ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

Υπόθεση αρ. 2581/2023

 

30 Απριλίου 2026

 

[Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

H.G.

Αιτητής

και

Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ' ων η αίτηση

Χ. Παφίτη (κα) για Γ. Βασιλόπουλος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε, Δικηγόροι για τον Αιτητή

Ν. Κουρσάρης (κος), Δικηγόρος για τους Καθ' ων η αίτηση

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.: Με την προσφυγή του ο αιτητής, αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 17/07/2023, η οποία κοινοποιήθηκε στον αιτητή στις 27/07/2023 και δια της οποίας απορρίφθηκε η αίτηση του για παροχή διεθνούς προστασίας, ως άκυρης και στερούμενης οποιουδήποτε νομικού αποτελέσματος.

Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου που κατατέθηκε στα πλαίσια των Διευκρινήσεων της παρούσας προσφυγής ως Τεκμήριο 1, ο αιτητής είναι ενήλικας από τη Νιγηρία και στις 27/05/2022 υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Στις 17/07/2023 διεξήχθη συνέντευξη στον αιτητή από αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου. Ακολούθως, στις 17/07/2023 ο αρμόδιος λειτουργός ετοίμασε Εισηγητική Έκθεση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου σχετικά με τη συνέντευξη του αιτητή. Στις 17/07/2023 ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης του Αιτητή. Στις 27/07/2023, η Υπηρεσία Ασύλου, εξέδωσε επιστολή ενημέρωσης περί ης απόρριψης του αιτήματος του αιτητή, η οποία παραλήφθηκε και υπογράφηκε ιδιοχείρως από τον αιτητή αυθημερόν.

Στη συνέχεια, ο αιτητής καταχώρησε την υπό εξέταση προσφυγή εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου.

Η συνήγορος του αιτητή στα πλαίσια της προσφυγής και της γραπτής αγόρευσης, προώθησε διάφορους λόγους ακύρωσης προς υποστήριξη του αιτήματος για ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης, τους οποίους εν τέλει εγκατέλειψε κατά το στάδιο των διευκρινήσεων και διατήρησε μόνο τους λόγους ακύρωσης που αφορά την μη διεξαγωγή δέουσας έρευνας και την μη επαρκή αιτιολογία. Ενόψει των δηλώσεων της ευπαίδευτης συνηγόρου του αιτητή, όλοι οι λόγοι ακύρωσης ως καταγράφονται στην προσφυγή, πέραν από τους προαναφερθέντες λόγους ακύρωσης, αποσύρονται και απορρίπτονται.

Οι καθ' ων η αίτηση αντιτάσσουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καθ' όλα νόμιμη, λήφθηκε κατόπιν δέουσας έρευνας και σωστής ενάσκησης των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στους καθ΄ ων η αίτηση, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη και απορρίπτουν τους προωθούμενους ισχυρισμούς ως νόμω και ουσία αβάσιμους.

Θα προχωρήσω να εξετάσω τον λόγο ακύρωσης που διατήρησε η συνήγορος του αιτητή, ήτοι τον ισχυρισμό περί μη διενέργειας της δέουσας έρευνας εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση.

Κατά πάγια νομολογία, η επάρκεια της έρευνας, η έκταση και ο τρόπος διεξαγωγής της, ποικίλει ανάλογα με τα υπό διερεύνηση γεγονότα. Προκαθορισμένος τρόπος δεν υπάρχει. Με την προϋπόθεση ότι η έρευνα είναι επαρκής, το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στον τρόπο που η διοίκηση επέλεξε να διερευνήσει το θέμα, ούτε και υποκαθιστά τα υπ' αυτής διαπιστωθέντα πρωτογενή ευρήματα (βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών κ.ά. (1999) 3 Α.Α.Δ. 447 και Ράφτης ν. Δημοκρατίας κ.ά. (2002) 3 Α.Α.Δ. 345 και Κώστας Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 1002/2009, ημερ. 27.10.2011).

