ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 1214/2025

20 Απριλίου, 2026

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

1.      L.R.T.M. από το Καμερούν και τώρα στη Λεμεσό

2.      P.O.M.K. από το Καμερούν και τώρα στη Λεμεσό

3.      A.T. (ανήλικο τέκνο δια των γονέων του)

Αιτητές

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υφυπουργείου Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας, Υπηρεσία Ασύλου

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Ο. Ηλιάδης (κος) για Ε. Μυριάνθους (κα), Δικηγόρος για τους Αιτητές

Ν. Κουρσάρης (κος) για Ν. Κουρσάρης Δ.Ε.Π.Ε., Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

Παρών ο Αιτητής 1

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή οι Αιτητές προσβάλλουν την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 17/04/25, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα τους για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, ως άκυρη, αντισυνταγματική, παράνομη, στερούμενη κάθε έννομου αποτελέσματος και/ή ζητείται έκδοση νέας απόφασης για παραχώρηση σε αυτούς καθεστώτος διεθνούς προστασίας και/ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία υπό τις περιστάσεις.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Οι Αιτητές υπέβαλαν αιτήσεις για διεθνή προστασία στις 23/02/23, την 01/07/24 και 02/07/24 πραγματοποιηθήκαν συνεντεύξεις των Αιτητών 1 και 2, στις 07/02/25 συντάχθηκε έκθεση/εισήγηση και στις 28/02/25 αποφασίστηκε η απόρριψη των αιτήσεών τους, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Ο συνήγορος των Αιτητών προώθησε ως λόγο ακύρωσης της προσβαλλόμενης πράξης την ελλιπή δέουσα έρευνα, προβάλλοντας ότι οι Καθ’ ων η αίτηση απέτυχαν να διασφαλίσουν την ορθή διεξαγωγή της διαδικασίας της συνέντευξης χωρίς εξατομικευμένη αξιολόγηση των ισχυρισμών. Είναι η θέση των Αιτητών ότι εγκατέλειψαν την χώρα καταγωγής τους λόγω βάσιμου και δικαιολογημένου φόβου δίωξης τον οποίο οι Καθ’ ων η αίτηση δεν μπόρεσαν να διαπιστώσουν λόγω δικών τους παραλήψεων. Αποσύρθηκαν οι λοιποί νομικοί ισχυρισμοί.

 

Οι Καθ' ων η Αίτηση, υιοθέτησαν το περιεχόμενο της ένστασης και του διοικητικού φακέλου, προβάλλοντας ότι οι Αιτητές δεν έχουν αποσείσει το βάρος απόδειξης που φέρουν. Η προβολή ισχυρισμών και θέσεων από μόνη της, χωρίς την αναγκαία τεκμηρίωση και θεμελίωση δεν αποσείει το σχετικό βάρος απόδειξης, ούτε ανατρέπει το τεκμήριο της κανονικότητας. Υποστηρίζουν ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση έπραξαν σύμφωνα με την αρχή της χρηστής διοίκησης και εντός των πλαισίων της διακριτικής τους ευχέρειας.  

