ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.  2074/2025

08 Απριλίου, 2026

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

 I.K. από Σιέρα Λεόνε

Αιτητή

- και -

 

Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Σ. Σταύρου (κα) για Ε. Γεωργίου και Σ. Σταύρου, Δικηγόροι για Αιτητή.

Ε. Ιωάννου (κα), Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου επιστολής ημερομηνίας 31/07/25, του κοινοποιήθηκε αυθημερόν, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας ως άκυρη, παράνομη, αντισυνταγματική και στερημένη οποιουδήποτε νόμιμου αποτελέσματος και/ή ζητείται απόφαση του Δικαστηρίου για αναγνώριση του Αιτητή ως δικαιούχο διεθνούς προστασίας και/ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία υπό τις περιστάσεις. 

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 22/04/15, διενεργήθηκε η συνέντευξη του στις 26/05/15 και 10/06/15 εκδόθηκε απορριπτική απόφαση. Ακολούθησε ιεραρχική προσφυγή στις 11/08/15 ενώπιον της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφυγών, η οποία τελικώς απορρίφθηκε στις 25/08/15. Στις 13/06/25 ο Αιτητής υπέβαλε Μεταγενέστερη Αίτηση, στις 24/06/25 η αίτηση του κρίθηκε παραδεκτή και ακολούθησε συνέντευξη του στις 15/07/25 και 22/07/25. Στις 24/07/25 ετοιμάστηκε Έκθεση-Εισήγηση και απορρίφθηκε η αίτηση στις 25/07/25, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Η δικηγόρος για τον Αιτητή μέσω της Γραπτής Αγόρευσης σημειώνει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί λόγω μη επαρκούς έρευνας εκ μέρους της αρμόδιας αρχής κατά την εξέταση διεθνούς προστασίας του Αιτητή. Τονίζει, ότι η ευθύνη για εξέταση/αξιολόγηση της αίτησης διεθνούς προστασίας διαμοιράζεται μεταξύ του αιτούντος άσυλο και του εξεταστή λειτουργού και/ή η εφαρμογή του μοντέλου (αξιολόγησης) Difference, Stigma, Shame, Harm^[1] - Διαφορετικότητα, Στίγμα, Ντροπή, Βλάβη (στο εξής «DSSH») αποτελεί αντικείμενο προβληματισμού και η χρήση του θα πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή παραπέμποντας σχετικά σε νομολογία. Διατείνεται ότι ο Αιτητής σε αρκετά σημεία των απαντήσεων του ήτο σε θέση να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς του επί του σεξουαλικού του προσανατολισμού, το ότι έλκεται και από τα δύο φύλα και/ή τις προηγούμενες σχέσεις του. Αμφισβητείται, επίσης, η μη επαρκής εκπαίδευση, εμπειρογνωμοσύνη του εξεταστή λειτουργού καθώς και ότι δεν έγινε επαρκής και/ή επικαιροποιημένος έλεγχος εξωτερικών πηγών πληροφόρησης σε σχέση με αυτό το ζήτημα από την αρμόδια αρχή κατά την εξέταση του αιτήματος ασύλου. Γίνεται αναφορά, επίσης, επί του τρίτου ουσιώδους ισχυρισμού που αφορά προσηλυτισμό του στο Χριστιανισμό και/ή διασύνδεσης του ισχυρισμού του με τον σεξουαλικό του προσανατολισμό και/ή ότι δεν γίνεται αποδεκτός ο προσανατολισμός του από την οικογένεια και/ή η την πλειοψηφία της κοινωνίας ως Μουσουλμάνοι. Παραπέμπει σε εξωτερικές πηγές που υποδεικνύουν ότι άνδρες διώκονται ποινικά για σχέσεις του ιδίου φύλου και/ή δεν προστατεύονται επαρκώς από την χώρα καταγωγής, συνεπώς χρήζει ο Αιτητής καθεστώτος πρόσφυγα ως μέλος ιδιαίτερης κοινωνικής ομάδας. Καταλήγει ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή επιβεβαιώνονται μέσω εξωτερικών πηγών πληροφόρησης, ότι ανήκει σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα που θα υποστεί δίωξη/σοβαρή βλάβη εάν επιστρέψει επομένως η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει, παρέλειψε δε η αρμόδια αρχή να εξετάσει και κατά πόσο είναι δικαιούχος συμπληρωματικής προστασίας.

 

Οι Καθ' ων η αίτηση υιοθέτησαν την ένσταση τους και έκθεση/εισήγηση, υπεραμύνονται της προσβαλλόμενης απόφασης και ισχυρίζονται ότι η απορριπτική απόφαση επί της αίτησης ασύλου του Αιτητή έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, μετά από δέουσα έρευνα και αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα ουσιώδη στοιχεία, γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης και ότι η επίδικη απόφαση είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη. Υποστηρίζουν, επίσης, ότι οι νομικοί λόγοι ακύρωσης δεν συμμορφώνονται με τους διαδικαστικούς κανονισμούς και/ή την νομολογία, ούτε η πλευρά του Αιτητή απέσεισε επαρκώς το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Θα πρέπει να υποδειχθεί ότι μεγάλο μέρος της Γραπτής Αγόρευσης της συνηγόρου του Αιτητή αναλώνεται σε επανάληψη αρχών του διοικητικού δικαίου και/ή Νόμων και/ή κανόνων δικαίου χωρίς να γίνεται ουσιαστική υπαγωγή των πραγματικών περιστάσεων και νομικών δεδομένων της υπόθεσης με αποτέλεσμα να καθίστανται ανεπαρκούς αιτιολόγησης. Με βάση τον Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, που εφαρμόζονται κατ’ αναλογία και από το παρόν Δικαστήριο (Βλέπε Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας  Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2022 (3/2019), επιβάλλεται η υποχρέωση στον αιτητή όχι μόνο να εγείρει με το δικόγραφο του όλα τα σημεία τα οποία υποστηρίζουν την προσφυγή του αλλά ταυτόχρονα να τα αιτιολογεί πλήρως. Η αιτιολόγηση νομικών σημείων είναι απαραίτητη για την εξέταση λόγων ακύρωσης από το Δικαστήριο, οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια, αναπόφευκτα επηρεάζει τη νομική τους βάση με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να κριθούν αναιτιολόγητοι και ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης. Επομένως, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ισχυρισμοί που δεν εξειδικεύονται ή δεν αιτιολογούνται διότι με αυτό τον τρόπο το Δικαστήριο, παρόλο που ασκεί και έλεγχο ουσίας, θα οδηγείτο σε συζήτηση σχεδόν οιουδήποτε θέματος κατά παράβαση των δικονομικών διατάξεων και του ρόλου που διαδραματίζουν στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων και της διεξαγωγής της διοικητικής δίκης. (Βλέπε Δημοκρατία ν. Κουκκουρή(1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Latomia Estate Ltd v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672, Δημοκρατία ν. Σπύρου (2007) 3 Α.Α.Δ. 533, Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 Α.Α.Δ. 598, επίσης - Ιωσηφίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα (1990) 3 Α.Α.Δ. 4599, Kadivari ν. Δημοκρατίας (αρ. 2) (1992) 4 Α.Α.Δ. 2924, βλέπε επίσης Υπόθ. Αρ. 107/2017, Χριστόδουλος Μιχαήλ (Συνταγματάρχης) κ.α. ν. Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω Υπουργού Άμυνας, ημερομηνίας 11/12/2017 -όπου γίνεται επανάληψη της πάγιας νομολογίας επί του ζητήματος και ειδικά την Ε.Δ.Δ.Δ.Π. Αρ. 61/2022, LOUISE GARCIA NYEMB v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ, ημερ.30/10/24 αναφορικά με τους δικονομικά παραδεκτούς λόγους ακύρωσης). Σημειώνεται δε, ότι λόγοι ακύρωσης που καταγράφονται στην προσφυγή, αλλά δεν έχουν αναπτυχθεί μέσω της Γραπτής Αγόρευσης θεωρείται, με βάση την πάγια νομολογία, ότι έχουν εγκαταλειφθεί.