Στη βάση της πιο πάνω υποχρέωσης του αρμόδιου οργάνου για δέουσα έρευνα θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν οι ισχυρισμοί του αιτητή σε όλα τα στάδια εξέτασης του αιτήματός του, για να διαφανεί εάν όντως το αρμόδιο όργανο προέβη στη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα.

Κατά την υποβολή αιτήματος διεθνούς προστασίας, ο αιτητής δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του διότι η ζωή του απειλείτο. Ως κατέγραψε, προέρχεται από έναν πολιτισμό όπου επιβάλλεται ο πρωτότοκος υιός της οικογένειας να υπηρετεί ένα ‘ιερό’ (shrine) ως κληρονομική υποχρέωση. Ως κατέγραψε, κάθε πρωτότοκος υιός σημαδεύεται κατά τη γέννηση με ένα διαβολικό μαχαίρι, γεγονός που τον καθιστά αυτόματα υπεύθυνο για την ανάληψη του ‘ιερού’ (shrine) όταν συμπληρώσει το 23ο έτος της ηλικίας του. Ο πατέρας του υπηρετούσε το ‘ιερό’ (shrine) και πλέον θέλουν να αναλάβει αυτός αυτόν τον ρόλο καθότι ο πατέρας του απεβίωσε, το οποίο όμως αρνείται διότι έρχεται σε αντίθεση με την πίστη του ως Χριστιανού. (βλ. ερ. 1 του Δ.Φ.).

Κατά τη διάρκεια της προφορικής του συνέντευξης και ως προς τα προσωπικά του στοιχεία, ο αιτητής δήλωσε ότι είναι Νιγηριανής καταγωγής, προερχόμενος από την πόλη Abavo της τοπικής αρχής Ika South, στην πολιτεία Delta, η οποία αποτελεί τον τόπο γέννησης του.  Η περιοχή προηγούμενης συνήθης διαμονής του ήταν η Abuja, στην οποία διέμενε από το 2016, μέχρι να εγκαταλείψει την χώρα του.

Περαιτέρω, ως προς τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, δήλωσε ότι είναι Χριστιανός, ενώ ως προς την οικογενειακή του κατάσταση ανέφερε ότι είναι άγαμος. Αναφορικά με το μορφωτικό του επίπεδο, δήλωσε πως έχει λάβει πρωτοβάθμια εκπαίδευση στην χώρα καταγωγής του, ενώ σε σχέση με το επαγγελματικό του προφίλ, δήλωσε πως εργαζόταν ως οικοδόμος για τέσσερα έτη στην πρωτεύουσα Abuja.

Αναφορικά με τους λόγους που τον ώθησαν να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής, κατά το στάδιο της ελεύθερης αφήγησης, ανέφερε ότι η ζωή του βρισκόταν σε κίνδυνο από την κοινότητά του, επειδή αρνήθηκε να λατρεύει ένα είδωλο. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, του αναλογούσε η ευθύνη να υπηρετεί το είδωλο. Πρόκειται, όμως, για πρακτική που δεν εντάσσεται στην θρησκεία του, καθώς είναι Χριστιανός, και για το λόγο αυτό εγκατέλειψε τη χώρα και μετέβη στην Abuja. (βλ. ερ. 20 του Δ.Φ.).

Ερωτηθείς σχετικά με το όνομα της θρησκείας του πατέρα του, απάντησε ότι υπηρετούσε ένα ‘ιερό΄(shrine), το οποίο ουσιαστικά σήμαινε πολλά είδωλα. (βλ. ερ. 19 του Δ.Φ.).

Αναφορικά με το κατά πόσο ο ίδιος και η μητέρα του γνώριζαν ότι ο πατέρας του ήταν ειδωλολάτρης, απάντησε θετικά. Ερωτώμενος να εξηγήσει τις εμπειρίες του με τον πατέρα του και τα πράγματα που λάτρευε, δήλωσε ότι ο πατέρας του έφευγε τις νύχτες καθότι ήταν ειδωλολάτρης και πραγματοποιούσε θυσίες. Ωστόσο, ο ίδιος δεν υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας αυτών, καθώς δεν διέμενε μαζί του. Διευκρίνισε ότι κατοικούσε στην Abuja από το 2016 έως την αναχώρησή του από τη χώρα.

