ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

      Υπόθεση Αρ. 1808/24

 

30 Απριλίου, 2026

 

[X. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

 

H.E.K.

Αιτήτριας

 

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, δια του Υπουργού Εσωτερικών,

Υπηρεσία Ασύλου

 

Καθ' ων η αίτηση

 

 ..................................................

 

Η αιτήτρια παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου

Γεωργία Καρατσιόλη, για Χρύσα Ματθαίου Δικηγόρος για την αιτήτρια

Λώρα Βελίκοβα, Δικηγόρος για τους Καθ’ ων η αίτηση

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.: Η αιτήτρια προσφεύγει με την παρούσα αίτηση ακυρώσεως εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 30/04/2024, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά της για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Όπως προκύπτει από την Ένσταση που καταχωρήθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο που εκπροσωπεί τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, τα γεγονότα της υπό εξέταση περίπτωσης έχουν ως κατωτέρω: Η αιτήτρια είναι υπήκοος Καμερούν και υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας στις 19/10/2022, αφού εισήλθε παράτυπα στις ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές. Στις 19/10/2022 παρέλαβε Βεβαίωση Υποβολής Αιτήματος Διεθνούς Προστασίας («Confirmation of Submission of an Application for International Protection»).

 

Στις 04/04/2024 πραγματοποιήθηκε προφορική συνέντευξη της αιτήτριας από αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου (στο εξής «αρμόδιος λειτουργός»). Ο αρμόδιος λειτουργός ετοίμασε Έκθεση-Εισήγηση ημερομηνίας 22/04/2024 προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου εισηγούμενος την απόρριψη του αιτήματος της αιτήτριας. Στις 30/04/2024, συγκεκριμένος λειτουργός που δύναται δυνάμει σχετικής εξουσιοδότησης από τον Υπουργό Εσωτερικών να εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου, υιοθέτησε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησης. Στις 16/05/2024 η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε επιστολή, στην οποία συμπεριέλαβε την απορριπτική της απόφαση σχετικά με το αίτημα της αιτήτριας, η οποία παραλήφθηκε από την ίδια αυθημερόν. Στις 22/05/2024, η αιτήτρια καταχώρισε στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας την υπό εξέταση προσφυγή εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

Η ευπαίδευτη συνήγορος της αιτήτριας κατά το στάδιο των διευκρινίσεων της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου, απέσυρε όλους τους ισχυρισμούς που προωθούσε στην Γραπτή της Αγόρευση και δήλωσε πως προωθεί το νομικό ισχυρισμό περί έλλειψης δέουσας έρευνας εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου. Κατά συνέπεια, οι νομικοί ισχυρισμοί που αποσύρθηκαν, απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο κατά την ίδια δικάσιμο.

 

Η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ’ ων η αίτηση, μέσω της γραπτής της αγόρευσης, υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε ορθά και νόμιμα μετά από δέουσα έρευνα, χωρίς να εμφιλοχωρήσει ουδεμία πλάνη και είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη.  Πρόσθετα, εισηγείται πως η αιτήτρια δεν κατάφερε να αποσείσει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών της που θεμελιώνουν το αίτημά της για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, καθώς δεν απέδειξε βάσιμο φόβο δίωξης για κάποιον από τους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου, ώστε να της αναγνωρισθεί το καθεστώς του πρόσφυγα, αλλά ούτε απέδειξε ότι δύναται να της χορηγηθεί καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, δεδομένου ότι οι προσωπικές της περιστάσεις εξετάστηκαν από τους Καθ’ ων η αίτηση. Κατά συνέπεια, εισηγείται ότι η υπό εξέταση προσφυγή θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο και να επικυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, σύμφωνα με τον περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018 (Ν. 73(Ι)/2018), το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας έχει την εξουσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση και επί της ουσίας.  Το γεγονός αυτό, οφείλεται στο ότι η υπό εξέταση υπόθεση αφορά αίτηση που χρονικά εμπίπτει στις προϋποθέσεις του άρθρου 11 του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), οι οποίες δίδουν στο Δικαστήριο την υποχρέωση ελέγχου νομιμότητας και ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσον το αρμόδιο όργανο ορθά απέρριψε το αίτημα της αιτήτριας για χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν όλοι οι ισχυρισμοί που πρόβαλε η αιτήτρια σε όλα τα στάδια της εξέτασης του αιτήματός της, προκειμένου να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης αλλά και για να διαφανεί εάν το αρμόδιο όργανο αποφάσισε μετά από δέουσα έρευνα, ορθά, νόμιμα και εντός των πλαισίων της σχετικής νομοθεσίας και αν εξέδωσε δεόντως αιτιολογημένη απόφαση.

 

Η αιτήτρια, κατά την υποβολή του αιτήματος διεθνούς προστασίας, δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της, καθώς ο σύντροφος της υπηρετούσε στον στρατό και θεωρούνταν εχθρός των Ambazonians και κατά τη διάρκεια σύγκρουσης, σκότωσε ένα από τα μέλη των Amba boys, με αποτέλεσμα να αναζητούν τόσο εκείνη, όσο και το σύντροφο της προκειμένου να τους σκοτώσουν. Πρόσθεσε ότι, εξαιτίας της εν λόγω σύγκρουσης, μετέβη στο γαλλόφωνο τμήμα της χώρας, στη Douala, όπου παρέμεινε για δύο μήνες προκειμένου να είναι ασφαλής, ενώ ανέφερε ότι δύο μήνες αργότερα, βρήκε ένα σημείωμα με απειλές κατά της ζωής της, αντιλαμβανόμενη ότι εξακολουθούσε να βρίσκεται σε κίνδυνο. Ακολούθως, δήλωσε ότι ο σύντροφος της ήρθε σε επαφή με ένα άτομο στις μη ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές, και οργάνωσε το ταξίδι της, ώστε να μεταβεί εκεί για λόγους ασφάλειας, να φοιτήσει στο πανεπιστήμιο και να αναζητήσει εργασία. Ανέφερε, περαιτέρω, ότι το εν λόγω άτομο επιχείρησε να την παρενοχλήσει σεξουαλικά, με αποτέλεσμα να μεταβεί στην οικία γειτόνισσας της, όπου διανυκτέρευσε, και η οποία την ενημέρωσε για την ύπαρξη camp, στο οποίο θα μπορούσε να μεταβεί για προστασία.