 

Ανεξάρτητα, της πιο πάνω διαπίστωσης αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2026 (Ν.73(Ι)/2018), προχωρώ σε αξιολόγηση μόνο των λόγων ακύρωσης που καλύπτονται επαρκώς από τους νομικούς ισχυρισμούς του δικογράφου της προσφυγής και πληρούν τις προϋποθέσεις αιτιολόγησης. Η εξέταση της ουσίας της αίτησης ασύλου του Αιτητή, των στοιχείων του διοικητικού φακέλου (στο εξής «ΔΦ»), των πηγών πληροφόρησης σε σχέση με την χώρα καταγωγής, των ουσιωδών ισχυρισμών του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους λόγους ακύρωσης μη δέουσας έρευνας και/ή μη επαρκούς εξατομικευμένης αξιολόγησης του αιτήματος ασύλου σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς για μη παροχή σε αυτόν του καθεστώτος πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας και/ή άπτονται ζητημάτων ουσίας της αίτησης τα οποία το Δικαστήριο εξετάζει συνδυαστικά και/ή στην ολότητα τους. Αξιολογούνται δεόντως και οι ισχυρισμοί της δικηγόρου του Αιτητή που αφορούν σαφήνεια και/ή επάρκεια των απαντήσεων του επί των ερωτημάτων του λειτουργού-εξεταστή της υπόθεσης και/ή ανάλυσης και αξιολόγησης των απαντήσεων του κατά την εφαρμογή του μοντέλου DSSH.

Ως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου του Αιτητή κατά την αρχική υποβολή της αίτησής του, δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του καθότι η χώρα του αντιμετώπιζε την επιδημία του ιού Έμπολα, ο ίδιος επέζησε ενώ όλα τα μέλη της οικογένειας του απεβίωσαν και πλέον δεν έχει κανέναν γιατί καθημερινά ο κόσμος μολύνεται και πεθαίνει από αυτή την ασθένεια. Ο Αιτητής συνέχισε πως αποφάσισε να πωλήσει την οικία της οικογένειας του και να μεταβεί σε μια χώρα η οποία είναι Χριστιανική, όπου δεν θα μπορεί να μολυνθεί ή να πεθάνει από ασθένεια (ερυθρό 3-1 ΔΦ) (σημειώνεται ότι η αρχική αίτηση απορρίφθηκε). Κατά την υποβολή της μεταγενέστερης αίτησης ασύλου του στις 24/06/25 δήλωσε ότι είναι αμφιφυλόφιλος και Χριστιανός προερχόμενος από φανατικό μουσουλμανικό υπόβαθρο, με την σεξουαλικότητα του να απαγορεύεται. Οι συγγενείς του δεν θα αποδεχτούν ποτέ τη σεξουαλικότητα του και η ζωή του θα βρεθεί σε κίνδυνο και κανείς δεν θα τον βοηθήσει. Προσέθεσε ότι άλλαξε θρησκεία και έγινε Χριστιανός και εξαιτίας αυτού θα βασανισθεί και θα υποστεί ξυλοδαρμό και ενδεχομένως να κινδυνέψει η ζωή του. Κληθείς να αναπτύξει τα νέα στοιχεία που επικαλείται επανέλαβε ότι είναι αμφιφυλόφιλος σε μια χώρα που δεν μπορεί να τον προστατέψει, όπου θα υποστεί εξευτελισμό, ξυλοδαρμό, και βασανιστήρια, και έτσι η ζωή του θα βρεθεί σε σοβαρό κίνδυνο εάν επιστρέψει. Δήλωσε ότι στο παρελθόν είχε μια σχέση με έναν άνδρα στη Γαλλία και ότι είναι πολύ απογοητευμένος, καθότι είχε μια περιστασιακή συνεύρεση με μια γυναίκα, η οποία τον κατηγόρησε για βιασμό, και όλα αυτά τα έξι (6) έτη η σεξουαλικότητά του παραμένει η ίδια —πάστοράς του τον επισκεπτόταν και προσευχόταν για να ενισχυθεί η πίστη του στον Χριστιανισμό. Επίσης δήλωσε ότι η ποινική υπόθεση με αριθμό 92/2020 εναντίον του και η 2189/19 έχουν κλείσει. Με τη μεταγενέστερη αίτηση, προσκόμισε επιστολή του Πάστορα Bailey (πάστορα της αγγλόφωνης εκκλησίας στη Λάρνακα) στην οποία αναφέρεται ότι ο αιτητής ήταν τακτικός στις Κυριακάτικες συναθροίσεις της εκκλησίας κατά τη διάρκεια του 2015. Περαιτέρω, στην επιστολή επισημαίνεται ότι ο Αιτητής κρατείτο στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας, όπου του παρεχόταν πνευματική στήριξη μέσω τηλεφωνικής επικοινωνίας και επισκέψεων κατά το πέρας των ετών, καθώς και μέσω παροχής υποστηρικτικού υλικού, όπως Αγία Γραφή, βιβλία και χριστιανική μουσική. Τέλος, αναφέρεται ότι ο Πάστορας εξακολουθεί, ακόμη και κατά την παραμονή του Αιτητή στα κρατητήρια Μενόγειας (τότε), να του παρέχει ψυχολογική υποστήριξη.

 

Κατά τη συνέντευξη δήλωσε ότι γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Freetown (ερυθρό 95 4χ ΔΦ), οι γονείς του και τα αδέλφια του μολύνθηκαν με τον ιό του Ebola και απεβίωσαν (ερυθρό 97 1χ ΔΦ) και ότι διαθέτει ευρύτερο οικογενειακό δίκτυο στην χώρα καταγωγής του, με τους οποίους επικοινωνεί μέσω της σελίδας Facebook (ερυθρό 96 8χ ΔΦ). Ως προς το θρήσκευμα του, δήλωσε ότι προέρχεται από μια αυστηρά μουσουλμανική οικογένεια, και ότι μεταστράφηκε στον Χριστιανισμό ώστε να προστατευτεί ένεκα του σεξουαλικού του προσανατολισμού, ως αμφιφυλόφιλου. Επεξήγησε ότι δεν ασθένησε καθότι κατ’ εκείνο το χρόνο διέμενε στην εκκλησία και τοποθέτησε χρονικά την μεταστροφή του στον Χριστιανισμό το 2012. Ως προς το εκπαιδευτικό του υπόβαθρο, δήλωσε ότι ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση το 2010 και ότι φοίτησε σε σχολείο στη Freetown (ερυθρό 96 2χ ΔΦ). Δεν είχε κάποια συγκεκριμένη εργασία στην χώρα του, συντηρούνταν οικονομικά από τον πατέρα του, και μετά το θάνατο των γονέων του, υποστηρίζονταν από την εκκλησία (ερυθρό 96 ΔΦ).  Δεν αντιμετώπισε κάποιο πρόβλημα κατά την έξοδο του από την χώρα στις 12/08/24 (ερυθρό 93 3χ ΔΦ). Αναφορικά με το λόγο για τον οποίο εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, κατά την ελεύθερη αφήγησή του κατά την διάρκεια της συνέντευξής του, ανέφερε ότι προέρχεται από μια αυστηρά μουσουλμανική οικογένεια, η οποία αν μάθει για την σεξουαλικότητα του και ότι είχε συνάψει ερωτική σχέση με έναν άνδρα που ζει στη Γαλλία, θα τον σκοτώσει. Δήλωσε ότι είναι αμφισεξουαλικός και ότι αποφάσισε να μεταβεί σε μια Χριστιανική χώρα ώστε να προστατευτεί καθότι στην χώρα του αλλά και στην οικογένεια του η μη ετεροφυλοφιλική σεξουαλική συμπεριφορά θεωρείται ντροπή και κατάρα και θα κινδυνεύσει με θάνατο. Στην χώρα του δεν είναι αποδεκτή η σεξουαλικότητα του και εάν επιστρέψει θα πρέπει να κρύβεται. Προσέθεσε στα ανωτέρω και την μεταστροφή του στον Χριστιανισμό (ερυθρό 95 5χ, 4χ ΔΦ). Κληθείς να αποκριθεί τι θα του συμβεί σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα του δήλωσε ότι δεν μπορεί να πάει πίσω επειδή τώρα γνωρίζουν ότι είναι αμφιφυλόφιλος και ότι έχει αλλάξει θρησκεία. Ερωτηθείς πως έμαθαν τις ανωτέρω μεταβολές, ανέφερε ότι αυτό συνέβη μέσω δημοσιεύσεών του σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης (Facebook), καθότι στην Κύπρο αισθάνεται ασφαλής και δεν αποκρύπτει την προσωπικότητά του (ερυθρό 88 ΔΦ).

