ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

                                                                       

                                                                               Υπόθεση αρ. 3181/2024

                                   

30 Απριλίου 2026

 

[Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

          F.O.O.

                                                                                                                                                                                                                                             Αιτητής

και

 

ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΑΣΥΛΟΥ

 

                                                                                             Καθ' ων η αίτηση

 

                                                                                                                          

Μ. Σουρουλλά (κα) για Μ. Σουρουλλά & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., Δικηγόροι για Αιτητή

 

Μ. Βασιλείου (κα) για Α. Πάλλη (κα), Δικηγόρος για τους Καθ' ων η αίτηση

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π:   Με την προσφυγή του ο Αιτητής, αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 20/07/2024, η οποία του κοινοποιήθηκε στις 09/08/2024 και δια της οποίας απορρίφθηκε η αίτηση του για παροχή διεθνούς προστασίας, ως παράνομης, άκυρης και στερούμενης οποιουδήποτε νομικού αποτελέσματος.

Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου που κατατέθηκε στα πλαίσια των Διευκρινήσεων της παρούσας προσφυγής ως Τεκμήριο 1, ο Αιτητής είναι ενήλικας από τη Νιγηρία και στις 03/01/2022 υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Στις 04/06/2024 διεξήχθη συνέντευξη στον Αιτητή από αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου. Ακολούθως, στις 19/07/2024 ο αρμόδιος λειτουργός ετοίμασε Εισηγητική Έκθεση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου σχετικά με τη συνέντευξη του Αιτητή και την 20/07/2024, ο εξουσιοδοτημένος λειτουργός από τον Υπουργό Εσωτερικών να εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου αποφάσισε όπως να μην παραχωρηθεί στον Αιτητή καθεστώς διεθνούς προστασίας. Στις 09/08/2024 η Υπηρεσία Ασύλου ετοίμασε επιστολή ενημέρωσης προς τον Αιτητή σχετικά με την απόρριψη του αιτήματος του. Η επιστολή και η αιτιολόγηση της απόφασης, παραλήφθηκε και υπογράφτηκε ιδιοχείρως από τον Αιτητή την ίδια ημέρα, ήτοι 09/08/2024.

Στη συνέχεια, ο Αιτητής καταχώρησε την υπό εξέταση προσφυγή εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου.

Η συνήγορος του Aιτητή στα πλαίσια της προσφυγής και της γραπτής αγόρευσης, προώθησε διάφορους λόγους ακύρωσης προς υποστήριξη του αιτήματος για ακύρωσης της προσβαλλόμενης πράξης, τους οποίους εν τέλει εγκατέλειψε κατά το στάδιο των διευκρινήσεων και διατήρησε μόνο τους λόγους ακύρωσης που αφορούν την τη μη διεξαγωγή δέουσας έρευνας και την πλάνη περί τα πράγματα. Ενόψει των δηλώσεων της ευπαίδευτης συνηγόρου του Αιτητή, όλοι οι λόγοι ακύρωσης ως καταγράφονται στην προσφυγή, πέραν από τους προαναφερθέντες λόγους ακύρωσης, αποσύρονται και απορρίπτονται.

Οι Καθ' ων η αίτηση αντιτάσσουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καθ' όλα νόμιμη, λήφθηκε κατόπιν δέουσας έρευνας και σωστής ενάσκησης των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στους Καθ΄ ων η αίτηση, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη και απορρίπτουν τους προωθούμενους ισχυρισμούς ως νόμω και ουσία αβάσιμους.

Θα προχωρήσω να εξετάσω τον λόγο ακύρωσης περί μη διεξαγωγή δέουσας έρευνας εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση που διατήρησε η συνήγορος του Αιτητή ήτοι τον ισχυρισμό.

Κατά πάγια νομολογία, η επάρκεια της έρευνας, η έκταση και ο τρόπος διεξαγωγής της, ποικίλει ανάλογα με τα υπό διερεύνηση γεγονότα. Προκαθορισμένος τρόπος δεν υπάρχει. Με την προϋπόθεση ότι η έρευνα είναι επαρκής, το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στον τρόπο που η διοίκηση επέλεξε να διερευνήσει το θέμα, ούτε και υποκαθιστά τα υπ' αυτής διαπιστωθέντα πρωτογενή ευρήματα (βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών κ.ά. (1999) 3 Α.Α.Δ. 447 και Ράφτης ν. Δημοκρατίας κ.ά. (2002) 3 Α.Α.Δ. 345 και Κώστας Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 1002/2009, ημερ. 27.10.2011).