 

Κατά τη διάρκεια της προφορικής της συνέντευξης και ως προς τα προσωπικά της στοιχεία, η αιτήτρια δήλωσε ότι γεννήθηκε στην περιοχή Muetan-Aku της Νοτιοδυτικής Περιφέρειας του Καμερούν, ενώ από το 2005 μέχρι το 2012 διέμεινε στην Kumba, από το 2012 έως το 2015 στη Buea και ακολούθως επέστρεψε στην Kumba και μετέβη στη Douala, όπου διέμεινε για τρία χρόνια μέχρι και την αναχώρηση της από τη χώρα καταγωγής της (ερυθρά 34 1x και 20 3x του διοικητικού φακέλου). Δήλωσε ότι είναι Χριστιανή ως προς το θρήσκευμα της και Bakossi ως προς την εθνοτική της καταγωγή (ερυθρό 37 7x 9x του διοικητικού φακέλου). Ως προς την οικογενειακή της κατάσταση, δήλωσε ότι οι γονείς της διαβιούν στην περιοχή Muetan-Aku της Νοτιοδυτικής Περιφέρειας, μαζί με τον αδελφό της, με τους οποίους διατηρεί συχνή επικοινωνία, ενώ ανέφερε ότι έχει και ένα ανήλικο τέκνο ηλικίας εννέα ετών, το οποίο διαβιεί μαζί τους και ότι ο πατέρας του εν λόγω τέκνου βρίσκεται στην Αμερική (ερυθρό 32 1x 5x 6x 7x 31 του διοικητικού φακέλου). Αναφορικά με το μορφωτικό της υπόβαθρο, δήλωσε ότι ολοκλήρωσε την τριτοβάθμια εκπαίδευση, σπουδάζοντας διοίκηση επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο της Buea (ερυθρό 28 2x του διοικητικού φακέλου). Ως προς την εργασιακή της εμπειρία, ανέφερε ότι ασχολούνταν με την πώληση ρούχων και παπουτσιών στην Kumba, από την οποία εξασφάλιζε τα προς το ζην (ερυθρό 28 6x του διοικητικού φακέλου).

 

Όσον αφορά το ταξίδι της προς τη Δημοκρατία, αξίζει να σημειωθεί ότι εγκατέλειψε τη χώρα της στις 29/09/2022 από το αεροδρόμιο της Douala, με τη βοήθεια ενός φίλου του συντρόφου της, χωρίς να αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα κατά την έξοδό της από τη χώρα ή κατά τη διαμονή της σε περιοχές μη ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας (ερυθρό 28 27 του διοικητικού φακέλου).

 

Αναφορικά με τους λόγους που την ώθησαν να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής της, η αιτήτρια ανέφερε, κατά τη διάρκεια της ελεύθερης αφήγησής της, ότι αποφάσισε να αναχωρήσει από το Καμερούν, καθώς η ζωή της βρισκόταν σε κίνδυνο, διότι το 2018 ο σύντροφος της πυροβόλησε έναν μαχητή των Ambazonians και όπως δήλωσε, στη χώρα της όποιος διατηρεί σχέση με άτομο του στρατού στοχοποιείται. Ακολούθως, ανέφερε ότι τον Ιούνιο του 2018, ενώ βρισκόταν στη Kumba και πουλούσε ρούχα, η ιδιοκτήτρια του δωματίου που νοίκιαζε την ενημέρωσε ότι κάποια άτομα είχαν εισέλθει στο δωμάτιο της και είχαν αφαιρέσει τα προσωπικά της αντικείμενα. Πρόσθεσε ότι δεν επέστρεψε στο δωμάτιο και αποφάσισε να μεταβεί στη Douala, όπου ενοικίασε κατοικία. Περαιτέρω, ανέφερε ότι μία ημέρα βρήκε στην οικία της ένα σημείωμα και για τον λόγο αυτό, θεώρησε ότι έπρεπε να αποχωρήσει άμεσα, καθώς η ζωή της διέτρεχε κίνδυνο (ερυθρό 26 1x του διοικητικού φακέλου).

 

Κατά το στάδιο των διευκρινιστικών ερωτήσεων, δόθηκε στην αιτήτρια η ευκαιρία, μέσω πρόσθετων ερωτήσεων, να εμπλουτίσει την επιχειρηματολογία της, ενώ της τέθηκαν ερωτήματα σχετικά με το ρόλο του συντρόφου της στο στρατό. Σχετικά με αυτό, ανέφερε ότι ο σύντροφός της κατατάχθηκε στο στρατό το 2016 και το 2023 αποφάσισε να εγκαταλείψει τη χώρα και κατά συνέπεια εγκατέλειψε και το στρατό. Όταν ερωτήθηκε ως προς το λόγο για τον οποίο σταμάτησε να υπηρετεί στο στρατό, απάντησε ότι δεν γνωρίζει (ερυθρό 30 8x 9x του διοικητικού φακέλου). Σε διευκρινιστική ερώτηση ως προς το χρονικό διάστημα κατά το οποίο σταμάτησε να υπηρετεί στο στρατό, η αιτήτρια δεν μπορούσε να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες, ενώ δήλωσε ότι στη χώρα της, τα άτομα εγκαταλείπουν το στρατό συχνά (ερυθρό 30 13x 14x 15x του διοικητικού φακέλου). H αιτήτρια ανέφερε πως ο σύντροφος της ήταν απλός στρατιώτης (ερυθρό 29 7 x 8x 11x, του διοικητικού φακέλου). Όταν της ζητήθηκε να παράσχει οποιαδήποτε άλλη πληροφορία για εκείνον, απάντησε ότι δεν έχει να προσθέσει κάτι περαιτέρω (ερυθρό 29 12x του διοικητικού φακέλου).