Ερωτώμενος γιατί φοβόταν να αναλάβει την θέση του πατέρα του, δήλωσε ότι είναι Χριστιανός και είναι ενάντια στην θρησκεία του.

Ερωτηθείς κατά πόσο υπήρξε κάποια συνέπεια από την κοινότητα λόγω της άρνησής του να αναλάβει την θέση του πατέρα του, απάντησε ότι τον είχαν σημαδέψει στο στομάχι όταν ήταν μικρός και ότι μετέπειτα τον απείλησαν πως, εάν δεν επέστρεφε από την Abuja, θα τον σκοτώσουν. Όταν ερωτήθηκε πότε ήταν η πρώτη φορά που έλαβε απειλές, ο ίδιος δήλωσε ότι δεν θυμόταν. Πρόσθεσε ότι οι απειλές προέρχονταν από τους χωρικούς και ότι ο λόγος που τον απειλούσαν ήταν γιατί αρνήθηκε να αναλάβει την θέση του πατέρα του. Ο αιτητής ανέφερε ότι οι απειλές λάμβαναν χώρα πρόσωπο με πρόσωπο από τρίτα πρόσωπα που έστελναν, άλλες φορές οι απειλές ήταν πνευματικές και τις έβλεπε στα όνειρά του. Ερωτηθείς σχετικά με το τι έκανε για να προστατεύσει τον εαυτό του, απάντησε ότι εγκατέλειψε την χώρα του. (βλ. ερ. 17 του Δ.Φ.).

Ερωτηθείς κατά πόσο ήταν πιθανό να έχουν βρει κάποιον άλλον να αντικαταστήσει τον πατέρα του, απάντησε ότι η πρακτική είναι «από οικογένεια σε οικογένεια», προσθέτοντας ότι η θέση θα παραμείνει κενή. (βλ. ερ. 17 του Δ.Φ.).

Ερωτηθείς τι πιστεύει πως θα του συμβεί σε περίπτωση επιστροφής του στη Νιγηρία, απάντησε πως θα θανατωθεί. (βλ. ερ. 16 του Δ.Φ.).

Ο αρμόδιος λειτουργός αξιολογώντας τις δηλώσεις του αιτητή, κατά το στάδιο της συνέντευξης του, σχημάτισε δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς. Ο πρώτος αναφορικά με την ταυτότητα, την περιοχή καταγωγής και τα προσωπικά του στοιχεία/προφίλ, και ο δεύτερος αναφορικά με τον ισχυριζόμενο φόβο δίωξης του αιτητή από την κοινότητα του, υπό την μορφή απειλών, λόγω άρνησης να πάρει την θέση του πατέρα του, που απεβίωσε, ως ειδωλολάτρης.

Ειδικότερα, στον πρώτο ισχυρισμό κρίθηκε ότι στοιχειοθετήθηκε τόσο η εσωτερική όσο και η εξωτερική αξιοπιστία του καθώς ο αιτητής προσκόμισε πρωτότυπο διαβατήριο από τη χώρα καταγωγής του, ενώ οι δηλώσεις του επιβεβαιώθηκαν από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης.

Σε ό,τι αφορά στον δεύτερο ισχυρισμό, είναι θέση των Καθ' ων ότι η αφήγησή του παρουσιάζει σημαντικά προβλήματα αξιοπιστίας. Ειδικότερα, ως προς την εσωτερική αξιοπιστία, διαπιστώνονται ασάφειες, αντιφάσεις, αοριστίες, έλλειψη ευλογοφάνειας και έλλειψη επαρκών πληροφοριών. Ως καταγράφει ο αρμόδιος λειτουργός, ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να δώσει μια εύλογη απάντηση σχετικά με την θρησκεία του πατέρα του, ενώ όταν του ζητήθηκε να εξηγήσει τι εννοεί με την λέξη «shrine», την οποία χρησιμοποιούσε καθ’ όλη τη διάρκεια της συνέντευξης, απάντησε με ασάφεια ότι σήμαινε πολλά είδωλα («many idols»).