Στη βάση της πιο πάνω υποχρέωσης του αρμόδιου οργάνου για δέουσα έρευνα θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν οι ισχυρισμοί του Αιτητή σε όλα τα στάδια εξέτασης του αιτήματός του, για να διαφανεί εάν όντως το αρμόδιο όργανο προέβη στη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα.

Κατά την υποβολή αιτήματος διεθνούς προστασίας, ο Αιτητής δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του λόγω της ανασφάλειας που υπήρχε λόγω απειλών που δεχόταν από μια φοιτητική αίρεση επειδή αρνήθηκε να συμμετάσχει στην εν λόγω, κατάσταση από την οποία δεν απαλλάχθηκε ακόμη και μετά από τις δύο προσπάθειές του να αλλάξει σχολεία και πολιτεία διαμονής καθότι ως κατέγραφε, έχουν υποομάδες σε όλη την Νιγηρία. (ερ. 1 του Δ.Φ.). 

 

Στο πλαίσιο της προσωπικής του συνέντευξης, ζητηθείς να προσδιορίσει τον τόπο καταγωγής και τελευταίας συνήθους διαμονής του, ο Αιτητής δήλωσε ότι γεννήθηκε στην περιοχή Ikeduru, στην πολιτεία Imo και διέμενε όλη του τη ζωή στην πολιτεία Imo και συγκεκριμένα στην πόλη Owerri (ερ. 38 του Δ.Φ.). O ίδιος είναι άγαμος και άτεκνος (ερ. 39 του Δ.Φ.). Οι γονείς του διαβιούν στην ίδια πολιτεία (Imo) και έχει τρεις αδελφούς και μία αδελφή οι οποίοι διαβιούν τόσο στη Νιγηρία όσο και στο Καμερούν (ερ. 39 του Δ.Φ.). Αναφορικά με την εκπαίδευσή του, ο Αιτητής είναι απόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και φοίτησε για δύο έτη χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του στο τμήμα Ιστορίας του Πανεπιστημίου της πολιτείας Imo (ερ. 39 του Δ.Φ.). Ο Αιτητής δεν έχει εργαστεί στη χώρα καταγωγής του καθότι τον συντηρούσαν οι γονείς του (ερ. 38 του Δ.Φ.).

 

Ως προς τους λόγους για τους οποίους φέρεται να εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής δήλωσε ότι αναγκάστηκε να αναχωρήσει επειδή άλλοι φοιτητές προσπάθησαν να τον εντάξουν σε μια ομάδα/ αίρεση (“cult”) που θεωρούσε επικίνδυνη, κάτι που ο ίδιος αρνήθηκε. Μετά από αυτό, δεχόταν συνεχώς εκφοβισμό, παρενόχληση και απειλές για τη ζωή του. Παρότι κατήγγειλε το περιστατικό στους καθηγητές του και αργότερα οι γονείς του απευθύνθηκαν στις αρχές, δεν υπήρξε αποτελεσματική προστασία. Τελικά, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο, ενώ η καταδίωξη συνεχίστηκε. (βλ. ερ. 36 του Δ.Φ.). Σε σχετική ερώτηση ανέφερε πως φοβάται πως θα τον σκοτώσουν τα μέλη της εν λόγω ομάδας/αίρεσης (“cult”) σε περίπτωση που επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του (ερ. 36 του Δ.Φ.).

 

Στα πλαίσια των διευκρινιστικών ερωτήσεων ο Αιτητής ανάφερε ότι κατά τη διάρκεια των σπουδών του και συγκεκριμένα το 2019 προσεγγίστηκε από μεγαλύτερους φοιτητές, οι οποίοι αρχικά εμφανίστηκαν φιλικά αλλά αργότερα προσπάθησαν να τον εντάξουν σε μια μυστική αιρετική ομάδα. Όταν αρνήθηκε, άρχισε να δέχεται εκφοβισμό, απειλές και σωματική βία, με αποτέλεσμα να σταματήσει να παρακολουθεί τα μαθήματα. Οι φοιτητές τον απειλούσαν ότι χωρίς τη συμμετοχή του δεν θα μπορέσει να ολοκληρώσει τις σπουδές του, χωρίς όμως να του εξηγήσουν ακριβώς τι θα έπρεπε να κάνει. (ερ. 34 – 35 του Δ.Φ.).