 

Ακολούθως, της τέθηκαν ερωτήματα σχετικά με το περιστατικό κατά το οποίο ο σύντροφος της πυροβόλησε μέλος των Ambazonians. Όταν της ζητήθηκε να παράσχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το περιστατικό, απάντησε ότι το 2018 σημειώθηκε ανταλλαγή πυροβολισμών μεταξύ του στρατού και των Ambazonians και ότι κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, ο σύντροφος της πυροβόλησε ένα από τα μέλη τους (ερυθρό 26 7x του διοικητικού φακέλου). Όπως ισχυρίστηκε, δεν γνωρίζει οποιαδήποτε άλλη πληροφορία (ερυθρό 26 8x 9x του διοικητικού φακέλου). Ερωτηθείσα πόσα μέλη των Ambazonians σκότωσε ο σύντροφος της εκείνη την ημέρα, απάντησε ότι της είχε αναφέρει πως πολλοί σκοτώθηκαν, καθώς επρόκειτο για μεγάλη σύγκρουση, ενώ όταν της ζητήθηκε να διευκρινίσει αν ο ίδιος σκότωσε έναν ή περισσότερους, απάντησε ότι δεν γνωρίζει, αλλά ότι σκότωσε έναν μαχητή των Ambazonians (ερυθρό 25 1x 2x 3x του διοικητικού φακέλου). Όταν της ζητήθηκε να αναφέρει τι συνέβη στην ίδια και στο σύντροφο της μετά τη σύγκρουση, η αιτήτρια δήλωσε πως η κρίση εξακολουθεί να υφίσταται στη χώρα της (ερυθρό 26 10x του διοικητικού φακέλου).

 

Περαιτέρω, της τέθηκαν ερωτήματα αναφορικά με το περιστατικό κατά το οποίο άτομα εισήλθαν στο δωμάτιο της και αφαίρεσαν τα προσωπικά της αντικείμενα (ερυθρό 51 1x του διοικητικού φακέλου). Όταν της ζητήθηκε να περιγράψει το εν λόγω περιστατικό, απάντησε ότι συνέβη τον Ιούλιο του 2018, όταν η ιδιοκτήτρια της την κάλεσε τηλεφωνικά και της ανέφερε ότι μαχητές των Ambazonians είχαν εισέλθει στο δωμάτιο της και το κατέστρεψαν, γεγονός που την οδήγησε να εγκαταλείψει την Kumba. Όπως δήλωσε, η ιδιοκτήτρια την ενημέρωσε πως οι Ambazonians την αναζητούσαν (ερυθρό 25 12x 24 2x του διοικητικού φακέλου). Ερωτηθείσα ως προς το πως η ιδιοκτήτρια γνώριζε ότι επρόκειτο για μέλη των Ambazonians, απάντησε ότι αν τους δει κανείς, μπορεί να αναγνωρίσει ότι ανήκουν στους Ambazonians, ενώ σε σχετικές ερωτήσεις, ανέφερε ότι φορούσαν μαύρα ρούχα, χωρίς να γνωρίζει οποιανδήποτε επιπρόσθετη πληροφορία (ερυθρό 24 5x 6x 7x του διοικητικού φακέλου). Όταν ερωτήθηκε πως η ιδιοκτήτρια γνώριζε ότι αναζητούσαν την αιτήτρια, απάντησε ότι υπήρχαν πολλά δωμάτια και ότι εισήλθαν στο δικό της (ερυθρό 24 10x του διοικητικού φακέλου). Όταν της ζητήθηκε να αναφέρει για το τι γνωρίζει η ίδια για τους Ambazonians, απάντησε ότι το μόνο που γνωρίζει είναι ότι μάχονται για την ελευθερία (ερυθρό 24 8x του διοικητικού φακέλου).

 

Ακολούθως, της τέθηκαν ερωτήματα αναφορικά με το σημείωμα που βρήκε στο σπίτι της στη Douala. Ερωτηθείσα τι συνέβη κατά τη διάρκεια των τριών ετών που διαβιούσε εκεί, απάντησε ότι όλα ήταν φυσιολογικά και ότι ήταν ασφαλής μέχρι που  εντόπισε το σημείωμα στο κρεβάτι της περί τα τέλη του 2021 (ερυθρό 23 4x του διοικητικού φακέλου). Πρόσθεσε ότι, όταν επέστρεψε στο σπίτι εκείνη την ημέρα, βρήκε ένα χαρτί στο οποίο αναγραφόταν «δεν μπορείς να φύγεις και να κρυφτείς» (ερυθρό 23 6x του διοικητικού φακέλου). Σε σχετικά ερωτήματα ως προς το ποιος και γιατί έστειλε το εν λόγω μήνυμα, απάντησε ότι δεν γνωρίζει, ενώ όταν ερωτήθηκε αν συνέβη οτιδήποτε μετά το έτος 2021, απάντησε αρνητικά (ερυθρό 22 2x 3x 4x του διοικητικού φακέλου). Ανέφερε περαιτέρω ότι διέμεινε για δύο μήνες με τους γείτονές της και ότι τον Απρίλιο του 2022, μετέβη στο χωριό της, στην περιοχή Muetan-Aku, όπου παρέμεινε για τέσσερις μήνες (ερυθρό 22 του διοικητικού φακέλου). Επιπλέον, ερωτήθηκε ως προς τη δήλωση της στην αίτηση καταγραφής, αναφορικά με το ότι βρήκε μήνυμα απειλητικού περιεχομένου δύο μήνες μετά τη μετάβασή της στη Douala και όταν της ζητήθηκε να εξηγήσει τη διαφοροποίηση στις δηλώσεις της κατά τη διάρκεια της προσωπικής της συνέντευξης, απάντησε ότι διέμεινε εκεί για τρία χρόνια (ερυθρό 20 3x του διοικητικού φακέλου).

 

Τέλος, ερωτήθηκε αναφορικά με το τι θα της συμβεί σε περίπτωση επιστροφής της, επί του οποίου απάντησε ότι δεν γνωρίζει πως θα είναι η ζωή της, καθώς η κρίση εξακολουθεί να υφίσταται, ενώ όταν ερωτήθηκε γιατί δεν προσπάθησε να μετεγκατασταθεί εντός της χώρας, απάντησε ότι το επιχείρησε, αλλά δεν ένιωθε ασφάλεια (ερυθρό 20, 19 του διοικητικού φακέλου).