Επισημάνθηκε επίσης η αναφορά του Αιτητή κατά την καταγραφή της αρχικής αίτησης, στο ότι ανέφερε ότι, ως πρωτότοκος υιός της οικογένειας, είχε την ευθύνη να υπηρετεί το «shrine» ως κληρονομική υποχρέωση και σε μεταγενέστερη καταγραφή, ισχυρίστηκε ότι στιγματίστηκε με ένα διαβολικό μαχαίρι κατά τη γέννα, μαζί με άλλα τελετουργικά, με αποτέλεσμα να προσθέσει ότι με το κλείσιμο των 23 ετών το «shrine» θα τον καταλείψει αυτόματα και κληθείς να εξηγήσει την εν λόγω ασυνέπεια, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης του, υπεκφεύγοντας, ανέφερε μόνο ότι όταν ήταν μικρός του είχαν κάνει σημάδι στο στομάχι.

Ως επισημάνθηκε από τον αρμόδιο λειτουργό, σε διευκρινιστικές ερωτήσεις σχετικά με την οικογένειά του, ο Αιτητής έδινε αόριστες και ασαφείς απαντήσεις, όπως ότι γνώριζε ο ίδιος και η μητέρα του για τη λατρεία του πατέρα του, και ότι ο τελευταίος έφευγε τις νύχτες για να λατρεύει τα είδωλα, πραγματοποιώντας θυσίες.

Σχετικά με την ισχυριζόμενη δίωξη από την κοινότητά του, όταν ερωτήθηκε κατά πόσο του προξένησαν οποιαδήποτε επιβλαβή ενέργεια, απάντησε με αοριστία, ασάφεια και επιπολαιότητα ότι του είχαν κάνει ένα σημάδι στο στομάχι όταν ήταν βρέφος. Στη συνέχεια, τροποποιώντας τα λεγόμενά του, ανέφερε ότι τον απειλούσαν. Όταν δε ερωτήθηκε εάν προσπάθησαν να του κάνουν πραγματικά κακό, απάντησε αρνητικά.

Σχετικά με τις ισχυριζόμενες απειλές από την κοινότητα, ως τονίστηκε, ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να παρέχει επαρκείς πληροφορίες, τεκμηριωμένα γεγονότα ή χρονολογίες. Αντίθετα, βασιζόταν σε μη υπαρκτά γεγονότα, υποστηρίζοντας ότι τον απειλούσαν ακόμη και πνευματικά μέσω των ονείρων του.

Καταλήγοντας, ο αρμόδιος λειτουργός ανέφερε ότι η ισχυριζόμενη δίωξη του αιτητή δεν υφίσταται, καθώς οι απαντήσεις του ήταν αόριστες, ασαφείς και μη ευλογοφανείς. Επιπλέον, από την ημέρα που απεβίωσε ο πατέρας του (2020) δεν προέκυψε οποιοδήποτε γεγονός εις βάρος του μέχρι τον Απρίλιο του 2022, οπότε και εγκατέλειψε τη χώρα του. Επιπρόσθετα, από τα λεγόμενά του, ως τονίστηκε, δεν προέκυψε ότι υπέστη οποιαδήποτε μορφή δίωξης που να δικαιολογεί την απόφαση του να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του.

Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία, σημειώθηκε ότι τα όσα ανέφερε στη συνέντευξη του αποτελούν το μοναδικό τεκμήριο προς υποστήριξη του αιτήματος του και δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι που να δικαιολογούν την οποιαδήποτε ανάλυση των εν λόγω δεδομένων μέσω άλλων πηγών πληροφόρησης. Επισημάνθηκε ότι ο Αιτητής κατέθεσε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης του ένα πιστοποιημένο αντίγραφο φωτογραφικού υλικού, σφραγισμένο και υπογεγραμμένο, με ημερομηνία 02/02/2022, που απεικονίζει την κοιλιακή του χώρα ζωγραφισμένη με ένα σύμβολο. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι το σύμβολο αυτό είχε τοποθετηθεί από την κοινότητά του όταν ήταν βρέφος, γεγονός που ανέφερε και κατά τη διάρκεια της συνέντευξης. Υπό το φως των ανωτέρω, και δεδομένου ότι υπέπεσε σε ασάφειες, αοριστίες, έλλειψη ευλογοφάνειας και έλλειψη επαρκών πληροφοριών, ο ισχυρισμός του αιτητή ότι δέχθηκε απειλές από την κοινότητα του λόγω της άρνησής του να αναλάβει τη θέση του αποθανόντος πατέρα του ως ειδωλολάτρης, δεν κρίθηκε αξιόπιστος στο σύνολο του.