 

Σχετικά με την προσέγγισή του από την προαναφερθείσα ομάδα, ο Αιτητής δήλωσε ότι αρχικά προσεγγίστηκε από ομάδα φοιτητών που παρουσιάστηκαν ως φιλικοί και πρόθυμοι να τον καθοδηγήσουν στη ζωή του πανεπιστημίου. Στη συνέχεια όμως άρχισαν να του μιλούν για μια μυστική ομάδα στην οποία τον πίεζαν να ενταχθεί, υποστηρίζοντας ότι έτσι θα έχει προστασία και θα μπορέσει να ολοκληρώσει επιτυχώς τις σπουδές του. Το 2019, κατά την αρχή του δεύτερου εξαμήνου, οι πιέσεις αυτές έγιναν πιο έντονες. Όταν αρνήθηκε να συμμετάσχει, ξεκίνησε μια συστηματική εκστρατεία εκφοβισμού και βίας εις βάρος του. Μέλη της ομάδας τον εμπόδιζαν να παρακολουθεί μαθήματα, τον χτυπούσαν όταν τον έβρισκαν στις αίθουσες και τον ανάγκαζαν να αποφεύγει το πανεπιστήμιο. Η παρενόχληση ήταν συχνή και συνεχής, ενώ επεκτάθηκε και στον προσωπικό του χώρο, καθώς τον ενόχλησαν πολλές φορές ακόμη και στην οικία του. Έξι μήνες μετά την έναρξη αυτών των ανωτέρω περιστατικών, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το πανεπιστήμιο. Παρ’ όλα αυτά, η ομάδα συνέχισε να τον παρενοχλεί και μετά την αποχώρησή του, επισκεπτόμενη την οικία του, προκαλώντας καταστροφές και απειλώντας τον ότι θα τον σκοτώσουν αν δεν ενταχθεί, ωστόσο ο Αιτητής δεν γνώριζε πως αυτοί έμαθαν τη διεύθυνσή του. Παρά το γεγονός ότι κατήγγειλε τα περιστατικά στην αστυνομία, η παρέμβαση των αρχών δεν είχε αποτέλεσμα και η παρενόχληση συνεχίστηκε, γεγονός που τον έκανε να πιστεύει ότι η ομάδα έχει ευρεία παρουσία και επιρροή στο σύνολο της χώρας. (ερ. 33 – 34 του Δ.Φ.).

 

Ο Αιτητής ανέφερε ότι η προαναφερθείσα ομάδα ονομάζεται “Aromates” και τη χαρακτήρισε ως επικίνδυνη, ισχυριζόμενος ότι εμπλέκεται σε εγκληματικές πράξεις όπως βία, βιασμούς και δολοφονίες, καθώς και ότι συνδέεται με πολιτικούς, κάτι που έχει ακούσει από άλλους φοιτητές. Ο αιτητής δήλωσε ότι η ομάδα υπήρχε πριν εισαχθεί στο πανεπιστήμιο και ότι δρα κυρίως στους πανεπιστημιακούς χώρους, αλλά πιστεύει πως έχει παρουσία σε όλη τη Νιγηρία. Ως ανάφερε, τα μέλη της χρησιμοποιούν σύμβολα, όπως δύο σπαθιά, φορούν κόκκινους μπερέδες και στέλνουν απειλητικά μηνύματα. Πρόσθετα, α Αιτητής δήλωσε πως πιστεύει ότι στοχοποιήθηκε επειδή αρνήθηκε να ενταχθεί στην εν λόγω ομάδα και πιστεύει πως η συγκεκριμένη ομάδα μπορεί να τον εντοπίσει οπουδήποτε, ενδεχομένως επειδή έχουν τα στοιχεία και τη φωτογραφία του. Τέλος, δήλωσε ότι δεν γνωρίζει λεπτομέρειες για τη δομή, την ίδρυση ή τον τρόπο λειτουργίας της ομάδας, ούτε για αποτελεσματικά μέτρα προστασίας από το κράτος, ενώ έκφρασε την άποψη ότι οι πολίτες δεν προστατεύονται επαρκώς από τέτοιες οργανώσεις στη χώρα καταγωγής του. (ερ. 31 – 33 του Δ.Φ.).

 