 

Ο αρμόδιος λειτουργός, αξιολογώντας τους ισχυρισμούς της αιτήτριας κατά τη συνέντευξή της, διέκρινε στην έκθεση-εισήγησή του δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς που αφορούν 1) τα προσωπικά της στοιχεία και 2) τον ισχυριζόμενο φόβο της λόγω της απειλής που ένιωσε από μέλη των Ambazonians.  Αναφορικά με τον πρώτο ισχυρισμό της αιτήτριας, ο αρμόδιος λειτουργός τον αξιολόγησε ως εσωτερικά και εξωτερικά αξιόπιστο και τον έκανε δεκτό, αποδεχόμενος τα στοιχεία του προφίλ της, καθώς έκρινε ότι οι δηλώσεις της ήταν ακριβείς, παρείχαν επαρκείς πληροφορίες και επιβεβαιώνονται από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης.

 

Αναφορικά με το δεύτερο ισχυρισμό περί απειλής από μέλη των Ambazonians, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι οι δηλώσεις της αιτήτριας στερούνταν ικανοποιητικών και επαρκών πληροφοριών, ενώ διαπιστώθηκε έλλειψη ευλογοφάνειας, καθώς και αντιφάσεις και χρονικές ασυνέπειες. Ως προς την εσωτερική αξιοπιστία, ο λειτουργός έκρινε ότι οι δηλώσεις της αιτήτριας αναφορικά με το σύντροφο της και το ρόλο του στο στρατό στερούνταν ευλογοφάνειας και επαρκών πληροφοριών. Ακολούθως, ο λειτουργός έκρινε ότι οι δηλώσεις της αιτήτριας ως προς το περιστατικό κατά το οποίο ο σύντροφος της σκότωσε μέλος των Ambazonians ήταν αντιφατικές, καθώς αφενός ανέφερε ότι σκότωσε ένα άτομο και αφετέρου ότι σκότωσε πολλά άτομα. Έκρινε επίσης ο λειτουργός ότι η αιτήτρια δεν ήταν σε θέση να παρέχει επαρκείς και ευλογοφανείς πληροφορίες ως προς το πως οι Ambazonians γνώριζαν για την ίδια, καθώς και ως προς το περιστατικό κατά το οποίο μέλη της οργάνωσης εισήλθαν στο δωμάτιο της, σημειώνοντας ότι αναμενόταν από την ίδια να παράσχει περισσότερες πληροφορίες, δεδομένου ότι το εν λόγω περιστατικό αποτέλεσε τη γενεσιουργό αιτία εγκατάλειψης της πόλης Kumba.

 

Περαιτέρω, διαπιστώθηκε χρονική ασυνέπεια και αντίφαση ως προς το διάστημα παραμονής της στη Douala, ενώ αναφορικά με το περιστατικό κατά το οποίο βρήκε απειλητικό σημείωμα στην οικία της, κρίθηκε ότι δεν υπήρχαν επαρκείς πληροφορίες ούτε ευλογοφάνεια, όπως θα αναμενόταν, ενώ παρατηρήθηκε επίσης χρονική ασυνέπεια και αντίφαση ως προς το πότε συνέβη το εν λόγω περιστατικό σε σχέση με τις δηλώσεις της στην αίτηση καταγραφής. Εν κατακλείδι, ο λειτουργός έκρινε ότι οι δηλώσεις της αιτήτριας ως προς το λόγο για τον οποίο δεν υπέστη βλάβη η ίδια ή ο σύντροφος της στερούνταν ευλογοφάνειας.

 

Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, ο λειτουργός έκρινε ότι οι δηλώσεις της αιτήτριας αποτελούν το μοναδικό τεκμήριο προς υποστήριξη του αιτήματός της και ότι δεν δικαιολογείται περαιτέρω ανάλυση βάσει διαθέσιμων πηγών πληροφόρησης, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι δεδομένης της έλλειψης εσωτερικής αξιοπιστίας, ο εν λόγω ισχυρισμός δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός.

 

Κατόπιν, ο αρμόδιος λειτουργός προέβη στην αξιολόγηση του κινδύνου σε περίπτωση επιστροφής της αιτήτριας στη χώρα καταγωγής της. Υπό το φως του μοναδικού αποδεκτού ισχυρισμού, ο οποίος αφορά τα προσωπικά στοιχεία της αιτήτριας, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ως τόπο συνήθους διαμονής της αιτήτριας την περιοχή Muetan-Aku της Νοτιοδυτικής Περιφέρειας. Ακολούθως, ο λειτουργός έλαβε υπόψη την κατάσταση ασφαλείας στην εν λόγω περιοχή, στη βάση διαθέσιμων πηγών πληροφόρησης και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι συντρέχουν εύλογοι λόγοι ώστε να γίνει δεκτό ότι σε περίπτωση επιστροφής της, ενδέχεται να υποστεί σοβαρή βλάβη λόγω της κατάστασης ασφάλειας στη Νοτιοδυτική Περιφέρεια του Καμερούν. Ο λειτουργός, στο σημείο αυτό, παραθέτει ως αποδεκτό ισχυρισμό και το δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό, προφανώς εκ παραδρομής,  καθώς δεν προβαίνει σε σχετική ανάλυση του ουσιώδη ισχυρισμού, όπως ανέφερε και η συνήγορος των Καθ’ ων η αίτηση κατά το στάδιο των διευκρινίσεων.  Πρόκειται για τυπογραφικό λάθος, εφόσον ούτως ή άλλως διαφαίνεται πως δεν έγινε αποδεκτός και ούτε λαμβάνεται υπόψη κατά την αξιολόγηση.  Ούτως ή άλλως δεν προωθείται οποιοσδήποτε διαφορετικός ισχυρισμός επί τούτου από τη συνήγορο της αιτήτριας.