Ενόψει των πιο πάνω ευρημάτων, ο αρμόδιος λειτουργός, αξιολογώντας περαιτέρω τον κίνδυνο που διατρέχει ο αιτητής στη χώρα καταγωγής του και λαμβάνοντας υπόψη το προφίλ του αιτητή, έκρινε ότι δεν δικαιούται προσφυγικό καθεστώς, αφού στο πρόσωπο του δεν συντρέχουν εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης για ένα από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 3 και 3Δ του Περί Προσφύγων Νόμου ήτοι την εθνικότητα, την φυλή, τη θρησκεία, την ιδιότητα μέλους σε μια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα ή την πολιτική γνώμη όπως περιγράφεται στο άρθρο 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951. Περαιτέρω, θεώρησε ότι δεν δικαιολογείται αναγνώριση συμπληρωματικής προστασίας στο πρόσωπο του αιτητή, καθότι ο κίνδυνος που μπορεί να αντιμετωπίσει ο αιτητής σε περίπτωση επιστροφής του δεν συνιστά πραγματικό κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή βασανιστηρίων ή απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης δυνάμει του άρθρου 19(2) (α) και (β) του περί Προσφύγων Νόμου. Επιπρόσθετα, η αρμόδια αρχή, έκρινε ότι ούτε και οι προϋποθέσεις για χορήγηση συμπληρωματικής προστασίας συντρέχουν δυνάμει του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, μιας και στην πόλη Abavo της πολιτείας Delta της Νιγηρίας, όπου αναμένεται να επιστρέψει ο αιτητής,  δεν επικρατούν συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας κατά των αμάχων λόγω εσωτερικής και/ή διεθνούς ένοπλης σύγκρουσης. 

Ενόψει των πιο πάνω αναφερθέντων, κρίνω ότι οι καθ΄ων η αίτηση δεν έχουν προβεί σε ορθή έρευνα όσον αφορά τον τόπο τελευταίας διαμονής του αιτητή όπως και όσον αφορά την επικρατούσα κατάσταση ασφαλείας στον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του και ο ισχυρισμός περί έλλειψης δέουσας έρευνας κρίνεται βάσιμος μόνο ως προς αυτό το κομμάτι, έρευνα στην οποία, ενόψει της δικαιοδοσίας του, θα προβεί το παρόν Δικαστήριο.

Κρίνω σκόπιμο σε αυτό το σημείο να αναφέρω επίσης ότι, η κατάληξή μου αυτή δεν καθορίζει την τύχη της υπό κρίση προσφυγής, ενόψει της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου να προβαίνει σε έλεγχο της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, εξετάζοντας πλήρως και από τούδε και στο εξής (ex nunc) τα γεγονότα και τα νομικά ζητήματα που τη διέπουν. Επομένως, θα προχωρήσω να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης στη βάση του άρθρου 11 (3) (α) του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν. 73(I)/2018) και ενόψει τούτου να κρίνω αν ορθά το αρμόδιο όργανο απέρριψε το αίτημα του αιτητή.

Κατ΄αρχάς, κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι όσον αφορά τον πρώτο ισχυρισμό περί του τόπου καταγωγής και τελευταίου τόπου διαμονής του αιτητή, ο αιτητής στην συνέντευξη του είχε αναφέρει ότι γεννήθηκε στην πόλη Abavo στην πολιτεία Delta, αλλά μετακόμισε μετέπειτα στην πόλη Abuja, όπου αποτέλεσε ως δήλωσε τον τόπο συνήθους τελευταίας διαμονής του, μέχρι και την μέρα που εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του.