Κατά την διαδικασία συνέντευξης τέθηκαν και ερωτήματα στη βάση του μοντέλου DSSH. Δήλωσε ότι αυτοπροσδιορίζεται ως αμφιφυλόφιλος και ότι οδηγήθηκε σε αυτή τη σεξουαλική επιλογή λόγω απογοήτευσης που βίωσε από τις γυναίκες, και ειδικότερα κατόπιν περιστατικού κατά το οποίο, αφού συνευρέθηκε ερωτικά με μία γυναίκα, εκείνη τον κατηγόρησε για βιασμό, με αποτέλεσμα να εκτίσει ποινή φυλάκισης έξι ετών (ερυθρό 94 ΔΦ). Κληθείς εκ νέου να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο αντιλήφθηκε την έλξη του και προς άτομα του ιδίου φύλου, επανέλαβε αμφότερες τις φορές ότι είχε συνάψει σχέση με άνδρα που διέμενε στη Γαλλία, η οποία αποτέλεσε την πρώτη του σχέση με άτομο του ιδίου φύλου (ερυθρό 94 ΔΦ). Σε ερωτήσεις αναφορικά με την πρώτη του ερωτική σχέση με άτομο του ιδίου φύλου, απάντησε ότι δεν θυμάται πότε τον γνώρισε, ότι τον γνώρισε όταν ο εν λόγω άνδρας πήγε για διακοπές στη χώρα, και ότι τον συναντούσε κατά την περίοδο των διακοπών, ενώ οι συναντήσεις τους λάμβαναν χώρα στα κρυφά, κατά τις βραδινές ώρες στο συγκρότημα που ο φίλος του διέμενε (ερυθρό 93 ΔΦ). Ως προς τα συναισθήματα του κατά την πρώτη του ερωτική επαφή με άτομο του ιδίου φύλου, δήλωσε ότι ένιωσε φυσιολογικά, όπως νιώθει όταν έχει ερωτικές επαφές με γυναίκες (ερυθρό 93 ΔΦ). Σταμάτησε να επικοινωνεί με τον εν λόγω άνδρα κατά την περίοδο της φυλάκισης του και πλέον δεν έχει επαφή μαζί του. Δεν έχει συνάψει σχέση με άλλον άνδρα έκτοτε, παρά μόνο περιστασιακές ερωτικές σχέσεις. Ωστόσο έχει συνάψει σχέσεις με γυναίκες κατά την διαμονή του στην Κύπρο (ερυθρό 92 ΔΦ). Στην Κύπρο εκδηλώνει ανοιχτά την σεξουαλικότητα του, ενώ στην χώρα καταγωγής του κρυβόταν και δεν είχε γνωρίσει άλλα άτομα του ίδιου σεξουαλικού προσανατολισμού επειδή όλοι κρύβονται. Σε σχέση με την ορατότητα του σεξουαλικού του προσανατολισμού στην οικογένεια του και την κοινωνία της χώρας, δήλωσε ότι δεν αποκάλυψε τον σεξουαλικό του προσανατολισμό σε κανέναν στη χώρα καταγωγής του, καθώς φοβόταν ότι θα κινδύνευε η ζωή του, ότι τον απέκρυπτε συναντώντας τον σύντροφό του σε απομονωμένα μέρη, και ότι βίωνε αρνητικά συναισθήματα, θεωρώντας ότι δεν θα γίνει αποδεκτός και ότι θα υποστεί χλευασμό και ταπείνωση σε περίπτωση αποκάλυψης της σεξουαλικότητας του (ερυθρό 91 ΔΦ).

 

Επιπλέον, του τέθηκαν ερωτήσεις σε σχέση με τον τρόπο που αντιμετωπίζει τον σεξουαλικό του προσανατολισμό ο Μουσουλμανισμός αλλά και ο Χριστιανισμός, ισχυριζόμενος ότι στην μεν πρώτη θρησκεία η ποινή για την ομοφυλοφιλία είναι θάνατος ενώ στον Χριστιανισμό είναι αποδεκτός. Σε σχέση με την μεταστροφή του στον Χριστιανισμό δήλωσε ότι άνθρωποι συνήθιζαν να τον προσκαλούν στην εκκλησία και σταδιακά έγινε χριστιανός (ερυθρό 90 ΔΦ). Προσέθεσε, ότι έγινε Χριστιανός επειδή αποδέχτηκαν τον σεξουαλικό του προσανατολισμό. Ερωτηθείς σχετικά με τη διαδικασία μεταστροφής του, ανέφερε ότι αισθάνεται ασφαλής (ερυθρό 89 5χ ΔΦ). Περαιτέρω, δεν επέδειξε ουσιαστική γνώση βασικών στοιχείων της χριστιανικής θρησκείας, δηλώνοντας, μεταξύ άλλων, ότι δεν θυμάται τις Δέκα Εντολές (ερυθρό 89 4χ ΔΦ), ότι δεν του συνέβη οποιοδήποτε προσωπικό περιστατικό στη χώρα καταγωγής του λόγω της μεταστροφής του, ούτε αναμένει να υποστεί βλάβη σε περίπτωση επιστροφής του για τον λόγο αυτό, διευκρινίζοντας ότι ο μοναδικός λόγος για τον οποίο δεν επιθυμεί να επιστρέψει είναι ο σεξουαλικός του προσανατολισμός (ερυθρό 89 6χ, 7χ ΔΦ). Σε σχέση με το πως βιώνει ομόφυλες σχέσεις, λαμβάνοντας υπόψη ότι προέρχεται από μια αυστηρά θρησκευόμενη οικογένεια δήλωσε ότι για αυτό το λόγο η ζωή του κινδυνεύει επειδή αν το μάθουν θα τον σκοτώσουν (ερυθρό 90 ΔΦ). Δήλωσε, ακόμη, ότι η ομοφυλοφιλία δεν είναι αποδεκτή στην χώρα του, η οποία είναι μια μουσουλμανική χώρα. Η οικογένεια του δεν γνωρίζει για την μεταστροφή του.  Δεν γνωρίζει κάποια οργάνωση υπέρ των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων (συντομογραφία για Λεσβίες, Ομοφυλόφιλους, Αμφιφυλόφιλους, Τρανς και Ίντερσεξ άτομα - LGBTI = lesbian, gay, bisexual, transgender, intersex),  ούτε γνωρίζει τι σημαίνει το ακρωνύμιο «LGBT», ούτε γνώριζε ιστοσελίδες ή εφαρμογές όπου ΛΟΑΤ άτομα μπορούν να γνωριστούν διαδικτυακά. Δεν έχει δεχθεί κάποιο πρόβλημα στην χώρα καταγωγής του λόγω της σεξουαλικότητας του.

 

Αφού ο λειτουργός αξιολόγησε τα όσα καταγράφηκαν κατά την συνέντευξη αποδέχθηκε τους ισχυρισμούς του Αιτητή ως προς τα προσωπικά στοιχεία και το εν γένει προφίλ του (πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός).  Απέρριψε, όμως, ως εσωτερικά αναξιόπιστο τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό του, για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό ως αμφυφυλόφιλου και τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό του περί του προσηλυτισμού του στον Χριστιανισμό λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού.