Ακολούθως, ο Αιτητής περιέγραψε ότι μετά την καταγγελία της ομάδας/αίρεσης στην αστυνομία, τα μέλη της, τον στοχοποίησαν πιο έντονα, καθώς πίστευαν ότι εκείνος ήταν υπεύθυνος. Από τότε άρχισαν να τον απειλούν και να τον αναζητούν, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις τον εντόπισαν στην οικία του, όπου τον ξυλοκόπησαν και προκάλεσαν φθορές, απαιτώντας από τον ίδιο να ενταχθεί στην ομάδα. Ανέφερε δε ότι, παρότι προσπάθησε να μετακομίσει για να προστατευτεί, η ομάδα κατάφερνε να τον εντοπίζει και στη νέα του κατοικία. Οι επιθέσεις περιλάμβαναν απειλές θανάτου, καταστροφές περιουσίας και επαναλαμβανόμενη πίεση να αλλάξει γνώμη και να γίνει μέλος. Μετά από ένα σοβαρό περιστατικό που μεσολάβησε το 2021, εγκατέλειψε την οικία του και πήγε στους γονείς του, ενώ λίγους μήνες αργότερα έφυγε από τη χώρα. Δήλωσε ακόμη ότι φοβάται πως αν επιστρέψει θα τον σκοτώσουν, καθώς οι απειλές ήταν συνεχείς. Θεωρεί ότι οι αρχές δεν μπορούν να τον προστατεύσουν, αφού, παρά την καταγγελία του, η παρενόχληση δεν σταμάτησε. (ερ. 27 – 31 του Δ.Φ.).

Ο αρμόδιος λειτουργός αξιολογώντας τις δηλώσεις του Αιτητή, κατά το στάδιο της συνέντευξης του, σχημάτισε δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς, έναν αναφορικά με την υπηκοότητα, τη χώρα καταγωγής και τον τελευταίο τόπο διαμονής του, και έναν δεύτερο σχετικά με την άρνησή του να συμμετάσχει στην αιρετική ομάδα το 2019 και η οποία έκτοτε τον απειλεί.

Ειδικότερα, στον πρώτο κρίθηκε ότι στοιχειοθετήθηκε τόσο η εσωτερική όσο και η εξωτερική αξιοπιστία του. (ερ. 60 – 61 του Δ.Φ.).

Σε ό,τι αφορά τον δεύτερο ισχυρισμό, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι ο Αιτητής δεν παρείχε επαρκείς, σαφείς και ικανοποιητικές απαντήσεις.  Ειδικότερα, έκρινε ότι ο Αιτητής παρείχε ανεπαρκείς και ασαφείς απαντήσεις, καθώς δεν παρείχε συγκεκριμένες λεπτομέρειες για τον τρόπο προσέγγισης, τις απειλές ή τα γεγονότα που περιγράφει σχετικά με την εν λόγω αίρεση (“cult”). Επιπλέον, παρουσίασε ασυνέπειες και έλλειψη ακρίβειας σε ημερομηνίες και περιστατικά, καθώς και περιορισμένες πληροφορίες για τα εμπλεκόμενα άτομα. Όσον αφορά τα εν λόγω άτομα, ως κατέγραψε ο αρμόδιος λειτουργός, ο αιτητής ερωτήθηκε να εξειδικεύσει τι έγινε ακριβώς και απάντησε χωρίς να παρέχει πληροφορίες, ότι του είπαν ότι μπορεί να τρέξει, αλλά να μην κρυφτεί, χωρίς να προβάλει πληροφορίες για το τι συνέβη. Αναμενόταν από τον αιτητή να μπορεί να προβάλει περισσότερες πληροφορίες πως τον προσέγγισαν, λεπτομέρειες για το τι ακριβώς συνέβη στο σπίτι του όταν τον εντόπισαν και συγκεκριμένες ημερομηνίες για το περιστατικό που μεσολάβησε, καθώς είναι στοιχείο των δηλώσεων του.  Ως τονίστηκε, θα αναμενόταν από τον αιτητή να παρουσιάσει τα γεγονότα με συνεκτικό τρόπο, εξειδικεύοντας το ακριβές χρονοδιάγραμμα, καθότι αυτά τα γεγονότα συνδέονταν με τις σπουδές του για περίοδο 2 χρόνων.

Επίσης, ο αρμόδιος λειτουργός διαπίστωσε πως οι δηλώσεις του Αιτητή για την αιρετική ομάδα “Aromates” δεν ήταν επαρκώς τεκμηριωμένες. Παρότι την περιέγραψε ως επικίνδυνη και ισχυρίστηκε ότι εμπλέκεται σε εγκληματικές πράξεις και έχει σχέσεις με πολιτικούς, οι πληροφορίες του βασίζονταν κυρίως σε όσα άκουσε από άλλους και όχι σε προσωπική γνώση. Επιπλέον, δεν μπόρεσε να δώσει σαφείς και συγκεκριμένες πληροφορίες για βασικά στοιχεία της ομάδας, όπως το σύμβολο, τη δράση της ή την ιδεολογία της. Επίσης, ως τόνισε ο αρμόδιος λειτουργός, ο αιτητής δεν προέβαλε συγκεκριμένο λόγο για την πεποίθηση του ότι τα συγκεκριμένα άτομα είχαν την φωτογραφία του, που βασιζόταν σε υπόθεση δική του, καθότι δήλωσε ότι αυτό πιστεύει ο ίδιος, χωρίς να προβεί σε οποιαδήποτε περαιτέρω εξήγηση. Ως επισημάνθηκε θα αναμενόταν από τον αιτητή να παρέχει πιο συγκεκριμένες πληροφορίες για την εν λόγω ομάδα/αίρεση με την οποία είχε απευθείας επικοινωνία.