Επομένως, όσον αφορά τον πρώτο ισχυρισμό καταλήγω ότι τόπος καταγωγής του αιτητή ήταν η πόλη Abavo της πολιτεία Delta όπως και στην βάση των λεγόμενων του αιτητή, διαπιστώνω ότι ο τελευταίος τόπος διαμονής του αιτητή υπήρξε η πόλη Abuja, καθότι ο ίδιος δήλωσε ότι διέμενε εκεί από το 2016, μέχρι και που εγκατέλειψε την χώρα του. 

 

Σε σχέση με τον δεύτερο ισχυρισμό του, λαμβάνοντας υπόψιν τις δηλώσεις του Αιτητή, ως αυτές προβλήθηκαν καθ’ όλη τη διαδικασία εξέτασης του αιτήματός του και οι οποίες παρατέθηκαν λεπτομερώς ανωτέρω, παρατηρώ εκ προοιμίου ότι αυτός δεν ήταν σε θέση να τεκμηριώσει αρκούντως τους ισχυρισμούς του περί του ισχυριζόμενου φόβου δίωξης του γύρω από τις απειλές από την κοινότητα του, λόγω της άρνησης του να αναλάβει την θέση του πατέρα του, ο οποίος είχε αποβιώσει, ως ειδωλολάτρης.

Ορθώς, λοιπόν, κρίθηκε από τους Καθ’ ων ότι τα όσα προβλήθηκαν στη συνέντευξη του Αιτητή έθεταν ευλόγως εν αμφιβόλω την αξιοπιστία των ισχυρισμών του, καθότι δεν ήταν σε θέση να παράσχει επαρκείς και συγκεκριμένες πληροφορίες αναφορικά με τον προβαλλόμενο φόβο δίωξης, ενώ οι απαντήσεις του στερούνταν εύλογα αναμενόμενων λεπτομερειών και εμφάνιζαν ελλείψεις και ασυνέπειες ως προς τον κίνδυνο που ισχυρίστηκε ότι διατρέχει από τους συγχωριανούς του λόγω της άρνησής του να αναλάβει τη θέση του αποβιώσαντος πατέρα του. Ειδικότερα, η γενικόλογη και μη τεκμηριωμένη απάντηση του στην ερώτηση να εξηγήσει τι είναι το «shrine», λέξη την οποία χρησιμοποιούσε καθ’ όλη την διάρκεια της συνέντευξης του, πλήττει την εσωτερική αξιοπιστία, γιατί δεν συνάδει με τα αναμενόμενα προσωπικά δεδομένα ή γνώσεις ενός ατόμου που υποστηρίζει ότι καλείτο να υπηρετήσει συγκεκριμένο θρησκευτικό ρόλο. Θα συμφωνήσω με την αξιολόγηση στην οποία έχει προβεί ο αρμόδιος λειτουργός ως καταγράφεται στην έκθεση – εισήγηση και με τα σημεία που εντόπισε περί του να καταλήξει σε εύρημα περί της μη αξιοπιστίας του αιτητή,  και επομένως παρέλκει η όποια επανάληψη τους.

Ενόψει των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ότι τα εξιστορηθέντα από τον Αιτητή δεν φέρουν τα χαρακτηριστικά βιωματικής αφήγησης και, ως εκ τούτου, ο υπό εξέταση ισχυρισμός κρίνεται ως εσωτερικά μη αξιόπιστος.

Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία, θα συμφωνήσω με τα καταγραφέντα στην έκθεση-εισήγηση του αρμόδιου λειτουργού και επισημαίνω περαιτέρω ότι, λόγω της αμιγώς προσωπικής φύσεως των ισχυρισμών, δεν προκύπτουν επαρκή στοιχεία επιδεκτικά επαλήθευσης από εξωτερικές πηγές.

Κατά συνέπεια, ο σχετικός ισχυρισμός απορρίπτεται ως εσωτερικά και εξωτερικά αναξιόπιστος. 

