξη από τον πατέρα του πρώην συντρόφου του, σημειώνεται ότι, σύμφωνα με διαθέσιμες πληροφορίες, το εν λόγω πρόσωπο (Willy Bakonga) καταδικάστηκε το 2021 σε ποινή φυλάκισης για αδικήματα που σχετίζονται με ξέπλυμα χρήματος και αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική δραστηριότητα. Η εξέλιξη αυτή επηρεάζει ουσιωδώς τη δυνατότητα του εν λόγω ατόμου να ασκεί πολιτική επιρροή ή να αξιοποιεί κρατικούς ή άλλους μηχανισμούς ισχύος προς βλάβη του Αιτητή, όπως ο ίδιος υποστήριξε. Όταν του επισημάνθηκαν οι ανωτέρω πληροφορίες κατά την ακροαματική διαδικασία, ο Αιτητής απάντησε ότι τον ενημέρωσε σχετικά ο σύντροφός του Stefan και ότι το πρόβλημά του είναι ότι παλιά υπήρξε διευθυντής στο σχολείο όπου φοιτούσε, μη δίνοντας ουσιαστική εξήγηση για ποιο λόγο εξακολουθεί να πιστεύει ότι  εξακολουθεί κινδυνεύει από το εν λόγω άτομο. Υπό το φως των ανωτέρω, ακόμη κι αν γινόταν αποδεκτό το αφήγημα του Αιτητή, δεν προκύπτει ότι το πρόσωπο που ο Αιτητής επικαλείται ως φορέα της φερόμενης δίωξης να εξακολουθεί να διαθέτει την ίδια θέση, επιρροή ή πρακτική δυνατότητα να προβεί σε πράξεις δίωξης εναντίον του.[20]

59.          Προχωρώντας στην αξιολόγηση του κινδύνου που διατρέχει ο Αιτητής, στη βάση του μόνου αποδεκτού ουσιώδους ισχυρισμού του, επιπρόσθετα προς όσα καταγράφονται στην Εισηγητική-Έκθεση, ιδίως όσον αφορά στην επικαιροποιημένη εικόνα της κατάστασης ασφαλείας στη χώρα καταγωγής του, παρατηρούνται τα εξής:

60.          Σύμφωνα με την ιστοσελίδα RULAC (Rule of Law in Armed Conflict) της Ακαδημίας της Γενεύης, η ΛΔΚ εμπλέκεται σε αρκετές μη διεθνείς ένοπλες συγκρούσεις εντός των εδαφών της εναντίον ορισμένων μη κρατικών ένοπλων ομάδων, μεταξύ των οποίων οι ADF (Allied Democratic Forces), FDLR (Forces d?mocratiques de lib?ration du Rwanda), CODECO (Coop?rative pour le d?veloppement du Congo) και M23.[21] Ειρηνευτική αποστολή των Ηνωμένων Εθνών (UN Organization Stabilization Mission in the Democratic Republic of the Congo- MONUSCO) υποστηρίζει τις ένοπλες δυνάμεις της ΛΔΚ[22], και το Συμβούλιο Ασφαλείας,  με το ψήφισμά του υπ' αρ. 2765 (2024), αποφάσισε την επέκταση της εντολής της MONUSCO μέχρι τις 20.12.2025[23]. Οι περιοχές Kivu, Kasai και Ituri είναι αυτές οι οποίες πλήττονται σε μεγαλύτερο βαθμό από τις ένοπλες συγκρούσεις, αν και η βία είναι εκτεταμένη και επηρεάζει ολόκληρη τη χώρα.[24] Ειδικά στην Kinshasa, οι προαναφερόμενες οργανώσεις, δεν παρουσιάζονται ως δρώσες.[25]

61.          Με βάση το τελευταίο COI Query της EUAA (2025)[26] για την κατάσταση ασφαλείας στην Κινσάσα και ειδικότερα το COI Focus του Φεβρουαρίου 2025 του CEDOCA (CGRS, Βέλγιο), αναφέρεται ότι στην Κινσάσα καταγράφηκαν κατά το 2024 περιορισμένα και σποραδικά περιστατικά ασφάλειας, όπως διαδηλώσεις, απόπειρα πραξικοπήματος, απόδραση από τη φυλακή Makala και ορισμένα επεισόδια στην αγροτική περιοχή της κοινότητας Μαλακού, τα οποία συνδέονταν με τη σύγκρουση στη γειτονική επαρχία Μάι-Ντομπέ[27]. Στο ίδιο σημείωμα, η ίδια πηγή, με παραπομπή στο Κοινό Γραφείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, επισημαίνει ότι η επαρχία της Κινσάσα θεωρείται ανεπηρέαστη από ένοπλη σύγκρουση και ότι, μετά την επιδείνωση της κατάστασης ασφάλειας στα ανατολικά της χώρας το 2025, δεν αναφέρθηκαν σοβαρά περιστατικά, πέραν διαδηλώσεων κατά δυτικών πρεσβειών.[28]