Κατά την εκτίμηση της εξωτερικής αξιοπιστίας, ο αρμόδιος λειτουργός προέβη σε έρευνα αναφορικά με τον ισχυρισμό του Αιτητή. Ως αποτέλεσμα της έρευνάς του εξήγησε ότι ο όρος “cult” στη Νιγηρία χρησιμοποιείται για μυστικές ομάδες, ιδιαίτερα φοιτητικές οργανώσεις, η δράση των οποίων εντοπίζεται από παλαιότερα με αρχικά θετικούς στόχους, αλλά με τα χρόνια εξελίχθηκαν σε βίαιες ομάδες που εμπλέκονται σε εγκληματικές δραστηριότητες. Ως καταγράφηκε, υπάρχουν πολλές τέτοιες ομάδες, και παρόλο που είναι παράνομες, συνεχίζουν να δρουν κυρίως σε πανεπιστήμια και να στρατολογούν μέλη.

Εντούτοις, ο αρμόδιος λειτουργός καταλήγει ότι, παρόλο που όσα λέει ο Αιτητής γενικά ταιριάζουν με διαθέσιμες πληροφορίες για τέτοιες ομάδες, οι δικές του δηλώσεις κρίνονται μη αξιόπιστες λόγω του ότι δεν έδωσε σαφείς, λεπτομερείς και συνεπείς πληροφορίες για τα γεγονότα. Έτσι, η αξιοπιστία του δεν θεωρήθηκε επαρκής και ο ισχυρισμός του απορρίφθηκε.

Ενόψει των πιο πάνω ευρημάτων, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι ο αιτητής δεν δικαιούται προσφυγικό καθεστώς, αφού στο πρόσωπο του δεν συντρέχουν εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης για ένα από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 3 και 3Δ του Περί Προσφύγων Νόμου ήτοι την εθνικότητα την φυλή, τη θρησκεία, την ιδιότητα μέλους σε μια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα ή την πολιτική γνώμη όπως περιγράφεται στο άρθρο 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 και το άρθρο 10 της οδηγίας 2011/95/ΕΕ. Περαιτέρω, θεώρησε ότι δεν δικαιολογείται αναγνώριση συμπληρωματικής προστασίας στο πρόσωπο του αιτητή, καθότι δεν προέκυψε πραγματικός κίνδυνος θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή βασανιστηρίων ή απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης δυνάμει του άρθρου 15(α) και (β) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ (αντίστοιχο άρθρο19(2) (α) και (β) του περί Προσφύγων Νόμου). Επιπρόσθετα, η αρμόδια αρχή, έκρινε ότι ούτε και οι προϋποθέσεις για χορήγηση συμπληρωματικής προστασίας συντρέχουν δυνάμει του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, μιας και στην πολιτεία Imo, στην πόλη Owerri της Νιγηρίας, τόπο  προηγούμενης διαμονής του αιτητή, δεν επικρατούν συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας κατά των αμάχων λόγω εσωτερικής και/ή διεθνούς ένοπλης σύγκρουσης. 

 

Ενόψει των πιο πάνω αναφερθέντων, κρίνω ότι ουδεμία περαιτέρω έρευνα χρειαζόταν για την εξέταση της αίτησης του αιτητή.

 

Θα προχωρήσω να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης στη βάση του άρθρου 11 (3) (α) του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν. 73(I)/2018) και ενόψει τούτου να κρίνω αν ορθά το αρμόδιο όργανο απέρριψε το αίτημα του Αιτητή.

 

Προχωρώντας λοιπόν στην εξέταση των ουσιωδών ισχυρισμών της παρούσας υπόθεσης, το Δικαστήριο αρχικά συντάσσεται με την αξιολόγηση των Καθ’ ων η αίτηση αναφορικά με τα στοιχεία του προσωπικού προφίλ, τη χώρα καταγωγής και τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του αιτητή. Οι μεν δηλώσεις του κρίνονται ως σαφείς και λεπτομερείς, ενώ επιβεβαιώθηκαν από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης. Ως εκ τούτου ο ισχυρισμός αναφορικά με τα στοιχεία του προσωπικού προφίλ, τη χώρα καταγωγής και τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του αιτητή γίνεται δεκτός ως αξιόπιστος.