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Προτού το Δικαστήριο προβεί σε εξέταση λόγων ακύρωσης θα πρέπει να σημειωθεί ότι ορισμένοι εκ των ισχυρισμών των Αιτητών όπως αυτοί προβάλλονται μέσω της συνηγόρου τους στο δικόγραφο της προσφυγής, δεν αναπτύσσονται επαρκώς στην Γραπτή Αγόρευση. Απλή επίκληση παραβίασης Νόμων και γενικών αρχών διοικητικού δικαίου, χωρίς οποιαδήποτε συγκεκριμενοποίηση δεν είναι αρκετή. Η αιτιολόγηση νομικών σημείων είναι απαραίτητη για την εξέταση λόγων ακύρωσης από το Δικαστήριο, οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια, αναπόφευκτα επηρεάζει τη νομική τους βάση με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να κριθούν αναιτιολόγητοι και ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης. Ούτε μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ισχυρισμοί που δεν εξειδικεύονται ή δεν αιτιολογούνται, διότι με αυτό τον τρόπο το Δικαστήριο, παρόλο που ασκεί και έλεγχο ουσίας, θα οδηγείτο σε συζήτηση σχεδόν οιουδήποτε θέματος κατά παράβαση των δικονομικών διατάξεων και του ρόλου που διαδραματίζουν στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων και της διεξαγωγής της διοικητικής δίκης. (Βλέπε Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, που εφαρμόζεται κατ΄ αναλογία και από το παρόν Δικαστήριο - Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας  Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2022 (3/2019), και των λεχθέντων στη  Δημοκρατία ν. Κουκκουρή(1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Latomia Estate Ltd v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672, Δημοκρατία ν. Σπύρου (2007) 3 Α.Α.Δ. 533, Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 Α.Α.Δ. 598, επίσης - Ιωσηφίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα (1990) 3 Α.Α.Δ. 4599, Kadivari ν. Δημοκρατίας (αρ. 2) (1992) 4 Α.Α.Δ. 2924). Σημειώνεται δε, ότι λόγοι ακύρωσης που καταγράφονται στην προσφυγή, αλλά δεν έχουν αναπτυχθεί μέσω της Γραπτής Αγόρευσης θεωρείται, με βάση την πάγια νομολογία, ότι έχουν εγκαταλειφθεί.

 

Ανεξάρτητα, όμως, της πιο πάνω διαπίστωσης αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2026 (Ν. 73(Ι)/2018), προχωρώ σε αξιολόγηση της ουσίας του αιτήματος των Αιτητών σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς έλλειψης δέουσας έρευνας και/ή εξατομικευμένης αξιολόγησης, στη βάση του περιεχομένου του διοικητικού φακέλου (στο εξής «ΔΦ»).

 

Με την αίτηση της για διεθνή προστασία η Αιτήτρια 2 κατέγραψε ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής της καθότι μετά τον θάνατο του πατέρα του συζύγου της, ζητήθηκε από τον τελευταίο να προβεί σε ιεροτελεστίες (rituals) και σεξουαλική συνεύρεση με την μητέρα του και τις λοιπές συζύγους (του πατέρα του), από άτομα του χωριού. Ο ίδιος αρνήθηκε με αποτέλεσμα να δεχθεί τόσο η ίδια όσο και ο σύζυγός της σωματική επίθεση, με την ίδια να χάνει το έμβρυο που κυοφορούσε. Μετά από αυτό εξακολουθούσαν να τους διώκουν για να επιστρέψουν στο χωριό απειλώντας ότι κάτι άσχημο θα συμβεί, έτσι αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την χώρα (ερυθρό 1 ΔΦ). Με την αίτηση του για διεθνή προστασία ο Αιτητής 1 κατέγραψε ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του καθότι μετά τον θάνατο του πατέρα του ως επικεφαλής της οικογένειας έπρεπε να προβεί σε ιεροτελεστίες (rituals), με μία εξ’ αυτών ο καθαρισμός (clean) των συζύγων του (πατέρα του). Ο ίδιος αρνήθηκε, με αποτέλεσμα την δυσαρέσκεια του χωριού και την δίωξη του. Υπήρξε θύμα σωματικής βίας, μετακινήθηκε σε άλλη περιφέρεια του Καμερούν, ωστόσο εξακολουθούσαν να τον διώκουν, και έτσι αποφάσισε να εγκαταλείψει την χώρα με την σύζυγό του (ερυθρό 4 ΔΦ).

 

Μετά την διενέργεια των συνεντεύξεων ο λειτουργός, στην έκθεση/εισήγηση που συνέταξε, αποδέχθηκε τον πρώτο ισχυρισμό αναφορικά με την ταυτότητα, το προφίλ και την χώρα καταγωγής και συνήθους διαμονής των Αιτητών 1 και 2 (ερυθρά 133-131 ΔΦ). Απέρριψε, όμως, ως εσωτερικά αναξιόπιστους τους ισχυρισμούς τους περί δίωξης του Αιτητή 1 από μέλη του συμβουλίου του αρχηγού του Baleng λόγω άρνησης του να διαδεχθεί τον πατέρα του στην ηγεσία του χωριού (ερυθρά  131-126 ΔΦ). Στην σχετική έκθεση/εισήγηση καταγράφονται αρκετά σημεία στις δηλώσεις και των δύο Αιτητών όπου διαπιστώθηκε έλλειψη πληροφοριών και εξειδίκευσης. Ειδικότερα παρατηρήθηκε ότι:

• ο Αιτητής 1 δεν ήταν σε θέση να παραθέσει ικανοποιητικές πληροφορίες αναφορικά με τη θέση του πατέρα του ως Chief of Quarter, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι ήταν υπεύθυνος για όλα όσα λάμβαναν χώρα στην συνοικία (quarter). Επιπρόσθετα, δεν ήταν σε θέση να δώσει πληροφορίες αναφορικά με τα τελετουργικά (rituals) στα οποία έπρεπε να συμμετάσχει ως μέρος της διαδοχής του πατέρα του, αναφέροντας απλά ότι πρόκειται περί παραδοσιακών χορών. Επίσης, δεν παρείχε πληροφορίες αναφορικά με τα άτομα που κατ’ ισχυρισμόν τον δίωκαν, αναφερόμενος σε αυτά ως «συνάδελφοι» (colleagues) του πατέρα του. Τέλος, ο Αιτητής 1 δεν ήταν σε θέση να δώσει επαρκείς και συνεκτικές πληροφορίες αναφορικά με τα δύο περιστατικά που έλαβαν χώρα στο σπίτι του στην Douala, όπου ως ισχυρίστηκε οι «συνάδελφοι» (colleagues) του πατέρα του προσπάθησαν με την βία να τον πιάσουν και να τον οδηγήσουν στο Baleng με τον ίδιο να διαφεύγει.

• ομοίως, ελλιπείς και ανεπαρκείς κρίθηκαν και οι δηλώσεις της Αιτήτριας 2, καθότι δεν κατάφερε να παραθέσει ικανοποιητικές πληροφορίες και να εξηγήσει με συνέπεια τα καθήκοντα του συζύγου της με την διαδοχή του στη θέση του πατέρα του, ούτε να περιγράψει με σαφήνεια τις επισκέψεις προσώπων στο σπίτι τους με απώτερο σκοπό την δια της βίας μεταφορά του συζύγου της στο χωριό.

 

Παρά τις ευκαιρίες που δόθηκαν στους Αιτητές 1 και 2 για εμβάθυνση του ισχυρισμού τους, απέτυχαν να παρουσιάσουν με λεπτομέρειες τα γεγονότα που τους οδήγησαν να εγκαταλείψουν την χώρα, με τις δηλώσεις τους να κρίνονται ως επιγραμματικές και γενικές.  Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του ανωτέρω ισχυρισμού, ο λειτουργός προέβη σε έρευνα αναφορικά με την επιλογή αρχηγού της εθνοτικής φυλής Bamileke (εθνοτική καταγωγή των Αιτητών 1 και 2) η οποία θεωρείται η μεγαλύτερη φυλή και η επιλογή αρχηγού αποτελεί δημόσια πράξη με τη διαδικασία να λαμβάνει χώρα κατά την περίοδο θρήνου για τον αποβιώσαντα αρχηγό. Ως κατέληξε ο λειτουργός, παρά το ότι οι δηλώσεις του Αιτητή 1 επιβεβαιώνονται από τις πληροφορίες αναφορικά με την ιεραρχία διαδοχής σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, ωστόσο, λόγω μη τεκμηρίωση της εσωτερικής αξιοπιστίας ο συγκεκριμένος ισχυρισμός απορρίφθηκε.