 

Σε σχέση με τον δεύτερο ισχυρισμό του, ο λειτουργός αφού παρουσίασε το μοντέλο DSSH, προέβη σε αξιολόγηση της εσωτερικής αξιοπιστίας του Αιτητή, μέσα από σειρά ερωτήσεων (ανοικτού και κλειστού τύπου), προκειμένου να διαπιστωθεί η εσωτερική αξιοπιστία του, που αφορούσαν:

 

(α) Διαφορετικότητα: Αξιολογώντας τις απαντήσεις του Αιτητή που του τέθηκαν υπό το σκέλος της διαφορετικότητας, ο λειτουργός έκρινε ότι στο πρόσωπο του Αιτητή δεν εντοπίζεται σταδιακή αίσθηση της διαφορετικότητας και αντίληψη της σεξουαλικότητας του. Ειδικότερα, υπέπεσε σε αντιφάσεις σχετικά με τον αυτοπροσδιορισμό του, καθότι σε ένα σημείο δήλωσε ότι αυτοπροσδιορίζεται ως αμφιφυλόφιλος, ενώ σε έτερη σχετική ερώτηση αυτοπροσδιορίστηκε ως ομοφυλόφιλος. Παρότι γνώριζε τη διαφορά των όρων, δεν κατάφερε να προσδιορίσει με συνέπεια τον όρο με τον οποίο αυτοπροσδιορίζεται, γεγονός που μειώνει την αξιοπιστία των ισχυρισμών του. Επιπλέον, εντοπίστηκαν χρονικές αντιφάσεις ως προς το χρονικό σημείο κατά το οποίο αντιλήφθηκε τη διαφορετικότητά του, το οποίο τοποθέτησε μετά από περιστατικό κατά το οποίο μια γυναίκα, με την οποία είχε συναινετική σεξουαλική επαφή, τον κατηγόρησε για βιασμό με αποτέλεσμα να καταδικασθεί σε εξαετή ποινή φυλάκισης, περιστατικό που έλαβε χώρα ενώ ήταν ήδη στην Κυπριακή Δημοκρατία, και ως εκ τούτου δεν συνάδει με τον ισχυρισμό του ότι εγκατέλειψε την χώρα λόγω τους σεξουαλικού του προσανατολισμού. Επίσης, προέβαλε ισχυρισμούς περί μεταβολής του σεξουαλικού του προσανατολισμού, ισχυριζόμενος ότι αποφάσισε να γίνει αμφιφυλόφιλος λόγω της απογοήτευσης του από τις γυναίκες κατόπιν του περιστατικού κατά το οποίο υποβλήθηκε καταγγελία βιασμού σε βάρους του και της επακόλουθης φυλάκισής του. Ωστόσο, οι αναφορές αυτές χαρακτηρίζονται από στερεοτυπικές και επιπόλαιες διατυπώσεις, οι οποίες δεν επαρκούν για τον προσδιορισμό της σεξουαλικής ταυτότητας ενός ατόμου, η οποία αποτελεί έμφυτο στοιχείο της ταυτότητας ενός ατόμου και δεν διαμορφώνεται ως αντίδραση σε μεμονωμένα βιώματα. Περαιτέρω, δεν παρείχε επαρκείς πληροφορίες ως προς τη διαδικασία συνειδητοποίησης του σεξουαλικού του προσανατολισμού, περιοριζόμενος σε γενικόλογες δηλώσεις και επικαλούμενος άγνοια ή αδυναμία ανάκλησης σχετικών στοιχείων. Ούτε ήταν σε θέση να παραθέσει πληροφορίες σχετικά με τον άνδρα με τον οποίο είχε συνάψει σχέση στη Γαλλία και τον επισκέπτονταν συχνά, ενώ θα αναμένονταν να είναι σε θέση  να παραθέσει βιωματικές πληροφορίες σχετικά με τις συνθήκες αυτής της σχέσης, η οποία ήταν και η πρώτη του σχέση με άτομο του ιδίου φύλου. Επίσης ως μη ευλογοφανείς κρίθηκαν οι αποκρίσεις του όταν κλήθηκε να περιγράψει πως ο ίδιος βίωνε την διαφορετικότητα του.

 

Αρχή φόρμας

 

 

(β) Στίγμα/Ντροπή: Αξιολογώντας τις απαντήσεις του Αιτητή που του τέθηκαν υπό το σκέλος του στίγματος και της ντροπής, καταγράφεται ότι ο Αιτητής δεν έδειξε αισθήματα ντροπής, απομόνωσης ή δυσκολίας λόγω της σεξουαλικότητας του. Δεν περιέγραψε προσωπικά βιώματα και προβληματισμούς τους οποίους ενδέχεται να βίωνε ως αμφιφυλόφιλο άτομο στη Σιέρρα Λεόνε ενώ οι δηλώσεις του ήταν γενικόλογες. Ούτε κατάφερε να περιγράψει πως το στίγμα επηρέασε την καθημερινότητα του.

 

(γ) Βλάβη: Αξιολογώντας τις απαντήσεις του ως προς το στοιχείο της βλάβης, καταγράφηκε ότι ο Αιτητής είχε μια μερική αντίληψη της επικρατούσας κατάστασης στη χώρα του απέναντι στα ΛΟΑΤΚΙ άτομα, ωστόσο δεν είχε επαρκή γνώση και εικόνα για τη συνολική αντιμετώπιση των ομοφυλόφιλων ατόμων από την κοινωνία και την κυβέρνηση στη χώρα καταγωγής του. Επίσης, κρίθηκε ότι δεν έδειξε να γνωρίζει την αντίληψη της θρησκείας του ως προς τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα και ούτε ήταν σε θέση να διευκρινίσει πως διατηρούσε τη μυστικότητα ή και την ιδιωτικότητα του. Ούτε κατάφερε να τεκμηριώσει με πειστικότητα για ποιο λόγο κατέφυγε στον Χριστιανισμό και πως αυτή η απόφαση σχετίζεται με την σεξουαλικότητα του. Κατέληξε ο λειτουργός ότι δεν φαίνεται ο Αιτητής να εμφορείται από αίσθηση κινδύνου, φόβου ή καταπίεσης λόγω της διαφορετικότητας του, η οποία διώκεται στην χώρα του.

 

Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του υπό κρίση ισχυρισμού, ο λειτουργός παρέθεσε πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης από τη χώρα του Αιτητή από τις οποίες προκύπτει πως η ομοφυλοφιλία ποινικοποιείται στην χώρα, και τα ΛΟΑΤΚΙ  υπόκεινται σε συλλήψεις και αυθαίρετες κρατήσεις, παρενοχλήσεις, βία, στίγμα και διακριτική μεταχείριση στην πρόσβαση τους στην απασχόληση, εκπαίδευση και στέγαση. Ενόψει, όμως, της μη θεμελιωθείσας εσωτερικής αξιοπιστίας του υπό κρίση ισχυρισμού, αυτός δεν έγινε αποδεκτός στο σύνολο του.

 

Απορρίφθηκε ως ατεκμηρίωτος και ο τρίτος ισχυρισμός του Αιτητή περί του προσηλυτισμού του στον χριστιανισμό λόγω της σεξουαλικής του ταυτότητας. Επισημάνθηκε ότι ο εξεταζόμενος ισχυρισμός συνδέεται αιτιωδώς με τον ισχυριζόμενο σεξουαλικό προσανατολισμό του αιτούντος. Εντούτοις, εφόσον δεν έγινε αποδεκτός, δεν στοιχειοθετείται η απαιτούμενη αιτιώδης συνάφεια, με αποτέλεσμα να απορρίπτεται και ο υπό εξέταση ισχυρισμός. Πέραν της ανωτέρω επισήμανσης, κρίθηκε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να παραθέσει επαρκείς και πειστικές εξηγήσεις σχετικά με τη διαδικασία προσηλυτισμού του στη χριστιανική θρησκεία, παρά το γεγονός ότι του δόθηκαν επανειλημμένα, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ευκαιρίες να αναπτύξει τους ισχυρισμούς του, απαντώντας ωστόσο γενικόλογα, χωρίς αναφορά σε συγκεκριμένη εσωτερική διεργασία ή βιωματικές εμπειρίες. Επίσης, δεν ήταν σε θέση να αναφέρει πληροφορίες σε σχέση με τη νέα θρησκεία στην οποία κατ’ επιλογή του μεταστράφηκε, ενώ θα αναμένονταν ευλόγως να είναι πιο συγκεκριμένος και λεπτομερής ως προς τις θεμελιώδεις αρχές ή τις πρακτικές της χριστιανικής θρησκείας την οποία συνειδητά επέλεξε στην ενήλικη ζωή του. Τέλος, επισημάνθηκε ότι δεν συνέβη κάτι στον Αιτητή στη χώρα καταγωγής του σε σχέση με τον ισχυριζόμενο προσηλυτισμό του στον Χριστιανισμό, ενώ το μόνο φόβο που επικαλέστηκε κατά την επιστροφή του στην χώρα του είναι ο σεξουαλικός του προσανατολισμός. Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, ο λειτουργός παρέθεσε πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σε σχέση με την θρησκευτική ελευθερία στη Σιέρα Λεόνε καταλήγοντας επί τη βάσει των ανωτέρων πηγών ότι υπάρχει θρησκευτική ελευθερία και ανεκτικότητα στη χώρα, χωρίς να εντοπίζονται ενδείξεις δίωξης λόγω αλλαγής θρησκείας, η οποία θεωρείται προσωπική επιλογή και δεν συνεπάγεται κίνδυνο. Ως εκ της ανωτέρω ανάλυσης ο υπό κρίση ισχυρισμός απορρίφθηκε στο σύνολο του.

