ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ 

                                                                                      Νομική Αρωγή αρ.19/26

 

7 Απριλίου 2026

 

[Α. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΑΡ.1 ΤΟΥ 2003 ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΝΟΜΟ ΤΟΥ 2002 (Ν. 165(Ι)/2002)

 

Αίτηση από:

 

Ε. W. V.

                                                                                                                                    Αιτητής

 

 

Αιτητής εμφανίζεται αυτοπροσώπως

Κος Χ. Καστάνας, Δικηγόρος για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

Κος Ρ. Ευαγγέλου, μεταφραστής για πιστή μετάφραση από Αγγλικά στα Ελληνικά και αντίστροφα    

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Ο αιτητής καταχώρησε την παρούσα αίτηση νομικής αρωγής, προκειμένου να διορίσει δικηγόρο για να χειριστεί την προσφυγή (αρ.377/26) κατά της απόφασης ημ.25/02/26, της Υπηρεσίας Ασύλου, την οποία έχει ήδη καταχωρίσει, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση διεθνούς προστασίας που υπέβαλε.

Ως προκύπτει από το σημείωμα του Γενικού Εισαγγελέα που κατατέθηκε στα πλαίσια της παρούσας, ο αιτητής κατάγεται από τη Σιέρρα Λεόνε, εισήλθε στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές μέσω κατεχομένων (όπου και διέμενε από το 2022) στις 21/01/26 και στις 27/01/26 υπέβαλε τη σχετιζόμενη με την παρούσα αίτηση διεθνούς προστασίας.  

Η παρούσα στηρίζεται στους περί Νομικής Αρωγής Διαδικαστικούς Κανονισμούς (Αρ.1) του 2003 και στον περί Νομικής Αρωγής Νόμο του 2002, Ν. 165(Ι)/2002, στις διατάξεις του άρθρου 6Β (2) (α) και 6Β (2) (ββ), που ορίζει τα ακόλουθα:

«(2) Παρέχεται δωρεάν νομική αρωγή σε αιτητή διεθνούς προστασίας, ο οποίος ασκεί προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου, δυνάμει των διατάξεων του Άρθρου 146 του Συντάγματος -

[…]

(α) Κατά δυσμενούς απόφασης του Προϊσταμένου επί της αίτησης διεθνούς προστασίας του εν λόγω αιτητή, την οποία απόφαση ο Προϊστάμενος έλαβε δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 5, 12Βδις, 12Βτετράκις, 12Δ ή 13 του περί Προσφύγων Νόμου του 2000, ή

υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

(αα) Η δωρεάν νομική αρωγή αφορά μόνο την πρωτοβάθμια εκδίκαση της προσφυγής ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου δυνάμει των διατάξεων του Άρθρου 146 του Συντάγματος, και όχι την εκδίκαση έφεσης ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατά της δικαστικής απόφασης η οποία εκδίδεται στα πλαίσια της εν λόγω πρωτοβάθμιας εκδίκασης, ούτε άλλο ένδικο μέσο∙ και

(ββ) κατά την κρίση του Διοικητικού Δικαστηρίου, η προσφυγή έχει πραγματικές πιθανότητες επιτυχίας:

Νοείται ότι οι διατάξεις της παραγράφου (ββ) εφαρμόζονται χωρίς να περιορίζουν αυθαίρετα την παροχή της δωρεάν νομικής αρωγής και χωρίς να εμποδίζεται η ουσιαστική πρόσβαση του αιτητή διεθνούς προστασίας στη δικαιοσύνη.»

Κατά την εξέταση αιτήσεως νομικής αρωγής το Δικαστήριο προβαίνει σε εκ πρώτης όψεως εξέταση της υπόθεσης, χωρίς να αποφασίζεται οριστικά η τύχη της προσφυγής που σε κάθε περίπτωση έχει δικαίωμα να καταχωρήσει ή να προωθήσει (αν έχει ήδη καταχωρηθεί) με ίδια μέσα ο αιτητής, δεδομένου ότι το αποτέλεσμα της δεν επηρεάζει και δεν προδικάζει την έκβαση της (βλ. Durgo Man v. Δημοκρατίας, Νομ. Αρ. 278/09, ημ.15/07/09).

Στην απόφαση στην αίτηση Νομικής Αρωγής αρ.31/2013, SINGH KHUSHWANT του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:

«Όπως νομολογιακά έχει αποφασιστεί, ο Νόμος δίνει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να αποφασίσει, κατά πόσον «είναι πιθανό να εκδοθεί θετική δικαστική απόφαση». Είναι, επίσης, πάγια γραμμή της Νομολογίας, ότι ο Αιτητής δεν πρέπει να στερείται, χωρίς επαρκή λόγο, του δικαιώματός του να ακουστεί η προσφυγή του από το Ανώτατο Δικαστήριο, έχοντας τη βοήθεια συνηγόρου.  Από την άλλη, όμως, δεν είναι επιτρεπτή η παροχή νομικής αρωγής ανεξέλεγκτα, με συνακόλουθο την σπατάλη δημοσίου χρήματος με την καταχώρηση προσφυγών, οι οποίες δεν έχουν πιθανότητα επιτυχίας.