 

Κατά τη νομική ανάλυση στην οποία προέβη ο λειτουργός, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι από τους ισχυρισμούς της αιτήτριας δεν στοιχειοθετείται βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης, όπως προνοείται στο άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6(Ι)/2000. Περαιτέρω, εξετάζοντας τον πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη υπό την έννοια του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6(Ι)/2000, ο λειτουργός κατέληξε ότι στις αγγλόφωνες περιοχές στις οποίες διέμενε η αιτήτρια παρατηρείται εσωτερική ένοπλη σύρραξη και ως απότοκο αυτής, καταγράφονται περιστατικά αδιάκριτης άσκησης βίας, χωρίς ωστόσο η απλή παρουσία στην περιοχή να δημιουργεί κίνδυνο σοβαρής και προσωπικής απειλής.

 

Στη συνέχεια, εφαρμόζοντας την απόφαση του ΔΕΕ στην υπόθεση Elgafaji, ο λειτουργός λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες περιστάσεις της αιτήτριας ως άμαχης, ενήλικης, μορφωμένης γυναίκας νεαρής ηλικίας, χωρίς προβλήματα υγείας και ενόψει της ύπαρξης υποστηρικτικού δικτύου στη χώρα καταγωγής της, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν στοιχειοθετούνται εύλογοι λόγοι ώστε να θεωρηθεί ότι θα υποστεί οποιαδήποτε μορφή σοβαρής βλάβης σε περίπτωση επιστροφής της. Ως εκ τούτου, κατέληξε ότι η αιτήτρια δεν δύναται να υπαχθεί ούτε σε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας και συνεπώς, το αίτημα της απορρίφθηκε στο σύνολό του. Το περιεχόμενο της υπό αναφορά Έκθεσης-Εισήγησης υιοθετήθηκε από τον αρμόδιο, εξουσιοδοτημένο από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργό που εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου, ο οποίος και απέρριψε το αίτημα της αιτήτριας.

 

Στα πλαίσια εξέτασης της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, προχωρώ να εξετάσω κατ' ουσίαν το αίτημα της αιτήτριας λαμβάνοντας υπόψη βεβαίως όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από τη συνήγορό της, αλλά και από τη συνήγορο που εκπροσωπεί τους καθ' ων η αίτηση. Με τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό, ο οποίος ορθά έγινε αποδεκτός, δεν θεωρώ αναγκαίο να ασχοληθώ. Αναφορικά με το δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό, θα πρέπει να αναφέρω πως διαφαίνεται από το αφήγημα της αιτήτριας, πως δεν ήταν σε θέση να προβάλει τον ισχυρισμό της με συνέπεια και λεπτομέρεια, αφού δεν παρουσίασε με τρόπο συνεκτικό και λεπτομερή τα όσα αφορούν τον πυρήνα του αιτήματός της.  Από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου διαφαίνεται πως η αιτήτρια δεν παρέθεσε επαρκείς πληροφορίες σχετικά με τον κίνδυνο που ισχυρίστηκε ότι διατρέχει στη χώρα της.

 

Ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης έδωσε τη δυνατότητα στην αιτήτρια να περιγράψει τον πυρήνα του αιτήματος της. Η αιτήτρια δεν ήταν σε θέση να δώσει ικανοποιητικές και επαρκείς πληροφορίες σε θέματα που άπτονται στον πυρήνα του αιτήματος της, προέβηκε σε γενικές και αόριστες αναφορές και δεν αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στον κίνδυνο που διατρέχει στη χώρα καταγωγής της.  Στο αφήγημα της αιτήτριας παρουσιάζονται ελλείψεις όσον αφορά την συνοχή των γεγονότων καθώς επίσης και ελλείψεις πληροφοριών που στοιχειοθετούν και τεκμηριώνουν τα λεγόμενα και τους ισχυρισμούς της.  Κατά συνέπεια, η εσωτερική αξιοπιστία των δηλώσεων της δεν τεκμηριώθηκε.

 

Στα πλαίσια αξιολόγησης της εξωτερικής αξιοπιστίας του ισχυρισμού της, διεξήγαγα έρευνα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σε σχέση με τη   σύγκρουση μεταξύ του στρατού και των Ambazonians στο χωριό Ekona το 2018.  Εξωτερική πηγή πληροφόρησης αναφέρει ότι χιλιάδες κάτοικοι της Ekona έχουν εγκαταλείψει τις εστίες τους τον Σεπτέμβριο του 2018, εξαιτίας των συγκρούσεων μεταξύ του στρατού και των αυτονομιστικών πολιτοφυλακών στη Νοτιοδυτική περιοχή, αφήνοντας πίσω τους τη μόνη μαρτυρία που μπορούσαν: χαμηλά σπίτια με τσίγκινες στέγες κατεστραμμένα από τη φωτιά, καλώδια ηλεκτρικού ρεύματος πεταμένα και πάνω απ’ όλα, σιωπή.^[1] Πηγή από τοπικό μέσο ενημέρωσης αναφέρει ότι κυβερνητικές δυνάμεις του Καμερούν φέρεται να σκότωσαν έναν άνδρα και τους τρεις γιους του στην Ekona, λίγα μίλια από τη Buea, την πρωτεύουσα της Νότιας Ζώνης της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Ambazonians τον Σεπτέμβριο του 2018.^[2]

 

Κατόπιν αναζήτησης στις πλατφόρμες ecoi.net, refworld.org και coi.euaa.europa.eu, καθώς και μέσω ελεύθερης περιήγησης στο διαδίκτυο, δεν κατέστη δυνατό να εντοπιστούν πληροφορίες σχετικά με σύγκρουση που έλαβε χώρα στην Ekona, τον Ιούλιο του 2018. Παρά ταύτα, περιστατικά ασφαλείας που οδήγησαν σε ανθρώπινες απώλειες σημειώθηκαν στην περιοχή Ekona κατά το τρίτο τρίμηνο του 2018.^[3]  Συνεπώς, τη συγκεκριμένη περίοδο που επικαλείται η αιτήτρια, διαφαίνεται να έλαβαν χώρα διάφορα περιστατικά στην Ekona όχι όμως την περίοδο στην οποία αναφέρεται.