62.          Όσον αφορά στις εξελίξεις στις αρχές του 2025, το ίδιο COI Query της EUAA (2025) καταγράφει ότι τον Ιανουάριο διαδηλωτές στην Κινσάσα επιτέθηκαν σε πρεσβείες και προκάλεσαν πυρκαγιές, στο πλαίσιο διαμαρτυριών κατά της επίθεσης των ανταρτών του M23 στην ανατολική ΛΔΚ.[29]

63.          Ως προς τον αριθμό των περιστατικών ασφαλείας στην Kinshasa, ευρύτερη περιοχή στην οποία βρίσκεται ο τόπος καταγωγής και τόπος τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, βάσει στοιχείων από το ACLED, κατά το τελευταίο έτος (με τελευταία ενημέρωση στις 27/02/2026) καταγράφηκαν 52 περιστατικά πολιτικής βίας (“Political violence”, που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 49 θάνατοι.^[30] Σημειώνεται ότι ο πληθυσμός της πρωτεύουσας Kinshasa εκτιμάται ότι ανέρχεται στα 18,552,800 (2026) κατοίκους.[31] Υπό το φως των ανωτέρω ποιοτικών και αριθμητικών δεδομένων, δεν διαπιστώνεται ευλόγως οποιοσδήποτε κίνδυνος για τον Αιτητή ένεκα της κατάστασης ασφαλείας στον τόπο προηγουμένης διαμονής του.

64.          Ως προς τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή, ειδικώς ως προς το θρησκευτικό του προφίλ ως χριστιανός, πέραν της απουσίας εκπεφρασμένου φόβου ένεκα αυτής της παραμέτρου ή άλλων συναφών προσωπικών περιστάσεων, σύμφωνα με εξωτερικές πηγές, το σύνταγμα της ΛΔΚ απαγορεύει τις θρησκευτικές διακρίσεις και προβλέπει την ελευθερία της θρησκείας και το δικαίωμα λατρείας, με την επιφύλαξη της «συμμόρφωσης με τον νόμο, τη δημόσια τάξη, την δημόσια ηθική και τα δικαιώματα των άλλων». Ορίζει δε ότι το δικαίωμα στη θρησκευτική ελευθερία δεν μπορεί να καταργηθεί ακόμη και όταν η κυβέρνηση κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης ή πολιορκία. Σύμφωνα με έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των Η.Π.Α. του 2023, σχετικά με τη θρησκευτική ελευθερία στη ΛΔΚ, οι χριστιανοί αποτελούν το 95,1% του πληθυσμού και 48,1% των χριστιανών είναι προτεστάντες. Αν και καταγράφηκαν κάποιες επιθέσεις από το ISIS-DRC/ADF, αυτές αφορούσαν αδιακρίτως βία κατά πολιτών.[32] Ως εκ τούτου, ούτε ένεκα του θρησκευτικού του προφίλ ευλόγως αναμένεται ο Αιτητής να αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα.

65.          Ως εκ τούτου, στην προκειμένη περίπτωση λαμβάνοντας υπόψη και το προσωπικό προφίλ του Αιτητή, ως αυτό έγινε αποδεκτό και ειδικότερα ότι ο Αιτητής είναι νεαρός, υγιής, ικανοποιητικού μορφωτικού επιπέδου, με υποστηρικτικό δίκτυο στη χώρα του όπου διαμένουν οι γονείς, τα αδέρφια του και μέλη της ευρύτερης οικογένειάς του, χωρίς οποιαδήποτε ένδειξη ευαλωτότητας ή αποδεδειγμένο περιστατικό παρελθούσας δίωξης, κρίνεται πως σε συνάρτηση με τις παρατεθείσες πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση ασφαλείας στον τόπο καταγωγής και συνήθους διαμονής του στη χώρα καταγωγής του, δεν πιθανολογείται ότι σε περίπτωση επιστροφής του εκεί, θα εκτεθεί  ευλόγως σε κίνδυνο.

66.          Υπό το φως της ανωτέρω ανάλυσης κινδύνου, δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του Αιτητή στο καθεστώς του πρόσφυγα, καθώς δεν τεκμηριώθηκε η συνδρομή βάσιμου φόβου δίωξης για τους λόγους που εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου.

67.          Ούτε επίσης τεκμηριώνεται, η υπαγωγή του στο καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας (άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου), καθώς ο Αιτητής δεν τεκμηριώνει, αλλά και από τα ενώπιόν μου στοιχεία δεν προκύπτει ότι εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη.

68.          Ειδικότερα, στην προκείμενη περίπτωση από το προαναφερόμενο ιστορικό του Αιτητή δεν προκύπτει, ότι ενόψει των προσωπικών του περιστάσεων, πιθανολογείται να εκτεθεί σε κίνδυνο βλάβης συγκεκριμένης μορφής [βλ. απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94, Elgafaji, σκέψη 32)], ότι αυτός διατρέχει κίνδυνο σοβαρής βλάβης, λόγω θανατικής καταδίκης ή εκτέλεσης, βασανιστηρίων, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της [βλ. άρθρο 19(2)(α) και (β)]. 