Υπό το φως των πραγματικών περιστατικών της υπό κρίση υπόθεσης που έγιναν αποδεκτά, κρίνεται ότι ορθώς οι Καθ' ων η αίτηση διαπίστωσαν, σύμφωνα και με τα πιο πάνω, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την αναγνώριση του Αιτητή ως πρόσφυγα, καθώς όπως προκύπτει από το πιο πάνω ιστορικό, ο αιτητής δεν τεκμηρίωσε κατά τρόπο κανένα απολύτως ισχυρισμό ο οποίος στοιχειοθετεί βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης, που να εμπίπτει στις προϋποθέσεις αναγνώρισης του καθεστώτος του πρόσφυγα στο πρόσωπό του, έτσι όπως η έννοια του πρόσφυγα ερμηνεύεται στην Σύμβαση της Γενεύης του 1951 και από τον Περί Προσφύγων Νόμο, καθότι ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας, ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων σύμφωνα με το άρθρο 3 του Περί Προσφύγων Νόμου.

Συνακόλουθα ο αιτητής δεν επικαλέστηκε κανέναν ουσιώδη λόγο που να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη υπό τη μορφή θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή βασανιστηρίων, εξευτελιστικής ή απάνθρωπης μεταχείρισης ή τιμωρίας, για να του δοθεί συμπληρωματική προστασία σύμφωνα με το άρθρο 19 (2) (α), (β) του Περί Προσφύγων Νόμου.

Περαιτέρω, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν συντρέχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, ο Αιτητής, σε περίπτωση επιστροφής  στη χώρα καταγωγής του θα αντιμετωπίσει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, ως οι διατάξεις του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου προβλέπουν, το Δικαστήριο ανέτρεξε σε έγκυρες πηγές πληροφόρησης για τη χώρα του Αιτητή, προς εξέταση της κατάστασης που επικρατεί στην πολιτεία Federal Capital Territory, όπου ανήκει και η πρωτεύουσα της χώρας Abuja η οποία έχει γίνει δεκτό ότι αποτελεί τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή στη χώρα καταγωγής του.

Σύμφωνα δε, με το WAR WATCH (World Assessment and Tracking of Civilian Harm), που αποτελεί διαδικτυακή πληροφοριακή πύλη της Ακαδημίας της Γενεύης (Geneva Academy of International Humanitarian Law and Human Rights) για την καταγραφή και ανάλυση ενόπλων συγκρούσεων σε παγκόσμιο επίπεδο, κατά την περίοδο (αναφοράς) μεταξύ Ιουλίου 2024 και Ιουνίου 2025, η Νιγηρία εμπλέκεται από το 2009 στις βορειοανατολικές περιοχές της χώρας, σε δύο μη-διεθνείς ένοπλες συγκρούσεις κατά των μη κρατικών ένοπλων ομάδων Boko Haram και του Ισλαμικού Κράτους στην επαρχία της Δυτικής Αφρικής (ISWAP), καθώς επίσης, στη Νιγηρία υπάρχει και μια μη-διεθνής ένοπλη σύρραξη μεταξύ του ISWAP και της Boko Haram.^[1]

Περαιτέρω, σε σχετική αναφορά του ACLED (Armed Conflict Location & Event Data) του Δεκεμβρίου του 2025, καταγράφονται περιστατικά βίας/ασφαλείας σε περιοχές πλησίον των βορειοδυτικών και δυτικών συνόρων της Νιγηρίας (πολιτείες Sokoto και Kebbi), από ‘ηνωμένες’ επιχειρήσεις παραστρατιωτικών ομάδων της ISWAP, όπως οι JNIM και ISSP (οι οποίες δρουν κυρίως σε χώρες της ευρύτερης περιοχής της Ζώνης του Sahel).[2]

Όσον αφορά την ομοσπονδιακή επικράτεια Federal Capital Territory όπου ανήκει η πόλη Abuja, τόπος συνήθους διαμονής του αιτητή, για σκοπούς πληρότητας της έρευνας, παραθέτω αριθμητικά δεδομένα επί των περιστατικών ασφαλείας στη συγκεκριμένη περιοχή.  Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης τις 17/04/2026), καταγράφηκαν 75 περιστατικά πολιτικής βίας (“political violence”, που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/ απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 54 θάνατοι.^[3]