 

Αναφορικά με τους ισχυρισμούς της αιτήτριας περί στοχοποίησης της από τους Ambazonians, εξωτερική πηγή πληροφόρησης αναφέρει ότι οι αντάρτες του Αγγλόφωνου Καμερούν, οι Ambazonians, αγωνίζονται από το 2017 για να δημιουργήσουν ένα ανεξάρτητο, αγγλόφωνο κράτος με το όνομα Ambazonia, στις δυτικές περιοχές της εν γένει γαλλόφωνης χώρας.^[4] Επιπλέον, αναφέρεται ότι «η συμβολική και μονομερής διακήρυξη από τις αυτονομιστικές δυνάμεις ενός ανεξάρτητου κράτους με το όνομα Ambazonia την 1η Οκτωβρίου 2017 υπήρξε σημείο καμπής στην κρίση και οδήγησε στην άμεση ανάπτυξη του στρατού στις αγγλόφωνες περιοχές. Δεκάδες άνθρωποι σκοτώνονται στο περιθώριο αυτής της εκδήλωσης. Στα τέλη Νοεμβρίου 2017, ως απάντηση σε αυτές τις αυταρχικές μεθόδους, μέρος του κινήματος διαμαρτυρίας ριζοσπαστικοποιήθηκε. Η κατάσταση χειροτερεύει και εξελίσσεται προς ένοπλη σύγκρουση. Έκτοτε, η κατάσταση έχει επιδεινωθεί σημαντικά. Από το 2018, σημειώνονται σχεδόν καθημερινές συγκρούσεις μεταξύ ένοπλων αυτονομιστικών ομάδων και κυβερνητικών δυνάμεων. Παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παρατηρούνται και από τις δύο πλευρές στις δύο αγγλόφωνες περιοχές».^[5]  Ενώ λοιπόν διαπιστώνονται συγκρούσεις γενικότερα στη χώρα για τους λόγους που επικαλείται η αιτήτρια διαφαίνεται πως η εξωτερική αξιοπιστία των δηλώσεών της, δεν μπορεί να τεκμηριωθεί στο σύνολό της για τους λόγους που έχω επεξηγήσει προηγουμένως.  Ενόψει του γεγονότος ότι δεν τεκμηριώθηκε η εσωτερική αξιοπιστία των δηλώσεων της δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί πως η αιτήτρια στην ενώπιον μου διαδικασία είχε τη δυνατότητα να παρουσιάσει τον πυρήνα του αιτήματός της, να αντικρούσει τις αναφορές της Υπηρεσίας Ασύλου επί του αφηγήματός της, να προσκομίσει νέα στοιχεία και να ενισχύσει τον ισχυρισμό της περί τον κίνδυνο που η ίδια ισχυρίζεται ότι διατρέχει σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της, με το ορθό δικονομικό διάβημα. Παρόλα αυτά, η αιτήτρια σε ουδεμία ενέργεια προέβη προς την κατεύθυνση αυτή, ούτε προσκόμισε νεότερα στοιχεία ή ισχυρισμούς. Όπως αναλύω ανωτέρω, το αφήγημα της αιτήτριας δεν παρατέθηκε με λεπτομέρεια και δεν πρόβαλε ισχυρισμούς ικανούς να στοιχειοθετήσουν την ανάγκη χορήγησης καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Όλο το πιο πάνω ιστορικό στο οποίο στηρίζεται το αίτημα διεθνούς προστασίας που υπέβαλε η αιτήτρια δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης στη χώρα καταγωγής της.  Το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 προβλέπει πως (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου):  «Ως πρόσφυγας αναγνωρίζεται το πρόσωπο που, λόγω βάσιμου φόβου καταδίωξης του για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων, είναι εκτός της χώρας της ιθαγενείας του και δεν είναι σε θέση, ή, λόγω του φόβου αυτού, δεν είναι πρόθυμο, να χρησιμοποιήσει την προστασία της χώρας αυτής […]».

 

Είναι ξεκάθαρο τόσο από το άρθρο 3 του Ν.6(Ι)/2000, όσο και από το άρθρο 1 Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων, πως για να αναγνωριστεί πρόσωπο ως πρόσφυγας, θα πρέπει να αποδεικνύεται βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης, του οποίου τόσο το υποκειμενικό, όσο και το αντικειμενικό στοιχείο, πρέπει να εκτιμηθούν από το αρμόδιο όργανο προτού καταλήξει σε απόφαση (Βλ. σχ. παρ.37 και 38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών).

 

Ως νομολογιακά έχει κριθεί, γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί, καθώς και ισχυρισμοί για κίνδυνο ζωής χωρίς στοιχειοθετημένες και τεκμηριωμένες αναφορές, δεν θεμελιώνουν βάσιμο φόβο δίωξης ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης, ώστε να ισοδυναμεί με εκείνο της προσβολής των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου από τα οποία δεν χωρεί παρέκκλιση και δεν στοιχειοθετεί περιστάσεις, οι οποίες λαμβανομένης υπόψη της εξατομικευμένης κατάστασης της αιτήτριας να συνιστούν απειλή έτσι ώστε ευλόγως να δύναται να θεωρηθεί ότι η αιτήτρια έχει βάσιμο φόβο δίωξης (βλ. απόφασή στην υπόθεση υπ' αριθμόν 121/20, A.S.R. v. Κυπριακή Δημοκρατία, ημερομηνίας 31/7/2020).

 

Βάσει της ανωτέρω ανάλυσης στο σύνολό της, κρίνω ότι δεν υπάρχει κάποιος βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης της αιτήτριας σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της. Κατά συνέπεια, προκύπτει πως ορθά αποφασίστηκε από την Υπηρεσία Ασύλου, ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπο της αιτήτριας εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που στοιχειοθετούν δικαιολογημένο φόβο δίωξης σύμφωνα με το άρθρο 3(1) του Περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000.

 

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έχω αναλύσει ανωτέρω, ορθά κρίθηκε από τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου ότι δεν στοιχειοθετούνται ούτε οι προϋποθέσεις του άρθρου 19 του Ν. 6(Ι)/2000, για να παρασχεθεί στην αιτήτρια το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, εφόσον δεν αποδείχθηκε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αναφορικά με τον κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής της.