 

Από τη συνολική αξιολόγηση της γενικότερης αξιοπιστίας των Αιτητών 1 και 2, των όσων τέθηκαν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου υπό μορφή δηλώσεων και αποδεικτικών στοιχείων^[1] επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα και/ή ευρήματα του λειτουργού ότι το αίτημα ασύλου τους δεν τεκμηριώνεται. Η πλήρης εικόνα που διαμορφώνεται μέσω των στοιχείων της αίτησης/συνέντευξης κατόπιν ορθολογικής ανάλυσης και δίκαιης στάθμισής τους^[2] οδηγούν στο συμπέρασμα ότι από τις δηλώσεις των Αιτητών 1 και 2 ελλείπουν βιωματικά στοιχεία και ευλογοφάνεια που να τεκμηριώνουν προσωπική εμπλοκή και δίωξη. Δεν παρείχαν κάθε διαθέσιμη βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής τους, ούτε τεκμηρίωσε τους ισχυρισμούς του με επαρκή λεπτομέρεια. (Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025 (Ν. 6(Ι)/2000)), βλέπε επίσης Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112, 120-131, επίσης, § 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Παρόλο που ο λειτουργός συνέλεξε και αξιολόγησε τις δηλώσεις των Αιτητών 1 και 2, και σε συνάρτηση με εξωτερικές πηγές πληροφόρησης (όπου γίνεται εκτενέστατη καταγραφή στο ερυθρά 134-126 ΔΦ) δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό το αφήγημα τους καθότι διακρίνεται απουσία συνοχής στους ισχυρισμούς τους (εκτός από τον ισχυρισμό αναφορικά με τα προσωπικά τους στοιχεία), ενώ η έλλειψη λεπτομερειών, περιγραφικότητας και εξειδίκευσης πλήττει περαιτέρω την εσωτερική αξιοπιστία τους. Σε αντίθεση με τους ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς της συνηγόρου των Αιτητών, υπάρχει εκτενέστατη αξιολόγηση όλων των συναφών δηλώσεων του αιτήματος σε συνάρτηση και με εξωτερικές πηγές πληροφόρησης. Ούτε θα μπορούσαν να τύχουν του ευεργετήματος της αμφιβολίας, το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του αιτούντα (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Από τα γεγονότα της περίπτωσης τους σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιάσεις τους, δεν τεκμηριώνεται να συντρέχουν στο πρόσωπο τους εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψαν την χώρα καταγωγής τους και δεν επιθυμούν να επιστρέψουν σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Σημειώνεται ότι οι Αιτητές 1 και 2 θα αναμενόταν να είναι πιο συγκεκριμένοι λόγω της ισχυριζόμενης προσωπικής τους εμπειρίας και εμπλοκής τους στα γεγονότα, να παράσχουν κάθε διαθέσιμη βοήθεια τόσο στο Δικαστήριο όσο και στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής τους. Ούτε έχουν τεκμηριώσει με τις αιτιάσεις τους ότι έχουν καταδικασθεί, συλληφθεί, ή καταζητούνται είτε από τις αρχές της χώρας τους, είτε ότι καταδιώκονται από άλλους φορείς δίωξης (Βλέπε Άρθρα 3Α και 3Β του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025 (Ν. 6(Ι)/2000). Ειδικότερα δε, η αφήγηση των Αιτητών (για δολοφονία του Αιτητή 1 διότι δεν αποδέχθηκε την θέση του πατέρα του έτσι εγκατέλειψε την χώρα του) δεν προσδίδει τέτοια αληθοφάνεια, ενώ στερείται της αναμενόμενης λεπτομέρειας και εξειδίκευσης, ώστε να μπορεί εύλογα να θεωρηθεί ότι ο ίδιος καταδιώκεται στη χώρα του από την κοινότητα του και/ή ότι κινδυνεύει η ζωή τους λόγω τούτου. Επιπρόσθετα, οι ισχυρισμοί τους περί απειλών στερούνται ευλογοφάνειας, ειδικότερα λόγω της ανεπάρκειας των δηλώσεων τους και των αντιφάσεων στις οποίες υπέπεσαν. Επομένως, η κατάληξη της Υπηρεσίας Ασύλου είναι αιτιολογημένη, λήφθηκε μετά από δέουσα έρευνα και στα πλαίσια του Νόμου καθότι από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον της και από τις παραστάσεις των Αιτητών 1 και 2 δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025 (Ν. 6(Ι)/2000).