Δεδομένου ότι ο συνολικός πληθυσμός της ομοσπονδιακής επικράτειας Federal Capital Territory ανέρχεται σε 3,067,500 κατοίκους^[4], καθίσταται κατανοητό ότι ο ανωτέρω αναφερόμενος αριθμός θανάτων στην εν λόγω περιοχή δεν ανέρχεται σε τόσο υψηλά επίπεδα σε σχέση με το συνολικό πληθυσμό της περιοχής, έτσι ώστε να μπορεί να συναχθεί ότι ο αιτητής θα εκτεθεί σε κίνδυνο σοβαρής βλάβης λόγω αδιάκριτης βίας εάν επιστρέψει στον τόπο συνήθους διαμονής του. 

Κατά συνέπεια, η πόλη Abuja, δεν φαίνεται να πλήττεται από συγκρούσεις και περιστατικά βίας οι οποίες πληρούν το όριο του άρθρου 15(γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, ως αυτό ερμηνεύθηκε νομολογιακά στις αποφάσεις C-465/07 - Elgafaji και C‑285/12 - Diakité του ΔΕΕ[5]. Πέραν τούτου, λαμβάνοντας υπόψιν και το προσωπικό προφίλ του Αιτητή, διαπιστώνω ότι απουσιάζουν ιδιαίτερες επιβαρυντικές περιστάσεις, δεδομένου ότι ο αιτητής συνιστά ενήλικα, υγιή, αρτιμελή άνδρα, διαθέτον μορφωτικό επίπεδο. Συμπερασματικά, δεν κρίνω ότι ανακύπτουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι ο Αιτητής θα διατρέξει κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του και συγκεκριμένα στην πόλη Abuja της πολιτείας Federal Capital Territory.

Θα προχωρήσω με την εξέταση του ισχυρισμού περί ελλιπούς και/ή ανεπαρκούς αιτιολόγησης της προσβαλλόμενης απόφασης. Δεν διαπιστώνω παραβίαση του άρθρου 26 του Ν. 158 (ι)/1999. Εν αντιθέσει, στην βάση των σχετικών με τις προϋποθέσεις χορήγησης καθεστώτος  διεθνούς προστασίας διατάξεων, παρατηρώ ότι στην σχετική Έκθεση του αρμόδιου λειτουργού όσο και στην απόφαση των καθ' ων η αίτηση αναφέρονται επαρκώς οι λόγοι, νομικοί και πραγματικοί, για τους οποίους απορρίφθηκε η επίδικη αίτηση ασύλου. Ενόψει των πιο πάνω αναφερθέντων, ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίπτεται ως αβάσιμος.

Με βάση το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου τα οποία περιορίζονται στο περιεχόμενο του σχετικού διοικητικού φακέλου, αφού ουδεμία περαιτέρω μαρτυρία προσκομίστηκε στα πλαίσια της παρούσας προς υποστήριξη της αιτήσεως και αφού εξέτασα, τόσο τη νομιμότητα, όσο και την ουσία της υπό αναφορά υπόθεσης, καταλήγω ότι το αίτημα του αιτητή εξετάστηκε επιμελώς σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και εύλογα η Υπηρεσία Ασύλου απέρριψε την αίτηση του αιτητή.

Εν τέλει, σημειώνεται ότι ο Υπουργός Εσωτερικών, ασκώντας την εξουσία που του παρέχει το άρθρο12Βτρις του περί Προσφύγων Νόμου, Ν.6(Ι)/2000, έκδωσε την Κ.Δ.Π 145/2025, δυνάμει της οποίας η Νιγηρία περιλαμβάνεται στον κατάλογο των χωρών με τις ασφαλείς χώρες ιθαγένειας. Ο αιτητής στην παρούσα δεν έχει προβάλει οποιοδήποτε λόγο για να θεωρηθεί ότι η χώρα αυτή δεν είναι ασφαλής χώρα ιθαγένειας, στη βάση των όσων διαλαμβάνονται από το αρ.12Βτρις (6).

 

 

Η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με € 1000 έξοδα υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή.

 

 

                                                                                     Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.