 

Προχωρώντας στην αξιολόγηση της εσωτερικής αξιοπιστίας του ισχυρισμού του αιτητή περί του ότι κινδύνευε από μια αίρεση επειδή αρνήθηκε να ενταχθεί στην εν λόγω, παρατηρώ εκ προοιμίου ότι αυτός υπέπεσε σε πολλές ασάφειες, αντιφάσεις και ανακρίβειες, οι οποίες πλήττουν καίρια την αξιοπιστία του, και δεν παρείχε επαρκείς και ικανοποιητικές λεπτομέρειες και πληροφορίες σε σχέση με τον πυρήνα του αιτήματός του.

 

Ορθώς, λοιπόν, θεωρώ κρίθηκε από τους καθ' ων η αίτηση ότι, τα όσα προβλήθηκαν στη συνέντευξη του αιτητή, ως ανωτέρω καταγράφονται, έθεταν εύλογα εν αμφιβόλω την αξιοπιστία των λεγομένων του αναφορικά με τα όσα ισχυρίστηκε, καθότι δεν ήταν σε θέση να παρέχει ικανοποιητικές πληροφορίες σχετικά με τον ισχυριζόμενο φόβο δίωξης του, ενώ οι απαντήσεις του στερούνταν εύλογα αναμενόμενων λεπτομερειών και περιείχαν αρκετές ελλείψεις, ασυνέπειες και αντιφάσεις όσον αφορά  τον κίνδυνο που ισχυρίστηκε ότι διατρέχει. Οι εξηγήσεις του στερούνται λεπτομέρειας, καθώς όταν του ζητήθηκε να περιγράψει αναλυτικά τον τρόπο με τον οποίο τον προσέγγισαν τα μέλη της εν λόγω ομάδας/ αίρεσης, δεν κατόρθωσε μέσα από τις απαντήσεις του να το πράξει σε βαθμό που να εμφαίνεται ότι αποδίδει βιωματικά στοιχεία, δεν παρείχε συγκεκριμένες λεπτομέρειες για την μεταξύ τους επαφή και συνομιλίες ή για το πώς οι επαφές αυτές εξελίχθηκαν σε απειλές και παρενόχληση, όπως ισχυρίστηκε. Θα συμφωνήσω με την αξιολόγηση στην οποία έχει προβεί ο αρμόδιος λειτουργός ως καταγράφεται στην Έκθεση - Εισήγηση και με τα σημεία που εντόπισε περί του να καταλήξει σε εύρημα περί της μη αξιοπιστίας του αιτητή  και επομένως παρέλκει η όποια επανάληψη τους.

 

Επομένως, καταλήγω ότι το εν λόγω αφήγημα του αιτητή δεν παρουσιάζει ευλογοφάνεια και περιέχει ουσιώδεις αντιφάσεις. Ενόψει των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ότι τα εκ του αιτητή εξιστορισθέντα δεν αντικατοπτρίζουν βιωματικά περιστατικά. Επομένως, ο υπό εξέταση ισχυρισμός κρίνεται ως εσωτερικά μη αξιόπιστος.

 

Όσον αφορά την εξωτερική αξιοπιστία του υπό εξέταση ισχυρισμού, το Δικαστήριο προέβη σε έρευνα σχετικά με τέτοιες ομάδες στα Πανεπιστήμια της Νιγηρίας. Ως εκ τούτης σύμφωνα με άρθρο του BBC διαπιστώνεται ότι το φαινόμενο των μυστικών φοιτητικών οργανώσεων στη Νιγηρία, γνωστών ως “cult groups”, όπως οι Black Axe, Buccaneers και Eiye Confraternity ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1950 μέσα στα πανεπιστήμια ως φοιτητικές αδελφότητες με κοινωνικό ή ιδεολογικό χαρακτήρα, όμως με την πάροδο του χρόνου πολλές από αυτές εξελίχθηκαν σε βίαιες και εγκληματικές οργανώσεις. Αρχικά η δράση τους περιοριζόταν σε συγκρούσεις μεταξύ φοιτητών, εκφοβισμό και περιστατικά βίας μέσα στις πανεπιστημιουπόλεις, αλλά σταδιακά η επιρροή τους επεκτάθηκε και εκτός πανεπιστημίων. Σήμερα συνδέονται με σοβαρά περιστατικά εγκληματικότητας, όπως επιθέσεις, δολοφονίες και οργανωμένο έγκλημα, δημιουργώντας σημαντικά προβλήματα ασφάλειας τόσο στα πανεπιστήμια όσο και στην ευρύτερη κοινωνία. Παρά τις προσπάθειες των αρχών να τις καταπολεμήσουν ή να τις απαγορεύσουν, πολλές από αυτές τις ομάδες συνεχίζουν να δραστηριοποιούνται μυστικά και να ασκούν επιρροή σε διάφορες περιοχές της χώρας.[1] Αυτό επιβεβαιώνεται και από τον πρόσφατα επικαιροποιημένο Οδηγό Καθοδήγησης της Νιγηρίας.[2]