 

Προχωρώντας στην αξιολόγηση του κινδύνου, επί τη βάσει του μοναδικού ισχυρισμού που έγινε αποδεκτός, ήτοι του προσωπικού του προφίλ και της χώρας καταγωγής και συνήθους διαμονής του, κρίθηκε ότι, σύμφωνα με εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σχετικά με την κατάσταση ασφάλειας στη χώρα, καθώς και με τις ατομικές περιστάσεις του Αιτητή, δεν συντρέχουν εύλογοι λόγοι να θεωρείται ότι, σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του (Freetown, Western Province), θα αντιμετωπίσει μεταχείριση που να ισοδυναμεί με δίωξη ή σοβαρή βλάβη. Κρίθηκε ότι δε συντρέχουν στο πρόσωπο του Αιτητή τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν βάσιμο φόβο δίωξης – και αναγνώρισης σε αυτόν του καθεστώτος πρόσφυγα.

 

Από συνολική αξιολόγηση της γενικότερης αξιοπιστίας του Αιτητή, των όσων τέθηκαν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου υπό μορφή δηλώσεων και εγγράφων^[2] διαπιστώνω ότι η αξιοπιστία του επί του συνόλου του αιτήματός του, δεν τεκμηριώνεται. Η πλήρης εικόνα που διαμορφώνεται μέσω των στοιχείων του φακέλου του, κατόπιν ορθολογικής ανάλυσης και δίκαιης στάθμισής τους^[3], επιβεβαιώνει τα συμπεράσματα του λειτουργού. Το αφήγημά του εμπεριείχε δηλώσεις που δεν θεωρούνταν αληθοφανείς αλλά ούτε προκύπτουν συνθήκες/περιστατικά δίωξής του, ούτε καθορίστηκαν επαρκώς διώκτες του μέσω των δηλώσεων του, ενώ οι ελλιπείς πληροφορίες/λεπτομέρειες και η μη ύπαρξη βιωματικών στοιχείων αποδυνάμωναν σημαντικά τους δείκτες αξιοπιστίας του στο σύνολό τους. Ούτε σε διευκρινιστικές ερωτήσεις του λειτουργού για αριθμό ζητημάτων απάντησε με επαρκή λεπτομέρεια (Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000), βλέπε επίσης Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112, 120-131, βλέπε επίσης, § 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών).  Ούτε θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του Αιτητή (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτός ο ισχυρισμός του Αιτητή για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, ούτε ο ισχυρισμός του δίωξη του από συγγενείς του. Δεδομένων των γεγονότων της περίπτωσής του σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιάσεις του, δεν προκύπτει να συντρέχουν στο πρόσωπο του εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Ο Αιτητής απέτυχε να εξηγήσει με λεπτομέρειες την διαφορετικότητα του όσον αφορά τον σεξουαλικό προσανατολισμό του αλλά ούτε και ήταν σε θέση να τεκμηριώσει επαρκώς εμπειρίες που να παραπέμπουν σε βιωματικό γεγονός κατά το οποίο ένιωθε στιγματισμένος ή ντροπιασμένος από τον περίγυρό του και/ή τους συγγενείς του (αφού ο ίδιος σε προγενέστερο στάδιο δήλωσε ότι η οικογένεια του έχει αποβιώσει). Ούτε ήταν σε θέση να αναφερθεί εκτενέστερα στα βιώματα και τις εμπειρίες του σχετικά με τη διαφορετικότητα του. Οι απαντήσεις του αναφορικά με τις σκέψεις, τα συναισθήματά και εν γένει τον εσωτερικό του κόσμο σχετικά με τον σεξουαλικό του προσανατολισμό ήταν γενικές και αόριστες επιδεικνύοντας επιπολαιότητα και απουσία βιωματικού χαρακτήρα σε όσα ανέφερε. Το δε αφήγημα του για την σχέση του που χρονολογείται και στερείται οποιονδήποτε λεπτομερειών για να μπορεί να τεκμηριωθεί το αίτημα του και/ή στερείται ουσιωδών στοιχείων και ευλογοφάνειας ενδεικτικών μιας γνήσιας προσωπικής εμπειρίας. Αποτελεί δε ουσιώδη παράλειψη, κατά την εκτίμηση του Δικαστηρίου η μη αναφορά του Αιτητή επί του κατ΄ ισχυρισμού σεξουαλικού του προσανατολισμού ή δίωξης του επί αυτού στην αρχική αίτηση διεθνούς προστασίας από το 2015, ενώ κρίνεται μη αληθοφανής η θέση του ότι οδηγήθηκε στην διαφορετικότητα του λόγω καταγγελίας και καταδίκης του για βιασμό από γυναίκα (στην Δημοκρατία). Αποτελεί σημαντικό στοιχείο η αντίφαση που παρουσιάζεται ως προς τις δηλώσεις του για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό αφού αλλού δηλώνει ως αμφιφυλόφιλος και αλλού ως ομοφυλόφιλος. Σημειώνεται ότι, όταν παρουσιάζονται πληροφορίες που δημιουργούν ισχυρούς λόγους αμφισβήτησης της αλήθειας των ισχυρισμών ενός αιτούντος άσυλο, ο ενδιαφερόμενος πρέπει να παράσχει ικανοποιητική εξήγηση των προβαλλόμενων ανακριβειών των ισχυρισμών του.^[4] Ο Αιτητής από τις απαντήσεις και τις δηλώσεις του ουδόλως μπορεί να εξηγήσει τις αντιφάσεις του. Αναφορικά, τώρα, με τις συνθήκες που επικρατούν για τα ΛΟΑΤΚΙ/LGBTQ άτομα στην χώρα του Αιτητή  σημειώνεται ότι η ποινική μεταχείριση της ομοφυλοφιλίας, σε συμφωνία με τις εξωτερικές πηγές των Καθ’ων η αίτηση, η σεξουαλική συνεύρεση με άτομο του ιδίου φύλου αποτελεί ποινικό αδίκημα με νόμο υφιστάμενο από την εποχή της αποικιοκρατίας.[5] Το άρθρο 61 του Βρετανικού Νόμου περί Αδικημάτων κατά του Προσώπου του 1861 ορίζει ότι: «Όποιος καταδικαστεί για το αποτρόπαιο έγκλημα της σοδομίας, είτε τελεσθέν με άνθρωπο είτε με ζώο, υπόκειται, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, σε ποινή καταναγκαστικής εργασίας ισόβια ή επιβολής οποιοδήποτε χρονικού διαστήματος, όχι μικρότερου των δέκα ετών».[6]Παρότι η Σιέρα Λεόνε απέκτησε την ανεξαρτησία της το 1961, ο εν λόγω νόμος παραμένει σε ισχύ και ποινικοποιεί την ομοφυλοφιλία και τις σεξουαλικές σχέσεις μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου.[7] Πηγές ανέφεραν ότι η διάταξη αυτή απαγορεύει συγκεκριμένα τις σεξουαλικές πράξεις μεταξύ ανδρών.[8] Το Human Dignity Trust, νομικός οργανισμός που εστιάζει στην προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επισημαίνει ότι «υπάρχουν περιορισμένα στοιχεία εφαρμογής του νόμου τα τελευταία χρόνια, με ΛΟΑΤ άτομα να υπόκεινται περιστασιακά σε σύλληψη και αυθαίρετη κράτηση, αν και δεν φαίνεται να έχουν υπάρξει διώξεις, επιτυχείς ή μη, βάσει του νόμου»[9]. Περαιτέρω πηγές ανέφεραν ότι ο νόμος δεν εφαρμόζεται στην πράξη[10], ωστόσο «δεν έχει καταργηθεί από το κράτος και έχει παρεμποδίσει την προστασία των δικαιωμάτων της ΛΟΑΤ κοινότητας».[11] Το 2023 θεσπίστηκε ο Νόμος περί Απασχόλησης, στον οποίο το άρθρο 92 (1)(στ) αναφέρεται ρητά στον σεξουαλικό προσανατολισμό, ορίζοντας ότι «η απόλυση εργαζομένου θεωρείται άδικη εάν προκύπτει εξ ολοκλήρου ή κυρίως» εξαιτίας αυτού του λόγου.[12] Σε σχέση με την κρατική και κοινωνική μεταχείριση της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, έκθεση της Freedom House καταγράφει ότι τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα δέχονται διακρίσεις στην πρόσβαση τους σε εργασία, σε ιατρική περίθαλψη και είναι ευάλωτοι σε βία.[13] Σύμφωνα με έκθεση του Bertelsmann Stiftung, τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ ατόμων παραμένουν παραμελημένα.[14] Έκθεση της US DoS η οποία αφορά την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Σιέρρα Λεόνε και καλύπτει το έτος 2023 αναφέρει ότι «η νομοθεσία δεν απαγόρευε τις διακρίσεις από κρατικούς ή μη κρατικούς φορείς βάσει σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας ή έκφρασης φύλου ή χαρακτηριστικών φύλου. Τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα αντιμετώπιζαν εκτεταμένες διακρίσεις στην υγειονομική περίθαλψη, τη στέγαση, την εκπαίδευση, την απασχόληση, την οικογενειακή ζωή και την πρόσβαση τους σε προστασία, αν και οι άνδρες δεν φοβούνταν σύλληψη και η αποδοχή των δραστηριοτήτων ΛΟΑΤΚΙ+ από την αστυνομία είχε αυξηθεί. Η κυβέρνηση κατέβαλε περιορισμένες προσπάθειες για την αντιμετώπιση των διακρίσεων και των προκαταλήψεων εις βάρος των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων.[15]Σύμφωνα με δημόσια δήλωση της Διεθνούς Αμνηστίας τον Μάρτιο του 2023, τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα «επηρεάζονταν δυσανάλογα από ποινικούς νόμους που απαγορεύουν την σοδομία και τα ήσσονος σημασίας αδικήματα».[16] Σε σχέση με την απόκριση της αστυνομίας, ανωτέρω αναφερόμενη έκθεση της USDOS αναφέρει ότι  «Η αστυνομία γενικά δεν υποκινούσε, δεν διέπραττε ούτε ανεχόταν βία ή παρενόχληση εις βάρος των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων. Υποστηρικτές των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ ανέφεραν περιστατικά βίας και εκβιασμού σε βάρος τους. Η αστυνομία, κατά κανόνα, δεν κακομεταχειριζόταν ούτε παρενοχλούσε όσους κατήγγειλαν  τέτοιες πράξεις, ωστόσο εμφανιζόταν απρόθυμη να ενεργήσει βάσει των σχετικών καταγγελιών. Δεν υπήρξαν αναφορές για ενέργειες των κρατικών αρχών με σκοπό τη διερεύνηση ή την τιμωρία κρατικών ή μη κρατικών φορέων που εμπλέκονταν σε βία ή κακομεταχείριση ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων».[17] Επίσης, η έκθεση συνεχίζει ότι ήταν δύσκολο για τα ομοφυλόφιλα άτομα να λάβουν υπηρεσίες υγείας, με πολλούς να επιλέγουν να μην αναζητήσουν ιατρική εξέταση ή θεραπεία λόγω του φόβου ότι θα αγνοηθεί το δικαίωμά τους στην εμπιστευτικότητα. Η απόκτηση ασφαλούς στέγασης ήταν επίσης ένα πρόβλημα για τα ομοφυλόφιλα άτομα, με τις μισθώσεις τους να κινδυνεύουν με τερματισμό εάν ο προσανατολισμός τους γίνει γνωστός. Οι οικογένειες συχνά αποφεύγουν τα ομοφυλόφιλα παιδιά τους, με αποτέλεσμα ορισμένοι να στραφούν στο εμπορικό σεξ για να επιβιώσουν.[18] Παρόλο που εξωτερικές πηγές πληροφόρησης επιβεβαιώνουν σε κάποια σημεία ότι τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην Σιέρα Λεόνε, ο Αιτητής κρίθηκε πλήρως εσωτερικά αναξιόπιστος για τους ισχυρισμούς του σε σχέση με τον σεξουαλικό του προσανατολισμό. Δεν θα μπορούσε, λοιπόν, η αρμόδια αρχή λόγω μόνο της επικρατούσας κατάστασης για τα ΛΟΑΤKΙ+ άτομα στη χώρα καταγωγής του Αιτητή (ως ανωτέρω) ή των δηλώσεων του περί του σεξουαλικού του προσανατολισμού, να θεωρήσουν εξ υπαρχής ότι έχει τον συγκεκριμένο σεξουαλικό προσανατολισμό. Συγκεκριμένα, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C‑148/13 έως C‑150/13, Α, Β και C κατά Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, ημερ.02/12/2014, σκέψη 49, αναφέρθηκε ότι (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου):