69.          Ούτε εξάλλου, προκύπτει ότι συντρέχει αδιακρίτως ασκούμενη βία στον τελευταίο τόπο διαμονής του Αιτητή, ο βαθμός της οποίας να είναι τόσο υψηλός, ώστε να υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμηθεί ότι ο προσφεύγων, ακόμα κι αν ήθελε υποτεθεί ότι θα επιστρέψει στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας του και μόνον στο έδαφος αυτής της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί στην εν λόγω απειλή (βλ. άρθρο 19(2)(γ) απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94  Elgafaji, σκέψη 43).

70.          Σημειώνεται συναφώς ότι «το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, αναγνωρίζεται σε οποιοδήποτε αιτητή, ο οποίος δεν αναγνωρίζεται ως πρόσφυγας ή σε οποιοδήποτε αιτητή του οποίου η αίτηση σαφώς δε βασίζεται σε οποιουσδήποτε από τους λόγους του εδαφίου (1) του άρθρου 3, αλλά σε σχέση με τον οποίο υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη και δεν είναι σε θέση ή, λόγω του κινδύνου αυτού, δεν είναι πρόθυμος, να θέσει τον εαυτό του υπό την προστασία της χώρας αυτής». Ως  «σοβαρή» ή «σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη» ορίζεται δυνάμει του άρθρου 19(2)(γ) ως «σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης».

71.          Ως προς τον όρο διεθνής ή εσωτερική ένοπλη σύρραξη, το ΔΕΕ, διευκρίνισε ότι της έννοιας της εσωτερικής ένοπλης συρράξεως, η σημασία και το περιεχόμενο των όρων αυτών πρέπει να καθορίζονται, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, σύμφωνα με το σύνηθες νόημά τους στην καθημερινή γλώσσα, λαμβανομένου υπόψη του πλαισίου εντός του οποίου αυτοί χρησιμοποιούνται και των σκοπών που επιδιώκει η ρύθμιση στην οποία εντάσσονται (αποφάσεις της 22ας Δεκεμβρίου 2008, C‑549/07, Wallentin-Hermann, Συλλογή 2008, σ. I‑11061, σκέψη 17, και της 22ας Νοεμβρίου 2012, C‑119/12, Probst, σκέψη 20). Υπό το σύνηθες νόημά της στην καθημερινή γλώσσα, η έννοια της εσωτερικής ένοπλης συρράξεως αφορά κατάσταση στην οποία οι τακτικές δυνάμεις ενός κράτους συγκρούονται με μία ή περισσότερες ένοπλες ομάδες ή στην οποία δύο ή περισσότερες ένοπλες ομάδες συγκρούονται μεταξύ τους. (Βλ.  απόφαση της 30ής Ιανουαρίου 2014, Diakit?, C-285/12, EU:C:2014:39, σκέψεις 27 και 28). Με βάση την ανωτέρω ανάλυση, δεν λαμβάνει χώρα ένοπλη σύρραξη στην Kinshasa, τόπο συνήθους διαμονής του Αιτητή. Ως εκ τούτου, παρέλκει η οποιαδήποτε άλλη εξέταση των συστατικών στοιχείων της υπό εξέταση διάταξης.

72.          Ενόψει των ανωτέρω ποιοτικών και ποσοτικών χαρακτηριστικών, δεν είναι δυνατό η επικρατούσα κατάσταση στον τόπο συνήθους διαμονής του Αιτητή, ήτοι στην ευρύτερη επαρχία της Kinshasa, να χαρακτηριστεί ως κατάσταση αδιάκριτης βίας λόγω ένοπλης σύρραξης η οποία εξικνείται σε τέτοιο βαθμό ώστε ο Αιτητής μόνο λόγω της παρουσίας του εκεί να έρχεται αντιμέτωπος με πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης εντός του πλαισίου του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου. Περαιτέρω, ο Αιτητής δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε στοιχείο του προφίλ το οποίο θα επέτεινε τυχόν κίνδυνο. Υπό το φως των ανωτέρω, δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του Αιτητή στο αντίστοιχο καθεστώς.

73.          Ως προς την απόφαση επιστροφής του, από τα ενώπιόν μου στοιχεία, δεν προκύπτει οποιοδήποτε άλλο ζήτημα συναφές με την αρχή της μη επαναπροώθησης και των προϋποθέσεων έκδοσης της απόφασης επιστροφής, πέραν των όσων ήδη εξετάστηκαν και αναλύθηκαν ανωτέρω (Βλ. απόφαση της της 17ης Οκτωβρίου 2024, υπόθεση C- 156/23 [Ararat] K, L, M, N κατά Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, ECLI:EU:C:2024:892, ιδίως σκέψεις 50 έως 51).

Ως εκ τούτου, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με €1000 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση.

                                                                                               

                                                                                                Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.