 

Ούτε η περίπτωση τους εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής σε αυτών του καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας. Όπως προκύπτει και από την έκθεση/εισήγηση του λειτουργού, παρόλο που δεν τεκμηριώθηκε η εσωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού τους, έγινε αξιολόγηση και για τους σκοπούς παροχής σε αυτούς καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας στη βάση του μοναδικού αποδεκτού ισχυρισμού των Αιτητών 1 και 2. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλαν τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι οι ίδιοι προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής τους, θα υποβληθούν σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης, ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, ειδικά δε, ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός σημειώνει ότι βάσει διαθέσιμων πληροφοριών από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, επιβεβαιώνεται ότι στις αγγλόφωνες περιοχές του Καμερούν παρατηρούνται συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων, αλλά οι ίδιοι δεν αναμένεται να αντιμετωπίσουν κίνδυνο σοβαρής και προσωπικής απειλής (ως άμαχοι) κατά την επιστροφή τους, λόγω της παρουσίας τους και μόνο στην περιοχή όπου αναμένεται να επιστρέψουν (ερυθρά 183-180 ΔΦ). Από αναθεωρημένη έρευνα του Δικαστηρίου, στη βάση δεδομένων ACLED διαφαίνεται ότι στην περιοχή συνήθους διαμονής των Αιτητών 1 και 2, ήτοι στην περιφέρεια Littoral του Καμερούν, όπου βρίσκεται η πόλη Douala, κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 10/04/2026), καταγράφηκαν 13 περιστατικά πολιτικής βίας[3] τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα 14 απώλειες σε ανθρώπινες ζωές.^[4] Επισημαίνεται ότι στην πόλη Douala, το ανωτέρω χρονικό διάστημα καταγράφηκαν στην εν λόγω βάση δεδομένων 7 περιστατικά πολιτικής βίας τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα 11 απώλειες σε ανθρώπινες ζωές.[5] Σημειώνεται ότι ο πληθυσμός στην πόλη Douala εκτιμάται ότι ανέρχεται στα 4,493,090 (2026) κατοίκους.[6] Ούτε τα ατομικά χαρακτηριστικά και στοιχεία των Αιτητών (πρόκειται για γαλλόφωνη οικογένεια, με νεαρούς, υγιείς γονείς, μορφωμένους, ικανούς προς εργασία) οδηγούν στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι με την επιστροφή τους στον τόπο διαμονής, θα αντιμετωπίσουν πραγματικό κίνδυνο να υποστούν σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη.

 