 

Κατόπιν σχετικής έρευνας από το παρόν Δικαστήριο, δεν εντοπίστηκε το όνομα “Aromates” ήτοι της ομάδας/ αίρεσης που ανέφερε ο Αιτητής, σε αξιόπιστες πηγές πληροφόρησης.

 

Επομένως, ενόψει του ότι δεν εντοπίζεται οποιαδήποτε ομάδα/ αίρεση με το όνομα ‘Aromates’, ως ανάφερε ο αιτητής, σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, και στη βάση, λοιπόν, της αξιολόγησης της εσωτερικής αξιοπιστίας των δηλώσεών του αιτητή, ο υπό εξέταση ισχυρισμός απορρίπτεται ως μη αξιόπιστος στο σύνολό του.

 

Υπό το φως των πραγματικών περιστατικών της υπό κρίση υπόθεσης που έγιναν αποδεκτά, κρίνεται ότι ορθώς οι Καθ' ων η αίτηση διαπίστωσαν, σύμφωνα και με τα πιο πάνω, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την αναγνώριση του Αιτητή ως πρόσφυγα, καθώς όπως προκύπτει από το πιο πάνω ιστορικό, ο Αιτητής δεν τεκμηρίωσε κατά τρόπο κανένα απολύτως ισχυρισμό ο οποίος στοιχειοθετεί βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης, που να εμπίπτει στις προϋποθέσεις αναγνώρισης του καθεστώτος του πρόσφυγα στο πρόσωπό του, έτσι όπως η έννοια του πρόσφυγα ερμηνεύεται στην Σύμβαση της Γενεύης του 1951 και από τον Περί Προσφύγων Νόμο, καθότι ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας, ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων σύμφωνα με το άρθρο 3 του Περί Προσφύγων Νόμου.

 

Συνακόλουθα ο Αιτητής δεν επικαλέστηκε κανέναν ουσιώδη λόγο που να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη υπό τη μορφή θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή βασανιστηρίων, εξευτελιστικής ή απάνθρωπης μεταχείρισης ή τιμωρίας, για να του δοθεί συμπληρωματική προστασία σύμφωνα με το άρθρο 19 (2) (α), (β) του Περί Προσφύγων Νόμου.

 

Περαιτέρω, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν συντρέχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, ο Αιτητής, σε περίπτωση επιστροφής  στη χώρα καταγωγής του θα αντιμετωπίσει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, ως οι διατάξεις του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου προβλέπουν, το Δικαστήριο ανέτρεξε σε έγκυρες πηγές πληροφόρησης για τη χώρα του Αιτητή, προς εξέταση της κατάστασης που επικρατεί στην πολιτεία Imo, η οποία έχει γίνει δεκτό ότι αποτελεί τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή στη χώρα καταγωγής του.

Σύμφωνα με το War Watch, πρώην RULAC (Rule of Law in Armed Conflict), μιας πρωτοβουλίας της Ακαδημίας της Γενεύης για την καταγραφή των συγκρούσεων σε παγκόσμιο επίπεδο, η Νιγηρία εμπλέκεται σε δύο παράλληλες μη-διεθνείς ένοπλες συγκρούσεις κατά των μη κρατικών ένοπλων ομάδων Boko Haram και του Ισλαμικού Κράτους στην επαρχία της Δυτικής Αφρικής (ISWAP). Επιπλέον, υπάρχει μια μη-διεθνής ένοπλη σύρραξη μεταξύ ISWAP και Boko Haram[3].

Ειδικότερα όσον αφορά την πολιτεία Imo, τόπος καταγωγής και συνήθους διαμονής του αιτητή,  για σκοπούς πληρότητας της έρευνας, παραθέτω αριθμητικά δεδομένα επί των περιστατικών ασφαλείας στη συγκεκριμένη περιοχή. Σύμφωνα με την βάση δεδομένων ACLED,  για περίοδο περίπου ενός έτους καταγράφηκαν συνολικά 68 περιστατικά ασφαλείας με 117 απώλειες[4].