[…]

Παρεμβάλλω ότι είναι βασική αρχή πως το Δικαστήριο, εξετάζοντας αιτήσεις αυτής της μορφής και ασκώντας την ευρεία διακριτική του εξουσία, δεν προβαίνει σε οριστικά συμπεράσματα ως προς το αποτέλεσμα της ίδιας της προσφυγής, αλλά παραμένει στην πιθανολόγηση έκδοσης θετικής απόφασης.

[…]. Τελικό, λοιπόν, κριτήριο είναι η πιθανότητα έκδοσης θετικής δικαστικής απόφασης και, κατά την εξέταση μιας τέτοιας πιθανότητας, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει για την οριστική τύχη της προσφυγής, αλλά, όπως είναι καθήκον του, σταθμίζει τα ενώπιόν του στοιχεία, προκειμένου να κρίνει κατά πόσον οι απαραίτητες προϋποθέσεις του Νόμου ικανοποιούνται, για να συνεκτιμήσει την πιθανότητα έκδοσης θετικής δικαστικής απόφασης στην αναμενόμενη να καταχωρηθεί προσφυγή.».

Από τα συνημμένα στο Σημείωμα του Γενικού Εισαγγελέα προκύπτουν τα ακόλουθα.

Στην αίτηση ασύλου ο αιτητής κατέγραψε ότι έφυγε από χώρα καταγωγής του για να σπουδάσει, ο πατέρας του απεβίωσε και γι’ αυτό δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να συνεχίσει τις σπουδές του και αναγκάστηκε να τις διακόψει. Ως αναφέρει, μετέβη στις ελεύθερες περιοχές για να έχει «μια ασφαλέστερη ζωή», γιατί – ως εξηγεί – όταν σταμάτησε τις σπουδές του (στα κατεχόμενα) κατέστη παράνομος και γι’ αυτό διέτρεχε τον κίνδυνο να απελαθεί στη χώρα καταγωγής του, και εκ τούτου αναζητά προστασία.

Στη συνέντευξη που ακολούθησε ο αιτητής ανέφερε ότι γεννήθηκε και διέμενε στη Freetown, είναι άγαμος και άτεκνος, οι γονείς και τα τρία αδέλφια του διαμένουν στο ίδιο μέρος, ο ίδιος διατηρεί συχνότατη επικοινωνία με τ’ αδέλφια του, έχει τελειώσει το Λύκειο και σπούδαζε στα κατεχόμενα software engineering όμως δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του, καθώς – ως ανέφερε – οι θεία του, η οποία χρηματοδοτούσε κατά 50% τις σπουδές του, απεβίωσε.

Ερωτώμενος ο αιτητής ανέφερε ότι ζητά άσυλο γιατί στα κατεχόμενα διέμενε με ένα πάστορα, ο οποίος του είπε ορισμένα πράγματα για διαφωνίες στην οικογένεια του, τα οποία – ως αναφέρει – δεν του τα είχε αποκαλύψει ο ίδιος και γι’ αυτό φοβήθηκε και παράλληλα αντιμετώπισε προκλήσεις στα κατεχόμενα και όταν απεβίωσε η θεία του ένιωσε δυσκολίες και αν επιστρέψει στη Σιέρρα Λεόνε θα «ωσάν να εκπληρώνει την επιθυμία της οικογένειας του πατέρα [του] να [αποτύχει] (σ.σ. ο αιτητής)». Όταν ο αιτητής ερωτήθηκε αν φοβάται κάτι ανέφερε ότι αν επιστρέψει θα είναι αποτυχία για τον ίδιο, διευκρινίζοντας, όταν ρωτήθηκε, ότι δεν αντιμετωπίζει κάποιον κίνδυνο ή και απειλητική για τη ζωή του συνθήκη, προσθέτοντας ότι «η ζωή στην Αφρική δεν είναι εύκολη».

Η Υπηρεσία Ασύλου, εξετάζοντας τα λεγόμενα του αιτητή, σχημάτισε 4 ουσιώδεις ισχυρισμούς, ως ακολούθως.

1.    Ταυτότητα, χώρα καταγωγής, προφίλ και τόπος διαμονής του αιτητή

2.    Για λόγους εκπαιδευτικού περιεχομένου και για καλύτερες συνθήκες

Εκ των ως άνω έγιναν αποδεκτοί αμφότεροι οι ουσιώδεις ισχυρισμοί ως αξιόπιστοι.

Στα πλαίσια αξιολόγησης μελλοντικού κινδύνου, στη βάση των ως άνω αποδεκτών ισχυρισμών, κατόπιν παράθεσης πλήθους διαθέσιμων πληροφοριών (ΠΧΚ) σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας και πολιτικοκοινωνική κατάσταση στον τόπο διαμονής του αιτητή (Freetown), σε συνάρτηση με το προφίλ του, και δεδομένης της δήλωσης του ότι δεν αναμένει να αντιμετωπίσει προβλήματα κατά την επιστροφή του, κρίθηκε ότι δεν εντοπίζεται βάσιμος φόβος δίωξης ή σοβαρής βλάβης.

Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίφθηκε ως αβάσιμη και εκδόθηκε κατά του αιτητή απόφαση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του.

Στον αιτητή μεταφράστηκε το σημείωμα του Γεν. Εισαγγελέα και του δόθηκε η ευκαιρία να αναφέρει οτιδήποτε επιθυμεί, αφού του εξηγήθηκαν οι προϋποθέσεις που θέτει η οικεία νομοθεσία για την έγκριση αιτήσεων ως η παρούσα, ως ανωτέρω καταγράφεται, με τον αιτητή να δηλώνει ότι δεν επιθυμεί να αναφέρει κάτι πέραν του ότι επιθυμεί να προωθήσει την προσφυγή του και θέλει δικηγόρο για την υπόθεση του.

Έχοντας διέλθει με προσοχή του περιεχομένου του σημειώματος του Γεν. Εισαγγελέα, των συνημμένων εγγράφων, προχωρώ σε αξιολόγηση των ενώπιον μου στοιχείων.

Ενόψει των ως άνω θα συμφωνήσω με όλα τα επιμέρους ευρήματα αλλά και την τελική κατάληξη της Υπηρεσίας στα πλαίσια της σχετιζόμενης με την παρούσα αιτήσεως διεθνούς προστασίας, ως αυτά καταγράφονται στην επίδικη έκθεση και παρατίθενται και πιο πάνω, την επανάληψη των οποίων δεν κρίνω σκόπιμη. Εν προκειμένω, πολύ απλά, ο αιτητής ουδέν φόβο δίωξης ή και σοβαρής βλάβης εξέφρασε κατά την αίτηση αλλά και τη συνέντευξη που ακολούθησε και ουδείς κίνδυνος προκύπτει γι’ αυτόν, με δεδομένο το προφίλ του, ως πιο πάνω καταγράφεται.

Σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση ασφαλείας στο Freetown, όπου διέμενε ο αιτητής, στη βάση δεδομένων ACLED (τελ. ενημέρωση 27/02/26), στην επαρχία Freetown, της Σιέρα Λεόνε, καταγράφηκαν 7 περιστατικά ασφαλείας, χωρίς θανάτους.[1] Στο σύνολο της επικράτειας της Σιέρα Λεόνε έχουν καταγραφεί (την ίδια περίοδο) 20 περιστατικά ασφαλείας εκ των οποίων προέκυψαν τρείς θάνατοι, ως ακολούθως: 1 περιστατικό διαδήλωσης, 9 περιστατικά πολιτικής βίας (3 θάνατοι) και 1 περιστατικό πολιτικής καταστολής. Επί των ως άνω σημειώνεται ότι ο πληθυσμός της Freetown υπολογίζεται σήμερα περί τα 1.3 εκατομμύρια κατοίκων.[2]

Tα ως άνω δεδομένα σχηματίζουν μια εικόνα γενικά ασφαλούς περιοχής για τον τόπο διαμονής του αιτητή, εκ της οποίας δεν δεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης, δεδομένου ότι δεν υφίστανται εν προκειμένω ιδιαίτερες περιστάσεις που επιτείνουν τον κίνδυνο γι’ αυτόν, στη βάση της «αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας»[3] (C-901/19, CF & DN, ημ.10/06/21, ΔΕΕ).

Στη βάση λοιπόν των ως άνω διαπιστώσεων μου καταλήγω ότι η αίτηση διεθνούς προστασίας του αιτητή φαίνεται – μέσα από μια εκ πρώτης όψεως εκτίμηση των ενώπιον μου στοιχείων - να εξετάστηκε ενδελεχώς από την Υπηρεσία και ουδέν ετέθη ενώπιον μου που ανατρέπει την κατάληξη ότι ο αιτητής δεν υφίσταται κίνδυνο δίωξης ή και σοβαρής βλάβης κατά την επιστροφή του στη Σιέρρα Λεόνε. Συνεπώς δεν έχει καταδειχθεί ότι η προσφυγή που ο αιτητής έχει ήδη καταχωρήσει διατηρεί πραγματικές πιθανότητες επιτυχίας, καθώς δεν μπορεί να πιθανολογηθεί ευλόγως η έκδοση θετικής απόφασης.

Σημειώνεται βεβαίως ότι το αποτέλεσμα της παρούσας δεν προδικάζει το αποτέλεσμα της προσφυγής αρ.377/26 που καταχώρησε, την οποία ο αιτητής έχει κάθε δικαίωμα να προωθήσει με ίδια μέσα.

Η αίτηση απορρίπτεται.

Τα έξοδα του μεταφραστή να καταβληθούν από τη Δημοκρατία.

 

 

Α. Χριστοφόρου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.