 

Για τη διαπίστωση αυτού του πραγματικού κινδύνου θα πρέπει να υπάρχουν, όπως ρητά προνοεί το άρθρο 19(1), του Ν. 6(Ι)/2000, «ουσιώδεις λόγοι». Περαιτέρω, σοβαρή βλάβη ή σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη κατά το εδάφιο (2) του άρθρου 19, του Ν. 6 (Ι)/2000 σημαίνει κίνδυνο αντιμετώπισης θανατικής ποινής ή εκτέλεσης βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας ή να υπάρχει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης (Βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015), ECLI:CY:AD:2015:D619, ECLI:CY:AD:2015:D619).

 

Ο αρμόδιος λειτουργός, διεξήγαγε έρευνα για την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο διαμονής της αιτήτριας, από την οποία προέκυψε ότι δεν υφίστατο εύλογη πιθανότητα η αιτήτρια να αντιμετώπιζε δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης. Ως εκ τούτου, κρίθηκε πως δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για παραχώρηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.  Σε κάθε περίπτωση, διεξήγαγα περαιτέρω έρευνα σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο συνήθους διαμονής της αιτήτριας, σε πρόσφατες πηγές πληροφόρησης, στα πλαίσια βεβαίως της ex nunc δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και προς εκπλήρωση της υποχρέωσης του Δικαστηρίου για έλεγχο της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.  

 

Αναφορικά με την επικρατούσα κατάσταση στο χώρα καταγωγής της αιτήτριας, επικαιροποιημένες πηγές πληροφόρησης αναφέρουν ότι το Σεπτέμβριο του 2024, η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) ανέφερε ότι «το Καμερούν αντιμετωπίζει μια πολυδιάστατη ανθρωπιστική και προστατευτική κρίση που προκαλείται από συγκρούσεις, διακοινοτική βία και τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής».^[6] Άλλες πηγές ανέφεραν ότι το Καμερούν συνέχιζε να επηρεάζεται από δύο κύριες συγκρούσεις: τη σύγκρουση στη Λίμνη Τσαντ στον Βορρά Άπω (Far North) και την εσωτερική κρίση στις περιοχές Northwest και Southwest (NWSW).^[7] Η Human Rights Watch (HRW) έκανε αναφορές σε αυξανόμενη τάση περιορισμών στην ελευθερία της έκφρασης στο Καμερούν, η οποία αναδύεται ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2025.^[8] Ομοίως, μετά από επίσκεψη στο Καμερούν τον Αύγουστο του 2024, το Γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (OHCHR) εξέφρασε «σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τους περιορισμούς στην ελευθερία της έκφρασης και του συνεταιρίζεσθαι, καθώς και στο δικαίωμα ειρηνικής συνάθροισης».^[9] Στις περιοχές Northwest και Southwest, ευρέως γνωστές ως οι Αγγλόφωνες περιοχές, οι συγκρούσεις μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων και των αυτονομιστών μαχητών συνεχίζονται από το 2017, όταν οι αυτονομιστές επιχείρησαν να εγκαθιδρύσουν ανεξάρτητο κράτος.^[10]

 

Αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας στην περιοχή προηγούμενης συνήθους διαμονής της αιτήτριας, στη Douala της επαρχίας Littoral, εξωτερικές πηγές πληροφόρησης αναφέρουν ότι κατά το πρώτο τετράμηνο του 2025 σημειώθηκε ένα περιστατικό ασφαλείας στην επαρχία Littoral, το οποίο δεν οδήγησε σε ανθρώπινες απώλειες.^[11] Σύμφωνα με προσαρμοσμένη έρευνα στη βάση δεδομένων του ACLED, για σκοπούς πληρότητας της έρευνας κατά το προηγούμενο έτος καταγράφηκαν τριάντα περιστατικά ασφάλειας στην επαρχία Littoral, τα οποία οδήγησαν σε τριάντα τρεις ανθρώπινες απώλειες, ενώ στην πόλη Douala καταγράφηκαν δεκαοκτώ περιστατικά, τα οποία οδήγησαν σε τριάντα ανθρώπινες απώλειες.^[12] Να σημειωθεί ότι ο πληθυσμός της επαρχίας Littoral το 2025 ανερχόταν σε 4,498,900 κατοίκους,^[13] ενώ ο πληθυσμός της πόλης Douala υπολογίζεται ότι πλέον, το 2026, ανέρχεται σε 4,493,090.^[14]

 

Αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας στην περιοχή καταγωγής της αιτήτριας στη Muetan-Aku, της Νοτιοδυτικής περιφέρειας του Καμερούν, στην οποία διέμενε τέσσερις μήνες πριν την αναχώρηση της από τη χώρα, εξωτερική πηγή πληροφόρησης αναφέρει ότι στις περιοχές Northwest και Southwest, ευρέως γνωστές ως οι Αγγλόφωνες περιοχές, οι συγκρούσεις μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων και των αυτονομιστών μαχητών συνεχίζονται από το 2017, όταν οι αυτονομιστές επιχείρησαν να εγκαθιδρύσουν ανεξάρτητο κράτος.^[15]

 

Σύμφωνα με προσαρμοσμένη έρευνα στη βάση δεδομένων του ACLED για την πληρότητα της έρευνας κατά το προηγούμενο έτος (ημερομηνία τελευταίας πρόσβασης το έτος 2026) σημειώθηκαν 1,354 περιστατικά στην Νοτιοδυτική περιφέρεια, οδηγώντας σε 681 ανθρώπινες απώλειες.^[16] Να σημειωθεί ότι ο πληθυσμός της Νοτιοδυτικής περιφέρειας το 2025 ανερχόταν σε 2,098,500 κατοίκους.^[17]

 