Καθώς, βάσει επίσημων εκτιμήσεων που έλαβαν χώρα το έτος 2022, ο συνολικός πληθυσμός της πολιτείας Imo ανέρχεται σε κατοίκους περίπου 5.459.300[5], καθίσταται σαφές ότι ο ανωτέρω αναφερόμενος αριθμός θανάτων στην εν λόγω περιοχή από περιστατικά ασφαλείας δεν ανέρχεται σε τόσο υψηλά επίπεδα σε σχέση με τον συνολικό πληθυσμό της περιοχής, έτσι ώστε να μπορεί να συναχθεί ότι στην πολιτεία Imo επικρατούν συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας κατά των αμάχων στα πλαίσια οιασδήποτε εσωτερικής και/ή διεθνούς ένοπλης σύγκρουσης.

Κατά συνέπεια, η πολιτεία Imo της Νιγηρίας, τόπος τελευταίας συνήθους διαμονής του αιτητή, δεν φαίνεται να πλήττεται από συγκρούσεις και περιστατικά βίας οι οποίες πληρούν το όριο του άρθρου 15(γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, ως αυτό ερμηνεύθηκε νομολογιακά στις αποφάσεις C-465/07 - Elgafaji και C‑285/12 - Diakité του ΔΕΕ[6]. Πέραν τούτου, λαμβάνοντας υπόψιν και το προσωπικό προφίλ του Αιτητή, διαπιστώνω ότι απουσιάζουν ιδιαίτερες επιβαρυντικές περιστάσεις, δεδομένου ότι αυτός συνιστά ενήλικα, υγιή, διαθέτει ικανοποιητικό μορφωτικό επίπεδο, είναι ικανός προς εργασία και έχει υποστηρικτικό οικογενειακό περιβάλλον στη Νιγηρία. Συμπερασματικά, δεν κρίνω ότι ανακύπτουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι ο Αιτητής θα διατρέξει κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του και συγκεκριμένα στην τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του, στον πόλη Owerri, στην πολιτεία Imo.

Όσον αφορά τον ισχυρισμό του συνηγόρου του Αιτητή για πλάνη περί τα πράγματα, δεν μπορώ να εντοπίσω σημείο στην διαδικασία έκδοσης της προσβαλλόμενης δια της παρούσης πράξης στο οποίο να εμφιλοχώρησε πλάνη περί τα πράγματα σύμφωνα με το άρθρο 46 του περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμο Ν. 158 (Ι)/1999 και συνεπεία της οποίας η απόφαση των καθ' ων η αίτηση να μπορεί να θεωρηθεί πάσχουσα συνεπεία τέτοιας πλάνης περί των γεγονότων. Οι καθ' ων η αίτηση υπήγαγαν τα γεγονότα του Αιτητή στις σχετικές διατάξεις της οικείας νομοθεσίας και η κρίση τους είναι ορθή. Συνακόλουθα, ουδεμία πλάνη διαπιστώνεται εν προκειμένω και ο περί του αντιθέτου ισχυρισμός του Αιτητή επίσης απορρίπτεται ως αβάσιμος.

Με βάση το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου τα οποία περιορίζονται στο περιεχόμενο του σχετικού διοικητικού φακέλου, αφού ουδεμία περαιτέρω μαρτυρία προσκομίστηκε στα πλαίσια της παρούσας προς υποστήριξη της αιτήσεως και αφού εξέτασα, τόσο τη νομιμότητα, όσο και την ουσία της υπό αναφορά υπόθεσης, καταλήγω ότι το αίτημα του Aιτητή εξετάστηκε επιμελώς σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και εύλογα η Υπηρεσία Ασύλου απέρριψε την αίτηση του Aιτητή.

Εν τέλει, σημειώνεται ότι ο Υπουργός Εσωτερικών, ασκώντας την εξουσία που του παρέχει το άρθρο12Βτρις του περί Προσφύγων Νόμου, Ν.6(Ι)/2000, έκδωσε την Κ.Δ.Π 145/25, δυνάμει της οποίας η Νιγηρία περιλαμβάνεται στον κατάλογο των χωρών με τις ασφαλείς χώρες ιθαγένειας. Ο Αιτητής στην παρούσα δεν έχει προβάλει οποιοδήποτε λόγο για να θεωρηθεί ότι η χώρα αυτή δεν είναι ασφαλής χώρα ιθαγένειας, στη βάση των όσων διαλαμβάνονται από το αρ.12Βτρις (6).

Η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με €1000 έξοδα υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον του Αιτητή.

 

 

                                                                                     Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.