«Συναφώς, επισημαίνεται εκ προοιμίου ότι, αντιθέτως προς τα υποστηριζόμενα από τους αναιρεσείοντες των κύριων δικών, κατά τους οποίους οι αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για την εξέταση αιτήσεως ασύλου στηριζόμενης σε φόβο διώξεως λόγω του γενετήσιου προσανατολισμού του αιτούντος άσυλο οφείλουν να θεωρήσουν τον προβαλλόμενο γενετήσιο προσανατολισμό ως πραγματικό γεγονός που έχει αποδειχθεί αποκλειστικά και μόνον βάσει των δηλώσεων του ενδιαφερόμενου αιτούντος, οι οικείες δηλώσεις δεν μπορούν, λαμβανομένου υπόψη του ιδιαίτερου πλαισίου στο οποίο εντάσσονται οι αιτήσεις ασύλου, παρά να συνιστούν απλώς το σημείο αφετηρίας της διαδικασίας εξετάσεως των κρίσιμων γεγονότων και περιστάσεων την οποία προβλέπει το άρθρο 4 της οδηγίας 2004/83.»

 

Κατά τα πιο πάνω, το ΔΕΕ απέρριψε το επιχείρημα των αιτούντων ότι οι αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για την εξέταση αιτήσεως ασύλου στηριζόμενης σε φόβο διώξεως λόγω του γενετήσιου προσανατολισμού του αιτούντος άσυλο οφείλουν να θεωρήσουν τον προβαλλόμενο γενετήσιο προσανατολισμό ως πραγματικό γεγονός που μπορεί να αποδειχθεί αποκλειστικά και μόνο βάσει των δηλώσεων του ενδιαφερόμενου αιτούντος.^[19] Σε αυτά τα πλαίσια, ούτε θεωρείται δεδομένο ότι στη χώρα καταγωγής του Αιτητή υφίστανται διώξεις τα πρόσωπα που ανήκουν στην ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, αλλά ούτε οι σχετικές δηλώσεις του Αιτητή ως μη εσωτερικά αξιόπιστες μπορούν να οδηγήσουν σε τεκμηρίωση ότι ανήκει στην συγκεκριμένη ομάδα, ούτε δε τεκμηριώνεται μέσω των δηλώσεων του ότι καταζητείται και σε περίπτωση επιστροφής του θα διωχθεί, συλληφθεί ή καταδικασθεί λόγω του ότι ανήκει σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα.