Άλλη πηγή αναφέρει ότι η κατάσταση στις περιοχές North-West και South-West (NWSW) παραμένει δραματική, με πολλαπλά περιστατικά βίας που στοχεύουν άμεσα αμάχους και οδηγούν, σε ορισμένες περιπτώσεις, σε εκτοπισμούς. Στις 11 Μαρτίου, περισσότεροι από 710 άνθρωποι εγκατέλειψαν προσωρινά τα σπίτια τους στο χωριό Owe στη SW, αναζητώντας καταφύγιο σε κοντινούς θάμνους και χωριά, έπειτα από συγκρούσεις μεταξύ μη κρατικών ένοπλων ομάδων (NSAGs) και κρατικών δυνάμεων ασφαλείας (SSFs). Η κατάσταση επιδεινώνεται από συγκρούσεις μεταξύ αγροτών και κτηνοτρόφων εντός των NWSW, καθώς και μεταξύ τοπικών κοινοτήτων και ορισμένων κυρίως κτηνοτροφικών κοινοτήτων από τη Nigeria. [...] Οι περιορισμοί στην ελευθερία κίνησης του άμαχου πληθυσμού συνεχίζουν να επιβάλλονται από διάφορες πλευρές για διαφορετικούς λόγους. Η «ghost town» κάθε Δευτέρα που επιβάλλεται από NSAGs στις NWSW, απαγορεύοντας την κυκλοφορία και τις οικονομικές δραστηριότητες, παραμένει σε ισχύ. Μετά από επίθεση NSAG σε θέση των SSFs στην πόλη Ndu (NW region) τις πρώτες πρωινές ώρες της 10ης Μαρτίου, οι αρχές εξέδωσαν ανακοίνωση που απαγορεύει την κυκλοφορία και τη λειτουργία επιχειρήσεων στην πόλη μεταξύ 9:00 μ.μ. και 6:00 π.μ. μέχρι νεωτέρας. Η βία και ο πολλαπλασιασμός παράνομων σημείων ελέγχου στις δύο περιοχές δυσχεραίνουν περαιτέρω τη μετακίνηση αγαθών και ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένης της ανθρωπιστικής βοήθειας και του προσωπικού. Περίπου 290 άτομα φέρεται να είχαν τα έγγραφα ταυτότητάς τους κατασχεθεί σε σημεία ελέγχου των NSAGs στις NWSW.^[18]

 

Αποτιμώντας τα προαναφερόμενα δεδομένα, δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα η αιτήτρια να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή της κίνδυνο σοβαρής βλάβης, καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής της όπου αναμένεται να επιστρέψει, δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας της στην περιοχή. Εξετάζοντας περαιτέρω τις προσωπικές περιστάσεις της αιτήτριας, παρατηρώ ότι αυτή είναι ενήλικας υγιής, πλήρως ικανή προς εργασία, με προηγούμενη εργασιακή εμπειρία, χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας και με υποστηρικτικό/οικογενειακό δίκτυο στη χώρα καταγωγής της. Η αιτήτρια δεν έχει θέσει οποιαδήποτε ατομικά χαρακτηριστικά στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία, που να υποδηλώνουν ότι μπορεί να έχει τεθεί με οποιονδήποτε τρόπο σε δυσμενή θέση ή σε κίνδυνο δίωξης ή βλάβης.

 

Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δέουσα έρευνα κρίνεται από το Δικαστήριο ότι έγινε, όταν το αρμόδιο όργανο εξετάζει κάθε σχετικό με την υπόθεση γεγονός (Βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών (1999) 3ΑΑΔ 447).  Ορθή και πλήρης έρευνα θεωρείται αυτή που εκτείνεται στη διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων της υπόθεσης (Βλ. Νικολαΐδη v. Μηνά (1994) 3ΑΑΔ 321, Τουσούνα ν. Δημοκρατίας (2013) 3 Α.Α.Δ. 151, Χωματένος ν. Δημοκρατίας κ.α. (2 Α.Α.Δ. 120).  Η έκταση της έρευνας εξαρτάται πάντοτε από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Βλ. Δημοκρατία v. Ευαγγέλου κ.α. (2013) 3ΑΑΔ 414) και το αρμόδιο όργανο οφείλει να βρει τον κατάλληλο τρόπο για να εκπληρώσει την υποχρέωσή του για επαρκή και/ή δέουσα έρευνα. 

 

Οι καθ' ων η αίτηση συνεκτίμησαν και αξιολόγησαν όλα τα στοιχεία που είχαν ενώπιον τους προτού καταλήξουν στην προσβαλλόμενη απόφαση και ενόψει των ισχυρισμών που πρόβαλε η αιτήτρια, προέβησαν στη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα. Από τα στοιχεία του φακέλου που έχω ενώπιον μου, μπορεί να λεχθεί ότι αυτά βρίσκονται αναπόφευκτα πίσω από την προσβαλλόμενη απόφαση και ούτως ή άλλως διαφαίνεται η αιτιολογία της απόφασης και από το κείμενό της (Ηλιόπουλος ν. Α.Η.Κ., Α.Ε. 2452, ημερομηνίας 21.7.2000, Χρυστάλλα Συμεωνύδου κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ. 911/93 κ.α., ημερ. 18.4.97).  Από όσα έχω επεξηγήσει ανωτέρω προκύπτει ότι, το αρμόδιο όργανο έλαβε δεόντως και επαρκώς αιτιολογημένη απόφαση.  Συνεπώς, ο ισχυρισμός της ευπαίδευτης συνηγόρου της αιτήτριας περί έλλειψης δέουσας έρευνας των στοιχείων που σχετίζονται με την προσβαλλόμενη απόφαση εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου, απορρίπτεται στο σύνολό του.

 

Με βάση λοιπόν το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι το αίτημα της αιτήτριας εξετάστηκε με επάρκεια και επιμέλεια σε όλα τα στάδια και υπήρξε επαρκής αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης απόφασης εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου. Το περιεχόμενο της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία συμπληρώνεται από την αιτιολογημένη Έκθεση-Εισήγηση της αρμόδιας λειτουργού, στην οποία εκτίθενται λεπτομερώς οι λόγοι της απόρριψης του αιτήματος της, αποκαλύπτει ότι η απόφασή της είναι  απόλυτα ορθή και στα πλαίσια της σχετικής νομοθεσίας και των εξουσιών του αρμόδιου οργάνου.

 

Ως εκ τούτου, η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με έξοδα €1000 υπέρ των καθ' ων η αίτηση, και εναντίον της αιτήτριας.

 

 

 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.