Η δε διαδικασία εξέτασης των αιτήσεων διεθνούς προστασίας των Αιτητών1 και 2 διενεργήθηκε σε πλήρη σύμπνοια με τις διατάξεις των Άρθρων 13, 13Α  και 18 περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023 (Ν. 6(Ι)/2000), αλλά και με βάση τα κριτήρια και/ή προϋποθέσεις που τηρούνται κατά την εξέταση αίτησης ασύλου. Οι Αιτητές 1 και 2 ενημερώθηκαν πλήρως από τον λειτουργό για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους και κατά τη συνέντευξη τους έγιναν επαρκείς ερωτήσεις για να περιγράψουν τους λόγους που υπέβαλαν αίτημα ασύλου όπως επίσης και άλλα ζητήματα που αφορούν τις προσωπικές τους περιστάσεις. Επομένως, δεν εντοπίζω οτιδήποτε παράτυπο, παράνομο και μεμπτό στην διαδικασία που ακολουθήθηκε που μπορεί να οδηγήσει σε ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης. Διενεργήθηκαν εκτενείς ερωτήσεις, τόσο κλειστού όσο και ανοικτού τύπου, όπως επίσης και διευκρινιστικές ερωτήσεις για να μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να τοποθετηθούν στα βιώματα και τις εμπειρίες τους, ωστόσο, δεν κατάφεραν να τεκμηριώσουν με τις απαντήσεις τους επαρκώς το αίτημα τους. Σε αντίθεση με τις θέσεις της συνηγόρου των Αιτητών, υπάρχει εκτενέστατη αξιολόγηση όλων των συναφών στοιχείων του αιτήματος τους από τον λειτουργό στο μέρος της έκθεσης/εισήγησης και/ή αξιολόγησης κινδύνου επιστροφής σε συνάρτηση με την κατάσταση ασφαλείας και/ή τις συγκρούσεις που επικρατούν στις αγγλόφωνες περιοχές του Καμερούν[7] σε συνάρτηση με το αίτημα τους, λόγω όμως της εσωτερικής αναξιοπιστίας των ισχυρισμών τους το αίτημα τους απορρίφθηκε στο σύνολο του. Επιπρόσθετα, ο λειτουργός αξιολόγησε τον κίνδυνο δίωξης ή σοβαρής βλάβης της Αιτήτριας 2 στη βάση του φύλου, και κατέληξε ότι παρά την ευρέως διαδεδομένη έμφυλη βία στη χώρα - ως διαφαίνεται από πληροφορίες εξωτερικών πηγών ενημέρωσης - αυτή επηρεάζει ως επί το πλείστον γυναίκες μόνες, εκτοπισμένες και χωρίς υποστηρικτικό δίκτυο. Στην προκείμενη περίπτωση η Αιτήτρια 2 είναι παντρεμένη, μορφωμένη και με υποστηρικτικό δίκτυο στη χώρα καταγωγής της (ερυθρά 181-180 ΔΦ). Επίσης, ο λειτουργός – εξεταστής αξιολογώντας την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο συνήθους διαμονής των Αιτητών 1 και 2, και του ανήλικου τέκνου τους (Αιτητής 3), βάσει των συνθηκών που επικρατούν στην εν λόγω περιοχή σε συνδυασμό με τις προσωπικές τους περιστάσεις καταγράφηκε ότι δεν δικαιούνται καθεστώς πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας (ερυθρά 180-178 ΔΦ). Ούτε προσκομίστηκαν στοιχεία είτε στην αίτηση διεθνούς προστασίας είτε μέσω της προσφυγής που να επηρεάζουν προσωπικά το βέλτιστο συμφέρον του Αιτητή 3 ενώ σύμφωνα με τις δηλώσεις της Αιτήτριας 2 υπάρχει οικογενειακό - υποστηρικτικό δίκτυο στη χώρα της με το οποίο έχει επικοινωνία (ερυθρό 95/1Χ ΔΦ) και/ή θα επιστρέψει όλη οικογένεια στην χώρα καταγωγής χωρίς να υπάρχει οποιοσδήποτε κίνδυνος, ως η ανωτέρω ανάλυση. 

 

Ούτε διαπιστώνω από τα ενώπιον μου στοιχεία ελλιπή έρευνα αλλά ούτε πλάνη περί το νόμο και των πραγματικών δεδομένων που λήφθηκαν από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης. Αποτελεί δε βασική νομολογιακή αρχή ότι η έκταση της έρευνας, ο τρόπος και η διαδικασία που θα ακολουθηθεί ποικίλλει ανάλογα με το υπό εξέταση ζήτημα, ανάγεται δε στη διακριτική ευχέρεια της διοίκησης (Βλέπε Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.ά. (1996) 3 Α.Α.Δ. 503, Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ν. Ζάμπογλου (1997) 3 Α.Α.Δ. 270, Α.Ε.Aρ.3017, Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, ημερ. 05/06/2002, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345 ). Η δε επάρκεια της αιτιολογίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα πραγματικά και νομικά περιστατικά της υπόθεσης, ενώ η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης συμπληρώνεται και/ή αναπληρώνεται μέσα από τα στοιχεία του φακέλου των Αιτητών ήτοι της έκθεσης/εισήγησης του λειτουργού η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της απόφασης του εξουσιοδοτημένου από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιου λειτουργού, όπως επίσης και από το σύνολο της όλης διοικητικής ενέργειας με αποτέλεσμα να καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων των Αιτητών, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να τους αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον των Αιτητών 1 και 2 και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση.

 

Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

                         

 

Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.