 

Το ίδιο, βέβαια, προκύπτει και σε σχέση με τις ατεκμηρίωτες δηλώσεις του για προσηλυτισμό του στο Χριστιανισμό καθότι ούτε με αυτό τον ισχυρισμό του ήτο σε θέση να παρουσιάσει επαρκείς λεπτομέρειες που δεικνύουν προσωπικά βιώματα και εμπειρίες. Εξάλλου, σε σχέση με τη θρησκευτική ελευθερία στη Σιέρα Λεόνε, επιβεβαιώνονται όσα παραθέτουν οι Καθ’ ων η αίτηση στην εισηγητική τους έκθεση, ήτοι ότι το Σύνταγμα κατοχυρώνει την ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας, καθώς και την ελευθερία αλλαγής θρησκείας ή πεποιθήσεων χωρίς κρατική παρέμβαση. Περαιτέρω, ορίζεται ότι τα δικαιώματα αυτά δεν είναι απόλυτα, αλλά δύνανται να περιοριστούν από το κράτος, είτε για την προστασία των δικαιωμάτων τρίτων είτε για λόγους δημόσιας ασφάλειας, τάξης, ηθικής ή υγείας, καθώς και για σκοπούς εθνικής άμυνας.^[20] Σύμφωνα με την Έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ (USDOS) για τη θρησκευτική ελευθερία που καλύπτει το έτος 2022, στη Σιέρα Λεόνε, αναφέρεται ότι «πολλά άτομα ασκούν τόσο τον ισλαμισμό όσο και το Χριστιανισμό, καθώς και κάποια μορφή παραδοσιακής πνευματικής πρακτικής».^[21] Πηγές σημειώνουν ότι οι γάμοι μεταξύ Μουσουλμάνων και Χριστιανών ήταν κοινοί.^[22] Έκθεση της Freedom House (2024) επιβεβαιώνει ότι η θρησκευτική ελευθερία κατοχυρώνεται συνταγματικά και γίνεται σεβαστή στην πράξη.^[23] Σε σχέση με την μεταστροφή από τον Μουσουλμανισμό στον Χριστιανισμό, πηγές που έχει συλλέξει απόκριση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης Ασύλου σε σχέση με την μεταστροφή από τον Ισλαμισμό στον Χριστιανισμό αναφέρουν ότι έχουν λάβει χώρα μεταστροφές και αυτές έχουν γίνει αποδεκτές τόσο από την κοινωνία όσο και από το κράτος.^[24] Σύμφωνα με έκθεση της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Σιέρα Λεόνε (HRCSL) του 2021, το κύριο κρατικό όργανο που είναι αρμόδιο για την παρακολούθηση και διερεύνηση παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η οποία λειτουργεί χωρίς παρέμβαση από την κυβέρνηση ή πολιτικά κόμματα, αναφέρεται ότι δεν καταγράφηκαν παραβιάσεις θρησκευτικών δικαιωμάτων και η χώρα χαρακτηρίζεται από σταθερή θρησκευτική ανεκτικότητα.^[25] Επομένως, και αξιόπιστος για μεταστροφή να κρινόταν ο Αιτητής δεν αντιμετώπισε οποιοδήποτε πρόβλημα κατά την επιστροφή του, δεδομένου ότι ούτε άμεσα μέλη της οικογενείας του βρίσκονται (ως ο ίδιος δήλωσε) σε ζωή. Συνεπώς, κρίνεται τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά αναξιόπιστος σε σχέση με αυτό το σημείο του αφηγήματος του. Με βάση τα ανωτέρω κρίνεται ότι δεν τεκμηρίωσε ο Αιτητής με τους ισχυρισμούς του και/ή κρίθηκε εσωτερικά αναξιόπιστος ότι ανήκει σε οποιαδήποτε πολιτική, θρησκευτική, εθνική, στρατιωτική ή κοινωνική οργάνωση ή ομάδα στη χώρα καταγωγής του, ούτε ότι καταζητείται και σε περίπτωση επιστροφής του θα διωχθεί, συλληφθεί ή καταδικασθεί λόγω του ότι ανήκει σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα. Επομένως, η κατάληξη της Υπηρεσίας Ασύλου είναι αιτιολογημένη, λήφθηκε μετά από δέουσα έρευνα και στα πλαίσια του Νόμου καθότι από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον της και από τις παραστάσεις του Αιτητή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000).

 

Ούτε η περίπτωση του Αιτητή εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής σε αυτόν καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας. Ο λειτουργός εξέτασε κατά πόσο ο Αιτητής θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρου 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000), καταλήγοντας ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίσταται. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι ο ίδιος προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, θα υποβληθεί σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία. Ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός κατέληξε ότι με την επιστροφή του Αιτητή στη χώρα του δεν θα αντιμετωπίσει δίωξη ή σοβαρή βλάβη καθότι δεν παρατηρούνται συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων, ενώ σημειώνεται ότι ο ίδιος σε κανένα στάδιο της διαδικασίας αξιολόγησης της αίτησης του ανέφερε ότι κινδυνεύει λόγω ένοπλης σύρραξης στη χώρα του. Σύμφωνα με τα στοιχεία του War Watch της Rule of Law in Armed Conflicts (RULAC), η Σιέρα Λεόνε δεν περιλαμβάνεται στις χώρες όπου καταγράφονται εν εξελίξει ένοπλες συγκρούσεις.[26] Σύμφωνα με έκθεση της Freedom House που καλύπτει το έτος 2024, σε σύνοψή της αναφέρεται ότι η Σιέρα Λεόνε διεξάγει τακτικές πολυκομματικές εκλογές μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου το 2002, αν και τα αποτελέσματά τους έχουν κατά καιρούς αμφισβητηθεί. Παράλληλα, διαδηλωτές και κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν αντιμετωπίσει αστυνομική βία και περιορισμούς στην ελευθερία του συνέρχεσθαι, ενώ οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών λειτουργούν υπό περιορισμούς και η διαφθορά παραμένει εκτεταμένη.[27] Σύμφωνα με έρευνα στη βάση δεδομένων ACLED κατά το τελευταίο έτος σημειώθηκαν στην επαρχία Western(όπου υπάγεται η Freetown) συνολικά  12 περιστατικά ασφαλείας (ήτοι διαδηλώσεις, πολιτική βία, τρομοκρατική δραστηριότητα, ανταρσία, καταστολή, βιαιότητες, εμπλοκή ξένων δυνάμεων) τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα 57 απώλειες.^[28] O συνολικός πληθυσμός της επαρχίας της Freetown ανέρχεται στους 1,428,520 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις του 2024.^[29] Από αναθεωρημένη έρευνα του Δικαστηρίου, λοιπόν, επιβεβαιώνεται τα συμπεράσματα της Υπηρεσίας Ασύλου, ότι παρόλο που στην περιοχή του Αιτητή λαμβάνουν χώρα κάποια περιστατικά ασφαλείας, ο αριθμός των επεισοδίων αυτών είναι χαμηλός σε συνάρτηση με τον πληθυσμό – επομένως ο βαθμός αδιάκριτης βίας δεν φτάνει το βαθμό κατά τον οποίο να τεκμηριώνεται ότι και μόνη η παρουσία του Αιτητή στο έδαφος της περιοχής τον εκθέτει σε πραγματικό κίνδυνο βλάβης.

 

Απορρίπτονται και οι ισχυρισμοί επί της διαδικασίας εξέτασης της αίτησης ασύλου του Αιτητή, αφού αυτή διενεργήθηκε σε πλήρη σύμπνοια με τις διατάξεις του Άρθρου 13, 13^Α και 18 περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025 (Ν.6(Ι)/2000), αλλά και με βάση τα κριτήρια και/ή προϋποθέσεις που τηρούνται κατά την εξέταση αίτησης ασύλου. Ο Αιτητής ενημερώθηκε πλήρως από τον λειτουργό για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του και κατά τη συνέντευξη του έγιναν επαρκείς ερωτήσεις για να περιγράψει τους λόγους που υπέβαλε αίτημα ασύλου όπως επίσης και άλλα ζητήματα που αφορούν τις προσωπικές του περιστάσεις. Δεν εντοπίζω οτιδήποτε παράτυπο, παράνομο και μεμπτό στην διαδικασία που ακολουθήθηκε που μπορεί να οδηγήσει σε ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης καθότι διενεργήθηκαν εκτενείς ερωτήσεις, τόσο κλειστού όσο και ανοικτού τύπου όπως επίσης και διευκρινιστικές για να μπορεί ο ενδιαφερόμενος να τοποθετηθεί στα βιώματα και τις εμπειρίες του, ωστόσο, δεν κατάφερε να τεκμηριώσει με τις απαντήσεις του επαρκώς το αίτημα του. Ούτε ο ισχυρισμός της συνηγόρου του επί του θέματος του γενετήσιου προσανατολισμού - ήτοι ότι ο λειτουργός βασίστηκε μόνο στο μοντέλο DSSH, ευσταθεί. Η μέθοδος DSSH αφορά εγκεκριμένη μέθοδο από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο^[30] ανάμεσα στα μέσα/εργαλεία διερεύνησης ισχυρισμών που αφορούν σεξουαλικό προσανατολισμό. Στην δε απόφαση ΔΕΕ C‑473/16, F v Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal, ημερ.25/01/2018, αποφασίστηκαν στην έκταση που μας ενδιαφέρει, τα ακόλουθα ήτοι:

 

«1)      Το άρθρο 4 της οδηγίας 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν απαγορεύει στην υπεύθυνη για την εξέταση των αιτήσεων διεθνούς προστασίας αρχή ή στα δικαστήρια ενώπιον των οποίων έχει ενδεχομένως ασκηθεί προσφυγή κατά αποφάσεως της αρχής αυτής να διατάσσουν τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης στο πλαίσιο της αξιολογήσεως των γεγονότων και των περιστάσεων που αφορούν τον προβαλλόμενο γενετήσιο προσανατολισμό του αιτούντος, εφόσον ο τρόπος διενέργειας μιας τέτοιας πραγματογνωμοσύνης είναι σύμφωνος προς τα κατοχυρούμενα από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης θεμελιώδη δικαιώματα, εφόσον η εν λόγω αρχή και τα δικαστήρια αυτά δεν θεμελιώνουν την απόφασή τους απλώς και μόνο στα πορίσματα της πραγματογνωμοσύνης και εφόσον δεν δεσμεύονται από τα πορίσματα αυτά κατά την εκτίμηση των δηλώσεων του αιτούντος σχετικά με τον γενετήσιο προσανατολισμό του.

 

2)      Το άρθρο 4 της οδηγίας 2011/95, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα του άρθρου 7 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται στη διενέργεια και στη χρήση, προκειμένου να εκτιμηθεί κατά πόσον αληθεύει ο προβαλλόμενος γενετήσιος προσανατολισμός του αιτούντος διεθνή προστασία, ψυχολογικής πραγματογνωμοσύνης όπως η επίδικη στην κύρια δίκη, η οποία αποβλέπει στο να δώσει μια εικόνα, βάσει προβολικών τεστ προσωπικότητας, για τον γενετήσιο προσανατολισμό του αιτούντος.»

 

(ο τονισμός δικός μου)

 

Το σχετικό μοντέλο DSSH δεν αφορά ερωτήσεις που επικεντρώνονται σε σεξουαλικές πρακτικές που παραβιάζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ούτε αποτελεί ψυχολογική πραγματογνωμοσύνη και/ή προβολικά τέστ προσωπικότητας, αλλά αποτελεί βοήθημα του εξεταστή-λειτουργού να αξιολογήσει ζητήματα που αφορούν στις αντιλήψεις, στα συναισθήματα και στα διαφορετικά βιώματα του αιτούντα άσυλο, συμπεριλαμβανομένων συναισθημάτων ντροπής και του στιγματισμού του - το οποίο βασίζεται στην αντίληψη ότι υπάρχουν ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά ή στοιχεία τα οποία είναι πιθανό να είναι κοινά σε άτομα που αναγνωρίζουν ένα φύλο ή μια σεξουαλική ταυτότητα που δεν συνάδει με τις ετεροκανονικές κοινωνίες στις οποίες ζουν. Αποτελεί κατά κανόνα ένα επιπλέον εργαλείο που διευκολύνει το χειριστή της υπόθεσης σε συνάρτηση με τις ερωτήσεις που υποβάλλονται στο να διερευνήσει σφαιρικά το αίτημα του αιτόυντα που βασίζεται στο σεξουαλικό προσανατολισμό ή την ταυτότητα του φύλου του. Όπως περιγράφεται στον Πρακτικό Οδηγό EASO: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων §2.4.1.7. υπό τον τίτλο «Σεξουαλικός προσανατολισμός και ταυτότητα φύλου (ΣΠΤΦ) [επιστροφή]» αναφέρονται τα εξής:

 

«Τα ζητήματα που άπτονται του ΣΠΤΦ μπορεί συχνά να είναι ευαίσθητα θέματα και να απαιτούν ειδικές γνώσεις σχετικά με τον εν λόγω τομέα, καθώς και ιδιαίτερη προσοχή στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας. Ο χειριστής δεν πρέπει να θεωρεί ότι αυτή η απαίτηση ισοδυναμεί με αποδοχή όλων των λεγομένων του αιτούντος / της αιτούσας σε μια τέτοια περίπτωση χωρίς πρότερη ανάλυση. Ωστόσο, απαιτείται υψηλό επίπεδο ευαισθητοποίησης και σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, καθώς η μαρτυρία του αιτούντος / της αιτούσας σε τέτοιες περιπτώσεις συνδέεται άμεσα με λεπτότατα προσωπικά θέματα. Τα άτομα των οποίων οι αιτήσεις σχετίζονται με ζητήματα ΣΠΤΦ που δεν είναι αποδεκτά στη χώρα καταγωγής τους αναγκάζονται συχνά να αποκρύπτουν την πραγματική τους ταυτότητα, τα συναισθήματα και τις απόψεις τους προκειμένου να αποφύγουν το αίσθημα ντροπής, την απομόνωση και τον στιγματισμό, και πολύ συχνά τον κίνδυνο να υποστούν βία. Ο στιγματισμός και τα αισθήματα ντροπής ενδέχεται να αποτρέψουν περαιτέρω τον αιτούντα / την αιτούσα από το να αποκαλύψει πληροφορίες στο πλαίσιο του ασύλου. Υπάρχουν πολυάριθμες περιπτώσεις όπου ο αιτών / η αιτούσα αποκαλύπτει ότι είναι λεσβία, ομοφυλόφιλος, αμφιφυλόφιλο, διεμφυλικό ή μεσοφυλικό άτομο μόνο σε μεταγενέστερη αίτηση. Ο χειριστής πρέπει να αποφεύγει να εξάγει στερεοτυπικά συμπεράσματα όσον αφορά τη συμπεριφορά ή την εμφάνιση μελών σεξουαλικών μειονοτήτων, έχοντας κατά νου ότι άλλοι παράγοντες, όπως το πολιτισμικό και κοινωνικό υπόβαθρο, η μόρφωση και το φύλο, ενδέχεται να επηρεάσουν σημαντικά τον/την συγκεκριμένο/-η αιτούντα/αιτούσα.»

 

Δεν εντοπίζω οτιδήποτε παράτυπο, παράνομο και μεμπτό στην διαδικασία που ακολουθήθηκε που μπορεί να οδηγήσει σε ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης. Οι ερωτήσεις του λειτουργού-εξεταστή και η κατάληξη του (όπως και τα ευρήματα του παρόντος Δικαστηρίου) δεν περιορίστηκαν μόνο επί των σημείων του μοντέλου DSSH  αλλά επί σημείων αναξιοπιστίας επί του ολόκληρου του αφηγήματος του Αιτητή.

 

Ούτε διαπιστώνω από τα ενώπιον μου στοιχεία ελλιπή έρευνα αλλά ούτε πλάνη περί το νόμο και των πραγματικών δεδομένων που λήφθηκαν από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης. Αποτελεί δε βασική νομολογιακή αρχή ότι η έκταση της έρευνας, ο τρόπος και η διαδικασία που θα ακολουθηθεί ποικίλλει ανάλογα με το υπό εξέταση ζήτημα, ανάγεται δε στη διακριτική ευχέρεια της διοίκησης (Βλέπε Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.ά. (1996) 3 Α.Α.Δ. 503). Η δε επάρκεια της αιτιολογίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα πραγματικά και νομικά περιστατικά της υπόθεσης, ενώ η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης συμπληρώνεται και/ή αναπληρώνεται μέσα από τα στοιχεία του φακέλου του Αιτητή ήτοι της έκθεσης/εισήγησης του λειτουργού η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της απόφασης του εξουσιοδοτημένου από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιου λειτουργού, όπως επίσης και από το σύνολο της όλης διοικητικής ενέργειας με αποτέλεσμα να καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Σημειώνεται σε αυτό το σημείο ότι υπάρχει εκτενέστατη αξιολόγηση όλων των συναφών στοιχείων του αιτήματος του Αιτητή από τον λειτουργό στο μέρος της έκθεσης/εισήγησης και/ή αξιολόγησης κινδύνου επιστροφής σε συνάρτηση με την περιοχή διαμονής του όπου γίνεται παράθεση πληροφοριών αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας και/ή εκτενής καταγραφή εξωτερικών πηγών πληροφόρησης. Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων του Αιτητή, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να του αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

 

Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.